gereformeerd leven in nederland

4 juli 2012

Perspectief op Gods vrederijk

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , , ,

Syrië: dat is een landsnaam die u en mij een beetje droevig stemt.
Er is daar een opstand. Dat wil zeggen: bijna iedereen lijkt aldaar te protesteren. Mensen die meer democratie willen. Burgers die zich achtergesteld voelen. Inwoners die de radicale islam voorstaan.
De regering van president Bashar-al-Assad grijpt hard in. Duizenden mensen vonden reeds de dood, met name door de activiteiten van Syrische veiligheidsdiensten. De Verenigde Naties veroordeelt al dat geweld; dat gebeurt vooral bij monde van secretaris-generaal Ban Ki-Moon.
De regering belooft hervormingen. Er wordt gesproken over het opstarten van een nationale dialoog. Maar tot nog toe lijkt daar buitengewoon weinig van terecht te komen[1].

In Syrië worden mensen ter dood gebracht. En niet zo weinig ook. Moordt de president zijn eigen volk uit? Soms lijkt het er op.
En wat doet de wereld? Zij demonstreert vooral machteloosheid.
Afgelopen maandag, 2 juli, stond op de voorpagina van het Nederlands Dagblad: “Syrië-gezant Kofi Annan sprak zaterdag met de vijf permanente leden van de Veiligheidsraad –Groot-Brittannië, China, Frankrijk, Rusland en de VS- en met gezanten uit Europa, het Midden-Oosten, China, de Arabische Liga en vertegenwoordigers van drie Arabische landen. Annan waarschuwde voor een ‘zeer ernstige’ internationale crisis die kan uitmonden in veel geweld. ‘De geschiedenis is een naargeestige rechter en zal hard oordelen als we er niet in slagen om vandaag het juiste pad te kiezen’, aldus Annan”.
Er moet, zo suggereert men nadrukkelijk, een regering van nationale eenheid worden gevormd. Naar ik heb begrepen wordt het voorstel vanuit de Verenigde Staten gesteund. Rusland blijkt daar echter tegen. Er moet onderhandeld worden met de tegenstanders van president Bashar-al-Assad[2].
Dat is een mooi verhaal. Maar praten werkt in het algemeen alleen als er gematigde denkers aan tafel zitten; als er alleen radicalen vergaderen is het slagen van een dialoog slechts klein. Bovendien lijken de door Bashar-al-Assad gedane beloften weinig meer dan een façade. De toestand is, kortom, tamelijk hopeloos[3]. Wat kan men doen? Welke sancties zijn er mogelijk[4]?
De gemiddelde krantenlezer denkt inmiddels: dames en heren politici, schiet nu toch eens wat óp; er moet wat ánders gebeuren!

Kerkmensen kijken er naar.
De gebeurtenissen komen voorbij in de krant en op de televisie. Wat zal men er verder van zeggen? U en ik kunnen bidden voor de toestand in dat land. Wellicht leven er kinderen van God. Wij kunnen de Here vragen om speciale bescherming voor hen.

Wat valt er verder te doen?
Laten wij Gods Woord gaan lezen.

In de Bijbel wordt óók over oorlog gesproken. En vooral ook over de vrede die er aan komt.
Vandaag wijs ik u op Micha 4: “En Hij zal richten tussen vele volkeren en rechtspreken over machtige natiën tot in verre landen. Dan zullen zij hun zwaarden tot ploegscharen omsmeden en hun speren tot snoeimessen; geen volk zal tegen een ander volk het zwaard opheffen, en zij zullen de oorlog niet meer leren”[5].
Er komt dus een moment dat ‘oorlog’ niet meer in het woordenboek van de wereld voorkomt.

Micha is een tijdgenoot van Jesaja. Er is wel een groot verschil tussen de beide woordvoerders van God: Micha is een plattelander, Jesaja een stedeling.
Micha voorspelt de ondergang van Juda en Jeruzalem. Hij signaleert onrecht en rechtsverkrachting.
Hij spreekt over het feit dat de bedrijfstak van toekomstvoorspelling en waarzeggerij floreert[6].
En over het feit dat mensen hun godsdienst zelf vorm geven, en daarvoor ook hun eigen plekken creëren[7].
Het volk van God meent precies te weten hoe God geëerd moet worden, en hoe zij zich in de wereld staande moet houden. Intussen moest de Hére eertijds reddingsoperaties uitvoeren; in Egypte bijvoorbeeld. De Hére moest indertijd goede leiders geven; Mozes, Aäron en Mirjam bijvoorbeeld. De Hére heeft indertijd voorkomen dat Bileam een vloek over Gods volk uitsprak. Met de zelfredzaamheid van Gods kinderen valt het dus behoorlijk tegen[8].
Maar het volk van God is al die hemelse zegeningen al lang en breed vergeten. Godsdienstige rituelen bedenkt het volk gewoon zelf. In die overmaat aan ritualiteit hebben zelfs kinderoffers een plaats[9].

Een simpele lezer van het Bijbelboek Micha vraagt zich af: wanneer komt er een einde aan die wantoestanden? Of ook: wanneer zullen de mensen eindelijk weer een beetje nuchter na gaan denken?
Ach, ik weet niet hoe het u vergaat. Persoonlijk heb ik, bij de lezing van dit alles, de neiging om te roepen: mensen, er moet wat ánders gebeuren!

In het Bijbelboek Micha komen allerlei wantoestanden voorbij.
Anno Domini 2012 zien we op heel wat plekken van de wereld nog altijd allerlei uitwassen van menselijke eigenwilligheid en eigengereidheid.
De conclusie is onontkoombaar: wat is er, door de eeuwen heen, nog weinig veranderd…
Wie naar al die eigenwilligheid kijkt, wil zich zijn stem verheffen om te zeggen: mensen, zo komen we niet verder in de wereld. En ook: er moet wat ánders gebeuren!

Dat klopt.
De Here weet dat ook.
Sterker nog: Hij doet het ook. Hij gaat het hélemaal anders doen.

In Micha 3 klinkt een vermaning aan het adres van de leiders van Gods volk. Er is sprake van omkoperij.
Tegen betaling regelen priesters voor de bezoekers van de tempel een aangename uitleg van ’s Heren wetten betreffende reine en onreine dieren: hoe hoger de betaling, des te sneller worden de aangeleverde dieren rein verklaard[10]. Heel prettig geregeld allemaal.
Als de profeten een goed honorarium krijgen ziet de toekomst er zonnig uit. En als u arm bent? Nou ja, dan zijn rampspoed en ongeluk uw deel. Zo simpel ligt dat.
En dan, in Micha 4, komt de ommekeer.
Midden in de geestelijke dood komt er leven.
Te midden van menselijke handigheden wordt Goddelijke macht zichtbaar.
Chantage in de cultus wordt overvleugeld door hemelse heerlijkheid. Want de Here weet: hier moet wat ánders gebeuren; hier moet wat gróóts verricht worden.
Het vrederijk van God komt in zicht!
En veel, heel veel mensen zullen naar de hemelse Heer toe gaan. Zij gaan wandelen met hun Heer. Zij ontplooien activiteit in de naam van de eeuwige God. Die activiteit komt er niet vanwege een contract voor onbepaalde tijd. Want het betreft Verbondswerk “voor altoos en immer”[11].

Het mag wel opvallen dat dat vrederijk in beeld wordt gebracht te midden van menselijke zonde. Te midden van godsdienstige chaos, culturele laagconjunctuur, chantage en bedrog vraagt de Here aandacht voor de komst van Zijn rijk.
Als u het mij vraagt, is dat een vingerwijzing voor de lezer van Gods Woord in 2012. Het is niet zo dat het Evangelie ergens boven de markt zweeft…, en dat wij er misschien – heel misschien – in de toekomst nog eens iets van kunnen zien. Welnee. De blijde Boodschap van Gods Koninkrijk klinkt te midden van de secularisatie in de eenentwintigste eeuw. De blijde Boodschap van Gods Koninkrijk klinkt, als het goed is, midden in de economische crisis.
De blijde Boodschap van Gods Koninkrijk staat niet op de voorpagina van de krant. Dat niet. Maar kinderen van God mogen wel tussen de regels door lezen.

We moeten, om zo te zeggen, vérder kijken dan Syrië op pagina 1 van het ND.
Vandaag de dag zijn de wantoestanden in dat land heel zichtbaar. Weinigen realiseren zich dat het Syrische regime in 1982 een slachtpartij onder de eigen bevolking tamelijk goed verborgen wist te houden; anno 2012 lukt dat laatste echter niet meer[12]. Het onheil in Syrië is voor jan en alleman te zien.
Welnu, de Here zal er – op een manier die mensen nimmer zouden hebben bedacht – voor zorgen dat Zijn koninkrijk vol vrede en geluk zichtbaar zal worden. Iedereen zal Zijn werk moeten bewonderen. De ganse mensheid zal te Zijner tijd verplicht worden om Gods grote werk te aanschouwen. Niemand zal er in slagen om daarvoor de ogen te sluiten!

Op aarde spelen grootmachten, als het om Syrië gaat, een spelletje schaak.
De Here zegt: Ik voer Mijn plan uit; kijk maar eens wat Ik maak!

Voor een Gereformeerd mens is de krant soms veelzeggend.
Maar dan moet hij de diepere betekenis van een krantenbericht doorzien.
En hij moet in Gods Woord lezen. Dat voorál.
Voor een Gereformeerd mens zijn oorlogsgebieden als Syrië even zovele tekens. Ze laten zien dat de wereld in wanorde verzinkt als God niet ingrijpt. Ze laten de noodzaak zien van de komst van Gods vrederijk.
Als een Gereformeerd mens in de Bijbel leest, leert hij het weer geloven: Gods vrederijk komt.
“Zij zullen de oorlog niet meer leren”!

Noten:
[1] Zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Opstand_in_Syri%C3%AB .
[2] Zie “Leger slaat toe in Syrië, grootmachten schaken. In: Nederlands Dagblad, maandag 2 juli 2012, p. 1.
[3] Zie http://syrischeopstand.blogspot.nl/ .
[4] Zie ook http://missingpeace.eu/nl/2011/04/de-syrische-opstand-en-de-mogelijke-gevolgen/ .
[5] Micha 4:3.
[6] Micha 3:6 en 7: “Daarom zal het nacht voor u worden, zonder gezicht; duisternis, zonder waarzegging; de zon zal ondergaan over de profeten, en de dag zal over hen verdonkerd worden. En de zieners zullen beschaamd worden, en de waarzeggers teleurgesteld, en zij zullen allen de bovenlip omwinden, omdat er geen antwoord Gods komt”.
[7] Micha 5:12 en 13: “Ik zal uw gesneden beelden en uw gewijde stenen uit uw midden uitroeien, en gij zult u niet meer nederbuigen voor het werk uwer handen. Ook zal Ik uw gewijde palen uit uw midden uitrukken en uw steden verwoesten”.
[8] Micha 6:4 en 5: “Immers heb Ik u gevoerd uit het land Egypte en uit het slavenhuis heb Ik u verlost, en Ik zond voor u heen Mozes, Aäron en Mirjam. Mijn volk, gedenk toch wat Balak, de koning van Moab, beraamde en wat Bileam, de zoon van Beor, hem antwoordde – van Sittim tot Gilgal, opdat gij het volle recht des HEREN moogt erkennen”.
[9] Micha 6:6 en 7: “Waarmede zal ik de HERE tegemoet treden en mij buigen voor God in den hoge? Zal ik Hem tegemoet treden met brandofferen, met éénjarige kalveren? Zal de HERE welgevallen hebben aan duizenden rammen, aan tienduizenden oliebeken? Zal ik mijn eerstgeborene geven voor mijn overtreding, de vrucht van mijn schoot voor de zonde mijner ziel?”.
[10] Zie “Bijbel met kanttekeningen”. – Baarn: Bosch & Keuning n.v., deel 6, p. 251. – Kanttekening 29 bij Micha 3:10 en 11.
[11] De term ‘voor altoos en immer’ staat in Micha 4:5: “Want alle volkeren wandelen elk in de naam van zijn god, maar wij zullen wandelen in de naam van de HERE, onze God, voor altoos en immer”.
[12] Zie http://www.nrc.nl/nieuws/2012/03/15/5-mythes-over-de-opstand-in-syrie/ .

Geef een reactie »

Nog geen reacties.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.