gereformeerd leven in nederland

31 oktober 2013

Nationale Synode en reformatie

Onlangs werd de tweede Nationale Synode gehouden. Op de website dordrecht.net werd geschreven: “Ruim 650 christenen uit meer dan 35 kerkgenootschappen deden mee aan de tweede Nationale Synode afgelopen weekeinde in Dordrecht. Deze mededeling geeft de organisatie. Dordt is uitgekozen als stad van de reformatie op weg naar de vierhonderdste herdenking van de Dordtse Synode in 2018 en 2019”[1].

Samen geloven: dat is mooi.
Maar voor mij heeft dat grootse synodale festijn telkens iets van theater. Kijk ons eens één zijn! O, wat streven wij naar eenheid! O, wat bewegen wij druk naar elkaar toe!
Weliswaar zitten wij nog in 35 (vijfendertig!) kerkgenootschappen, maar geestelijk zijn wij één.
Het Nederlands Dagblad schreef: “Bevindelijke en gewone gereformeerden gingen er in gesprek met evangelisch-charismatische migrantenchristenen en vrijzinnig-remonstranten. Het gesprek ging vooral over (persoonlijk) geloof en kerk, en wat daarin bindt en scheidt”.
Na de Synode gaat iedereen weer naar zijn ‘eigen’ kerk. Enthousiast. En ergens onderin de ziel zeurt een pijntje: hoeveel tegenspraak krijgen synodebezoekers als zij in hun ‘eigen’ kerk over eenheid beginnen? Diep in de catacomben van hun hart weten die synodeleden het wel: die eenheid komt er niet…

Op Dordrecht.net werd de Nationale Synode in één adem genoemd met de Dordtse Synode van 1618/19.
Dat is niet voor niks, natuurlijk.

Als men eenheid wil creëren, moeten er compromissen worden gesloten over allerlei regels die in het leven met de Here gelden. Allerlei kerkelijke regels moeten verzacht worden, of zelfs helemaal afgeschaft.
Nu lees ik in Deuteronomium 5: “Mozes riep geheel Israël samen en zeide tot hen: Hoor, Israël, de inzettingen en de verordeningen, die ik heden doe horen, opdat gij ze leert en naarstig onderhoudt”[2].
Er wordt een volk bijeen geroepen. Er is in Deuteronomium 5 al één volk. Dat komt omdat God die eenheid vorm geeft.
Dat volk moet luisteren naar inzettingen en verordeningen. Er worden dus geen regels afgeschaft. Integendeel!
De Israëlieten moeten onderwezen worden in de wet. Zeg maar even: wetskennis is een geïntegreerd onderdeel van de catechisatie. De regels worden dus niet doorgestreept.
Sterker nog: Gods volk moet zich erop toeleggen om naar die regels te leven. Sjoemelen met Gods wetten – nee, dat is er niet bij.
Wat zouden ze op de Nationale Synode van Deuteronomium 5 denken, eigenlijk?

Als ik schrijf over eenheid en reformatie, wijs ik u ook graag op koning Hizkia. U en ik zouden hem een reformerende koning kunnen noemen.
In 2 Kronieken 29 lees ik over Levitische schoonmaakwerkzaamheden in de tempel. Het staat er als volgt: “En zij brachten hun broeders samen, heiligden zich en kwamen, naar het gebod des konings overeenkomstig de woorden des HEREN, het huis des HEREN reinigen. Toen gingen de priesters het huis des HEREN binnen, om het te reinigen. Zij brachten al het onreine dat zij in de tempel des HEREN vonden, naar de voorhof van het huis des HEREN, en de Levieten namen het over om het naar buiten, naar de beek Kidron, te brengen. Op de eerste dag van de eerste maand begonnen zij met de heiliging; op de achtste dag der maand kwamen zij toe aan de voorhal des HEREN en heiligden het huis des HEREN in acht dagen; op de zestiende dag van de eerste maand waren zij gereed”[3].
De Levieten beseffen dat zij rechtstreeks in dienst van de Here staan; zij heiligen zich. De tempel wordt schoongemaakt. Sterker nog: het huis des Heren wordt geheiligd. De tempel wordt weer het centrum voor de dienst aan de Here.
In 2013 is de kerk het centrum voor de dienst aan de Here. De kerk. De kerk bestaat niet opdat wijzelf onze hogere gedachten kunnen ordenen. De kerk bestaat opdat de Here daar geëerd en geprezen wordt.
Wat zouden ze op de Nationale Synode van 2 Kronieken 29 denken, eigenlijk?

De Here moet Zelf ingrijpen.
Anders wordt het niks meer met Zijn volk.
Laat ik u mogen uitnodigen om mee te lezen in Jesaja 43: “Doch Mij hebt gij niet aangeroepen, o Jakob, of u om Mij moeite gegeven, o Israël. Gij hebt Mij de schapen uwer brandoffers niet gebracht en met uw slachtoffers hebt gij Mij niet geëerd; Ik heb u niet lastig gevallen om spijsoffers en Ik heb u geen moeite aangedaan om wierook. Gij hebt Mij voor zilver geen kalmoes gekocht en met het vet uwer slachtoffers hebt gij Mij niet gelaafd. Neen, gij zijt Mij lastig gevallen met uw zonden, hebt Mij moeite aangedaan met uw ongerechtigheden. Ik, Ik ben het, die uw overtredingen uitdelg om Mijnentwil en Ik gedenk uw zonden niet”[4].
Het zit in Jesaja 43 vast op het eren van de Here.
Het leven van Gods kinderen cirkelt rond allerlei zonden. Gods wetten worden klaarblijkelijk totaal genegeerd.
Maar de hemelse God verkondigt vergeving. Hij toont hoe genadig Hij is.
Hij veegt alle tekortkomingen weg. Hij komt nooit meer op de zonden van het verleden terug. Hij is Degene die de zelfzuchtige praktijken van Zijn volk aanpakt, en volledig saneert. Hij maakt Zijn volk weer echt gezond!
Wat zouden ze op de Nationale Synode van Jesaja 43 denken, eigenlijk?

Overigens maak ik mij om de Nationale Synode niet al te druk.
Daarbij houd ik een schuin oog op Mattheüs 13 gericht. Ik citeer even: “Toen het graan opkwam en vrucht zette, toen kwam ook het onkruid te voorschijn. Daarna kwamen de slaven van de eigenaar en zeiden tot hem: Heer, hebt gij niet goed zaad in uw akker gezaaid? Hoe komt hij dan aan onkruid? Hij zeide tot hen: Dat heeft een vijandig mens gedaan. De slaven zeiden tot hem: Wilt gij dan, dat wij het bijeenhalen? Hij zeide: Neen, want bij het bijeenhalen van het onkruid zoudt gij tevens het koren kunnen uittrekken. Laat beide samen opgroeien tot de oogst. En in de oogsttijd zal ik tot de maaiers zeggen: Haalt eerst het onkruid bijeen en bindt het in bossen om het te verbranden, maar brengt het koren bijeen in mijn schuur”[5].
In deze wereld staat, zo maakt Jezus duidelijk, een heleboel onkruid. Vandaag de dag is dat niet altijd als zodanig herkenbaar. Maar als de almachtige God, Schepper van hemel en aarde, ten langen leste het eindoordeel vellen zal – dan zal blijken waar het koren staat.
Wat zouden ze op de Nationale Synode van Mattheüs 13 denken, eigenlijk?

Vandaag is het 31 oktober: Hervormingsdag.
De kerk is ge-re-formeerd. De kerk moet, om zo te zeggen, iedere dag gereformeerd worden. Morgen. Overmorgen. Zolang onze Here Jezus Christus nog niet teruggekomen is, moet er voortdurende hervorming plaatsvinden.
Zouden ze dat op de Nationale Synode wel begrijpen, eigenlijk?

Noten:
[1]
Zie http://www.dordrecht.net/nieuws/reacties-op-nationale-synode-succesvol-met-een-dialoog-tussen-mensen-uit-meer-dan-35-kerkgenootschappen-12452.html .
[2] Deuteronomium 5:1.
[3] 2 Kronieken 29:15, 16 en 17.
[4] Jesaja 43:22, 23 en 24.
[5] Mattheüs 13:26-30.

Geef een reactie »

Nog geen reacties.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: