gereformeerd leven in nederland

15 mei 2014

Aan Gods Woord gebonden

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , ,

Op het kerkplein is eenheid ver te zoeken.
In het vraagstuk van de kerkelijke eenheid doet men, in het algemeen genomen, wat goed is in eigen ogen.
Op een internetpagina van de Evangelische Omroep werd het sentiment op het kerkplein als volgt samengevat: “De trend lijkt (…) overal hetzelfde: evangelische, gereformeerde en reformatorische kerken zien dat de kerkdiensten minder gevuld zijn. Sommige kerken voegen diensten samen, andere schrappen de middagdienst, weer andere krijgen de kerkenraad niet gevuld. Predikanten horen dat gemeenteleden de diensten niet meer inspirerend vinden en steeds vaker lopen die gemeenteleden warm voor allerlei interessante christelijke activiteiten buiten de eigen gemeente”[1].

Dominees, ouderlingen, diakenen en andere actieve kerkleden kunnen soms worden geplaagd door het hinderlijke gevoel dat men tegen de bierkaai vecht.
Heeft al dat kerkelijk gedoe nog wel zin, eigenlijk?

Sommigen suggereren dat men de ongeïnteresseerdheid op het kerkplein in passie kan laten veranderen als men kleine huisgemeentes sticht. Dan komt er meer inzet. Dan ontstaat er meer betrokkenheid.

Bij al dat gekrakeel klinken de vragen:
* Waar moeten gelovigen zich aansluiten?
* Hoe kunnen gelovigen hun godsdienst in de praktijk vorm geven?
* Hoe kunnen gelovigen elkaar weer vinden?
* Hoe kunnen gelovigen solidair zijn met de wereld?
In al die vragen draait het om gelovigen. Om mensen dus. Dat lijkt logisch. Maar dat is het niet. Want in de kerk moet het om het Woord van God draaien.

Deze zaak overpeinzende kom ik bij Mattheüs 15.
In dat hoofdstuk voert de Here een twistgesprek met de Farizeeën. Bij de kerkleiders gaan tradities boven Gods Woord. Gewoontes en overleveringen winnen het van wat God zelf zegt.
Jezus parafraseert een woord uit Jesaja 29 als Hij, in reactie daarop, zegt: “Dit volk eert Mij met de lippen, maar hun hart is verre van Mij. Tevergeefs eren zij Mij, omdat zij leringen leren, die geboden van mensen zijn”[2].
Met andere woorden: als we mensen een te belangrijke plek in de kerk geven is onze godsdienst tevergeefs.

Het draait niet om wensen van mensen.
Dat blijkt ook uit Mattheüs 28, waar Jezus tegen Zijn discipelen zegt: “Gaat dan henen, maakt al de volken tot mijn discipelen en doopt hen in de naam des Vaders en des Zoons en des Heiligen Geestes en leert hen onderhouden al wat Ik u bevolen heb”[3].
De discipelen, en in hen ook alle kerkleden, leren dat in de kerk dienstorders worden uitgevoerd. In de kerk voeren wij bevelen uit. Heilzame bevelen.

Broeders en zusters in de kerk kunnen wel een voorbeeld voor ons zijn. Zeker wel. Maar dat zijn ze dan niet omdat ze zo braaf zijn. Of zo keurig. Ze laten, als het goed is, enkel en alleen maar zien wat God in Zijn Woord gebiedt en wat dat in de praktijk betekent.
Daarom schrijft Paulus in 1 Corinthiërs 4: “Hij, die mij beoordeelt is de Here. Daarom, velt geen oordeel vóór de tijd, dat de Here komt, die ook hetgeen in de duisternis verborgen is, aan het licht zal brengen en de raadslagen der harten openbaar maken. En dan zal aan elk zijn lof geworden van God. Dit, broeders, heb ik op mijzelf en Apollos overgebracht om uwentwil, opdat gij uit ons voorbeeld zoudt leren niet te gaan boven hetgeen geschreven staat, opdat niet iemand uwer zich vóór de een en tegen de ander opblaze”[4].
Paulus leert de kerkmensen om bescheiden te zijn, en niet onmiddellijk overal een afgerond oordeel over te hebben. Nederigheid is in de kerk een groot goed!

Waarom zijn we lid van de kerk?
Omdat we stellig weten dat Christus ons, door Zijn lijden en sterven, van de zonde heeft vrijgekocht. In de kerk gaat het niet om de druk van allerlei door mensen bedachte regels, maar om het ‘juk van Christus’.
Paulus schrijft in Galaten 5 dan ook: “Opdat wij waarlijk vrij zouden zijn, heeft Christus ons vrijgemaakt. Houdt dus stand en laat u niet weder een slavenjuk opleggen”[5].

Eenheid: dat is een woord dat in de kerk altijd in verband staat met het werk van Jezus Christus.
Daarom kan de apostel Paulus in Philippenzen 3 ook schrijven: “…één ding doe ik: vergetende hetgeen achter mij ligt en mij uitstrekkende naar hetgeen vóór mij ligt, jaag ik naar het doel, om de prijs der roeping Gods, die van boven is, in Christus Jezus. Laten wij dan allen, die volmaakt zijn, aldus gezind zijn. En indien gij op enig punt anders gezind zijt, God zal u ook dat openbaren; maar hetgeen wij bereikt hebben, in dat spoor dan ook verder!”[6].

Graag wijs ik nu ook op Jacobus 4.
De schrijver van dat briefje dringt er op aan om met kwaadsprekerij te stoppen. Het moet afgelopen zijn met geruzie en belastering in de kerk, en op het kerkplein.
Jacobus schrijft: “Eén is wetgever en rechter, Hij, die de macht heeft om te behouden en te verderven”[7].
In de kerk houden we ons aan wetten en regels die God geeft. Wat onze broeders en zusters in de kerk zoal over ons zeggen, is niet zo belangrijk. Opmerkingen over onze levensstijl snijden alleen hout als ze rechtstreeks terug zijn te voeren op het Woord van God.

Dat is de basis van alle arbeid in de kerk.
Dat is ook het fundament van kerkenraadswerk.
In de Nederlandse Geloofsbelijdenis belijden we daarom: “Wij geloven dat, hoewel het nuttig en goed is dat de regeerders van de kerk onderling een vaste orde instellen en handhaven om het lichaam van de kerk in stand te houden, zij zich er toch voor moeten wachten af te wijken van wat Christus, onze enige Meester, ons geboden heeft. Daarom verwerpen wij alle menselijke bedenksels en alle wetten die men zou willen invoeren om God te dienen en daardoor het geweten te binden en te dwingen, op welke wijze dan ook. Wij aanvaarden dus alleen wat kan dienen om eendracht en eenheid te bevorderen en te bewaren, en allen te doen blijven bij de gehoorzaamheid aan God. Hiervoor is vereist de uitsluiting uit de gemeenschap van de kerk overeenkomstig Gods Woord, en wat daarmee verbonden is”[8].

Jazeker, al dat kerkelijk gedoe heeft wel degelijk zin.
Als wij ons maar aan de Here God en aan Zijn Woord willen binden.

Noten:
[1] Zie http://www.eo.nl/radio5/eo-radio-symposium .
[2] Mattheüs 15:8 en 9.
[3] Mattheüs 28:19.
[4] 1 Corinthiërs 4:4 b, 5 en 6.
[5] Galaten 5:1.
[6] Philippenzen 3:14, 15 en 16.
[7] Jacobus 4:12a.
[8] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 32.

Geef een reactie »

Nog geen reacties.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: