gereformeerd leven in nederland

3 november 2015

Met Christus mee

In Zondag 16 gaat het, op het eerste gezicht althans, niet over een opgewekt onderwerp. De dood namelijk.

Wat is de dood eigenlijk?
Dat is de plaats en het moment waarop Gods toorn over de goddelozen heendendert.

In dit aardse leven gaan goddelozen rustig hun gang. Van de Bijbel trekken zij zich niets aan. De mensen werken, zo denken zij, ijverig aan hun eigen ontwikkeling.
In een televisiereclame voor een website waarop verzekeringen worden vergeleken, wordt Willem de mammoet geïntroduceerd. De mammoet zegt: ‘Ik ga graag met m’n tijd mee. Voor je het weet ben je geschiedenis. Ooit dronk ik uit de modderpoel. Lang leve verandering, toch? Evolutie! Ga ook met je tijd mee. Switch van autoverzekering op …’[1]. De suggestie is duidelijk: je moet jezelf ontwikkelen; evolueren is een must. Als je dat niet doet, is er iets niet goed met je. En let erop: die evolutie moet u dan zelf voor elkaar maken, want iemand anders gaat het niet voor u doen.
En bovendien: die ontwikkeling moet je zo snel mogelijk doen. Want voordat je ’t weet ben je oud en… dood.
En na de dood is er, zo redeneren de mensen, niets meer. Helemaal niets.

Maar dat is een levensgrote vergissing.
Want vanaf de aanvang van de wereld is er de antithese, die alles overheersende tegenstelling: het verblijf in het paradijs dat de Here geschapen heeft, en daartegenover: de verbondsvloek, eeuwige verstoting, eenzaamheid voor altijd.

Een Gereformeerd-vrijgemaakte dominee vatte in een preek de situatie in de dood eens zo samen: “Wij worden door de dood afgesneden van de Springader van het leven. Gods gunst, Gods welbehagen zoekt ons niet meer. Gods heerlijkheid wijkt van ons. Gods geest wijkt van ons, zodat wij geen gemeenschap meer kunnen stichten met God, en met elkander. Het verbond is weg, en daarmee ook het antwoordverkeer met God en met elkander”[2].
In de dood zingt nooit meer een vogel. En er bloeit nimmer meer een bloem. De wereld is een en al chaos en neerdrukkende ellende.

Iets van die dood kunnen wij vandaag al zien. In oorlogen, aardbevingen, ziekten, protestdemonstraties, ontwrichte relaties in gezinnen en daarbuiten. Enzovoort.

De Here vraagt van Zijn kinderen om hun levens niet te laten domineren door al die dodelijke verschijnselen. Zeker, al die doodsvijanden kunnen wij in dit leven niet ontvluchten. Wij komen ze tegen, hoe dan ook en waar dan ook.
Wij behoren ons te concentreren op de genade. Die genade wordt in de kerk geproclameerd.

Daar wordt verkondigd dat Christus de dood in ging. Voor ons. Hij werd losgerukt van de levensader.
Maar Hij toonde Zijn macht: Zijn leven overwon de dood. En ieder die met Hem verbonden is, ontvangt nu het eeuwige leven.
Om met Zondag 16 te spreken: “Door zijn kracht wordt onze oude mens met Hem gekruisigd, gedood en begraven, opdat de slechte begeerten van het vlees in ons niet meer regeren, maar opdat wij onszelf aan Christus offeren als een offer van dankbaarheid”[3].
Ziet u dat Zondag 16, bij nader inzien, een blijde Zondag is?

Hebreeën 10 omschrijft het zo: “…deze (dat is onze Heiland) echter is, na één offer voor de zonden te hebben gebracht, voor altijd gezeten aan de rechterhand van God, voorts afwachtende, totdat zijn vijanden gemaakt worden tot een voetbank voor zijn voeten. Want door één offerande heeft Hij voor altijd hen volmaakt, die geheiligd worden. En ook de heilige Geest geeft ons daarvan getuigenis, want nadat Hij gezegd had: dit is het verbond, waarmede Ik Mij aan hen verbinden zal na die dagen, zegt de Here: Ik zal mijn wetten in hun harten leggen, en die ook in hun verstand schrijven, en hun zonden en ongerechtigheden zal Ik niet meer gedenken”[4].
Voor altijd hen volmaakt, die geheiligd worden – dat betekent in ieder geval dat wij geen enkele angst voor Gods oordeel meer hoeven te hebben. De geheiligden zijn door de Here apart gezet. Zij zijn naar de kerk geroepen. Daar horen zij thuis. Voor altijd. Iemand definieert die rustgevende situatie als volgt: “er is nooit één moment dat jij als een geheiligde niet in de volle waarde van het werk van Christus voor God staat”[5].
De Here houdt Zich aan Zijn verbond. Hij Zelf schrijft Zijn wetten in ons hart. Hij zorgt er Zelf voor dat we Zijn levensregels altijd met ons meedragen.
In die situatie is het logisch dat wij – om weer met Hebreeën 10 – te spreken “toetreden met een waarachtig hart[6]. Zeg maar even: we doen niks liever dan naar de kerk gaan.
Want we weten het zeker: de Here is trouw.
Wij realiseren het ons ten volle: wij mogen en moeten elkaar liefhebben.
Wij beseffen: alles wat wij zeggen en doen is tot meerdere eer en glorie van God.
Wij stimuleren elkaar: broeders en zusters, kom naar de kerk!

Evolueren is een must, suggereren de mensen. Je moet jezelf ontwikkelen.
Is dat verkeerd, onszelf ontwikkelen? Zeker niet. Als we dat dan maar doen, omdat we de Here Jezus Christus willen eren als onze Schepper en onze Redder.
Als mensen dat niet doen, wordt evolutie zomaar revolutie.

Lang leve de verandering!, roept Willem de mammoet. Oftewel: evolutie! Ga met je tijd mee, zo wordt ons dringend aangeraden.
In heel veel dingen kunnen we dat best doen. Maar als het erop aankomt, gaan we met Christus mee. De kerk volgt hem, dwars door de wereldgeschiedenis heen. Zij volgt hem tot in de hemel.
Die verandering is werkelijk ontzagwekkend groot. Zo groot dat niemand, werkelijk niemand, dat kan bedenken. Ook de grote denkers van de eenentwintigste eeuw niet. Nee, ook Willem de mammoet niet.

Noten:
[1] De tv-commercial is te zien op http://toffedingen.com/willem-de-mammoet-gaat-met-zijn-tijd-mee/ . Geraadpleegd op maandag 12 oktober 2015.
[2] Die predikant is E.Th. van den Born. Dominee Van den Born leefde van 1900 tot 1982. De betreffende preek dateert van vóór 1949.
Thema en verdeling van de preek luiden als volgt:
Onze dood en ons graf in het licht van Christus’ dood en graf
1. Christus’ dood als betaling voor onze dood
2. Christus’ dood als overwinning van onze dood.
[3] Heidelbergse Catechismus – Zondag 16, antwoord 43.
[4] Hebreeën 10:12-17.
[5] Zie http://www.oudesporen.nl/Download/OS1609.pdf .
[6] Hebreeën 10:22: “Laten wij toetreden met een waarachtig hart, in volle verzekerdheid des geloofs, met een hart, dat door besprenging gezuiverd is van besef van kwaad, en met een lichaam, dat gewassen is met zuiver water”.

Geef een reactie »

Nog geen reacties.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.