gereformeerd leven in nederland

15 september 2016

Reformatorische Kerk

Kent u de Reformatorische Kerk in Nederland?
Die bestaat niet.
Maar als het aan dr. W. Fieret ligt komt die er wel[1]. Dat liet hij blijken tijdens een minisymposium ter gelegenheid van het veertigjarig ambtsjubileum van ds. J.J. van Eckeveld, predikant van de Gereformeerde Gemeente te Zeist[2][3].

Er zijn mensen die dat pleidooi krachtig steunen.
Anderen zeggen zuinig dat de tijd daarvoor niet rijp is. Wanneer het moment dan wel geschikt is, wordt niet helemaal duidelijk.
Nog weer anderen zeggen dat Gods oordeel over de kerken ligt. ‘Dat is onze schuld’. Maar als er dan toch eenheid komt, dan alleen maar onder “het levendmakende Hoofd”[4].

Naar aanleiding van dat fenomeen RKN wil ik hier enkele woorden schrijven.

Laat ik het eerst over dat woord ‘reformatorisch’ hebben. Dat woord gaat terug op de Reformatie in 1517. Maar het heeft nu de klank van: behorend bij de bevindelijk-gereformeerden.
Tegen die beperking maak ik bezwaar. Het woord ‘reformatorisch’ moet een brede betekenis hebben.
U bent reformatorisch als u de verzoening door voldoening belijdt.
U bent reformatorisch als de vergeving van de zonden belijdt.
U bent reformatorisch als u Gods Woord naspreekt, en zegt dat u eeuwige gerechtigheid en eeuwig heil van God gekregen heeft; niet vanwege eigen prestaties, maar omdat God u genadig is.
Gewone Gereformeerden zijn dus ook reformatorisch.

Een ander punt.
De term Reformatorische Kerk in Nederland is niet spiksplinternieuw.
In de jaren ’80 van de vorige eeuw sprak men wel van de Verenigde Reformatorische Kerk in Nederland. Dat was de tijd dat de RPF in opkomst was, de Reformatorisch Politieke Federatie[5].
Laten wij dus niet net doen alsof het idee van een RKN reuze modern is.

Intussen opteer ik voor de term ‘Gereformeerde kerk’.
Daarin zien we wat duidelijk wat de kerk heeft te doen.
Allen die de Here in geest en in waarheid willen dienen moeten steeds ge-re-formeerd worden. De gelovigen moeten zich elke dag bekeren. Het kerkvolk moet zich naar de God van hemel en aarde toekeren. Ieder godsdienstig mens behoort deemoedig en blijmoedig voor de Here te staan.
Met de term ‘reformatorisch’ gaat men terug op de reformatie van 1517. Maar dat is toch wat statischer.
Terecht schreef iemand: “Daarom zal de kerk vandaag de dag scherp moeten letten op veranderingen in de samenleving, de cultuur, de beeldcultuur en de manier van denken, leven en beleven. Ze zal daar op een Bijbelse en pastorale manier mee willen omgaan. Dat kan betekenen dat ze in verzet gaat tegen de tijd, zoals W. Aalders dat duidt, omdat ze weigert de kostbare schat van Schrift en belijdenis op te geven. Het kan ook inhouden dat ze zichzelf indringend de vraag stelt welke accenten ze moet benadrukken en welke vormgeving het geschiktst is om postmoderne jongeren en ouderen met het aloude, volle Evangelie echt te bereiken”[6][7]. Met andere woorden: in al haar doen en laten moet de kerk reageren op de actuele toestand in de wereld.
Woordverkondiging mag nooit klinisch, nooit steriel wezen.

Kan het met die nieuwe Gereformeerde Kerk – zeg maar even: de RKN – wel wat worden?
Men kan natuurlijk zeggen: nee, dat wordt nooit wat. Er zijn zoveel liggingsverschillen. En bovendien, ook hier geldt: zoveel hoofden, zoveel zinnen.
Maar ik denk aan de opdracht van Mattheüs 28. Die citeer ik vandaag uit de Herziene Statenvertaling: “Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen. En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld. Amen”[8].
Alles wat de Jezus Christus geboden heeft, moeten wij in acht nemen. Van dat laatste zijn kinderen van God doordrongen. En zij mogen weten dat Hij erbij is.

In verband met die Reformatorische Kerk zei een predikant: “Ik heb op zondag mijn eigen kansel. En wij hebben veel vacante gemeenten die ik op de vrije zondagen mag dienen. Ik zie het niet tot mijn roeping behoren om onze eigen vacante gemeenten te verlaten en op andere kansels te gaan staan”[9].
Dat ruikt mij net iets te veel naar een opinie van het type ‘hier heb ik geen zin in’. Naar mijn smaak gaat een dergelijke formulering rechtstreeks tegen Mattheüs 28 in.

Overigens denk ik in dit verband ook aan de Nederlandse Geloofsbelijdenis. Ik citeer: ”Wij geloven dat niemand, welke positie hij ook heeft, zich van deze heilige vergadering afzijdig mag houden, om op zichzelf te blijven staan. In deze vergadering komen immers bijeen degenen die behouden worden, en buiten haar is er geen heil. Daarom moet ieder zich bij haar voegen en zich met haar verenigen. Zo wordt de eenheid van de kerk bewaard; men onderwerpt zich aan haar onderwijzing en tucht, buigt de hals onder het juk van Jezus Christus en dient de opbouw van de broeders overeenkomstig de gaven die God aan allen verleend heeft, als leden van eenzelfde lichaam”[10].
Zolang allerlei menselijke willetjes en weetjes, details en dingetjes in de weg zitten worden mensen niet gehoorzaam. Ook ambtsdragers niet. Zij moeten eerlijk antwoord geven op de vraag: wat vraagt de Here van ons? En daarna moeten zij doen wat Hij zegt.

Bij die “onderwijzing en tucht” wordt in het Gereformeerd Kerkboek-1986 verwezen naar Hebreeën 13: “Gehoorzaamt uw voorgangers en onderwerpt u aan hen, want zij zijn het, die waken over uw zielen, daar zij rekenschap zullen moeten afleggen. Laten zij het met vreugde kunnen doen en niet al zuchtende, want dat zou u geen nut doen”[11].
Ambtsdragers – predikanten inbegrepen –  moeten wakker zijn.
Zij bewaken mensen, opdat zij niet de verkeerde kant op lopen.
Zij moeten het Gods kinderen voorhouden: dit vraagt de Here van ons, vandaag. Zonder omhaal van woorden. En zonder omwegen.
Die voorgangers hebben een grote verantwoordelijkheid. Later zal de God van hemel en aarde hen expliciet vragen hoe zij die verantwoordelijkheid vorm hebben gegeven.
Voorgangers moeten daarom geen zure types wezen. En andere kerkleden ook niet. Want daar heeft niemand iets aan.

Meer kerkelijke eenheid in Nederland?
Daar ben ik vóór.
Maar dan zullen allerlei menselijke beletsels en belemmeringen uit de wereld moeten worden geruimd.
En alle betrokkenen moeten met onmiddellijke ingang bekende verzen uit Hebreeën 13 als levensmotto nemen: “De God nu des vredes, die onze Here Jezus, de grote herder der schapen door het bloed van een eeuwig verbond heeft teruggebracht uit de doden, bevestige u in alle goed, om zijn wil te doen, terwijl Hij aan ons doe, wat in zijn ogen welbehagelijk is door Jezus Christus. Hem zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid. Amen”[12].

Noten:
[1] “Wim Fieret (1950) groeit op in het Zeeuwse Oostburg. Hij leert voor onderwijzer op de Driestar in Gouda, studeert in de avonduren geschiedenis en promoveert op de SGP in de periode 1918-1948. Hij start z’n loopbaan op de Ds. Aangeenbrugschool in Terneuzen en stapt in 1976 over naar het Van Lodenstein College in Amersfoort, als leraar geschiedenis. Fieret vervult daar diverse directiefuncties. In 2011 wordt hij lector identiteit op het Hoornbeeck College. Sinds gisteren (bedoeld is: 1 januari 2015, BdR) is Fieret met pensioen. Hij woont in Wouden­berg, is getrouwd, heeft zeven kinderen en veertien kleinkinderen, en behoort tot de Oud Gereformeerde Gemeenten”.
Deze beschrijving is afkomstig van http://www.rd.nl/vandaag/binnenland/dr-wim-fieret-jongeren-inspireren-mij-1.440277 ; geraadpleegd op woensdag 14 september 2016.
[2] Het minisymposium had als thema: Dienaar des Woords in de kerk van 2016.
[3] “Dr. Fieret: Elkaar vinden rond kern”. In: Reformatorisch Dagblad, maandag 12 september 2016, p. 9.
[4] “Eenheid kerk moet aangelegen punt zijn”. In: Reformatorisch Dagblad, dinsdag 13 september 2016, p. 3.
[5] Zie daarover bijvoorbeeld: C.S.L. Janse, “Vragen bij een naam”. In: Accent, bijlage bij het Reformatorisch Dagblad, zaterdag 20 februari 2016, p. 5.
[6] Prof.dr. A. Baars, “Zichtbare kerk in gevaar”. In: Accent, bijlage bij het Reformatorisch Dagblad, zaterdag 17 mei 2014, p. 5.
[7] Zie over W. Aalders https://nl.wikipedia.org/wiki/Wim_Aalders ; geraadpleegd op woensdag 14 september 2016.
[8] Mattheüs 28:19 en 20.
[9] Dat zei dominee A. Kort, predikant van de Oud Gereformeerde Gemeenten in Nederland.
[10] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 28.
[11] Hebreeën 13:17.
[12] Hebreeën 13:20 en 21.

Geef een reactie »

Nog geen reacties.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.