gereformeerd leven in nederland

29 maart 2017

Geloof in Gods almacht

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , ,

Kent u de heer Barthel?
Dat is een hoogleraar sterrenkunde. Hij is verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Een kind vroeg hem: bestaat God?
“Tijdens de Groningse Nacht van Kunst en Wetenschap, mei 2014, gaf professor Peter Barthel (…) zijn antwoord: God bestaat. Maar Hij is niet een man met een baard, maar íéts. Een bezielende geest. Mede doordat [het dagblad] Trouw Barthels toelichting publiceerde, stroomden de reacties binnen. Positieve, en zeer kritische, ook van theologen. Nu, drie jaar later, heeft Barthel zijn korte antwoord uitgebreid tot een bescheiden boek…”[1].

Barthel gelooft niet dat God almachtig is.
“Ik geloof (…) niet dat God zijn eigen volk heeft laten afslachten. (…) Laat die almacht toch los. Zie dat God alleen maar wil bezielen. Wordt het dan niet wat duidelijker?’.
Maar hoe kan de hoogleraar Barthel dan wel geloven dat God een bezielende geest is? Daar heeft hij toch ook geen bewijs voor?
“‘Nee, maar dat is wel een minder verstrekkende bewering dan een almachtige God. En ik vraag je opnieuw: is dit de kern van de zaak? Wat staat of valt ermee met wat ik precies geloof? God schiet er alleen iets mee op als wij in zijn geest handelen. Wij zijn de handen van God”.
“…Ik ben ook niet vaag, vind ik. Het gaat erom dat je je blijft verwonderen en dat je hoofdzaken van bijzaken weet te scheiden”[2].

Wat moeten kinderen van God hiermee?

Het is, dunkt mij, belangrijk om van dit soort redeneringen kennis te nemen.
Velen zeggen: gelovigen moeten leren nadenken.
Velen zeggen: gelovigen moeten toch op God vertrouwen met, onder meer, heel hun verstand? Nou dan!

Kinderen van God zijn vatbaar voor deze redenaties.
Dat is ook geen wonder. Als je als gelovig kerkmens voor de voeten gegooid krijgt dat je te weinig nadenkt, word je daar niet vrolijker van. Dan sluipen de vraagtekens op kousenvoeten binnen. Ben ik te kortzichtig? Heb ik, zonder het werkelijk te beseffen, oogkleppen op?

Het is daarom goed om Gods Woord te openen.
Dan kunnen we weer moed vatten. Wij kunnen weer vertrouwen krijgen.

In dit verband kunnen we elkaar onder meer wijzen op Zacharia 8, en met name op deze woorden:
“Het zal gebeuren, zoals u, huis van Juda en huis van Israël,
een vloek onder de heidenvolken geweest bent,
zo zal Ik u verlossen
en zult u een zegen worden.
Wees niet bevreesd,
grijp moed”[3].

Over Zacharia 8 schreef ik al eens:
“…wat zegt de Here?
* Ik ben woedend geweest op Jeruzalem, en op haar inwoners!
* Maar Ik keer naar Jeruzalem terug, en Ik weet het zeker: Mijn volk zal nu trouw aan Mij zijn.
* Er komt een lange tijd van diepe vrede. Zelfs senioren en hoogbejaarden kunnen rustig op straat lopen. Ze worden niet beroofd. Ze hoeven geen aanvallen te verwachten. Kinderen zijn veilig op straat. Er zal hen heus niets overkomen.
* Natuurlijk, dit klinkt voor u bijna ongelooflijk. Maar onderschat Mijn kracht niet. Mijn almacht garandeert dat die rust er inderdaad zijn zal.
* Ik zal u, vanuit de ballingschap, terugbrengen naar het beloofde land.
* Mensen, ga maar weer gewoon aan het werk. Niet alleen met de tempel, maar ook met uw dagelijkse bezigheden.
* Ik zal u Mijn zegen geven. Uw voorgeslacht heeft Mij getergd. Maar het is nu de tijd van Mijn zegen en van door Mij gegeven voorspoed.
* U doet op dit moment heel veel aan vasten. Maar er zal een totale ommekeer komen. Er komt vrolijkheid. En er zullen feesten worden gevierd.
* Naast Mijn eigen volk zullen ook andere naties Mij gaan zoeken. Zij zullen naar Mij toe komen.
* Massa’s mensen zullen zich aan mensen van Gods volk vastklampen: ook zij willen bij de Here horen!”
En:
“Vurige ijver. Brandende hartstocht. Dat is liefde die niet wachten wil. Die alle verhindering opruimt. Naijver, in oud Nederlands. Daar zit de positieve kracht van jaloezie in. Positieve kracht waarmee liefde uniek wil zijn. Kracht, die alles uit de weg wil ruimen wat de geliefde bedreigt. Vijanden mogen geen scheiding meer brengen. Dit brandend hart wil de geliefde winnen. Met zijn liefde overwinnen. Hij wil haar voor zichzelf.
De God die van mensen houdt doet meer dan liefdevol afwachten. Hij komt in actie. God is meer dan liefde zijn, Hij is liefde doen. Hij leeft liefde en geeft en stort uit. Daaruit is de Zoon van God geboren. Uit de liefde van Vader en Zoon is de Geest uitgestort. Uit diezelfde liefde worden mensen als nieuw herboren. God komt naar ons toe, nog voor we naar hem vragen. Maar door zijn liefde bewogen gaan wij naar God vragen”[4].

In het vers dat ik hierboven citeerde wordt gezegd: zoals de vloek letterlijk over Israël kwam, zo zal ook de zegen letterlijk over Gods volk komen.
En ja, de heilshistorie bewijst dat. Kerst, Goede Vrijdag, Pasen en Pinksteren zijn even zo vele zegeningen van God. Door Zijn Heilige Geest worden wij in staat gesteld om de Here te dienen. Om met Romeinen 7 te spreken: wij gaan “in nieuwheid van Geest dienen, en niet in oudheid van letter”[5].

Nu ga ik weer terug naar professor Barthel. God laat mensen afslachten, zegt hij. Dat kan de bedoeling toch niet wezen?
Voor het gemak vergeet de hoogleraar dat wij, mensen van alle tijden, er een puinhoop van maken. Want zo gaat dat als het aards gepeupel zijn eigen gang gaat.
Tot ons geluk blijft het daar niet bij. Want hoe groot de anarchie der mensen ook is, de Here God geeft een ommekeer.
Zelfs de grootste augiasstal wordt weer rein. U kent het mythologische verhaal van de augiasstal wellicht: “Augias bezat de grootste kudde van het land. De kudde telde wel drieduizend ossen, maar de stallen van de kudde waren al in geen dertig jaar uitgemest. De opdracht van Herakles was om de stallen in één dag schoon te maken. Hij kreeg dat voor elkaar door twee rivieren die erlangs stroomden om te leiden, de Alpheüs en de Peneios. De stroom water, die daardoor ontstond, spoelde de mest weg. Op die manier werden de stallen van Augias in één dag schoongemaakt…”[6].
Laat het helder wezen: de hemelse God heeft de macht om een ommekeer in minder dan geen tijd te bewerkstelligen! Voor een nieuw begin heeft Hij veel minder dan een dag nodig! Paulus schrijft in 1 Corinthiërs 15 zelfs: “Zie, ik vertel u een geheimenis: Wij zullen wel niet allen ontslapen, maar wij zullen allen veranderd worden,
in een ondeelbaar ogenblik, in een oogwenk, bij de laatste bazuin”[7].

Professor Barthel is niet vaag, zegt hij. Dat klopt. Het is zonneklaar dat hij blijft steken in keihard ongeloof. Ach, we zouden hem zo graag volhardend geloof gunnen!
De professor: het gaat erom dat je je blijft verwonderen. Ook dat is waar. Maar de vraag is: waarover en over Wie verwonderen we ons?

Het geloof in Gods almacht mogen we ons nooit laten afnemen. Dat is geen bijzaak. Dat is een hoofdzaak.
En laat het daarbij maar duidelijk wezen: wie zijn eigen ellende kent is al een heel eind op weg!

Noten:
[1] De gegevens van dit boek zijn: Peter Barthel, “Professor, bestaat God?”. – Amsterdam: Amsterdam University Press, 2017. – 108 p.
[2] De citaten in het begin van dit artikel komen uit: “Laat de almacht los, ga voor bezieling” – interview met Peter Barthel. In: ND Gulliver, bijlage bij het Nederlands Dagblad, vrijdag 10 maart 2017, p. 8 en 9.
[3] Zacharia 8:13.
[4] Geciteerd uit mijn artikel “Zo zegt de Here”, hier gepubliceerd op woensdag 18 februari 2015. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2015/02/18/zo-zegt-de-here/ .
[5] Romeinen 7:6.
[6] Geciteerd van https://nl.wikipedia.org/wiki/Augias ; geraadpleegd op maandag 13 maart 2017.
[7] 1 Corinthiërs 15:51 en 52.

Geef een reactie »

Nog geen reacties.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.