gereformeerd leven in nederland

24 april 2017

Lichtvoetig bestaan

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , ,

De aarde is een plek waar de genade van God groots wordt uitgestald. Iedere zondag wordt het Evangelie verkondigd. Ieder jaar zijn er weer de kerkelijke feestdagen. Een week geleden is het Pasen geweest. We hebben Christus’ opstanding herdacht. Door die opstanding krijgt de wereld een nieuw perspectief. Gods verbondstrouw blijkt steeds weer!

Wie de wereldgeschiedenis bekijkt, ziet Gods trouw op allerlei manieren terug. Zelfs als we heel ver terugkijken, zien we die Verbondstrouw voor ons oog verschijnen.
Neem nou bijvoorbeeld Genesis 8.

De zondvloed komt tot een einde. Het water zakt. De wereld is schoongewassen. Een nieuw begin genaakt.
In Genesis 8 staat het zo:
“Daarna liet hij (dat is Noach) een duif van bij zich los om te zien of het water op de aardbodem afgenomen was.
Maar de duif vond geen rustplaats voor de holte van haar voet; daarom keerde zij naar hem terug in de ark, want het water stond nog boven heel de aarde. Hij stak zijn hand uit, pakte haar en bracht haar bij zich in de ark.
En hij wachtte nog eens zeven dagen; toen liet hij de duif weer los uit de ark.
En de duif kwam naar hem toe tegen de avond; en zie, er was een afgebroken olijfblad in haar snavel; daaraan merkte Noach dat het water op de aarde afgenomen was.
Toen wachtte hij nog eens zeven dagen. Hij liet de duif los, maar zij keerde niet meer naar hem terug.
En het was in het zeshonderdeerste jaar, in de eerste maand, op de eerste dag van die maand, dat het water van boven de aarde opgedroogd was. Toen nam Noach het luik van de ark weg en keek naar buiten, en zie, de aardbodem was opgedroogd”[1].

Het leven gaat verder. Noach en de zijnen mogen de aarde weer gaan bevolken. Er komt nooit een zondvloed meer. De seizoenen zullen elkaar in schier eindeloze voortgang afwisselen.
Die duif laat zien: Gods volk gaat zich opnieuw ontwikkelen.

Een duif staat in Gods Woord soms ook symbool voor Israël. In Hosea 7 bijvoorbeeld: “Hoewel de trots van Israël tegen hem getuigde,
hebben zij zich niet bekeerd tot de HEERE, hun God.
In dit alles zochten zij Hem niet.
Efraïm is als een duif,
onnozel, zonder verstand;
Egypte roepen zij te hulp,
naar Assyrië gaan zij!”[2].
Maar ondanks Israëls onnozelheid blijft God trouw. Dat blijkt in Hosea 11:
“Ik zal Mijn brandende toorn niet ten uitvoer brengen,
Ik zal niet terugkeren om Efraïm te gronde te richten.
Want Ik ben God,
en geen mens,
de Heilige in uw midden,
en in de stad zal Ik niet komen.
Zij zullen achter de HEERE aan gaan,
Hij zal brullen als een leeuw.
Ja, Híj zal brullen,
en de kinderen zullen bevende komen van de kant van de zee.
Zij zullen bevende komen als een vogel uit Egypte,
als een duif uit het land Assyrië.
Dan doe Ik hen wonen in hun huizen,
spreekt de HEERE”[3].

In Genesis 8 lezen wij: “Hij liet de duif los, maar zij keerde niet meer naar hem terug”.
Die woorden tonen ons: er is hoop voor de mensheid. En: er is toekomst voor Gods kinderen! Het is die heerlijke toekomst waar wij het oog op mogen richten.

Genesis 8 laat ons – als u het mij vraagt – twee kanten van het Gereformeerde leven zien.

Eerst is er de noodzaak van de schuldbelijdenis.
De aarde moet in Genesis 7 helemaal schoon gewassen worden. Als dat niet zou gebeuren, zou de aarde binnen de kortste tijd onleefbaar geworden zijn. Verdorven. Vervuld van geweld[4].
Zo is het wezen van schepselen. En ook heden ten dage is de wereld vol van slechte, verdorven en onstandvastige mensen[5]. De mens heeft “over zich gehaald, wat zijn verstand betreft, blindheid, verschrikkelijke duisternis en een onbetrouwbaar en verdorven oordeel; wat zijn wil en hart aangaat, slechtheid, opstandigheid en hardnekkigheid; en bovendien in al zijn verlangens onzuiverheid”[6]. Verdorven mensen krijgen altijd maar weer verdorven kinderen[7]. De mens is van nature verdorven en geestelijk dood[8].

Maar daarnaast is er ook het feestelijke feit van Gods verbondstrouw.
In Genesis 6 kunnen wij lezen: “Maar met u zal Ik Mijn verbond maken; en u moet in de ark gaan, u, uw zonen, uw vrouw en de vrouwen van uw zonen met u”[9].
En in Genesis 9: “En Ik, zie, Ik maak Mijn verbond met u, met uw nageslacht na u”[10].
En: “Ik maak Mijn verbond met u, dat niet meer alle vlees door het water van een vloed zal worden uitgeroeid, en dat er geen vloed meer zal zijn om de aarde te gronde te richten.
En God zei: Dit is het teken van het verbond dat Ik geef tussen Mij en u, en alle levende wezens die bij u zijn, alle generaties door tot in eeuwigheid:
Mijn boog heb Ik in de wolken gegeven; die zal dienen als teken van het verbond tussen Mij en de aarde.
Het zal gebeuren, als Ik wolken boven de aarde breng en de boog in de wolken gezien wordt,
dat Ik aan Mijn verbond zal denken, dat er is tussen Mij en u en alle levende wezens van alle vlees. Het water zal niet meer tot een vloed worden om alle vlees te gronde te richten.
Als deze boog in de wolken is, zal Ik hem zien, en denken aan het eeuwig verbond tussen God en alle levende wezens van alle vlees dat op de aarde is.
God zei dus tegen Noach: Dit is het teken van het verbond dat Ik gemaakt heb tussen Mij en alle vlees dat op de aarde is”[11].
Ziet u? Dat verbond is in dit hoofdstuk een magnifiek refrein.
Het is, om zo te zeggen, de sleutel tot het vernieuwde leven!

Regelmatig komt schrijver dezes in de kerk en op het kerkplein mensen tegen die van mening zijn dat de schuldbelijdenis in de kerk een te kleine plaats inneemt. Zij vinden dat de schuldbelijdenis onderbelicht wordt. Er is te weinig aandacht voor.
Met het ventileren van dergelijke opinies moeten wij maar voorzichtig wezen. Zeker, voor schuldbelijdenis moet aandacht wezen. Schuldbelijdenis mag nimmer vergeten worden.
Maar Genesis 8, en heel de historie van de zondvloed, leert ons dat de nadruk in het leven van Gods kinderen op Zijn verbondstrouw liggen mag.

Laten wij het leven niet te donker kleuren.
Laten wij niet naar onze schuld turen en daar voortdurend rondjes omheen draaien.
Laten wij leven in Gods licht.
Laten wij Zijn verbondstrouw bewonderen.
Dan wordt ons bestaan een heel stuk lichtvoetiger!

Noten:
[1] Genesis 8:8-13.
[2] Hosea 7:10 en 11.
[3] Hosea 11:9, 10 en 11.
[4] Zie Genesis 7:11 en 12: “Maar de aarde was verdorven voor Gods aangezicht en de aarde was vol met geweld. Toen zag God de aarde, en zie, zij was verdorven; want alle vlees had een verdorven levenswandel op de aarde”.
[5] De term komt uit de Dordtse Leerregels, hoofdstuk I, artikel 6.
[6] Het citaat komt uit de Dordtse Leerregels, hoofdstuk III/IV, artikel 1.
[7] Zie Dordtse Leerregels, hoofdstuk III/IV, artikel 2.
[8] Dordtse Leerregels, hoofdstuk III/IV, artikel 16.
[9] Genesis 6:18.
[10] Genesis 9:9.
[11] Genesis 9:11-17.

Geef een reactie »

Nog geen reacties.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.