gereformeerd leven in nederland

19 juli 2017

Zoet in de mond, zwaar op de maag

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , , , ,

Twee dagen geleden publiceerde ik op deze plaats een artikel naar aanleiding van Openbaring 10.
Ik noteerde onder meer: “Openbaring 10 geeft ons troost. De verwarring wordt afgeschaft.
De tijd komt tot een einde.
De Here leert ons naar de Engel te kijken. Hij leert ons om ogen en oren open te houden. Hij leert ons om ons te concentreren op Zijn Woord. Op de zuivere prediking daarvan. Op de sacramenten, die ons een magnifiek beeld geven van een hemelse samenleving waarin tijd niet meer bestaat.
Laten we moed houden.
Want er komt een nieuwe wereld. Vol vrede en gerechtigheid. Een wereld waarin niemand tijd heeft. Want tijd is dan ouderwets. Iets uit een voorbije wereld!”[1].

Vandaag richt ik de blik met name op het slot van Openbaring 10. Dat luidt als volgt: “En de stem die ik uit de hemel gehoord had, sprak opnieuw met mij en zei: Ga, neem het boekje dat geopend ligt in de hand van de ​Engel​ Die op de zee en op de aarde staat.
En ik ging naar de ​Engel​ toe en zei tegen Hem: Geef mij dat boekje. En Hij zei tegen mij: Neem het en eet het op, en het zal uw buik bitter maken, maar in uw mond zal het zoet zijn als honing.
En ik nam het boekje uit de hand van de ​Engel​ en at het op, en het was in mijn mond zoet als honing, maar toen ik het opgegeten had, werd mijn buik bitter.
En Hij zei tegen mij: U moet opnieuw profeteren over vele volken, naties, talen en koningen”[2].

Johannes moet een boekje opeten.
Wat staat er in dat boekje? Antwoord: allerlei dingen uit Gods raad.
Johannes moet zich dat boekje eigen maken.
En het moet gezegd: het smaakt prima. Het is lekker zoet.

Waarom smaakt dat boekje zo goed? Antwoord: voor Gods kinderen is Gods heil iets heerlijks. Dat heil, daar worden zij blij van. Sterker nog – van dat heil kunnen zij met volle teugen genieten!

Even goed ligt dat boekje, om het maar zacht te zeggen, zwaar op de maag. Om niet te zeggen dat Johannes er een beetje ziek van wordt. Hoe kan dat? Het boekje smaakt eerst zo goed, maar het bekomt Johannes slecht. Hoe komt dat?
Antwoord: de proclamatie van Gods raadsbesluiten roept tegenstand op. Dat Evangelie? Nee, dat willen de mensen niet horen. Daar hebben ze geen zin in. Zij hebben er, op hun manier, geen behoefte aan.

Dat beeld van een geconsumeerd boekje kennen we ook uit Ezechiël 3. Woordvoerders van God moeten, om zo te zeggen, in het Woord van hun Opdrachtgever thuis zijn. Zij moeten het, om zo te zeggen, herkauwen. Zij moeten proberen om dat Woord te doorzien en te begrijpen.

Johannes moet gaan profeteren. De woordvoerder van God moet aan het werk. Hij heeft nog heel wat te doen.
Tijdens dat verkondigingswerk zal alras blijken dat de wereld in twee kampen verdeeld wordt. Die situatie kunnen we ook typeren met woorden uit Ezechiël 3: “Zo zegt de Heere HEERE: Wie luistert, laat hij luisteren. Wie dat nalaat, laat die het maar nalaten, want zij zijn een ​opstandig​ ​huis!”[3].

De wereld wordt verdeeld in twee kampen.
Voor of tegen Christus.
Levend naar Gods Woord, of zwalkend tussen cultuur en Bijbel.
Gehoorzaam werkend, of zoekend naar compromissen tussen gepredikt Woord en gedroomde werkelijkheid.
Luisterend, of omzichtig pogend om de uitleg van de Bijbel een beetje aan te passen.

Ach lezer, u begrijpt wel dat mijn gedachten zwerven naar mensen die nog Gereformeerd willen heten.
U begrijpt misschien ook wel dat ik met name denk aan de Gereformeerde kerken (vrijgemaakt). U heeft wel door dat daar, in de GKv, de cultuur in onze wereld een steeds belangrijkere factor is.
Laten we niet net doen of de tweedeling in Openbaring 10 aan alle zich Gereformeerd noemende mensen voorbij kan gaan!

De hervormde predikant M.J. Schuurman zegt in een preek over Openbaring 10: “Dat is ook de taak voor de kerk, om deze boodschap uit te dragen: een oproep tot bekering, een uitnodiging om te geloven nu het nog kan, om de genade aan te grijpen en tot Christus te wenden, om niet te vergissen in een leven dat nu zoet is, maar uiteindelijk bitter zal zijn.
Het is de hoogste tijd. Dat vraagt van ons ook dat we Gods woord eten. Zonder het uitvoeren van die opdracht kunnen we niet Gods boodschap uitdragen”[4].

Wij moeten allen profeteren.
Wij moeten allen belijdenis doen van ons geloof. Dat doen wij niet allemaal op kansels of op zeepkisten. Wij getuigen gewoon op ons werk. Achter ons bureau. Of misschien wel met onze iPhone, in onze stoel. Via de app, u weet wel. Ambtsdragers en gemeenteleden kennen hun roeping immers?

Nee, dat is lang niet altijd makkelijk.
Het christelijk geloof lijkt, zeker in Nederland, hoe langer hoe meer uit het openbare leven te worden weggedrukt.
Natuurlijk, het is prima om iets met religie te hebben. Maar een christen moet niet vaak en niet te veel op zijn strepen staan. Om kort te gaan: enig aanpassingsvermogen is anno 2017 een must geworden.
Intussen is het voor Gods kinderen duidelijk: het Evangelie ligt zwaar op de maag. Maar het is zoet in de mond. Dat wel.

Noten:
[1] Zie mijn artikel “De tijd voorbij”, hier gepubliceerd op maandag 17 juli 2017. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2017/07/17/de-tijd-voorbij .
[2] Openbaring 10:8-11.
[3] Ezechiël 3:27.
[4] De betreffende preek is te vinden op https://mjschuurman.wordpress.com/tag/openbaring-10/ ; geraadpleegd op vrijdag 30 juni 2017.

Geef een reactie »

Nog geen reacties.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.