gereformeerd leven in nederland

31 oktober 2017

Reformatie volgens Zondag 11

Op deze dinsdag, 31 oktober 2017, is het Hervormingsdag. Vijfhonderd jaar is het vandaag geleden dat Maarten Luther zijn 95 stellingen publiceerde. Stellingen waarin hij zich keerde tegen misstanden in de Rooms-katholieke kerk.

Op dinsdag 31 oktober 1972 schreef de commentator in het Nederlands Dagblad onder meer:
“Vandaag het in veel kerkelijke gemeenschappen, ook in ons eigen land, erger gesteld dan in de roomse kerk van 1517.
Een opkomende vloed van neo-modernisme dreigt schier alles te overspoelen. De klassieke reformatorische belijdenisgeschriften worden openlijk weersproken, het Woord van God vervlakt en verknoeid tot een puur horizontalistisch maatschappij-kritisch pamflet. Artikel 28 N.G.B. behoort nog altijd tot de officiële grondslag van veel uit de reformatie voortgekomen kerken. Daarin lezen we over de kerk: ‘Zo is het ambt aller gelovigen. volgens het Woord Gods, zich af te scheiden van degenen, die niet van de Kerk zijn, en zich te voegen tot deze vergadering, hetzij op wat plaats dat God ze gesteld heeft: ook ofschoon het zo ware, dat de Magistraten en plakkaten der Prinsen daar tegen waren, en dat de dood of enige lichamelijke straf daaraan hing. Daarom, al degenen die zich van haar afscheiden of niet daarbij voegen, die doen tegen de ordinantie Gods’.
Ze hebben het waargemaakt, onze reformatorische vaderen! Zij hebben het waargemaakt wat hier in de met martelaarsbloed geschreven confessie als hun en ónze belijdenis staat opgetekend.
Vandaag staat er geen doodstraf of enige andere straf meer op het zich afscheiden van een kerk die zich van haar dwalingen niet wil bekeren, en het zich voegen bij een vergadering die zich gedraagt naar het zuivere Woord Gods. Waar blijft bij duizenden bezwaarden en verontrusten die daad van gehoorzaamheid?”[1].

Het is, ook in de situatie van 2017, belangrijk om die vraag te beantwoorden.

Afgelopen zondag, 29 oktober, ging het in een kerkdienst die ik bijwoonde over Zondag 11 uit de Heidelbergse Catechismus. Die luidt als volgt.
“* Waarom wordt de Zoon van God Jezus, dat is Verlosser, genoemd?
Antwoord: Omdat Hij ons verlost van al onze zonden, en omdat er bij niemand anders enig behoud te zoeken en te vinden is.
* Geloven zij dan wel in de enige Verlosser Jezus, die hun behoud en welvaart bij de heiligen, bij zichzelf of ergens anders zoeken?
Antwoord: Nee, maar zij verloochenen met de daad de enige Verlosser Jezus, ook al roemen zij met de mond in Hem. Want één van beide: òf Jezus is geen volkomen Verlosser, òf zij die deze Verlosser met waar geloof aannemen, moeten alles in Hem hebben wat voor hun behoud nodig is”[2].
Het lijkt mij dat de lessen van Zondag 11 onze daad van gehoorzaamheid wel een beetje makkelijker maken.

Wij hebben, als het goed is, alles in Hem wat voor ons behoud nodig is. Daar hoeft niets meer bij.
De inhoud van Gods Woord wordt, als het goed is, niet gecorrigeerd of aangevuld door de cultuur. Natuurlijk, de uitleg van de Bijbel gebeurt in hedendaags Nederlands; en dat is maar goed ook. Maar de boodschap van Gods Woord verandert niet door ons cultuurbepaald gediscussieer.
Bevindelijkheid of beleving is op het kerkplein zeker niet het belangrijkste. De sfeer in de kerkdiensten en onze ervaringen op zondag staan, naar wij mogen hopen, niet op plaats één op de lijst der prioriteiten. Want daar staan Gods Woord, en de consequenties die dat Woord voor ons doen en laten hebben moet.

Ook in 2017 moeten wij hervormd worden.
Ge-re-formeerd, zo u wilt.
Er moet dagelijkse bekering wezen.
In de dienst aan God moeten we ons zelf offeren. Op-offeren. Weg-cijferen, zo u wilt.
In de Bijbel lezen we dat de Farizeeën de godsdienst steeds vaker uit een oceaan van regels en voorschriften lieten bestaan: “Want zij binden lasten samen die zwaar zijn en moeilijk om te dragen, en zij leggen ze op de schouders van de mensen; maar zij willen die zelf met geen vinger verroeren”[3].
Mede daarom zegt Jezus in Mattheüs 11: “Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven”[4].

Hervormingsdag, dat betekent in ieder geval: weg met de drukte in de eredienst.
Ban de persoonlijke vindingrijkheid uit.
Probeer niet origineel te zijn, met drama en theater. Of met leuke bandjes en met prettig ogende sketches.
Laat het Evangelie verkondigd worden. Laat de prediking actueel en Geest-driftig wezen.
Dat geeft rust in de kerk!

Noten:
[1] “Hervormingsdag”. Hoofdartikel in: Nederlands Dagblad, dinsdag 31 oktober 1972, p. 1.
[2] Heidelbergse Catechismus – Zondag 11, vragen en antwoorden 29 en 30.
[3] Mattheüs 23:4.
[4] Mattheüs 11:28.

1 reactie »

  1. […] Reformatie volgens Zondag 11 […]

    Pingback door Hoogdag voor vele protestanten | From guestwriters — 31 oktober 2017 @ 20:17 | Beantwoorden


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.