gereformeerd leven in nederland

2 oktober 2019

Excelsior

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

“Verneder u voor de Heere, en Hij zal u verhogen”. Dat schrijft Jacobus in hoofdstuk 4[1].

Kunnen wij vandaag de dag nog wel met zo’n Bijbeltekst aankomen?
Iemand schrijft: “Sommige emoties voelen we op een heel intense manier. Schuld, woede, verdriet en razernij zijn enkele van die emoties. Maar we hebben één emotie niet vermeld. Het is zo sterk dat het ons echt verscheurt. En dat is vernedering. Het is een aanval op onze identiteit”[2].
Een aanval op onze identiteit – toe maar!
Plotseling worden we heel iemand anders. We gaan anders doen. We gaan anders naar de dingen kijken. En mensen reageren waarschijnlijk anders op ons.
Worden wij daar nou blij van?

Toegegeven – soms zou het fijn kunnen zijn om iemand anders te kunnen worden. Stelt u zich voor dat u er dan financieel beter voor stond. Stelt u zich voor dat u dan meer invloed had. Stelt u zich voor dat u allerlei misstanden in de wereld ten goede kon keren. Wie wil dat nou niet?

Maar ach – stelt u zich ook eens voor dat u arm zou zijn. Stelt u zich voor dat u gedurende vijfenveertig jaar ongelukkig was in uw werk; met een slechte baas. Stelt u zich voor dat u dat u jarenlang ziek zou zijn. Dat wil toch niemand?

Neen – uiteindelijk willen wij meestal het liefst onze eigen identiteit houden. Dat is wel zo veilig. Want wij kennen onszelf. Het liefst willen wij gewoon onszelf zijn. Want wie zichzelf kwijtraakt, komt al snel in moeilijkheden.

Maar zo gaat het niet in Jacobus 4.
“Verneder u voor de Heere, en Hij zal u verhogen” – dat is de triomf van het geloof!
Hoe kan dat?
Dat komt omdat Jezus Christus de centrale Man is in de brief van Jacobus. Alles begint bij de Heiland.
De inzet van de brief luidt namelijk: “Jacobus, een dienstknecht van God en van de Heere Jezus Christus, aan de twaalf stammen die in de verstrooiing zijn: wees verheugd!”[3].
En in hoofdstuk 2 staat geschreven:
“Mijn broeders, heb het geloof in onze Heere Jezus Christus, de Heere der heerlijkheid, zonder aanzien des persoons”[4].
Jezus Christus is de Redder van de wereld. Hij staat in het leven op de voorgrond. Hij bepaalt wie wij zijn, en wie wij worden!

Jacobus schrijft in hoofdstuk 4 ook:
“Nader tot God, en Hij zal tot u naderen”[5]
en:
“Er is één Wetgever, namelijk Hij Die kan zalig maken én te gronde richten”[6]
en:
“Als de Heere wil en wij leven, dan zullen wij dit of dat doen”[7].
Jacobus wil maar zeggen: leg het leven maar in handen van de Here; dan komt u goed terecht.

Jacobus is een man van de praktijk.
Hij schrijft dat we hoorders en daders van Gods Woord moeten wezen[8].
Hij schrijft over het belang van de taal en over het juiste gebruik van onze woordenschat[9].
Hij schrijft over hebzucht. En over het toegeven aan allerlei driften[10].
Hij schrijft over het belang van het gebed[11].

Kortom – Jacobus roept op tot reformatie.
Stop met de slechte dingen, schrijft hij. Keer u naar God toe!
Als u zichzelf bent gaat de rem er bijna als vanzelfsprekend en gaandeweg af, suggereert de door de Heilige Geest geïnspireerde schrijver met nadruk. Dan komt er ruzie van. Dan raakt het leven in een spiraal naar beneden. Dat ga je in de kerk merken. Sterker nog: er komt, om zo te zeggen, een burgeroorlog in het Koninkrijk van God. Zo gaat dat als het bevredigen van eigen begeerten hoog op de to do-list staat.
Wie naar Christus gaat, mag en moet het zich realiseren: ikzelf ben niet zo belangrijk; toch gaat het in het leven excelsior – steeds hoger. Naar de Heiland toe, namelijk!

Dan zien wij een mechanisme dat vergelijkbaar is met dat uit de gelijkenis van de verloren zoon. U weet wel – die parabel uit Lucas 15.
Citaat: “En nadat hij [dat is de verloren zoon] tot zichzelf gekomen was, zei hij: Hoeveel dagloners van mijn vader hebben brood in overvloed en ik kom om van honger. Ik zal opstaan en naar mijn vader gaan en tegen hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegenover u. En ik ben het niet meer waard uw zoon genoemd te worden. Maak mij als één van uw dagloners.
En hij stond op en ging naar zijn vader. En toen hij nog ver van hem verwijderd was, zag zijn vader hem en deze was met innerlijke ontferming bewogen en hij snelde hem tegemoet, viel hem om de hals en kuste hem.
En de zoon zei tegen hem: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegenover u. Ik ben niet meer waard uw zoon genoemd te worden. Maar de vader zei tegen zijn dienaren: Haal het beste gewaad tevoorschijn en trek het hem aan en geef hem een ​ring​ aan zijn hand en ​sandalen​ aan zijn voeten”[12]. Mensen heten zelfredzaam te zijn. Zij hebben bijna overal goede oplossingen voor. En als die oplossingen er nog niet zijn, dan komen ze er binnenkort aan…
Welnu, zeggen Jacobus en Lucas, ga maar naar Vader toe. Want daar en dan krijgt u een nieuw zicht op de wereld.

Door de Heiland gekochte mensen krijgen steeds meer inzicht in en overzicht van kerk en wereld.
Die gekochte mensen kijken niet zo makkelijk meer weg als er sprake is van problemen op het kerkelijk terrein. Leiderschap, het vinden van geschikte ambtsdragers, kerkelijke verdeeldheid – u kunt het rijtje zonder twijfel nog wel langer maken.
Die gekochte mensen kijken niet zo makkelijk meer weg als er in onze samenleving, en elders in de wereld, allerlei moeilijke problemen langskomen: drugsbeleid, stikstofproblematiek, problemen op het gebied van de zorg en in het onderwijsveld –… och, wij weten er allemaal wel wat van.
Nee – vanuit de kerk zullen niet voortdurend pasklare oplossingen aangedragen worden.
Maar in de kerk is er wel de rust van mensen die, om met Psalm 2 te spreken, tot Hem de toevlucht nemen[13]. U weet wel:
“Kust toch de zoon, opdat gij niet te gronde
gaat op uw weg. Te licht wordt hij getart
en kan zijn gramschap tegen u ontbranden.
Maar zalig zijn die schuilen aan zijn hart”[14].

Iemand zei een paar jaar geleden: als je vernederd wordt, kun je verharden[15]. En dat is waar.
Maar bij de God van hemel en aarde werkt het anders. Hij zegt: kom hogerop, Mijn kind – excelsior!

Noten:
[1] Jacobus 4:10.
[2] Geciteerd van https://verkenjegeest.com/vernedering-is-een-aanval-op-onze-identiteit/ ; geraadpleegd op woensdag 25 september 2019.
[3] Jacobus 1:1.
[4] Jacobus 2:1.
[5] Jacobus 4:8 a.
[6] Jacobus 4:12 a.
[7] Jacobus 4:15 b.
[8] Jacobus 1 vanaf vers 22, en hoofdstuk 2.
[9] Jacobus 3.
[10] Jacobus 4:1-6.
[11] Jacobus 5.
[12] Lucas 15:17-22.
[13] Psalm 2:12 b.
[14] Dit zijn de laatste regels van Psalm 2:4 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek.
[15] Zie https://www.trouw.nl/nieuws/als-je-vernederd-wordt-kun-je-verharden~b79d70bc/ ; geraadpleegd op woensdag 25 september 2019.

Geef een reactie »

Nog geen reacties.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.