gereformeerd leven in nederland

24 oktober 2019

De toekomst in eigen hand?

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Boeren zijn tegenwoordig nogal eens in beeld.
Welnu, dat kunnen wij op deze internetpagina ook wel. Sterker nog: de Bijbel zet al boeren op de voorgrond.

In Mattheüs 21 bijvoorbeeld.
Daar gaat het over een wijnboer en diens personeel.
“Er was iemand, een ​heer​ des huizes, die een ​wijngaard​ plantte. Hij zette er een omheining omheen, groef er een wijnpersbak in uit en bouwde een ​toren. En hij verhuurde hem aan landbouwers en ging naar het buitenland. Toen de tijd van de vruchten naderde, stuurde hij zijn dienaren naar de landbouwers om zijn vruchten te ontvangen. En de landbouwers namen zijn dienaren, sloegen de één, doodden een ander, en stenigden een derde. Nogmaals stuurde hij andere dienaren, meer in aantal dan de eerste, en zij deden met hen hetzelfde. Ten slotte stuurde hij zijn zoon naar hen toe en zei: Voor mijn zoon zullen zij ontzag hebben. Maar toen de landbouwers de zoon zagen, zeiden zij onder elkaar: Dit is de erfgenaam. Kom, laten we hem doden en zijn ​erfenis​ voor onszelf houden. Toen ze hem gegrepen hadden, wierpen zij hem buiten de wijngaard en doodden hem”[1].

In deze gelijkenis over de onrechtvaardige pachters gaat het over Israël die de eerstgeboren Zoon van God afwijst. Gods volk wijst Jezus Christus af. En diens woordvoerders – de profeten – worden en passant ook weggewerkt.

Trouwens – blijkbaar gaan de pachters ervan uit dat de eigenaar van de wijngaard niet meer in leven is. De pachters denken dat de dood van de zoon voldoende is om een ‘vijandige overname’ van het bedrijf te kunnen realiseren.
De pachters houden er, om zo te zeggen, een God-is-dood-theologie op na.
Maar dat blijkt een ernstige misvatting. De God van hemel en aarde is springlevend.
Jezus zegt: “Daarom zeg Ik u dat het ​Koninkrijk van God​ van u weggenomen zal worden en aan een volk gegeven dat de vruchten ervan voortbrengt. En wie op deze steen valt, zal verpletterd worden; en op wie hij valt, die zal hij vermorzelen”[2].

De dichter Muus Jacobse geeft de reactie van de pachters treffend weer:
“Het land dat wij bewonen
hoort ons alleen.
Wie om de pachtsom komen
zenden wij heen.
God week te lang geleden
uit ons bestaan.
God is in eeuwigheden
op reis gegaan”[3][4].

Wie de Here Jezus Christus afwijst, leidt voor het óóg wellicht een keurig leven. Gezin en bedrijf zien er van buiten florerend uit, maar wie de Heiland afwijst zegt in feite: van mij is geen fatsoenlijke oogst te verwachten.
Paulus somt in Galaten 5 enkele belangrijke vruchten op: liefde, blijdschap, ​vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing[5]. Zonder dralen wordt er in dat hoofdstuk bij genoteerd: “…wie van ​Christus​ zijn, hebben het vlees met zijn hartstochten en begeerten gekruisigd”[6].

Dit geconcludeerd hebbende gaan de gedachten terug naar de grote boerenprotesten van de afgelopen tijd.
Een agrariër uit Uddel zegt terecht: “Er is een andere plek waar we met onze nood heen moeten. En dat is de weg van het gebed”. En: “Er is zoveel aan de hand in de wereld. Nu is het stikstof. Dan is het de biodiversiteit, dan weer het klimaat of natuur en milieu. Als je dat in je opneemt, zie je dat de aarde zucht onder de gevolgen van de zonde. En moet ik dan met spandoeken gaan staan zwaaien?”[7].
Daar raken we aan een belangrijke zaak. Namelijk deze: de agrariërs die in actie kwamen willen de toekomst uiteindelijk in eigen hand nemen. Wie de kwestie eens nader bekijkt, kan zomaar tot de conclusie komen dat de problemen terug te brengen zijn tot kwesties van geld en commercie. Een commentator van het Nederlands Dagblad schrijft dat het gaat om “de simpele kwestie: hoeveel incasseert de boer die stopt of krimpt, en hoeveel moet een ander betalen om te groeien of te verplaatsen. Een economisch dilemma dat niets met respect of romantiek te maken heeft”[8].
Laten wij maar eerlijk zijn – eigenlijk willen wij allen de toekomst naar onze eigen hand zetten. Wij willen onze keuzes zelf maken. Wij willen onze prioriteiten zelf stellen. Wij willen onze eigen boontjes doppen.
De kernvraag is: willen wij het Evangelie van de verlossing door Jezus Christus aannemen?
In het Oude Testament waren er de profeten.
In het Nieuwe Testament kwam de Heiland naar de aarde om Zijn verlossingswerk te volbrengen.
Vandaag zijn er dominees en talloos vele anderen die het Evangelie proclameren.
Natuurlijk – de verleiding is groot om te zeggen dat de kerk, vergeleken met de wereld, ten principale maar een dooie boel is.
Wij moeten ons maar niet laten misleiden. Terecht zingt Psalm 49:
“Maar God zal mij ontrukken aan de dood,
Hij koopt mij los en redt mij uit die nood.
Hij is het die ten leven mij geleidt
en die mij opneemt in zijn heerlijkheid.
Vrees niet wanneer een man zichzelf verrijkt
en in zijn huis met eer en aanzien prijkt.
Het is vergeefs, geen rijkdom kan hem baten:
al zijn bezit – hij moet het achterlaten”[9].

Noten:
[1] Mattheüs 21:33-39.
[2] Mattheüs 21:43 en 44.
[3] Dit zijn de laatste regels van Gezang 61:1 – Liedboek 1973.
[4] Muus Jacobse is een pseudoniem van K.H. Heeroma (1909-1972). Heeroma was onder meer hoogleraar Nedersaksische taal- en letterkunde aan de Rijksuniversiteit Groningen.
[5] Galaten 5:22.
[6] Galaten 5:24.
[7] “Waarom niet alle boeren protesteren”. In: Reformatorisch Dagblad, woensdag 16 oktober 2019, p. 5.
[8] Sjirk Kuijper, “Met alle respect”. Commentaar in: Nederlands Dagblad, woensdag 16 oktober 2019, p. 3.
[9] Psalm 49:5 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.

Geef een reactie »

Nog geen reacties.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.