gereformeerd leven in nederland

31 augustus 2020

De heiliging van Gods naam

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

‘Uw naam worde geheiligd’. Dat is een bekende bede. Maar het is ook een bede die, voor ons idee althans, wat abstract kan zijn. Wij zijn namelijk niet heilig. En wij kunnen de wereld ook niet heilig, rein en onberispelijk máken. Zweeft die bede niet een beetje boven de wereld?

Niet zo lang geleden preekte dominee M.A. Sneep, predikant van De Gereformeerde Kerk Groningen, over deze woorden. Hij legde uit wat die woorden inhouden:
* geef dat wij ware kennis van Zijn naam verkrijgen
* geef dat wij Zijn naam heiligen door onze woorden
* geef dat wij Zijn naam heiligen door ons leven[1][2].

Kunstschilders, zo legde de predikant uit, signeren hun werk. Als men hun schilderijen bekijkt is al snel een stijl te herkennen. Men ziet: dit is een Van Gogh, dit is een Rembrandt.
In de bede ‘Uw naam worde geheiligd’ vragen wij of God wil geven dat wij Hem steeds beter leren kennen. Dat willen wij ook. Wij willen steeds beter zien wie Hij is en wat Hij doet. Als wij goed kijken zullen wij zien dat onze God steeds Dezelfde is. Hij is trouw.
Jozef en Maria moeten hun kindje Jezus noemen. Dat betekent: Redder, Verlosser. Bij de geboorte van Jezus geldt: hoe Zijn naam is, zo zal ook Zijn werk zijn. En dan zien wij meteen Wie de Vader is. Zijn naam zegt alles!
Wie goed wil kijken, moet naar God toe gekeerd staan. Hij moet zich elke dag bekeren. Want als het aan ons zelf ligt gaan we, om met Romeinen 1 te spreken de “waarheid in ongerechtigheid onderdrukken”[3].
Wij moeten dus om de heiliging van Zijn naam bidden. Net zoals David dat bijvoorbeeld doet in Psalm 145:
“Mijn God en Koning, ik zal U roemen
en Uw Naam loven, voor eeuwig en altijd.
Iedere dag zal ik U loven
en Uw Naam prijzen, voor eeuwig en altijd”[4].
Waarom? Vanwege alles wat God in het verleden heeft gedaan. Wij moeten, om zo te zeggen, zicht op de kerkgeschiedenis krijgen.
Gods daden in het verleden geven garanties voor de toekomst. Als wij in dat geloof bidden, dan geeft de Here ons ook mogelijkheden om Zijn naam te heiligen. Dan kijken we naar de schepping zoals David dat doet in Psalm 19:
“De hemel vertelt Gods eer,
het gewelf verkondigt het werk van Zijn handen.
Dag op dag spreekt overvloedig,
nacht op nacht geeft kennis door”[5].
Behalve bidden moeten we ook lezen. In Gods Woord namelijk. Als wij dat regelmatig doen, voorkómen we de ontwikkeling van een verkeerd Godsbeeld. In de Bijbel toont God zich van alle kanten.
Als we blijven Bijbellezen, voorkómen we lauwheid, nonchalance en traagheid. Want dan blijken er steeds meer redenen te zijn om Hem te loven!

Dan gaan we ook praten over Gods werk; zijn werk in ons leven, en in dat van anderen. Het is ook Gods bedoeling dat we dat uitspreken.
Bijvoorbeeld als wij spreken over de schepping. Filosofen zeggen tegen elkaar: “De natuur staat volop in de schijnwerpers. Of het nu klimaatspijbelaars of boze boeren zijn, iedereen lijkt zich met de natuur te bemoeien. Maar hoe verhoudt de mens zich ten opzichte van de natuur? Kunnen wij de natuur bedwingen of zijn wij juist aan haar overgeleverd?”[6].
Gods kinderen mogen en moeten zeggen: ‘Dit heeft onze God gemaakt. Hem loven wij. Hem willen wij dienen’. In ons spreken, in ons zingen, in al ons doen en laten.

Dat klinkt prachtig. Maar dat lukt toch nooit? Inderdaad – de zonde zit op deze aarde in ons leven ingebakken.
Echter – als de twijfels toeslaan, mogen wij zeggen dat wij één zijn met Christus. En ja, wij mogen het zonder enige reserve zeggen: Hij heeft Gods naam volmaakt geheiligd. Verkeerde bijbedoelingen had Hij nooit of te nimmer.
Als wij bidden om de heiliging van Gods naam, moeten we ook bidden dat Gods Heilige Geest Zijn werk in ons leven blijft doen; intens en zonder ophouden. Wij bidden ook dat de Heilige Geest Zijn werk wereldwijd blijft doen.
Net als David in het slot van Psalm 145:
“Mijn mond zal van de lof van de HEERE spreken
alle vlees zal Zijn heilige Naam loven,
voor eeuwig en altijd”[7].
In een door de zonde bedorven wereld moeten wij ons goed realiseren op Wiens naam wij zijn gezet. Op zondag. Maar ook op maandag, op dinsdag, op woensdag… – op alle dagen van de week!

Noten:
[1] De tekst van de preek van dominee Sneep was Zondag 47 van de Heidelbergse Catechismus. De preek werd gehouden op zondag 9 augustus 2020 in de middagdienst van De Gereformeerde Kerk Groningen. De dienst werd gehouden in de Goede Herderkerk te Bedum. Dit artikel is gebaseerd op die preek.
[2] De keuze van het onderwerp hangt samen met het feit dat de vrouwenvereniging ‘Bouwen en Bewaren’ van De Gereformeerde Kerk Groningen op donderdagavond 17 september 2020 een bespreking wijdt aan de eerste bede van het Onze Vader: ‘Uw naam worde geheiligd’. Van voornoemde vereniging is mijn vrouw lid. Met het schrijven van dit artikel hielp ik mijn echtgenote bij de voorbereiding op die avond.
Bij de bespreking gebruikt men: ds. B. van Zuijlekom, ‘De eerste bede – Uw naam worde geheiligd”. – Hoofdstuk 2 (pagina 14-17) in: ds. H.J. Boiten (redactie), “Het Onze Vader – het voornaamste van de dankbaarheid; bijbelstudie in schetsen I”. – Groningen: Bond van Mannenverenigingen op Gereformeerde Grondslag in samenwerking met Scholma Druk te Bedum [1990].
[3] Romeinen 1:18.
[4] Psalm 145:1.
[5] Psalm 19:2 en 3.
[6] Geciteerd van https://www.filosofie.nl/collegedag-natuur/ ; geraadpleegd op woensdag 26 augustus 2020.
[7] Psalm 145:21.

Geef een reactie »

Nog geen reacties.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: