gereformeerd leven in nederland

30 oktober 2020

Bileam brengt het Evangelie

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Zou onze God eventjes gestopt zijn met Zijn werk? Geenszins! Ook in deze tijd mag en moet de kerk het Evangelie verkondigen.
Dat gebeurt in alle tijden. Op de meest onverwachte wijze, soms ook.

Neem nu Bileam.
Een christelijke internetencyclopedie typeert Bileam als “een vermaard waarzegger uit Mesopotamië, die, ofschoon door Balak, de koning van Moab, juist met het tegenovergestelde doel ingehuurd en ontboden, de Israëliëten zegende (…). Om echter niet onbeloond te vertrekken, gaf de heidense ziener aan Balak de raad de Israëlieten door bekoorlijke vrouwen tot hoererij en afgoderij te verleiden. Deze schandelijke raad berokkende hem de dood, en deed het nageslacht van Israël zijn naam altijd met afschuw noemen”[1].
In Deuteronomium 23 verordineert de Here: “Een Ammoniet of Moabiet mag niet in de gemeente van de HEERE komen; zelfs hun nakomelingen van de tiende generatie mogen tot in eeuwigheid niet in de gemeente van de HEERE komen, vanwege het feit dat zij u onderweg niet met brood en water tegemoetgekomen zijn toen u uit Egypte wegtrok; en omdat hij Bileam, de zoon van Beor, uit Pethor in Mesopotamië, tegen u ingehuurd heeft om u te vervloeken. De HEERE, uw God, echter wilde niet naar Bileam luisteren, maar de HEERE, uw God, heeft de vloek voor u in een zegen veranderd, omdat de HEERE, uw God, u liefhad”[2].

Welnu, in Numeri 23 zegt de bovenbedoelde Bileam: “Sta op, Balak, luister; hoor mij aan, zoon van Zippor. God is geen man, dat Hij liegen zou, of een mensenkind, dat Hij ergens berouw over hebben zou. Zou Hij iets zeggen en het dan niet doen? Zou Hij spreken en het niet gestand doen? Zie, ik kreeg opdracht om te zegenen: als Hij zegent, kan ik het niet keren”[3].
Met andere woorden – een heiden komt er rond voor uit: als de God van Israël Zijn kracht laat zien kan niemand er tegen op. Zijn besluiten zijn zuiver. In Zijn handelwijze is geen spoor van aarzeling. Zijn manier van doen is nimmer omgeven met vraagtekens.
In 1 Samuël 15 staat het zo: “Ook liegt de Onveranderlijke van Israël niet, en Hij heeft er geen berouw over; want Hij is geen mens, dat Hij ergens berouw over hebben zou”. Als er Iemand besluitvaardig is, dan is het onze Here wel!

Dat is een boodschap die in deze onzekere tijd veel troost bieden kan. De ‘coronamaatregelen’ van de diverse regeringen in ons werelddeel roepen veel discussie op.
Premier Rutte gaf in een debat zonder veel omwegen toe dat het nemen van wijze besluiten buitengewoon ingewikkeld is.
De NOS meldde: “Het kabinet staat in de komende dagen voor een duivels dilemma betreffende het nemen van extra coronamaatregelen. Dat heeft premier Rutte gezegd in het Kamerdebat over de aanpak van het virus.
Deze week moet duidelijk worden of de gedeeltelijke lockdown, die twee weken geleden werd afgekondigd, inderdaad leidt tot een afvlakking van het aantal besmettingen. Als dat niet zo is, zijn extra maatregelen onvermijdelijk, met alle maatschappelijke en economische gevolgen van dien.
Maar ook als de trend wél afvlakt, zal het kabinet mogelijk toch besluiten om extra beperkingen op te leggen. ‘Om het besmettingsgetal versneld te laten dalen’, zei Rutte. ‘Maar de vraag is dan wel wat dat voor effecten heeft op de economie en de mentale gezondheid van mensen’. Alle mogelijkheden worden op dit moment doorgerekend en het kabinet zal uiterlijk aanstaande dinsdag een knoop doorhakken”[4].

Onlangs kwam er een bericht over het christelijk geloof van onze minister-president.
Citaat:
“Hoewel premier Rutte maar sporadisch naar de kerk gaat, vindt hij ‘het mooie van een kerkdienst dat je daar de context van de eeuwigheid kunt ervaren’.
‘Waar je anders enorm bezig kunt zijn met problemen, plaatst het geloof in een God die in een groter perspectief. Dat geeft een enorme kracht’, zegt de premier in het nieuwste nummer van ‘Petrus’, een kwartaalblad van de Protestantse Kerk in Nederland, waar mensen zich gratis op kunnen abonneren. Het nummer komt uit in de week van 13 november. Het interview is een aflevering in de rubriek ‘Visser&Visser’, waarin ds. Rob Visser en ds. Paul Visser in gesprek gaan met bekende Nederlanders over geloven, de kerk en de samenleving.
In zijn Preek van de Leek omschreef Rutte in 2016 zijn eigen geloof als ‘49 procent twijfel, 51 procent geloof’. Gevraagd of die verhouding soms ook omgekeerd ligt, schudt Rutte in het interview in ‘Petrus’ –aldus de schrijvers– ‘vastbesloten zijn hoofd’. De premier: ‘Nee. Die 51 procent neemt eerder iets toe dan af’.
Volgens Rutte staan het lijden en de opstanding van Christus voor ‘troost en hoop, die alles omvatten wat voor ons van belang is’. Het hele Oude Testament ‘bevat de belofte van de komst van Christus en van de kruisiging en de wederopstanding. En dan gebéúrt dat ook nog. Daar kan een enorme troost van uitgaan’, aldus de minister-president”[5].

De formuleringen van de minister-president zijn, wat schrijver dezes betreft, nogal kleurloos. Gegoochel met percentages past op geen enkele manier bij het geloof in Gods beloften. Men kan zeggen: komaan, iets is beter dan niets. En dat is natuurlijk waar.
Echter – juist in deze tijd mag de kerk rechttoe-rechtaan uitbazuinen dat God onveranderlijk is. Nog altijd is Hij de Beschermheer van Zijn volk!

In Numeri 23 spreekt Bileam, die buitenlandse waarzegger, met geen woord over de zonde en de schuld van Israël. Opvallend is dat! Hij zegt: “Hij aanschouwt geen onrecht in Jakob; ook ziet Hij geen kwaad in Israël aan. De HEERE, zijn God, is met hem, en de jubelklank van de Koning is bij hem”[6]. Daar horen wij, om zo te zeggen, het preludium van Romeinen 8: “Dus is er nu geen verdoemenis voor hen die in Christus Jezus zijn, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest”[7]. In het werk van Bileam wordt Gods volk voorbereid op het verlossingswerk van de Heiland. Opnieuw een citaat uit Romeinen 8: “Wie zal beschuldigingen inbrengen tegen de uitverkorenen van God? God is het Die rechtvaardigt. Wie is het die verdoemt? Christus is het Die gestorven is, ja wat meer is, Die ook opgewekt is, Die ook aan de rechterhand van God is, Die ook voor ons pleit. Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, of naaktheid, of gevaar, of zwaard? Zoals geschreven staat: Want omwille van U worden wij de hele dag gedood, wij worden beschouwd als slachtschapen. Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem Die ons heeft liefgehad”[8].
Iets van die triomf is in Numeri 23 al te proeven!

Ongewild en ongeweten wijst Bileam op de Redder van ons leven.
En ook vandaag mag de blijde Boodschap klinken: “En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan. En Hij Die op de troon zit, zei: Zie, Ik maak alle dingen nieuw. En Hij zei tegen mij: Schrijf, want deze woorden zijn waarachtig en betrouwbaar. En Hij zei tegen mij: Het is geschied. Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde”. Herkent u Openbaring 21?
Om het met Psalm 102 te zeggen:
“Gij, dezelfde, gist’ren, heden,
zult de toekomst tegentreden,
zult dezelfde zijn altijd,
eindeloos in majesteit”[9].
Dat Evangelie wordt geproclameerd voor premier Rutte. En voor iedereen die het horen wil.

Noten:
[1] Geciteerd van http://christipedia.nl/Artikelen/B/Bileam ; geraadpleegd op woensdag 28 oktober 2020.
[2] Deuteronomium 23:3, 4 en 5.
[3] Numeri 23:18, 19 en 20.
[4] Geciteerd van https://nos.nl/liveblog/2354164-vanaf-vrijdag-strenge-maatregelen-in-frankrijk-rutte-kabinet-voor-duivels-dilemma.html ; geraadpleegd op woensdag 28 oktober 2020.
[5] “Rutte: Kerkgang geeft ‘enorme kracht’”. In: Reformatorisch Dagblad, woensdag 28 oktober 2020, p. 3.
[6] Numeri 23:21.
[7] Romeinen 8:1.
[8] Romeinen 8:33-37.
[9] Dit zijn regels uit Psalm 102:13 – berijmd, Gereformeerd Kerkboek-1986.

29 oktober 2020

Kerkvergaderend werk

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Men vraagt: komen de kerkbezoekers straks, na zoveel maanden, nog wel terug? Het antwoord ligt eigenlijk voor de hand: het is de Here God Zelf die ervoor zorgt dat Zijn kinderen dichtbij Hem blijven.
Dat blijkt al in het Oude Testament. In 1 Koningen 19 bijvoorbeeld: “Maar Ik zal er in Israël zevenduizend overlaten, allen die de knieën niet gebogen hebben voor de Baäl, en allen van wie de mond hem niet gekust heeft”[1].
Het is alleszins de moeite waard om 1 Koningen 19 eens wat nader te bezien.

Wel beschouwd is dat hoofdstuk een kapittel vol dreiging. Elia heeft net alle nep-profeten gedood. Alle woordvoerders van Baäl zijn in 1 Koningen 18 in opdracht van Elia om het leven gebracht. Izebel, de goddeloze echtgenote van koning Achab, ontsteekt in ziedende woede. Zij zweert dat Elia binnenkort net zo dood zal zijn als die nep-profeten van Baäl. En Elia weet: het is nu tijd om zo snel mogelijk weg te wezen! Hij gaat de woestijn in. En eigenlijk vindt hij het wel goed zo. Hij heeft zijn taak verricht. Nu kan de Here hem wel naar de hemel brengen. Als hij dan toch dood moet, dan maar in de handen van zijn Heer. Als zijn leven op aarde ten einde is, dan maar terug naar zijn Opdrachtgever. Moe en ten einde raad valt Gods profeet in slaap.  
Maar een engel wekt hem en brengt hem voedsel. Tot twee keer toe zelfs!
Dan is Elia versterkt. Hij wordt door Gods Heilige Geest gedreven. Dan loopt hij veertig dagen en veertig dagen. Zijn reis gaat naar de berg Horeb. Een commentator schrijft daarbij: “Zo legt Elia als het ware de veertigjarige woestijnreis van het volk Israël in omgekeerde richting af, terug naar de berg van de verbondssluiting, terug naar de grondslag van Gods omgang met zijn volk”[2].
Daar openbaart de God van hemel en aarde Zich. De hemelse God vraagt: wat doet u hier, Elia? Elia zet uiteen dat hij zich in de afgelopen tijd volop heeft ingezet in ’s Heren dienst.
Dan komt er een geweldige storm. De wind is woest. De situatie is levensgevaarlijk! Het is  zo erg dat bergen en rotsen splijten. De aarde dondert: er is een grote aardbeving. En opeens is er brand – een uitslaande brand!
Hoe kan Elia in al dat natuurgeweld overeind blijven? Dat is alleen verklaarbaar vanuit Gods bescherming. De Here geeft Zijn profeet Hoogstpersoonlijk de broodnodige beveiliging.
En dan? Dan is er een zachte wind. Een heel zacht briesje. En Elia weet: de Here presenteert Zich!
De Here stuurt Zijn dienaar uiteindelijk terug. Hij moet, om zo te zeggen, drie mensen in het ambt bevestigen: “Hazaël als koning over Aram, Jehu als koning over Israël, en Elisa als profeet en opvolger van Elia zelf (…). Tezamen zullen deze drie het oordeel voltrekken over degenen die de Israëlieten hebben aangezet tot afgoderij”[3]

Dat
is toch wel het toppunt!
Nog meer geweld. Alsof het allemaal al niet erg genoeg is!
Blijft er op deze manier eigenlijk nog wel iets van de kerk over?
Jazeker wel! Want de Here proclameert zonder omwegen: “Ik zal er in Israël zevenduizend overlaten, allen die de knieën niet gebogen hebben voor de Baäl, en allen van wie de mond hem niet gekust heeft”.
Het is de Here Zelf die de Here overeind houdt in woelige tijden. Hijzelf is haar steun en toeverlaat.

Ja, dat geldt ook vandaag. Het is precies zoals Psalm 11 het zegt:
“Wat kunnen, als het recht hier wordt vertreden,
de grondslag van het recht niet meer bestaat,
rechtvaardigen beginnen hier beneden?
Wie is voor hen een hulp, een toeverlaat?
De HERE, in zijn hoog paleis zal tonen
dat Hem vanaf zijn troon geen ding ontgaat.
Zijn blik doorgrondt hen die op aarde wonen”[4].
Laten wij niet net doen alsof de kerk ten onder gaat in het gewoel van de coronacrisis. Laten wij nimmer denken dat de Here God in een hoek van de hemel het gekrioel van wanhopige volkeren glimlachend en ietwat laatdunkend overziet. Want het tegendeel is waar: de God van hemel en aarde is volop actief in Zijn kerkvergaderend werk, alle eeuwen door.
Terecht schreef een Gereformeerd-vrijgemaakte dominee enkele jaren geleden: “Op verschillende manieren worden in deze voorbeelden invullingen van intermenselijke vormen van liefhebben overgebracht naar het liefhebben van Jezus en zijn Vader. Dat roept spanning op. Want nee, zelfs ‘als het ware’ ben ik niet verliefd op Jezus. En de dichter heeft haar vrijheid, maar God slaat zijn armen om niemand heen. Hij komt in de Bijbel niet – ook niet bij Elia in 1 Koningen 19 – zachtjes tegen ons fluisteren”[5].
Inderdaad – in 1 Koningen 19 wordt niet gefluisterd. Dat wordt, om zo te zeggen, luidkeels geproclameerd dat God Zijn kerk vergadert. In de eenentwintigste eeuw gaat dat kerkvergaderend werk nog altijd door.
Zou de satan de coronacrisis gebruiken om te suggereren dat God vanwege de pandemie maar eventjes gestopt is met vergaderen? Lees 1 Koningen 19 – dan worden dergelijke vragen snel beantwoord. Immers: als de God van de kosmos dergelijk groots geweld kan gebruiken om Zijn profeet weer aan het werk te sturen, dan kan Hij dat ook dwars door de coronacrisis van 2020 heen!
Psalm 84 spreekt boekdelen:
“Want God, de HEER, is goed en mild
en voor zijn volk een zon en schild.
Eer en genade zal Hij geven.
U zult het goede niet, o HEER,
onthouden hun die tot uw eer
steeds in oprechtheid voor U leven.
Welzalig, HEER, wie op U bouwt,
en zich geheel U toevertrouwt”[6].  

Noten:
[1] 1 Koningen 19:18.
[2] Geciteerd uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij 1 Koningen 19:1-8.
[3] Geciteerd uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij 1 Koningen 19:9-18.
[4] Psalm 11:2 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.
[5] Ds. Adrian Verbree, “Heb je de Here lief?”. Column in: ND7, bijlage bij het Nederlands Dagblad, zaterdag 2 december 2017, p. 7 -rubriek: Kruimeldief-.
[6] Psalm 84:6 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.

28 oktober 2020

Dichtbij Jezus Christus

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Wie een volgeling van Jezus Christus is, mag weten dat hij geschikt wordt gemaakt om in Zijn dienst te staan.
Een profielschets van die volgeling vinden wij in 1 Petrus 2: “Want hiertoe bent u geroepen, omdat ook Christus voor ons geleden heeft; Hij laat ons zo een voorbeeld na, opdat u Zijn voetsporen zou navolgen; Hij, Die geen zonde gedaan heeft en in Wiens mond geen bedrog gevonden is; Die, toen Hij uitgescholden werd, niet terugschold, en toen Hij leed, niet dreigde, maar het overgaf aan Hem Die rechtvaardig oordeelt; Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout, opdat wij, voor de zonden dood, voor de gerechtigheid zouden leven. Door Zijn striemen bent u genezen”[1].

Als wij het bovenstaande lezen voelt dat misschien wat onwezenlijk. Gaat dit over ons? Nooit schelden, nimmer dreigen, totale overgave, billijk oordelen, altijd zorgzaam – dat zijn manieren van doen waarin wij onszelf somtijds niet herkennen. Maar wij worden er wel toe geroepen.
Sterker nog: wij worden voor die levensstijl geschikt gemaakt. Er zijn momenten dat wij daar weinig van zien. Maar die verandering van levensstijl is een levenslang proces dat door de hemelse God wordt aangestuurd. Petrus geeft ons een motto voor heel het leven: door Zijn striemen bent u genezen!

Dat moeten wij ook in deze tijd bedenken.
In het Reformatorisch Dagblad kwamen afgelopen zaterdag, 24 oktober, diverse predikanten geïnterviewd. Zij uitten hun zorgen over de kerkgang en kerklidmaatschap.
In het desbetreffende artikel staat onder meer te lezen: “Dr. Paul Visser -Rotterdam- luidde vorige maand tijdens een uitzending voor de omroep Family7 de noodklok. Toen het weer mogelijk was na 1 juli om in grote getale naar de kerk te gaan, waren er meer lege kerkbanken dan gehoopt. ‘Ik hoor van collega’s dat ondanks dat er bijvoorbeeld voor honderd mensen ruimte is, zestig mensen zich aanmelden. Achter de schermen vinden ontwikkelingen plaats die zorgen baren’. Hij wilde niet gelijk met het vingertje wijzen. Het kan zijn dat mensen na een halfjaar niet meer de gewoonte kunnen oppakken om naar de kerk te gaan. Of ze hebben ondertussen een alternatief gevonden. Een crisis kan helpen om te onderzoeken wat in de kerk niet goed ging en op zoek te gaan naar eventuele andere vormen, aldus Visser.
Theoloog Adrian Verbree sprak vorige week van ‘een scheiding der geesten’. ‘Wie is er te lui en te beroerd om op zondag digitaal mee te leven? Wie las toch al amper meer in de Bijbel? Wie hield kinderen ten doop, zwoer voor God en gemeente hen bij Jezus Christus te zullen brengen, maar laat ze geestelijk verkommeren?” Hij verwijst naar Mattheüs 13:21, waar het zaad geen wortel schiet, maar verstikt als er tijden van verdrukking en vervolging komen. „Hoeveel gevallen worden in deze maanden zichtbaar: geen wortels?’.
Ds. J.C. Breugem, predikant van de hervormde gemeente in Boven-Hardinxveld, uitte zich kort geleden: ‘Straks hebben we alle maatregelen nageleefd, maar zijn we de mensen kwijt’”[2].

Wij kennen allen de afkorting TBS – ter beschikkingstelling van de regering. De rechter legt die maatregel op aan mensen die zich schuldig hebben gemaakt aan een zwaar misdrijf en daarom geheel of gedeeltelijk ontoerekeningsvatbaar zijn verklaard.
Natuurlijk zijn veruit de meeste kerkmensen volledig toerekeningsvatbaar. Maar zij staan wel ten dienste van de grote Regeerder. Denkt u om dit verband maar aan Romeinen 6: “En stel uw leden niet ter beschikking aan de zonde als wapens van ongerechtigheid, maar stel uzelf ter beschikking aan God, als mensen die uit de doden levend geworden zijn. En laat uw leden wapens van gerechtigheid zijn voor God”[3]. Om kort te gaan: laat uit uw alledaagse manier van doen uw geloof blijken!
Juist in deze tijd is er alle gelegenheid om, juist in het alledaagse gedoe, te laten zien dat gelovige christenen in hun leven een voorbeeld nemen aan hun Heiland. Dat valt niet mee – natuurlijk niet. Want wij hebben, bijvoorbeeld, vrijwel een allemaal een mening over de overheidsmaatregelen vanwege COVID-19. Maar we kunnen meeleven via de telefoon, via de app, via de mail, via een kort bezoek-met-voldoende-afstand. Laat Ezechiël 34 geen werkelijkheid worden: “Mijn schapen dwalen rond op alle bergen en op elke hoge heuvel. Over heel het aardoppervlak zijn Mijn schapen verspreid. Er is niemand die naar ze vraagt, en niemand die ze zoekt”[4].
Jezus laat in Lucas 15 zien hoe het wel moet: “Welk mens onder u die honderd schapen heeft en er één van verliest, verlaat niet de negenennegentig in de woestijn en gaat achter het verlorene aan, totdat hij het vindt?”[5].
Wellicht zijn wij geneigd om op te merken dat wij, als het hierom gaat, ernstig tekortschieten. Maar vergeet vooral 1 Petrus 2 niet: wij worden door de God van hemel en aarde voor al dat werk geschikt gemaakt.

Wij behoren het voorbeeld van Jezus Christus, onze Heiland, te volgen.
Een uitlegger schreef daarover eens de volgende veelzeggende woorden: “Het woord voor ‘voorbeeld’ werd gebruikt voor schrijfvoorbeelden die kinderen moesten naschrijven om schrijven te leren of ook voor tekeningen waarvan ze de lijnen moesten overtrekken. Zo mag je naar de Heer kijken als voorbeeld om te leren hoe je Hem kunt navolgen.
Volg niet op een afstand, zoals Petrus eens deed en toen tot verloochening van zijn Heer kwam (…). Je kunt alleen het voorbeeld van Christus volgen door dicht achter Hem aan te gaan. Dan kun je Zijn voetstappen drukken. Je ziet als het ware de afdruk van Zijn voetstap in het zand en jij zet jouw voet daarin. Hoe meer je achterop raakt, des te meer vervaagt de afdruk van Zijn voetstap. Als je dicht achter Hem aangaat, is Zijn voorbeeld goed te zien en ga je met zekere stap in de goede richting naar het doel”[6].

Komen de kerkbezoekers straks, na zoveel maanden, nog wel terug? Die vraag werd gesteld in het Reformatorisch Dagblad. Het antwoord ligt eigenlijk voor de hand: het is de Here God Zelf die ervoor zorgt dat Zijn kinderen dichtbij Hem blijven.
En laten wij dan maar met een gerust hart Psalm 25 meezingen:
“Red mijn ziel, wil mij bewaren,
maak mij niet beschaamd, o HEER.
Bij U schuil ik in gevaren,
zie op mij beschermend neer.
Vroomheid en oprechtheid zij
mijn geleid’ in mijn ellende.
Maak uw Israël weer vrij,
wil uw volk verlossing zenden!”[7].

Noten:
[1] 1 Petrus 2:21-24.
[2] “Kerk klem tussen overheid en eigen volk”. In: Reformatorisch Dagblad, zaterdag 24 oktober 2020, p. 2.
[3] Romeinen 6:13.
[4] Ezechiël 34:6.
[5] Lucas 15:4.
[6] Geciteerd uit https://www.oudesporen.nl/Download/OS1734.pdf , p. 161; geraadpleegd op maandag 26 oktober 2020.
[7] Psalm 25:10 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.

27 oktober 2020

Het tegengif voor schaamte

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Paulus schrijft aan Timotheüs: geef het Evangelie vooral door! Laten betrouwbare en geloofwaardige mensen de blijde Boodschap doorvertellen. Die blijde Boodschap wordt niet zomaar geaccepteerd. Die wordt nogal eens tegengesproken. Het is niet makkelijk om met zulke tegenspraak om te gaan. Maar dat lukt wel als we bedenken dat Jezus Christus voor onze zonden is gestorven!
Ja, vanwege de verkondiging van dat Evangelie moet ook de apostel Paulus lijden ondergaan. Het lijkt wel alsof Paulus een misdadiger is. Hij zit in de boeien en kan dus geen kant op. Maar Paulus is kristalhelder: lever de waarheid nooit in! Want de toekomst lonkt. De hemelse toekomst komt eraan. Kinderen van God hebben dus een groots perspectief!

Het hoeft geen betoog dat, gelet op die schitterende toekomst, allerlei aardse discussies niet zo nuttig meer zijn. 
Het gaat er eenvoudigweg om de Here God te dienen. In de Bijbel klinkt dat zo: “Beijver u om uzelf welbeproefd voor God te stellen, als een arbeider die zich niet hoeft te schamen en die het Woord van de waarheid recht snijdt”[1].

De Evangelieverkondiger hoeft zich niet te schamen.
In onze tijd is het belangrijk om dat met enige nadruk vast te stellen. Want er is nogal wat schaamte in de wereld, vandaag de dag. Over het slavernijverleden. Over de tijd van de Verenigde Oost-Indische Compagnie waarin men – naar men zegt – 50.000 slaven verhandelde[2]. Over het gebrek aan tolerantie in Nederland. Over de Neêrlandse politiek. Over de omgangsvormen in Nederland. Over het asielbeleid. Over het beleid ten aanzien van het milieu[3]. En over nog veel meer dingen.

Wat kan men met die schaamte doen?
Men kan openheid van zaken geven. Openheid helpt. Openheid is het tegengif voor schaamte.
Maar er is meer.
Dat zal hieronder blijken.

Het is niet zo lang geleden. Een interviewer vraagt aan de Engelse journaliste en romanschrijfster Elizabeth Day – geboren in 1978 –: “Uw personages worstelen nogal eens met gevoelens van schaamte. Ik las dat u eens hebt gezegd: ik ben de schaamte voorbij. Maar schaamte kan op zijn tijd toch heel nuttig en terecht zijn?”.
Zij antwoordt: “Ja, zeker. Als je iemand vermoordt, zou je schaamte moeten voelen. Maar in onze cultuur is schaamte ook vaak misplaatst, en dat wordt versterkt door de online wereld van sociale media. Daar presenteren we graag het perfecte plaatje van onszelf. De druk die daarvan uitgaat, zorgt ervoor dat het moeilijker is om imperfectie te aanvaarden. Schaamte doet mensen zwijgen, dat vind ik vooral moeilijk. Mensen die zich schamen gaan geloven dat ze niet het recht hebben om gehoord te worden. En dan worden die gevoelens destructief. Ik voelde me lange tijd falen als vrouw omdat het me niet lukte kinderen te krijgen. Ik heb drie miskramen gehad. Daar durfde ik eerst niet over te praten, omdat ik me schaamde. Maar ik heb gemerkt dat openheid het tegengif voor schaamte is. Zodra ik open besloot te zijn, toonden anderen ook hun kwetsbaarheid en ontstond er verbinding. Het heeft me geholpen te groeien als mens”.
Even verder in het interview stelt Elizabeth: “‘Er zijn mensen die heel rationeel naar de wereld kijken, en die menen dat alles uiteindelijk met wetenschap te verklaren is. Maar dat denk ik niet. Ik denk dat we als mensen fundamenteel imperfecte wezens zijn. We zijn niet verlicht genoeg om alles te begrijpen. En toch ben ik hoopvol over de mens, omdat ik geloof dat er een kracht is die ons leidt. Ik aarzel om het woord ‘God’ te gebruiken, omdat er zoveel connotaties aan kleven die ik niet deel. Maar ik heb wel geloof, vertrouwen’”[4].

Het leven wordt makkelijker voor wie zijn moeilijkheden bespreekbaar maakt. Perfect wordt het nooit. Maar er is een kracht die ons leidt.
Aldus Elizabeth Day.
Gereformeerde mensen mogen meer zeggen. Jazeker, zij schamen zich ook. Want God heeft mensen goed en naar Zijn beeld geschapen. “Maar de mens heeft zichzelf en al zijn nakomelingen, op ingeving van de duivel en door moedwillige ongehoorzaamheid, van deze gaven beroofd”[5].
Gereformeerde mensen kijken echter voorbij die schaamte.
Want zij kennen 2 Timotheüs 2. En zij mogen elkaar eraan herinneren dat Paulus daar ook schrijft: “Toch blijft het vaste fundament van God staan, met dit zegel: De Heere kent wie van Hem zijn, en: Ieder die de Naam van Christus noemt, moet zich ver houden van de ongerechtigheid. Maar in een groot huis zijn niet alleen voorwerpen van goud en van zilver, maar ook van hout en aardewerk. Sommige zijn voor eervol, maar andere voor oneervol gebruik. Als iemand zich dan hiervan reinigt, zal hij een voorwerp zijn voor eervol gebruik, geheiligd en van veel nut voor de Heere, voor elk goed werk gereedgemaakt”[6].
Jazeker – mensen hebben van alles om zich over te schamen. Gereformeerde mensen worden daar bij tijden diepongelukkig van. Maar wie een volgeling van Jezus Christus is, mag weten dat hij klaar wordt gemaakt voor elk goed werk. En dat is nog niet alles. Want hij kent de heilige Schriften die hem wijs maken tot zaligheid[7].
Die kennis is het beste tegengif voor schaamte!

Noten:
[1] 2 Timotheüs 2:15.
[2] Zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Vereenigde_Oostindische_Compagnie ; geraadpleegd op vrijdag 23 oktober 2020.
[3] Zie hierover https://www.adformatie.nl/targeting-segmentatie/nederlandse-trots-en-schaamte-top-5 ; geraadpleegd op vrijdag 23 oktober 2020.
[4] Geciteerd uit: ‘En toch ben ik hoopvol over de mens’. In: Gulliver, bijlage bij het Nederlands Dagblad, vrijdag 23 oktober 2020, p. 4 en 5. Het interview wordt gehouden vanwege het verschijnen van ‘Schaduwstad’; de Nederlandse vertaling van ‘Paradise City’, een roman uit 2015. De interviewer is Maurice Hoogendoorn, eindredacteur van Gulliver.
[5] Geciteerd uit de Heidelbergse Catechismus – Zondag 4, antwoord 9.
[6] 2 Timotheüs 2:19, 20 en 21.
[7] Zie 2 Timotheüs 3:14 en 15: “Blijft u echter bij wat u geleerd hebt en waarvan u verzekerd bent, omdat u weet van wie u het geleerd hebt, en u van jongs af de heilige Schriften kent, die u wijs kunnen maken tot zaligheid, door het geloof dat in Christus Jezus is”.

26 oktober 2020

Zalig hij die waakzaam is

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Wat is er aan de hand in de wereld? Er worden discussies gevoerd over grote dingen: bijvoorbeeld over klimaatverandering, over medicijnen om wereldwijde ziekten te bestrijden, over racisme en over de seksuele geaardheid. De centrale vragen zijn steeds: hoe leven wij op deze aarde? en: hoe overleven wij op een waardige manier?

In Openbaring 16 worden de schalen van Gods straf leeggegoten.
De mensen die volgelingen zijn van Gods tegenstander, de duivel, krijgen puisten. Zeer pijnlijke puisten.
Het water van de zee wordt bloed. Men ziet bloed, zover men kijken kan. Wat een beangstigend gezicht! Het wordt nog erger. Ook alle rivieren en bronnen worden bloedrood. Er stroomt alleen maar bloed. Hier vloeit het leven weg. De volgelingen van satan worden krachteloos.
De mensen die Gods kinderen om het leven hebben gebracht – zeg maar: de mensen die bloed hebben laten vloeien – hebben nu zelf geen leven meer. Waar water is, is leven. Maar er is alleen maar bloed… Wat een afgang!
De grootsprekers uit het leger van de duivel zijn uitgepraat. Zij vallen stil. Het is over en uit.

En dan gaat er een engel van God spreken. Die engel heeft een veelzeggende naam. Hij wordt genoemd: de engelen van de wateren. Bij hem is er dus wel leven.
De engel zegt: “U bent rechtvaardig, Heere, Die is en Die was en Die zal zijn, dat U dit oordeel geveld hebt. Aangezien zij het bloed van de heiligen en van de profeten vergoten hebben, hebt U hun ook bloed te drinken gegeven, want zij verdienen het. En ik hoorde een ander bij het altaar vandaan zeggen: Ja Heere, almachtige God! Uw oordelen zijn waarachtig en rechtvaardig”[1].
De dichter van Psalm 107 is ook heel duidelijk:
“God zal de groten treffen,
zodat hen elk veracht,
nooddruftigen verheffen,
doen groeien hun geslacht.
Zie hoe het onrecht zwijgt.
Wie wijs is, zal God prijzen,
omdat hij inzicht krijgt
in ’s HEREN gunstbewijzen”[2].
Die kant gaat het op!

Laat één ding duidelijk zijn: het oordeel van God is volkomen rechtvaardig. De hemelse God kent geen wispelturigheid. Aan het einde van de geschiedenis zijn Zijn oordelen niet anders dan in het begin van de historie. De kern van het oordeel bij de zondvloed en in Egypte is dezelfde. Zijn normen veranderen niet.
Iemand schreef enkele jaren geleden in het Nederlands Dagblad: “De wereld is in onze eeuw kennelijk aangekomen bij de zeven plagen uit Openbaring 16, die op Gods bevel de wereld treffen. Mens en natuur worden getroffen door de straffen die God zendt over een welvarend en goddeloos leven, alleen maar gericht op de mens. Als de mensen de straffen ondergaan, lasteren ze God. Ze snappen niet dat, áls er een God is, Hij zo kan doen! Hoe is het mogelijk dat men God niet wil kennen en Hem toch aansprakelijk stelt? Maar is dat niet het schreeuwen uit onmacht wat in de wereld om ons heen plaatsvindt?”[3]. De suggestie in die laatste vraag lijkt schrijver dezes juist.

Nu is het wel makkelijk gezegd: de oordelen van God gaan over de wereld.
De Engelse predikant John Hill (1711-1746) schreef eens: “Geef pas een oordeel over een bedeling van de Voorzienigheid, als het einde ervan gekomen is. (…) Davids haast had hem duur kunnen komen te staan. „Ik zeide in mijn haasten: Alle mensen zijn leugenaars” (Psalm 116:11). Samuël en allen zijn leugenaars; ik zal nooit het koninkrijk krijgen; ik zal omkomen door de hand van Saul. Het was maar goed dat God hem niet op zijn woord nam toen hij weigerde op God te vertrouwen. (…) Aan het einde zal blijken wat de rechte weg was”[4].
Wij moeten maar voorzichtig wezen met een uitspraak als: Gods oordelen geselen de wereld.
Maar de grote lijn is wel duidelijk: de Jongste Dag komt eraan; eens zal het oordeel zeker worden geveld! Die grote lijn moeten wij wel blijven zien. Niet voor niets gaat in Openbaring 16 alles in het groot. Een exegeet schrijft: “De ongerechtigheid is groot en Gods toorn is groot. Groot en omvangrijk is het gebied van de ongerechtigheid, groot en zwaar zijn ook de middelen van Gods toorn”[5].

Hierboven kwam het al langs: er is vandaag de dag veel te doen over seksuele geaardheid.
Het moet ons opvallen dat in Openbaring 16 onder meer te lezen staat: “Zie, Ik kom als een dief. Zalig hij die waakzaam is en op zijn kleren acht geeft, zodat hij niet naakt zal rondlopen en men zijn schaamte niet zal zien”[6]. De impliciete boodschap wordt door een uitlegger aldus samengevat: “men moet zich in de loop van zijn leven bedekken met goede werken als een kleed. Aangekleed en wakker wachten: dat zijn de mensen die waakzaam en gereed zijn. De felicitatie aan hun adres is indirect een vermaning tot waakzaamheid en voorbereiding, benadrukt met de woorden over het naakt aankomen, dus zonder goede werken, op de dag van het oordeel”[7].

Wat is er aan de hand in de wereld? Er worden discussies gevoerd over grote dingen.
Laat die discussie vooral geen kakofonie worden.
Laten wij ons maar gereed maken om de Heiland te ontvangen. En laten wij maar instemmen met een bekend gezang:
“Want Hij zal eens verschijnen
als rechter van ’t heelal,
die trotsen doet verdwijnen,
maar kleinen kronen zal.
Nu zingt de kerk haar zangen,
de Geest zegt met de bruid:
Kom Heer, wij zien verlangend
naar uw verschijning uit”[8].

Noten:
[1] Openbaring 16:5, 6 en 7.
[2] Psalm 107:22.
[3] “Zeven plagen” – ingezonden van Jan Scholtens te Dalfsen. In: Nederlands Dagblad, donderdag 27 december 2018, p. 14.
[4] Geciteerd via Wim Kranendonk, “Voorzichtigheid geboden”. In: Accent, bijlage bij het Reformatorisch Dagblad, zaterdag 28 maart 2020, p. 5.
[5] Geciteerd van https://www.oudesporen.nl/Download/OS1736.pdf , p. 213; geraadpleegd op donderdag 22 oktober 2020.
[6] Openbaring 16:15.
[7] Geciteerd uit: Dr. H.R. van de Kamp, “Openbaring – Profetie vanaf Patmos”. – Kampen: Kok, © 2000. – p. 362.
[8] Gezang 13:6; Gereformeerd Kerkboek-1986.

23 oktober 2020

Boven de cultuurcrisis uit

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Mensen, maak je ês wat minder zorgen! Deze oproep lijkt in deze tijd wel passend. Er wordt met zorg gekeken naar onze gezondheid. Men werpt een zorgelijke blik op de staatshuishouding – de economie dus. De juist weer op snelheid gekomen samenleving remt wederom piepend en knarsend af. En bij vrijwel iedere weldenkende wereldburger leeft de vraag: hoe gaat het verder?
Ook in deze situatie leert de Heiland ons in Mattheüs 6: “Als God nu het gras op het veld, dat er vandaag is en morgen in de oven geworpen wordt, zo bekleedt, zal Hij u niet veel meer kleden, kleingelovigen? Wees daarom niet bezorgd en zeg niet: Wat zullen wij eten? of: Wat zullen wij drinken? of: Waarmee zullen wij ons kleden? Want al deze dingen zoeken de heidenen. Uw hemelse Vader weet immers dat u al deze dingen nodig hebt. Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden. Wees dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad”[1].

Wij moeten leren – misschien wel: opnieuw leren – om ons leven dag bij dag te bekijken. Een jaarplanning? Die is mooi. En meestentijds buitengewoon nuttig. Maar wij moeten bereid zijn om die in alle rust bij te stellen als de omstandigheden daartoe nopen.
Voor velen lijkt dat niet makkelijk. Men gaat, om maar iets te noemen, van vakantie tot vakantie steeds voort. Er wordt in dat kader ijverig gezocht naar de goedkoopste reismogelijkheden. Immers – de bodem van de persoonlijke schatkist moet, als het enigszins kan, buiten zicht blijven.
 
Wat is de achtergrond van deze trend?
Het Nederlands Dagblad publiceerde een interview met een geestelijk verzorger die momenteel regelmatig coronapatiënten begeleidt. Daarin stond onder meer: “We zijn een verwend kind geworden dat gewend is iedere keer nieuwe speeltjes te krijgen, zegt Van den Berg. Een aantal vakanties per jaar, retourtjes Barcelona voor 22 euro. ‘Nu dat niet meer gaat, vraag ik me af of we daaraan kunnen wennen of dat dit tot openlijke woede zal leiden. Daarnaast gaan we ook een spannende tijd tegemoet. Wat gaat er in Amerika gebeuren? Wie komt er in de plaats van Angela Merkel, wat gebeurt er met de verkiezingen hier? Hoeveel wijsheid is er in ons leiderschap? Of draait alles om kortetermijnbelangen?’
En dan zijn er de gevolgen voor mensen in hun dagelijks leven. Hij noemt het voorbeeld van de feestzaal in Boerhaar, zijn geboortedorp, vroeger de parochiezaal. Zijn familie heeft er altijd alle feesten gevierd, bruiloften en uitvaarten. Zelf vierde hij er zijn veertigjarig priesterschap en tegelijkertijd zijn pensionering. ‘Deze week hoorde ik dat alle medewerkers er zijn ontslagen, want er zijn geen feesten meer’. De uitzichtloosheid voor de jongere generatie blijft nu onderbelicht, ziet Van den Berg, vanwege de meer prangende vragen over welke maatregelen we nu moeten nemen om het virus in te dammen. ‘Corona is veel meer dan een ziekte, het is een cultuurcrisis’”[2].

Het gaat dus slecht met de kunst. En met de ontspanning. Uitgaan is er niet meer bij. De maatschappij knarst. De mensen zijn onrustig. En bang, soms. Wat kunnen we nog doen?
Kan de kerk de weg wijzen? Jawel. In de kerk wordt Gods Woord geopend. “Zoek eerst het Koninkrijk van God”. Hoe moeten wij dat doen? “Het ‘onophoudelijk zoeken’ betekent (…) dat Jezus Zijn discipelen aanspoort het Koninkrijk tot de kern van hun bestaan te maken en altijd eerst de zegeningen van het Koninkrijk te zoeken in plaats van materiële voordelen, waarnaar de heidenen zoeken”. Aldus de Studiebijbel.[3].

Het Koninkrijk van God – wat is dat?
De Joden denken in Mattheüs 6 nog: dat Koninkrijk is een aardse monarchie. Maar niets is minder waar. De tijd is nabij dat Gods Koninkrijk over heel de wereld te vinden zal zijn. En nee, de poorten van de hel zullen haar niet overweldigen[4].
Toegegeven – in de tijd van het Oude Testament is de wereldomvattendheid van Christus’ werk niet zo duidelijk zichtbaar geweest. Maar dat wordt anders!
Het Evangelie wordt over de wereld rondgebazuind, om – schrijft de apostel Paulus – “allen te verlichten, opdat zij mogen begrijpen wat de gemeenschap aan het geheimenis inhoudt, dat door de eeuwen heen verborgen is geweest in God, Die alle dingen geschapen heeft door Jezus Christus, opdat nu door de gemeente aan de overheden en de machten in de hemelse gewesten de veelvuldige wijsheid van God bekendgemaakt zou worden, volgens het eeuwige voornemen dat Hij gemaakt heeft in Christus Jezus, onze Heere. In Hem hebben wij de vrijmoedigheid en de toegang met vertrouwen, door het geloof in Hem”[5].

En nu komen de belangrijkste zegeningen van Gods Koninkrijk in zicht.
We mogen ons tot onze Heiland wenden. Alle problemen van de wereld mogen wij Hem voorleggen. We mogen vragen om vergeving van al onze zonden. We hebben uitzicht op het eeuwige leven. We kunnen dus met een gerust hart zeggen: ons leven gaat altoos door; ons eeuwige leven is eigenlijk al begonnen!
Vergeving der zonden en eeuwig leven – die blijde zaken tillen ons boven de aardse realiteit van de cultuurcrisis uit.

Die geestelijk verzorger van hierboven zei ook nog: “We moeten allemaal omgaan met de ontdekking hoe kwetsbaar we eigenlijk zijn. Met de onwetendheid en onzekerheid”.
Wat een ontdekking! Men zou zeggen: beter laat dan nooit.
Echter – kinderen van God kunnen in het geloof aan die kwetsbaarheid voorbij kijken. Want zij gaan een duurzame toekomst tegemoet. Nee, Gods kinderen zijn niet geheel zorgeloos. Maar zij zitten zeker ook niet nagelbijtend op de bank.
Want zij kennen de zekerheid van Romeinen 8: “Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, of naaktheid, of gevaar, of zwaard? Zoals geschreven staat: Want omwille van U worden wij de hele dag gedood, wij worden beschouwd als slachtschapen. Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem Die ons heeft liefgehad. Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch krachten, noch tegenwoordige, noch toekomstige dingen, noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God in Christus Jezus, onze Heere”.

Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. Jazeker.
Maar elke dag brengt ons wel dichter bij een glorieuze toekomst met de Here Jezus Christus, onze Heiland!

Noten:
[1] Mattheüs 6:31-34.
[2] “‘We moeten omgaan met de ontdekking hoe kwetsbaar we zijn’”. In: Zondag, bijlage bij het Nederlands Dagblad, zaterdag 17 oktober 2020, p. 5 en 6. Interview met Marinus van den Berg.
[3] Geciteerd uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Mattheüs 6:33.
[4] Zie Mattheüs 16:18.
[5] Efeziërs 3:9-12.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.