gereformeerd leven in nederland

5 september 2019

Psalm 40 in de drugseconomie

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

“De florerende drugseconomie heeft in Amsterdam nagenoeg vrij spel. Bij de overheid ontbreekt het aan kennis, regie en uithoudingsvermogen om criminelen en hun handlangers de pas af te snijden”. Aldus bericht het Nederlands Dagblad op donderdag 29 augustus 2019.
Er staat bij:
”In Amsterdam, bekend om zijn cultuur van tolerantie, worden veel drugs gebruikt. Dat blijkt onder meer uit onderzoeken naar het rioolwater en naar de uitgaanscultuur in de stad. Daarnaast is de stad sinds de jaren zeventig uitgegroeid tot een belangrijke marktplaats voor internationale drugshandel, aldus de onderzoekers. Onder meer vanwege de goede verbindingen met de rest van de wereld: door de lucht, over zee en over de weg. Bovendien maken de financiële en de digitale infrastructuur de stad aantrekkelijk voor criminelen uit de hele wereld”.
En:
“Het is niet voor het eerst dat er alarmerende conclusies over georganiseerde misdaad in Amsterdam worden getrokken. In 1996 verscheen er al een analyse van wetenschappers Frank Bovenkerk en Cyrille Fijnaut. Daarin concludeerden zij onder meer dat ‘wat begon als een wereld van flower power’ deels veranderde in een ‘omvangrijke en keiharde drugsmarkt’.
Onder meer naar aanleiding van die analyse uit 1996 werden er projecten gestart en maatregelen genomen om deze ontwikkeling tegen te gaan. Volgens Tops en Tromp [de heren die het recente onderzoek hebben verricht] ebde het enthousiasme voor de projecten langzaam weg. ‘Projecten komen, projecten gaan. We zien projecten die gericht zijn op individuen, op gebieden, op fenomenen’, schrijven ze in het onderzoek.
Allemaal nuttig, stellen ze. Maar een gezamenlijke strategie van de overheidsdiensten is volgens hen in Amsterdam niet sterk ontwikkeld.
Gemeentelijke diensten, hulpverlening, Rijk en politie werken vaak langs elkaar heen bij de aanpak van drugscriminaliteit, concluderen Tops en Tromp. Door die gefragmenteerde manier van werken (en soms ook door wet- en regelgeving) bereikt informatie dikwijls niet de diensten voor wie die relevant is”[1].

Waarom gebruiken mensen drugs?
Wie naar een antwoord op die vraag zoekt, komt woorden tegen als: ontspanning, rustgevend, slaapmiddel en kalmeringsmiddel[2].
Met drugs bewerkstelligt men dus een tijdelijke vlucht uit de werkelijkheid. Men gaat op zoek naar leegte. Naar het Rustgevende Niets.
Voor drugsbaronnen en dergelijke lieden is bovendien hebzucht aan de orde. En machtswellust, tevens.
Mensen raken – kortom – verstrikt in een web van verslaving, van criminaliteit, van geldzucht.

Wie naar de maatschappij kijkt, is daar niet verbaasd over. De wereld is hard. De overheid faalt op onderscheiden punten.
Dan ga je je troost elders zoeken. Bij degelijke mensen. Bij betrouwbare instanties. Alleen maar – degelijke mensen en betrouwbare instanties lijken er steeds minder te zijn.

Dit alles zo zijnde mogen wij elkaar op Psalm 40 wijzen.

Psalm 40 is een lied van David.
In dat kerklied zet hij uiteen dat hij vurig tot God gebeden heeft. En de Here luisterde naar David. De hemelse God werd volop actief; Hij trok David omhoog uit een zeer diep dal. David werd, om zo te zeggen, uit het drijfzand van de ellende getrokken; hij kreeg weer vaste grond onder de voeten!
Daarom, zingt David, is het nu tijd voor een nieuw lied. Want het is eens te meer bewezen: je kunt op God vertrouwen! De God van hemel en aarde is een Steunbeer waar je van op aan kunt – het is heerlijk om met Hem te leven!
De activiteit van God hangt, om zo te zeggen, aan elkaar van weldaden en wonderen. Het zijn er zoveel dat je ze eigenlijk niet op een rij kunt zetten. Nee, de Here werkt niet hap-snap; zeker niet.
En daarom wil de Here in de Godsdienst van Zijn kinderen ook geen hap-snap-beleid. Het brengen van allerlei offers is niet genoeg. Nee, heel het aardse bestaan moet aan God gewijd zijn. Alles moet in het teken staan van de eer aan God.
Welnu – dat is precies wat David wil doen. Dat is precies wat David zijn luisteraars wil leren. Davids mond loopt er van over. Iedereen, ja iedere wereldburger moet het horen: God is betrouwbaar. Iedereen moet het horen: God luistert naar je als je in het gebed naar Hem toe gaat!
David vraagt heel expliciet om Gods bescherming. En dat is nodig ook. Want David weet het: mijn leven staat bol van de zonde. David weet het: in mijn leven zijn tekortkomingen en zonden aan de orde van de dag. Goed beschouwd is het leven van David – zeker als hij Psalm 40 componeert – tamelijk hopeloos. Gods trouwe hulp is hard nodig!
Voordat je ’t weet gaan de mensen zeggen: ‘Nou, die God van David is geen knip voor de neus waard. En David? Hem kunnen we met een paar goede wapens zonder veel moeite om het leven brengen’.
Het is duidelijk – dit is exact wat David niet wil. Welnee! De mensen moeten juist zeggen: ‘De God van David doet magnifieke dingen. Wát een goede God is dat!’.
Even zo goed weet David het zeker: de Here zal Hem helpen! En daarom bidt Hij nogmaals dringend: Here, red mij!
Dat is Psalm 40.

De schrijver van de brief aan de Hebreeën betrekt Psalm 40 op Jezus Christus. Hij doet dat als volgt: “Want het is onmogelijk dat het bloed van stieren en bokken de ​zonden​ wegneemt. Daarom zegt Hij bij Zijn komst in de wereld: Slachtoffer en ​graanoffer​ hebt U niet gewild, maar U hebt voor Mij een lichaam gereedgemaakt. Brandoffers​ en offers voor de ​zonde​ hebben U niet behaagd. Toen zei Ik: Zie, Ik kom – in de ​boekrol​ is over Mij geschreven – om Uw wil te doen, o God”[3].
De Hebreeënschrijver wil maar zeggen: de Heiland is voor de zonden gestorven. Voor de zonden van David, jazeker. Maar ook voor de zonden van heel de wereld.
De Heiland draagt een structurele oplossing aan: verlossing van alle schuld – er is betaald!
Zo moeten wij, vanuit Psalm 40, de lijn dóórtrekken.

Nederland in het algemeen, en Amsterdam in het bijzonder, is een knooppunt van de internationale drugshandel.
Hoe kan het zo van kwaad tot erger gaan?
Bij de beantwoording van die vraag is er één sleutelwoord: Woordverlating. Met andere woorden: dit krijg je ervan als je bij God wegloopt. Oftewel: dit krijg je ervan als je Gods wet negeert, en zelf oplossingen zoeken gaat!

Wat te doen aan de florerende drugseconomie?
Begin maar eens bij Psalm 40!

Noten:
[1] “Vrij spel voor drugscriminelen in Amsterdam”. In: Nederlands Dagblad, donderdag 29 augustus 2019, p. 4 en 5.
[2] Zie hiervoor https://www.jellinek.nl/vraag-antwoord/waarom-worden-drugs-gebruikt/ ; geraadpleegd op donderdag 29 augustus 2019.
[3] Hebreeën 10:4-7.

8 juli 2019

Antithese zichtbaar in Amsterdam

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Amsterdam wil iets doen aan het toerisme op de Wallen.

Het Reformatorisch Dagblad meldt dat nieuws onder meer als volgt: “Amsterdam wil iets doen aan de misstanden in en overlast door de raamprostitutie. Met onder meer sekswerkers en exploitanten zijn daarvoor scenario’s opgesteld en die legt burgemeester Femke Halsema voor aan de gemeenteraad. Te denken valt aan het dichtdoen van de gordijnen.
De branche is de afgelopen jaren erg veranderd, stelde de gemeente woensdag. Daardoor staat de traditionele, vergunde raamprostitutie in de binnenstad onder druk. Voor de massaal toestromende toeristen zijn de ramen vaak niet meer dan een attractie om naar te kijken, met alle drukte en overlast van dien. De onzichtbare prostitutie, ook zonder vergunning, neemt steeds meer toe. Dat vergroot weer de kans op misstanden zoals mensenhandel en slechte toegang tot gezondheidszorg en hulp”[1].

Raamprostitutie als toeristische trekker – blijkbaar is hoererij interessant of leuk.
Een Gereformeerd mens vraagt zich wellicht af: waar gaat het toch heen met deze wereld?
Hoever moet het komen voordat de Here ingrijpt?

Intussen moeten wij ons realiseren dat in Gods Woord ook tamelijk expliciete ‘seksuele scènes’ voorkomen.
Neem nu 1 Samuël 18. Ik citeer: “Toen zei ​Saul: Jullie moeten dit tegen ​David​ zeggen: De koning vindt geen vreugde in een ​bruidsschat, maar wel in honderd voorhuiden van Filistijnen, om zich op de vijanden van de koning te wreken. Want ​Saul​ dacht ​David​ door de hand van de Filistijnen te laten vallen in de strijd. Zijn dienaren vertelden ​David​ deze woorden. Toen was het in de ogen van ​David​ een goede zaak om schoonzoon van de koning te worden. En de dagen waren nog niet voorbij of ​David​ stond op. Hij en zijn mannen gingen op weg en doodden onder de Filistijnen tweehonderd man. ​David​ bracht hun voorhuiden, en men leverde het volledige aantal bij de koning af, zodat hij schoonzoon van de koning kon worden. Toen gaf ​Saul​ hem zijn dochter ​Michal​ tot vrouw”[2].

Koning Saul heeft een verborgen agenda. Hij wil bewerkstelligen dat David op het slagveld om het leven komt.

Een exegeet noteert hier bij: “Terwijl de afgesproken tijd nog niet voorbij was, trekt David erop uit en verslaat tweehonderd man van de Filistijnen (…). Hij brengt hun voorhuiden naar de koning en biedt zo het dubbele van wat van hem is gevraagd. Aangezien David aan het gevraagde voldoet, kan Saul een huwelijk met zijn dochter Michal niet meer tegenhouden. De koning is niet geslaagd in zijn poging zich van David te ontdoen door hem te laten sterven door het zwaard van de Filistijnen. De situatie is voor hem nu veel ernstiger geworden, want de man die hij als een bedreiging ervaart, wordt nu zijn schoonzoon. Saul moet erkennen dat de HERE met David is (…). Daar komt nog bij, dat zijn dochter Michal David liefheeft. Door al deze gebeurtenissen vreest Saul David nog meer en wordt hij de rest van zijn leven Davids vijand”[3].

In het bovenstaande staat een belangrijke zin die ik nu nog eens cursief noteer: Saul moet erkennen dat de HERE met David is.
Alles draait in 1 Samuël 18 om het werk van de Here. Hij moet centraal staan. Hij leidt de geschiedenis van deze wereld, en brengt die naar het eindpunt toe. Hij is volop actief, ook anno Domini 2019. Dat mogen wij niet vergeten!

Als we berichten lezen over – bijvoorbeeld – toerisme op de Wallen te Amsterdam, mogen we ons realiseren dat de Here dat alles ziet en óverziet. Hij staat niet aan de zijlijn om te zien hoe Zijn wereld naar de ondergang snelt.
Integendeel!
Hij is druk doende als Regisseur van de wereldhistorie. Hij weet waarom de geschiedenis loopt zoáls zij voortgaat. Hij weet bovendien precies waar deze verdorven wereld eindigt. Hij heeft de zaken in de hand!

Intussen staan ze nog altijd in Gods Woord, die tweehonderd voorhuiden.
In 2006 stelde een promovendus: “De bruidsschat die Saul David oplegt en die David in dubbele hoeveelheid aan Saul afdraagt (1 Samuël 18:25-27), bestaat niet uit honderd voorhuiden, maar uit evenzoveel onbesneden geslachtsdelen”[4].
Men zou zeggen: daar wordt het nog erger van! Wat een drama heeft zich daar voltrokken!
Is dit niet te erg?
Doen wij er beter aan om hier maar over te zwijgen?

Laten wij beseffen dat de Filistijnen vijanden van God zijn. Iemand schrijft: “Het is tussen de Filistijnen en de Israëlieten eigenlijk permanent oorlog”[5]. En zo is het ook.
Wij hebben hier te maken met de gevolgen van Gods raadsbesluit. Met Zijn keuze. Hij kiest een volk uit dat Hij redden zal.
Om het met de Dordtse Leerregels te zeggen: “Deze uitverkiezing is een onveranderlijk voornemen van God, waardoor Hij voor de grondlegging van de wereld uit het hele menselijke geslacht – dat door eigen schuld de oorspronkelijke gerechtigheid verloren en zich in zonde en ondergang gestort heeft – een vast en groot aantal mensen in Christus tot het heil heeft uitgekozen. Deze uitverkorenen zijn niet beter dan anderen en zij hebben evenmin enig recht op Gods liefde, omdat zij met alle mensen aan de ellende prijsgegeven zijn. Alleen uit genade zijn zij in Christus uitverkoren overeenkomstig het vrije welbehagen van Gods wil. God heeft Christus ook van eeuwigheid tot Middelaar en Hoofd van alle uitverkorenen en tot fundament van het heil gesteld. En om hen door Christus te behouden, besloot God tegelijk deze uitverkorenen aan Hem te geven en met kracht tot de gemeenschap met Christus te roepen en te trekken door zijn Woord en Geest. Of met andere woorden: God besloot hun het geloof in Christus te schenken, hen te rechtvaardigen en te heiligen en hen, nadat zij in de gemeenschap van zijn Zoon met kracht bewaard zijn, uiteindelijk te verheerlijken”[6].

Ten diepste zien wij hier de tweedeling in de wereldburgerij: door God gekozen / door God verworpen.
Zeg niet: dit is een Oudtestamentische zaak die heden ten dage niet zo actueel meer is. Niet voor niets zegt Jezus in Mattheüs 12: “Wie niet met Mij is, die is tegen Mij; en wie niet met Mij bijeenbrengt, die drijft uiteen”[7].
Met kritische neutraliteit komen we er niet. We kunnen niet zeggen: ik sta er tamelijk neutraal in, maar zou met Jezus graag nog eens willen discussiëren over…– nee, nuanceringen zijn hier niet aan de orde.

Ook vandaag roept de Schepper van hemel en aarde Zijn kinderen op om bij Hem in de buurt te blijven.

En dat toerisme op de Wallen?
Dat laat ons zien hoe ver de wereld inmiddels van de kerk af staat.
Dat laat ons zien hoeveel wereldburgers zich vergapen aan zaken die God verboden heeft.

Laten wij het advies dat de apostel Paulus in Efeziërs 5 maar ter harte nemen: “En neem niet deel aan de onvruchtbare werken van de duisternis, maar ontmasker ze veeleer. Want wat heimelijk door hen gedaan wordt, is te schandelijk om zelfs maar te vertellen. Maar al deze dingen komen openbaar als ze door het licht ontmaskerd worden; want al wat openbaar maakt, is licht. Daarom zegt Hij: Ontwaak, u die slaapt, en sta op uit de doden, en ​Christus​ zal over u lichten. Let er dan op dat u nauwgezet wandelt, niet als dwazen, maar als wijzen, en buit de geschikte tijd uit, omdat de dagen vol kwaad zijn”[8].

Noten:
[1] Geciteerd van https://www.rd.nl/vandaag/binnenland/amsterdam-wallen-moeten-op-de-schop-1.1579741 ; geraadpleegd op donderdag 4 juli 2019.
[2] 1 Samuël 18:26 en 27.
[3] Geciteerd uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij 1 Samuël 18:6-30.
[4] Te vinden op https://openaccess.leidenuniv.nl/bitstream/handle/1887/12302/22.%20stellingen.pdf?sequence=1 ; geraadpleegd op donderdag 4 juli 2019.
[5] Geciteerd van https://www.holyhome.nl/Vreemdeling%20en%20de%20Bijbel.doc ; geraadpleegd op donderdag 4 juli 2019.
[6] Dordtse Leerregels, hoofdstuk I, artikel 7.
[7] Mattheüs 12:30.
[8] Efeziërs 5:11-16.

24 december 2012

Kerst 2012: beloofd is beloofd

De geboortedag van Jezus Christus vieren we anno Domini 2012 in een kerkelijke wereld die op hol geslagen lijkt. De ontwikkelingen volgen elkaar snel op. Dat gaat zo rap dat het voor kerkelijke vergaderingen niet meer is bij te houden.

In Amsterdam is kanselruil tussen gereformeerden en protestanten heel vanzelfsprekend geworden[1]. Dominee van der Graaf – een ‘gereformeerde bonder’ – zegt daarover in het Nederlands Dagblad van vrijdag 21 december: “Dat we voorgaan in elkaars diensten is de vanzelfsprekende vrucht van een nauwe samenwerking. We hebben elkaar heel hard nodig, maar dat is het niet alleen. We doen het ook uit overtuiging en met vreugde”.
In Stadskanaal wordt nagedacht over een samenwerking tussen Gereformeerd-vrijgemaakten, Christelijke Gereformeerden en protestanten van hervormde snit.

Kerkrecht doet er niet meer zo toe.
Heel veel kerkgangers, met name jongeren, zoeken een kerk waar een hechte gemeenschap is en een goed verhaal gehouden wordt. Formele afspraken komen achter de ontwikkelingen aan. De Gereformeerd-vrijgemaakte predikant W.J.M. Vreugdenhil zegt: “Landelijke regelingen hebben wel zin, maar volgen plaatselijke ontwikkelingen. Je ziet vaak dat ze wijzigen door druk van onderaf”.
Dominee H.J. Messelink, voorzitter van generaal-synodale deputaten voor kerkelijke eenheid van de Gereformeerd-vrijgemaakte kerken, deelt onomwonden mee dat de ontwikkelingen op plaatselijk vlak, meestal tussen vrijgemaakt- en Nederlands-gereformeerden, het deputaatschap in verlegenheid brengen. Het idee om van bovenaf regels op te leggen komt uit de vorige eeuw en “werkt nu al niet meer. We moeten in gesprek over de vraag of we alles wel van bovenaf willen regelen”.
Er heerst, kortom, een ietwat rommelige sfeer op het kerkplein.

In die omstandigheden klinkt het Kerstevangelie.
“Zij zal een zoon baren en gij zult Hem de naam Jezus geven”. “Zie, de maagd zal zwanger worden en een zoon baren”. En nog eens staat er bij dat die zoon gebaard werd: “En hij had geen gemeenschap met haar, voordat zij een zoon gebaard had”[2].
Als er een nieuwe wereldburger wordt geboren, staat de wereld even stil. Er is pijn en moeite. Dat is al zo vanaf Genesis 3: “Ik zal zeer vermeerderen de moeite uwer zwangerschap; met smart zult gij kinderen baren”[3].
Een klein kind kan nog heel weinig. Het is vrijwel helemaal afhankelijk van zijn ouders. Juist in die geboorte laat de hemelse God het zien: u moet zich volledig aan Mij overgeven. U ziet het: deze Baby moet helemaal door Zijn ouders verzorgd worden. Zo moet Ik op u passen. Zo moet Ik u helpen. Zo moet Ik mij over u ontfermen.

Er wordt uitgesproken: “We hebben elkaar heel hard nodig, maar dat is het niet alleen. We doen het ook uit overtuiging en met vreugde”.
We hebben elkaar nodig. Dat klinkt mooi. En vroom.
Maar waar het om gaat is dit: we hebben de Here Jezus Christus nodig. Hij kwam naar de aarde om onze zonden te vergeven. Op het kerkplein begint alles niet met elkáár. Het startpunt ligt bij de hemelse Heer!

In Mattheüs 1 overheerst één Goddelijk bericht: afspraak is afspraak.

De Here is trouw.
Dat blijkt door de geslachten heen. In Mattheüs 1 stáát ook een geslachtsregister. In dat register staan namen als die van Rachab, de hoer. En die van Ruth, de vrouw uit Moab. De Here kijkt over grenzen heen. Hij zet Zijn plan dóór; ondanks menselijke zondigheid en kleinzieligheid.
De hemelse God laat zien dat er systéém in Zijn doen en laten zit. Ik citeer: “Al de geslachten dan van Abraham tot David zijn veertien geslachten en van David tot de Babylonische ballingschap veertien geslachten en van de Babylonische ballingschap tot de Christus veertien geslachten”[4].
De Here laat duidelijk blijken: wat Ik belóófd heb, dat gaat door!
Mattheüs vermeldt dat er ook expliciet bij: “Dit alles is geschied, opdat vervuld zou worden hetgeen de Here door de profeet gesproken heeft, toen hij zeide: Zie, de maagd zal zwanger worden en een zoon baren, en men zal Hem de naam Immanuël geven, hetgeen betekent: God met ons”[5].

Wie dit alles tot zich door laat dringen, merkt wellicht ook hoe het gebrek aan ménselijke planmatigheid schril afsteekt tegen de Goddelijke planning en daadkracht.
En wij kunnen er niet omheen kijken: de Here voert Zijn voornemens uit. Als dat érgens naar voren komt, dan is het wel op de eerste Kerstdag in de wereldgeschiedenis.
Dan kunnen mensen concluderen: wij hebben elkaar nodig. Of: wij moeten samen optrekken. Of: het is onze overtuiging dat wij dit of dat zus en zo moeten doen. Of: als wij de boel samen aanpakken, wordt onze levensvreugde groter.
Maar met zulke beweringen schiet men, als u het mij vraagt, langs de kern van de zaak héén. De kernvraag is: doen wij wat de Here van ons vraagt?
Het hindert mij dat ik over het antwoord op die laatste vraag zo weinig hoor.

Te Amsterdam, te Stadskanaal, en op heel veel andere plaatsen in den lande lijkt men te zeggen: de omstandigheden maken het nodig dat wij samen gaan werken.
De Here God heeft, in een heerlijk geslaagde soloactie, ingegrepen. Dat deed Hij om de levensomstandigheden van Zijn kinderen structureel te verbeteren. Dat deed Hij om Zijn kinderen een volmaakt leven te geven.
Onze Here, de Schepper van hemel en aarde, werkt zeer planmatig.
En systematisch.
Georganiseerd.
Methodisch.
Dat mag de kerk laten zien.
In alles.
Ook in de organisatie. En in het kerkrecht.

Morgen en overmorgen vieren we het Kerstfeest.
Dat is voor Gods kinderen een mooie gelegenheid om een heldere boodschap aan de wereld te proclameren.

Die boodschap luidt, wat mij betreft, als volgt.
In het verbond en in de kerk geldt: afspraak is afspraak. En beloofd is beloofd.

Noten:
[1] In het onderstaande gebruik ik onder meer: “Verlegen met ‘natuurlijke kanselruil’”. In: Nederlands Dagblad, vrijdag 21 december 2012, p. 2.
[2] Achtereenvolgens citeer ik de verzen 21, 23 en 25 uit Mattheüs 1.
[3] Genesis 3:16.
[4] Mattheüs 1:17.
[5] Mattheüs 1:22 en 23.

Blog op WordPress.com.