gereformeerd leven in nederland

9 september 2019

Fris

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , , ,

Ruim vijfenzeventig jaar is het nu geleden: de Vrijmaking van 1944. Men gaat terugkijken. En vooruitkijken, mogen we hopen. Want men kan wel bekijken wat het resultaat van de Vrijmaking was; en het is heel goed om dat te doen. Maar de meest prangende vraag is uiteraard wie er in 2019 op die Vrijmaking voortbouwen, en hoe die bouwers dat dat doen.
Die laatste vraag blijft in dit artikel overigens liggen.
De focus ligt ergens anders.

In het Nederlands Dagblad van zaterdag 31 augustus jl. wordt uitgebreid aandacht aan het thema Vrijmaking toen / de kerk nu.

Men constateert: “…twee predikanten stonden twintig jaar lang in het dorp. Het gemeenteleven zakte in. Tot een van hen werd losgemaakt, de ander met emeritaat ging en er een vacature kwam”[1].

De formulering van hierboven geeft te denken.
In een paar zinnen suggereert men dat die twee dominees vervallen types waren. Sullig. Ouderwets. Niet bij de tijd. En dus zakte het gemeenteleven in. Het was weinig meer dan een plumpudding. Men had de neiging om er een bordje bij te zetten: Implosiegevaar!!
Wat een opluchting dat dat harkerige duo eindelijk uit beeld was! Op naar de moderne wereld!
Kortom – toen dat gedateerde duo verdwenen was werd men pas echt vrijgemaakt. Er kwam een nieuwe vrijheid. Men herademde. De levensruimte nam onmiddellijk met een oneindig aantal vierkante kilometers toe. Een nieuwe levensvreugde zinderde door de kerk.

Daarbij vergeleken is de Bijbel een boek van het jaar nul.
Nou ja, zo’n veertig auteurs schreven de Bijbel in een periode van zo’n 1500 jaar[2]. Het grootste deel van het Boek der Boeken werd zo’n 2500 jaar geleden geschreven[3].
Er zijn mensen die zeggen: dat boek kan onderhand wel bij de museumstukken. In een vitrine of zo. Keurig openliggend. Maar daarenboven ongebruikt.

Wacht eens even.
In Psalm 92 lezen we iets opvallends:
“De rechtvaardige zal groeien als een palmboom,
hij zal opgroeien als een ​ceder​ op de Libanon.
Wie in het ​huis​ van de HEERE geplant zijn,
die mogen groeien in de voorhoven van onze God.
In de ouderdom zullen zij nog vruchten dragen,
zij zullen fris en groen zijn,
om te verkondigen dat de HEERE waarachtig is;
Hij is mijn rots en in Hem is geen ​onrecht”[4].
Pardon?
Wat staat daar?
Zijn oude mensen groen en fris?
Hoe hebben we ’t nu? Immers – oude mensen zijn helemaal niet zo flitsend. Enkelingen daargelaten zien we bij senioren aftakeling, lichamelijk en soms ook mentaal. Hoezo fris?
Zij zijn fris “om te verkondigen, dat de Here waarachtig is”. Onze God blijft, om zo te zeggen, altijd fris. En dat mogen en moeten ouderen blijven zeggen!
De bewoordingen van de Evangelieverkondiging zijn bij oudere predikanten niet altijd even modern. Zij staan op de preekstoel niet te shinen; predikanten zien er soms niet zo flitsend meer uit en klinken ietwat bedaagd.
De bewoordingen van de Evangelieverkondiging zijn niet episch. De prediking is niet steeds van topkwaliteit.
In de Evangelieverkondiging komt niet naar voren dat de dominee op de preekstoel een heleboel skills heeft; capaciteiten of kwaliteiten.
In de Evangelieverkondiging klinkt niet om ’t andere woord de kreet ‘whoop, whoop’. Er wordt niet standaard gejuicht[5].
Maar de God van hemel en aarde is altijd fris. Hij is nota bene bezig aan een totale vernieuwing van de wereld!

Het gemeenteleven in dat dorp van hierboven zakte in. Het werd een duffe boel. En dat was, aldus suggereert het Nederlands Dagblad, de schuld van die ouwe dominees. Die hadden al veel eerder het veld moeten ruimen.
Tja.
Waarom eigenlijk?
Omdat die bijna-geëmeriteerde dominees nooit preekten over Spreuken 11? U weet wel:
“Wie op zijn rijkdom vertrouwt, die zal ten val komen,
maar de rechtvaardigen zullen groeien als loof”[6].
Of misschien omdat die bijna-geëmeriteerde dominees nooit preekten over Jeremia 17? U weet wel: “Gezegend is de man die op de HEERE vertrouwt, wiens vertrouwen de HEERE is. Hij zal zijn als een boom, die bij water geplant is, en die zijn wortels laat uitlopen bij een waterloop”[7].

Het ND schrijft: “…twee predikanten stonden twintig jaar lang in het dorp. Het gemeenteleven zakte in”.
De ene dominee werd losgemaakt en de ander ging met emeritaat.
Daarna woei er eensklaps een frisse wind door de kerk.
Tjonge!

Hoe fris waren de kerkgangers in dat dorp, in Bergentheim eigenlijk?
Ergens ruiken die zinnetjes in het ND een beetje onfris.

Noten:
[1] “Van vrijgemaakt naar veelkleurig”. In: Nederlands Dagblad, zaterdag 31 augustus 2019, p. 10-13. Citaat van pagina 10.
[2] Zie https://bijbel.eo.nl/kennismaken/het-ontstaan-van-de-bijbel ; geraadpleegd op maandag 2 september 2019.
[3] Zie: G. Dijkgraaf, “Het ontstaan van de Bijbel (1)”. In: De Saambinder – kerkelijk orgaan van de Gereformeerde Gemeenten – , 11 januari 1990, p. 6 en 7.
[4] Psalm 92:13-16.
[5] Voor de in deze alinea gebruikte moderne termen, zie https://www.harpersbazaar.com/nl/cultuur-reizen/a6114/woorden-pubers-pubertaal-puberwoorden/ ; geraadpleegd op maandag 2 september 2019.
[6] Spreuken 11:28.
[7] Jeremia 17:7 en 8 a.

Blog op WordPress.com.