gereformeerd leven in nederland

11 augustus 2020

Het front aangewezen

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Wat is het grootste probleem van de kerk? Dominee W. Visscher, predikant van de Gereformeerde Gemeente in Amersfoort, heeft daar wel een antwoord op.
In het Reformatorisch Dagblad zei hij onlangs onder meer: “Voor mij is het front: dat we het te fijn gaan vinden hier op aarde. Het welvaartsdenken bepaalt voor veel jonge mensen hun beroepskeuze, gezinsvorming, geldbesteding en tijdbesteding.
Vaak noemen we de verdergaande secularisatie. Maar –Herman Paul heeft daar recent weer op gewezen– het is een groot misverstand om te denken dat die zich alleen buiten de kerk voltrekt. De theoloog Berkhof omschreef secularisatie eens als het vollopen van onze agenda voor het aardse, terwijl die leegloopt voor de hemelse zaken. Dat levensgevoel kom je ook in de kerk tegen. Dat het strand ons meer trekt dan de kerk, of onze vakantie ons meer bezighoudt dan een Bijbelhoofdstuk. En het zit ook diep in mijn haarvaten, in dat opzicht ben ik een modern mens.
Tegelijk zie je soms tot je verwondering hoe jonge mensen daar dwars doorheen breken. Onlangs hoorde ik van een jongen die eerst zonder God leefde maar nu theologie was gaan studeren. Waarom gaat zo’n jongen niet verder op het spoor waar hij op zat? Zoiets kan me diep ontroeren.
Innerlijke secularisatie heeft alles te maken met een besef van onze kwetsbaarheid, dat wij zijn kwijtgeraakt. We denken vanuit de maakbaarheid en daar zijn we ook naar gaan leven”[1].

Secularisatie zit dus in ons hart. Het is niet iets dat van buitenaf komt. In de Nederlandse Geloofsbelijdenis zeggen we dat ook: “Wij geloven dat door de ongehoorzaamheid van Adam de erfzonde zich over heel het menselijk geslacht heeft verbreid. Zij is een verdorvenheid van de hele natuur en een erfelijk kwaad, waarmee zelfs de kleine kinderen in de moederschoot besmet zijn. Zij is namelijk de wortel waaruit allerlei zonden in de mens voortkomen. Daarom is ze zó gruwelijk en afzichtelijk voor God, dat zij reden genoeg is om het menselijk geslacht te veroordelen. Zelfs door de doop is zij niet geheel vernietigd of uitgeroeid, omdat de zonde altijd uit deze verdorvenheid ontspringt als opwellend water uit een giftige bron”[2].
Dat is de situatie waarin wij zitten. Dat probleem is, op de keper beschouwd, groter dan de coronacrisis!

Nu zegt Jezus in Mattheüs 6: “…waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn”[3]. Dat woordje ‘zal’ is opvallend. Er staat niet: als wij ons vanaf nu flink ons best doen, dan komt het goed met ons. Nee, er staat: “waar uw schat is…”. De vraag is dus: waar is onze schat? Of ook: Wie is onze schat? Antwoord: Jezus Christus. Hem omhelzen wij. Hij wordt een deel van onszelf. Naast Jezus Christus is er weinig of niets in het leven dat belangrijk is.
Op dit punt kunnen wij opnieuw de Nederlandse Geloofsbelijdenis naspreken: “Wij geloven dat de Heilige Geest, om ons ware kennis van deze grote verborgenheid te doen verwerven, in ons hart waar geloof ontsteekt, dat Jezus Christus met al zijn verdiensten omhelst, Hem zich toe-eigent en niets meer buiten Hem zoekt (…) En het geloof is het middel dat ons met Hem in de gemeenschap van al zijn schatten en gaven verbonden houdt. Als deze ons eigendom zijn geworden, zijn zij meer dan voldoende om ons vrij te spreken van onze zonden”[4].
Wie gelooft weet: mijn hart is niet bij deze wereld.
Dat blijkt ook uit een formulering van de apostel Paulus in Colossenzen 3: “Bedenk de dingen die boven zijn en niet die op de aarde zijn, want u bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God. Wanneer Christus geopenbaard zal worden, Die ons leven is, dan zult ook u met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid”[5].
Gelovigen weten: ons hart is niet bij de mensen en de dingen van deze aarde.

Dominee Visscher spreekt over het levensgevoel in onze tijd: “Dat het strand ons meer trekt dan de kerk, of onze vakantie ons meer bezighoudt dan een Bijbelhoofdstuk. En het zit ook diep in mijn haarvaten, in dat opzicht ben ik een modern mens”.
Inderdaad is dat de realiteit in het alledaagse leven. Bij warm weer zitten wij liever op het strand dan in de studeerkamer.
Toch kriebelt het bij schrijver dezes een beetje als hij de woorden van de GG-predikant leest: “Dat het strand ons meer trekt dan de kerk, of onze vakantie ons meer bezighoudt dan een Bijbelhoofdstuk…”. Dat klinkt namelijk als een tegenstelling. Echter – laten wij dit alles niet groter maken dan het is. Gelovige mensen dienen God als zij op het strand genieten van prachtig weer. En zij dienen God ook als zij in de kerk zijn. De Prediker zegt in hoofdstuk 3: “Voor alles is er een vastgestelde tijd, en er is een tijd voor elk voornemen onder de hemel”[6]. Met een variatie daarop mogen we zeggen: er is een tijd om naar de kerk te gaan en er is een tijd om op het strand te recreëren.

Laat tenslotte helder zijn dat ik graag naast dominee Visscher sta als hij zegt: “Wat is orthodoxer? Is dat uiterlijk behoudender, of is dat meer Schriftgericht? Ik zie wel dat jongeren bewuster dan dertig jaar geleden belijdenis doen. Dat is positief. Tegelijk zie ik ook een ontwikkeling waarin jongeren belijdenis willen doen, terwijl zij anders denken over gereformeerde standpunten dan de gemeente waarvan ze lid willen worden. Via multimedia nemen zij heel makkelijk allerlei verschillende opvattingen tot zich. Ik vind het een moeilijke vraag voor de toekomst hoe een volgende generatie een leescultuur blijft houden. Blijven zij de boeken lezen die van belang zijn; Calvijn bijvoorbeeld?”.
Wat mij betreft hoeven de folianten van Johannes Calvijn niet tot de verplichte lectuur te behoren. Maar in een wereld waarin multimedia richtinggevend zijn moeten we ons ertoe zetten om elkaar te leren wat geloofsgehoorzaamheid is!

Noten:
[1] “Geen somberheid, geen optimisme, maar zoeken naar echte godsvrucht”. In: Reformatorisch Dagblad, donderdag 6 augustus 2020, p. 18.
[2] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 15.
[3] Mattheüs 6:21.
[4] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 22.
[5] Colossenzen 2:2, 3 en 4.
[6] Prediker 3:1.

31 juli 2020

De doop en onze kijk op de wereld

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Hoe kijken we naar het verleden? Heel vaak moet het verleden worden gecorrigeerd, zegt men tegenwoordig. Jan Pieterszoon Coen deugde niet, stelt men vast[1].
De Belgische cultuurhistoricus Raoul Bauer blijft nuchter. Hij constateert: “Je kunt je afvragen of het wel zinvol is om allerlei standbeelden of negatieve elementen uit het verleden te zuiveren. Want je past dan op een bijna absolute manier je eigen waardeschaal toe op een verleden periode. Je kunt je beeld van het verleden niet los zien van het heden, maar je moet de eigenheid van het verleden wel degelijk respecteren. Ik heb het idee dat men zich momenteel met de waarden van nu een eigen verleden aan het creëren is, men is het verleden aan het kneden volgens de normen van nu. Op een gegeven moment is er dan geen einde aan wat je dan moet weghalen”[2].
Tot zover het verleden.

Maar daar is ook de vraag: hoe kijken we naar de toekomst?
Daaronder liggen vragen als:
* Hoe gaan we eten?
* Hoe gaan we wonen?
* Hoe duurzaam leven we nu echt?
* Worden onze smartphones nog slimmer dan ze nu al zijn[3]?

Als het gaat om onze wereldbeschouwing is ons zicht op de doop van het hoogste belang. Want die doop maakt duidelijk dat we onszelf niet kunnen redden. We moeten ons behoud bij Jezus Christus zoeken. Onze zonden worden door de Heiland afgewassen. Wij worden opgeroepen om Hem gehoorzaam te dienen. Dan is er toekomst. Dan eindigt ons leven nimmer meer.
Zo leren we dat in de Gereformeerde kerk.

Het is duidelijk dat de doop bij velen aan waardevermindering onderhevig is. Ik was er zelf niet met mijn volle verstand bij, zeggen vele gedoopte volwassenen. Het was, zo merken ze op, een keuze van mijn ouders. De doop zegt mij niets, stelt men zonder omwegen. En er wordt gevraagd: ik mag toch zelf wel kiezen? Als het nog een beetje tegenzit, mompelt men tenslotte enigszins misprijzend dat het 2020 is; kiezen voor een ander, dat is onderhand wel uit de tijd.

Toch is het, juist in deze tijd, nuttig om aandacht te vragen voor de doop.
Laten wij ons uitgangspunt nemen in Colossenzen 2: “In Hem bent u ook besneden met een besnijdenis die niet met handen plaatsvindt, door het uittrekken van het lichaam van de zonden van het vlees, door de besnijdenis van Christus”[4].

In deze tijd worden vragen gesteld bij het verleden; de toekomst is, mede in verband met COVID-19, één grote optocht van vraagtekens.
De doop biedt in alle commotie wel degelijk vastigheid. Dat zullen wij hieronder in drie punten zien.
1.
U bent in Hem besneden, schrijft Paulus aan de christenen in Colosse. Dat wil zeggen: God heeft een verbond met u gesloten. Dat verbond is er niet alleen voor de Joden, maar ook voor christenen in Colosse. En tevens voor gelovige Bijbellezers van 2020, waar die zich ook ter wereld bevinden. Door het bloed van Christus worden de verlossing van de zonden en de Heilige Geest, die het geloof werkt, beloofd[5].
2.
Wat moet concreet het effect van de doop wezen? Het antwoord van Colossenzen 2 is: Gods kinderen trekken het lichaam van de zonde uit. Dat klinkt theoretisch. Abstract. Wij kunnen het niet vastpakken. Wij kunnen niet zeggen: in de prullenmand met dat lichaam van de zonde!
Wat betekent dat: het uittrekken van het lichaam van de zonde? Welnu – dat betekent dat wij gelovig leven. Kort gezegd: het leven begint opnieuw.
Christus stond op uit de dood. Zijn leven begon opnieuw. Hij nam Zijn plaats in de hemel weer in. Zo zullen ook wij opstaan uit de dood. Ook wij zullen te Zijner tijd onze plaats in de hemel innemen. Paulus zegt het in Romeinen 6 zo: “Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat evenals Christus uit de doden is opgewekt tot de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in een nieuw leven zouden wandelen. Want als wij met Hem één plant zijn geworden, gelijkgemaakt aan Hem in Zijn dood, dan zullen wij ook aan Hem gelijk zijn in Zijn opstanding”[6].
Hier klinkt, zo zegt iemand wellicht, voornamelijk toekomstmuziek. En dat is waar. Maar die toekomstmuziek klinkt steeds mooier. Naarmate de nieuwe toekomst dichterbij komt, klinkt de muziek zuiverder. En een gelovig mens zegt: dit klinkt mij als muziek in de oren!
3.
Als het gaat om onze wereldbeschouwing is de betekenis van de doop van het hoogste belang.
In het verleden hebben allerlei mensen dingen verkeerd gedaan. Of zij nu vooraan stonden of niet. Sommigen gaven leiding. Verder waren er heel veel gewone mensen die deden wat hen opgedragen was.
En ja – in de toekomst gaan er vast en zeker ook allerlei dingen fout. Er worden heel wat verkeerde beslissingen genomen. En dat alles zal vervolgens ongetwijfeld betreurd worden.
In al die situaties is het hoogst belangrijk dat gedoopten in alle tijden en uit alle plaatsen blijven beseffen wat de doop inhoudt:
* een nieuw begin
* vergeving van zonden
* beloften over opstanding uit de dood en een eeuwig leven.
Wat er ook misgaat in de wereld, hoe groot de invloed van de zonde ook is, Gods eeuwige verbond blijft voluit geldig!

Als wij ons dit alles realiseren wordt de blik op het verleden anders.
Als wij ons dit alles realiseren wordt de toekomst mooier.

Noten:
[1] Zie https://nos.nl/artikel/2338336-hoorn-wil-met-inwoners-in-gesprek-over-racisme-en-jp-coen.html ; geraadpleegd op vrijdag 24 juli 2020.
[2] Geciteerd van https://www.nd.nl/cultuur/boeken/983858/-mensen-zijn-momenteel-met-de-waarden-van-nu-een-eigen-verleden-a ; geraadpleegd op vrijdag 24 juli 2020.
[3] Zie hierover bijvoorbeeld https://www.rtlnieuws.nl/lifestyle/liefde-leven/artikel/4968366/toekomst-eten-gezin-liefde-wonen-ai-decennium-trends ; geraadpleegd op vrijdag 24 juli 2020.
[4] Colossenzen 2:11.
[5] Zie Heidelbergse Catechismus – Zondag 27, antwoord 74: “…de kinderen horen evengoed als de volwassenen bij Gods verbond en bij zijn gemeente. Ook worden aan hen evenals aan de volwassenen, door het bloed van Christus, de verlossing van de zonden en de Heilige Geest, die het geloof werkt, beloofd”.
[6] Romeinen 6:4 en 5.

29 juni 2020

Dankbaar – een kenmerkend kerkwoord

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

De door de overheid afgekondigde corona-maatregelen zijn versoepeld. Er is weer meer toegestaan[1]. Nederland haalt opgelucht adem.
Er wordt gediscussieerd. Waarom hanteert Nederland de 1,5 meter-norm, houdt Frankrijk het op één meter, Duitsland soms op 1,5 meter en soms op 2 meter en Portugal op 2 meter?[2] Zit daar wel logica achter? De gewone man in de straat kan lang niet alles meer logisch uitleggen.

In de gegeven omstandigheden is het belangrijk om de focus elders te leggen. Laten we elkaar, nu het om een ander concentratiepunt gaat, wijzen op woorden van de apostel Paulus in Colossenzen 3: “En laat de vrede van God heersen in uw harten, waartoe u ook in één lichaam geroepen bent; en wees dankbaar”[3].

Over Colossenzen 3 schreef ik niet zo lang geleden onder meer: “Waar gaat het in Colossenzen 3 om?
Kerkmensen moeten, schrijft Paulus, op de hemel gericht zijn. Wij hebben een magnifieke leefgemeenschap met Christus. Hij is altijd aanwezig. Juist daardoor kan ons leven zich op een prachtige wijze ontplooien. Aardse verlangens komen daarom altijd op het tweede plan. Seks, hebzucht, driftbuien, roddel… – dat past allemaal niet bij het leven met Christus.
Wat past daar dan wel bij? Antwoord: medelijden, goedheid, bescheidenheid, vriendelijkheid, geduld, verdraagzaamheid, vergeving, dankbaarheid en lof aan God.
Ziet u dat? Dat zijn hele aardse dingen.
Nee, het gaat niet om kwalitatief uitstekende mystiek, of iets van dien aard. Leven in de leefgemeenschap met Christus, dat doen wij hier en nu. Dat doen wij met beide benen in de maatschappij van 2020”[4].

De vrede van God moet scheidsrechter zijn. Zo staat dat in Colossenzen 3. De vrede van God moet bepalend zijn bij het treffen van allerlei regelingen. De vrede van God moet de ondergrond wezen bij het maken van beleid.
Betekent dat Gereformeerden in alle rust onder een groene boom moeten gaan zitten en alles maar goed moeten vinden? Nee, dat betekent het niet. Gereformeerden mogen best ergens een mening over hebben.
Er staat een vorm van het woord eirene. De hier bedoelde vrede is met de Jezus Christus en Zijn Heilige Geest verbonden. Jezus Christus kwam op aarde “om te verschijnen aan hen die gezeten zijn in duisternis en schaduw van de dood, en om onze voeten te richten op de weg van de vrede”[5]. Paulus schrijft aan de Romeinen: “Want u hebt niet de Geest van slavernij ontvangen, die opnieuw tot angst leidt, maar u hebt de Geest van aanneming tot kinderen ontvangen, door Wie wij roepen: Abba, Vader! De Geest Zelf getuigt met onze geest dat wij kinderen van God zijn”[6].
Wat er ook in de wereld gebeurt, kinderen van God schuilen bij hun Zaligmaker. Het pakket van al of niet versoepelde coronamaatregelen is soms onoverzichtelijk en wellicht hier en daar ook onbegrijpelijk. Maar Gods kinderen blijven er rustig onder. Zij concentreren zich op het dagelijkse contact met God. Hij luistert altijd naar hen. Bij Hem is rust. Bij Hem is veiligheid te vinden. Hij is, om zo te zeggen, het ijkpunt van hun leven. Hij geeft de maatstaf. Zijn norm gaat boven alle aardse regels uit!

Wees dankbaar, schrijft Paulus.
Eucharistoi staat daar. Eu wil zeggen: goed, of ook: goed gedaan!  Charis betekent onder meer: dank, en: dankbaar.
Wij mogen de Heer van hemel en aarde dankbaar zijn. Dankbaar – omdat de erediensten in de kerk ook in het ‘nieuwe normaal’ blijken te passen. Dankbaar – omdat we in alle vrijheid mogen belijden dat we in de vergeving der zonden en een eeuwig leven geloven.
De mensen die de hemelse God heeft uitverkoren en bij elkaar heeft gezet, zijn in één lichaam geroepen. Om met Efeziërs 4 te spreken: wij moeten ons “beijveren om de eenheid van de Geest te bewaren door de band van de vrede: één lichaam en één Geest, zoals u ook geroepen bent tot één hoop van uw roeping”[7].
De Heilige Geest legt de vrede en de dankbaarheid in de harten van alle kerkmensen. Dankbaar – dat is daarom het typerende woord voor de sfeer in de kerk. 

De versoepeling van de coronamaatregelen geeft nieuwe mogelijkheden. Toegegeven – het ‘oude’ normaal is nog niet weer terug. Maar er is wel een deur naar de toekomst open gegaan. Laten wij daarom met nieuwe Geestdrift – ja: aangedreven door de Heilige Geest – onze arbeid in kerk en maatschappij weer aanpakken. Daarbij worden wij vanuit Colossenzen 3 aangespoord door  de apostel Paulus: “En alles wat u doet, doe dat van harte, als voor de Heere en niet voor mensen, in de wetenschap dat u van de Heere als vergelding de erfenis zult ontvangen, want u dient de Heere Christus”[8].  
En laten wij dan, met Psalm 43, maar blijmoedig zingen:
“Dan ga ik op tot uw altaren,
tot U, o bron van zaligheid.
Dan mag mijn ziel uw heil ervaren
en dankbaar ruisen alle snaren
voor U die al mijn vreugde zijt
en eindloos mij verblijdt”[9].

Noten:
[1] Zie hiervoor bijvoorbeeld https://nos.nl/artikel/2338409-er-mag-meer-maar-alles-op-anderhalve-meter-de-versoepelingen-op-een-rij.html ; geraadpleegd op donderdag 25 juni 2020.
[2] Zie https://www.anwb.nl/vakantie/reiswijzer/coronamaatregelen-frankrijk en https://www.anwb.nl/vakantie/reiswijzer/coronamaatregelen-duitsland, https://www.anwb.nl/vakantie/reiswijzer/coronamaatregelen-portugal ; geraadpleegd op donderdag 25 juni 2020.
[3] Colossenzen 3:15.
[4] Zie mijn artikel “Alles in Christus’ naam”, hier gepubliceerd op maandag 8 juni 2020. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2020/06/08/alles-in-christus-naam/ .
[5] Lucas 1:79.
[6] Romeinen 8:15 en 16.
[7] Efeziërs 4:3 en 4.
[8] Colossenzen 3:23 en 24.
[9] Psalm 43:4 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.

8 juni 2020

Alles in Christus’ naam

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Ja ja, de apostel Paulus durft wel!
In Colossenzen 3 schrijft hij: “En alles wat u doet met woorden of met daden, doe dat alles in de Naam van de Heere Jezus, terwijl u God en de Vader dankt door Hem”[1].
Alles nog wel!
We hebben heel vaak nogal wat verantwoordelijkheden. Daarnaast doen wij in ons leven ontelbaar veel routineklusjes. Van afwas tot stofzuigen, en weer terug.
Paulus schrijft onbekommerd: doe alles in Jezus’ naam… is dat niet wat veel gevraagd?

Paulus schrijft aan de christenen in Colosse. Wat is de situatie daar?
In een bekende internetencyclopedie staat onder meer geschreven: “Paulus had van Epafras goed nieuws gekregen over de gemeente in Kolosse, maar het bleek ook dat er dwaalleraren in Kolosse actief waren. Deze dwaalleraren verkondigen een vorm van ascese en wetticisme. Volgens Paulus gaat het om ‘holle en misleidende theorieën’ -2:8- en hij betoogt dat deze dwaalleer met zijn ‘raak niet, smaak niet, roer niet aan’ -2:21- niet biedt wat het volgen van Christus wel biedt, namelijk echte kennis en verlossing.
Over de precieze aard van de dwaalleer waar de brief zich tegen richt lopen de meningen van uitleggers uiteen. Mogelijk was er sprake van een soort Joods mysticisme, waarbij in ieder geval ook engelenverering een rol speelde. De Joodse component van de dwaalleer komt onder andere naar voren in de aandacht voor het onderscheid in voedsel en voor de Joodse feestdagen. Enigszins opmerkelijk is dat de kwestie van de besnijdenis, die Paulus elders -onder andere in de brief aan de Galaten- zo fel bekritiseert, nauwelijks aan de orde komt in de brief aan Colossenzen. Mogelijk stelden de dwaalleraren de besnijdenis van tot het christendom bekeerde heidenen niet verplicht en was het daarom niet nodig voor Paulus om hier uitgebreid aandacht aan te besteden”[2].

Waar gaat het in Colossenzen 3 om?
Kerkmensen moeten, schrijft Paulus, op de hemel gericht zijn. Wij hebben een magnifieke leefgemeenschap met Christus. Hij is altijd aanwezig. Juist daardoor kan ons leven zich op een prachtige wijze ontplooien.
Aardse verlangens komen daarom altijd op het tweede plan. Seks, hebzucht, driftbuien, roddel… – dat past allemaal niet bij het leven met Christus.
Wat past daar dan wel bij? Antwoord: medelijden, goedheid, bescheidenheid, vriendelijkheid, geduld, verdraagzaamheid, vergeving, dankbaarheid en lof aan God.
Ziet u dat? Dat zijn hele aardse dingen.
Nee, het gaat niet om kwalitatief uitstekende mystiek, of iets van dien aard. Leven in de leefgemeenschap met Christus, dat doen wij hier en nu. Dat doen wij met beide benen in de maatschappij van 2020.

Leven met of zonder Christus: dat mogen we met recht een hemelsbreed verschil noemen.
In het algemeen kunnen we zeggen dat mensen die God niet bij heel hun bestaan betrekken tamelijk selectief zijn als het gaat om respect voor het leven.
Zij zeggen: black lives matter – zwarte levens doen er toe, die zijn belangrijk. Black lives matter – die slogan hoort men veel in demonstraties tegen racisme[3]. En inderdaad, zwarte levens zijn belangrijk. Net als witte levens trouwens.
Intussen is abortus overal in de wereld aan de orde van de dag. In een artikel uit februari 2019 staat geschreven: “Jaarlijks vinden wereldwijd meer dan 25 miljoen illegale en vaak gevaarlijke abortussen plaats. En dat kost elke dag 130 vrouwen het leven, aldus de WHO. Meer dan zeven miljoen vrouwen per jaar hebben behandeling nodig voor complicaties van een illegale abortus”. Boven dat artikel staat, bijna triomfantelijk: “Abortuscijfer daalt. Wereldwijd”[4]. Laten wij er maar haastig bij noteren dat abortus iets is dat geen enkele vrouw zoekt. Achter een abortusbehandeling zit, ook in Nederland, niet zelden onnoemelijk veel leed! Hoe dat zij: over al die abortussen hoor je bijna niemand. Hoezo respect voor het leven?
En wat te denken van euthanasie? De Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering der Geneeskunst meldt ons: “Als voldaan is aan de wettelijke zorgvuldigheidseisen kunnen artsen euthanasie verrichten of hulp bij zelfdoding verlenen. Dit kwam in 2018 ruim 6.000 keer voor”[5]. Zeker: “Voor het eerst in dertien jaar tijd is het aantal euthanasiegevallen in 2018 gedaald ten opzichte van een jaar eerder. Dat blijkt uit het jaarverslag van de Regionale Toetsingscommissies Euthanasie (RTE)”[6]. Maar toch…
Negeerders van God worden zomaar selectief als het over respect voor het leven gaat.
Bij Gereformeerden is dat anders. En dat moet ook anders zijn.
In heel ons aardse bestaan hebben we één schuilplaats: Jezus Christus, onze Heiland. Wij leven in Christus: Hij biedt ons het kader voor het christelijke leven.   

Doe alles in de naam van uw Heiland, schrijft Paulus. Wij leven op gezag van Jezus Christus.
Daarom hebben wij respect voor het leven. Daarom leven wij eerbied-ig. Wij wandelen met Hem naar de toekomst. Op weg naar het eeuwig leven.
De Amerikaanse uitvinder en zakenman Ray Kurzweil gelooft dat mensen door een bepaald dieet te volgen lang genoeg kunnen blijven leven om te kunnen profiteren van een technologische ontwikkeling waardoor ze onsterfelijk worden[7]. Maar wij, kinderen van God in 2020, zijn al uit de dood opgestaan. Om met Paulus in Colossenzen 3 te spreken: “u bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God”[8].

Doe alles in de naam van Jezus Christus – nee, dat is voor Gods kinderen niet teveel gevraagd!

Noten:
[1] Colossenzen 3:17.
[2] Geciteerd van https://nl.wikipedia.org/wiki/Brief_van_Paulus_aan_de_Kolossenzen ; geraadpleegd op woensdag 3 juni 2020.
[3] Zie bijvoorbeeld: “Kort, maar krachtig protest”. In: Nederlands Dagblad, donderdag 4 juni 2020, p. 2.
[4] Geciteerd van http://www.worldsbestnews.nl/abortuscijfer-daalt-wereldwijd/ ; geraadpleegd op donderdag 4 juni 2020.
[5] Geciteerd van https://www.knmg.nl/web/file?uuid=299f228c-a607-49c5-a9dc-c614cabd36b8&owner=5c945405-d6ca-4deb-aa16-7af2088aa173&contentid=77394&elementid=2417709 ; geraadpleegd op donderdag 4 juni 2020.
[6] Zie https://nos.nl/artikel/2279970-voor-eerst-in-13-jaar-minder-euthanasiemeldingen-onduidelijk-waardoor.html ; geraadpleegd op donderdag 4 juni 2020.
[7] Zie https://www.filosofie.nl/nl/artikel/47582/de-toekomst-in-10-inzichten-2-eeuwig-leven.html en https://nl.wikipedia.org/wiki/Raymond_Kurzweil ; geraadpleegd op donderdag 4 juni 2020.
[8] Colossenzen 3:3.

27 februari 2020

Recht overeind in de chaos

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Wie de Nederlandse politiek beschouwt heeft alle reden om regeerders en parlementariërs te wantrouwen. Denkt u maar aan:
* de manier waarop sinds 2012 wordt omgegaan met het herstel van de aardbevingsschade in de provincie Groningen[1]
* de meedogenloze wijze waarop de Belastingdienst veel aanvragen van kinderopvangtoeslag beoordeelde; een grote groep ouders werd onterecht beticht van fraude[2]
* de nieuwe marinierskazerne die plotsklaps niet naar Vlissingen ging, maar naar Nieuw Milligen; geheel onverwachts werd daarmee een besluit uit 2012 herroepen[3].

Het vertrouwen in machthebbers zakt, mede dankzij het bovenstaande, tot ver onder het nulpunt.
Is Nederland zoetjesaan onderweg naar de chaos?

In de samenleving van 2020 is de verleiding groot om er zelf ook maar een beetje met de pet naar te gooien. Dit alles onder het motto: aanpassingsvermogen kan ons redden. En daarnevens ligt de vraag: bijna iedereen doet het zo, dus waarom ik niet?

Toegegeven – voor Gereformeerde mensen voelt dat zeer ongemakkelijk. Want zij weten: Gods Woord leert ons anders.
Maar in de omstandigheden van 2020 kan het geen kwaad om elkaar op te scherpen.
Laten wij elkaar wijzen op Colossenzen 2.
Paulus leert ons daar het volgende.
U heeft Jezus Christus als uw Heer aangenomen. Dat betekent dus dat u met Hem samenleeft. Dat moet geen bevlieging wezen. Men kan het vergelijken met een boom. Een boom die geplant is, is in de regel niet na een halfjaar verdwenen. Zo’n boom staat er jarenlang. Zeker als hij in goede grond staat en goed geworteld is. Toch gaat die vergelijking maar tot op zekere hoogte op. Want bij een flinke storm kan zo’n boom zomaar omver geblazen worden. Zo is het niet met de ware gelovige. Want hij wordt onderhouden. Hij wordt beschermd. En gestut bovendien. Waardoor dan? Door het geloof dat hem geschonken wordt. Het geloof in de Redder van de wereld, de Heiland, de Here Jezus Christus. Gesteund door Hem staat de ware gelovige stevig. Zo stevig dat hij niet ontregeld en verward raakt door allerlei merkwaardige, vreemde en onchristelijke dingen die er om hem heen gebeuren. De ware gelovige slaagt er in om dankbaar te leven. Hij is dankbaar voor Gods gaven. Hij is dankbaar voor Christus’ reddingswerk.
Intussen zijn er heel veel mensen die allerlei wijsheden debiteren. Talloze sprekers dissen prachtig klinkende verhalen op. Maar al die mensen blijven op aarde hangen. Zij zijn niet op de hemel gericht. Zij oriënteren zich niet op God.
De ware gelovige keert zich steeds weer naar God toe. Is die gelovige dan de perfecte wereldburger? Nee, dat niet.
Paulus schrijft: “En u bent volmaakt geworden in Hem, Die het Hoofd is van iedere overheid en macht”[4].

Het begrip ‘volmaakt’ is, om zo te zeggen, niet los verkrijgbaar. Gelovigen zijn altijd volmaakt-in-Hem!
Wat betekent dat?
Johannes schrijft in hoofdstuk 1 van het door hem geschreven evangelie: “En uit Zijn volheid hebben wij allen ontvangen, en wel ​genade​ op ​genade”[5].
De apostel Paulus noteert in zijn brief aan de christenen in Efeze: “En Hij heeft alle dingen aan Zijn voeten onderworpen en heeft Hem als hoofd over alle dingen gegeven aan de ​gemeente, die Zijn lichaam is en de vervulling van Hem Die alles in allen vervult”[6].
De genade stapelt zich dus op.
En in de kerk is de Here God druk aan het werk. Hij maakt Zijn kinderen klaar voor het eeuwig leven. Uiteindelijk maakt Hij de door Hem gekochte kinderen geschikt om een woning in de hemel te betrekken.
Dat alles staat, zo lijkt het, mijlenver bij aardse sores vandaan. Maar zijn de aardbevingsschade, het gerommel bij de Belastingdienst en het geklungel op het ministerie van Defensie wel zo ver weg? Nee, dat niet. Heel wat Nederlandse burgers staan er met de neus op.
En soms denken wij: de chaos wordt steeds groter. En misschien zelfs: de goddeloosheid neemt hand over hand toe. En wij vragen: verandert er nog wel iets in de wereld?
Jazeker.
De God van hemel en aarde is volop actief. Bij al Zijn kinderen is werk in uitvoering! Maar daarbij geldt dan ook het nu volgende artikel uit de Dordtse Leerregels: “Hoe dit in zijn werk gaat, kunnen de gelovigen in dit leven niet volledig begrijpen. Intussen vinden zij rust in de wetenschap en ervaring, dat zij door deze genade van God van harte geloven en hun Verlosser liefhebben”[7].

Zo gaat het in de kerk van wantrouwen in Nederland naar vertrouwen op God!

Noten:
[1] Zie hierover bijvoorbeeld https://nos.nl/artikel/2321454-ministerie-negeerde-jarenlang-noodsignalen-over-versterkingsoperatie.html ; geraadpleegd op vrijdag 21 februari 2020.
[2] Zie https://nos.nl/artikel/2310434-belastingdienst-zat-fout-bij-kinderopvangtoeslag-ouders-krijgen-schadevergoeding.html ; geraadpleegd op vrijdag 21 februari 2020.
[3] Zie https://nos.nl/artikel/2322963-kazerne-doorn-definitief-niet-naar-vlissingen-gaat-naar-nieuw-milligen.html en https://nos.nl/artikel/2323036-zeeuwen-over-mislopen-kazerne-vertrouwen-in-kabinet-is-ernstig-geschaad.html ; geraadpleegd op vrijdag 21 februari 2020.
[4] Colossenzen 2:10.
[5] Johannes 1:16.
[6] Efeziërs 1:22 en 23.
[7] Dordtse Leerregels, hoofdstuk III/IV, artikel 13.

30 januari 2020

Vernield of vernieuwd

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

In Colossenzen 3 schrijft Paulus over de nieuwe mens “die vernieuwd wordt tot kennis, overeenkomstig het beeld van Hem Die hem geschapen heeft”[1].

Een verwijzing naar die woorden treffen we ook aan in het in de Gereformeerde kerk gebruikte formulier voor de doop aan kinderen. In dat formulier staat onder meer: “Omdat elk verbond twee delen heeft, namelijk een belofte en een eis, worden wij door God in de doop ook geroepen en verplicht tot een nieuwe gehoorzaamheid. Dit betekent dat wij deze enige God, Vader, Zoon en Heilige Geest, aanhangen, vertrouwen en liefhebben met heel ons hart, met heel onze ziel, met heel ons verstand en al onze krachten. Het betekent ook dat wij met de wereld breken, onze oude natuur doden en godvrezend leven”[2].
Godvrezend leven – daarvoor is algehele vernieuwing nodig.

Voor dat woord ‘kennis’ staat er in het Grieks epignosis. Dat betekent: “herkenning, erkenning, het leren kennen als in overeenstemming met andere gegevens, in samenhang met andere kennis opgedane kennis. Dat is: “een kennis of een leren kennen van gegevens die men in overeenstemming kan brengen met andere gegevens, zodat er een soort herkenning plaatsvindt”[3].
Godvrezende mensen herkennen de zonde door die te vergelijken met de wet van God. Zij kijken rond in de wereld. Zij gaan lijnen zien. Zij gaan tendensen ontdekken. Zij nemen denkpatronen waar. En dat herkennen gaat steeds beter.
Die woorden uit Colossenzen 3 zijn toepasselijk in de wereld van vandaag.
Waarom?
Omdat zij een tegenwicht bieden tegen de Doomsday Clock.

De Doomsday Clock? De doemdagklok? Wat is dat?
Citaat uit een bericht van de NOS: “De ‘Doomsday Clock’, de symbolische klok die aangeeft hoe dicht de wereld bij een wereldwijde catastrofe is, is verzet naar 100 seconden voor middernacht. Nog nooit heeft de klok van het Bulletin of the Atomic Scientists zo dicht bij middernacht gestaan.
Middernacht staat voor een wereldwijde ramp, die door de mens is veroorzaakt. In de overweging worden militaire spanningen en ontwikkelingen meegenomen, maar ook invloeden als klimaatverandering. ‘Wat wij vorig jaar “het nieuwe abnormaal” noemden is blijkbaar een aanhoudende realiteit geworden’, zegt voorzitter Robert Rosner. ‘En het lijkt er niet beter op te worden’.
De klok wordt al sinds 1947 bijgehouden, en wordt bijgesteld als de commissie ontwikkelingen ziet die invloed hebben op de stabiliteit. Dit jaar wordt de klok onder meer verzet omdat Noord-Korea niet verder gaat met vredesonderhandelingen, en de hoogoplopende spanning tussen Iran en de VS. Ook noemt de commissie de informatie-oorlog met het doel om het volk te misleiden, als een reden dat snelle oplossingen niet aannemelijk zijn”[4].

De impliciete boodschap is: er is vernieuwing nodig. Oftewel: de levenskoers moet worden verlegd.

Welnu, Gereformeerde mensen zeggen: dat is geen nieuws. Want die vernieuwing is in ons leven al begonnen. De levenskoers wordt gaandeweg verlegd.
Laten we erop letten dat in Colossenzen 3 staat dat de nieuwe mens vernieuwd wordt.
U hebt de nieuwe mens aangetrokken, noteert Paulus. Die nieuwe mens wordt, om zo te zeggen, hersteld. Nu nog nieuwer dus!

De God van hemel en aarde zet die vernieuwing door. Dwars door alles heen!
Doomsday Clock? Dat is een menselijke redenering die uiteindelijk geen stand zal blijken te houden.
Een Belgische krant schrijft: “Volgens het Bulletin of the Atomic Scientists – waartoe 13 Nobelprijswinnaars behoren – is de apocalyps (…) dichterbij dan ooit”[5]. Men ziet: daar zit heel wat geleerdheid bij elkaar. Alleen maar: ten langen leste zal het niet om dergelijke geleerdheid blijken te gaan. Wij moeten God-geleerd worden.

Laten wij nog eenmaal teruggaan naar Colossenzen 3. Meer precies: naar de inzet van Colossenzen 3: “Als u nu met ​Christus​ ​opgewekt​ bent, zoek dan de dingen die boven zijn, waar ​Christus​ is, Die aan de rechterhand van God zit. Bedenk de dingen die boven zijn en niet die op de aarde zijn, want u bent gestorven en uw leven is met ​Christus​ verborgen in God”.
Wie dat leest, begrijpt al snel: hier kijken wij de Doomsday Clock, de doemdagklok voorbij. Wij kijken verder. En wij zien iets van ons nieuwe vaderland: de hemel.

Laten gedoopte kinderen van God de volgende oproep van de apostel Paulus in Colossenzen 3 maar in praktijk brengen: “Laat het woord van ​Christus​ in rijke mate in u wonen, in alle wijsheid; onderwijs elkaar en wijs elkaar terecht, met psalmen, lofzangen en geestelijke liederen. Zing voor de Heere met dank in uw ​hart. En alles wat u doet met woorden of met daden, doe dat alles in de Naam van de Heere ​Jezus, terwijl u God en de Vader dankt door Hem”[6].

De wereld zegt: wij worden vernield.
De kerk zegt: wij worden vernieuwd.
Ziet u ’t verschil?

Noten:
[1] Colossenzen 3:10.
[2] Gereformeerd Kerkboek-1986, p. 513.
[3] Geciteerd van de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Colossenzen 3:10.
[4] Geciteerd van https://nos.nl/artikel/2319915-doomsday-clock-dichter-bij-middernacht-dan-ooit.html . Zie ook https://nl.wikipedia.org/wiki/Doemdagklok; geraadpleegd op zaterdag 25 januari 2020.
[5] Geciteerd van https://www.hln.be/wetenschap-planeet/-apocalyps-dichterbij-dan-ooit-doomsday-clock-opnieuw-opgeschoven-richting-middernacht~afafec34/ ; geraadpleegd op zaterdag 25 januari 2020.
[6] Colossenzen 3:16 en 17.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.