gereformeerd leven in nederland

4 juli 2019

God in Europa

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , , ,

De verdeling van topfuncties binnen de Europese Unie gaf in de afgelopen dagen heel wat hoofdbrekens.
Gesteggel alom!
Achterkamertjes, bilateraaltjes, breakfastbreaks – het was er allemaal.

Het ging om een vijftal functies:
* de voorzitter van de Europese Commissie, het dagelijks bestuur van de Europese Unie.
* de voorzitter van de Europese Raad, waarin de regeringsleiders van alle EU-leiders vertegenwoordigd zijn.
* de hoge vertegenwoordiger van de Unie voor Buitenlandse Zaken en Veiligheidsbeleid, zeg maar: de buitenlandcoördinator
* de voorzitter van de Europese Centrale Bank
* de voorzitter van het Europees Parlement[1].
Jan en alleman had allerlei belangen. Hij wilde zus, zij wilde zo. ‘Als jij mij dit geeft, schenk ik jou dat’. Het was, kortom, een ruilhandel op hoog niveau.
En dan is er nog niets geschreven over stuurlui die aan wal stonden, en aldaar verkondigden dat een eurofiel de EU-dictatuur gaat leiden[2].

Journalisten zaten er boven op. Zodra er nieuws zou zijn wilden zij het als eerste brengen; dat spreekt vanzelf.

De kernvraag is: wat moeten Godvrezende mensen van al dat gedoe zeggen?
Moeten wij het nieuws maar hoofdschuddend volgen, en daarna zacht mopperend een kop koffie gaan drinken?
Er is wel wat meer te zeggen.

Laten we de denklijn van Daniël 2 maar volgen: “De Naam van God zij geloofd van eeuwigheid tot in eeuwigheid, want van Hem is de wijsheid en de kracht. Hij verandert de tijden en tijdstippen, Hij zet koningen af en stelt koningen aan, Hij geeft de wijsheid aan wijzen, de kennis aan wie verstand hebben. Hij openbaart diepe en verborgen dingen, Hij weet wat in het duister is, want het licht woont bij Hem. U, God van mijn vaderen, dank en prijs ik, omdat U mij wijsheid en kracht hebt gegeven”[3].
Dat spreekt Daniël uit als hij in een nachtvisioen van de Here te zien krijgt wat Nebukadnezar heeft gedroomd, en welke uitleg daarbij hoort.
Een exegeet noteert erbij: “In het licht van het voorgaande, zouden we verwachten dat de openbaring die Daniël krijgt een hoogtepunt in dit hoofdstuk is, maar de vermelding gebeurt terloops. Dit verhoogt de ironie: wat voor de wijzen van Babel en hun goden volstrekt onmogelijk is, is voor de God van de hemel zo vanzelfsprekend dat het nauwelijks aandacht nodig heeft”[4].

U weet het wellicht wel: de magiërs, de bezweerders en de tovenaars van de koning kunnen die droom niet navertellen, en ook niet uitleggen. Al die hoogfilosofische denkers staan, nu het erop aan komt, met de mond vol tanden: “Er is geen mens op de aardbodem die de zaak van de ​koning​ te kennen zou kunnen geven. Daarom is er ook geen ​koning, hoe groot of machtig ook, die een zaak als deze gevraagd heeft van welke magiër, bezweerder of Chaldeeër dan ook. Want de zaak waar de ​koning​ om vraagt, is te moeilijk. Er is niemand anders die het in de tegenwoordigheid van de ​koning​ te kennen kan geven dan de ​goden, die hun verblijf niet bij de schepselen hebben”[5].

Natuurlijk is het niet zo dat ons denken wordt omgevormd tot ‘Groot Inzicht’ als wij Daniëls stijl overnemen. Het is geen toverspreuk waar we in een oogwenk drie keer slimmer van worden.
Maar het is wel zo dat wij, in navolging van Daniël, kunnen en moeten belijden dat God de toekomst beheerst. Hij regelt de zaken. Hij geeft de geschiedenis vorm, onze achterkamertjes, bilateraaltjes en breakfastbreaks ten spijt.

Het is de Gereformeerd-synodale predikant H. Veldkamp (1895-1956) geweest die over het Bijbelboek Daniël eens schreef: “… heel het boek Daniel, zoowel in z’n historisch als profetisch gedeelte is Messiaansch, Christocentrisch, in zooverre de voortreffelijkheid van het koningschap van Christus boven de koninkrijken dezer wereld heel den gedachtengang beheerscht. Het eerste is eeuwig en blijvend, de laatste zijn wisselend en voorbijgaand. Het is evenwel niet alleen de voortreffelijkheid van het een boven het ander, maar ook en met name de antithese tusschen Godsrijk en wereldrijk, vrouwenzaad en slangenzaad, die eigenlijk reeds in het eerste vers van het eerste hoofdstuk aan den dag treedt, waar Babel en Jeruzalem tegenover elkaar staan. Van de botsingen tusschen het Rijk dat niet en dat wel van deze wereld is, gewaagt feitelijk elke bladzijde”[6].

In Europa staat Goddelijke almacht tegenover menselijke kleinheid.
Het spreekt boekdelen dat voor de verdeling van de topfuncties meerdere lange vergaderingen nodig waren. Na een marathon van twintig uur was men simpelweg geen steek verder gekomen.
Dat is een duidelijke demonstratie van de onmacht der ‘machtigen’.
En het zou heel goed kunnen zijn dat onze God, de Schepper en Onderhouder van hemel en aarde, daarmee een boodschap afgeeft: mensen, erken Mijn almacht – dan pas komt er een echte oplossing, want dan komt er verlossing. Verlossing van zonde en pijn. En er komt zicht op een heerlijke toekomst die nimmer ophoudt!

Noten:
[1] Zie hiervoor https://nos.nl/artikel/2291442-invulling-topfuncties-eu-nabij-timmermans-mogelijk-ec-voorzitter.html ; geraadpleegd op maandag 1 juli 2019.
[2] Zie hiervoor https://www.nrc.nl/nieuws/2019/07/02/trump-bewonderen-en-timmermans-niet-a3965769 ; geraadpleegd op dinsdag 2 juli 2019. Met de eurofiel wordt Frans Timmermans aangeduid.
[3] Daniël 2:20-23 a.
[4] Geciteerd uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Daniël 2:17-23.
[5] Daniël 2:10 en 11.
[6] H. Veldkamp, “Paraphrase van het boek Daniël”. – Franeker: T. Wever, z.j. – p. 10.

29 mei 2019

Onze troon staat klaar

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , , ,

Op Hemelvaartsdag verkondigt de kerk een magnifiek heilsfeit: met het heerlijke betoog van de Heiland zorgt Hij in de hemel voor de vrijspraak van Zijn kinderen![1]
In Romeinen 8 staat het zo: “Christus​ is het Die gestorven is, ja wat meer is, Die ook ​opgewekt​ is, Die ook aan de rechterhand van God is, Die ook voor ons pleit”[2].
Jezus Christus, de Zoon van God, heeft voor ons geleden. Dat belooft wat. Sterker nog: dat belooft alles! Paulus schrijft: “Hoe zal Hij, Die zelfs Zijn eigen Zoon niet gespaard maar voor ons allen overgegeven heeft, ons ook met Hem niet alle dingen schenken?”[3]
De Heiland voert het pleit voor ons. Nu krijgen we alles. Bill Gates – van Microsoft – en Jeff Bezos – van Amazon – zijn er niets bij!

Paulus schrijft aan mensen die geroepen zijn.
Dat blijkt al in Romeinen 1: “Door Hem hebben wij ​genade​ en het apostelschap ontvangen tot geloofsgehoorzaamheid onder alle heidenen, ter wille van Zijn Naam, waartoe ook u behoort, geroepenen van Jezus Christus[4].
En het komt ook in Romeinen 8 naar voren: “En wij weten dat voor hen die God ​liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn. Want hen die Hij van tevoren gekend heeft, heeft Hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de ​Eerstgeborene​ zou zijn onder vele broeders. En hen die Hij er van tevoren toe bestemd heeft, die heeft Hij ook geroepen, en hen die Hij geroepen heeft, die heeft Hij ook gerechtvaardigd, en hen die Hij gerechtvaardigd heeft, die heeft Hij ook verheerlijkt”[5].

Gods kinderen zijn geroepen!
‘Kom maar hier’, zegt Vader. ‘Dan geef ik u alles wat u nodig hebt’.
Alles – dat is eerst en vooral: verzoening door voldoening.
Paulus omschrijft het in Romeinen 5 zo: “Veel meer dan zullen wij, nu wij gerechtvaardigd zijn door Zijn bloed, door Hem behouden worden van de toorn. Want als wij, toen wij vijanden waren, met God verzoend zijn door de dood van Zijn Zoon, hoeveel te meer zullen wij, nu wij verzoend zijn, behouden worden door Zijn leven”[6].
Of, om met de Nederlandse geloofsbelijdenis te spreken: “Wij vinden al onze troost in zijn wonden en behoeven geen enkel ander middel te zoeken of uit te denken om ons met God te verzoenen naast dit ene, eens voor altijd gebrachte offer, dat de gelovigen voor eeuwig tot volmaaktheid brengt”[7].
Hemelvaartsdag is een dag waarop wij mogen bedenken: het eeuwige leven komt er aan; wij betreden te Zijner tijd het Koningshuis van de hemelse Majesteit!
De kerk zit vol met kroonprinsen.
In de kerk lopen heel veel kroonprinsessen rond.
De kroonprins van Engeland, u weet wel – de inmiddels 70-jarige Charles, prins van Wales, wacht al lang op het moment dat hij koningin Elisabeth mag opvolgen. Wanneer zou zijn moment komen? Wel, zo’n vraag mogen we ons allemaal stellen: wanneer zou mijn moment komen? Op de Hemelvaartsdag mogen we het zeggen: dat moment komt met rasse schreden nader!

Vader schenkt zijn uitverkorenen alles.
Het is, in de actualiteit van vandaag, belangrijk om dat nog eens met nadruk vast te stellen.

De Gereformeerd-vrijgemaakte predikant C. van Dijk schreef onlangs in het blad Nader Bekeken over zijn verlangen naar kerkelijke ruilverkaveling. Het Nederlands Dagblad citeerde hem onder meer als volgt: “‘Herstelde kerk, dat klinkt als een prachtige belofte, meer dan als een feit.’ Toch kun je daar soms naar verlangen, biecht hij op. ‘Een kerk waar eensgezindheid heerst. Een puur en rustig luisteren naar de stem van de Herder van de kerk’. En: ‘Ik zou willen dat de Here eens in de kerkelijke verhoudingen in ons Nederland zou blazen en die zou herschikken. Een soort van kerkelijke ruilverkaveling’”[8].
In de kerk en op het kerkplein mogen en moeten we ons realiseren dat de God van hemel en aarde voor Zijn kinderen pleit. Ook als die kinderen niet meer weten hoe het kerkelijk precies moet.
En er is meer. Want kinderen van God moeten wel trouw zijn in de dienst aan God. Ja, dat betekent dat er soms moeilijke keuzes gemaakt moeten worden. Maar wie denkt aan die trouwe Pleiter in de hemel, beseft eens te meer dat die moeilijke keuzes met het oog op de toekomst zeer de moeite waard zijn!

Als we in Europa rondkijken zien we een diepe verdeeldheid. Naar aanleiding van de Europese verkiezingen schreef het Nederlands Dagblad: “De rode draad in de Europese verkiezingen is het verlies voor de middenpartijen in nagenoeg alle 28 EU-lidstaten en de daarbij behorende versplintering”[9].
Verdeeldheid dus. De mensen bovendien extremer. Zij hangen niet meer in het politieke midden rond. Zij zijn nadrukkelijk links. Zij zijn misschien heel erg rechts. Echter – aan welke kant men zich ook bevindt, men wordt ijverig en fanatiek. Men ergert zich aan de slapte van veel politici.
Welnu – de Heiland zit niet in het midden. Hij zit niet links. En ook niet rechts. Hij zit er boven.
Jezus Christus heeft geen beloften gedaan die hij niet waarmaakt. Hij schenkt Zijn kinderen alles wat voor hun heil nodig is!

Hemelvaartsdag – dat is de dag waarop de Heiland Zijn troon in de hemel bestijgt.
En dat is pas het begin.
Uiteindelijk komen al Zijn kinderen om Hem heen zitten. Wij leren het in 2 Timotheüs 2: “Als wij volharden, zullen wij ook met Hem regeren”[10].

Hemelvaartsdag – dat is de dag waarop wij uitzien naar onze hemelse zetel bij de Heiland.
Om het met de Dordtse Leerregels te zeggen: “De gelovigen kunnen voor zichzelf zeker zijn van deze bewaring der uitverkorenen tot behoud en van de volharding der ware gelovigen in het geloof. En zij hebben die zekerheid ook, naarmate zij vast geloven dat zij ware, levende leden van de kerk zijn en altijd zullen blijven, en dat zij vergeving van de zonden en een eeuwig leven hebben”[11].

Hemelvaartsdag maakt Gods kinderen zeker van hun zaak.
Preciezer: Hemelvaartsdag maakt Gods kinderen zeker van hun geloofszaak!

Noten:
[1] Dit artikel is geschreven met het oog op Hemelvaartsdag – donderdag 30 mei 2019.
[2] Romeinen 8:34 b.
[3] Romeinen 8:32.
[4] Romeinen 1:5 en 6.
[5] Romeinen 8:28, 29 en 30.
[6] Romeinen 5:9 en 10.
[7] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 21.
[8] ‘Dromen van kerkelijke ruilverkaveling’. Paragraaf in rubriek Blogs en bladen. In: Nederlands Dagblad, maandag 27 mei 2019, p. 7.
[9] “De Groenen winnen en stellen eisen”. In: Nederlands Dagblad, maandag 27 mei 2019, p. 1.
[10] 2 Timotheüs 2:12 a.
[11] Dordtse Leerregels, hoofdstuk V, artikel 9.

23 mei 2019

Gereformeerd in Europa

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

De wereld is een dorp geworden. We maken ons druk over Amerika, en de verhouding met China.

In Europa beperkt men de uitstoot van CO2 door auto’s en vrachtwagens. Men schaft de extra kosten voor roaming af[1]. De privacy van burgers bij internetverkeer wordt versterkt. De pulsvisserij wordt uitgebannen; overigens zeer tegen de zin van een aantal Nederlandse vissers. Het ontduiken van arbeidsrechten door detacheringsconstructies is ingedamd[2].

Europa is groot, en voor de meeste burgers van dat werelddeel onoverzichtelijk.
Samenwerking is vandaag de dag nodig.
Maar het is duidelijk dat de Europese Unie niet erg effectief opereert. Een Europees leger is niet nodig. Een Europese minister van financiën willen we ook niet. Vraagstukken over leven en dood, over zorg, gezin en onderwijs behoren niet vanuit Europa beantwoord te worden[3].

Vandaag is het in Nederland de dag van nationale verkiezingen voor het Europees Parlement.
Gereformeerde mensen vragen zich af: wat is het algemene beeld in Europa? En: hoe dienen wij in het stemhokje de God van hemel en aarde? Of: kunnen we beter niet gaan stemmen?
Antwoord: in de huidige omstandigheden zullen we wel moeten gaan stemmen. Met een stem voor de CU-SGP verklaren wij ons in ieder geval vóór samenwerking, en tegen een superstaat[4]. Als wij niet zouden gaan stemmen krijgen onchristelijke krachten meer gelegenheid om zich te ontwikkelen.

Hoe dat zij: het is goed voorstelbaar dat we worden gehinderd door het knagende gevoel dat wij, ongewild, met onze stem ontwikkelingen bevorderen die tegen Gods wil in gaan. Wij laten onze stem horen, terwijl we geen greep op de zaken hebben.
Is het zo dat, nu de wereld een dorp geworden is, er in alle stilte wordt gewerkt aan een coalitie van satanische machten?

En daarbij is er nog een belangrijke vraag: hoe lang zou het nog duren voor de Here Jezus terugkomt? Dan zou er veel opgelost worden!

Laten we elkaar in dat verband wijzen op woorden die Paulus schrijft in Philippenzen 1: “Ik vertrouw erop dat Hij Die in u een goed werk begonnen is, dat voltooien zal tot op de dag van ​Jezus​ ​Christus”[5].

Paulus maakt het helder: de hemelse God is aan het werk. Wij maken ons druk over Europa, en we ontkomen maar moeilijk aan het hinderlijke idee dat het allemaal te groot wordt. Ongrijpbaar. Onbestuurbaar.
Intussen is één ding zeker: de Here God werkt door. Zeer planmatig. Zeer onverstoorbaar. Maar in dat grootse werk houdt Hij het doen en laten van Zijn kinderen strak in de hand.
Ook het leven van mensen in kleine Gereformeerde kerken in Nederland.
Ook de kinderen van God die het idee hebben dat zij niet gezien en niet gehoord worden.

De Here is trouw.
Een exegeet schrijft erbij: “Zoals God eens bij de schepping ‘zijn werken’ heeft ‘voltooid’ en dit ‘zeer goed’ noemde (…), zo zal Hij ook de gelovigen als ‘nieuwe schepping’ (..) tot volkomenheid brengen op ‘de dag van Jezus Christus’”.
In Genesis 1 staat het onomwonden: “En God zag al wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed”[6]. En in 2 Corinthiërs 5 draait de apostel er ook niet omheen: “Daarom, als iemand in ​Christus​ is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden. En dit alles is uit God, Die ons met Zichzelf verzoend heeft door ​Jezus​ ​Christus, en ons de bediening van de verzoening gegeven heeft”[7].

Heel wat van Gods kinderen gaan vandaag naar de stembus.
De wereld verandert in snel tempo.
Op allerlei manieren en in diverse opzichten komt de wereld rap dichterbij.
Jesaja zegt in hoofdstuk 40: “Zie, de volken worden beschouwd als een druppel aan een emmer, als een stofje op de weegschaal”.
En toch wordt die ene Gereformeerde stemmer in dat kleine dorpje door zijn Heer in het oog gehouden. Die paar Gereformeerde stedelingen die in een stadswijk naar het stembureau tijgen hebben alle aandacht van God.
Alleen daarom al kunnen we in alle rust met Psalm 4 zingen:
“Ik hoor hoe velen angstig vragen:
Wie zal het goede ons doen zien?
Wil, HERE, ons uw licht doen dagen,
toon ons uw god’lijk welbehagen,
opdat ik met mijn volk u dien”[8][9].

Noten:
[1] Roaming is “het automatisch overschakelen van de mobiele telefoon op het netwerk van een buitenlandse provider, waarmee de eigen operator zogenaamde roamingafspraken heeft gemaakt”. Zie verder https://www.encyclo.nl/begrip/roaming ; geraadpleegd op dinsdag 21 mei 2019.
[2] Zie over het voorgaande https://www.volkskrant.nl/kijkverder/t/2019/de-meest-gestelde-vragen-over-de-europese-verkiezingen/welke-belangrijke-zaken-heeft-het-europees-parlement-afgelopen-jaren-bereikt ; geraadpleegd op dinsdag 21 mei 2019.
[3] Zie hierover: Peter van Dalen, “CU-SGP: Uit de EU stappen is onzinnig plan”. In: Reformatorisch Dagblad, woensdag 15 mei 2019, p. 23.
[4] Zie https://www.eurofractie.nl/nl/verkiezingsprogramma ; geraadpleegd op dinsdag 21 mei 2019.
[5] Philippenzen 1:6.
[6] Genesis 1:31.
[7] 2 Corinthiërs 5:17 en 18.
[8] Dit zijn de eerste regels van Psalm 4:3, berijmd – Gereformeerd Kerkboek-1986.
[9] In 2014 schreef ik ook een artikel naar aanleiding van de Europese verkiezingen. Dat is mijn artikel ‘Europese verkiezingen’; hier gepubliceerd op donderdag 22 mei 2014. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2014/05/22/europese-verkiezingen/ .

10 april 2017

Geen water bij de wijn

Getuigen van je geloof kun je heel inefficiënt doen.

Het is voorstelbaar dat thans een bataljon vraagtekens uw brein binnen marcheert. Immers, de stelling die hierboven staat is toch tamelijk ongerijmd?
Toch schijnt het te kunnen, inefficiënt getuigen.

Kijkt u maar even mee naar de volgende citaten[1].
“Protestanten speelden een belangrijke rol bij de acceptatie van euthanasie en zijn medeverantwoordelijk voor de euthanasieregeling in Nederland. Het rooms-katholicisme bevrijdt protestanten van al te persoonlijke opvattingen in de ethiek en wijst hen op de vastheid van de traditie.
Dat betoogt ethicus dr. Theo Boer in de interviewbundel ‘Flirten met Rome’”[2].
En vooral:
“Dr. Boer, universitair docent ethiek aan de Protestantse Theologische Universiteit (PThU) en lid van diverse ethische instituten, stelt dat het protestantisme sterke nadruk legt op de mondigheid van de enkeling. Het resultaat daarvan is vaak ‘een ethiek die alle kanten op kan’.
Ook orthodoxe protestanten, zoals prof. dr. J. Douma en prof. dr. W.H. Velema, hebben volgens dr. Boer inefficiënt gewerkt, omdat zij hun argumenten uit de Bijbel haalden, en dat voor een seculier publiek”.

Wat betekent dit?

“Willen Nederlandse protestanten in het geseculariseerde Europa kunnen meepraten over morele zaken, dan zullen ze harder hun best moeten doen om met een beroep op niet-theologische argumenten te pleiten voor een moraal die trouw blijft aan beproefde ethische concepten als gemeenschapszin, solidariteit, zelfbeperking, trouw en eerbied voor het leven”[3].

Natuurlijk, ik kan het helemaal verkeerd begrepen hebben.
Maar naar mijn idee komt het bovenstaande neer op het volgende.
Wilt u gemeenschapszin promoten? Laat de Bijbel dan wat vaker dicht.
Wilt u aandacht voor de waarde van het leven? Laat Gods Woord dan maar in de kast staan.
En Douma en Velema? Die hebben te weinig bereikt, omdat zij over de Bijbel praatten en schreven tegenover mensen die niks over God wisten. Wat de hoogleraren Douma en Velema indertijd gedaan hebben, dat werkte niet. Of: het werkte onvoldoende.

Nogmaals noteer ik het, met opgetrokken wenkbrauwen: er is inefficiënt gewerkt, omdat Douma en Velema hun argumenten uit de Bijbel haalden, en dat voor een seculier publiek.

Wat is dat voor een merkwaardige redenering?

In mijn beleving zegt dr. Boer ten diepste: als u uw medemensen in 2017 wilt bereiken, moet u vooral niet over uw geloof beginnen. Oftewel: als u met uw ongelovige buren over – bijvoorbeeld – euthanasie wilt spreken, doet u er verstandig aan om uw geloof maar thuis te laten.
Naar mijn idee is dat volstrekt onmogelijk.
Het geloof in de reddende kracht van onze Heiland omvat heel het leven. Het kan niet zo zijn dat wij zeggen: de Bijbel is een waardevol Boek, maar als het over euthanasie gaat, kun je er in de praktijk niets mee.

Eerlijk gezegd ben ik geneigd op te merken: het verhaal van dr. Boer klinkt heel aannemelijk en wetenschappelijk, maar het slaat nergens op.

Laten wij, dit alles overdenkend, onze aandacht bepalen bij Handelingen 26.
In dat hoofdstuk lezen wij Paulus’ getuigenis bij Agrippa[4].
Na de inleiding volgt in dat Schriftgedeelte een blik op het verleden.
Paulus groeit op, wordt een vooraanstaande joodse leider en een groot vervolger van christenen.
Er doet zich echter een een structurele verandering voor in zijn leven. Zeg maar gewoon: het leven van de apostel komt op de kop te staan.
Tijdens een reis naar Damascus verschijnt Jezus aan hem. Hij wordt geroepen om het evangelie bekend te maken. Paulus moet het Evangelie wel accepteren.
Dat Evangelie blijft niet zonder gevolg. Het levert haat bij de Joden op. Het leven van de apostel Paulus wordt er bepaald niet makkelijker op.
En wat zegt Paulus vervolgens? Hij zegt: Agrippa, treedt u maar in mijn voetsporen! “Ik zou van God wel wensen dat, én bijna én geheel, niet alleen u maar ook allen die vandaag naar mij luisteren, zouden worden zoals ik ben, uitgezonderd deze boeien”[5].

Wie is die Agrippa?
Een exegeet noteert: “Koning Agrippa van wie hier sprake is, heette met zijn volledige naam Marcus Julius Agrippa. Flavius Josephus noemt hem ‘de jongere’. Wij noemen hem Agrippa II. Hij was de zoon van Herodes Agrippa I, een vervolger van het christendom (…). Agrippa II beroemde zich erop dat hij een vriend en bondgenoot van de keizer was”[6].

Paulus zegt niet: Agrippa, in uw positie hebt u eigenlijk niets aan het Evangelie.
Paulus zegt niet: het heeft weinig zin om voor dit elitepubliek op te treden, als in een circusvoorstelling.
Paulus zegt niet: ik doe een beroep op uw aller medemenselijkheid.
Paulus zegt niet: het Evangelie is reuze kostbaar, maar bij Agrippa zullen andere argumenten de doorslag moeten geven.
Nee, hij komt met het Evangelie. Met niets meer en met niets minder.

Kinderen van God onderscheiden zich van de wereld.
Dat wil uiteraard niet zeggen dat zij in hun getuigenissen het Evangelie erdoor moeten drammen. Dat zou alleen maar afstotend werken.
Maar dat betekent wel dat zij voor hun levensovertuiging uit moeten komen. Gods kinderen behoren geen wereldse argumenten te gebruiken om bij de mensen in hun omgeving in de gunst te komen.

Als wij heel veel water bij de wijn doen, smaakt die niet naar water en ook niet meer naar wijn. Het drankje smaakt gewoonweg nergens meer naar.

Noten:
[1] “Protestantisme droeg bij aan acceptatie euthanasie”. In: Reformatorisch Dagblad, donderdag 23 maart 2017, p. 15.
[2] De gegevens van dit boek zijn: Almatine Leene (red.) “Flirten met Rome. Protestanten naderen katholieken” (interviewbundel). – Amsterdam: Uitgeversmaatschappij Buijten & Schipperheijn, 2017. – 128 p.
[3] Professor dr. T.A. Boer is onder meer verbonden aan de Gereformeerd-vrijgemaakte Theologische Universiteit te Kampen. Zie https://www.tukampen.nl/medewerkeronline/taboer ; geraadpleegd op vrijdag 24 maart 2017.
[4] In het onderstaande gebruik ik onder meer http://www.herschepping.nl/08wl/getuigen_06persoonlijk_getuigen.php ; geraadpleegd op vrijdag 24 maart 2017.
[5] Handelingen 26:29.
[6] Geciteerd van http://www.oudesporen.nl/Download/OS1635.pdf ; geraadpleegd op vrijdag 24 maart 2017.

27 juni 2016

Bespiegelingen bij een brexit

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , , ,

Brexit: het is een woord dat momenteel voor een bak vol onrust zorgt. Bijna iedereen lijkt bij de gedachte aan een brexit prompt nerveus te worden.
Op donderdag 23 juni 2016 wordt in Groot-Brittannië een referendum gehouden over de vraag: ‘Binnen de Europese Unie blijven, of vertrekken?’. Tot verrassing van velen blijkt een meerderheid – 52 % – voor een vertrek uit de Europese Unie te kiezen[1].
Reden voor verbijstering alom!
Waar moet het toch heen met de EU?

Nu wordt op deze pagina geschreven over Gereformeerd leven in Nederland.
De argeloze lezer kan opmerken dat Groot-Brittannië geen deel is van Nederland. Bovendien doen we in de kerk niet aan politiek.
Waarom permitteert de blogschrijver zich vandaag een uitstapje?
Dat hoop ik in het onderstaande duidelijk te maken.

Eerst een citaat uit het Nederlands Dagblad van zaterdag 25 juni 2016. Een woedende tiener heeft een reactie achtergelaten op de website van het dagblad The Guardian. Het ND citeert: “‘Wíj hebben niet gestemd om Europa te verlaten. Ons, 16- en 17-jarigen, is niks gevraagd. Een 90-jarige heeft meer te zeggen over de rest van ons leven. Jullie pakken ons onze toekomst af’”[2].

Op dezelfde dag schrijft een commentator van het Reformatorisch Dagblad het volgende.
“Wat hebben een brexit, Trump en Wilders met elkaar gemeen? In ieder geval dat ze het bewijs zijn dat er bij burgers veel ontevredenheid is over het beleid. En die zit nog diep ook. Elke redelijke argumentatie om een tegenovergestelde keus te maken, ketst bij burgers af op de emotie dat ze echt een radicale koerswijziging willen”[3].

In het bovenstaande zien wij
* de generatiekloof
* ontevredenheid.

Eerst die generatiekloof[4].
Wat is het belangrijk om als gezin te leven! Man, vrouw en kinderen moeten samen met de Here leven.

Dat is ook het eerste dat Mozes in Psalm 90 laat zien:
“Here, Gij zijt ons een toevlucht geweest
van geslacht tot geslacht”[5].
Mozes kijkt terug in de geschiedenis. En Hij ziet Gods trouw.
Daar mag een man zijn vrouw op wijzen. En andersom.
Dat mogen we aan onze kinderen leren. En als u die niet heeft, of niet meer thuis heeft, straalt u dan maar vertrouwen uit. Want Gods trouw is onveranderlijk!

Paulus schrijft in Galaten 6: “Dwaalt niet, God laat niet met Zich spotten. Want wat een mens zaait, zal hij ook oogsten. Want wie op de akker van zijn vlees zaait, zal uit zijn vlees verderf oogsten, maar wie op de akker van de Geest zaait, zal uit de Geest eeuwig leven oogsten”[6].
Dat geldt voor de omgang met elkaar in de kerk; maar het geldt evenzeer in de gezinnen!

Aan Timotheüs schrijft Paulus: “Strijd de goede strijd des geloofs, grijp het eeuwige leven, waartoe gij geroepen zijt en de goede belijdenis afgelegd hebt voor vele getuigen”[7].
Wij moeten de goede strijd strijden. Niet de verkeerde, dus. Allerlei aardse strijdpunten zijn reuze belangrijk. Maar er komt een moment dat die strijdpunten niet meer actueel zullen wezen.
Mannen, vrouwen en kinderen moeten zich oriënteren op het eeuwige leven met God. Voor ons allemaal geldt: houdt de belijdenis, die u daaromtrent hebt afgelegd, vast. Niet omdat u zelf zo’n sterke man of vrouw bent. Maar omdat de God van het verbond trouw is!

Het referendum en de brexit laten zien wat er gebeurt als de kloof tussen generaties gapend wordt. Gezamenlijkheid is in de maatschappij belangrijk. En als u het mij vraagt moet de kerk daarin het goede voorbeeld geven!

Nu die ontevredenheid.

Laat ik een tekst uit Philippenzen 4 citeren: “Niet dat ik dit zeg, als zou ik gebrek lijden; want ik heb geleerd met de omstandigheden, waarin ik verkeer, genoegen te nemen. Ik weet wat armoede is en ik weet wat overvloed is. In elk opzicht en in alle dingen ben ik ingewijd, zowel in verzadigd worden als in honger lijden, zowel in overvloed als in gebrek. Ik vermag alle dingen in Hem, die mij kracht geeft”[8].
Gereformeerde mensen hebben, net als alle mensen, niet zelden een verlangen naar meer.
Naar anders.
Naar beter.
Deze woorden van Paulus leren ons in ieder geval materialisme en aardse hebzucht af.
We mogen bidden om kracht van de Geest van Christus om in alle omstandigheden achter Christus aan te gaan. Ja, ook als het beleid van ministers of andere gezagsdragers ons niet welgevallig is.
De Herziene Statenvertaling-2010 is heel expliciet: “Alle dingen zijn mij mogelijk door Christus, Die mij kracht geeft”. Laat Jezus Christus onze Leidsman blijven!

Wederom ga ik naar 1 Timotheüs 6.
Paulus schrijft daar ook: “Nu brengt inderdaad de godsvrucht grote winst, indien zij gepaard gaat met tevredenheid. Want wij hebben niets op de wereld medegebracht; wij kunnen er ook niets uit medenemen. Als wij echter onderhoud en onderdak hebben, dan moet ons dat genoeg zijn. Maar wie rijk willen zijn, vallen in verzoeking, in een strik, en in vele dwaze en schadelijke begeerten, die de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang. Want de wortel van alle kwaad is de geldzucht. Door daarnaar te haken zijn sommigen van het geloof afgedwaald en hebben zich met vele smarten doorboord”[9].
Wij moeten ervoor waken om de grens tussen eerlijkheid en oneerlijkheid stilletjes een paar centimeter te verleggen.
En als er ontevredenheid is, moet die op christelijke wijze worden geuit.
De vraag is: wat overheerst er ons leven? Of ook: Wie heerst er over ons bestaan[10]?

Hoe het allemaal precies gaan zal, na de brexit? Niemand die het precies zeggen kan.
Persoonlijk trek ik vooralsnog vier conclusies.
Dit referendum wijst ons erop hoe belangrijk het is om
* samen de Here te dienen
* samen tevreden te zijn met wat de Here ons geeft
* eventuele ontevredenheid via de juiste wegen naar buiten te brengen
* samen verder te gaan naar onze hemelse toekomst.

Noten:
[1]
Zie over de brexit onder meer https://nl.wikipedia.org/wiki/Brexit ; geraadpleegd op zaterdag 24 juni 2016.
[2] Zie: Nederlands Dagblad, zaterdag 25 juni 2016, p. 1.
[3] Reformatorisch Dagblad, zaterdag 25 juni 2016, p. 3.
[4] In het onderstaande gebruik ik onder meer http://www.bemoedigendebijbelteksten.nl/categorie/bijbelteksten-gezin/ ; geraadpleegd op zaterdag 25 juni 2016.
[5] Psalm 90:1 (onberijmd).
[6] Galaten 6:7 en 8.
[7] 1 Timotheüs 6:12.
[8] Philippenzen 4:11, 12 en 13.
[9] 1 Timotheüs 6:6-10.
[10] Zie hierover ook de webversie van de Studiebijbel; commentaar bij 1 Timotheüs 6:9.

13 mei 2016

Weldadige wijn

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , , ,

“Maar anderen zeiden spottend: Zij hebben te veel zoete wijn gehad!”
(Handelingen 2:13).

In de komende weekwisseling vieren wij Pinksteren. Dat doen we in een wereld die in haar voegen kraakt.

In het Nederlands Dagblad van vrijdag 6 mei 2016 staat te lezen: “Europeanen hebben elkaar meer nodig dan ooit tevoren om de drie grote uitdagingen waarvoor de Europese Unie staat, het hoofd te bieden.
Dit schrijven de voorzitters van het Europees Parlement en van de Europese Commissie, Martin Schulz en Jean-Claude Juncker, in een opinieartikel in het Nederlands Dagblad en een aantal andere Europese kranten. Aanleiding voor hun oproep is de uitreiking van de Karelsprijs, die dit jaar naar paus Franciscus gaat. Volgens Schulz en Juncker verdient de paus deze Europese vredesprijs vanwege de boodschap van hoop die hij uitstraalt naar de burgers van Europa.
Volgens de EU-voorzitters moet Europa een eenheid blijven, omdat ons samenlevingsmodel, gebaseerd op democratie, de rechtsstaat, solidariteit en mensenrechten, op het spel staat. ‘Onze economische kracht vloeit voort uit de gemeenschappelijke markt die Europa vormt, en op basis van die kracht kunnen de Europese waarden voor de toekomst worden veiliggesteld en verder worden ontwikkeld.’
De drie grote uitdagingen waarvoor de EU staat, zijn volgens de voorzitters: de bescherming van onze manier van leven, het waarborgen van vrede en veiligheid, en het beheersen van de vluchtelingenstroom. Geen enkele lidstaat, hoe invloedrijk ook, kan alleen zijn belangen doordrukken of andere landen zijn normen opleggen. Door samen te werken zijn wij wel in staat de regels van het spel van de grootmachten mede te bepalen”[1].
Dus:
* de kracht van Europa ontstaat door de gemeenschappelijke markt
* er zijn drie nieuwe uitdagingen:
1. onze manier van leven moet worden beschermd
2. wij moeten veilig kunnen blijven leven
3. de vluchtelingen moeten goed worden opgevangen.

Ook in deze wereld wordt de kracht van God openbaar. Het Evangelie van vergeving en van Gods beloften klinkt in allerlei talen.
Het moment dat dat laatste voor de eerste keer gebeurde is voor ons beschreven in Handelingen 2.

Klaarblijkelijk zijn er in Handelingen 2 ook mensen die geen van de gesproken talen verstaan. Voor hen is al het gesprokene weinig meer dan gebrabbel.
Wat doet men in een dergelijk geval?
Met een dosis sarcasme, een grijns of een grinnik kan men zich een houding geven: ‘die mensen zijn nu al dronken…’.

Dat laatste tekent de situatie in Handelingen 2.
Het is in die periode van het jaar niet de tijd voor nieuwe wijn[2]. Het zou kunnen zijn dat men met zoete wijn wijn aanduidt die door middel van honing en specerijen langer houdbaar is gemaakt[3]. Maar het is duidelijk: de spot druipt er in dit Schriftgedeelte af.
En achter die spot zit ongeloof.

Zulk een patroon vinden we ook elders in de Schrift terug.
Denkt u bijvoorbeeld maar aan Lucas 11: “En Hij was bezig een boze geest uit te drijven en deze was stom. En het geschiedde, toen de geest uitgevaren was, dat de stomme sprak. En de scharen verwonderden zich. Doch sommigen van hen zeiden: Door Beëlzebul, de overste der boze geesten, drijft Hij de geesten uit. Anderen begeerden, om Hem te verzoeken, van Hem een teken uit de hemel. Maar Hij kende hun gedachten en zeide tot hen: Ieder koninkrijk, dat tegen zichzelf verdeeld is, gaat ten onder, en het ene huis valt op het andere. Indien ook de satan tegen zichzelf verdeeld is, hoe zal zijn koninkrijk kunnen standhouden?”[4].

Rationaliteit, spot en verdeeldheid: dat alles zien we terug in de historie van de eerste Pinksterdag.
De mensen proberen met gezond verstand het Goddelijk handelen te verklaren.
De mensen willen, sceptisch en cynisch als zij zijn, de hemelse God graag eens even testen.
En Jezus? Hij constateert een diepe verdeeldheid.

Daarmee komen – wat mij betreft – die opmerkingen over zoete wijn uit Handelingen 2 opeens ietwat dichter bij de Europese situatie te staan.
Waarom?

In Europa zegeviert het gezond verstand.
Rationeel wordt op een rij gezet wat er gedaan moet worden.
Er wordt gesproken over democratie, over de rechtsstaat, over solidariteit en over mensenrechten. Dat klinkt natuurlijk heel goed. Alleen maar: dat alles is gebaseerd op de goede wil der Europese burgerij. Op inschikkelijkheid en nuchterheid. Men zegt: “geen enkele lidstaat, hoe invloedrijk ook, kan alleen zijn belangen doordrukken of andere landen zijn normen opleggen”.
We moeten, zegt men, nuchter blijven. Om zo te zeggen: al te veel zoete wijn is nergens goed voor; blijf maar met beide benen op de grond staan.

U begrijpt: we moeten in dit verband al helemaal niet spreken over normen die God ons oplegt.
Het moet, om zo te zeggen, voor de gewone burger begrijpelijk blijven. En grijpbaar, liefst.
Met verhalen uit de Bijbel hoeft niemand meer aan te komen. En zeg vooral niet dat die verhalen echt Bijbelse geschiedenis zijn!
Wat kan men er mee aanvangen in de onoverzichtelijke wereld van vandaag?
Laten wij, zo mompelen de leiders wellicht, toch maar gaan genieten van een karafje goede wijn; misschien kunnen wij dan meteen even rustig nadenken over goede oplossingen voor de steeds groter wordende problemen.

Inderdaad – er zijn, anno Domini 2016, uitdagingen genoeg. Rationeel denkende mensen sommen netjes op wat er gedaan moet worden.
De verdeeldheid is echter groot. En de daadkracht wordt navenant kleiner.
Men zegt: we hebben elkaar nodig. Maar op andere momenten wil men eigenlijk niets liever dan elkaar achter het behang plakken.
Men praat door elkaar heen. En men begrijpt, uit het er op aan komt, soms maar bitter weinig van situaties in de verschillende landen. Ach – als het fel te keer gaat, drijft men zomaar de spot met elkander.
En o, o… wat staan zij samen sterk! Zeggen de Europese leiders tegen beter weten in. Want iets anders en iets beters weten zij ook niet.
Misschien drinken zij nog een glaasje zoete kwaliteitswijn. Om de teleurstelling weg te drinken. En om, teneinde de gemoedsrust van de ‘gewone’ Europeanen te bevorderen, enige saamhorigheid te tonen.

In die wereld klinkt het Evangelie van de opgestane Christus.
In verschillende talen.
Maar het is wel steeds hetzelfde Evangelie.

Maar, zo vraagt iemand, wat lost dat Evangelie nu op?

Kun je met dat Evangelie, bijvoorbeeld, een levensstijl veranderen?
Jazeker! Als we met lege handen bij God komen, zal Hij onze levens vullen. Zijn Heilige Geest zal volop actief zijn.

Kun je met dat Evangelie, bijvoorbeeld, veiligheid garanderen?
Laat het helder zijn dat de zonde in deze gebroken wereld altijd zal blijven bestaan. Maar vanuit het Woord van God leren we wel welke maatregelen we tegen criminelen moeten nemen.

Kun je met dat Evangelie, bijvoorbeeld, de vluchtelingenstroom beter reguleren?
Laat het duidelijk wezen dat het Evangelie ons telkenmale tot het besef moet brengen dat vluchtelingen door God geschapen mensen zijn. Daarom moeten wij vluchtelingen niet als nummers behandelen. We zullen ons moeten realiseren dat bureauwerk nodig is, maar dat de christelijke liefde altijd de boventoon moet voeren!

Ach ja, het is duidelijk dat de problematiek in Europa niet in één artikel volledig kan worden opgelost. Maar een richtingwijzer kan dit stuk zeker wel wezen.
Wij moeten, om het met Handelingen 2 te zeggen, “in onze eigen taal van de grote daden Gods spreken”[5].
Als wij dat trouw blijven doen gaat het met ons de goede kant uit.
Als wij volhardend blijven geloven in de beloften die in Handelingen 2 gepredikt worden, dan is er toekomst.
Dan geldt ook voor ons dat woord van Jezus uit Mattheüs 26: “Doch Ik zeg u, Ik zal van nu aan voorzeker niet meer van deze vrucht van de wijnstok drinken, tot op die dag, dat Ik haar met u nieuw zal drinken in het Koninkrijk mijns Vaders”[6].

Hoe die wijn zal smaken weet niemand.
Hemels, in ieder geval.

Noten:
[1] “Europees samenlevingsmodel onder druk”. In: Nederlands Dagblad, vrijdag 6 mei 2016, p. 1.
[2] Zie de kanttekeningen bij de Statenvertaling. Onder meer te vinden op http://www.statenvertaling.nl/ . Geraadpleegd op vrijdag 6 mei 2016.
[3] Zie hiervoor de webversie van de Studiebijbel. Commentaar bij Handelingen 2:13.
[4] Lucas 11:14-18 a.
[5] Handelingen 2:11.
[6] Mattheüs 26:29.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.