gereformeerd leven in nederland

23 september 2019

De afgang van de Evangelische Omroep

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Wat is christelijk? Dat is het volgen van Christus, het leven met Christus op ieder moment van de dag.
Wat is evangelisch? Dat is alles wat naar het Evangelie is.

Dat klinkt eenvoudig. En op de keper beschouwd is het dat ook. Maar mensen maken het moeilijk. Zij zoeken uitvluchten. Zij oefenen zich in mentaal bochtenwerk. En daar krijg je rare dingen van.

Mensen maken hun gezegden gaarne wat eufemistischer. Zij verzachten hun statements. een beetje. Vervolgens worden de meningen niet zelden algemener.
En voor wij het weten schrijven wij ‘christelijk’ met een heel kleine letter c.
Iets dergelijks gebeurt bij de Evangelische Omroep.

Het Reformatorisch Dagblad meldt op maandag 16 september: “Nu de Evangelische Omroep (EO) voor ‘een algemeen-christelijke identiteit kiest’, kan Marten Visser, directeur van zendingsorganisatie GlobalRize, niet langer achter de koers van de omroep staan. Theoloog Visser maakte zaterdag bekend dat hij uit de ledenraad van de EO stapt.
‘Met verdriet, en waarschijnlijk te laat, tot de conclusie gekomen dat ik niet thuis hoor bij de EO nu hij voor een algemeen-christelijk profiel kiest’. Met die woorden kondigde Visser zaterdag via Twitter zijn afscheid van de ledenraad aan.
Afgelopen zaterdag vond een vergadering van de raad plaats. Tijdens die vergadering stond onder andere het beleid op het gebied van homoseksualiteit op de agenda. Voor Visser was de uitkomst van dat agendapunt aanleiding om uit de ledenraad te stappen. ‘Ik kan niet langer achter de identiteit van de omroep staan. De huidige EO wil iedere christen vertegenwoordigen. Ook vrijzinnige geluiden. De boodschap van sommige programma’s staat haaks op het Evangelie. Het gaat veel verder dan alleen de opvattingen over seksuele relaties”.
(…)
Arjan Lock, directeur van de EO, betreurt het besluit van Visser. „Ik vind het oprecht jammer. De ledenraad staat voor de volledige breedte van de achterban. Daar hoort het geluid van Marten Visser ook bij. We hebben zaterdag een open gesprek gevoerd over het beleid. Maar op het moment dat je vindt dat jouw opvatting de dominante opvatting van de EO moet zijn, doe je geen recht aan de mening van anderen’”[1].

Die laatste zin zet ik hier nog eens neer, gecursiveerd en al.
“Maar op het moment dat je vindt dat jouw opvatting de dominante opvatting van de EO moet zijn, doe je geen recht aan de mening van anderen”.

Marten Visser staat niet alleen.
Op zaterdag 21 september meldt het ND: “Na Marten Visser trekt nu ook EO-oudgediende Kees van Velzen zich terug uit de ledenraad van de omroep. Ook andere leden uit het behoudende deel van de ledenraad beraden zich op hun positie.
Ledenraadslid Henk van den Belt, hoogleraar systematische theologie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, laat weten dat hij zich beraadt op zijn positie. In elk geval blijft hij aan tot de volgende vergadering, in december. Verder wil hij er niets over kwijt, omdat het mediabedrijf van de ledenraadsleden vraagt discussies niet voor het oog van de camera te voeren.
Ook leden Peti van Maldegem en Rens Reedeker weten niet of ze verdere deelname aan de ledenraad nog zinvol vinden”[2].

De EO schrijft ‘christelijk’ met een heel kleine letter c. En ‘evangelisch’ waarschijnlijk met een minuscuul kleine letter e.

De EO gaat steeds vaker op zoek naar compromissen.
Want niemand mag in de discussies de boventoon voeren.
Niemand is de baas.
Niemand heeft in gedachtewisselingen het laatste woord.
De EO is er voor iedereen. Alle meningen tellen even zwaar.
De EO wordt klaarblijkelijk steeds meer de omroep van ‘het zou kunnen’ en ‘er zit wat in’.
De EO wordt door de jaren steeds meer heen de omroep van de welwillende glimlach en de aai over de bol. Van ‘het komt wel goed met je, jongen’ en ‘hou vol meisje, alles komt goed’.
De EO heeft een boodschap voor de wereld.
Dat is al jaren zo.
Echter – in de ijver om de wereld aan te spreken wordt de Bijbel maar een beetje aan de kant geschoven. Gewoon omdat dat makkelijker is.

Jazeker, met de regelmaat van de klok moet men zich afvragen of Gods Woord bij de EO nog wel de boventoon voert.
In natuurfilms die de omroep op het scherm brengt, komt niet zelden de evolutietheorie voorbij. Dat is onderhand de gewoonste zaak van de wereld. Maar nee, die theorie hoort niet bij de christenheid thuis!

De situatie doet denken aan Efeziërs 4.
U weet wel: “Dit zeg ik dan en getuig ervan in de Heere, dat u niet meer wandelt zoals de andere heidenen wandelen, in de zinloosheid van hun denken, verduisterd in het verstand, vervreemd van het leven dat uit God is, door de onwetendheid die in hen is, door de verharding van hun ​hart. Zij hebben zich, ongevoelig als ze zijn geworden, overgegeven aan losbandigheid, om alle ​onreinheid​ begerig te bedrijven. Maar u hebt ​Christus​ zo niet leren kennen, als u Hem tenminste gehoord hebt en door Hem bent onderwezen, zoals de waarheid in ​Jezus​ is, namelijk dat u, wat betreft de vroegere levenswandel, de oude mens aflegt, die te gronde gaat door de misleidende begeerten, en dat u vernieuwd wordt in de geest van uw denken, en u bekleedt met de nieuwe mens, die overeenkomstig het beeld van God geschapen is, in ware ​rechtvaardigheid​ en ​heiligheid”[3].

De EO moet, met een schuin oog op het bovenstaande, het begrip ‘vernieuwing’ nog maar eens goed doordenken.

Noten:
[1] “Kritische theoloog Visser stapt uit ledenraad EO”. In: Reformatorisch Dagblad, maandag 16 september 2019, p. 5.
[2] Geciteerd uit: “Behoudend deel ledenraad EO dreigt verder af te kalven”. In: Nederlands Dagblad, zaterdag 21 september 2019, p. 4.
[3] Efeziërs 4:17-24.

23 november 2017

Luisteren met een half oor?

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

“Protestanten verlegen met verschillen”.
Dat staat boven een lang artikel op de website van het Reformatorisch Dagblad[1].

Het bericht gaat over een inspiratie-event van de Evangelische Omroep. De EO bestaat namelijk vijftig jaar.

Wij moeten zoeken naar datgene wat ons bindt, zo wordt tijdens die bijeenkomst gezegd.
En:
Wij moeten jongeren meer aanspreken; theologische verschillen interesseren hen niet zo veel. De praktijk is heel belangrijk!
Maar ook:
Verschillen moet je benoemen. Praat met elkaar, en niet alleen maar over elkaar. Juist tijdens die gesprekken moet je de zaken scherp stellen.
En:
Wie aan de rand van de samenleving werkt, merkt dat er veel verbondenheid is met allerlei christenen. Richt je op de kern, dan wordt het allemaal veel duidelijker.
En:
Wij kunnen eenheid vinden in de geloofsbelijdenis van Nicea, toegespitst op het leven, sterven en opstanding van Christus.

U ziet het, de meningen over de omgang met verschillen zijn nogal verschillend.
Sommigen negeren ze gewoon.
Anderen zeggen dat het met het benoemen van verschillen duidelijk wordt waar je zelf staat.
Weer anderen zeggen dat allerlei theoretisch geneuzel uit de tijd is en dat slechts de praktijk onze aandacht hebben moet.
Anderen vinden dat we niet moeilijk moeten doen over details, en terug moeten naar de kern van het Evangelie: Jezus Christus.

Ik zou willen zeggen: er is weinig nieuws onder de zon. Er wordt veel gepraat en niet al te veel in de Bijbel gelezen.

Het bovenstaande brengt mij bij 2 Kronieken 12.

In dat hoofdstuk gaat het, in eerste instantie althans, nogal goed met koning Rehabeam. Het gaat hem voor de wind. Maar als hij eenmaal een gevestigd regent is, verlaten hij – en heel Israël met hem – de Here.
Er komt meteen een straf op de zonde. Koning Sisak, de koning van Egypte, trekt tegen Israël ten strijde. Nee, dat is geen toeval. Want de Here zegt: “Ú hebt Mij verlaten, daarom heb Ík u ook overgelaten in de handen van ​Sisak”[2].
Dat begrijpen de leiders van Israël best. En ja, zij bekennen schuld. De Here heeft eigenlijk wel gelijk, zeggen ze. Zijn maatregel is, op de keper beschouwd, heel rechtvaardig.
Daarop verzacht de hemelse Here de straf. De Israëlieten zullen niet om het leven komen. Nee, zij zullen in dienst komen bij Sisak en de zijnen. De Here zegt: “Zij zullen hem echter tot dienaren zijn, zodat zij het verschil tussen Mijn dienst en de dienst van de koninkrijken van de landen leren kennen”[3].

Laten wij even goed kijken wat hier gebeurt.
Het is niet zo dat de Israëlieten de Here niet kennen. Zij weten best wel wie Hij is. En ze weten heel goed wat Hij wil.
Echter, de dienst aan de Here wordt niet meer zo serieus genomen. In de praktijk van het leven werkt het volk van God aan eigen inbreng. Zij werken ook heel wat eigen ideeën uit.
De God van hemel en aarde voert een lik op stuk-beleid.
Maar het is niet zo dat Hij in blinde drift alles wat met Israël te maken heeft kort en klein slaat. Als de Israëlieten ootmoedig en deemoedig de Goddelijke rechtvaardigheid erkennen, voert God een beleidswijziging door. Zijn volk blijft in leven.
Hier zien wij dat God trouw is aan Zijn verbond. Eenmaal uitgekozen blijft uitverkoren.
Maar de Here zegt wel: ik zal Mijn volk confronteren met de verschillen tussen de dienst aan Sisak en de gehoorzaamheid aan Mij!

Vandaag de dag menen de mensen dat je in alle rust moet omgaan met verschillen. Je moet er, zo stelt men nuchter vast, kalm mee omgaan. Niet te veel forceren. En niet teveel traineren.
Dat de Here wil dat wij nauwkeurig nagaan wat Hij in de omstandigheden van 2017 van Zijn volk vraagt, dat komt niet eens in de mensen op. Zij praten over veelkleurigheid. En over verschillende gaven. Over de manieren waarop zij dingen aanpakken en de keuzes die zij maken.
Maar wie vraagt wat de Here vandaag precies wil, wordt met een scheef oog aangekeken. Je wordt beschouwd als iemand die extreem is, en overdreven moeilijk loopt te doen.

Over koning Rehabeam wordt gezegd: “En hij deed wat slecht was, omdat hij zijn ​hart​ er niet op richtte om de HEERE te zoeken”[4].
Met andere woorden: de koning demonstreerde een zekere halfslachtigheid.

Maar nu hoor ik u vragen: kun je nou zeggen dat sommigen bij de Evangelische Omroep halfslachtig zijn? Dat is toch beledigend? Die mensen doen toch oprecht hun best?
Die vragen begrijp ik wel.
Maar weet u, het is niet zo dat Rehabeam gedacht heeft: het is nu beter om van Gods weg af te wijken. Hij doet dat, om zo te zeggen, niet met voorbedachten rade. Nee, de praktijk van het leven brengt hem ertoe om hier en daar wat water bij de wijn te doen. Omdat dat politiek beter uitkomt. Omdat dat de stabiliteit in zijn land ten goede lijkt te komen.
Diezelfde systematiek zie ik bij de EO: aanpassen is het parool, want wij mogen de aansluiting niet missen.

Het lijkt goed om aansluiting te zoeken bij de wereld.
Het lijkt goed om elkaar de ruimte te geven.
Het lijkt goed om als kerklid een zekere flexibiliteit te tonen.
Als u het mij vraagt, is dat laatste de bron van veel verschillen in de kerkelijke wereld van vandaag.

Het lijkt goed om over heel veel dingen na te denken.
Blijven er verschillen?
Nu ja, dat zij dan zo.
Typisch EO, als u het mij vraagt.

Rehabeam richt zijn hart er niet op om de Here te zoeken. De Bijbel in Gewone Taal is hier wat meer rechttoe-rechtaan: “Hij wilde niet naar de Heer luisteren”.
In de BGT is de filosofie klaarblijkelijk: met een half oor naar de Here luisteren, dat kan echt niet.
Dat is in ieder geval duidelijk.
Vindt u ook niet?

Noten:
[1] Zie https://www.rd.nl/kerk-religie/protestanten-verlegen-met-verschillen-1.1445073 ; geraadpleegd op dinsdag 14 november 2017.
[2] 2 Kronieken 12:5.
[3] 2 Kronieken 12:8.
[4] 2 Kronieken 12:14.

18 oktober 2016

Zondag 12 en de EO

In Zondag 12 van de Heidelbergse Catechismus leren wij dat een christen als koning in dit leven met een vrij en goed geweten tegen de zonde en de duivel strijdt. Na dit leven zal die christen in eeuwigheid met Hem over alle schepselen regeren[1].

Zo staat dat ook in Gods Woord.
Wij kunnen dat lezen in 2 Timotheüs 2: “Het woord is betrouwbaar: immers, indien wij met Hem gestorven zijn, zullen wij ook met Hem leven; indien wij volharden, zullen wij ook met Hem als koningen heersen; indien wij Hem zullen verloochenen, zal ook Hij ons verloochenen; indien wij ontrouw zijn, Hij blijft getrouw, want Zichzelf verloochenen kan Hij niet”[2].

Een christen is tijdens dit aardse leven constant in gevecht. Met zichzelf. Eigenlijk met alles en iedereen.
Op het eerste gezicht ziet dat er niet zo uit.
Maar het is wel zo. Als het goed is, tenminste.

Het bovenstaande klinkt vertrouwd. Deze klanken kennen we.

Maar als we naar het nieuws van de laatste weken kijken, komt die strijd opeens wat dichterbij.

Laten wij kijken naar de ontwikkelingen bij de Evangelische Omroep.

Wat is daar gebeurd? Uit een editie van het Nederlands Dagblad citeer ik het volgende[3].
“De omroephervormingen dreigden de IKON, Zendtijd voor de Kerken en de Joodse Omroep de kop te kosten, en na een aanvankelijke verloving met de NCRV klopten die omroepen aan bij de EO, met de vraag of die deze taak op zich wilde nemen. Dat betekent, scherp gezegd, dat de EO de verantwoordelijkheid op zich heeft genomen om ook de vrijzinnigheid stem te geven op de Nederlandse televisie. Maar, benadrukken de directeuren in het interview: dat doen ze omdat ze deze táák hebben gekregen. En die is strikt gescheiden van de missie van de EO”.

Het hoeft eigenlijk niet te verbazen dat er, ondanks deze bezwerende woorden, flinke commotie ontstond.

In het ND stond te lezen:
Er “vond een bewogen vergadering plaats van de ledenraad, iemand startte een Facebookactie om via de eerstvolgende ledenraadsverkiezingen een koerswijziging af te dwingen, en het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond maakte zijn aanvankelijk in stilte verstuurde brief alsnog openbaar op de website van huisorgaan De Waarheidsvriend”.
U voelt wel: dit is een keurige beschrijving, maar terwijl u die woorden leest hoort u op de achtergrond enorm veel kabaal.
Het lijkt wel alsof er gevochten wordt!

En in feite is dat ook zo.

Een christen staat in de wereld. Maar hij is er niet van. Hij hoort er niet bij, maar hij maakt er wel deel van uit.

De Evangelische Omroep is in haar wezen een organisatie waar men de strijd om een echt christen te blijven steeds weer verliest.
Anders gezegd: er wordt water bij de wijn gedaan. Bij de EO wordt zoveel water bij gedaan dat de wijn vaak nergens meer naar smaakt.

Christenen, Gereformeerden inbegrepen, willen vriendelijk zijn voor de wereld. Want als het niet met vriendelijkheid begint, wordt het – denken zij – onmogelijk om mensen met het Evangelie te bereiken.
Dat is een goed uitgangspunt. Staat in Philippenzen 4 ook niet: “Uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend. De Here is nabij”[4]?
Toch moet er een zekere distantie blijven. Kinderen van God moeten voorzichtig wezen. Hun gedrag moet gekenmerkt worden door een zekere bedachtzaamheid en behoedzaamheid.
In datzelfde Philippenzen 4 staat trouwens: “Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten behoeden in Christus Jezus”[5].
Wie in Godvrezend contact met God staat, ontvangt Zijn bescherming. Hij gaat rustig zijn gang. Niet als een wildebras, maar als een goed strateeg, die weet wat hij doet.

Wie vaak zijn eigen zin zou willen doordrijven, kan aan de EO zien waar het naar toe kan gaan. Een baken in zee!

Wie de vrede van God kent, kent veel momenten van rust in zijn hart.
Gods kinderen ontvangen kalmte van bovenaf. Wie dergelijke kalmte kent, heeft meer overzicht. Hij is in staat het slagveld te overzien. Hij ziet waar de fronten liggen.

Tegen gelovigen zou ik willen zeggen: wees voorzichtig, maar evenzeer blijmoedig en vrijmoedig. En laat het duidelijk wezen voor wie volhardt in het geloof: uiteindelijk geeft de hemelse God Zijn kinderen alle ruimte voor hun regeertaak!

Noten:
[1] Zie Heidelbergse Catechismus – Zondag 12, antwoord 32.
[2] 2 Timotheüs 2:11, 12 en 13.
[3] “De EO is niet van het pad, maar van de Weg”. In: NdZeven, bijlage van het Nederlands Dagblad, zaterdag 1 oktober 2016, p. 8 en 9.
[4] Philippenzen 4:5.
[5] Philippenzen 4:6 en 7.

12 augustus 2013

Onchristelijke EO?

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , , , ,

De Here kiest mensen uit om Zijn kinderen te zijn. In Gods Woord gaat het daar vaak over.
Neem bijvoorbeeld Deuteronomium 7: “Want gij zijt een volk, dat de HERE, uw God, heilig is; ú heeft de HERE, uw God, uit alle volken op de aardbodem uitverkoren om zijn eigen volk te zijn. Niet, omdat gij talrijker waart dan enig ander volk, heeft de HERE Zich aan u verbonden en u uitverkoren; veeleer zijt gij het kleinste van alle volken”[1].
Of lees bijvoorbeeld Haggaï 2: “Te dien dage, luidt het woord van de HERE der heerscharen, zal Ik u, Zerubbabel, zoon van Sealthiël, mijn knecht, nemen, luidt het woord des HEREN, en Ik zal u tot een zegelring maken, want u heb Ik uitverkoren, luidt het woord van de HERE der heerscharen”[2].
Kijk maar in Mattheüs 22: “Want velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren[3].
Die keuze van God komen wij ook in Romeinen 11 tegen: “Wat dan? Hetgeen Israël najaagt, heeft het niet verkregen, maar het uitverkoren deel heeft het verkregen, en de overigen zijn verhard”[4].
Paulus schrijft er in 1 Corinthiërs 1 zo over: “Integendeel, wat voor de wereld dwaas is, heeft God uitverkoren om de wijzen te beschamen, en wat voor de wereld zwak is, heeft God uitverkoren om wat sterk is te beschamen; en wat voor de wereld onaanzienlijk en veracht is, heeft God uitverkoren, dat, wat niets is, om aan hetgeen wèl iets is, zijn kracht te ontnemen”[5].

Er zouden nog wel meer teksten te noemen zijn.
Maar vooreerst is dit wel genoeg.
De Here kiest mensen uit. Wij moeten daar op deze wereld niet omheen praten. Want zo staat het in de Bijbel.

Maar die uitverkiezing wordt tegenwoordig straal genegeerd.
Massaal genegeerd.

Dat gebeurt ook bij de Evangelische Omroep.
Persoonlijk vind ik dat tamelijk betreurenswaardig.
Want sommige EO-programma’s bekijk en beluister ik graag. Programma’s als De Muzikale Fruitmand en Nederland Zingt hebben vaak een deel van mijn aandacht.
Ik heb er daarom helemaal niet zo’n zin in om te zeggen dat de EO op bepaalde punten heel gevaarlijk is. Maar als ik Gods Woord lees, moet ik dat wel doen. Helaas.

De EO heeft een nieuw blad. Beam, heet het; genoemde periodiek is de opvolger van Insite.
Het is een blad voor jongerenleden van de Evangelische Omroep.
Onlangs kreeg ik een exemplaar van het eerste nummer van Beam aangereikt.
Een fris blad dat een frisse start maakt. Daar hou ik van. Het is niet erg om een keer kritisch naar jezelf te kijken, en daarna vrolijk opnieuw te beginnen. Een eigentijdse opmaak pákt mij. Ik grijp er naar. En dat is de bedoeling natuurlijk ook.

Beam is niet alleen een blad. Het wordt, als alles goed gaat, een beweging. Het wordt een merk van de EO. Beam bundelt activiteiten voor jongeren.

Het eerste nummer van Beam bevat de gelijkenis van het peertje[6].
Sommige stukjes van dat artikel zijn vet gedrukt.
De eerste passage die vet gedrukt is, luidt: “Hij wil jou van energie voorzien, dat je altijd kunt schijnen. Dat doet Hij door jou bevestiging te geven. Door je te vertellen dat Hij van je houdt. Door je te laten weten hoe goed je het doet”.
Van die laatste zin word ik een beetje narrig. Want wij doen het niet goed. Helemaal niet. Niet dat ik depressief ben, of zo; helemaal niet. Integendeel zelfs, zou ik willen zeggen. Maar ik weet wel dat mensen op allerlei manieren tekortschieten. Ze passen, om het maar eens modern te zeggen, helemaal niet meer bij God. De Dordtse Leerregels formuleren dat als volgt: “Alle mensen hebben in Adam gezondigd en verdienen Gods vloek en de eeuwige dood. Daarom zou God niemand onrecht gedaan hebben, als Hij besloten had het hele menselijke geslacht aan zonde en vervloeking over te laten en vanwege de zonde te veroordelen. De apostel zegt immers: De hele wereld is voor God strafwaardig. Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods (…). En: het loon, dat de zonde geeft, is de dood”[7].
Bij de EO zijn ze de Dordtse Leerregels een beetje vergeten. Gemakshalve, waarschijnlijk.

De gelijkenis van het peertje gaat niet vet gedrukt verder.
Er wordt geschreven: God fluistert jou in welke weg je mag gaan: Zijn weg.
Nee, ik heb geen zin om op alle slakken zout te leggen. Maar laat het helder zijn: men mag die weg niet alleen gáán, dat moet ook.

Om licht te maken is er stroom nodig. Een schakelaar. En een peertje.
“Eigenlijk is ieder mens zo’n peertje. Gelovig of niet. Iedereen is gemaakt om licht te geven, om te stralen van Gods heerlijkheid. Alleen als je om je kijkt, staan sommige peertjes nog uit. Bij deze mensen moet de knop nog om, ze kennen Jezus nog niet”.
Het opvallende aan deze passage is dat de zondeval maar even vergeten is. Uit de Bijbel weggestreept. Uit Gods Woord gescheurd.
Het is zo’n mooi verhaal, over dat knopje, die stroom en dat peertje. Een fraai beeld, dat iedereen zich makkelijk voor kan stellen. Maar het klopt niet. Want Genesis 3 wordt niet door dat licht overstraald. U weet wel: dat hoofdstuk waarin de mensen Gods instructies negeren. U weet wel: dat hoofdstuk waarin ook Gods genade magistraal getoond wordt. De Here God, die Zich in de avondkoelte door het paradijs begeeft, roept de in zonde gevallen mensen bij zich: “waar zijt gij?”[8].
Gods genade wordt uitgeschakeld.
Waarom? Antwoord: omdat de mens ingeschakeld moet worden. Je moet zelf licht geven. Het enige wat jij moet doen is: je eigen knopje even omzetten.
“Iedereen is een peertje”, zeggen ze bij de EO. En als je zelf de knop niet omzet… – nou, dan ben je wel heel erg dom.
Proeft u het arminianisme?

Komaan, wij lezen nog wat verder.
Jezus “is de schakelaar die je toegang geeft tot de stroom. Jezus kennen en in Hem gaan geloven is toegang tot de liefde die God, jouw Vader, jou iedere dag wil geven (Johannes 14:6)”.
Kijk, daar staat een Bijbeltekst.
Daar hou ik van. Schriftwoorden geven, vaak ook vanwege het verband waarin ze staan, duidelijkheid. Laten wij even kijken.
In Johannes 14 zegt Jezus tegen Zijn discipelen: “Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij”[9].
Die formuleringen komen de discipelen niet onbekend voor. Want zij kennen Psalm 119:
“Welzalig zij, die onberispelijk van wandel zijn,
die in de wet des HEREN gaan”.
En:
“Ik verkies de weg der waarheid,
Ik stel uw verordeningen voor mij”.
En:
“Wend mijn ogen af, zodat zij geen ijdele dingen zien,
maak mij levend door uw wegen[10].
Jezus zegt eigenlijk: die woorden worden in en door Mij vervuld. Ik ben naar de aarde gekomen om u te instrueren: volg Mij. Ik heb van de Here de taak gekregen om Gods kinderen te kopen en bijeen te vergaderen. Welnu – als u zich bijeen laat brengen, dan is er toekomst. Want die toekomst geef Ik u. Gegarandeerd. Daarom begint Johannes 14 ook zó: “Uw hart worde niet ontroerd; gij gelooft in God, gelooft ook in Mij. In het huis mijns Vaders zijn vele woningen – anders zou Ik het u gezegd hebben – want Ik ga heen om u plaats te bereiden; en wanneer Ik heengegaan ben en u plaats bereid heb, kom Ik weder en zal u tot Mij nemen, opdat ook gij zijn moogt, waar Ik ben”[11].

De EO zegt: er zijn nog een heleboel mensen die een knopje moeten omzetten.
Maar Gods Woord is aanzienlijk minder simpel. Jezus Christus heeft geleden, is gestorven en is weer uit het graf opgestaan. Zo heeft Hij Zijn kinderen tot Zijn eigendom gemaakt. En in de hemel heeft Jezus Christus ook nog heel wat te doen. Hij moet daar een woonplaats inrichten voor al Zijn uitverkorenen.
Ja, laten we ’t maar nauwkeurig lezen:
* “want Ik ga heen om u plaats te bereiden”.
* als Ik “u plaats bereid heb”.
* Ik kom weer “en zal u tot Mij nemen, opdat ook gij zijn moogt, waar Ik ben”.
In de hierboven gecursiveerde woorden zit in ieder geval een duidelijke keuze: Jezus koos mensen uit; en anderen koos Hij niet uit.
Dat ziet er toch wat anders uit dan die menselijke hand die op een schakelaar drukt. Lijkt mij.

Onderaan dat artikel in Beam staat een afbeelding die het midden houdt tussen een emoticon en een gloeilamp. “Je bent een toffe peer”, staat er naast.
Leuk gevonden. Maar in dit verband niet erg gelukkig. Want wie zegt dat dit artikel alleen door Gods kinderen gelezen wordt?
“Je bent een toffe peer”. Lekker positief. Maar te makkelijk. Veel te makkelijk.

Ik ben een fan van sommige programma’s van de EO.
Maar het evangelie van de zelfredzaamheid verslaat daar zijn tienduizenden.
Het spijt mij zeer dat ik het zeggen moet, maar ’t is waar: als het zo doorgaat, is de EO binnenkort onchristelijk.

Noten:
[1]
Deuteronomium 7:6 en 7.
[2] Haggaï 2:24.
[3] Mattheüs 22:14.
[4] Romeinen 11:7.
[5] 1 Corinthiërs 1:27 en 28.
[6] Francien van der Valk, Wijtze Valkema, “De gelijkenis van het peertje”. In: Beam – blad voor jongerenleden van de Evangelische Omroep – nr 1/2013, p. 26 en 27.
[7] Dordtse Leerregels, hoofdstuk I, artikel 1.
[8] Genesis 3:9.
[9] Johannes 14:6.
[10] Achtereenvolgens citeer ik de verzen 1, 30 en 37 uit de onberijmde Psalm 119.
[11] Johannes 14:1, 2 en 3.

Blog op WordPress.com.