gereformeerd leven in nederland

17 december 2019

Verwijt en stimulans

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

De profetie van Jesaja gaat onder meer over hypocrieten. Dus: over mensen die zeggen dat ze in God geloven, maar zich in de praktijk weinig of niets van hem aantrekken.

De Here zegt: ‘Ik heb u van te voren gezegd wat Ik van plan was. Nu is het gebeurd. Waarom geeft u niet gewoon toe dat Ik ingegrepen heb?’
De Here zegt nog meer: ‘Vanaf zullen er andere dingen gebeuren. Dingen waarvan u niet van tevoren hoorde’.

De Here heeft Zijn volk Zelf gezuiverd. Hij deed dat omdat Hij zijn eigen eer hoog wilde houden.
Is dat egocentrisch van God?
Nee.
Zeker niet.
De God van hemel en aarde is de hoogste Machthebber van de kosmos. Hij moet geëerd worden. Hij heeft immers alles in de hand? Hij bestuurt immers de ganse wereld? Desnoods houdt Hij, bij gebrek aan eerbetoon van mensen, Zijn eigen eer hoog!

Waarom is dat vanzelfsprekend?
In Jesaja 48 kunnen wij lezen: “Luister naar Mij, ​Jakob, Israël, Mijn geroepene: Ik ben Dezelfde, Ik ben de Eerste, ook ben Ik de Laatste. Ook heeft Mijn hand de aarde gegrondvest, en Mijn rechterhand heeft de hemel uitgespannen. Roep Ik ze, dan staan ze er tezamen”[1].
Een product zal nooit tegen zijn maker: wat ben jij toch een kluns; je had beter dit of dat kunnen doen.
Maar mensen, die – in tegenstelling tot dat product van hierboven – veel denkvermogen hebben, zeggen ijskoud: die Maker van ons negeren we gewoon; wij kunnen onszelf prima redden.
Dat is te dom voor woorden!
Dat is om verbijsterd en sprakeloos van te worden!

De Here zegt: ‘Ik leid u aan Mijn Vaderhand naar de toekomst toe. Had maar naar mij geluisterd. Dan was uw welvaart en uw welzijn gegarandeerd geweest’.
Dat is een verwijt en een stimulans tegelijk!

Jesaja 48 proclameert dus onder meer:
* Een waarschuwing tegen ongeloof;
* De gedachte dat de God van het verbond zuinig is op Zijn heilige naam;
* De geloofswetenschap dat Jahweh niet slechts hemel en aarde schiep, maar ook alles regeert wat daarin geschiedt;
* Het feit dat God vrede wil[2].

Is die boodschap vandaag nog wel actueel?
Jawel.
In onze tijd zien we veel wispelturigheid in de wereld. Regeringen zijn vaak instabiel. In Engeland gingen ze in de afgelopen week voor de derde keer in vijf jaar naar de stembus. In Israël gaan ze begin volgend jaar waarschijnlijk voor de derde keer binnen een jaar naar het stemlokaal.
Natuurlijk kunnen we eenvoudigweg zeggen: de oorzaak ligt in politiek onvermogen. Of misschien: de geopolitiek – zeg maar even: het beleid in de buitenlanden – faalt met hinderlijke regelmaat.
Maar in de kerk moeten we eerst en vooral opmerken: de oorzaak van de instabiliteit in de wereld is gelegen in het negeren van het Evangelie: de Heiland biedt redding!

Wederom is de vraag: is die boodschap van Jesaja nog wel actueel? Jazeker.
En: is Oudtestamentische geschiedenis alleen iets van en over voorbije tijden? Welnee.
De Heiland zegt Zelf in Mattheüs 11: “Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn ​juk​ op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van ​hart; en u zult rust vinden voor uw ziel; want Mijn ​juk​ is zacht en Mijn last is licht”[3].

Negeer uw Schepper nooit! Die belangrijke Boodschap uit Jesaja 48 moet vandaag vol in de schijnwerpers staan.
Men schrijft het zonder omwegen op: “De evolutietheorie is de meest aannemelijke theorie over het ontstaan van het leven. Daarentegen is het Bijbelse scheppingsverhaal een religieuze mythe”.
En:
“Ieder mens mag van mij denken en geloven wat hij of zij wil. En ik wil niemand het recht ontnemen de zingevende elementen in het Genesis-verhaal links te laten liggen en heel creatief allerlei zingevende elementen uit de evolutietheorie te destilleren. Ik vraag me echter af of wetenschappelijke theorieën wel bedoeld zijn om mensen te inspireren. Kunnen we niet in meerdere dimensies tegelijk naar de werkelijkheid kijken: zowel op een wetenschappelijke als een verbeeldende -religieuze- manier?”[4].
Het scheppingsverhaal is een mythe, zegt men in de wereld.
Bekijk de werkelijkheid van verschillende kanten, zegt men in de wereld.
Maar intussen wordt Gods Woord aan de kant geschoven!

De God van Israël zegt: “De dingen van vroeger heb Ik van oudsher verkondigd, uit Mijn mond zijn ze voortgekomen en Ik heb ze doen horen. Plotseling heb Ik ze gedaan en ze zijn gekomen”[5].
Laten wij, in de kerk, het verwijt in en de stimulans van Jesaja 48 nimmer vergeten!

Noten:
[1] Jesaja 48:12 en 13.
[2] Zie hierover ook: dominee C. Vonk, “De voorzeide leer”, deel 1 Ha: “Jesaja”. – Amsterdam: Buijten & Schipperheijn, tweede druk, 1988. – p. 205, 206 en 207.
[3] Mattheüs 11:28, 29 en 30.
[4] Geciteerd van https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/strijd-tussen-evolutie-en-schepping-is-zinloos~be684fbc/ ; geraadpleegd op donderdag 12 december 2019.
[5] Jesaja 48:3.

8 november 2019

Openbaring 3 en de (her)schepping

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

“Dit zegt de ​Amen, de getrouwe en waarachtige Getuige, het begin van Gods schepping”.
Dat is in Openbaring 3 de opening van een brief aan de gemeente in Laodicea[1].

Daar gebeurt iets opvallends.
De geschiedenis van de schepping staat in het begin van de Bijbel, in het boek Genesis.
Maar in het laatste Bijbelboek – de Openbaring van Johannes – wordt teruggegrepen op die schepping van Genesis 1 tot en met 3. En er wordt bij gezegd: vóórdat de wereld geschapen werd was Jezus Christus er al. De Heiland der wereld was, om zo te zeggen, volop in beweging. Aan activiteit geen gebrek!

De kerk van Laodicea staat bekend om haar lauwheid. De kerk is, meent zijzelf, geestelijk rijk. Intussen is de Heiland uit beeld. De Here God maakt zichtbaar wat er van de kerk geworden is. En Hij toont Wie Hij is gebleven.
Hij is de Amen – dat betekent: Hij heeft het laatste Woord.
Hij proclameert de rechten die God in de wereld heeft.
Onze Here Jezus Christus verandert nooit. Permanent toont Hij hoe de nieuwe schepping er uit moet zien. Om met Colossenzen 1 te spreken: “Want het heeft de Vader behaagd dat in Hem heel de volheid wonen zou, en dat Hij door Hem alle dingen met Zichzelf verzoenen zou, door ​vrede​ te maken door het bloed van Zijn ​kruis, ja door Hem, zowel de dingen die op de aarde zijn als de dingen die in de hemelen zijn”[2].

Over Laodicea valt heel wat te zeggen. Net als over de andere zes gemeenten die in Openbaring 2 en 3 een brief krijgen. Maar terecht merkt iemand op: “Eigenlijk gaan deze zeven proclamaties niet in de eerste plaats over hoe verkeerd die gemeenten het allemaal doen. Maar ze gaan eigenlijk over Jezus. Over wat Hij wil doen voor zijn gemeente.
Jezus waakt over zijn gemeente. Daarom stelt Hij ons soms onder kritiek, roept ons op om ons te bekeren. Want Hij heeft zijn gemeente lief.
Wie een oor heeft, die hore, wat de Geest tot de gemeenten zegt”[3].

Jezus Christus, onze Heiland, staat centraal. Hij is “het begin van de schepping”. Hij is de Oprichter en de Inrichter van de aarde. Hij is de Schepper van kleine en grote mensen, van kleine en grote dieren, van bloemen, planten… Hij heeft alle mogelijkheden om Hem optimaal te dienen in de schepping gelegd. Het is aan de mens om die te vinden. Dat gaat niet makkelijk. De ontwikkelingen gaan soms buitengewoon traag. Geen wonder – de zonde heeft ons in de slavernij gebracht[4].
De mens moet opnieuw geboren worden om dienst te kunnen verrichten in optima forma. Jezus Christus is het begin van de schepping.
En Hij maakt een nieuwe start. Een geheel nieuw begin. Hij roept ons allen op om ons naar Hem toe te keren!

Dat nieuwe begin bewerkstelligt onze Heiland Zelf.
Paulus schrijft daar in 2 Corinthiërs 5 over: “En Hij is voor allen gestorven, opdat zij die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem Die voor hen gestorven en ​opgewekt​ is. Zo kennen wij vanaf nu niemand naar het vlees; en al hebben wij ​Christus​ naar het vlees gekend, dan kennen wij Hem nu zo niet meer. Daarom, als iemand in ​Christus​ is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden”[5].
En in hoofdstuk 6 van de brief aan de Galaten noteert hij: “In ​Christus​ Jezus heeft niet het ​besneden​ zijn enige kracht, en ook niet het onbesneden zijn, maar wel dat we een nieuwe schepping zijn”[6].

In de evolutie ontwikkelt men voortdurend. Maar Jezus Christus begint helemaal opnieuw.
In de evolutie overleeft de sterkste, zeggen ze. Maar de Heiland van de kerk doet dat precies andersom. Dat wijst Paulus aan in 2 Corinthiërs 12: “Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn ​genade​ is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van ​Christus​ in mij komt wonen”[7]. Jezus Christus heeft juist het oog op het kwetsbaarste. De breekbare mens – die heeft Zijn aandacht.

In Openbaring 21 kunnen wij lezen: “En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan. En de zee was er niet meer”[8].
En:
“…de eerste dingen zijn voorbijgegaan. En Hij Die op de troon zit, zei: Zie, Ik maak alle dingen nieuw. En Hij zei tegen mij: Schrijf, want deze woorden zijn waarachtig en betrouwbaar. En Hij zei tegen mij: Het is geschied. Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde”[9].
Dus:
* het moment van het begin van de schepping is exact bepaald
* onze goede God kent ook het precieze ogenblik van het einde.
Hoezo evolutie?
Iemand noteert hierbij: “In Openbaring 21 lezen we over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde die God zal maken. Zal God daar honderden miljoenen jaren voor nodig hebben? Zeker niet! Zoals Hij ooit sprak en het was er, op dezelfde dag, zoals de Bijbel zegt, zo zal Hij op een dag ook spreken en zal de nieuwe hemel en de nieuwe aarde er zijn. Dan zal Hij opnieuw kunnen zeggen, evenals in Genesis 1:31: ‘En zie, het is zeer goed’. Wat zal het heerlijk zijn om daar voor altijd te mogen zijn, in de directe nabijheid van de Heere Jezus, om voor altijd Hem te mogen loven en prijzen”[10].
Waarvan akte!

Noten:
[1] Openbaring 3:14.
[2] Colossenzen 1:19 en 20.
[3] Geciteerd van http://home.solcon.nl/voorde/Preken/Openbaring%203_14-22.html ; geraadpleegd op zaterdag 2 november 2019.
[4] De term ‘slavernij van de zonde’ vinden wij in artikel 24 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis.
[5] 2 Corinthiërs 5:15, 16 en 17.
[6] Galaten 6:15.
[7] 2 Corinthiërs 12:9.
[8] Openbaring 21:1.
[9] Openbaring 21:4, 5 en 6.
[10] Geciteerd van https://www.dirkvangenderen.nl/2015/10/09/strijd-om-de-schepping/ ; geraadpleegd op zaterdag 2 november 2019.

7 november 2019

Goddelijke orde

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

De wereld is vol van wanordelijkheid.
Neem alleen al de seksuele uitwassen van onze tijd.
Transgender, biseksualiteit, panseksualiteit, queer: men komt de meest opmerkelijke dingen tegen.

Is dat wanorde?
Jazeker, ten diepste is dat het geval.
Want Jezus heeft Zelf gezegd: “En Hij antwoordde en zei tegen hen: Hebt u niet gelezen dat Hij Die de mens gemaakt heeft, hen van het begin af mannelijk en vrouwelijk gemaakt heeft, en gezegd heeft: Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten, en die twee zullen tot één vlees zijn, zodat zij niet meer twee zijn, maar één vlees? Dus, wat God samengevoegd heeft, laat de mens dat niet scheiden”[1].

Overal ter wereld zien wij de gevolgen van de zonde. En ook op dit gebied.
Dat wil niet zeggen dat wij – bijvoorbeeld – een homoseksuele geaardheid moeten ontkennen. Want die moeten wij accepteren, of wij nu willen of niet.
Maar de vraag is wel: dienen we met onze persoonlijkheid – inclusief onze geaardheid – de Here, of niet? Of ook: willen wij ons leven laten vernieuwen, of niet?

Hoe dat zij: met de wanorde – ja, zelfs de toenemende chaos – die op elke plek op deze aarde te signaleren is, moeten Gereformeerden anno Domini 2019 terdege rekening houden.
Christenen worden weggedrukt. Gereformeerden worden weggezet als niet passend bij de wereld van 2019.
De Here Jezus Christus, onze Heiland, leert ons in Mattheüs 24: “Want dan zal er een grote verdrukking zijn, zoals er niet geweest is vanaf het begin van de wereld, tot nu toe, en zoals er ook nooit meer zijn zal. En als die dagen niet ingekort werden, zou er geen vlees behouden worden; maar ter wille van de uitverkorenen zullen die dagen ingekort worden”[2].

Nu het over deze dingen gaat, mogen we elkaar wijzen op de momenteel alom gememoreerde en veelbesproken evolutietheorie.
Men praat daarin over een geleidelijke ontwikkeling, gespreid over miljoenen of zelfs miljarden jaren. Maar de Here zegt: vanwege de mensen die Ik Hoogstpersoonlijk uitgekozen heb, worden de dagen door Mij ingekort.
Met andere woorden: Ik heb de schepping in de hand, Ik heb er een prachtige orde in aangebracht; ga vooral niet proberen om het zelf beter te doen.

IJverig zoeken mensen naar allerlei bewijzen om de evolutietheorie te onderbouwen. Maar dat lukt maar niet.
Iemand schrijft: sinds Darwin “heeft de wetenschap echter een enorme vlucht genomen en hebben nieuwe inzichten in een breed scala aan vakgebieden onoverkomelijk grote problemen met de evolutietheorie aan het licht gebracht.
Ook evolutionisten zelf uiten al decennia lang regelmatig hun ernstige twijfels.
In 1980, bijvoorbeeld, schreef een reporter in het toonaangevende wetenschappelijke tijdschrift Science naar aanleiding van een belangrijke conferentie in Chicago (Verenigde Staten): de centrale vraag van de Chicago-conferentie was of de mechanismen die ten grondslag liggen aan micro-evolutie doorgetrokken kunnen worden om macro-evolutionaire verschijnselen te verklaren. Met het risico om de opvattingen van sommige mensen op de conferentie geweld aan te doen, kan het antwoord op die vraag gegeven worden met een duidelijk nee[3].
God heeft de schepping in de hand. En Hij heeft er Zelf orde in aangebracht. En de Here maant ons: ga die orde niet op eigen houtje verbouwen!

Het is goed om, op dit punt aangekomen, Psalm 148 te citeren:
Loof Hem, zon en maan,
loof Hem, alle lichtende sterren.
Loof Hem, allerhoogste hemel,
en water dat boven de hemel is.
Laten zij de Naam van de HEERE loven,
want toen Híj het gebood, werden zij geschapen.
Hij heeft ze vast doen staan, voor eeuwig en altijd,
hun een orde gegeven, die geen van hen zal overtreden”[4].
En de vraag die thans door de ziel prangt, is: als de hemellichamen zich aan de Goddelijke orde houden, waarom moeten mensen die orde dan zo nodig doorbreken?

In de kerk geldt dit nog sterker. Daar heerst immers de orde van het Verbond.
Zie Jeremia 33: “Zo zegt de HEERE: Als Mijn ​verbond​ met de dag en de nacht er niet is, als Ik de vaste orde van de hemel en de aarde niet geregeld heb, dan zal Ik ook het nageslacht van ​Jakob​ en van Mijn dienaar ​David​ verwerpen, zodat Ik uit zijn nageslacht geen heersers over het nageslacht van ​Abraham, Izak en ​Jakob​ zal nemen. Want Ik zal een omkeer brengen in hun gevangenschap en Mij over hen ontfermen”[5].
Daar zien we het doel van Goddelijke orde in de schepping: barmhartigheid, goedertierenheid, ontferming!

In een wereld die het zelf steeds beter weet, komt God op afstand te staan.
De God van hemel en aarde handhaaft echter, door alle tijden heen, de door Hem vastgestelde orde. Uiteindelijk zal blijken dat dat de enige orde is waarmee wij de toekomst in kunnen.
Ja, Psalm 119 is waar:
“Gij hebt ons hart uw orde opgelegd,
opdat wij die met ijver onderhouden.
Ach, ging ik toch de wegen van uw recht,
dan stond ik niet beschaamd, als ik vertrouwde
op wat Gij in uw liefde tot mij zegt,
als ik de schoonheid van uw wet aanschouwde”[6].

Noten:
[1] Mattheüs 19:4, 5 en 6.
[2] Mattheüs 24:21 en 22.
[3] Geciteerd van https://verizine.nl/argumenten-tegen-de-evolutietheorie/ ; geraadpleegd op donderdag 31 oktober 2019.
[4] Psalm 148:3-6.
[5] Jeremia 33:25 en 26.
[6] Psalm 119:2 – berijmd, Gereformeerd Kerkboek-1986.

5 november 2019

De eenvoud van het ware Woord

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Ten diepste zijn mensen heel eigenwijs. Zondig, vooral. Want zij ontkennen massaal Gods scheppingskracht. Paulus legt daar de vinger bij in Romeinen 1: “Want de dingen van Hem die onzichtbaar zijn, worden sinds de schepping van de wereld uit Zijn werken gekend en doorzien, namelijk én Zijn eeuwige kracht én Zijn Goddelijkheid, zodat zij niet te verontschuldigen zijn”[1].
Wie goed kijkt, kan het maar moeilijk ontkennen: het creëren van de schepping gaat mensen boven de pet. De Enige die de schepping kan maken en breken is God.

Romeinen 1 is een hoofdstuk waarin de scherpe tegenstelling tussen geloof en ongeloof in het licht wordt gezet.
De apostel Paulus schrijft: “Want ik schaam mij niet voor het ​Evangelie​ van ​Christus, want het is een kracht van God tot zaligheid voor ieder die gelooft, eerst voor de ​Jood, en ook voor de Griek. Want de ​gerechtigheid​ van God wordt daarin geopenbaard uit geloof tot geloof, zoals geschreven is: Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven”[2].

De Goddelijke scheppingskracht wordt door massa’s mensen zo snel mogelijk weggemoffeld.

Nu het hier om gaat is het goed een ogenblik aandacht te vragen voor de christelijke apologeet en filosoof William Paley (1743-1805)[3].
Eens vergeleek hij een steen met een horloge. Hij concludeerde “dat het horloge een maker moet hebben gehad, dat er op zeker moment en op een of andere plaats een ontwerper was -of meerdere-, die het gemaakt en ontworpen heeft voor het doel waar het uiteindelijk ook aan beantwoord. De ontwerpers begrepen de constructie en bedachten haar functie”.
Een horloge zit enorm ingewikkeld in elkaar. Dat kan niet door toeval ontstaan zijn. Daar móet wel een Ontwerper mee bezig geweest zijn.
En Richard Dawkins, een vooraanstaand evolutiebioloog, zegt: “We hebben gezien dat alle levende dingen te onwaarschijnlijk en te mooi ‘ontworpen’ zijn om zomaar vanzelf te zijn ontstaan door toeval”[4].

Ergens anders staat geschreven: “Het DNA van de mens bestaat uit miljarden karakter tekens met informatie. Wetenschappers noemen het ‘the book of life’. We weten dat informatie niet uit het niets kan ontstaan. Het zou gek zijn als we zouden zeggen dat een boek zichzelf zou hebben geschreven. Net als een software programma tot stand komt door een programmeur, geloven wij dat er iemand achter de complexe code zit, ons DNA”.
En:
“De natuur zit ontzettend knap en complex in elkaar. Er bestaan dieren die nu niet zouden kunnen leven als ze bepaalde functies of lichaamsdelen niet altijd hadden gehad – zie bijvoorbeeld de bombardeerkever”.
En:
“Hoe komt het dat we onderscheid kunnen maken tussen goede en kwade keuzes? Waarom vinden we het erg als twee auto’s op elkaar inrijden als we volgens evolutietheorie slechts bacteriën/atomen zijn die een chemische reactie laten plaatsvinden? Waarom vinden we moord erg? Je geweten spreekt je aan wanneer dit plaatsvindt en juist dat is iets wat de evolutietheorie nooit heeft kunnen verklaren. Waar komt je geweten vandaan?”[5].

Meer dan duizend wetenschappers verklaarden op een officiële website: “We are skeptical of claims for the ability of random mutation and natural selection to account for the complexity of life. Careful examination of the evidence for Darwinian theory should be encouraged”[6]. Hetgeen, in het Nederlands overgezet zijnde, wil zeggen: wij staan sceptisch tegenover claims voor het vermogen van willekeurige mutatie en natuurlijke selectie om de complexiteit van het leven te verklaren; zorgvuldig onderzoek van het bewijsmateriaal voor de theorieën van Darwin dient te worden aangemoedigd.

Het dient ronduit gezegd te worden: de Creator moet de eer krijgen die Hem toekomt!

Laten we nog een ogenblik bij Romeinen 1 verwijlen. Daar staat: “Want de dingen van Hem die onzichtbaar zijn, worden sinds de schepping van de wereld uit Zijn werken gekend en doorzien”.
Een exegeet tekent daarbij het volgende aan.
“De eeuwige kracht en goddelijkheid van God, worden uit zijn werken met het verstand doorzien. Deze laatste twee woorden zijn de vertaling van twee Griekse werkwoorden:
Verstand: in het Grieks kathorao. Te vertalen als: naar beneden kijken, van boven bekijken, inzien, peilen, doorzien.
Doorzien: in het Grieks noeo. Te vertalen als: in de geest bemerken, bespeuren, begrijpen, inzien.
Een mens kan God, die eeuwig is, niet met het verstand doorgronden. Daarom heeft God Zich geopenbaard in Zijn Woord de Bijbel. Door te aanvaarden dat de Bijbel het getuigenis van de Waarheid is, zal men ontdekken wie God is”[7].

Via combinatie en deductie ontwikkelen intelligente mensen allerlei theorieën over van alles en nog wat. Alleen maar: als het gaat over de schepping wil men met eigen ogen zien dat God alles geschapen heeft; zolang men dat niet ziet gelooft men Gods Woord niet.
D. Holwerda schrijft: “De mens kan zich met behulp van die zichtbare schepselen toch wel een gedachte vormen van Gods macht en verhevenheid. Maar de zondeval is gekomen: de mens zocht openbaring waar ze hem verboden was en draaide Gods ware openbaring de rug toe. Nu krijgt hij dwaasheid voor wijsheid.
Kenmerkend voor de afval van God is steeds weer: de zichtbare uitbeelding van den Schepper. Bij alle heidenen zien we dat. Vandaar dat God tegen die zonde zo speciaal waarschuwt en het Zijn volk inprent: Ik openbaarde mij aan uw hart via uw oor, maar niet aan uw oog”[8][9].

Romeinen 1 dringt er bij ons op aan: mensen, houdt het geloof vast! En misschien zeggen wij dan: dat is te eenvoudig. Misschien zeggen wij dan: wetenschappelijk onderzoek van de evolutietheorie is een uitdaging; en wellicht klopt die theorie toch wel…
Laten wij ons niet vergissen!
Laten wij het maar bij de eenvoud van het ware Woord houden: “Want ik schaam mij niet voor het ​Evangelie​ van ​Christus, want het is een kracht van God tot zaligheid voor ieder die gelooft[10].

Noten:
[1] Romeinen 1:20.
[2] Romeinen 1:16 en 17.
[3] Zie voor meer informatie over William Paley https://nl.wikipedia.org/wiki/William_Paley ; geraadpleegd op maandag 28 oktober 2019.
[4] Geciteerd van https://answersingenesis.org/nl/antwoorden/bestaat-god-echt/ ; geraadpleegd op maandag 28 oktober 2019.
[5] Geciteerd van https://www.huisvangod.nu/preken/schepping-vs-evolutie/ ; geraadpleegd op dinsdag 29 oktober 2019.
[6] Geciteerd van https://dissentfromdarwin.org/; geraadpleegd op dinsdag 29 oktober 2019.
[7] Geciteerd van http://www.delevensschool.org/nl/romeinen-120-verstand-doorzien/ ; geraadpleegd op dinsdag 29 oktober 2019.
[8] D. Holwerda, “O Diepte des Rijkdoms; schetsen Schriftstudie op Romeinen”. – Utrecht: Nederlandsche Bond van (vrijgem.) J.V. op G.G., Bond van Gereformeerde M.V. in Nederland, 1949. – p. 12.
[9]
D. Holwerda (1920-2011) was lange tijd hoogleraar Grieks en Latijn aan de Rijksuniversiteit Groningen.
[10] Romeinen 1:16 a.

4 november 2019

Jezus Christus – Creator van de kerk

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

“Immers, elk huis wordt door iemand gebouwd, maar Hij Die dit alles gebouwd heeft, is God”.
Hierboven staan woorden uit Hebreeën 3[1]. Als wij die naspreken, zeggen wij in onze wereld iets heel bijzonders. Want velen gaan vandaag uit van de evolutietheorie. En daar past Hebreeën 3 niet bij.

Hebreeën 3 wijst op Jezus Christus. Hij is, zo stelt de schrijver, de Hogepriester van ons geloof. De term ‘Hogepriester’ kennen we uit het Oude Testament. Hij is de man die één keer per jaar in het Heilige der Heiligen het zoenoffer bracht voor de zonden van Israël. Jezus Christus, de Heiland, heeft eenmalig Zijn leven gegeven om te betalen voor de zonden van heel Zijn volk, overal ter wereld. Alle volksgenoten mogen het geloven: Christus’ offer ontslaat ons van alle schuld. Zo is de Heiland de Hogepriester van ons geloof.

In de kerk – het huis van God – wonen mensen die allen vrijgesproken zijn. Onze Heiland is de Huismeester. De Hebreeënschrijver zegt: blijf vooral in dat huis wonen! Ga niet verhuizen omdat het elders beter lijkt. Daar is het namelijk niet beter.
Blijf in de kerk!
Blijf geloven in dat eenmalige offer van Christus!

Jezus Christus bouwt Zijn huis.
Sterker nog: Hij bouwt alles wat er in de wereld is. Dat is een refrein in het begin van de brief aan de Hebreeën.
Zie Hebreeën 1: “Nadat God voorheen vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken had door de profeten, heeft Hij in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon, Die Hij Erfgenaam gemaakt heeft van alles, door Wie Hij ook de wereld gemaakt heeft[2].
En Hebreeën 2: “Want het paste Hem, om Wie alle dingen zijn en door Wie alle dingen zijn, dat Hij, om veel ​kinderen​ tot heerlijkheid te brengen, de Leidsman van hun zaligheid door lijden zou ​heiligen”[3].

God is de Schepper.
God is ook de Herschepper. De in zonde gevallen wereld maakt Hij weer als nieuw. Er komt nieuwe Geestdrift. Ons leven komt weer op de juiste koers te liggen, richting de hemelse heerlijkheid namelijk.
De Hebreeënschrijver zegt: blijf naar de Heiland kijken! Vertrouw op Zijn beloften!
Dat is de opdracht van de kerk.
Gods kinderen moeten vertrouwend leven.
God heeft alle macht – in de hemel en op de aarde.

Het bovenstaande is, om zo te zeggen, het beste medicijn tegen het gif van de evolutietheorie.
Alle argumenten die kerkmensen tegen die theorie in brengen, hebben ten diepste één basis: geloofsvertrouwen.

Onze goede God was er al vóór de wereld bestond[4].
Kijkt u maar in Psalm 90:
“Al vóór de bergen geboren waren
en U de aarde en de wereld voortgebracht had,
ja, van eeuwigheid tot eeuwigheid bent U God”[5].
En in Psalm 106:
“Geloofd zij de HEERE, de God van Israël,
van eeuwigheid tot eeuwigheid;
laat heel het volk zeggen: ​Amen.
Halleluja!”[6].
Of ook in Psalm 147:
“Onze Heere is groot en geweldig in kracht,
Zijn inzicht is onmetelijk”[7].
In de evolutietheorie smijt men met miljoenen jaren. Met miljarden jaren zelfs. De oerknal klonk, zo zegt men, een dikke 13 miljard jaar geleden. De aarde ontstond, stelt men, ruim 4 miljard geleden. En de eerste levensvormen – dat zijn, vertelt men, de bacteriën – kwamen 3,6 miljard jaar geleden in de wereld[8].
In de christelijke wereld smijten we niet met miljoenen jaren. En ook niet met miljarden jaren. En ook niet met triljarden; een triljard is 1.000.000.000.000.000.000.000, duizendmaal triljoen[9]. Wij geloven eenvoudig: onze God is van eeuwigheid.

De kerk houdt het vast: Jezus Christus is onze Huismeester. Hij is altijd trouw. Hij is zo lang, zo breed en zo hoog dat wij daar geen aardse getallen aan kunnen verbinden.
Wij kunnen maar beter terugkeren naar Hebreeën 3: “Christus​ echter is getrouw over Zijn huis als Zoon. Zijn huis zijn wij, als wij tenminste de vrijmoedigheid en de roem van de hoop tot het einde toe onwrikbaar vasthouden”[10].
Jezus Christus is in deze wereld de grote Bouwer. Hij construeerde alles wat er in deze wereld is.
Maar onze Heiland is eerst en vooral het Hoofd van de kerk. De wereld heeft het druk met het ontstaan, het bestaan en het voortbestaan van de aarde. De kerk lijkt gering. Onbetekenend. Aan slijtage onderhevig, tevens. De kerk zal echter altijd blijven bestaan. Tot in eeuwigheid.
Ga daarom ’s zondags vooral naar de kerk, als u daartoe in staat bent!
Blijf maar werken in de kerk, zolang als u dat kunt!
Laten wij ondertussen Hebreeën 3 maar repeteren: “…Vermaan elkaar elke dag, zolang men van een heden kan spreken, opdat niemand van u verhard zal worden door de verleiding van de ​zonde. Want wij hebben deel aan ​Christus​ gekregen, als wij tenminste het beginsel van de vaste grond van het geloof tot het einde toe onwrikbaar vasthouden”[11].

Noten:
[1] Hebreeën 3:4.
[2] Hebreeën 1:1 en 2.
[3] Hebreeën 2:10.
[4] In het onderstaande gebruik ik onder meer https://answersingenesis.org/nl/antwoorden/bestaat-god-echt/ ; geraadpleegd op maandag 28 oktober 2019.
[5] Psalm 90:2.
[6] Psalm 106:48.
[7] Psalm 147:5.
[8] Zie http://tijdslijn.eu/html/oer.htm ; geraadpleegd op maandag 28 oktober 2019.
[9] Zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Triljard ; geraadpleegd op maandag 28 oktober 2019.
[10] Hebreeën 3:6.
[11] Hebreeën 3:13 en 14.

3 juli 2019

Evolutie negeert de heilige God

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: ,

Gods Woord vertelt het ons in alle toonaarden: God heeft de wereld geschapen.

Er zijn mensen die ons volijverig vertellen dat er een oerknal is geweest. Een big bang. Het begin der tijden was, zo zegt men, 13,7 miljard geleden. Pas 8 miljard jaar later begon de aarde zich te ontwikkelen.
Iemand noteert: “In de eerste 3 miljard jaar was de Aarde nog een gloeiende bol die langzaamaan afkoelde. Pas 2 miljard jaar geleden heeft ons zonnestelsel zich rustig gevormd tot wat het nu is”[1].

Daartegenover spreken wij blijmoedig Gods Woord na. Bijvoorbeeld zoals dat in Openbaring 4 staat: “U bent het waard, Heere, te ontvangen de heerlijkheid, de eer en de kracht, want U hebt alle dingen geschapen, en door Uw wil bestaan zij en zijn zij geschapen”[2].

Waar gaat Openbaring 4 over?
Johannes kan rechtstreeks in de hemel kijken. Daar ziet hij een troonzaal. De centrale troon die daar opgesteld staat, werd daar niet voor niets neergezet. Er zit Iemand op. “En Hij Die daar zat, zag eruit als de stenen ​jaspis​ en sardius. En er was een regenboog rondom de troon, die eruitzag als een ​smaragd”[3]. Dit is totaal onaards. We komen in een heel andere dimensie terecht. De God van hemel en aarde resideert daar!
Er zitten vierentwintig ouderlingen om Hem heen. Wereld en kerk vallen daar samen. God is alles. Hij is de Enige die in die troonzaal invloed heeft. Hij bepaalt de gang van zaken. Hij heeft het daar te zeggen.

In die troonzaal heerst overigens geen eerbiedige stilte.
Integendeel.
Het gaat daar flink tekeer: “En uit de troon kwamen bliksemstralen, donderslagen en stemmen. En er stonden zeven vurige fakkels te branden vóór de troon. Dit zijn de zeven Geesten van God”[4].
Het bliksemt en dondert in de hemel.

Thans zien wij het felle contrast met dat verhaal van die oerknal.
BOEM!!…En daarna? Dan lijkt het net of er acht miljard jaar niets gebeurt. Pas dan ontwikkelt zich de aarde. En o ja, er is ook nog een zonnestelsel dat in alle rust ontstaat. Dat is pas 2 miljard geleden.
Maar in de troonzaal van Openbaring 4 is het een drukte van belang. Het zijn buitengewone omstandigheden, daar. Het dondert en bliksemt – en toch kan men op de tronen blijven zitten. Koortsachtige activiteit sluit rust niet uit. Ja, in de hemel leeft men werkelijk in een totaal andere dimensie!

Voor de troon is een glazen zee.
“En in het midden van de troon en om de troon heen waren vier dieren, vol ogen van voren en van achteren”.
Dat doet ons denken aan Ezechiël 1.
Ik citeer: “Uit het midden daarvan kwam een gedaante van vier levende wezens. Dit was hun uiterlijk: zij hadden de gedaante van een mens. Ieder afzonderlijk had vier gezichten en ieder afzonderlijk van hen had vier vleugels. Hun voeten waren rechte voeten en hun voetzolen waren als de voetzolen van een kalf, glinsterend als de schittering van gepolijst koper. Aan hun vier zijden, onder hun vleugels, waren mensenhanden. Wat betreft hun gezichten en hun vleugels gold van alle vier: Hun vleugels raakten elkaar. Zij draaiden zich niet om wanneer zij gingen, zij gingen ieder recht voor zich uit. Hun gezicht leek op het gezicht van een mens, bij alle vier van rechts op de kop van een leeuw, bij alle vier van links op de kop van een rund, en alle vier hadden zij de kop van een arend. Hun gezichten en hun vleugels waren naar boven uitgestrekt. Ieder had twee vleugels die elkaar raakten, en ieder had twee vleugels die hun lichaam bedekten. Zij gingen ieder recht voor zich uit. Waar de Geest heen wilde gaan, daarheen gingen zij. Zij draaiden zich niet om wanneer zij gingen. Wat de gedaante van de levende wezens betreft: hun uiterlijk was als brandende kolen in het vuur, als het uiterlijk van fakkels. Dat vuur ging heen en weer tussen de levende wezens. Het vuur had lichtglans en uit het vuur schoot een bliksem. En de levende wezens schoten heen en weer als een bliksemschicht. Toen ik die levende wezens zag, zie, er was een wiel op de grond naast die levende wezens, bij alle vier aan de voorkant ervan. Het uiterlijk van de wielen en hoe zij gemaakt waren, was als de schittering van een ​turkoois. Alle vier hadden dezelfde gedaante: hun uiterlijk en hun bouw waren zo, alsof er een wiel midden in een ander wiel zat. Wanneer zij gingen, konden zij naar vier zijden gaan. Zij draaiden zich niet om wanneer zij gingen. Wat hun velgen betreft: die waren hoog en die waren vreeswekkend. Verder zaten hun velgen rondom vol ogen, bij alle vier”[5].
Wat betekent dit?
Dat betekent: de oordelen van God komen eraan!
Een uitlegger schrijft: “De vier levende wezens zijn met betrekking tot de aarde niet alleen alomvattend in hun oordeel, maar ze oefenen het ook uit met een volledig inzicht in de toekomst – “vol ogen van voren” –  en in het verleden – “en van achteren” –. Dit inzicht is God eigen, waardoor Hij handelt met volkomen kennis van alle omstandigheden, van alle oorzaken en van alle gevolgen”[6].

Die vier dieren “hadden geen rust en zeiden dag en nacht: ​Heilig, ​heilig, ​heilig​ is de Heere God, de Almachtige, Die was, Die is, en Die komt!”[7].
De heiligheid van God wordt geproclameerd. De wereld wordt duivel-vrij. De satan moet zich rap uit de voeten maken. Zijn ‘bestaansrecht’ is verdwenen. Volkomen verdwenen. Voor altijd.
Daarop reageren die ouderlingen: “U bent het waard, Heere, te ontvangen de heerlijkheid, de eer en de kracht, want U hebt alle dingen geschapen, en door Uw wil bestaan zij en zijn zij geschapen”.

Openbaring 4 heeft een belangrijke boodschap voor evolutionisten.

God heeft de wereld geschapen.
Wie dat ontkent, negeert de heiligheid van God. Hij heeft te weinig begrip van Gods almacht. Hij wil niet erkennen dat God de wereld creëert, en daarna uiterst liefdevol onderhoudt.
Iemand die de evolutietheorie aanhangt geeft God veel te weinig eer.

Noten:
[1] Geciteerd van https://wetenschap.infonu.nl/sterrenkunde/80551-hoe-is-de-aarde-ontstaan-het-verhaal-van-onze-planeet.html ; geraadpleegd op zaterdag 29 juni 2019.
[2] Openbaring 4:11.
[3] Openbaring 4:3.
[4] Openbaring 4:5.
[5] Ezechiël 1:5-18.
[6] Geciteerd uit https://www.oudesporen.nl/Download/OS1736.pdf , pagina 85; geraadpleegd op zaterdag 29 juni 2019.
[7] Openbaring 4:8.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.