gereformeerd leven in nederland

13 augustus 2019

De roepende Geest

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Gods kinderen beschikken allemaal over een interne roepstem. Waar zij ook zijn, altijd roept er Iemand. Op welk tijdstip dan ook, altijd is er die stem.
Heeft u stemmen in uw hoofd? Dan is er zeer waarschijnlijk iets niet goed met u.
Maar die stem in ons hart, die is er altijd. Niet dat wij die altijd horen, dat niet. Maar die stem roept op ieder moment van de dag. En ook op ieder ogenblik van de nacht.
Het is de stem van de Heilige Geest. Hij zegt: “Nu, omdat u ​kinderen​ bent, heeft God de Geest van Zijn Zoon uitgezonden in uw ​harten, Die roept: ​Abba, Vader! Dus nu bent u geen ​slaaf​ meer, maar een zoon; en als u een zoon bent, dan bent u ook erfgenaam van God door ​Christus”.
Zo staat dat in Galaten 4[1].

Wat bedoelt Paulus daar mee?
De Basisbijbel parafraseert het zo: “Ik bedoel het volgende. Stel dat een zoon al wel de erfenis van zijn vader heeft geërfd, maar hij is nog niet volwassen. Dan heeft hij eigenlijk nog net zo weinig als een slaaf. Want hij is wel de eigenaar van alles, maar hij mag er zelf nog helemaal niets mee doen. Iemand anders neemt voor hem de beslissingen. En dat duurt tot het moment dat zijn vader had bepaald. Hetzelfde geldt eigenlijk voor ons. Zolang wij Joden nog niet ‘volwassen’ waren, moesten we gehoorzamen aan de wet van Mozes die God ons had gegeven. Net zoals een slaaf zijn heer moet gehoorzamen. Maar toen het moment was gekomen dat God had bepaald, stuurde Hij zijn Zoon. Die Zoon werd geboren uit een Joodse vrouw. En omdat Hij dus een Jood was, moest Hij zich aan de wet van Mozes houden. Alleen zó zou Hij de mensen die zich ook aan de wet van Mozes moesten houden, kunnen bevrijden. Zo zouden we niet langer slaven zijn. We werden kinderen van God, met de rechten van kinderen”[2].

Welnu – Gods kinderen hebben in hun hart een roepstem. Altijd is er die stem.
In ons hart wordt het Evangelie verkondigd: u bent een zoon van Vader! U bent een dochter van Vader!
En waarom?
Omdat Jezus Christus, de Heiland, voor onze zonden heeft betaald. Om het met de Nederlandse Geloofsbelijdenis te zeggen: “Hij heeft Zichzelf in onze plaats voor zijn Vader gesteld, om door volkomen voldoening diens toorn te stillen. Daartoe heeft Hij Zichzelf aan het kruis geofferd en zijn kostbaar bloed vergoten, om ons te reinigen van onze zonden, zoals de profeten hadden voorzegd”[3].
De mensen in Galatië hadden indertijd te maken met mensen die zeiden:
* u moet zich aan de Joodse wet houden
* u moet de Oudtestamentische regels handhaven
* u moet de Joodse rituelen blijven uitvoeren.
Welnee, zegt Paulus tegen de Galaten en tegen ons. Jezus is onze Verlosser! Hij heeft onze schuld betaald! Ga maar vrijmoedig naar God toe!
Die God heeft ons ook de Heilige Geest gegeven. Zijn Geest heeft voltijds werk aan dat roepen: u bent een zoon van Vader! En: u bent een dochter van Vader!

Zo komt het dat wij geloven in Gods beloften. Zo komt het dat wij ’s zondags trouw naar de kerk gaan.
We blijven geloven, ofschoon de wereld ons enigermate excentriek vindt. Wij gaan ’s zondags naar de kerk.

Nee, dat hebben we niet te danken aan onze aanleg voor religie.
Over een dergelijke begaafdheid wordt nogal eens geschreven.
Iemand noteert: “Door sommigen is (…) geopperd dat veel christelijke heiligen ook epilepsie hadden (…). Het opmerkelijkste verhaal is dat van de apostel Paulus, die volgeling van Jezus zou zijn geworden na een visioen tijdens een epileptische aanval. Ook Mohammed wordt er vaak mee in verband gebracht. Sinds de jaren vijftig zijn er experimenten gedaan waarbij de temporaalkwab, onderdeel van de hersenschors, van patiënten werd gestimuleerd tijdens hersenoperaties, waarop de patiënten soms begonnen te vertellen over een ‘kosmisch bewustzijn’, een spirituele aanwezigheid”.
En:
“De temporaalkwab is vaak als het centrum van religiositeit aangewezen. Het is echter de vraag of de ervaringen in de kern al religieus waren. Waarschijnlijk is er slechts sprake van een reeks complexe gewaarwordingen, die vervolgens worden geïnterpreteerd als een religieuze of mystieke ervaring. Volgens Dewhurst en Beard (1970) is Joseph Smith, de stichter van de mormonen, hier een voorbeeld van. Hij zou als 14-jarige jongen een epileptische aanval hebben gekregen, waarbij hij het gevoel kreeg dat hij werd overmand door een vreemde macht”[4].

U begrijpt – het ene verhaal is nog mooier dan het andere.

Intussen overwint die Geestelijke roepstem alle obstakels die er in de wereld zijn; inclusief onze eigen weerzin.
Wij leven in een ernstig bedorven wereld.
Wij horen van zogeheten witwaspraktijken en de financiering van terroristische acties[5].
De beurzen kelderen vanwege een handelsoorlog tussen de Verenigde Staten en China[6].
Onlangs meldde het Nederlands Dagblad: “Noord-Korea heeft via cyberaanvallen al voor een kleine twee miljard dollar gestolen van banken en van uitwisselingsdiensten voor cryptomunten. Het geld gebruikt het regime voor de ontwikkeling van nieuwe raketten, stellen VN-experts in hun jongste rapport”[7].
In zo’n wereld is er altijd de verleiding om te vragen: wat heb je aan je geloof? Of ook: dit is toch vechten tegen de bierkaai?
Maar zulke vragen worden overstemd door de roepstem van de Heilige Geest. Hij proclameert: u bent een zoon van Vader! En ook: u bent een dochter van Vader!

Echt geloof – dat is “een vast vertrouwen, dat de Heilige Geest door het evangelie in mijn hart werkt”[8].
Laten we het ons maar blijven realiseren: de Heilige Geest van God overstemt alles en iedereen!

Noten:
[1] Galaten 4:6 en 7.
[2] Geciteerd van https://www.basisbijbel.nl/boek/galaten/4 ; geraadpleegd op woensdag 7 augustus 2019. Dit is de weergave Galaten 4:1-5.
[3] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 21.
[4] Geciteerd van https://skepsis.nl/religieusbrein/ ; geraadpleegd op woensdag 7 augustus 2019.
[5] Zie hierover bijvoorbeeld https://nos.nl/artikel/2296622-abn-amro-moet-alle-particuliere-klanten-doorlichten.html ; geraadpleegd op woensdag 7 augustus 2019.
[6] Zie hierover bijvoorbeeld https://nos.nl/artikel/2296058-aandelenbeurzen-kelderen-door-oplaaiende-handelsoorlog.html ; geraadpleegd op woensdag 7 augustus 2019.
[7] Geciteerd uit: Jan van Benthem, “Noord-Koreaans regime een digitale roversbende”. In: Nederlands Dagblad, woensdag 7 augustus 2019, p. 8 en 9. Citaat van p. 8.
[8] Heidelbergse Catechismus – Zondag 7, antwoord 21.

4 april 2019

Vastheid in de vrijheid

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

In onze tijd wordt maar al te vaak een vrije, onderzoekende en tolerante levenshouding gepropageerd[1].

Men suggereert dat christenen niet vrij zijn.
Bovendien zijn zij dom; want zij onderzoeken nooit wat.
En verder: tolerant zijn zij al helemaal niet. Want God en Zijn Woord gaan boven alles uit.

Natuurlijk – in het bovenstaande zijn allerlei nuances aan te brengen.
Lang niet iedereen brengt het zo rechtlijnig en duidelijk.
Maar de hierboven omschreven opinie is, naar schrijver dezes aanneemt, voor velen wel herkenbaar.

Is er tegen die opinie eigenlijk nog wel iets in te brengen?

Laten wij elkander wijzen op de inzet van Galaten 5: “Sta dan vast in de vrijheid waarmee ​Christus​ ons vrijgemaakt heeft, en laat u niet weer met een ​juk​ van slavernij belasten”[2].

Het is een feit dat Christus ons heeft vrijgemaakt. Daar zit een behaald resultaat achter. Dat geeft toekomstperspectief. Er is nog een hele weg te gaan. Maar die weg kan alleen bewandeld worden vanwege het levensreddende effect van Christus’ werk.
Wij moeten, schrijft Paulus aan de Galaten, ons aan Christus vastklampen.
Christus: Hij is het voornaamste geschenk dat God gaf. Als we in Hem geloven, zo betoogt Paulus, dan worden we vrijgesproken. Dan worden we gerechtvaardigd.
Echte vrijheid komt dus niet voort uit ons eigen onderzoek.
Het zit ‘m niet in onze verdraagzaamheid.
Het gaat helemaal niet over de vraag of ons leven, zoals dat tegenwoordig heet, nog een beetje leuk is.

Christus maakt ons vrij.
Paulus zet dat hard en duidelijk neer.
Gods kinderen zijn vrij van Oudtestamentische regels en wetten, en van allerlei menselijke invullingen daarvan.
En vooral: Gods kinderen zijn vrij van schuld.
Ten diepste bedoelt Paulus dat met vrijheid.

Een vrije, onderzoekende en tolerante levenshouding: die woorden klinken als het meest geslaagde deel van een reclamespot voor het stichten van de ideale maatschappij.
Maar als het gaat over vrijheid en verdraagzaamheid, dan levert dat vandaag heel vaak kilte op. Maatschappelijke kou, zogezegd. Het lijkt me dat we daar in Nederland wel over kunnen meepraten. De sfeer tussen de verschillende bevolkingsgroepen is immers niet al te warm.
Is dat enkele feit niet reeds een bewijs dat mensen het op eigen kracht niet kunnen redden?
Geloof in zichzelf: daarmee komt men bedrogen uit.
Het verhaal van de tolerante houding klinkt mooi.
Maar wie in allerlei menselijk gedoe blijft steken, moet rekening houden met de kracht van de zonde en het failliet van de goede wil.

Geloof – daar moet je, zegt men, iets mee kunnen.
Zelfwerkzaamheid is in diverse Nederlandse kerkgenootschappen een groot goed geworden.
Goed beschouwd zit daar erg veel solisme in, vindt u ook niet?

Welnu – ware gelovigen laten zich, in roerende gezamenlijkheid, aansturen door Gods Heilige Geest.
Wie zich door Hem laten aandrijven komen tot prachtige dingen.
Leest u maar mee in het slot van Galaten 5: “De vrucht van de Geest is echter: ​liefde, blijdschap, ​vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing. Daartegen richt de wet zich niet. Maar wie van ​Christus​ zijn, hebben het vlees met zijn hartstochten en begeerten gekruisigd. Als wij door de Geest leven, laten wij dan ook door de Geest wandelen. Laten wij geen mensen met eigendunk worden, elkaar niet uitdagen en benijden”[3].

Dat klinkt bijna als een reclametekst voor een ideale wereld.
Maar dat is het niet.

Weet u wat Paulus schrijft?
Dit: “Want u bent tot vrijheid geroepen, broeders, alleen niet tot die vrijheid die aanleiding geeft aan het vlees; maar dien elkaar door de ​liefde”[4].
Tegenwoordig zegt men veelal: je moet zelf maar uitvinden wat jouw levensfilosofie is. Als je je daar zo ongeveer aan houdt, kom je een heel eind in de goede richting. En mocht jouw levensovertuiging veranderen, dan is er geen man over boord.
Maar in Galaten 5 staat de profielschets van Gods kinderen. Zij zijn geroepen om vrij te zijn. Het is hun taak om levenslang iets van Gods liefde te laten zien. En één ding is zeker: ware gelovigen zitten niet vast in allerlei patronen. Het zijn geen starre types – welnee. Zij wandelen met Gods Geest door de wereld. Met vaste tred. Zij kijken met liefde naar de wereld om hen heen. Want voor Gods kinderen is het bevrijdingsdag geweest!

Noten:
[1] Dit artikel is een bewerking van een stuk dat ik eerder schreef. Dat stuk is gedateerd op vrijdag 4 april 2008.
[2] Galaten 5:1.
[3] Galaten 5:22-26.
[4] Galaten 5:13.

29 januari 2019

Van een andere planeet?

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: ,

Wie er tegenwoordig een enigszins afwijkende mening op na houdt moet uitkijken. Voor je ’t weet word je scheef aangekeken. Alsof je van een andere planeet komt. Alsof je niet helemaal wijs bent. Alsof jij de wereld niet snapt.
En één ding is zeker: de wereld snapt jou ook niet. Een afwijkende mening… foei toch!

Laatst was er iemand die bij de talkshow Jinek zo’n afwijkende mening ventileerde.
Het Nederlands Dagblad becommentarieerde dat moment in een mediacolumn als volgt: “Inzichtgevend is het ongemak dat ontstond. Alsof je zoiets eigenlijk niet mag vinden. Dat moet toch anders zijn geweest toen er nog rangen en standen waren, en verschillende zuilen. Toen was het een gegeven dat mensen de levenswijze afkeurden van mensen die niet bij hen hoorden. Jolande Withuis beschrijft dit prachtig haar boek Raadselvader, over de communistische zuil waarin haar ouders zich bevonden, en een beetje over de gereformeerde, waaruit haar vader afkomstig was. Withuis schetst een ideologische enclave met een eigen kijk op het leven. ‘Spijkerbroeken droeg je niet, want daarin hadden de cowboys de Indianen uitgemoord. Coca-Cola dronk je niet: kapitalistisch’.
Tegenwoordig zitten we allemaal in één hol vat. En daar moeten we vooral respect hebben voor elkaars keuzes, uiteraard zolang die ergens nog aansluiten bij de liberale levensstijl – dat dan weer wel”[1].

Vrijheid, blijheid – dat is het devies.

In de kerk gaat het er anders aan toe.
Let u bijvoorbeeld maar eens op de instructie die de apostel Paulus in Galaten 6 geeft. Ik citeer: “Broeders, ook als iemand onverhoeds tot enige ​overtreding​ komt, moet u die geestelijk bent, zo iemand weer terechtbrengen, in een geest van zachtmoedigheid. Houd intussen uzelf in het oog, opdat ook u niet in verzoeking komt”[2].

Als iemand dus de fout in gaat, moet hij daar op aangesproken worden. De toon moet dan niet zo zijn alsof er op geringe afstand een bom ontploft. Uit de manier waarop je praat moet vergevingsgezindheid blijken. Alsmede een zekere welwillendheid.
Intussen moet wel duidelijk worden dat de aangesprokene een verkeerde keuze heeft gemaakt. Dat doet de spreker pijn – natuurlijk. Maar het belangrijkste is: degene die op zijn fout aangesproken wordt, moet beseffen dat hij de Here verdriet heeft gedaan.

Een gesprek als bovenbedoeld is verre van eenvoudig.
De aangesprokene kan in een oogwenk in toorn ontsteken. En dat levert dan weer een tegenreactie op bij degene die de zondaar op zijn feilen wijst.
In een ommezien wordt de situatie gekenmerkt door opwinding en al of niet latente vijandigheid.
Voor men het weet ontsporen twee mensen.

Die twee gelovige mensen komen elkaar in de kerk tegen.
Elke zondag.
Jaar in, jaar uit.
En de één denkt over de ander wellicht: ‘daar heb je hém, met z’n foute levensstijl en verkeerde opinies’.
De ander denkt misschien: ‘daar heb je die zedenprediker, die alles in een hokje wil stoppen; o wee als ik een stap over de grens zet… Alsof ik niet mijn eigen levensstijl mag hebben. Alsof ik dit of dat eigenlijk niet mag vinden…’.

Proeft u dat het bovenstaande een beetje ruikt naar dat Jinek-sfeertje?
Merkt u dat iets dergelijks ook in de kerk gebeuren kan?
Voor je ’t weet wordt u scheef aangekeken. Alsof u van een andere planeet komt. Alsof u niet helemaal wijs bent. Alsof u het geloof en de kerk niet snapt.

In de kerk is het parool: blijf in het spoor van de Heiland.
Of, om met Psalm 17 te spreken:
“Mijn voeten bleven in uw spoor
en nimmer wankelden mijn schreden.
Ik roep U aan in mijn gebeden,
want Gij, o God, geeft mij gehoor”[3].

Laten wij Psalm 85 maar in herinnering houden:
“Waar Hij ook gaat, de vrede gaat Hem voor,
liefde en trouw ontspruiten in zijn spoor”[4].

Noten:
[1] Reina Wiskerke, “Bedenkelijke foto’s” – mediacolumn. In: Nederlands Dagblad, woensdag 23 januari 2019, p. 2.
[2] Galaten 6:1.
[3] Psalm 17:3 – berijmd, Gereformeerd Kerkboek-1986.
[4] Psalm 85:4 – berijmd, Gereformeerd Kerkboek-1986.

7 januari 2019

Naar een hoger niveau

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

“Want ik ben door de wet voor de wet gestorven, opdat ik voor God zou leven. Ik ben met ​Christus​ gekruisigd; en niet meer ik leef, maar ​Christus​ leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de ​Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven”.

Hierboven staat het Evangelie in een notendop.
Het zijn woorden uit Galaten 2[1].
Een mens wordt niet zalig door zich netjes aan Gods wet te houden. Een mens wordt verzoend met God doordat Jezus Christus voor zijn zonden is gestorven. Dat moeten wij geloven. Niet meer en niet minder.
Dat geloof wordt door Gods Geest gegeven. De Geest van God woont in de harten van Gods kinderen. Daarom kunnen zij zonder terughoudendheid zeggen: Christus leeft in mij. En daarom kunnen zij ook met recht stellen: wij hebben perspectief op de hemel; want Christus is voor ons gestorven!

Dat geloof is in Nederland niet in de mode.
Maar dat is het in Galaten 2 ook al niet. In Jeruzalem zijn er heftige discussies over. De gemoederen raken verhit. Men staat strak tegenover elkaar – is de wet van Mozes zaligmakend, of niet? En er is nog een vraag: moet je onder de Joden blijven werken, of niet?
Zelfs de leiders zijn het over dat laatste niet met elkaar eens. Petrus wil niet met niet-Joden eten. Stel je toch voor dat je bevuild wordt met heidense smetten! Ja, Petrus heeft het moeilijk met de aanvaarding van de consequenties van Christus’ werk.
En gaandeweg wordt duidelijk: Paulus gaat onder de niet-Joden evangeliseren. Hij wordt niet moe om het uit te bazuinen: geen mens kan gered worden als hij zich keurig aan de Mozaïsche wet houdt[2].
Het leven wordt niet meer beheerst door de wet van Mozes, maar door onze Heiland.

Wat moeten we in onze tijd met Galaten 2 aanvangen?

De Dordtse Leerregels leren ons: “Wat geldt van het licht der natuur, geldt (…) ook van de wet van de Tien Geboden, die God door Mozes in het bijzonder aan de joden gegeven heeft. Want de wet legt wel de grootheid van de zonde bloot en ze overtuigt de mens steeds meer van zijn schuld, maar zij wijst het redmiddel niet aan en ook geeft zij geen kracht om uit deze ellende te komen. En doordat zij door het vlees krachteloos geworden is en de overtreder onder de vloek laat blijven, kan de mens door de wet de heilbrengende genade niet verkrijgen”[3].
Dus: wie zich netjes aan de Tien Geboden houdt, komt niet zomaar in de hemel.
Wie de Mozaïsche wetgeving naleeft, eindigt niet per definitie in de woonplaats van God.

De Nederlandse Geloofsbelijdenis zeggen ons: “Wij geloven dat de schaduwachtige eredienst van het oude verbond en de gebruiken die door de wet waren voorgeschreven, met de komst van Christus hebben afgedaan en dat zo aan al deze schaduwen een einde is gekomen. Daarom moeten de christenen die niet langer handhaven. Toch blijft voor ons de waarheid en de inhoud ervan in Christus Jezus, in wie zij hun vervulling hebben. Wel maken wij nog gebruik van de getuigenissen uit de Wet en de Profeten, om ons in het Evangelie te bevestigen en ook om overeenkomstig Gods wil ons leven in alle eerbaarheid in te richten tot zijn eer”[4].

Met andere woorden –
* Al die offers van het Oude Testament wijzen naar Christus.
* Heel die Mozaïsche wetgeving is gericht op de komst van Christus.
* Offerdienst en wetgeving werpen hun schaduw vooruit.
* En jazeker – Jezus Christus offerde Zijn leven, om eens en voor altijd voor onze zonden te betalen!

Dus –
als wij netjes leven komt ons tweede vaderland, de hemel, niet onmiddellijk dichterbij.
Wij komen niet in de residentie van God, omdat wij, anno Domini 2019, zo keurig binnen de lijntjes leven.
Men hoort heden ten dage wel eens: ‘ik leef best netjes; en dus kom ik vast wel in de hemel’. Maar het wachtwoord voor de hemel is niet ‘fatsoenlijk’. En ook niet ‘achtenswaardig’. En ook niet ‘beschaafd’.

Wij moeten eenvoudigweg geloven in de beloften die Jezus Christus geeft:
* vergeving van onze zonden
* een eeuwig leven.
Meer is niet nodig. Minder ook niet, trouwens.

Hebben de Tien Geboden geheel afgedaan?
Nee. Zeker niet.
Want ze bieden ons prachtige mogelijkheden om onze dankbaarheid voor Christus’ reddingswerk te tonen.
Zo verwijst onze manier van doen weer naar Jezus Christus, de Redder van het leven.

Hoe verhoudt het bovenstaande zich tot onze maatschappij?

Niet zo lang geleden deed minister-president Rutte een klemmend beroep op de burgers in de Nederlandse samenleving.
In een paginagrote advertentie schreef hij onder meer: “In Nederland zien we ook een grote groep die zich niet verantwoordelijk voelt om er met elkaar iets moois van te maken. Mensen die alleen met zichzelf bezig zijn en altijd eerst denken aan hun eigenbelang. (…)
Het is gemakkelijk om verschillen uit te vergroten tot harde tegenstellingen. Maar je kunt je ook realiseren dat dit land juist zo mooi is geworden omdat we altijd hebben geprobeerd om dat tere bezit, dat mooie Nederland, zo goed mogelijk te beschermen. Door met elkaar compromissen te sluiten waarbij we ook lastige problemen op een verstandige manier oplossen. Waar niemand echt helemaal zijn zin krijgt. (…)
Daarom wil ik met deze brief de onuitgesproken afspraak die we met elkaar hebben – om samen dat broze bezit te beschermen – eens uitspreken.(…)
Ik ben ontzettend trots op al die mensen die er op hun eigen manier iets van maken met elkaar. Die omkijken naar een ander. Een arm om iemand heen slaan. Zij maken Nederland mooier. Sterker nog: zij zijn Nederland”[5].

De oproep van de Neêrlandse premier is goed.
De oproep klinkt mooi.
Die oproep streelt het hart.
Sta naast elkaar, zegt minister-president Rutte. Zorg ervoor dat je niet voortdurend tegenover elkaar blijft staan.

Alleen maar –
in de kerk zeggen we meer. En ten diepste zeggen wij iets heel anders.
Daar staan we niet slechts naast elkaar om het samen prettig te hebben. Daar zijn we niet simpelweg bezig om ons bezit op een verantwoorde wijze te beheren. Daar werken wij niet louter aan een jofele maatschappij, waarbij zo ongeveer iedereen zich senang voelt.
In de kerk werken we niet aan een correct leven in een eerlijke en elegante gemeenschap.
We leven daar in de gemeenschap der heiligen.
“De gelovigen hebben allen samen en ieder persoonlijk als leden gemeenschap met de Here Christus en hebben deel aan al zijn schatten en gaven”. Herkent u de Heidelbergse Catechismus?[6].
In de kerk zijn we in alles gericht op de Here Jezus Christus, onze Heiland. Van daaruit leveren we een bijdrage aan een mooie aardse maatschappij. Maar voor de kerk is dat nog maar het begin.
Want er komt een hemelse toekomst aan. Die toekomst gaat open door het werk van “de ​Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven”.

Met dat laatste citaat wij weer terug bij Galaten 2.
Het moge duidelijk zijn: in Galaten 2 brengt de apostel Paulus onze maatschappelijke activiteiten op een hoger niveau!

Noten:
[1] Galaten 2:19 en 20.
[2] Zie voor het bovenstaande Galaten 2:1-16.
[3] Dordtse Leerregels, hoofdstuk III/IV, artikel 5.
[4] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 25.
[5] De brief is te vinden op https://www.vvd.nl/brief-van-mark-rutte-aan-alle-nederlanders/ ; geraadpleegd op dinsdag 1 januari 2019. De brief verscheen op maandag 17 december 2018 in een paginagrote advertentie in het Algemeen Dagblad.
[6] Heidelbergse Catechismus – Zondag 21, antwoord 55. Om de zin in het verband van het artikel te laten passen, werd de woordvolgorde in het citaat iets veranderd.

18 december 2018

In een spiraal omhoog

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

“Want wij verwachten door de Geest, uit het geloof, de hoop van de ​gerechtigheid”.

Hierboven staan woorden uit Galaten 5[1].

Laten wij maar eerlijk zijn: een heel eenvoudige formulering is dat niet.
In een internetencyclopedie staat onder het trefwoord ‘gerechtigheid’ onder meer: “Door geloof in Jezus Christus ontvangt een mens gerechtigheid van God. Hij wordt in volkomen overeenstemming met het recht en de wet van God gebracht”[2].

Op een andere plaats staat genoteerd: “God rekent de rechtvaardigheid van Jezus Christus toe aan een ieder die Zijn volbrachte werk aanneemt en vertrouwt. Zo zeker als God onze zonden aan Christus toerekende, zo zeker rekent Hij Christus’ rechtvaardigheid aan ons toe!”[3].

De Heilige Geest stemt onze wil steeds meer af op Gods verbondswet. Gods Geest zorgt er voor dat wij steeds beter zien wat werkelijk gezond leven is. Vrijheid blijheid – we zitten in een spiraal omhoog.
De duivel, de tegenstander van God, doet niets liever dan ons in een spiraal naar beneden trekken. Bij de satan lijkt het allemaal mooi. Hij voorziet alles van een goudglans. Maar als je dat bovenste laagje eraf poetst, blijkt daaronder niet zoveel moois te zitten. Voor je ’t weet word je vastgezogen in een moeras waar je amper meer uit kunt worden losgetrokken.
Het aardse bestaan van kerkmensen gaat echter in de tegenovergestelde richting.
Gods Geest brengt ons in een spiraal omhoog!

Wat kom je tegen als je in die spiraal omhoog zit?
Antwoord: geloof en liefde. Want Paulus schrijft: “In ​Christus​ ​Jezus​ heeft namelijk niet het ​besneden​ zijn enige kracht, en ook niet het onbesneden zijn, maar het geloof, dat door de ​liefde​ werkzaam is”[4].
Gods kinderen geloven in Jezus Christus, hun Heiland.
Zij zijn er zeker van: al onze zonden worden vergeven.
Zij zijn er zeker van: wij zullen voor eeuwig leven, ook al hebben wij hier op aarde nog met het sterven te maken.

Op deze aarde kunnen wij met regelmaat het gevoel hebben dat wij in een spiraal zitten. We draaien rondjes.
Wilt u een paar voorbeelden? Hieronder staan er twee.
* In ons persoonlijke leven vervallen we steeds weer in dezelfde fout. En eigenlijk hebben we het zelf maar amper door. De verleiding is zo groot…
* In 2011 keurt de Tweede Kamer het gebruik van de stint – een elektrische bolderkar – goed voor gebruik op de openbare weg. Als er een ernstig ongeluk gebeurt, stemt dat velen tot nadenken. En in de Tweede Kamer wordt gezegd: “Het toetsingskader was destijds niet op orde en het toezicht was niet goed. Dat is triest. We hadden er nooit aan moeten beginnen”[5]. En zo zijn wij zo ongeveer terug bij af.
Wij draaien rondjes.
Wij hebben wellicht het gevoel dat de wereld niet vooruit komt. En wijzelf ook niet. Het is immers altoos hetzelfde liedje?

En toch is het niet waar.
Het is gezichtsbedrog.
Want de Heilige Geest trekt Gods kinderen in een spiraal omhoog.
Het voelt meestal niet zo.
Maar voor Gods kinderen is het de werkelijkheid. Ook anno Domini 2018.
Daarom schrijft Paulus in Galaten 5: “Want u bent tot vrijheid geroepen, broeders, alleen niet tot die vrijheid die aanleiding geeft aan het vlees; maar dien elkaar door de ​liefde. Want de hele wet wordt in één woord vervuld, namelijk hierin: U zult uw naaste ​liefhebben​ als uzelf”[6].
Ziet u dat?
We zetten onszelf niet meer op de voorgrond. We kijken vooral naar de mensen in onze omgeving. En wij nemen die mensen, als dat enigszins kan, liefdevol mee. Samen achter de Heiland aan. Op weg naar een gelukkige en vredige toekomst waar het rondjes draaien afgelopen is.

In Galaten 5 heeft Paulus het allemaal keurig op een rijtje: “De vrucht van de Geest is echter: ​liefde, blijdschap, ​vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing”[7].
En ik hoor u denken: daar zijn wij met z’n allen nog heel ver van af. En u hebt gelijk.

Maar het is duidelijk: de Heilige Geest trekt ons in een spiraal omhoog.
En daarom is Psalm 63 zeker op z’n plaats:
“Ik wil U prijzen al mijn dagen,
waartoe uw goedheid mij bewoog,
mijn handen hef ik naar omhoog,
om heel mijn hart U op te dragen”[8].

Noten:
[1] Galaten 5:5.
[2] Zie http://www.christipedia.nl/Artikelen/G/Gerechtigheid ; geraadpleegd op donderdag 13 december 2018.
[3] Geciteerd van https://www.bijbelengeloof.com/index.php?option=com_content&view=article&id=55:rechtvaardigmaking&Itemid=83 ; geraadpleegd op donderdag 13 december 2018.
[4] Galaten 5:6.
[5] Geciteerd van https://nos.nl/artikel/2263313-kamer-we-hadden-nooit-aan-de-stint-moeten-beginnen.html ; geraadpleegd op donderdag 13 december 2018.
[6] Galaten 5:13 en 14.
[7] Galaten 5:22.
[8] Dit zijn de laatste regels van Psalm 63:2 – berijmd, Gereformeerd Kerkboek-1986.

23 november 2018

Feest voor alle kinderen

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Vroeger was Sinterklaas een kinderfeest. En evenzeer een festijn waar grote mensen van genoten.
Heden ten dage is dat anders.

In het Nederlands Dagblad werd afgelopen maandag geschreven: “Sinterklaas voer zaterdag weer een gespannen land binnen. De hernieuwde strijd om de kleur van zijn knechten is sinds 2011 alleen maar vijandiger geworden. Ook binnen de twee kampen is de eensgezindheid momenteel ver te zoeken”.
En:
“De recente geschiedenis van de sinterklaasintocht is er een van demonstraties, confrontaties en arrestaties. Met de confrontaties van afgelopen zaterdag als voorlopig dieptepunt. ‘Ik vraag u allen: willen wij op deze manier een kinderfeest vieren?’, verzuchtte de Haarlemse kortgedingrechter Antoon Schotman in een opvallend openhartig vonnis vorige week. De actiegroep Majority Perspective had de rechter gevraagd om Zaanstad en de NTR te gelasten om tijdens de intocht alleen Pieten toe te staan die zijn ontdaan van ‘racistische uiterlijkheden en gedragingen’”.
En:
“We zien nu dat het voor de meest radicale voor- en tegenstanders in het debat steeds minder gaat om de inhoud, maar om het ‘winnen’ van de strijd. Uit het verleden weten we dat zo’n opstelling gemakkelijk kan ontsporen en tot geweld kan leiden, dat zag je bijvoorbeeld bij de Rote Armee Fraktion”[1].

Kernvraag: is Zwarte Piet een uiting van racisme, of toch niet?
Zeg maar: van kinderfeest tot racismegeest.
We kunnen – helaas, helaas – niet meer zeggen dat dit debat onbelangrijk is.

Ten diepste gaat het conflict over vrijheid. Vrijheid om een Nederlandse traditie vorm te geven. Vrijheid om een kinderfeest te vieren. Vrijheid om een feest te vieren met aangepaste kleding en aangepaste kleuren.
Intussen gaat het conflict ook over het gevoel voor verhoudingen. Met name om de vraag: passen demonstraties bij een kinderfeest?

Het debat over vrijheid en over proportioneel reageren brengt ons vandaag bij Galaten 3. Eerst en vooral bij deze woorden: “Want u bent allen ​kinderen​ van God door het geloof in ​Christus​ ​Jezus. Want u allen die in ​Christus​ ​gedoopt​ bent, hebt zich met ​Christus​ bekleed. Daarbij is het niet van belang dat men ​Jood​ is of Griek; daarbij is het niet van belang dat men ​slaaf​ is of vrije; daarbij is het niet van belang dat men man is of vrouw; want allen bent u één in ​Christus​ ​Jezus”.

De apostel Paulus schrijft in Galaten over de regels en voorschriften in het Oude Testament. Daar waren de Joden aan gebonden. Die Oudtestamentische regels vormden het kader van hun leven. De plaats van de grenspalen was duidelijk. De orders van Bovenaf waren helder!
Welnu – de apostel Paulus zegt: de zaken staan nu heel anders.
U bent nu een kind van God.
U bent niet zo maar in dienst van de Machthebber. Nee, u bent Zijn zoon. U bent Zijn dochter. Dat verandert de verhoudingen totaal. We leven in een andere wereld!

De wereld van de Heilige Geest namelijk.
Zijn Geest geeft vrijheid. Wij zitten niet meer vast aan de ketting van de zonde.
Wij zitten niet meer vast aan de zonde van het niet accepteren van mensen die uit een ander land komen, bijvoorbeeld. En ook niet aan de zonde van het niet accepteren van mensen met een andere kleur, bijvoorbeeld. En ook niet aan de zonde van het opdringen van het eigen recht, bijvoorbeeld.
Voor Joden, voor Grieken, voor Nederlanders, voor Canadezen en voor mensen uit andere volken is er de wetenschap: wij zijn verlost uit de slavernij van de zonde.
Een exegeet zegt: wij zijn vrije zonen en erfgenamen van God geworden[2].

Sinterklaas en Zwarte Piet behoren tot de folklore van Nederland. Het is een Neêrlandse creatie, die in zijn huidige vorm sinds 1850 bestaat[3].
Met die folklore mag u meegaan.
Die folklore mag u ook negeren.
Dat alles ligt besloten in de vrijheid van burgers van het koninkrijk der Nederlanden.

Maar wij hebben een vrijheid die zichtbaar wordt in onze ‘kleding’. Die kleding kregen we aan bij onze doop.
De Gereformeerd-vrijgemaakte predikant dr. W.G. de Vries (1926-2006) heeft daar in een preek eens over gezegd: “Eenmaal hebben onze ouders ons bij het doopvont gebracht. Daar had je nog geen enkel besef van. Maar door je christelijke opvoeding ging je steeds meer beseffen, wat dit voor je betekent. We werden met Christus bekleed. Er werd een nieuwe kleding over je aangebracht. Christus zelf. En deze Christus heeft Gods wet volkomen gehouden. Ook de straf over onze overtreding van die wet heeft Hij aan het kruis gedragen. Als zijn kleed over ons leven ligt, ziet God ons als mensen die zijn wet helemaal houden en die geen enkele straf meer krijgen. Weg dus met de gevangenis.
Jezus, leven van ons leven! Dat betekent niet: ik wens te zijn als Jezus. Dat kan niemand. Want wie is volmaakt? Maar het betekent wel dat zijn bloed ons reinigt van alle zonden. Dat is de blijde erkenning dat Hij ons onvolkomen leven dekt met het kleed van zijn volmaaktheid”[4].
Dat is de sfeer die Paulus in Galaten 2 reeds heeft aangeduid: “niet meer ik leef, maar ​Christus​ leeft in mij”[5].

Het Sinterklaasfeest en de bijbehorende cadeaus maken ons rijker. Maar dat is maar tijdelijk.
U bent “één in Jezus Christus”, noteert Paulus. In de kerk is daar, naar wij mogen hopen, geen discussie over. Die eenheid maakt ons puissant rijk. Eindeloos rijk.

Zo is het feest voor alle kinderen.
Voor alle kinderen van God, wel te verstaan.

Noten:
[1] “Zwartepietdebat gaat enkel nog om het winnen van de strijd”. In: Nederlands Dagblad, maandag 19 november 2018, p. 14 en 15.
[2] Zie http://christipedia.nl/Artikelen/G/Galaten_(brief) ; geraadpleegd op maandag 19 november 2018.
[3] Zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Sinterklaasfeest ; geraadpleegd op maandag 19 november 2018.
[4] Geciteerd van http://www.prekendiespreken.nl/preken/dutch/gal03v26.html ; geraadpleegd op maandag 19 november 2018.
[5] Galaten 2:20.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.