gereformeerd leven in nederland

25 september 2019

Verlos ons van de boze

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Op woensdag 18 september 2019 – vandaag precies een week geleden – werd Derk Wiersum doodgeschoten. Dat gebeurde bij zijn huis in Amsterdam-Buitenveldert. Wiersum was een bekende strafrechtadvocaat. Wiersum “richtte zich de laatste jaren vooral op zware en georganiseerde criminaliteit en stond kroongetuige Nabil B. bij in de zaak tegen Ridouan Taghi”[1].

Wiersum laat een echtgenote en twee kinderen achter.
Wat een leed voor dat gezin!
Ongeveer heel Nederland schoot overeind. En terecht.
Maar laten wij eerst vaststellen dat een man en vader om het leven werd gebracht. In een paar seconden kwam een groot verdriet in het leven van zijn naasten.

In dergelijke omstandigheden komt Johannes 11 heel dichtbij. Jezus zegt daar: “Ik ben de Opstanding en het Leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al was hij gestorven, en ieder die leeft en in Mij gelooft, zal niet sterven in eeuwigheid. Gelooft u dat?”[2].
Wij leven mee met de naasten van de omgebrachte advocaat.
Maar daarnaast is er ook de oproep: vertrouw in deze verdorven maatschappij toch op Jezus Christus, de Heiland! Of ook: laat tot u doordringen dat de wereld zwart wordt als u het reddingswerk van Jezus Christus miskent!
Dat
is het belangrijkste in situaties als deze.
Wij moeten ons wenden tot God, de Schepper en Onderhouder van deze wereld.
Wij moeten er bij de Here op aandringen: “En ​vergeef​ ons onze ​zonden, want ook wij ​vergeven​ aan iedereen die ons iets schuldig is. En leid ons niet in verzoeking, maar verlos ons van de boze”[3].
Die bede moet de prioriteit van de kerk zijn, en eigenlijk van heel Nederland en de wereld.
Die woorden moeten voorin onze mond liggen.

Een aanslag op de rechtsstaat!, schreeuwt bijkans iedereen. En ja, dat is waar. Maar laten wij wel wezen: in Nederland worden in onze tijd aan de lopende band aanslagen op de rechtsstaat gepleegd.
Op Twitter schreef iemand terecht: “Het is walgelijk wat #DerkWiersum is overkomen, ik leef mee met zijn familie en nabestaanden. Maar wat mij wel stoort: is zijn leven meer waard, dan van alle anderen die geliquideerd zijn, dat we nu ineens ‘wakker worden’ in een andere wereld? Die andere wereld was er al”[4].
Er zit geen rem meer op!, constateren de mensen als zij een blik op onze maatschappij werpen. En ook dat is waar. Sterker nog: Nederland is een narcostaat. Er worden drugs doorgevoerd; op dat gebied zijn wij Nummer Eén in de wereld. Er worden drugs geproduceerd. Het is een ‘industrie’ waarin miljarden omgaan. En nee, dat alles geschiedt niet in een andere wereld; het vindt plaats in onze maatschappij.
Bovendien: liquidaties worden vandaag de dag soms uitgevoerd door jeugdigen van 16 of 17 jaar. Door jonge jongens die zichzelf, via de drugs, in moeilijkheden hebben gebracht. En als zij eenmaal in de handel zitten kunnen zij niet meer terug…

Aldus bezien moet er in de komende jaren veel aandacht zijn voor jongeren en hun noden.
En zeker ook voor Gereformeerde jongeren.
En voor de gezinnen die midden in een zondige wereld staan.

Prediker 11 en 12 krijgen opeens een nieuwe actualiteit: “Verblijd u, jongeman, in uw jeugd, en laat uw ​hart​ vrolijk zijn in de dagen van uw jeugd. Ga in de wegen van uw ​hart en volg wat uw ogen zien, maar weet dat God u over dit alles in het gericht zal brengen. Weer dus de wrevel uit uw ​hart, en doe het kwade weg uit uw lichaam. De jeugd en jonge jaren zijn immers een zucht. Denk aan uw Schepper in de dagen van uw jeugd, voordat de kwade dagen komen en de jaren naderen waarvan u zeggen zult: Ik vind er geen vreugde in”[5].
Die nieuwe actualiteit is: sta samen met God in de werkelijkheid van 2019. Zoek niet naar een andere werkelijkheid – in de drugswereld bijvoorbeeld – want dat is een nep-realiteit.

Natuurlijk, de werkelijkheid is hard.
En ja, massa’s mensen zijn ook hard.
Maar in die wereld wordt een keuze voor God gevraagd. Die keuze is om twee redenen nodig.
In de eerste plaats is de tijd van jeugd en jong zijn relatief kort. Opeens ben je 25. Op zekere dag ben je 30. Opeens is de jeugdigheid er van af…
In de tweede plaats heb je, ook als jongere, geen vat op het leven. De dingen lopen nooit helemaal als gepland.
In die omstandigheden zegt God: Ik blijf bij je. En: Ik ben voor eeuwig te vertrouwen!

Prediker heeft in hoofdstuk 7 al een wijze raad gegeven: “Wees niet al te ​rechtvaardig en acht uzelf niet bovenmate wijs. Waarom zou u uzelf verwoesten? Wees niet al te goddeloos en wees niet al te dwaas. Waarom zou u sterven vóór uw tijd?”[6].
Houdt eerst en vooral contact met God. Dat lijkt bekrompen. Maar uiteindelijk geeft het ruimte in je leven!

En trouwens, in Prediker 10 merkt de schrijver op: “De dwaas gebruikt veel woorden, maar de mens weet niet wat er gebeuren zal. Wat er na hem zal gebeuren, wie zal het hem bekendmaken?”[7].
Er is geen mens die in de toekomst kan kijken. Misschien droom je van een carrière. Of gewoon van huisje-boompje-beestje. Over zulke dingen wordt in onze wereld heel wat afgepraat.
Gereformeerde mensen, jongeren incluis, zullen zich moeten blijven realiseren dat God hun leven in Zijn handen heeft. Het gaat niet om onze eigen handigheid. Het draait in het leven niet om persoonlijke alertheid. De kern van succes ligt niet in verbale of schriftelijke kwaliteiten. Het centrale punt moet wezen: “Vrees God, en houd u aan Zijn geboden, want dit geldt voor alle mensen”[8].

Laten we elkaar nog één keer op Spreuken 11 en 12 wijzen. “Doe het kwade weg uit uw lichaam”. Veel duidelijker kan het niet. De boodschap is duidelijk: blijf van de drugs af!
En verder?
De titel boven dit artikel moet onze voortdurende bede zijn!

Noten:
[1] Geciteerd van https://nos.nl/artikel/2302238-wie-was-de-geliquideerde-advocaat-derk-wiersum.html ; geraadpleegd op donderdag 19 september 2019.
[2] Johannes 11:25 en 26.
[3] Lucas 11:4.
[4] Geciteerd van @PeschiNijs; geraadpleegd op donderdag 19 september 2019.
[5] Prediker 11:9-12:1 a.
[6] Prediker 7:16 en 17.
[7] Prediker 10:14.
[8] Prediker 12:13.

9 augustus 2019

Evangelie tegen een donkere achtergrond

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

Zaterdag 3 augustus 2019: het is de dag van de Canal Parade in de Neêrlandse hoofdstad[1]. Bijkans gans Amsterdam lijkt vol enthousiasme. Wat? Het applaus ruist over de lage landen!
Kleine lokale LHBT stichtingen, landelijke LHBT belangen verenigingen, gay-horeca, roze netwerken van multinationals en banken, roze overheidsinstellingen, politieke partijen, ministeries en (media)bedrijven – zij allen tonen hun sympathie.

Een commentator van het Nederlands Dagblad typeert de situatie onder meer als volgt: “Vandaag is de wereld van ons. Met dat gevoel zijn tienduizenden homoseksuele mannen en lesbische vrouwen vandaag in Amsterdam. Vandaag zijn ze niet de uitzondering, die blikken op zich gericht voelen – oordelend, meewarig, soms dreigend. Ze zijn niet het probleem, waarop ze aangesproken worden en waarvoor beleid moet worden bedacht. Vandaag zijn zij normaal. Onder elkaar. Samen. Zichzelf”[2].
Men vindt het heerlijk om zichzelf te zijn!

In El Paso, Texas USA, komen in de afgelopen weekwisseling minstens twintig mensen om als iemand in en bij een supermarkt begint te schieten.
In Dayton, Ohio USA, komen in de afgelopen weekwisseling negen mensen om als iemand bij een bar begint te schieten[3].

Waren die schutters ook zichzelf?
Eén ding is zeker: zij deden het allemaal zelf.
Echter – zij vonden het vast niet prettig om zichzelf te zijn.

Je moet jezelf zijn, zeggen de mensen. Dat nu is, goed beschouwd, een sprookje.
De werkelijkheid staat in Romeinen 3: “Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos geworden. Er is niemand die goeddoet, er is er zelfs niet één. Hun keel is een open ​graf, met hun tong plegen zij bedrog, addergif is onder hun lippen. Hun mond is vol ​vervloeking​ en bitterheid, hun voeten zijn snel om bloed te vergieten. Vernieling en ellende is op hun wegen”[4].

Paulus schrijft het bovenstaande aan christenen in Rome. Maar wat hij noteert, heeft hij niet helemaal zelf bedacht. Hij heeft zijn gedachten van David geleend. Want David zegt in Psalm 14:
“Zij allen zijn afgedwaald, tezamen zijn zij verdorven;
er is niemand die goeddoet,
zelfs niet één.
Hebben zij dan geen kennis, allen die ​onrecht​ bedrijven,
die mijn volk opeten alsof zij brood aten?
Zij roepen de HEERE niet aan”[5].

Natuurlijk – er zijn ook mensen die netjes leven. Er zijn mensen die nog nooit een vlieg hebben gedaan.
Maar de zonde is in mensenlevens ingebakken.
Om met de Nederlandse Geloofsbelijdenis te spreken: “Wij geloven dat door de ongehoorzaamheid van Adam de erfzonde zich over heel het menselijk geslacht heeft verbreid. Zij is een verdorvenheid van de hele natuur en een erfelijk kwaad, waarmee zelfs de kleine kinderen in de moederschoot besmet zijn. Zij is namelijk de wortel waaruit allerlei zonden in de mens voortkomen. Daarom is ze zó gruwelijk en afzichtelijk voor God, dat zij reden genoeg is om het menselijk geslacht te veroordelen. Zelfs door de doop is zij niet geheel vernietigd of uitgeroeid, omdat de zonde altijd uit deze verdorvenheid ontspringt als opwellend water uit een giftige bron”[6].

Zo staat het er voor met de mensen op aarde.
Ja, ook met de mensen van 2019.

Als mensen echt zichzelf zijn, zullen ze volstrekt dominant wezen.
Heeft u een diepgewortelde hekel aan de Canal Parade in Amsterdam, omdat daar dingen gebeuren waarmee God niet geëerd wordt? De mensen willen u ’t liefst doodzwijgen! En als blikken konden doden…

En ja, met echte wapens kun je mensen metterdaad om het leven brengen. Zoals daar in Texas. Zoals daar in Ohio.
Wat ook de precieze motivaties voor die schietpartijen geweest zijn, duidelijk is wel dat in het leven van de schutters de zon niet scheen.

Ook in deze mistroostige omstandigheden kan Gods Woord spreken. De Blijde Boodschap dient te worden verkondigd. Het Evangelie moet worden geproclameerd.

Wat is er nodig in Amsterdam…?
In El Paso..?
In Dayton…?
En bij ons…?
Wij behoren dóór te lezen in Romeinen 3: “Maar nu is zonder de wet ​gerechtigheid​ van God geopenbaard, waarvan door de Wet en de Profeten is getuigd: namelijk ​gerechtigheid​ van God door het geloof in ​Jezus​ ​Christus, tot allen en over allen die geloven, want er is geen onderscheid. Want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God, en worden om niet gerechtvaardigd door Zijn ​genade, door de verlossing in ​Christus​ ​Jezus”[7].

Daar staan bijzondere woorden: “tot allen en over allen die geloven”.
Tot alle gelovigen – dat wil zeggen: de vrijspraak van schuld door het geloof komt naar Gods kinderen toe. Dat geloof wordt hen gegeven. Zij krijgen het geloof, om zo te zeggen, op een presenteerblaadje aangeboden. Ziet u Gods uitverkiezing aan de horizon schemeren?
Over alle gelovigen – dat wil zeggen: de vrijspraak van schuld door het geloof overkoepelt het leven. Het hele bestaan wordt erdoor getekend. Het leven krijgt een andere kleur en ontvangt een ander perspectief. Gelovigen gaan het leven van een heel andere kant bekijken.

Mensen worden vrijgesproken van schuld. Mensen uit alle tijden. Mensen van allerlei komaf. Mensen uit allerlei plaatsen op de wereld.
De rechtsvervolging is ten einde. De deur van de rechtbank gaat dicht.
Die magnifieke vrijspraak komt niet uit de lucht vallen. In het Oude Testament wordt die al aangekondigd. Toegegeven – de ene keer gebeurt dat wat explicieter dan de andere keer, maar toch.
Het geloof in de schitterende kracht van het verlossingswerk van Jezus Christus, de Heiland – dat is voldoende. In Amsterdam, in El Paso, in Dayton en overal ter wereld.

Dat geloof glinstert en schittert des te mooier tegen de donkere achtergrond van zonde in de catacomben van het hart en duisternis in menselijke zielen.
Er zijn tegenwoordig heel wat genootschappen die zich ‘kerk’ noemen alwaar men zonde en duisternis het liefst een beetje verdonkeremaant.
Echter – steeds weer is daar die weerbarstige werkelijkheid. Laten we elkaar maar recht in de ogen kijken, en zonde en donkerheid vooral niet negeren.
Wie zich realiseert hoe armoedig mensen ten diepste zijn, beseft te meer hoe dankbaar hij mag wezen voor het feit van zijn redding!

Noten:
[1] De internetpagina van de Canal Parade is te vinden op https://pride.amsterdam/events/canal-parade-2019/ ; geraadpleegd op maandag 5 augustus 2019.
[2] “Een warm bad” – commentaar van Wim Houtman in: Nederlands Dagblad, zaterdag 3 augustus 2019, p. 3.
[3] Zie hierover bijvoorbeeld https://www.telegraaf.nl/nieuws/587609633/9-doden-en-26-gewonden-bij-schietpartij-in-ohio en https://www.telegraaf.nl/nieuws/1017741188/zeker-20-doden-bij-bloedbad-el-paso ; geraadpleegd op maandag 5 augustus 2019.
[4] Romeinen 3:12-16.
[5] Psalm 14:3 en 4.
[6] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 15.
[7] Romeinen 3:21-24.

7 augustus 2019

Wapens hebben niet het laatste woord

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

“Het wapenverdrag dat Europa veiliger maakte is definitief dood”. Aldus kopt de NOS op vrijdag 2 augustus 2019.
En daaronder staat onder meer: “De Koude Oorlog is al lang voorbij, maar de raketten die ruim 30 jaar in de ban waren, kunnen weer ingezet worden. Want het Amerikaans-Russisch akkoord tegen korte- en middellangeafstandsraketten – het INF-verdrag – is vanaf vandaag definitief dood”.
En:
“Het verdrag was aan vernieuwing toe, zegt defensiedeskundige Ko Colijn van het Clingendael Instituut. ‘Sinds 2006 was het niet meer van deze tijd. Het verdrag legde Amerika en Rusland beperkingen op, maar andere landen niet’. En dat was vooral Rusland een doorn in het oog, want het waren juist aangrenzende en dichtbijgelegen landen die een eigen arsenaal van korte- en middellangeafstandsraketten opbouwden – zoals China, Turkije en Iran”.
En:
“Bovendien is het verdrag ook door nieuwe technologie achterhaald geraakt, schrijft Colijn, want ‘zee- en luchtwapens vallen er buiten en zijn inmiddels even bedreigend als op land gestationeerde wapens’. Hij voegt eraan toe dat ‘over een jaar of tien elke plek op aarde op elke manier supersnel en ongehinderd aangevallen kan worden’”.

Het is, zou men kunnen uitroepen, toch treurig dat het mensdom afspraken maken moet over het gebruik van wapens!
Kan men zich niet rustig en vredelievend opstellen? Daar wordt de wereld toch beter en evenwichtiger van?
Enige tijd geleden stond in het Nederlands Dagblad een ouderenportret van een man uit Valthermond die met een peinzende blik sprak: “Als alle mensen waren zoals ik, was er geen oorlog”. Dat was een gedachte die vroeger bij de man opgekomen was. Nu vindt hij het een rare gedachte, zegt hij. Maar de oude man spreekt ook onomwonden uit: “… ik wilde zelf niet dood, en ik schiet zelf ook niet graag iemand anders dood”[1].

Dat laatste klinkt buitengewoon rustgevend. Alsof de wereld op slag kalmeert als iedereen vreedzaam onder een lommerrijke boom gaat zitten.
Het Woord van God helpt ons ruw uit de droom.
Leest u maar mee in Genesis 49: “Simeon​ en ​Levi​ zijn broers, hun wapens zijn werktuigen van geweld. Laat mijn ziel niet in hun geheim overleg komen, en mijn ​eer​ niet aan hun bijeenkomst deelnemen; want in hun woede hebben zij mannen doodgeslagen; en in hun moedwil hebben zij runderen de pezen doorgesneden. Vervloekt zij hun woede, want die is hevig, en hun verbolgenheid, want die is hard”[2].
Deze typeringen zijn van vader Jakob. En men hoort bijna de onuitgesproken vraag: zijn dit mijn kinderen? Zit dit geweld in mijn nageslacht?

Een exegeet noteert bij deze verzen: “Jakob kan zich met hun beraadslagingen en vergaderingen niet verenigen en distantieert zich hier volkomen van. Want, zegt hij, in hun toorn vermoordden zij mensen en moedwillig verminken ze ossen (…). Vanwege hun grimmige woede en hun wrede razernij ontvangen zij van Jakob geen zegen, maar een vloek over hun woede. Het resultaat is: ‘Ik zal hen over Jakob verdelen, hen over Israël verspreiden’ (…). De woorden klinken als een woord van de HERE, wat wijst op Jakobs profetische rol hier. Simeon en Levi zullen vanwege hun greep naar het landbezit van Sichem in het beloofde land geen eigen stamgebied bezitten. Van de Levieten weten we dat zij na de landinname verstrooid woonden over achtenveertig steden van Israël (…). Met Simeon is het anders gegaan. Hij kreeg als de kleinste stam geen afgegrensd stuk land, maar een aantal steden in het stamgebied van Juda, waarin hij van lieverlee is opgegaan (…). Hier is dus sprake van ‘verstrooien’ in de zin van ‘oplossen’”[3].

Iemand anders noteert: “Jakob vervloekt hun ongecontroleerde wilde woede die ze uitwerkten op een arrogante, buitenmaatse en laffe manier op de inwoners van Sichem”.
En:
Het is de wens van Jakob “dat Israël zijn woede niet laat uitmonden in hevige en harde gruweldaden. Hij veroordeelt de ongecontroleerde woede van zijn zonen Simeon en Levi die elkaar versterken in hun houding. Die twee samen zijn gevaarlijk. Blinde drift is iets dat niet kan in het beter land dat hen beloofd is”[4].

De conclusie is onontkoombaar – het benoemen van geweld wordt in de Bijbel niet geschuwd. Gelovige ouders en hun kinderen zijn niet allemaal heilige boontjes. En de God van het verbond laat dat heus niet over Zijn kant gaan!
Zeker, in eerste instantie lijkt het erop dat de Here zich niks van al het aards geweld aan trekt. Simeon en Levi worden niet door een onzichtbare Macht tegengehouden. De Verbondsgod geeft hen verantwoordelijkheid in het leven. Zij lopen niet aan een Goddelijke leiband.
Maar hun handelen heeft uiteindelijk zeker consequenties!

Intussen grijnst ons nog altijd die actuele vraag aan: het wapenverdrag dat Europa veiliger maakte is definitief dood – is er nog hoop, anno Domini 2019?
Antwoord: jazeker!
Want Jakob zegt ook: “De ​scepter​ zal van Juda niet wijken en evenmin de heersersstaf van tussen zijn voeten, totdat Silo komt, en Hem zullen de volken gehoorzamen”[5].

Jakob spreekt profetische woorden. Hij spreekt een zin uit waarvan hij de reikwijdte niet bevroeden kan.
Maar door de Bijbel heen klinkt de echo van Genesis 49.

De Here zegt in 1 Kronieken 22 tegen David: “Zie, een zoon zal u geboren worden; díe zal een man van rust zijn, want Ik zal hem rust geven van al zijn vijanden van rondom. Ja, ​Salomo​ zal zijn naam zijn, want Ik zal in zijn dagen ​vrede​ en stilte over Israël geven. Hij is het die voor Mijn Naam een ​huis​ zal bouwen, en hij is het die Mij tot een zoon zal zijn, en Ik hem tot een Vader. En Ik zal de ​troon​ van zijn koninkrijk tot in eeuwigheid over Israël bevestigen”[6].
Tot in eeuwigheid – ja, dat staat er. Dat wil zeggen: Salomo is in zekere zin maar een tussenpersoon. Er komt een Redder die groter is.
Dat is de Redder waarover Jesaja in hoofdstuk 49 zegt: “Het is te gering dat U voor Mij een Knecht zou zijn om op te richten de stammen van ​Jakob en om hen die van Israël gespaard werden, terug te brengen. Ik heb U ook gegeven tot een Licht voor de heidenvolken, om Mijn heil te zijn tot aan het einde der aarde. Zo zegt de HEERE, de Verlosser van Israël, zijn ​Heilige, tegen de verachte Ziel, tegen Hem van Wie het volk een afschuw heeft, tegen de Knecht van heersers: Koningen zullen het zien en opstaan, vorsten – zij zullen zich voor U neerbuigen, omwille van de HEERE, Die getrouw is, de ​Heilige​ van Israël, Die U ​verkozen​ heeft”[7].

Daarom kan de dichter van Psalm 87 ook zingen:
“Ik noem ​Rahab​ en ​Babel​ onder wie Mij kennen;
zie, de Filistijn en de Tyriër, met de Cusjiet:
die zijn daar geboren.
Van ​Sion​ wordt gezegd:
Man voor man is erin geboren.
De Allerhoogste Zelf doet haar standhouden.
De HEERE telt hen erbij,
wanneer Hij de volken opschrijft,
en zegt: Deze is daar geboren”[8].

Er wordt hard gewerkt aan een geheel vernieuwde hemel en een totaal vernieuwde aarde. Openbaring 21 zegt daarover: “En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan. En de zee was er niet meer”[9].
Alles wijst in Openbaring 21 op Jezus, onze Heiland. Onze aandacht wordt voortdurend geconcentreerd op het Lam en op het nieuwe Jeruzalem: “Ik zag geen ​tempel​ in haar, want de Heere, de almachtige God, is haar ​tempel, en het Lam. En de stad heeft de zon en de maan niet nodig om haar te beschijnen, want de heerlijkheid van God verlicht haar, en het Lam is haar ​lamp”[10].
En:
“Al wat ​onrein​ is, zal er niet inkomen, en ook niemand die zich bezighoudt met gruwelen en leugens, maar alleen zij die geschreven zijn in het ​boek​ des levens van het Lam”[11].

Het laatste wat wij in deze wereld horen is niet het knallen van allerlei wapentuig.
Met het sluiten van verdragen omtrent het gebruik van wapens is niet het laatste woord gezegd.
Want Christus zegt: “Ik ben de Alfa, en de Omega, het Begin en het Einde, de Eerste en de Laatste”![12]

Noten:
[1] In: Zomer, bijlage bij het Nederlands Dagblad, zaterdag 27 juli 2019, p. 20.
[2] Genesis 49:5, 6 en 7 a.
[3] Geciteerd van de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Genesis 49:1-7.
[4] Geciteerd van https://denieuwefilosoofvanoudenburg.wordpress.com/2018/05/14/het-gedrag-van-simeon-en-levi-werd-veroordeeld-door-israel/ ; geraadpleegd op vrijdag 2 augustus 2019.
[5] Genesis 49:10.
[6] 1 Kronieken 22:9 en 10.
[7] Jesaja 49:6 en 7.
[8] Psalm 87:4, 5 en 6.
[9] Openbaring 21:1.
[10] Openbaring 21:22 en 23.
[11] Openbaring 21:27.
[12] Openbaring 22:13.

7 juni 2019

Pinksterperspectief

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , , ,

“En Ik zal wonderen geven in de hemel boven en tekenen op de aarde beneden: bloed, vuur en rookwalm. De zon zal veranderd worden in duisternis en de maan in bloed, voordat de grote en ontzagwekkende dag van de Heere komt”[1].

Dat zijn woorden van Petrus. Ze staan in Handelingen 2. Hij spreekt ze uit op de eerste Pinksterdag. Die woorden heeft hij trouwens niet van zichzelf. Hij citeert ze uit het tweede hoofdstuk van de profetie van Joël[2].

Ziet u het voor u?
De zon verdwijnt volledig. Het wordt nacht. Stikdonkere nacht.
Bloed – notabene, de maan wordt rood.
Grote kolommen rook stijgen op. En overal is vuur.
Het wordt vrijwel helemaal donker. Op dat flakkerend vuur na, dus.
Eigenlijk is het zicht op zo’n wereld beangstigend!

In de afgelopen dagen hebben we in Nederland een paar keer noodweer gehad. De NOS kopte: “Problemen op spoor door noodweer, code oranje in hele land ingetrokken” en: “Schade en lichtgewonden door zware onweersbuien en harde wind”[3].
Wateroverlast, omgevallen bomen, schade aan huizen en auto’s – het kwam allemaal langs. Maar het haalt het niet bij Handelingen 2!

Een niet-weter zou kunnen denken dat de God van hemel en aarde Zijn agressie botviert op een kapotte aarde.
Maar niets is minder waar. Want in Handelingen 2 preekt Petrus namelijk verder: “En het zal zo zijn dat ieder die de Naam van de Heere zal aanroepen, zalig zal worden[4].
Het is de moeite waard om die laatste zin cursief te zetten. Dat bloed, dat vuur, al die rook, die volstrekt ondoordringbare duisternis – die zijn bedoeld om ons ertoe te brengen dat wij de wijk nemen naar de Redder van deze wereld.
Er is, als het erop aankomt, maar één vluchtroute die ons naar veilig gebied brengt: het pad dat door de Here Zelf geplaveid is.

Zalig: dat woord wordt tegenwoordig nogal eens door televisiekoks gebruikt. Men spreekt dan over een zalige maaltijd. Maar één ding is zeker: die exquise smaak steekt schril af tegen de zaligheid van de hemel.
Dat geluk, die vrede, die heerlijke sfeer smaakt naar meer. En ja, dat gaat goed komen. Dat alles houdt namelijk nooit meer op. Het gaat door tot in verre eeuwigheden!

Die zaligheid wordt ons in Gods Woord voortdurend voorgehouden.
Denkt u bijvoorbeeld maar aan Mattheüs 1: “…en zij – dat is Maria – zal een Zoon baren, en u zult Hem de Naam Jezus geven, want Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden”[5].
Of bijvoorbeeld aan Mattheüs 5: “Zalig zijn de armen van geest, want van hen is het Koninkrijk der hemelen”[6]. Mensen die met lege handen bij hun Heiland komen, zijn van harte welkom in de oneindige wereld van de zaligheid.
Of bijvoorbeeld aan Mattheüs 10: “En u zult door allen gehaat worden omwille van Mijn Naam; maar wie volharden zal tot het einde, die zal zalig worden”[7]. Daar worden de discipelen aangesproken. Zij hebben in hun werk uithoudingsvermogen en doorzettingsvermogen nodig.
Of bijvoorbeeld aan Efeziërs 2: “Want uit genade bent u zalig geworden, door het geloof, en dat niet uit u, het is de gave van God”[8]. Let erop dat Paulus schrijft: door God uitgekozen zijn al zalig!

Als wij kijken naar de wereld om ons heen, zien wij al snel hoe groot het verschil is tussen de puinhoop op aarde en de glorieuze heerlijkheid in de hemel.
Trouwens – Petrus heeft het er in Handelingen 2 ook al over.

Immers, tekenen op de aarde beneden – dat duidt op het bloed dat vloeit in allesvernietigende oorlogen.
Men hoort wel eens zeggen dat tot op heden de twintigste eeuw de meest verwoestende en bloedige eeuw was.

De vraag is of dat waar is. De psycholoog en geweldonderzoeker Johan M.G. van der Dennen schrijft: “De beide wereldoorlogen bezetten ons collectieve geheugen, maar de An Lushan Rebellie (China, 8ste eeuw), de Mongoolse veroveringen (Eurazië, 13de eeuw), de slavenhandel in het Middenoosten (7de tot de 19de eeuw), de val van de Ming dynastie (17de eeuw), de val van Rome (derde tot 5de eeuw), de veroveringen en massacres van Timur Lenk (of Tamerlane) (14de-15de eeuw), de uitroeiing en vernietiging van de Amerikaanse Indianen (15de-19de eeuw), en de Atlantische slavenhandel (15de-19de eeuw) scoren qua miljoenen slachtoffers boven de Tweede Wereldoorlog, en de Taiping Rebellie (19de eeuw) en de Dertigjarige Oorlog (17de eeuw) waren vernietigender dan de Eerste Wereldoorlog. De An Lushan Rebellie (feitelijk een burgeroorlog) zou, gecorrigeerd voor de wereldpopulatie, het ongelofelijke aantal van zo’n 429.000.000 slachtoffers hebben gemaakt. In de Oorlog van de Triple Alliantie in Zuid Amerika (1864-1870) werd tenminste 60% van de totale bevolking van Paraguay weggevaagd, hetgeen deze oorlog proportioneel de meest destructieve en bloedigste in de recente menselijke geschiedenis zou maken”[9].

Michiel van Herpen, historicus van professie, tekent op een andere plaats een tamelijk somber perspectief: “Toch blijft er een belangrijk internationaal veiligheidsdilemma bestaan waar wij de komende jaren onze handen vol aan hebben. De frequentie van oorlogen zijn aantoonbaar gehalveerd, maar de oorlogen die nog gevoerd worden zijn moeilijker te bestrijden. (…) Negen op de tien oorlogen zijn intra-statelijk (er heeft al vijf jaar geen interstatelijke oorlog meer gewoed). In deze intra-statelijke oorlogen, waar meerdere partijen betrokken bij zijn (met verschillende motieven en agenda’s), zijn de grenzen tussen soldaten, strijders, separatisten, opstandelingen en burgers steeds diffuser geworden”[10].
Het hoeft geen betoog dat de cyberoorlog – computersabotage en spionage via allerlei computernetwerken – het nog heel wat ingewikkelder maakt[11].

Conclusie: als God het niet zou verhoeden, zou de mens zichzelf binnen de kortste keren vernietigen!

Welnu – op de eerste Pinksterdag werd Gods Heilige Geest uitgestort.
En Zijn werk in onze harten, ja Zijn intensieve arbeid over de hele aarde – dat is nog maar het begin.
De contouren van onze heerlijke toekomst zijn al zichtbaar. In de kerk, vooral. Want daar wordt voortdurend verkondigd: “Zalig zijn zij die Zijn geboden doen, zodat zij recht mogen hebben op de Boom des levens, en opdat zij door de poorten de stad mogen binnengaan”[12].

Noten:
[1] Handelingen 2:19 en 20.
[2] Joël 2:28-31.
[3] Zie https://nos.nl/artikel/2287643-problemen-op-spoor-door-noodweer-code-oranje-in-hele-land-ingetrokken.html en https://nos.nl/artikel/2287806-schade-en-lichtgewonden-door-zware-onweersbuien-en-harde-wind.html .
[4] Handelingen 2:21.
[5] Mattheüs 1:21.
[6] Mattheüs 5:3.
[7] Mattheüs 10:22.
[8] Efeziërs 2:8.
[9] Geciteerd van http://rint.rechten.rug.nl/rth/dennen/pinker.htm ; geraadpleegd op donderdag 6 juni 2019.
[10] Geciteerd van https://historiek.net/100-jaar-oorlog-van-loopgraven-naar-labiele-vrede/45525/ ; geraadpleegd op donderdag 6 juni 2019.
[11] Zie over het fenomeen ‘cyberoorlog’ https://nl.wikipedia.org/wiki/Cyberoorlog ; geraadpleegd op donderdag 6 juni 2019.
[12] Openbaring 22:14.

4 juni 2019

Oproep aan kerk en wereld

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Psalm 3 is een morgenlied.
Maar de dichter David gaat in dat kerklied fors tekeer. Hij staat duidelijk onder grote druk.
Leest u maar even mee.

“Sta op, HEERE,
verlos mij, mijn God,
want U hebt al mijn vijanden op de kaak geslagen,
de tanden van de goddelozen hebt U stukgebroken.
Het heil is van de HEERE;
Uw ​zegen​ is over Uw volk”[1].

De psalm slaat op de geschiedenis die in 2 Samuël 15-18 beschreven is.
Iemand typeert de situatie als volgt: “Wat Absalom had gedaan, was het organiseren van een complete burgeroorlog. In 2 Samuël 15:1-6 lezen we namelijk dat hij op een slinkse wijze het volk achter zich probeert te krijgen en zo ‘het hart van de mannen van Israël stal’ (…). De opstand beperkte zich echter niet tot het gewone volk, maar Absalom had zelfs aanhangers aan het hof van zijn vader David zelf. David moet begrepen hebben dat hij het vertrouwen aan het verliezen was, zelfs van zijn persoonlijke adviseurs (…). Kortom: een goed georganiseerde staatsgreep die gevolgd zou worden door een burgeroorlog”[2].
De aanleiding voor het schrijven van Psalm 3 is dus een coup in het koningshuis. Overigens duurt de opstand niet lang. Absalom komt om, en David keert terug naar Jeruzalem.

Die psalm zingen wij nu ook nog.
Compleet met de regels:
“Sta op, verlos mij HEER!
U hebt uw naam ter eer,
gesmaad de goddelozen.
U toont uw grote macht,
verbrijzelt door uw kracht
de tanden van de bozen”[3].

Goddelozen – dat zijn, zo merkt een exegeet op, “mensen die tegen de God van Israël ingaan (…) en tegen zijn gezalfde koning (…). ‘Op de kaak slaan’ kan een beledigende slag zijn, (…), maar hier is een inslaan van de kaken bedoeld waardoor de tanden verbrijzeld worden, (…). Daarmee worden de vijanden machteloos, maar kunnen ze ook niet meer lasteren”[4].
De vijanden worden machteloos. En sprakeloos, tevens!

Wat moeten wij daar vandaag mee?
De oplossing staat in de psalm zelf: het gaat om de eer van God. Hij behoort de eer te krijgen die Hem toekomt. Zijn reputatie moet voorop staan. Zijn werk moet kunnen doorgaan. En dat kan ook. Als God het nodig acht maakt Zijn kracht mensen tandeloos en machteloos.

In Psalm 3 draait het, zoals zo vaak in de Bijbel, ten diepste om de eer van God.
Kijk maar eens wat Hij doet!
Zie maar eens welke activiteit Hij ontplooit!
Hij komt voor Zijn volk op. Hij beschermt Zijn volk. En individuele leden van dat volk ervaren dat ook zo. David zingt:
“U echter, HEERE, bent een ​schild​ voor mij,
mijn ​eer; U heft mijn hoofd omhoog.
Met mijn stem riep ik tot de HEERE,
en Hij verhoorde mij vanaf Zijn ​heilige​ berg.
Ik lag neer en sliep; ik ontwaakte,
want de HEERE ondersteunde mij”[5].

Geldt dat vandaag nog?

Ja, wij geloven dat dat zo is.
Om met een bekend gezang te spreken: “Het werk der eeuwen dat zijn Geest omspant, / volvoert Zijn hand”![6]
Er zijn wel mensen die hardop twijfelen over Gods kracht. Dat verdonkeremanen ze in volzinnen als: ‘Als ongelovige ben ik diep en onherstelbaar gekwetst in mijn afwezige religieuze gevoelens door al die godslastering van fundamentalisten”[7].
Zo’n spreker krijgt niet meteen kaakslagen. Hij wordt ook niet op andere wijze aangevallen.
Maar waarom grijpt God dan niet in?
De Here geeft Zelf het antwoord op die vraag.
In Psalm 103 bijvoorbeeld:
“Barmhartig​ en ​genadig​ is de HEERE,
geduldig en rijk aan goedertierenheid”[8].
En in 2 Petrus 3 bijvoorbeeld: “De Heere vertraagt de belofte niet (zoals sommigen dat als traagheid beschouwen), maar Hij heeft geduld met ons en wil niet dat enigen verloren gaan, maar dat allen tot bekering komen. Maar de dag van de Heere zal komen als een ​dief​ in de nacht. Dan zullen de hemelen met gedruis voorbijgaan en de elementen brandend vergaan, en de aarde en de werken daarop zullen verbranden”[9].

Vandaag de dag maken mensen zich druk over kleine en grote dingen, die soms bijna luguber zijn:
* heeft majoor Marco Kroon bij een aanhouding door de politie een agent een kopstoot gegeven, of toch niet?[10]
* wij moeten, naar men zegt, ‘van het gas af’. En ja, voor crematoria moet dat ook gelden; “want een doorsnee crematie kost zo’n 55 kuub gas”[11].
Psalm 3 maakt echter een tegenstelling in het groot: het gaat van kaakslagen naar heil; van kapotte tanden naar Gods zegen voor Zijn kinderen.
In Psalm 3 wordt de antithese getekend. De tegenstelling tussen kerk en wereld dus.
David zet zijn lezers voor de keus.
De Heilige Geest roept de kerk op om Hem niet te verlaten.
De heilige God geeft de wereld de tijd om de zaak op een rij te zetten, en vervolgens een levensreddende keus te maken. In Psalm 3 doet Hij de oproep: kies voor het heil dat Ik u aanbied!
Laten Gods kinderen maar bidden dat nog velen tot dat inzicht zullen komen. En verder? Verder mogen wij het aan God overlaten. Net als David, indertijd:
“Ik lag neer en sliep; ik ontwaakte,
want de HEERE ondersteunde mij”[12].

Noten:
[1] Psalm 3:8 en 9.
[2] Geciteerd van http://www.jmpauw.nl/23-bijbelstudie/psalmen/115-psalm-3 ; geraadpleegd op maandag 3 juni 2019.
[3] Psalm 3:3 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.
[4] Geciteerd uit onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Psalm 3.
[5] Psalm 3:4, 5 en 6.
[6] Dit zijn de laatste twee regels van Gezang 31:1 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.
[7] De formulering is van kinderboekenschrijver Guus Kuijer. Zie https://www.filosofie.nl/nl/artikel/5082/het-goede-ware-en-schone-guus-kuijer.html ; geraadpleegd op maandag 3 juni 2019.
[8] Psalm 103:8.
[9] 2 Petrus 3:9 en 10.
[10] Zie hierover https://www.rd.nl/vandaag/binnenland/marco-kroon-verbaasd-over-handelen-defensie-1.1572460 ; geraadpleegd op maandag 3 juni 2019.
[11] “DWF is innovatief in cremeren”. In: Nederlands Dagblad, maandag 3 juni 2019, p. 18.
[12] Psalm 3:8.

20 mei 2019

God bestraft goddeloosheid

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

De Bijbel is geen zachtaardig boek[1].
Het is geen boek van pappen en nathouden.
Het is geen boek dat langzaam doch gestadig naar een plot toewerkt.
Het is geen boek dat je ontspannen leest, met een beste borrel in de buurt.

Neem nu de volgende tekst uit 1 Corinthiërs 10: “En laten wij geen ​hoererij​ bedrijven, zoals sommigen van hen ​hoererij​ bedreven hebben, en op één dag vielen er drieëntwintigduizend. En laten wij ​Christus​ niet verzoeken, zoals ook sommigen van hen Hem verzocht hebben en door de slangen omgekomen zijn. En mor niet, zoals ook sommigen van hen gemord hebben en omgekomen zijn door de verderver”[2].

De apostel Paulus denkt aan Numeri 21: “Het volk sprak tot God en tot ​Mozes: Waarom hebt u ons uit ​Egypte​ laten vertrekken om te sterven in de woestijn? Want hier is geen brood, ook geen water, en onze ziel heeft een afkeer van dit waardeloze brood. Toen zond de HEERE gifslangen onder het volk; die beten het volk, en er stierf veel volk uit Israël”[3].

En ook aan Numeri 25: “Israël verbleef in Sittim, en het volk begon ​hoererij​ te bedrijven met de dochters van ​Moab. Die nodigden het volk uit bij de ​offers​ aan hun ​goden, en het volk at en boog zich voor hun ​goden​ neer. Toen Israël zich zo aan ​Baäl-Peor koppelde, ontbrandde de toorn van de HEERE tegen Israël. De HEERE zei tegen ​Mozes: Neem alle hoofden van het volk en laat hen voor de HEERE in de volle zon ophangen, zodat de brandende toorn van de HEERE van Israël afgekeerd wordt”[4].

Paulus schrijft: “Al deze dingen nu zijn hun overkomen als voorbeelden voor ons, en ze zijn beschreven tot waarschuwing voor ons…”[5].
De waarschuwing klinkt voor ieder die het horen wil: blijf bij de Here en loop niet bij Hem weg!

Intussen komt wel de vraag op: in Numeri 21 en 25 is het een en al dood en verderf; had dat nu niet wat minder gekund?[6]
Iemand schreef eens: “‘Geloof, daar komt alleen maar oorlog van’. De geschiedenis van de kerk kent zwarte bladzijden. Er is van alles misgegaan. De kruistochten zijn het klassieke voorbeeld. Maar ook recenter zijn er voorbeelden te noemen van kerkmensen die geweld gebruiken, onverdraagzaam zijn, meedoen aan praktijken van onderdrukking en misbruik. Hoort geweld bij geloof?”[7].

Wie zulke vragen stelt moet wel bij het begin beginnen.
Dat geweld komt omdat mensen in het kwaad zwelgen. Om met 1 Johannes 5 te spreken: “Wij weten dat wij uit God zijn en dat de hele wereld in het boze ligt”[8].
Dat de Here Ninevé verwoest geschiedt werkelijk niet vanwege een Goddelijke voorliefde voor agressie. De profeet Nahum zegt in hoofdstuk 3: “Wee de bloedstad, een en al leugen, vol buit! Het roven houdt niet op”[9]. Geweld begint altijd bij mensen, nooit bij God.
David leert ons in Psalm 11:
“De HEERE beproeft de rechtvaardige,
maar Zijn ziel haat de goddeloze en wie geweld liefheeft”[10].

Bij kinderen van God kan ook een andere vraag opkomen. Deze: waarom grijpt God niet in?
De wereld lijkt anno Domini 2019 bijkans kapot te gaan aan criminaliteit en misdaad in het groot, aan grove leugens en chantage. Dat kan toch zo niet doorgaan?
In verband met dit onderwerp schreef iemand eens: “Het is niet Gods onmacht die Hem parten zou spelen. Veel meer komen Zijn grote liefde en taaie geduld aan het licht. De satan zet alles op alles, omdat hij weet dat hij toch het onderspit delft. God kan zich inhouden omdat Hij weet dat Hij wint. Merkwaardig, de overpriesters en Schriftgeleerden in het Evangelie zeiden ongeveer hetzelfde als mijn gesprekspartner. ‘Kom af van dat kruis, dan zullen wij geloven’. En als dat nu eens werkelijk gebeurd was, zouden ze dan geloofd hebben? Nee, dan zouden ze verteerd zijn door Gods majesteit.
Het is Gods liefde dat Hij nog altijd Zijn almacht inhoudt. Omdat het verlossingswerk nog altijd bezig is. Volbracht door de Zoon op Golgotha, maar nog werk in uitvoering door de Geest van Pinksteren. Als de Almachtige definitief orde op zaken stelt (‘met de vingers knipt’), is het heden van de genade voorbij. Dan wordt er geen spottende moordenaar meer bekeerd, zoals eens op Golgotha”[11].

Laten we ’t maar niet vergeten: de God van hemel en aarde is consequent en scherp als het om goddelozen gaat. Maar als het om Zijn kinderen is Hij goed en vriendelijk. Denkt u in dit verband maar aan Romeinen 11: “Zie dan de goedertierenheid en de strengheid van God: strengheid over hen die gevallen zijn, over u echter goedertierenheid, als u in de goedertierenheid blijft. Anders zult ook u afgehouwen worden”[12].

Eén vraag nog.
Kan de kerk vandaag ook hoererij bedrijven?
Antwoord: jazeker wel.
Laten wij elkaar wijzen op Openbaring 18. Daar gaat het over Babylon, de grote politieke, culturele en economische macht waar de mensen alles – werkelijk alles – helemaal zonder God regelen[13]. Ik citeer: “Want van de ​wijn​ van de toorn van haar ​hoererij​ hebben alle volken gedronken, en de koningen van de aarde hebben ​hoererij​ met haar bedreven, en de kooplieden van de aarde zijn rijk geworden door de kracht van haar losbandig leven. En ik hoorde een andere stem uit de hemel zeggen: Ga uit haar weg, Mijn volk, opdat u geen deelhebt aan haar ​zonden, en opdat u niet van haar plagen zult ontvangen”[14].
Laten we dat adagium van hierboven maar niet vergeten: blijf bij de Here; loop niet bij Hem weg!

Noten:
[1] Materiaal uit dit artikel zal benut worden voor een inleiding die ik in september 2019 hoop voor te lezen tijdens een vergadering van de mannenvereniging ‘Augustinus’ van De Gereformeerde Kerk Groningen. Deze inleiding zal gaan over schets 12 van: Ds. G. van Rongen, “Jaagt de liefde na – schetsen over de eerste brief van de apostel Paulus aan de gemeente te Korinthe”. – Nederlandse Bond van Gereformeerde Jeugdverenigingen, [ca. 1984]. – pagina 74-81. Schets 12 handelt over 1 Corinthiërs 10:1-11:1.
[2] 1 Corinthiërs 10:8, 9 en 10.
[3] Numeri 21:5 en 6.
[4] Numeri 25:1-4.
[5] 1 Corinthiërs 10:11 a.
[6] In het onderstaande gebruik ik onder meer https://www.jw.org/nl/publicaties/tijdschriften/g201505/bijbel-over-geweld/ ; geraadpleegd op donderdag 16 mei 2019.
[7] Geciteerd van https://www.mijnkerk.nl/relatie/levensvraag-hoort-geweld-bij-geloof ; geraadpleegd op donderdag 16 mei 2019.
[8] 1 Johannes 5:19.
[9] Nahum 3:1.
[10] Psalm 11:5.
[11] Geciteerd van https://www.rd.nl/opinie/weerwoord-waarom-grijpt-de-almachtige-god-niet-in-1.1400366 ; geraadpleegd op donderdag 16 mei 2019.
[12] Romeinen 11:22.
[13] Zie hierover mijn artikel ‘Geweld ten bate van Gods volk’, hier verschenen op donderdag 25 april 2019. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2019/04/25/geweld-ten-bate-van-gods-volk/ .
[14] Openbaring 18:3 en 4.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.