gereformeerd leven in nederland

14 juni 2022

Gods Geest is dringend nodig

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

In dit artikel gaan we eerst terug naar woensdag 1 juni 2022. Dat was de dag waarop Gino Verstraeten plotseling verdween uit een speeltuin in Kerkrade. Op zaterdag 4 juni werd zijn levenloze lichaam gevonden. De Telegraaf meldde: “Waar al voor gevreesd werd, is werkelijkheid geworden. Het lichaam dat zaterdag in de Opbraakstraat Geleen is gevonden is van de vermiste 9-jarige Gino, meldt de politie tijdens een persconferentie in Maastricht. Het lichaam is zaterdagochtend op aanwijzing van de verdachte 22-jarige man uit Geleen gevonden. De verdachte is een bekende van politie en justitie en zit in beperkingen. Hij kwam vrijdagochtend in beeld, volgens de politie door ’een optelsom van meerdere aspecten’”.
Limburg stond dagenlang op de kop. Er werd een zoektocht georganiseerd. Iedereen spande zich in om het jongetje te vinden. Het ganse land leefde mee. Alle media stonden er bol van.
Boven de samenleving leek in grote zwarte letters maar één woord te staan: ‘Waarom?’.
Waarom doodt een man een onschuldig kind?
Wat brengt hem ertoe om zoiets vreselijks te doen?
Wat gaat er in de verkrampte en verknipte geest van zo’n moordenaar om?
Zou zo’n man spijt achteraf hebben van zijn daad?
Zou zo’n man zelf kinderen hebben?
De vragen stapelen zich op.
De dagen na de vondst van Gino’s lichaam vierden wij Pinksteren. Wij dachten na over de uitstorting van de Heilige Geest en de consequenties daarvan voor de wereld. De Heilige Geest overtuigt ons van Gods liefde. De Heilige Geest geeft ons vanuit die liefde van God alle reden om elkaar lief te hebben.
Over die liefde schrijft de apostel Paulus in Romeinen 13.
“Wees niemand iets schuldig dan elkaar lief te hebben; want wie de ander liefheeft, heeft de wet vervuld. Want dit: U zult geen overspel plegen, u zult niet doden, u zult niet stelen, u zult geen vals getuigenis geven, u zult niet begeren, en welk ander gebod er ook is, wordt in dit woord samengevat, namelijk hierin: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. De liefde doet de naaste geen kwaad. Daarom is de liefde de vervulling van de wet”[1].

Gelovige mensen mogen en moeten Gods liefde uitstralen. Zij mogen iets van Zijn liefde doorgeven.
Wij zingen erover in Psalm 5:
“Wie bij U schuilt zal zich verblijden
en juichend zullen tot U gaan,
Wie onder uw bescherming staan.
Zij zullen U hun liefde wijden,
Uw naam belijden”.
En bijvoorbeeld ook in Psalm 63:
“Uw liefde is het hoogste goed
dat U, o God, mij hebt gegeven,
uw trouw is beter dan het leven,
U bent het die mij juichen doet”[2].

Dat is prachtig. Maar mensen hebben één groot probleem. Wij kunnen die liefdeswet nooit vervullen. Sterker nog, als wij naar onszelf kijken, vinden wij onszelf aanzienlijk belangrijker dan heel veel andere mensen. Wij moeten onze eigen boontjes doppen. Wij moeten onze eigen lusten volgen. Wij moeten zelf genieten.
Als wij naar onszelf kijken, moeten we ervan uitgaan dat we onszelf kunnen redden. Wij moeten ervan uitgaan dat wij ons leven zelfstandig vorm kunnen geven. Wie hulp nodig heeft toont tekens van zwakte. En dat is niet best. Het motto is: houd je eigen leven op de rit. Het adagium is: kom voor jezelf op en wees maar eigenzinnig. Het parool is: ga desnoods over lijken!
Welnu, dat laatste is precies wat er in Kerkrade en Geleen gebeurd is.

Wij mensen hebben correctie nodig. De koers van ons leven moet 180 graden worden verlegd. Wij moeten helemaal opnieuw beginnen. Iedere dag weer moet de Heilige Geest de richting van ons leven veranderen.
En dat doet Hij ook. Paulus heeft het in Romeinen 8 al betoogd: “Want wat voor de wet onmogelijk was, krachteloos als zij was door het vlees, dat heeft God gedaan: Hij heeft Zijn eigen Zoon gezonden in een gedaante gelijk aan het zondige vlees en dat omwille van de zonde, en de zonde veroordeeld in het vlees, opdat de rechtvaardige eis van de wet vervuld zou worden in ons, die niet naar het vlees wandelen, maar naar de Geest. Immers, zij die naar het vlees zijn, bedenken de dingen van het vlees, maar zij die naar de Geest zijn, de dingen van de Geest”.
Ziet u? Wat wij moesten doen heeft Gods Zoon gedaan. Jezus Christus heeft, toen Hij naar de hemel ging, Zijn Geest uitgestort. Hij is onze grote Corrector.
De Goddelijke Evangelieverkondiger gaat dagelijks met ons mee. Want Hij woont in ons hart![3]

Een Limburgs jongetje werd gedood.
Waarom?
Niemand kan dat tot op de punt en komma uitleggen.
Was het wrang dat de kerk, pal nadat het lichaam van die jongen werd gevonden, het Pinksterfeest vierde? Bij nader inzien valt dat mee. Natuurlijk – het is diep bedroevend dat dit gebeuren kon. Laten wij hopen dat de familie troost bij God kan vinden. Maar één ding is zeker: de misdaad die in Limburg werd begaan maakt aan de kerk des te duidelijker dat de Heilige Geest in het leven dringend nodig is.
Laten wij ons door Hem laten leiden.
Dan is er hoop voor de toekomst. Ondanks misselijkmakende misdaden.

Noten:
[1] Het citaat uit De Telegraaf komt van https://www.telegraaf.nl/nieuws/902475146/politie-bevestigt-gevonden-lichaam-is-van-gino ; geraadpleegd op dinsdag 7 juni 2022. Uit Gods Woord citeer ik Romeinen 13:8,9,10.
[2] In deze alinea citeer ik Psalm 5:9 en Psalm 63:2 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.
[3] In deze alinea citeer ik Romeinen 8:3,4,5.

3 juni 2022

Eensgezind en rechtlijnig

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Komende zondag en maandag herdenken en vieren wij de uitstorting van de Heilige Geest van God. Het wordt Pinksteren!
Vanouds is dat een oogstfeest, naar de regel van Leviticus 23: “U moet dan vanaf de dag na de sabbat gaan tellen, vanaf de dag dat u de schoof van het beweegoffer gebracht hebt. Zeven volle weken zullen het zijn. Tot de dag na de zevende sabbat moet u vijftig dagen tellen. Dan moet u de Heere een nieuw graanoffer aanbieden. Uit uw woongebieden moet u twee broden meebrengen, bestemd voor een beweegoffer. Ze moeten van twee tiende efa meelbloem zijn, met zuurdeeg gebakken; het zijn de eerstelingen voor de Heere”.
Vandaag publiceren we enkele gedachten naar aanleiding van de inzet van het Pinksterevangelie in Handelingen 2: “En toen de dag van het Pinksterfeest vervuld werd, waren zij allen eensgezind bijeen”.
Het is, om zo te zeggen, de dag van het feest der nieuwe oogst. En dat is een groots feest. Uit alle landsdelen en zelfs uit het buitenland komen mensen het feest meevieren. Het gevolg is dat de uitstorting van Gods Geest wereldwijd bekend wordt. En dat is precies de bedoeling[1].

Allen – wie zijn dat?
We kunnen in ieder geval denken aan Petrus en Jakobus en Johannes en Andreas, Filippus en Thomas, Bartholomeüs en Mattheüs, Jakobus, de zoon van Alfeüs, en Simon Zelotes, en Judas, de broer van Jakobus. Verder ook de vrouwen en Maria, de moeder van Jezus, en met Zijn broers.
Zij bidden om de komst van de Heilige Geest.
En dat doen zij heel eensgezind[2].

Wij kijken rond in de kerkelijke wereld van de eenentwintigste eeuw. En zeker op en rond de Pinksterdagen zweeft er een bataljon vraagtekens in de lucht.
Eensgezindheid?? Die is in 2022 ver te zoeken!
Wij kunnen denken: de kerk is ver afgezakt… Heel ver.
Maar laten we de kerk op de eerste Pinksterdag vooral niet idealiseren. Want in het voorafgaande hoofdstuk, in Handelingen 1 dus, kunnen we lezen: “En toen Hij met hen samen was, beval Hij hun dat zij niet uit Jeruzalem weg zouden gaan, maar de belofte van de Vader zouden verwachten, die u, zei Hij, van Mij gehoord hebt; want Johannes doopte wel met water, maar u zult met de Heilige Geest gedoopt worden, niet lang na deze dagen. Zij dan die samengekomen waren, vroegen Hem: Heere, zult U in deze tijd voor Israël het Koninkrijk weer herstellen?”. De gedachte lijkt te zijn: Jezus heeft aan het kruis gehangen, Hij is dood geweest en weer opgestaan – dus nu gaat het gebeuren. Oftewel: Jezus helpt ons nu van alle onderdrukkers af. Voor de discipelen is het duidelijk: nu komt er een einde aan alle ellende in de wereld.
En wat zegt Jezus daarop?
“Het komt u niet toe de tijden of gelegenheden te weten die de Vader in Zijn eigen macht gesteld heeft, maar u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde”.
Met andere woorden: mannen, bemoei u niet met het Goddelijk beleid, daar gaat u niet over; wacht maar op de Heilige Geest!
Dat er zo eensgezind om de Heilige Geest wordt gebeden is dus werk van God Zelf. Van zichzelf zijn de discipelen en de vrouwen niet zo ver. En uit zichzelf zoeken zij dat ook niet op…
Eensgezindheid in de kerk? Die moet door Gods Heilige Geest bewerkt worden. Want mensen kunnen die eensgezindheid niet regelen[3].

Ontslaat bovenstaande geloofskennis ons van alle verantwoordelijkheid? Kunnen we denken: ach laat maar, wij kunnen weinig aan de kerkelijke verdeeldheid doen, dat moet de Heilige Geest organiseren…? Wij weten wel beter. De God van hemel en aarde zet Zijn kinderen in als Zijn instrumentarium: wij mogen en moeten Hem om eensgezindheid bidden.
Nu is het zo dat nood leert bidden. Enkele dagen na de invasie van Rusland in Oekraïne stond het al in de krant: “Kerken in Oekraïne veroordelen de Russische invasie eensgezind en roepen op tot gebed”.
Hoe groot vinden wij de nood van de kerkelijke verdeeldheid eigenlijk? Die verdeeldheid is een belangrijk wapen in de oorlog tussen God en satan! Laten wij maar blijven zeggen dat die verdeeldheid ten diepste een grof schandaal is.
De oorlog in Oekraïne zorgt in de politiek voor meer eensgezindheid. In Nederland is er geen oorlog. Gelukkig niet. Maar de problemen zijn wel groot. In die situatie gaat er van kerkelijke eensgezindheid een boodschap uit: in de kerk is eensgezindheid van het hoogste belang, omdat wij daarmee Gods eer groter maken. Dat maakt de oproep des te dringender: zij die, naar een Schriftuurlijke norm bij elkaar horen, moeten ook bij elkaar komen[4].

Eensgezindheid ontstaat door Goddelijk ingrijpen. De almachtige God zorgt er Zelf voor dat er een sfeer ontstaat waarin de Heilige Geest aan het werk kan.
Hij maakt de mensen rechtlijnig.
Rechtlijnig in de zin van de Nederlandse Geloofsbelijdenis: “Zij die bij de kerk horen, zijn te kennen aan de kenmerken van de christenen, namelijk aan het geloof en hieraan dat zij (…) niet naar rechts of naar links afwijken en hun oude mens met zijn werken kruisigen”.
Wat is ‘de oude mens met zijn werken’? Zou dat bijvoorbeeld de pijn zijn die wij soms voelen bij vroegere ervaringen in de kerk? Het is evident dat die pijn er is. Niemand komt onbeschadigd aan het einde van zijn aardse leven. Maar al onze mentale en fysieke pijn mogen wij bij Jezus brengen: ‘neemt U het maar over; ik maak mij er niet zo druk meer om’…
Wil dit nu zeggen dat er in de kerk op geen enkel punt meningsverschillen mogen bestaan? Nee, dat zegt het niet. Maar het is wel belangrijk dat we ons door Gods Heilige Geest steeds weer bij de inhoud en de betekenis van Gods Woord laten bepalen. Als het goed is is in alle kerkelijke beslissingen een lijn te zien die parallel loopt aan de Heilige Schrift.
Wie zich stelselmatig van de Bijbel verwijdert, mag niet zonder meer zeggen dat de Heilige Geest van God in Zijn hart woont!

Hoe kunnen wij het Pinksterfeest typeren? Met één woord: Immanuel – God met ons.
Pinksteren: dat is het feest van verootmoediging en zelfverloochening.
Pinksteren: dat is het feest waar Gods kinderen vieren dat zij nooit meer alleen zijn. De Heilige Geest is er bij!

Noten:
[1] In deze alinea citeer ik Leviticus 23:15-17 en Handelingen 2:1.
[2] In deze alinea gebruik ik Handelingen 1:13 en 14.
[3] In deze alinea citeer ik Handelingen 1:4-6 en Handelingen 1:7,8.
[4] In deze alinea citeer ik uit: “Voorganger uit Kiev: De mensen hier zijn heel, heel erg bang”. In: Reformatorisch Dagblad, zaterdag 26 februari 2022, p. 7.

2 juni 2022

Ultieme vrijheid

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

“Want dit is de liefde tot God, dat wij Zijn geboden in acht nemen; en Zijn geboden zijn geen zware last. Want al wat uit God geboren is, overwint de wereld; en dit is de overwinning die de wereld overwonnen heeft: ons geloof. Wie anders is het die de wereld overwint dan hij die gelooft dat Jezus de Zoon van God is?”
Bovenstaande woorden vinden wij in 1 Johannes 5.
Het is goed voorstelbaar dat wij bij de lezing van die woorden onze wenkbrauwen fronsen. Immers – liefde en leven binnen de lijnen, dat lijkt niet altijd verenigbaar. Liefde betonen wij altijd en overal. Als dat moet negeren wij de kaders.
Is dat Johannes’ bedoeling? Wat wil de schrijver met die woorden zeggen?[1]

Laten wij eerst een ogenblik bezien waar het in de eerste algemene brief van de apostel Johannes om gaat.
Er waren dwaalleraren actief. Zij gingen uit van het gedachtegoed van Plato. Er is, zei Plato, een scherpe tegenstelling tussen de geestelijke wereld en de aardse wereld. Er is een tegenstelling tussen de ziel in het minderwaardige lichaam en de hogere wereld die wij ná de dood gaan zien.
Als wij dit gedachtegoed bezien ontdekken we al snel een moeilijke vraag. Namelijk deze: hoe kan het dat de hoogste God op aarde kwam als een gewoon mens? Jezus als mens van vlees en bloed – dat kan dan toch niet…?
Die dwaalleraren waren in het begin lid van de kerk. Inmiddels is dat niet meer het geval. Hebben die dwaalleraren er aanspraak op gemaakt dat zij de beste uitleggers van het Evangelie zijn? Dat zou best kunnen.

In 1 Johannes 5 schrijft de apostel over de liefde tot God. Vanuit die liefde tot God behoren wij ook onze naasten lief te hebben. Dat gebeurt ook. Want ons geloof in God is een geweldige krachtbron. Sterker nog: het is de grootste energiebron die er in deze wereld is. Mensen die geloven dat Jezus Christus de Zoon van God is, overwinnen de wereld. In 1 Johannes 4 heeft de apostel het al geschreven: “Al wie belijdt dat Jezus de Zoon van God is, God blijft in hem, en hij in God”.
Het is God Zelf die, om zo te zeggen, verbinding met de aardse wereld maakt door Zijn Zoon te sturen![2]

Jezus Christus is het fundament van ons leven. Hij tekent het kader voor ons bestaan.
Is daarmee ons leven strak begrensd? Nee, integendeel! Ons leven op aarde gaat verder in de hemel. Wij leven zogezegd aan één stuk door. Ons leven is één. Ons aardse leven heeft alles te maken met ons hemelse bestaan. Door het werk van Jezus Christus worden wij vrijgesproken van alle zondeschuld. Wij zijn vrij. En wij ontvangen de ultieme vrijheid. In de Heidelbergse Catechismus wordt die vrijheid zo omschreven: “Dat niet alleen mijn ziel na dit leven terstond tot haar Hoofd Christus opgenomen zal worden, maar dat ook dit mijn vlees, door de kracht van Christus opgewekt, weer met mijn ziel verenigd en aan het verheerlijkt lichaam van Christus gelijkvormig zal worden”[3].

De Heilige Geest maakt ons voor dat volmaakte leven klaar.
Ons geloof verbindt ons met de Heiland. Hij heeft in Johannes 16 gezegd: “In de wereld zult u verdrukking hebben, maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen”.
Daarom kan Petrus in het eerste hoofdstuk van zijn eerste algemene brief noteren: “Geprezen zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons, overeenkomstig Zijn grote barmhartigheid, opnieuw geboren deed worden tot een levende hoop, door de opstanding van Jezus Christus uit de doden, tot een onvergankelijke, onbevlekte en onverwelkbare erfenis, die in de hemelen bewaard wordt voor u. U wordt immers door de kracht van God bewaakt door het geloof tot de zaligheid, die gereedligt om geopenbaard te worden in de laatste tijd”.
Die zekerheid geeft standvastigheid in het leven.
Ten diepste ligt daarin de reden dat wij Psalm 89 zonder terughoudendheid mee kunnen zingen:
“Gij, Here, die de glans van onze sterkte zijt,
geeft luister aan uw volk, en hoge heerlijkheid.
Uw welgevallen doet ons grote dingen wagen
en met geheven hoofd de kroon der ere dragen”![4][5]

Noten:
[1] In deze alinea citeer ik 1 Johannes 5:3,4,5.
[2] In deze alinea citeer ik 1 Johannes 4:15.
[3] In deze alinea citeer ik uit de Heidelbergse Catechismus: Zondag 22, antwoord 57.
[4] In deze alinea citeer ik Johannes 16:33 b en 1 Petrus 1:3-5. Verder ook enkele regels uit Psalm 89:8 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.
[5] In dit artikel maak ik onder meer gebruik van: Pieter J. Lalleman, “1, 2 en 3 Johannes; brieven van een kroongetuige”. – Kampen: Uitgeverij Kok, 2005; tweede druk 2008. – p. 200-203.

1 juni 2022

Exclusief voor de kerk!

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , , ,

De Heilige Geest van God gaat altijd met ons mee. Hij woont in ons hart. Daar stuurt Hij ons leven aan. Hij is een exclusief geschenk voor de kerk. Door God Zelf geschonken.
Wat is het voornaamste werk van de Heilige Geest? Antwoord: troosten.
Leest u maar mee in Johannes 14.
“Als u Mij liefhebt, neem dan Mijn geboden in acht. En Ik zal de Vader bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij bij u blijft tot in eeuwigheid, namelijk de Geest van de waarheid, Die de wereld niet kan ontvangen, want zij ziet Hem niet en kent Hem niet, maar u kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn”[1].

Er gaat dus een Trooster met ons mee. Dat is prachtig nieuws. In onze wereld is namelijk te allen tijde een trooster nodig.

Laten wij elkaar wijzen op Psalm 69. David roept het uit:
“Smaad heeft mijn hart gebroken en ik ben zeer zwak;
ik heb gewacht op medeleven, maar het is er niet,
op troosters, maar ik heb ze niet gevonden”.
Psalm 69 is een afwisseling van pleidooien en klachten. De dichter roept zijn God op tot actie. David kan zichzelf niet meer redden. Hij is ernstig verzwakt. Zijn vijanden keuren hem geen blik waardig. Het enige wat hem toegeschoven wordt is giftig eten en zure drank. Zo gebeurt dat met Christus, onze Heiland ook. Dat lezen we in Mattheüs 27: “En gekomen bij de plaats die Golgotha genoemd wordt, wat Schedelplaats betekent, gaven zij Hem wijn vermengd met gal te drinken; maar toen Hij die geproefd had, wilde Hij niet drinken”.
David geeft zijn leven over aan God.
Dat moeten wij ook doen. Wat dat betreft is er in 2022 nog niets veranderd. Bij tijd en wijle zitten wij stampvol met vragen. Waarom gaat het zoáls het gaat? Kan dat niet anders?
Laten wij bedenken dat Jezus Christus ons heeft getoond wat volledige overgave is. Dat lukt ons niet. Maar Hij heeft al onze zonden gedragen. Daarvan wil de Trooster ons iedere dag overtuigen![2]

Laten wij elkaar ook attenderen op Prediker 4. Daar worden we geconfronteerd met de keiharde realiteit van deze wereld: “Opnieuw zag ik al de onderdrukking die er onder de zon plaatsvindt. En zie, de tranen van de onderdrukten; zij hadden echter geen trooster. Aan de kant van hun onderdrukkers was macht, zij daarentegen hadden geen trooster”.
De NOS beschreef onlangs de verdrietige werkelijkheid van 2022: “Voor het eerst in de geschiedenis zijn wereldwijd meer dan 100 miljoen mensen op de vlucht, zegt de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties. Nieuwe golven van geweld en conflicten hebben het cijfer de afgelopen tijd volgens de VN tot een ‘bizarre mijlpaal’ gebracht”.
Wat een droefenis!
Wat kunnen gewone kerkmensen bij al die immense problemen doen? Antwoord: zij kunnen bidden. Zij kunnen zich wenden tot de almachtige God van deze wereld. Dat dringende advies geeft de Prediker in hoofdstuk 12 ook: “De slotsom van al wat door u gehoord is, is dit: Vrees God, en houd u aan Zijn geboden, want dit geldt voor alle mensen. God zal namelijk elke daad in het gericht brengen, met alles wat verborgen is, hetzij goed, hetzij kwaad”.
Vrees God: dat is een passend devies voor alle wereldburgers.
En natuurlijk is er ook dat oordeel dat God gaat vellen. Maar daarvoor hoeven door God gekochte mensen niet bang te zijn. Daarvan wil de Trooster ons iedere dag overtuigen![3]

Nahum is een profeet die voorspelt dat God voor altijd een einde maakt aan de macht van goddeloze mensen. Mensen die God negeren zullen merken dat hun heerserszucht wordt gebroken door de God van hemel en aarde. Nahum heeft een boodschap voor Ninevé: “Ik zal weerzinwekkende dingen op u werpen, u te schande maken en u te kijk zetten. Dan zal het gebeuren dat allen die u zien, bij u vandaan zullen vluchten en zeggen: Ninevé is verwoest! Wie zal haar zijn medeleven betuigen? Waar zal ik troosters voor u zoeken?”.
Ach nee, met het zoeken van troosters voor Ninevé kan men wel ophouden. Dat wordt niets meer[4].

Gods volk – dat heeft een Trooster. Ja, een Trooster met een hoofdletter T. Dat is ook vandaag een blijde Boodschap. Door God gekochte mensen hebben hun Trooster altijd bij zich. Tot in eeuwigheid, zegt Johannes 14. De Heilige Geest vertelt ons dat we geen vrees voor het oordeel hoeven hebben.
In de Nederlandse Geloofsbelijdenis staat: “De gelovigen en uitverkorenen zullen gekroond worden met heerlijkheid en eer. De Zoon van God zal hun naam belijden voor God, zijn Vader, en zijn uitverkoren engelen, en God zal alle tranen van hun ogen afwissen”.
Daar werkt de Trooster naar toe.
Daar ligt de bedoeling van Zijn dagelijks werk in ons.
Daarvan wil de Trooster ons iedere dag overtuigen!

Noten:
[1] In deze alinea citeer ik Johannes 14:15-17.
[2] In deze alinea citeer ik Psalm 69:21, Mattheüs 27:33,34.
[3] In deze alinea citeer ik Prediker 4:1, Prediker 12:13,14. Verder citeer ik van https://nos.nl/artikel/2429880-voor-het-eerst-meer-dan-100-miljoen-mensen-op-de-vlucht ; geraadpleegd op dinsdag 24 mei 2022.
[4] In deze alinea citeer ik Nahum 3:6,7.

12 mei 2022

Alle dagen Pinksteren

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Woont de Heilige Geest in ons hart? Mensen die weten dat zij door God gekocht zijn mogen daar volmondig ‘Ja!’ op zeggen. Maar voor heel veel mensen beginnen de problemen dan meteen. Want hoe weten wij dat de Heilige Geest in onze harten woont?
Voelen wij dat? Nee, in de regel niet.
Merken wij dat omdat ons leven elke dag een stukje beter wordt? Vaak niet.
Toch is de Heilige Geest dagelijks heel hard aan het werk.
De Heilige Schrift is er gekomen omdat mensen die door de Heilige Geest werden aangestuurd dat Woord hebben gesproken. Gods Geest zegt steeds weer tegen ons: ‘Ja, de Schrift is van God afkomstig!’. Die boodschap mogen wij doorgeven aan allen om ons heen[1]

God de Vader en Zijn Zoon Jezus Christus wonen in de hemel. Maar die majestueuze kracht is in ons bestaan volop aanwezig. In de Nederlandse Geloofsbelijdenis belijden wij dat onomwonden: “De Heilige Geest is de eeuwige kracht en macht, die uitgaat van de Vader en van de Zoon”. 
Wellicht zijn wij geneigd te vragen: waar zien wij die energie dan? Welnu, de Bijbel geeft een levensgroot voorbeeld: Maria wordt zwanger van Jezus, door de Heilige Geest[2].

In onze wereld worden wij bestookt met allerlei informatie. Soms worden die berichten heel geloofwaardig gebracht. Het klinkt allemaal zeer overtuigend. Intussen is de keuze reuze. Mede daarom hebben wij allemaal wel eens een moment van vertwijfeling. Hoe weten wij dat de Bijbel waar is? Hoe weten we eigenlijk zeker dat ons geloof echt is? Antwoord: omdat de Heilige Geest ons echt geloof geeft. Dat geloof is net een vuur. Als dat vuur van het geloof er eenmaal is wordt het gaandeweg groter. Wij kunnen het de Nederlandse Geloofsbelijdenis nazeggen: “Wij geloven dat de Heilige Geest, om ons ware kennis van deze grote verborgenheid te doen verwerven, in ons hart waar geloof ontsteekt, dat Jezus Christus met al zijn verdiensten omhelst, Hem zich toeëigent en niets meer buiten Hem zoekt”.
Waarom is Gods Woord waar? Omdat God dat zegt! Zo simpel is dat[3].

De Heilige Geest woont in onze harten. En Hij verricht daar grootse arbeid. Hij zorgt er zelfs voor dat ons bestaan opnieuw begint. Ons leven wordt als nieuw. Dat klinkt ongeloofwaardig. Maar de Nederlandse Geloofsbelijdenis zegt het ons voor: “Wij geloven dat dit ware geloof, in de mens verwekt door het horen van het Woord van God en door de werking van de Heilige Geest, hem opnieuw geboren doet worden en hem tot een nieuwe mens maakt. Dit ware geloof doet hem leven in een nieuw leven en bevrijdt hem uit de slavernij van de zonde”.
Slavernij??
Voor dat woord zijn velen in onze tijd een beetje allergisch geworden. Er is een heftige discussie geweest over een paneel van de gouden koets. ‘Hulde aan de koloniën’: enkele halfnaakte zwarte mannen en vrouwen bieden hun rijkdommen aan bij het koningshuis. En over zwarte piet: heeft het sinterklaasfeest een link met de slavenhandel?
Welnu, nu de Heilige Geest in onze harten woont is het in ons leven altijd bevrijdingsdag. Want Gods Geest bevrijdt ons van de slavernij van de zonde. De ketenen gaan los. Zeker, de zonde is nog altijd aanwezig. Maar dankzij de Heilige Geest zitten wij er niet meer aan vast[4].

Gods Geest zorgt er voor dat wij, verguld met het koninklijke zegel van de God van hemel en aarde, zorgvuldig bewaard worden tot de definitieve verlossing van de aardse zonde een feit is. In de Nederlandse Geloofsbelijdenis wordt dat aldus omschreven: “Wij geloven en belijden één katholieke of algemene kerk. Zij is een heilige vergadering van de ware gelovigen, die al hun heil verwachten van Jezus Christus, gewassen zijn door zijn bloed, geheiligd en verzegeld door de Heilige Geest”. Die geloofskennis gaat onder meer terug op Efeziërs 4: “En bedroef de Heilige Geest van God niet, door Wie u verzegeld bent tot de dag van de verlossing”. De Heilige Geest bewaart ons zeer zorgvuldig. Hij past op ons. Hij gaat met ons mee, overal waar wij gaan[5].   

De Heilige Geest is volop actief in de twee sacramenten, de heilige doop en het heilig avondmaal. Een buitenstaander zou kunnen zeggen dat de bediening van de sacramenten plechtige momenten oplevert. De doop kan men beschouwen als het moment dat de boreling kerklid wordt. De viering van het heilig avondmaal kan worden gevoeld als echte beleving van de kerkgemeenschap.
Maar de Nederlandse Geloofsbelijdenis is aanzienlijk minder oppervlakkig. Leest u maar mee. Onze goede God “heeft de sacramenten gevoegd bij het Woord van het evangelie, om ons door middel van onze zintuigen des te beter duidelijk te maken, zowel wat Hij ons door zijn Woord te verstaan geeft, als wat Hij van binnen in ons hart doet. Zo bekrachtigt Hij in ons het heil waaraan Hij ons deel geeft. Want de sacramenten zijn zichtbare tekenen en zegels van een inwendige en onzichtbare zaak. Door middel daarvan werkt God in ons door de kracht van de Heilige Geest. Daarom zijn de tekenen niet krachteloos en zonder inhoud, zodat zij ons zouden misleiden, want Jezus Christus is de waarheid ervan en zonder Hem zouden zij niets zijn”.
Gods Heilige Geest houdt grote schoonmaak in ons bestaan: “evenals het water waarmee de dopeling overgoten en voor aller ogen besprenkeld wordt, de onreinheid van het lichaam afwast, zo bewerkt het bloed van Christus hetzelfde van binnen, in de ziel, door de Heilige Geest”[6].

Niemand zag ooit Gods Heilige Geest.  Maar Gods kinderen mogen zonder terughoudendheid zeggen: Gods Heilige Geest woont in ons hart. Bij Gereformeerden is het alle dagen Pinksteren!

Noten:
[1] In deze alinea maak ik gebruik van de artikelen 3 en 5 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis.
[2] In deze alinea citeer ik uit artikel 8 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis. Verder gebruik ik artikel 18 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis.
[3] In deze alinea citeer ik uit artikel 22 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis.
[4] In deze alinea citeer ik uit artikel 24 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis.
[5] In deze alinea citeer ik uit artikel 27 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis en uit Gods Woord Efeziërs 4:30.
[6] In deze alinea citeer ik uit de artikelen 33 en 34 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis.

Een bewerking van dit artikel zal het voorwoord (‘Allereerst’) zijn in het Gereformeerd familieblad De Bazuin, editie 16-06 (juni 2022).

14 april 2022

Dienen is mooi werk

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Vandaag zijn woorden uit Philippenzen 2 ons uitgangspunt. Wij lezen: “Laat eenieder niet alleen oog hebben voor wat van hemzelf is, maar laat eenieder ook oog hebben voor wat van anderen is. Laat daarom die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was, Die, terwijl Hij in de gestalte van God was, het niet als roof beschouwd heeft aan God gelijk te zijn, maar Zichzelf ontledigd heeft door de gestalte van een slaaf aan te nemen en aan de mensen gelijk te worden”[1].

Deze tekst stimuleert de gemeenschapszin. Philippenzen 2 bestrijdt de individualisering en ons egoïsme, onze zogenaamde zelfredzaamheid en onze onzekerheid. De apostel Paulus leert ons aandacht voor elkaar te hebben. Wij moeten de gezindheid van Christus hebben en houden. Daarbij is het trefwoord: dienen.

In de kerk mogen en moeten wij Jezus Christus weerspiegelen. Denkt u daarbij maar aan 2 Corinthiërs 3: “Wij allen nu, die met onbedekt gezicht de heerlijkheid van de Heere als in een spiegel aanschouwen, worden van gedaante veranderd naar hetzelfde beeld, van heerlijkheid tot heerlijkheid, zoals dit door de Geest van de Heere bewerkt wordt”.
Betekent dat nu dat we heel hard aan het werk moeten?
Houdt dit nu in dat wij bijna iedere dag huilend naar bed gaan omdat het alwéér niet gelukt is om op Jezus te lijken?
Nee, dat betekent het niet.
Want Paulus noteert erbij dat dit door de Geest van de Heere bewerkt wordt. Gods Geest werkt in ons. Zijn inspanningen zorgen ervoor dat het weerspiegelen van Jezus Christus – voor ons besef althans – hoe langer hoe vaker vanzelf gaat. De Heilige Geest zorgt ervoor dat we altijd de motivatie houden om met de Verbondsgod door het leven te wandelen. God Zelf is het “Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen”. Dat is, zo schrijft iemand, Gods “genadige gezindheid, waarvoor de redenen alleen in God Zelf te vinden zijn. Het woord komt voort uit de vrije soevereine beschikking van Gods eeuwige raad”.
Als wij dienen, dan komt dat uiteindelijk voort uit Gods genade![2]

Het leven van een gelovig mens is, om zo te zeggen, één brok Goddelijke goedertierenheid.
Daarom willen wij in de regel niets liever dan God eren. Mensen die door God gekozen zijn kunnen het Paulus in 2 Corinthiërs 1 nazeggen: “Zovele beloften van God als er zijn, die zijn in Hem ja en in Hem amen, tot verheerlijking van God door ons”.
In de kerk moeten wij nimmer bij onszelf beginnen en voor onszelf beginnen.
Alles start bij bij God die ons uitkoos. Hij brengt Zijn kinderen in de kerk bij elkaar. Daar, in die kerk, zitten geen losse individuen. Want al die mensen erkennen Jezus als de enige Leidinggevende. Beginnen bij onszelf: dat is een belangrijke oorzaak van kerkelijke kommer en kwel![3]

Wij behoren ons bovendien regelmatig te realiseren dat wij deel zijn van Gods raadsplan. Door Zijn welbehagen leven wij in de kerk. Wij genieten van Gods onbegrensde en nooit aflatende liefde.
In de wereld spreekt men niet vaak over welbehagen. Het gaat daarentegen niet zelden over maatschappelijk onbehagen. Ziet u het? Welbehagen versus onbehagen: dat is de tegenstelling tussen kerk en wereld.
In de kerk zindert de liefde tot God en tot elkaar door het zwerk.
En laten wij eerlijk zijn: als je van elkaar houdt is het toch niet gauw teveel om samen op te trekken? Nee, inderdaad – in het kader van de liefde doe je alles voor elkaar.
Het is onze Verbondsgod die daar het doorslaggevende bewijs van heeft geleverd. Gods Woord staat er vol van. En de Zoon van God, onze Heiland, kwam naar de aarde om te doen wat mensen niet konden doen: betalen voor de zonden. Zo lief had God de wereld!
En vanwege Zijn welbehagen hebben Gods kinderen bestaansrecht. Betaald bestaansrecht. En het is ook eeuwig bestaansrecht[4].

Als wij dit alles tot ons door laten dringen wordt het leven gaandeweg makkelijker.
Want er ontstaat een zekere rust in ons leven.
En dat is belangrijk. Voor jongeren en voor ouderen.
Op een blog voor jonge meiden staat te lezen: “De laatste tijd ben ik veel bezig met ‘de oorlog in mijn hoofd’. Ik merk aan mezelf dat negatieve gedachten vaak meer grip op me hebben dan ik zou willen toestaan. Onder andere door het lezen van het boek ‘Winning the war in your mind’ van Craig Groeschel heb ik mooie sleutels mogen ontdekken als het gaat om deze strijd in mijn hoofd. Een van die sleutels is op zoek gaan naar de waarheid in Gods Woord. Wat voor kerngedachten hoor jij in jouw hoofd? Zijn dit positieve gedachten, negatieve gedachten of wellicht een mix van beide? Ikzelf behoor tegenwoordig meer tot de laatste categorie. Voor mij voelt dat al als een overwinning, want tien jaar terug behoorde ik zeker tot de tweede: ik had meer negatieve gedachten over mijzelf en over de wereld om mij heen dan positieve. Op dit moment sta ik een stuk positiever in het leven, en merk ik die negatieve gedachten vooral nog op als het gaat om mijn zelfbeeld of de omstandigheden waarin ik me bevind”.
In de wereld van 2022 is het goed te begrijpen dat het bij tijd en wijle oorlog in ons hoofd is. En de vraag is uiteraard: hoe krijgen wij vrede in ons brein?
Het antwoord staat in Philippenzen 2. Laten wij deze keer eens niet bij onszelf beginnen. Laat Gods Geest Zijn heiligende werk maar doen. En besef het maar: door Gods genade bezitten kinderen van God bestaansrecht dat nimmer eindigt.
In die wetenschap wordt dienen mooi werk![5][6]

Noten:
[1] In deze alinea citeer ik Philippenzen 2:4-7.
[2] In deze alinea citeer ik 2 Corinthiërs 3:18 en Philippenzen 2:13. Ook gebruik ik: ds. M.A. van den Berg, “Welbehagen”. In: De Waarheidsvriend, donderdag 20 oktober 1994, p. 789. Ook maak ik gebruik van een eigen artikel dat ik eerder schreef en dat gedateerd is op donderdag 9 april 2009.
[3] In deze alinea citeer ik 2 Corinthiërs 1:20. Ook maak ik gebruik van een eigen artikel dat ik eerder schreef en dat gedateerd is op dinsdag 16 december 2008.
[4] In deze alinea maak ik gebruik van een eigen artikel dat ik eerder schreef en dat gedateerd is op vrijdag 15 april 2005.
[5] Ik citeer via: “Als het oorlog in je hoofd is”. – Column in: Nederlands Dagblad, woensdag 6 april 2022, p. 24.
[6] Craig Groeschel -geboren op 2 december 1967- is de oprichter en pastor van Life.Church. Hij is een invloedrijke evangelicale prediker en schrijver. Hij lanceerde in 2008 de Bijbelapp YouVersion.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.