gereformeerd leven in nederland

23 september 2020

Herrie rond Hillsong Church

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Burgemeester Halsema van Amsterdam doet alles om de vrije beleving van homofiele gevoelens te bevorderen. Als kerken daar een grens aan lijken te stellen, komt zij haastig uit haar stoel. Nogal overhaast, soms ook.
Een voorbeeld daarvan zien we in het volgende bericht.
“Christelijke partijen in de raad van Amsterdam zijn verbaasd dat burgemeester Halsema de verhuurder van een pand aan de Hillsongkerk op het matje roept.
Halsema wil een ‘ernstig gesprek’ voeren met de huurbaas van de Hillsongkerk, omdat die ‘pinksterkerk’ intolerant zou zijn jegens homo’s. De Amsterdamse burgemeester benoemde de kwestie donderdag in een raadsdebat over geweld tegen homo’s, berichtte het Parool. ‘Als er signalen zijn dat gemeenschappen homogenezing prediken of aanbieden, dan treden we daarmee in contact om te laten weten dat we daar niet van gediend zijn’, citeert de krant Halsema. ‘We geven netjes aan dat we geen bevoegdheden hebben, maar dat weerhoudt ons er niet van om een ernstig gesprek te voeren, bijvoorbeeld met de verhuurder van Hillsong’”.

Hillsong? Wat is dat?
Dat is een keten van pinkstergemeenten. De wortels ervan liggen in Australië. Wikipedia leert ons: “De diensten definiëren zich door een modern relevant karakter waarbij ze op alle terreinen -muziek, multimedia, presentatie, prediking, gastvrijheid- willen excelleren en zo de kerkdienst als een positieve beleving aanbieden zonder op leer of inhoud te willen inboeten.
De kerk wordt vanuit Sydney geleid door seniorpastors-echtpaar Brian en Bobbie Houston en heeft geen geregistreerde leden. Met bezoekersaantallen boven de tweeduizend man kan de kerk op veel locaties gedefinieerd worden als een megakerk”[1].

Burgemeester Halsema gaat dus een ernstig gesprek voeren.
Maar burgemeester Halsema stapt niet naar de leidinggevenden van Hillsong. Zij stapt naar de verhuurder.
Dat is merkwaardig. Want die verhuurder heeft uiteraard weinig te maken met leer en praktijk van Hillsong. De ChristenUnie vraagt dan ook: “Waarom gaat de burgemeester het gesprek voeren met de verhuurder van een religieuze gemeenschap? Heeft de burgemeester al eerder geprobeerd om contact op te nemen met de kerk en met hen gesproken? Zo nee, is de burgemeester niet van mening dat dat een veel zorgvuldigere stap is?”[2].
Wij moeten niet uitsluiten dat de verhuurder zegt: ‘Laten wij een kop koffie drinken’. En vervolgens: ‘Het verhuurcontract is op orde. En overigens bemoei ik mij niet met leer en leven van Hillsong. Ik wens u verder een fijne dag’. En dat is dat. Het moge duidelijk zijn: met de ernst van dat gesprek zal het waarschijnlijk wel meevallen.
Eerlijk gezegd lijken de uitlatingen van de Amsterdamse burgemeester thuis te horen in de categorie: veel geschreeuw, weinig wol. Misschien is dit bedoeld als een vingerwijzing voor gans het volk, inzonderheid ruim 870.000 Amsterdammers: ‘Think about it! The mayor is watching you…!’.  
   
De journalist Jeffrey Schipper schreef terecht: “Als de burgermoeder zich wat beter in het christendom en de Hillsong-kerk had verdiept, had ze niet zo hoeven schrikken. “’Hillsong is een gastvrije kerk voor iedereen, ongeacht geaardheid’, laat de onafhankelijke onderzoeker Miranda Klaver weten. ‘Homofobie of homo’s ‘genezen’ ben ik niet tegengekomen’. De aankondiging van de voormalig GroenLinks-leider is bovendien een klap in het gezicht van dit homostel dat er bewust voor kiest om Hillsong trouw te blijven en zich in deze volgens Halsema ‘homofobe’ gemeenschap thuis voelt.
Wat deze kwestie nog erger maakt is de timing. De tik op de vingers van Hillsong volgt na recente gevallen van homogeweld in Amsterdam. Nu overheerst het beeld dat dit geweld wordt gekoppeld aan de visie van Hillsong op het terrein van huwelijk en seksualiteit. Met andere woorden: iedere christen die is aangesloten bij een orthodox-christelijke kerk is een potentiële potenrammer. Honderdduizenden onschuldige en fatsoenlijke kerkgangers zijn door Halsema, misschien onbedoeld, in het verdachtenbankje geplaatst. In plaats van het aanpakken van de échte daders van het homogeweld kiest de burgemeester voor een ‘ernstig gesprek’ met een willekeurige kerk”[3].

Wat maakt het voorgaande duidelijk?
In ieder geval dit: er is een strijd gaande tussen de God en de duivel. Laten wij elkaar goed begrijpen – schrijver dezes stelt beslist niet dat burgemeester Halsema zelf een duivel is. Allesbehalve dat. Sterker nog: er zijn momenten dat zij reuze sympathiek óverkomt.
Wij allen – kerkmensen en seculieren – dienen echter terdege te beseffen dat in deze wereld twee legers tegenover elkaar staan: Gods kinderen en de soldaten van de duivel. Paulus schrijft daar in Efeziërs 6 ook over: “Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten”[4]. Dat betreft een strijd op leven en dood. Zie 1 Petrus 5: “Wees nuchter en waakzaam; want uw tegenpartij, de duivel, gaat rond als een brullende leeuw, op zoek naar wie hij zou kunnen verslinden”[5]. Wij vinden dat motief ook in Zondag 52 van de Heidelbergse Catechismus: “Wij zijn van onszelf zó zwak, dat wij zelfs geen ogenblik kunnen standhouden, en bovendien houden onze doodsvijanden – de duivel, de wereld en ons eigen vlees – niet op ons aan te vechten”[6].
Dat is de stand van zaken.

Aan die stand van zaken kijkt de burgemeester van Amsterdam voorbij. Via een sluipweg wil zij een kerkgemeenschap aanpakken.
Wat kunnen gelovigen dan nog doen? Antwoord: zij kunnen bidden. In de eerder reeds geciteerde Zondag 52 belijden wij: “Daarom bidden wij U: wil ons toch staande houden en sterken door de kracht van uw Heilige Geest, zodat wij in deze geestelijke strijd niet het onderspit delven, maar altijd krachtig tegenstand bieden, totdat wij uiteindelijk de volkomen overwinning behalen”.
Laten wij ook maar bidden dat gelovigen in Nederland bij de voortduur recht gedaan zal worden. Net als David in Psalm 26:
“O, HERE, doe mij recht!
In onschuld leeft uw knecht,
mijn wandel is naar uw gebod.
Ik blijf op U vertrouwen,
op U, mijn rotssteen, bouwen;
 ik wankel niet, o HEER, mijn God”[7].

Noten:
[1] Geciteerd van https://nl.wikipedia.org/wiki/Hillsong ; geraadpleegd op maandag 21 september 2020.
[2] Geciteerd van https://www.rd.nl/vandaag/binnenland/onbegrip-over-actie-burgemeester-halsema-tegen-hillsongkerk-1.1695950 ; geraadpleegd op maandag 21 september 2020.
[3] Geciteerd van https://jjcschipper.home.blog/2020/09/20/is-hillsong-voor-burgemeester-halsema-een-grotere-vijand-dan-de-radicale-islam/ ; geraadpleegd op maandag 21 september 2020.
[4] Efeziërs 6:12.
[5] 1 Petrus 5:8.
[6] Heidelbergse Catechismus – Zondag 52, antwoord 127.
[7] Psalm 26:1 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.

9 september 2020

Vruchten van een onverwachte soort

In de kerk en op het kerkplein heeft men het vaak over liefde: liefde voor God en voor elkaar. Dat is logisch. Gods Woord staat er immers vol van. Die liefde is wel aan grenzen gebonden. Dat zien wij bijvoorbeeld in Johannes 15: “Zoals de Vader Mij liefgehad heeft, heb ook Ik u liefgehad; blijf in Mijn liefde. Als u Mijn geboden in acht neemt, zult u in Mijn liefde blijven, zoals Ik de geboden van Mijn Vader in acht genomen heb en in Zijn liefde blijf. Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat Mijn blijdschap in u zal blijven en uw blijdschap volkomen zal worden”[1].

Daar staat het: “Als u Mijn geboden in acht neemt…”.
Laten wij maar eerlijk zijn: op dit punt haken heel wat mensen af.

Stel u voor: een gelovige jonge vrouw die een lesbische geaardheid heeft. Het is voorstelbaar dat die jonge vrouw zegt: ‘Ik wil de Here werkelijk dienen. Maar ik val op vrouwen. Nee, het gewone huwelijk is niet voor mij’. Die jonge vrouw heeft – dat begrijpt u – levenslang een levensgroot probleem.
Stel u voor: een gelovige jonge man met ADD. Wie de afkorting ADD noemt, bevindt zich op het terrein van het autisme. ADD heeft onder meer te maken met een gebrek aan concentratievermogen, of juist een te scherpe focus op één onderwerp[2].
Die jonge man en die jonge vrouw liggen er een beetje uit, in de kerk. Zij worden niet opgenomen in een groep. Heel veel kerkleden vinden het gedrag van die jonge man en die jonge vrouw een beetje ongrijpbaar. Heel veel kerkleden hebben er moeite mee. Wat moeten zij aanvangen met die jonge man en die jonge vrouw?

Op een website van de Evangelische Omroep komt godsdienstpsychologe Hanneke Schaap aan het woord.
Citaat: “Godsdienstpsychologe Hanneke Schaap merkt dat mensen met autisme veelal tegen twee problemen aanlopen: de worsteling met gevoel, en het probleem dat in het christelijke leven niet altijd alles klopt. ‘In geloofsgemeenschappen waar gevoel belangrijker is, zullen autisten zich waarschijnlijk moeilijker handhaven dan op een plek waar kennis benadrukt wordt. Ik vind het erg als mensen met autisme betwijfelen of ze wel echt geloven omdat ze wat beleving missen. We mogen de lat voor autisten niet te hoog leggen. Iemand met een gebroken been vraag je ook niet een sponsorloop voor Afrika te rennen. Daarbij spreekt de Bijbel over geloven net zo goed met woorden als vertrouwen, liefhebben, gehoorzamen en dienen. Daar kan iemand met autisme prima mee uit de voeten’.
Dan is er nog het punt dat er soms niets lijkt te kloppen van het leven met God. Voor iemand zonder autisme kan dat al een probleem zijn, laat staan voor mensen mét. Hanneke: “Een vrouw met autisme schreef me: ‘Ik heb een afschuwelijke bevalling gehad, maar las in de Bijbel dat God er altijd is en voor je zorgt’. Dat kon ze niet met elkaar rijmen. Ik heb geprobeerd aan te geven dat God er misschien op een andere manier bij was dan ze wilde. Zo’n bredere context zien, is moeilijk voor mensen met autisme. Ze focussen meestal op losstaande details”[3].
Men kan het zich voorstellen: in situaties als de bovenstaande is het leven verwarrend, tegenstrijdig en moeilijk.

Laten wij teruggaan naar Johannes 15.
Daar zegt Jezus ook: “Niet u hebt Mij uitverkoren, maar Ik heb u uitverkoren, en Ik heb u ertoe bestemd dat u zou heengaan en vrucht dragen, en dat uw vrucht zou blijven, opdat wat u ook maar van de Vader vraagt in Mijn Naam, Hij u dat geeft. Dit gebied Ik u: dat u elkaar liefhebt”[4].
Dat is een troostvolle boodschap: God kiest Zijn kinderen uit; en mensen die – bijvoorbeeld vanwege homofiele gevoelens of autisme – het leven moeilijk vinden, worden niet overgeslagen. Ook zij mogen en moeten vruchten dragen. Ach ja – misschien vinden sommige kinderen van God zelf dat zij smakeloze vruchten dragen. Maar zij die gelovig vragen om vruchten te mogen dragen, mogen het zeker weten: de trouwe God, die in alle tijden Dezelfde is, geeft die vruchten Hoogstpersoonlijk! Het zijn wellicht vruchten van een afwijkende en onverwachte soort, maar ze zijn er wel. Niet onmiddellijk misschien. Sterker nog – mogelijkerwijs moet er jaren op worden gewacht, maar die vruchten komen er wel!

Jazeker – soms is het leven verwarrend, tegenstrijdig en moeilijk. Er zijn periodes waarin het bijna onmogelijk lijkt om Gods geboden te eerbiedigen. Zo nu en dan hebben mensen de neiging om naar God te schreeuwen: ‘Ik kan het niet!’.
Laten wij in zo’n geval nooit vergeten dat Jezus ook zegt: “Ik ben de Wijnstok, u de ranken; wie in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt u niets doen”[5]. Dat betekent onder meer: mensen die samen met God door het leven gaan, krijgen ook de kracht om zich aan Zijn geboden te houden!

Noten:
[1] Johannes 15:9, 10 en 11.
[2] Zie over ADD bijvoorbeeld https://www.autisme.nl/over-autisme/autisme-in-combinatie-met/adhd/ ; geraadpleegd op zaterdag 5 september 2020.
[3] Geciteerd van https://visie.eo.nl/artikel/2019/04/hoe-werkt-geloven-als-je-autisme-hebt ; geraadpleegd op zaterdag 5 september 2020.
[4] Johannes 15:16 en 17.
[5] Johannes 15:5.

13 juli 2020

Houdt het geloof vast!

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Dominee Olaf Latzel uit Bremen heeft met een zekere regelmaat de aandacht van de media.
Het Reformatorisch Dagblad berichtte op 4 mei jongstleden: “Ds. Latzel zou in oktober tijdens een seminar over het huwelijk in zijn gemeente hebben gezegd dat homoseksuelen ‘misdadigers’ (‘Verbrecher’) zijn. Het seminar werd op YouTube gepubliceerd. De gewraakte zinsnede luidde letterlijk: ‘Overal lopen deze misdadigers van Christopher Street Day (homoactivisten; red.) rond’.
In een verklaring die ds. Latzel vorige week zondag tijdens een online kerkdienst gaf en op de site van de Sint-Martinigemeente plaatste, laat hij weten dat hij tijdens het seminar het woord misdadigers inderdaad een keer heeft gebruikt. ‘Maar dit had geen betrekking op homoseksueel levende mensen, maar op militante agressors die ons als gemeente de laatste jaren steeds weer belaagd en blasfemisch belasterd hebben’. Als hier en daar de indruk is ontstaan ‘dat ik in zijn algemeenheid alle homoseksuelen als misdadigers beschouw, wil ik mij daarvoor verontschuldigen en duidelijk maken dat dit vanzelfsprekend niet mijn mening is’.
Omdat zijn gemeente en hij regelmatig als homofoob worden bestempeld, maakt ds. Latzel van de gelegenheid gebruik om ‘onze Bijbelse positie ten aanzien van homoseksualiteit nogmaals uit te leggen’. Homoseksuelen zijn in de St.-Martini welkom, aldus de predikant, net zoals ieder ander mens. ‘In onze gemeente wordt echter een duidelijk onderscheid gemaakt tussen een ondubbelzinnig ja tegen de zondaar en een even zo ondubbelzinnig nee tegen de zonde’”[1].
Op 7 juli berichtte het RD: “De kerkenraad van de Sint-Martinigemeente in het Duitse Bremen heeft zondag opgeroepen tot gebed voor zijn predikant, ds. Olaf Latzel, en de gemeente. (…) De predikant kreeg donderdag van het openbaar ministerie van de deelstaat Bremen te horen dat hij was aangeklaagd wegens ‘volksopruiing’. (…). Na een dienstgesprek met de Bremer Evangelische Kerk, vrijdag, gaat ds. Latzel zes weken met –ongepland– verlof.
Ook zondag stond er weer een homoactiviste, met regenboogkleuren op haar ontblote borsten, voor de deur van de Sint-Martinikerk, in het centrum van Bremen, zo meldde nieuwsdienst Idea. Tegenover Radio Bremen spraken tal van gemeenteleden hun steun uit voor hun predikant”[2].

Een en ander maakt op schrijver dezes de indruk dat dominee Latzel hier en daar erg kort door de bocht gaat, maar ook dat hij het Woord van God in zijn volle lengte en breedte wil verkondigen.
In dat alles blijkt tevens de macht van de media. Is de berichtgeving altijd zuiver?
Het is, al met al, een treurige zaak.

Het bovenstaande stelt ons voor een dilemma. Het Evangelie moet onverkort klinken, maar het moet niet te hard overkomen. De Bijbelse boodschap mag niet tekort gedaan worden, maar moet in wijsheid worden vertolkt.

De vorenstaande overpeinzing brengt ons bij woorden uit de brief van Jacobus: “En als iemand van u in wijsheid tekortschiet, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en ze zal hem gegeven worden. Maar laat hij er in geloof om vragen en daarbij niet twijfelen. Immers, wie twijfelt, lijkt op een golf van de zee, die door de wind voortgestuwd en op- en neergeworpen wordt”[3].
Daar staat het onomwonden: wie in geloof om wijsheid vraagt zal die ontvangen. Sophias staat er. Dat woord is afgeleid van sophos – dat begrip “heeft een breed scala van betekenissen, zoals vakkundigheid in een bepaald vakmanschap, wijsheid in zaken van het dagelijks leven of de hoogste vorm van geleerdheid of intelligentie”[4]. De wijsheid van Jacobus 1 is klaarblijkelijk inzetbaar in heel het brede maatschappelijke leven!  
Men moet vertrouwend bidden, en niet heen en weer slingeren tussen vertrouwen óp en wantrouwen tegenóver God. In een leven waar ‘twijfel’ een trefwoord is, is tergende onzekerheid aan de orde van de dag.
In Jacobus 1 gaat het over de blijdschap als er moeilijkheden op ons pad komen. Zulke blijdschap leert ons geduld te oefenen. Via blijdschap en geduld komen kinderen van God uit bij een sterk geloof. En één ding is zeker: een groot geloof is belangrijker dan – bijvoorbeeld – het bezit van veel geld.
Houdt het geloof vast! Blijf vertrouwen op Gods beloften van vergeving en eeuwig leven!
Dat is de oproep van Jacobus 1.
De apostel schrijft: “Elke goede gave en elk volmaakt geschenk is van boven en daalt neer van de Vader der lichten, bij Wie er geen verandering is, of schaduw van omkeer. Overeenkomstig Zijn wil heeft Hij ons gebaard door het Woord van de waarheid, opdat wij in zeker opzicht eerstelingen van Zijn schepselen zouden zijn”[5].
Eerstelingen – dat woord duidt op totale toewijding aan God. Het woord gaat terug op Leviticus 23: “Spreek tot de Israëlieten, en zeg tegen hen: Wanneer u in het land komt dat Ik u geven zal, en u de oogst ervan binnenhaalt, dan moet u de eerste schoof van uw oogst naar de priester brengen”[6]. De oogst wordt toegewijd aan God. Die toewijding wordt anno Domini 2020 ook van ons gevraagd. En wij mogen zeker weten: te Zijner tijd zal de Heer van de kosmos Zijn oogst – al Zijn kinderen – als overwinnaars binnenhalen.

Dominee Olaf Latzel is met een zekere regelmaat in het nieuws. Zo werd hij, bijvoorbeeld, ook al “met pek en veren ingesmeerd toen hij in 2015 stelde dat het christelijk geloof niet met een andere godsdienst te verenigen is. Illustraties van een ‘vervolging light’ in het Westen dus”[7].
Thans valt zijn naam wederom. De dominee is het doelwit van haat; zijn auto werd bekrast en de deur van ‘zijn’ Martinikirche in Bremen, werd besmeurd[8]. Een petitie om de predikant te steunen werd ruim 20.000 keer ondertekend[9].
Wat zien wij in het bovenstaande? Antwoord: wij zien de antithese, de kloof tussen kerk en wereld. Gods Woord staat diametraal tegenover de heersende cultuur.
In die omstandigheden ontvangen Gods kinderen wijsheid, als zij God daar in geloof om vragen. Dat geldt voor dominee Olaf Latzel. En het geldt voor alle kinderen van God. Ook voor hen die hun domicilie in Nederland hebben.
Ook in deze tijd moet het parool zijn: houdt het geloof vast!

Noten:
[1] Geciteerd van https://www.rd.nl/kerk-religie/bremer-predikant-ds-latzel-opnieuw-onder-vuur-1.1659342 ; geraadpleegd op woensdag 8 juli 2020.
[2] Geciteerd uit: “Bremer kerkenraad: Bid voor ds. Latzel”. In: Reformatorisch Dagblad, dinsdag 7 juli 2020, p. 3.
[3] Jacobus 1:5 en 6.
[4] Geciteerd uit de onlineversie van de Studiebijbel; woordstudie sophias.
[5] Jacobus 1:17 en 18.
[6] Leviticus 23:10.
[7] Geciteerd uit: Tineke van der Waal, “De lijdende Christus”. In: ‘De Waarheidsvriend’, 24 oktober 2019. Citaat van p. 9.
[8] “Ds. Latzel doelwit van haat”. In: Reformatorisch Dagblad, dinsdag 7 april 2020, p. 3.
[9] Zie https://www.openpetition.de/petition/statistik/solidaritaetsbekundung-mit-bremens-pastor-olaf-latzel ; geraadpleegd op woensdag 8 juli 2020.

9 augustus 2019

Evangelie tegen een donkere achtergrond

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

Zaterdag 3 augustus 2019: het is de dag van de Canal Parade in de Neêrlandse hoofdstad[1]. Bijkans gans Amsterdam lijkt vol enthousiasme. Wat? Het applaus ruist over de lage landen!
Kleine lokale LHBT stichtingen, landelijke LHBT belangen verenigingen, gay-horeca, roze netwerken van multinationals en banken, roze overheidsinstellingen, politieke partijen, ministeries en (media)bedrijven – zij allen tonen hun sympathie.

Een commentator van het Nederlands Dagblad typeert de situatie onder meer als volgt: “Vandaag is de wereld van ons. Met dat gevoel zijn tienduizenden homoseksuele mannen en lesbische vrouwen vandaag in Amsterdam. Vandaag zijn ze niet de uitzondering, die blikken op zich gericht voelen – oordelend, meewarig, soms dreigend. Ze zijn niet het probleem, waarop ze aangesproken worden en waarvoor beleid moet worden bedacht. Vandaag zijn zij normaal. Onder elkaar. Samen. Zichzelf”[2].
Men vindt het heerlijk om zichzelf te zijn!

In El Paso, Texas USA, komen in de afgelopen weekwisseling minstens twintig mensen om als iemand in en bij een supermarkt begint te schieten.
In Dayton, Ohio USA, komen in de afgelopen weekwisseling negen mensen om als iemand bij een bar begint te schieten[3].

Waren die schutters ook zichzelf?
Eén ding is zeker: zij deden het allemaal zelf.
Echter – zij vonden het vast niet prettig om zichzelf te zijn.

Je moet jezelf zijn, zeggen de mensen. Dat nu is, goed beschouwd, een sprookje.
De werkelijkheid staat in Romeinen 3: “Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos geworden. Er is niemand die goeddoet, er is er zelfs niet één. Hun keel is een open ​graf, met hun tong plegen zij bedrog, addergif is onder hun lippen. Hun mond is vol ​vervloeking​ en bitterheid, hun voeten zijn snel om bloed te vergieten. Vernieling en ellende is op hun wegen”[4].

Paulus schrijft het bovenstaande aan christenen in Rome. Maar wat hij noteert, heeft hij niet helemaal zelf bedacht. Hij heeft zijn gedachten van David geleend. Want David zegt in Psalm 14:
“Zij allen zijn afgedwaald, tezamen zijn zij verdorven;
er is niemand die goeddoet,
zelfs niet één.
Hebben zij dan geen kennis, allen die ​onrecht​ bedrijven,
die mijn volk opeten alsof zij brood aten?
Zij roepen de HEERE niet aan”[5].

Natuurlijk – er zijn ook mensen die netjes leven. Er zijn mensen die nog nooit een vlieg hebben gedaan.
Maar de zonde is in mensenlevens ingebakken.
Om met de Nederlandse Geloofsbelijdenis te spreken: “Wij geloven dat door de ongehoorzaamheid van Adam de erfzonde zich over heel het menselijk geslacht heeft verbreid. Zij is een verdorvenheid van de hele natuur en een erfelijk kwaad, waarmee zelfs de kleine kinderen in de moederschoot besmet zijn. Zij is namelijk de wortel waaruit allerlei zonden in de mens voortkomen. Daarom is ze zó gruwelijk en afzichtelijk voor God, dat zij reden genoeg is om het menselijk geslacht te veroordelen. Zelfs door de doop is zij niet geheel vernietigd of uitgeroeid, omdat de zonde altijd uit deze verdorvenheid ontspringt als opwellend water uit een giftige bron”[6].

Zo staat het er voor met de mensen op aarde.
Ja, ook met de mensen van 2019.

Als mensen echt zichzelf zijn, zullen ze volstrekt dominant wezen.
Heeft u een diepgewortelde hekel aan de Canal Parade in Amsterdam, omdat daar dingen gebeuren waarmee God niet geëerd wordt? De mensen willen u ’t liefst doodzwijgen! En als blikken konden doden…

En ja, met echte wapens kun je mensen metterdaad om het leven brengen. Zoals daar in Texas. Zoals daar in Ohio.
Wat ook de precieze motivaties voor die schietpartijen geweest zijn, duidelijk is wel dat in het leven van de schutters de zon niet scheen.

Ook in deze mistroostige omstandigheden kan Gods Woord spreken. De Blijde Boodschap dient te worden verkondigd. Het Evangelie moet worden geproclameerd.

Wat is er nodig in Amsterdam…?
In El Paso..?
In Dayton…?
En bij ons…?
Wij behoren dóór te lezen in Romeinen 3: “Maar nu is zonder de wet ​gerechtigheid​ van God geopenbaard, waarvan door de Wet en de Profeten is getuigd: namelijk ​gerechtigheid​ van God door het geloof in ​Jezus​ ​Christus, tot allen en over allen die geloven, want er is geen onderscheid. Want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God, en worden om niet gerechtvaardigd door Zijn ​genade, door de verlossing in ​Christus​ ​Jezus”[7].

Daar staan bijzondere woorden: “tot allen en over allen die geloven”.
Tot alle gelovigen – dat wil zeggen: de vrijspraak van schuld door het geloof komt naar Gods kinderen toe. Dat geloof wordt hen gegeven. Zij krijgen het geloof, om zo te zeggen, op een presenteerblaadje aangeboden. Ziet u Gods uitverkiezing aan de horizon schemeren?
Over alle gelovigen – dat wil zeggen: de vrijspraak van schuld door het geloof overkoepelt het leven. Het hele bestaan wordt erdoor getekend. Het leven krijgt een andere kleur en ontvangt een ander perspectief. Gelovigen gaan het leven van een heel andere kant bekijken.

Mensen worden vrijgesproken van schuld. Mensen uit alle tijden. Mensen van allerlei komaf. Mensen uit allerlei plaatsen op de wereld.
De rechtsvervolging is ten einde. De deur van de rechtbank gaat dicht.
Die magnifieke vrijspraak komt niet uit de lucht vallen. In het Oude Testament wordt die al aangekondigd. Toegegeven – de ene keer gebeurt dat wat explicieter dan de andere keer, maar toch.
Het geloof in de schitterende kracht van het verlossingswerk van Jezus Christus, de Heiland – dat is voldoende. In Amsterdam, in El Paso, in Dayton en overal ter wereld.

Dat geloof glinstert en schittert des te mooier tegen de donkere achtergrond van zonde in de catacomben van het hart en duisternis in menselijke zielen.
Er zijn tegenwoordig heel wat genootschappen die zich ‘kerk’ noemen alwaar men zonde en duisternis het liefst een beetje verdonkeremaant.
Echter – steeds weer is daar die weerbarstige werkelijkheid. Laten we elkaar maar recht in de ogen kijken, en zonde en donkerheid vooral niet negeren.
Wie zich realiseert hoe armoedig mensen ten diepste zijn, beseft te meer hoe dankbaar hij mag wezen voor het feit van zijn redding!

Noten:
[1] De internetpagina van de Canal Parade is te vinden op https://pride.amsterdam/events/canal-parade-2019/ ; geraadpleegd op maandag 5 augustus 2019.
[2] “Een warm bad” – commentaar van Wim Houtman in: Nederlands Dagblad, zaterdag 3 augustus 2019, p. 3.
[3] Zie hierover bijvoorbeeld https://www.telegraaf.nl/nieuws/587609633/9-doden-en-26-gewonden-bij-schietpartij-in-ohio en https://www.telegraaf.nl/nieuws/1017741188/zeker-20-doden-bij-bloedbad-el-paso ; geraadpleegd op maandag 5 augustus 2019.
[4] Romeinen 3:12-16.
[5] Psalm 14:3 en 4.
[6] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 15.
[7] Romeinen 3:21-24.

26 juni 2019

Gendergolf

De genderideologie verslaat haar tienduizenden. “Er waart een spook door Europa”, schreef iemand.
Welnee, wierp iemand anders tegen, “er bestaat helemaal geen gender-ideologie. Dat is een verzinsel van de kerk om haar eigen pedofilie-schandalen toe te dekken”[1].
Dat is wel heel kort door de bocht!

Hoe dat zij: Nederland staat bol van gender.
En zelfs ministers houden zich ermee bezig. Het volgende bericht in het Reformatorisch Dagblad getuigt ervan.
“Vier onderwijskoepels hebben een brandbrief geschreven naar minister Van Engelshoven van Onderwijs. Ze vinden dat de bewindsvrouw zich niet moet bemoeien met de inhoud van schoolboeken en van de historische canon van Nederland.
Aanleiding voor de brief, die woensdag werd verstuurd, is het onderzoek dat de bewindsvrouw momenteel laat verrichten naar stereotypen in lesmateriaal. Van Engelshoven vindt dat in leermiddelen teveel wordt uitgegaan van de gebruikelijke rolpatronen van vaders en moeders. In schoolboeken zouden ook paren van gelijk geslacht en andere samenlevingsvormen vaker een plaats moeten krijgen”[2].

Dat krijg je ervan als alle mensen zo nodig gelijk moeten zijn.
Dat krijg je ervan als verschillen in geslacht zo snel mogelijk onder het vloerkleed geveegd moeten worden.
Dat krijg je ervan als je de onderscheiden gaven die God aan mannen en vrouwen geeft hardnekkig blijft miskennen.

In De Waarheidsvriend werd in april 2018 geschreven: “Het is allemaal het resultaat van een agressieve en steeds meer succesvolle diversiteitsagenda in de westerse wereld. De genderideologie krijgt langzaam maar zeker handen en voeten in de samenleving. Weinig mensen realiseren zich dat het genderdenken top-down wordt aangestuurd door de Verenigde Naties, de Europese Unie en nationale regeringen, wereldwijd. De gevolgen daarvan zijn verstrekkend en nauwelijks te onderschatten. De kerngedachte is: we moeten af van het plaatje dat je als jongen of meisje wordt geboren, dat man en vrouw elkaar voor het leven trouw beloven en een gezin stichten. Dat mag dan al eeuwenlang normaal zijn, vandaag geldt het als een idéé: iets wat tussen je oren zit en hoort bij opvattingen van vroeger”.
En:
“De lhbti-beweging wil dat we gaan geloven dat je je geslacht zelf kiest (lhbti staat voor lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen, transgenders en intersekse personen (…). Niet biologische kenmerken maar gevoelens bepalen je sekse. Deze ontdek je dus gaandeweg en ze kan ook wisselen. Volgens deze ideologie is het discriminerend om te zeggen dat heteroseksualiteit de norm is – diversiteit is de standaard”.
Al met al wordt het leven er niet eenvoudiger op.
“De diversiteitsideologie zal hoe dan ook psychisch sporen trekken. Als je identiteit als jongen of meisje geen natuurlijk gegeven is, heb je als tiener een nauwelijks begaanbaar pad voor de boeg. De puberteit krijgt er twee vragen bij: voel ik me man – of toch vrouw? En: val ik op een vrouw – of toch op een man? Voor de crises die je als tiener wachten, kun je bang zijn. Het is bekend dat lhbt’ers meer zelfmoordpogingen ondernemen dan hetero’s.
Allerlei ingewikkelde relaties die alles met de seksuele revolutie van doen hebben, maken het leven niet eenvoudiger: echtscheiding, buitenechtelijk geboren kinderen, alleenstaande opvoeders, de afwezigheid van de vader – met de nodige gevolgen voor de prestaties van kinderen, criminaliteit en exploderende kosten van de staat. George Orwell had het in 1984 nog niet bedacht”[3].

Laat het duidelijk wezen: gender is – zeker in de politiek – geen kwestie van vandaag of gisteren.
In 1985 werd tijdens een grote wereldvrouwenconferentie de genderpolitiek ontwikkeld.
Tien jaar later – in 1995 – kwam er een actieplatform.
Ook in kerkelijke organisaties speelt gender al heel lang een rol.
In een verslag van een landelijke vergadering van de Evangelische Kerk van Westfalen van 2004 staat met verwijzing naar besluiten van de landelijke vergadering in 1993/1994 vermeld: “Het doel van gelijkstelling tussen man en vrouw moet in de toekomst in alle projecten, voorstellen en beslissingen geldend gemaakt worden”[4].
Gender is, wat je noemt, in de mode. Maar het is een zaak die al decennia lang aan de orde is.
Trouwens, in Nederland kenden wij reeds in de jaren ’70 van de vorige eeuw de dolle mina’s; zij maakten zich druk om gelijkberechtiging van man en vrouw[5].
De genderideologie komt heus niet uit de lucht vallen!

Hebben Gereformeerden een antwoord op de gendergolf?
Laten wij enkele Schriftgegevens memoreren.

In Genesis 1 lezen we: “En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen”[6].
Mannelijk en vrouwelijk – zo staat het er. Zo ontwierp Hij dat. Mannen en vrouwen kunnen de almachtige God op deze aarde representeren. Meer geslachten heeft Hij blijkbaar niet nodig. Is het niet wonderlijk?
Mensen om ons heen noemen die verdeling in mannen en vrouwen de binaire opvatting[7]. Mensen in de kerk bewonderen Gods werk!

In Numeri 1 telt men het aantal mannen dat geschikt is voor de vervulling van militaire taken: “Neem het aantal op van heel de gemeenschap van de Israëlieten, ingedeeld naar hun geslachten en naar hun families, overeenkomstig het aantal namen, al wie mannelijk is, hoofd voor hoofd. Het gaat om ieder in Israël die met het ​leger​ uittrekt, van twintig jaar oud en daarboven. Die moet u tellen, ingedeeld naar hun legers, u en ​Aäron”[8].
De vrouwen blijven in het gezin. Zij hebben hun eigen zorgtaken.

In Numeri 3 blijkt dat het priesterambt aan mannen voorbehouden is: “Maar ​Aäron​ en zijn zonen moet u opdragen dat zij hun priesterambt waarnemen. En de onbevoegde die te dichtbij komt, moet ter dood gebracht worden”[9].

In Spreuken 4 en volgende blijkt dat de vader in een gezin een grote rol speelt in de opvoeding van kinderen:
“Luister, ​kinderen, naar de vermaning van je vader
en sla er acht op om inzicht te leren kennen,
want ik geef jullie een goede les:
verlaat mijn onderricht niet!”[10].

Ieder die, op basis van Gods Woord, meent te weten dat het enige recht van de vrouw het aanrecht is toont daarmee expliciet aan dat hij of zij achtereenvolgens onwelwillend, ondeskundig en tamelijk sullig is.
Natuurlijk – vrouwen hebben ook een taak in de opvoeding van hun zonen en dochters:
“Mijn zoon, neem het gebod van je vader in acht
en veronachtzaam het onderricht van je moeder niet”[11].
Maar in Spreuken 31 komen we een zakenvrouw tegen[12]. En in Handelingen 16 ontmoeten we nog een zakenvrouw[13][14].

Laten we ons niet vergissen: de gendergolf staat diametraal tegenover het christelijk geloof.
Minister Van Engelshoven vindt, als het hierom gaat, de christelijke wereld pal tegenover zich. Want de normen en waarden van Gods Woord worden door haar met voeten getreden.

Noten:
[1] Geciteerd van https://www.trouw.nl/home/nederland-gaat-ten-onder-aan-gender-ideologie-~ab3b66aa/ ; geraadpleegd op vrijdag 21 juni 2019.
[2] “Brandbrief onderwijskoepels over inhoud schoolboeken”. In: Reformatorisch Dagblad, donderdag 20 juni 2019, p. 7.
[3] Geciteerd uit: De Waarheidsvriend, 26 april 2018, p. 6-9. Ook te vinden via https://dewaarheidsvriend.nl/ .
[4] Geciteerd van https://bijbelenonderwijs.nl/bijbel-en-onderwijs/gender-mainstreaming/ ; geraadpleegd op vrijdag 21 juni 2019.
[5] Zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Dolle_Mina ; geraadpleegd op vrijdag 21 juni 2019.
[6] Genesis 1:27.
[7] Zie http://www.toetsalles.nl/htmldoc/gender.ha2.htm ; geraadpleegd op vrijdag 21 juni 2019.
[8] Numeri 1:2 en 3.
[9] Numeri 3:10.
[10] Spreuken 4:1.
[11] Spreuken 6:20.
[12] Spreuken 31:10 en volgende.
[13] Handelingen 16:14.
[14] In het bovenstaande gebruik ik onder meer https://mens-en-samenleving.infonu.nl/religie/177893-een-christelijke-kijk-op-alternatieve-genderidentiteiten.html ; geraadpleegd op vrijdag 21 juni 2019,

15 mei 2019

Gods Woord en LHBT

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Gereformeerde mensen weten het: de Here kijkt door ons heen![1]
Hij weet precies wat ons bezig houdt. Hij weet welke kant het met ons op gaat.
Psalm 139 zegt het zo:
“Al is er nog geen woord op mijn tong,
zie, HEERE, U weet het alles.
U sluit mij in van achter en van voren,
U legt Uw hand op mij.
Dit kennen – het is mij te wonderlijk,
te hoog, ik kan er niet bij”[2].

Aan die grootsheid zijn wij, om zo te zeggen, gewend in de kerk. Meer precies: wij realiseren ons dat dit alles nimmer zullen doorzien. Altijd kijken wij, als kleine mensjes, tegen de Here op. Wij kijken omhoog. Wij knipperen tegen het scherpe licht.
En diep in ons hart beseffen wij het: aan het analyseren van deze situatie komen wij op deze aarde nimmer toe. Dat wordt nooit wat. Dat is iets wat pas in de hemel aan de orde komt. En dan is die analyse niet meer nodig…

En één ding weten gelovige mensen zeker: onze identiteit ligt eerst en vooral in Christus.
Wij worden, schrijft Paulus in Romeinen 3, “om niet gerechtvaardigd door Zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus[3].

Paulus vraagt in Romeinen 6: “Of weet u niet dat wij allen die in Christus Jezus gedoopt zijn, in Zijn dood gedoopt zijn?”[4]. Paulus stelt in Romeinen 6: “Zo dient ook u uzelf te rekenen als dood voor de zonde, maar levend voor God in Christus Jezus, onze Heere”[5].

Petrus schrijft in 1 Petrus 5: “Vrede zij u allen, die in Christus Jezus bent”[6].
In Christus Jezus vinden we onze bescherming.
Onze afscherming ook – wij worden niet zomaar omver geblazen door allerlei beweringen en stellingen die de wereld ons in de oren toetert. Paulus schrijft aan de christenen in Efeze: “Neem bovenal het ​schild​ van het geloof op, waarmee u alle vurige ​pijlen​ van de boze zult kunnen uitblussen”[7].

Dat pantser hebben we in deze wereld hard nodig.
Men dringt allerlei onchristelijke gedachtegangen aan ons op. Men leeft goddeloos.
Dat is met name te zien in het domein van de seksualiteit en op het terrein van de LHBT.

Die sfeer staat, in het algemeen genomen, ver van Gereformeerde mensen af.
Maar er zijn momenten waarop we toch met de invloed ervan te maken krijgen.

De NOS berichtte onlangs: “Het hoofdpodium van Paradiso heeft zaterdagavond plaatsgemaakt voor een catwalk. Voor het vijfde jaar op rij staat Superball op het programma, een internationale wedstrijd voor dragqueens. ‘Acht Europese draghouses strijden tegen elkaar in de rondes lip sync, dance off en catwalk’, vertelt organisator Peter van Vught. De winnende dames gaan er vandoor met een eretitel, een award en waardebonnen voor make-up”.
En voor alle duidelijkheid: “Een draghouse bestaat uit een dragmoeder die dragkinderen onder haar hoede heeft genomen. ‘Het is soms moeilijk om in je eentje je eerste stappen te zetten als dragqueen’, legt Ma’MaQueen uit. ‘Als je bijvoorbeeld voor het eerst als man een BH gaat kopen, is het fijn als er iemand met je mee gaat. Maar dragmoeders helpen ook met make-up en kleding’” [8].

Bent u daar nog?

Laat ik bij het bovenstaande twee opmerkingen maken.
1.
Een dragqueen is iemand in die in zijn/haar gedrag op humoristische wijze een discussie op gang wil brengen over mannen- en vrouwenrollen[9].
2.
Het gaat in dit alles vooral om een ‘zoektocht naar identiteit’. “Als man zijn er strikte gendernormen waar je je aan moet houden. Je hoort je niet vrouwelijk te kleden of vrouwelijk te gedragen. Ik voelde me daar jarenlang heel beperkt door”.
In het bovenstaande voelt de spreker zich als persoon niet compleet.

Gelovigen leven in Christus.
Zij leven met een pantser om zich heen. Gods kinderen zijn niet aaibaar en onaantastbaar.
Dat geldt voor al Gods kinderen.

Dat geldt zeker ook voor onze broeders en zusters die te kampen hebben met gevoelens in de LHBT-sfeer. Laten we hun strijd in dit leven overigens niet onderschatten!
Maar ook zij mogen weten dat zij in Christus zijn. Ook zij hebben gaven die zij in de kerk mogen inzetten. Ook zij hebben denkkracht en daadkracht.
En natuurlijk blijven er dan vragen over. Zoals:
* Moet ik mijn hele leven alleen blijven?
* Wat vraagt de Here van mij, in mijn bijzondere omstandigheden?
* Heb ik bijzondere gaven?
* De Here heeft mij geschapen, met gevoelens en al; hoe moet ik Hem met die gevoelens eren?
Hoe dat alles – ook deze broeders en zusters mogen leven en werken in de kerk.
Ook voor hen geldt:
“U sluit mij in van achter en van voren,
U legt Uw hand op mij”.
Voor dat woord ‘insluiten’ mogen wij ook lezen: ‘gebonden aan’. Met andere woorden: de Heiland heeft Zich ook aan deze broeders en zusters verbonden. De God van hemel en aarde heeft een verbond met hen gesloten. Daarom mogen ook deze broeders en zusters tegen zichzelf zeggen: ik sta er niet alleen voor; ik voel Zijn hand dagelijks op mijn hoofd!

Laten we wel wezen: in dit leven voelt niemand zich helemaal compleet. Maar de Here zegt tegen de Bijbellezers van 2019, in Colossenzen 2: “En u bent volmaakt geworden in Hem, Die het Hoofd is van iedere overheid en macht”[10].
Alle gelovige kinderen hebben toegang tot de Goddelijke volheid[11]!

Iemand zei: “Toen ik in Rotterdam ging studeren, kwam ik in aanraking met drag. Het is voor mij een zoektocht naar mijn eigen identiteit. Ik weet nu waar ik ben en waar ik voor sta. Dat had ik zonder drag nooit gehad”[12].
Daarachter ligt een wereld waarin vrijwel alles met humor aangepakt wordt. Maar dat betreft dan wel humor waarbij men zichzelf permanent lijkt te overschreeuwen. Men suggereert: pak het leven maar een beetje losjes aan; en wees vooral jezelf.
In de kerk gaat het anders.
Daar gaan we zingen. Misschien maar heel zacht en een beetje onzeker. Maar toch…
“Ik loof het wonderbaar beleid
waarmee U mij hebt toebereid”[13].

Noten:
[1] De afkorting LHBT, die onder meer in de titel van dit artikel wordt gebruikt, is de afkorting van: lesbienne, homo, biseksueel, transgender. Men komt ook wel de afkorting LHBTI tegen. De I staat voor intersekseconditie; mannelijke en vrouwelijke kenmerken zijn verenigd in één persoon.
[2] Psalm 139:4, 5 en 6.
[3] Romeinen 3:24.
[4] Romeinen 6:3.
[5] Romeinen 6:11.
[6] 1 Petrus 5:14.
[7] Efeziërs 6:16.
[8] Geciteerd van https://nos.nl/artikel/2284174-dansende-diva-s-in-paradiso-drag-is-meer-dan-een-man-met-een-pruik-op.html ; geraadpleegd op maandag 13 mei 2019.
[9] Zie hierover bijvoorbeeld https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/ik-wil-laten-zien-dat-lhbt-ers-een-verrijking-zijn-voor-de-kerk~be3031b0/ ; geraadpleegd op maandag 13 mei 2019.
[10] Colossenzen 2:10.
[11] Zie hierover de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Colossenzen 2:10.[12] Geciteerd van https://nos.nl/artikel/2284174-dansende-diva-s-in-paradiso-drag-is-meer-dan-een-man-met-een-pruik-op.html ; geraadpleegd op maandag 13 mei 2019.
[13] Dit zijn de eerste twee regels van Psalm 139:6; berijmd, Gereformeerd Kerkboek-1986.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.