gereformeerd leven in nederland

20 december 2019

De twee kanten van Advent en Kerst

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , , ,

“Zie, de hand van de HEERE is niet te kort dat ze niet zou kunnen verlossen, en Zijn oor is niet toegestopt dat het niet zou kunnen horen. Maar uw ongerechtigheden maken scheiding tussen u en uw God, uw ​zonden​ doen Zijn aangezicht voor u verborgen zijn, zodat Hij u niet hoort”.

Dit zijn woorden uit Jesaja 59[1]. En het zijn woorden met een zekere dreiging. Het zijn woorden die, voor het besef van velen, niet zo bij Advent passen. Kerst is immers bijna synoniem met vrede. Maar wat doet Jesaja in hoofdstuk 59? Hij roept tegen zijn volksgenoten: als u zo doorgaat wordt de kloof tussen God en Zijn volk alleen maar groter; bekeer u!
Dat is, om zo te zeggen, de echo van Jesaja 50: “Is Mijn hand ten enenmale te kort om te verlossen? Of is er in Mij geen kracht om te redden? Zie, door Mijn bestraffing maak Ik de zee droog. Ik maak rivieren tot een woestijn. Hun vissen stinken, omdat er geen water is, en ze sterven van dorst”[2].

Is dat nu de boodschap van de kerk? Is dat niet te zwart? Te dreigend? Nee, toch niet.
Wij moeten onze ogen niet sluiten voor de werkelijkheid van 2019. Die realiteit is dat massa’s mensen zich van het christendom afkeren.

Een voorbeeld.
Iemand die zich tot de Islam bekeerd heeft, zegt: “Ik leer mijn kinderen dat kerst hoort bij het katholieke geloof. Helaas past het kerstverhaal niet bij het verhaal over Jezus in de Islam. Maar toch kies ik er bewust voor dat de kinderen van de versie uit de bijbel af weten en vertel natuurlijk onze eigen islamitische kijk er direct achteraan. Omdat die anders is. Op school krijgen ze dit niet mee. Daar hebben we bewust voor gekozen”.
En:
“Islam en kerst kan gewoon niet, klaar! Zo dacht ik erover. Mijn man is moslim, ik ben moslim en al mijn kinderen worden opgevoed met als doel ze te laten opgroeien tot vrome moslims. Waar ik toen niet bij stil stond, was dat ik mijn familie teleurstelde met mijn afwezigheid. Zo erg dat voor een aantal jaren hun Kerst niet compleet was. Mijn ouders vieren kerst niet in de kerk. Kerst betekent voor hen vooral gezellig samen zijn met familie. Vanuit islamitisch oogpunt kun je dan denken ‘dat kan op alle dagen, waarom persé op die dagen?’ Maar traditie en cultuur doorbreek je niet. Na een paar jaar van het boycotten van kerst besloot ik daarom toch weer te gaan”.
En:
“Voor mij voelt dit goed. Ik heb begrip voor mijn ouders en hun cultuur en traditie en daar krijg ik veel moois voor terug en dat is begrip voor mij en mijn gezin. Het kerstmenu is namelijk geheel halal. Mijn ouders kiezen eigenlijk voor iedere gelegenheid waar ik aanwezig ben voor halal eten, zodat de kleinkinderen gewoon alles kunnen eten zonder vragen of iets halal is of niet. Opvoed-technisch ideaal want de kinderen leren hiermee dat wanneer men de ander respecteert je ook respect terug mag verwachten en krijgen. Het is geven en nemen of was het in dit geval nemen en geven”[3].

In het bovenstaande draait alles om respect. En om het liefdevol omgaan met andersdenkenden.
Laten wij maar eerlijk zijn: die andersdenkenden ontmoeten wij zodra we één voet buiten de kerk zetten. En soms komen we hen zelfs in onze eigen familie tegen.
In deze wereld zullen we ’t met elkaar moeten doen.
Bij dit alles komt nog dat het in onze wereld ‘not done’ is om tijdens officiële diners over het geloof te beginnen. Iemand zegt: “Als iemand er wel over begint, zeg je gewoon dat we het er beter niet over kunnen hebben. Het is nu kerstmis”[4].

Het Kerstfeest is, om zo te zeggen, het feest van Gods liefde.
Daarom is liefde tot elkaar, zeker op een Kerstdag, aan de orde van de dag.

Toch kan dat begrip van hierboven gelovige kerkmensen zomaar bij een valkuil brengen.
Wij zeggen: wij hebben begrip voor de Islam; dat wil zeggen: wij begrijpen dat men de Islam aanhangt. Maar dat wil niet zeggen dat wij dat goed moeten vinden!
Voordat wij het weten wordt het christendom een ‘zacht aangedraaide’ godsdienst. We worden voorzichtig. Het Evangelie brengen we een beetje omsluierd. En we houden ’t bij de kern: God is liefde.
Maar in de kerk mogen we ’t nooit vergeten: Advent en Kerst hebben twee kanten.
Nee, dat betekent niet dat we in de periode van Advent en Kerst ruzie over geloof en ongeloof moeten gaan zitten maken. Maar wij moeten wel beseffen dat zondige mensen – ja, ook die uit 2019 – de kloof tussen God en mensen dagelijks groter maken!

Laten wij het in de kerk maar blijven belijden: “Want onze ​overtredingen​ zijn talrijk voor U en onze ​zonden​ getuigen tegen ons. Want onze ​overtredingen​ zijn bij ons, onze ongerechtigheden, wij kennen ze: het overtreden en het liegen tegen de HEERE en het zich afkeren bij onze God vandaan, het spreken van onderdrukking en afvalligheid, het zwanger zijn en melding maken van leugenachtige woorden vanuit het ​hart”[5].

Dan, ja dan is ook dat slotvers van Jesaja 59 voluit geldig: “Wat Mij betreft, dit is Mijn ​verbond​ met hen, zegt de HEERE: Mijn Geest, Die op U is, en Mijn woorden die Ik U in de mond gelegd heb, zullen uit Uw mond niet wijken, ook niet uit de mond van Uw nakomelingen, evenmin uit de mond van de nakomelingen van Uw nakomelingen, zegt de HEERE, van nu aan tot in eeuwigheid”[6].
De kerk mag er dus zeker van zijn: het Evangelie van verkiezing en verlossing zal blijven klinken!

Noten:
[1] Jesaja 59:1 en 2.
[2] Jesaja 50:2 b.
[3] Geciteerd van https://www.cjg043.nl/2017/11/02/kerstmis-en-bekeerd-gaat-dit-samen-ervaringsverhaal/ ; geraadpleegd op dinsdag 17 december 2019.
[4] Zie https://cip.nl/76984-mijd-praten-over-geloof-tijdens-kerstdiner ; geraadpleegd op dinsdag 17 december 2019.
[5] Jesaja 59:12 en 13.
[6] Jesaja 59:21.

26 juli 2018

Blijde blik op de toekomst

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

Met enige regelmaat hoort men de vraag: in welke wereld leven wij? Daarachter zit de angst dat de wereldburgers de planeet waarop zij wonen, aan het vernietigen zijn.
Op het internet kan men de volgende typering tegenkomen: “Een enorme blender met de aarde erin, en de stekker in het stopcontact. Eén druk op de knop en het is afgelopen met de mensheid. Dit schetst de situatie een beetje, waarin de aarde zich op dit moment bevindt. De mensheid leeft niet duurzaam en we lijken regelrecht op het einde van de aarde en onszelf af te stevenen. We gooien de aarde weg! Het is echter nog niet te laat, door nu te veranderen kunnen we dit proces nog omkeren en de stekker van de blender nog uit het stopcontact trekken!”[1].
De toestand van de aarde is, zo benadrukt men dus, één groot drama.
‘We moeten iets doen’, roept men ietwat paniekerig.

In Johannes 12 is het niet zozeer tijd voor actie. Veeleer roept de Heiland op tot een keuze.

Wij lezen: “Wie Mij verwerpt en Mijn woorden niet aanneemt, heeft iets wat hem veroordeelt, namelijk het woord dat Ik gesproken heb; dat zal hem veroordelen op de laatste dag. Want Ik heb niet uit Mijzelf gesproken, maar de Vader, Die Mij gezonden heeft, Hijzelf heeft Mij een gebod gegeven wat Ik zeggen en wat Ik spreken moet. En Ik weet dat Zijn gebod eeuwig leven is. Wat Ik dan spreek, spreek Ik zoals de Vader Mij gezegd heeft”[2].

Er komt een dag dat het ongeloof bestraft zal worden.
Dan zal ook blijken dat Jezus de woorden heeft gesproken waarvan de Vader heeft gezegd dat Hij die uitspreken móet.
Dat zal de realiteit wezen!

Een exegeet noteert bij die woorden uit Johannes 12: “Het is geheel in overeenstemming met het plan waarover de Vader en de Zoon het al van eeuwigheid eens zijn. Ook de woorden die Jezus moet spreken, passen in dat plan (…). Dat plan is gemaakt met het oog op de mensen: Jezus kwam om te redden (…), om eeuwig leven te brengen”[3].

De proclamatie is duidelijk: kies voor Jezus Christus en een eeuwig leven!

Voor heel veel mensen lijkt dat te betekenen: godsdienstigen van alle kleuren en richtingen, kom in liefde bij elkander!
En die betekenis is heus niet van de laatste jaren. In 2007 verscheen ‘Een gemeenschappelijk woord’, een document waarin gepleit wordt voor verzoening tussen het christendom en de islam. Er werd indertijd verwezen naar de Koran, soera 5 vers 48: “Wedijver dus in goede daden. Tot God keren jullie allen terug. Hij zal jullie dan meedelen waarover jullie het oneens waren”[4].
Dat klinkt allemaal mooi. Maar in de islam is Jezus Christus niet de Zoon van God. Want, zeggen de moslims, een mens kan geen God zijn. Er is geen god dan God alleen[5].
Dat is een cruciaal verschil dat een samengaan van christendom en islam onmogelijk maakt!

De oproep weergalmt, ook vandaag, in heel de wereld: kies voor Jezus Christus en een eeuwig leven! Die aansporing bepaalt ons bij het einde der tijden.
Heel wat mensen vinden de gedachte aan dat einde bijzonder bedreigend. Hoe zal het aflopen?
Er zijn ook wel ouders die, meer of minder impliciet, op dat einde wijzen teneinde hun kinderen in het gareel te houden.
Een Amerikaanse historica, Tara Westover, schreef een boek over het gezin waarin zij opgroeide. Zij heeft een godsdienst-waanzinnige vader. Ik citeer: “Ik was opgegroeid in afwachting van de Gruwelen der Verwoesting; ik was voorbereid op het moment dat we de zon donkerder zagen worden en de maan zagen druipen alsof ze bloedde. Ik was hele zomers bezig met perziken inmaken en elke winter met het omkeren van onze voorraden. Als de Wereld der Mensen tot een einde kwam, zou mijn familie onverstoord verder leven”[6][7].
Een schrijnend voorbeeld van de manier waarop het Evangelie verminkt kan worden!

Is Johannes 12 een oproep tot syncretisme? Zo van: godsdienstigen aller landen, verenigt u?
Nee.
Is Johannes 12 een proclamatie vol dreiging en duisternis?
Ook niet.

Jezus Christus laat het blijken: de Vader en Ik zijn één. Wie in Jezus gelooft, gelooft ook in Zijn Vader. Wie het doen en laten van Jezus nauwkeurig bekijkt, ziet God de Vader.
Jezus Christus Jezus is, om met Hebreeën 1 te spreken, “de afstraling van Gods heerlijkheid en de afdruk van Zijn zelfstandigheid. Jezus draagt alle dingen door Zijn krachtig woord”[8].

Jezus is naar de aarde gekomen om mensen te behouden.
Nee, Hij doet de wijsvinger niet omhoog. Zo van: opgepast! Zo van: als je niet uitkijkt, zal ik je eens vertellen wat voor een minderwaardig individu jij bent…
De Heiland weet welke boodschap Hij van Vader door moet geven: het gebod van Vader is eeuwig leven.
Dat betekent:
* Laat het maar zien, zegt Vader tegen Zijn Zoon. Ontvouw het uitzicht op dat leven maar!
* Breng die boodschap aan de man, zegt Vader tegen Zijn Zoon. Confronteer de mensen er mee, zo vaak U kunt!
* Plaveit de weg naar het eeuwige leven, zegt Vader tegen Zijn Zoon. Volbreng de opdracht van lijden, sterven en opstanding; en open zo de weg naar de hemel!

Johannes 12 is, om zo te zeggen, de echo van Johannes 3: “Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. Want God heeft Zijn Zoon niet in de wereld gezonden opdat Hij de wereld zou veroordelen, maar opdat de wereld door Hem behouden zou worden”[9].
Eeuwig leven vol geluk en vrede: dat is het perspectief van Johannes 12.

Iemand schrijft: “… als de mens de aarde weg zou gooien, zou de mens zelf ten onder gaan, er is namelijk (voor zover bekend) geen andere planeet waar leven mogelijk is. Op dit moment hebben we echter nog wel een keuzemogelijkheid, we kunnen doorgaan met onze huidige niet duurzame manier, of we kunnen het roer omgooien en er helemaal voor gaan”[10].

Geen paniek, zou ik willen uitroepen.
Lees Johannes 12.
En zoek uw behoud bij Jezus Christus, de Heiland!

Noten:
[1] Geciteerd van https://mens-en-samenleving.infonu.nl/filosofie/36195-vernietigen-we-onze-aarde.html ; geraadpleegd op vrijdag 13 juli 2018.
[2] Johannes 12:48, 49 en 50.
[3] Geciteerd uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Johannes 12:49.
[4] Zie: ‘We zijn halfbroers en -zussen’. In: Nederlands Dagblad, woensdag 25 april 2018, p. 7.
[5] Zie hierover bijvoorbeeld http://users.telenet.be/myprojects/peace/jezus.html ; geraadpleegd op vrijdag 13 juli 2018.
[6] Geciteerd via: “Liefde verandert niet alles ten goede”. In: Gulliver, bijlage bij het Nederlands Dagblad, vrijdag 23 maart 2018, p. 12 en 13.
[7] De gegevens van het betreffende boek zijn: Tara Westover (vert. Lette Vos), “Leerschool”. – Amsterdam: Uitgeverij De Bezige Bij, 2018. – 399 p.
[8] Hebreeën 1:3 a.
[9] Johannes 3:16 en 17.
[10] Geciteerd van https://mens-en-samenleving.infonu.nl/filosofie/36195-vernietigen-we-onze-aarde.html ; geraadpleegd op vrijdag 13 juli 2018.

6 juni 2018

Eenheid van het geloof

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Eenheid in het kerkelijk leven: dat willen we allemaal graag.

Paulus zegt in zijn brief aan de Efeziërs ook dat dat gaat gebeuren.
In hoofdstuk 4 gaat dat als volgt: “En Hij heeft sommigen gegeven als ​apostelen, anderen als profeten, weer anderen als evangelisten en nog weer anderen als ​herders​ en leraars, om de ​heiligen​ toe te rusten, tot het werk van dienstbetoon, tot opbouw van het lichaam van ​Christus, totdat wij allen komen tot de eenheid van het geloof en van de kennis van de ​Zoon van God, tot een volwassen man, tot de maat van de grootte van de volheid van ​Christus”[1].

Dat is een lange zin.

Het gaat mij vandaag vooral om het laatste stuk van die zin: “totdat wij allen komen tot de eenheid van het geloof en van de kennis van de ​Zoon van God, tot een volwassen man, tot de maat van de grootte van de volheid van ​Christus”.

Laten we kijken wat ons in die vierenzeventig woorden wordt gezegd.

God zet mensen in met heel verschillende gaven.

Er zijn apostelen: de eerste leerlingen die Jezus Christus om Zich heen verzamelt

Er zijn profeten: mensen die aankondigen wat er in de toekomst gaat gebeuren. Maar in het Woord van God zijn het vooral ook de mensen die Gods Woord doorgeven.

Er zijn evangelisten: brengers van een goede boodschap; in de Bijbel zijn het ook de mensen die de geschiedenis van het leven en sterven van Jezus hebben opgeschreven.

Er zijn herders: in het Woord van God zijn dat de mensen die de gemeente van Christus leiden; de mensen die zorgen dat de gemeente voldoende geestelijke voeding krijgt

Er zijn leraren: mensen die lesgeven. Wat betekenen de woorden die God zegt? Welke consequenties kan en moet de Bijbel in het gewone leven hebben?

Er zijn heiligen. Die vormen samen de kerk. De kerk wordt ook wel de gemeenschap van de heiligen genoemd. Heiligen leven samen met Jezus Christus. Zij ontvangen alles wat nodig is om God en de mensen om hen heen te dienen[2].
De heiligen worden toegerust. Zij krijgen, om zo te zeggen, de gereedschappen en de hulpmiddelen om aan dienstbetoon te doen. Heiligen hebben één belangrijk doel in hun leven: dienen. Zij staan in dienst van God. Zij verlenen bovendien graag diensten aan mensen.

Wat is het lichaam van Christus? Dat is de kerk. De kerkmensen zijn bij elkaar gebracht door Jezus Christus. Zij zijn op elkaar betrokken. Je kunt de kerk niet onderverdelen in categorieën. De gemeente is ondeelbaar[3].

Dat lichaam wordt opgebouwd. Opbouw, dat wil zeggen: geleidelijke maar gestage uitbreiding vanaf een stevige basis[4].

En nu komen we bij het laatste deel van die lange zin.

Bij de gemeenschap van de heiligen is, als het goed is, sprake van eenheid in geloof. Al die mensen vertrouwen helemaal op Jezus Christus.
De heiligen hebben kennis van de Zoon van God. Van Jezus dus. Dat wil zeggen: zij erkennen dat Jezus de Zoon van God is.

Tussendoor even dit.
Op bovengenoemd punt verschillen het christelijk geloof en de islam. In de islam wordt gezegd: er is één God, en Hij kan geen Zoon hebben.
Iemand legde eens uit: “Net zoals de christenen, geloven moslims in de maagdelijke verwekking van Jezus. Beiden delen ook het geloof dat Jezus levend in de hemel is en van daar zal weerkeren. Volgens moslims is Jezus echter niet gekruisigd en is hij dus ook geen drie dagen dood geweest. Moslims geloven dat God ervoor gezorgd heeft dat iemand die op Jezus leek gekruisigd werd. Later is Jezus levend ten hemel opgenomen”[5].
Wie het bovenstaande tot zich door laat dringen, begrijpt al snel dat het christelijk geloof en de islam diametraal tegenover elkaar staan.
Want als Jezus niet gekruisigd is…
als Hij niet in het graf is geweest…
als Hij niet is opgestaan…
dan heeft Hij niet voor onze zonden betaald. En waarom zouden we dan nog op Jezus Christus vertrouwen? Dan is onze schuld bij God immers nog levensgroot?
Laat u nooit wijsmaken dat christenen en moslims in dezelfde God geloven!

In Efeziërs 4 gaat het over een volwassen man.
Gelovige mensen moeten volwassen worden in het geloof.
In Paulus’ brief aan christenen in Philippi schrijft hij dat die christenen vooral voor zich uit moeten blijven kijken. Zij moeten de blik op de toekomst richten: “Laten wij dan, voor zover wij geestelijk volwassen zijn, deze gezindheid hebben; en als u iets anders gezind bent, ook dat zal God u openbaren”[6].
In Colossenzen 4 schrijft Paulus over iemand die “volmaakt en volkomen, vaststaat in heel de wil van God”[7].
Naar die evenwichtigheid, die standvastigheid. die geloofsstabiliteit moeten we in de kerk streven.

De gemeente mag en moet vol worden van Jezus Christus.
Dat houdt in dat die kerkmensen zich niet laten imponeren door allerlei theorieën over de Bijbel, waarin Jezus Christus niet centraal staat.

Niet zo lang geleden vierde de Raad van Kerken zijn vijftigjarig jubileum. Die raad is een samenwerkingsverband van Nederlandse kerken[8].
Het was voor iedereen duidelijk: de kerkelijke verdeeldheid is nog groot. De eenheid is nog ver te zoeken.
Tijdens een bijeenkomst waar een jubileumboek werd gepresenteerd zei de voorzitter van de Raad van Kerken: “Oecumene verdient eenvoudigweg meer. Meer tijd, meer geld, meer personeel”[9].
Dat klinkt prachtig. Maar dat is niet de kern van echte eenheid.
Die eenheid komt er pas als iedereen volkomen op Jezus Christus, de Heiland vertrouwt.
Die eenheid komt er pas als mensen hun eigen ideeën opzij willen zetten.
Denkbeelden over kerk-zijn.
Denkbeelden over dogma’s.
Denkbeelden over kerkrecht.

Nog één keer zet ik het hier neer: wij zullen “komen tot de eenheid van het geloof en van de kennis van de ​Zoon van God, tot een volwassen man, tot de maat van de grootte van de volheid van ​Christus”.
Hebt u gezien dat Paulus daar geen vraagtekens omheen zet?
Het staat er zo makkelijk: “totdat wij allen komen tot de eenheid van het geloof…”.
Paulus schrijft niet dat dat misschien gaat gebeuren.
Paulus heeft het niet over twijfels.
Wie zich aan Jezus Christus, de Heiland, vastklampt, komt tot “de grootte van de volheid van ​Christus”.
Wie samen met Jezus Christus – het Hoofd van de kerk – op weg gaat naar een hemelse toekomst, zal er te Zijner tijd achterkomen wat dat betekent!

Noten:
[1] Efeziërs 4:11, 12 en 13.
[2] Zie hierover: Heidelbergse Catechismus – Zondag 21, antwoord 55.
[3] Zie hierover bijvoorbeeld https://www.holyhome.nl/Lichaam.html ; geraadpleegd op woensdag 23 mei 2018.
[4] Geciteerd van https://quizlet.com/86300796/nederlands-flash-cards/ ; geraadpleegd op woensdag 23 mei 2018.
[5] Geciteerd van: http://users.telenet.be/myprojects/peace/jezus.html ; geraadpleegd op woensdag 23 mei 2018. In het citaat wordt consequent ‘muslims’ gespeld. Dat verving ik door het Nederlandse woord ‘moslims’.
[6] Philippenzen 3:15.
[7] Colossenzen 4:12: “Epafras groet u, die er een van u is, een dienstknecht van ​Christus, die altijd voor u strijdt in de ​gebeden, opdat u, volmaakt en volkomen, vaststaat in heel de wil van God”.
[8] Zie hierover https://nl.wikipedia.org/wiki/Raad_van_Kerken_in_Nederland ; geraadpleegd op woensdag 23 mei 2018.
[9] “Verdeeldheid domper op groei eenheid”. In: Reformatorisch Dagblad, dinsdag 22 mei 2018, p. 2 en 3.

18 oktober 2017

De kerk viert haar vrijheid

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , , ,

In Exodus 13 gaat het over de heiliging van de oudste kinderen in Israël.
Dat Goddelijk bevel is een flagrante tegenstelling met de tiende plaag in Egypte: de dood van de eerstgeboren kinderen[1].

Elk oudste kind van Israëlitische komaf moet aan de Here gewijd worden.
Waarom?
Dat is een herinnering dat de Egyptische farao het volk Israël als slaven wilde behouden. De farao gunde Israël de vrijheid niet. Dat zou immers betekenen dat de farao macht in zou leveren. En wat een economische schade zou dat veroorzaken!
Welnu, in Kanaän zullen de oudste kinderen dus aan de Here gewijd zijn.
En dat is, zo leren we in het Nieuwe Testament, nog maar het begin.

In het Nieuwe Testament blijkt dat alle gelovigen geheiligd zijn.
Hoe is dat zo gekomen?
De apostel Paulus noteert in Romeinen 8: “En wij weten dat voor hen die God ​liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn. Want hen die Hij van tevoren gekend heeft, heeft Hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de ​Eerstgeborene​ zou zijn onder vele broeders”.
Laat ik het zo formuleren: Jezus Christus gaat voor de kerk uit. En alle broeders en zusters wandelen met Hem door de wereld heen.

Nee, dat is niet overdreven.
Leest u maar mee in Corinthiërs 1. Daar schrijft Paulus “aan de ​gemeente​ van God die in Corinthe is, aan de ​geheiligden​ in ​Christus​ ​Jezus, geroepen ​heiligen, met allen die de Naam van onze Heere ​Jezus​ ​Christus​ aanroepen, in elke plaats, zowel hun als onze Heere: genade​ zij u en ​vrede​ van God, onze Vader, en van de Heere ​Jezus​ ​Christus”[2].
Als wij ’s zondags diezelfde zegengroet horen, kan het weer tot ons doordringen: wij zijn geheiligde mensen. Wij zijn door de Here Zelf apart gezet!

Ja, apart gezet. Namelijk in de lange rij van ware gelovigen.
Er zijn wel mensen die zeggen: wij moeten heiliger gaan leven. Wij moeten veel beter ons best doen.
Op een website wordt het ons toegeschreeuwd: “Hij werd zo door de liefde van God gegrepen, dat hij besloot voortaan al zijn talenten in te zetten om Gods liefde bekend te maken”[3].
Dat klinkt mooi. Dat is een kloek besluit.
Maar daar begint het niet. Helemaal niet. Onze belijdenis zegt kort en goed: het Woord van God doet Zijn werk; de Heilige Geest is volop actief: daarom is uw leven, in al zijn lengte en breedte, bevrijd.
De Nederlandse Geloofsbelijdenis zegt: “Wij geloven dat dit ware geloof, in de mens verwekt door het horen van het Woord van God en door de werking van de Heilige Geest, hem opnieuw geboren doet worden en hem tot een nieuwe mens maakt. Dit ware geloof doet hem leven in een nieuw leven en bevrijdt hem uit de slavernij van de zonde. Daarom is er geen sprake van dat dit rechtvaardigend geloof de mensen onverschillig zou maken voor een vroom en heilig leven. Integendeel, zonder dit geloof zullen zij nooit iets doen uit liefde tot God, maar alleen uit liefde tot zichzelf en uit vrees veroordeeld te worden. Het is dan ook onmogelijk dat dit heilig geloof in de mens niets zou uitwerken”[4].
Wij worden, om zo te zeggen, aangestuurd door Gods Heilige Geest. Wij zijn heilig instrumentarium. We worden gebruikt – en dat mogen we deze keer zo positief mogelijk opvatten.

In de kerk vieren wij de bevrijding. Elke zondag. Wij komen, als het kan, op die dag twee keer bij elkaar.
Dat is nodig. Want in de wereld om ons heen leven massa’s mensen die niet bevrijd zijn. Daarom lijkt het soms wel alsof het oorlog is. In onze omgeving.
En soms ook in ons eigen leven.
Ach – er zijn massa’s mensen die het leven, als het erop aankomt, donker inzien.
Och – wat zijn er veel mensen die menen dat ze de zaligheid kunnen verdienen; moslims bijvoorbeeld.
Maar door God uitverkoren mensen zijn verlost: onze Heiland heeft Zijn reddingswerk voltooid. De satan krijgt ons er daarom niet onder!

Jawel, de Verbondsgod weet best hoe wankel mensen staan. Als het om deze dingen gaat, zijn wereldburgers vrij gemakkelijk te misleiden. Daarom wordt in Exodus 12 reeds het Pascha ingesteld.
Daar staat onder meer te lezen: “Ik zal in deze nacht door het land Egypte trekken en alle eerstgeborenen in het land Egypte treffen, van de mensen tot het ​vee. En Ik zal aan al de ​goden​ van de Egyptenaren strafgerichten voltrekken, Ik, de HEERE. En het ​bloed​ zal u tot een teken zijn aan de ​huizen​ waarin u verblijft. Als Ik het ​bloed​ zie, zal Ik u voorbijgaan en er zal geen plaag onder u zijn die verderf teweegbrengt, als Ik het land Egypte zal treffen. Deze dag moet voor u een gedenkdag worden. U moet hem vieren als een feest voor de HEERE. U moet hem vieren als een eeuwige verordening, al uw generaties door”[5].
In Exodus 12 is het al duidelijk: de slavernij aan duivel en goddeloosheid gaat voorbij aan door God gekozen kinderen.

Dat Pascha heeft ook in onze tijd betekenis.
De apostel Paulus attendeert er in hoofdstuk 5 van zijn eerste brief aan de christenen te Corinthe op dat in de gemeente een grove zonde wordt getolereerd: incest. “Men hoort algemeen dat er ​hoererij​ onder u voorkomt, en wel zo’n vorm van ​hoererij​ waarvan zelfs onder de heidenen geen sprake is, namelijk dat iemand de vrouw van zijn vader heeft”[6]. Klaarblijkelijk laat men die situatie om de lieve vrede maar bestaan. Die christenen in Corinthe doen net alsof zij uitermate belangrijk zijn. Maar ondertussen…
Laten wij maar niet net doen of die Corinthische situatie ons geheel onbekend voorkomt. Ook leden van de ware kerk kunnen heel gewichtig doen, maar intussen al of niet zachtkens hun eigen zin doorzetten.
Paulus noteert daaromtrent: “Verwijder dan het oude zuurdeeg, opdat u een nieuw deeg zult zijn. U bent immers ongezuurd, want ook ons Paaslam is voor ons geslacht: ​Christus. Laten wij dus feestvieren, niet met oud zuurdeeg, ook niet met zuurdeeg van slechtheid en boosaardigheid, maar met ongezuurde broden van oprechtheid en waarheid”[7].
Veel duidelijker kan het niet worden gezegd!

Is het leven een feest?
Ach, heel vaak is dat niet zo. Dat weet u net zo goed als ik.
Maar het bestaan van Gods kinderen heeft in ieder geval wel een feestelijke omlijsting. Het kader van ons leven is de vrijheid in Christus.

De schrijver van het boek Exodus draait er in het bevel tot heiliging van de eerstgeborenen niet omheen: “Dit zal tot een teken zijn op uw hand en tot een band tussen uw ogen, want de HEERE heeft ons met sterke hand uit Egypte geleid”[8].

Anno Domini 2017 mogen we de almacht van God bewonderen.
En we mogen het ons blijven realiseren: het beloofde land, de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, wordt ook voor ons gereed gemaakt!

Noten:
[1]  De keuze om vandaag een artikel naar aanleiding van Exodus 13 te publiceren hangt samen met het feit dat de mannenvereniging ‘Augustinus’ van De Gereformeerde Kerk Groningen vanavond Exodus 12:1-13:16 zal bestuderen. Dat zal gebeuren aan de hand van: Ds. B. van Zuijlekom, “God komt tot Zijn volk; schetsen over het boek Exodus”. – Bond van Mannenverenigingen op Geref. Grondslag, 1986. – schetsen 12, 13 en 14, p. 45-52.
[2] 1 Corinthiërs 1:2 en 3.
[3] Geciteerd van https://www.ontdekgod.nl/david-sorensen/ ; geraadpleegd op woensdag 23 augustus 2017.
[4] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 24.
[5] Exodus 12:12, 13 en 14.
[6] 1 Corinthiërs 5:1.
[7] 1 Corinthiërs 5:7 en 8.
[8] Exodus 13:16.

7 juni 2017

Gods Geest zal ons onderwijzen

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , , ,

Niet zo lang geleden – het was op woensdagavond 17 mei – woonde ik het kennisonderzoek bij dat een aantal belijdeniscatechisanten van De Gereformeerde Kerk Groningen moest ondergaan.
Even waande ik mij terug in het jaar 1981. Ik besefte weer hoe spannend ik dat kennisonderzoek toen vond.

Toen het onderzoek was afgelopen werd er onder meer gezegd: welkom in de strijd.

Beide jonge kerkmensen beleden afgelopen zondag – Eerste Pinksterdag – in het openbaar hun geloof.
Dat is een wonder.
Een groot wonder.

Immers, die openbare geloofsbelijdenis werd afgelegd in een tijd waarin de religies ons zogezegd om de oren vliegen.

In een krant zegt iemand: “Ik vind de islam een raadsel, maar dat geldt voor meer dingen. Mensen zijn gemaakt om God te kennen. Wij zijn ongeneeslijk religieus. Zo kan ik de islam verklaren: het is een zoektocht naar God”.
En:
“Je kunt daarentegen de islam zien als een godsdienst die goed bij ons mensen past: de regels zijn duidelijk, er wordt haarfijn uitgelegd wat je van God moet doen”[1].
Dat lezende vraag ik mij af: moeten wij niet gewoon zeggen dat de islam in feite een afgoderij is? Nee, daarmee zijn moskeebezoekers niet afgeschreven; er zitten vast aardige mensen tussen. Maar laten we niet net doen alsof christenen en moslims eendrachtig naar Jezus kunnen kijken.

Op 23 mei jongstleden werd de glossy Mix gepresenteerd.
Flexibel geloven – daar gaat het in die glossy over.
Een bijbehorende website verkondigt: “Boeddha, Maria, een huisaltaar, gebedsvlaggetjes, een meditatiehoekje en een menora. Bij steeds meer Nederlanders zijn ze naast elkaar in huis te vinden.
De grenzen tussen religies vervagen, we willen ons niet meer binden aan één traditie en omarmen vele religieuze stromingen. We denken en doen ‘én-én’. We maken onze eigen MiX”.
Voor wie is MiX bedoeld?
“MiX is een eenmalige glossy voor een waaier aan nieuwsgierige, (zelf)bewuste zinzoekers van alle kleuren, leeftijden en achtergronden”[2][3].

Welkom in de strijd…
Dat is mooi gezegd.
Maar kunnen we wel overeind blijven als we zoveel godsdiensten om de oren gesmeten krijgen?

Toch wel.

Maar hoe dan?
Laten wij elkaar wijzen op woorden uit Johannes 14: “Maar de Trooster, de ​Heilige​ ​Geest, Die de Vader zenden zal in Mijn Naam, Die zal u in alles onderwijzen en u in herinnering brengen alles wat Ik u gezegd heb.
Vrede​ laat Ik u, Mijn ​vrede​ geef Ik u; niet zoals de wereld die geeft, geef Ik die u. Laat uw ​hart​ niet in beroering raken en niet bevreesd worden”[4].

Die woorden richt Christus aan het adres van Zijn discipelen. En via die leerlingen spreekt Hij ook tegen Zijn kerk.
Wat de kerkmensen in eerste instantie niet in zich opgenomen hebben, komt later weer in het geheugen terug. De Heilige Geest zorgt ervoor dat het, om zo te zeggen, weer in het brein opduikt.

Jezus Christus zegt er wat bij: “Mijn vrede geef Ik u”.
De vrede van de wereld bestaat, bijvoorbeeld, uit het samen naar Jezus kijken. Maar de vrede waar de Heiland het over heeft betekent het einde van innerlijke deining, consternatie en onzekerheid. En daarbij komt een garantie: Vader is aanwezig. Het gebeurt nooit dat Hij even weg is.

In Johannes 14 bereidt Jezus Christus de discipelen voor op het naderende afscheid.
En inderdaad – de Heiland is nu niet meer op aarde.
Maar dat betekent voor de kerk niet dat zij nu enigszins sullig opereert in een onafzienbare leegte. Het betekent niet dat de kerk nu simpelweg iets over de Bijbel zegt, en daarmee uit. Nee, de kerk verkondigt troost. Troost van Vaderlijke presentie. Troost, omdat de Heilige Geest zich in de harten van Zijn kinderen heeft gezeteld.
En ja, dat geldt ook voor die belijdeniscatechisanten van hierboven.

Wat zullen die jonge mensen veel lezen!
Wat zullen die jonge gelovigen met ontzaglijk veel mensen contact maken in het leven!
Wat komen wij allen veel moeilijke dingen tegen in het leven!
Laten wij daarbij het volgende bedenken:
* belijdenis doen is niet zeggen: ik blijf bij de Heiland
* belijdenis doen is wel zeggen: de Heiland blijft bij mij. Door Zijn Heilige Geest!

Noten:
[1] “De spiegel die moslims aan christen voorhouden” – interview met professor Bernhard Reitsma. In: Gulliver, bijlage bij het Nederlands Dagblad, vrijdag 19 mei 2017, p. 6 en 7.
[2] Geciteerd van http://www.mix-glossy.nl/ ; geraadpleegd op vrijdag 19 mei 2017.
[3] De glossy werd uitgegeven door Amsterdam University Press te Amsterdam. – 80 p. De redactie werd gevormd door professor dr. Manuela Kalsky, bijzonder hoogleraar op de Edward Schillebeeckx leerstoel voor Theologie en Samenleving aan de Vrije Universiteit te Amsterdam, en André van der Braak, hoogleraar Boeddhistische filosofie in dialoog met andere levensbeschouwelijke tradities aan de Vrije Universiteit te Amsterdam.
[4] Johannes 14:26 en 27.

26 april 2017

Ongewilde ondergang?

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , , ,

Er komen steeds minder christenen op de wereld. En op de lange duur zullen de moslims overheersen.
Dat is, kort samengevat, de verwoording van het onderbuikgevoel van heel wat christenen.

En het is nu ook officieel.
Het onderbuikgevoel blijkt juist.
Dat is wetenschappelijk bewezen.

Het Reformatorisch Dagblad meldde onlangs namelijk:
“In 2035 zullen wereldwijd meer kinderen in moslimgezinnen worden geboren (225 miljoen kinderen), dan in christelijke gezinnen (224 miljoen kinderen). In 2060 kunnen er vrijwel evenveel moslims als christenen op aarde wonen.
Dat stellen onderzoekers van het Amerikaanse Pew Research Institute in een woensdag gepubliceerde studie. Pew onderzocht hoe de moslim- en christengemeenschap tot 2050/2060 (demografisch) zal veranderen.
In 2015 vormden christenen de grootste religieuze groep op aarde: bijna eenderde (31 procent) van de 7,3 miljard mensen was christen. Moslims volgden op de tweede plaats met 1,8 miljard, 24 procent van de wereldbevolking. Daarachter kwamen de niet-religieuzen (16 procent), hindoes (15 procent) en boeddhisten (7 procent). Het jodendom behoort tot de kleinere groepen.
Tussen 2015 en 2060 zal de wereldbevolking volgens de Pew-demografen kunnen groeien met 32 procent, naar 9,6 miljard mensen. In diezelfde periode zal het aantal moslims groeien met 70 procent, omdat de moslimpopulatie jong is en een hoog geboortecijfer kent. Daarentegen zal het aantal christen tot 2060 met 34 procent groeien. Die groei is groter dan die van de wereldbevolking als geheel, maar kleiner dan die van de moslimpopulatie, aldus Pew.
Dit leidt ertoe dat in 2060 het aantal moslims –circa 3,0 miljard– het aantal christenen –3,1 miljard– zal naderen. In 2060 zal bijna 1 op de 3 (31 procent) wereldburgers moslim zijn en 1 op de 3 (32 procent) christen.
Het geboortecijfer bij moslims ligt volgens Pew op gemiddeld 2,9 kinderen, terwijl christenen gemiddeld 2,6 kinderen ter wereld brengen”.
En:
Alleen bij moslims en christenen zal de komende decennia het aantal geboorten (in absolute zin) toenemen. Bij alle andere religieuze groepen verwachten de Pew-onderzoekers een daling”[1].

Laat ik u, niettegenstaande het bovenvermelde, bekennen dat ik bovenstaand bericht niet zo verontrustend vind.

Waarom niet?

Mijn eerste opmerking is deze.
Wie zal zeggen wat er in de toekomst gebeurt? Die Amerikaanse onderzoekers gaan uit wat al datgene dat zij nu weten. Maar niemand kan een blik in de toekomst werpen.
Dit soort onderzoeken wordt zo vaak achterhaald door de werkelijkheid!

Daaraanvolgend is er meteen een andere kwestie.
Wat is het doel van een dergelijk onderzoek? We mogen aannemen dat de onderzoekers het nuttig vinden dat wij ons op de toekomst voorbereiden.
Laat ik in het kader van die voorbereiding, mogen wijzen op woorden uit Spreuken 24:
“Ontsteek niet in woede over de kwaaddoeners,
wees niet jaloers op de goddelozen,
want het kwaad heeft geen toekomst,
de lamp van goddelozen wordt uitgedoofd”[2].
Met andere woorden: tegenstanders van God zullen hun vitaliteit langzaam kwijtraken. Dat is niet wetenschappelijk aanwijsbaar. Maar wij geloven dat wel.

Bij dit alles dient nog een Schriftuurlijk gegeven worden gevoegd.
Daarvoor citeer ik eerst enkele woorden uit 1 Thessalonicenzen 5: “Maar wat de tijden en de gelegenheden betreft, broeders, is het voor u niet nodig dat men u schrijft.
Want u weet zelf heel goed dat de dag van de Heere komt als een dief in de nacht”[3].
Ook 2 Petrus 3 is van belang: “Maar de dag van de Heere zal komen als een dief in de nacht. Dan zullen de hemelen met gedruis voorbijgaan en de elementen brandend vergaan, en de aarde en de werken daarop zullen verbranden”[4].
Een dief laat zich bij voorkeur niet zien. En een dief in de nacht is nog moeilijker te ontwaren. Niemand weet wanneer de Heiland komt. Wetenschappelijke berekeningen zijn niet toepasbaar. Extrapoleren is onmogelijk; we kunnen geen verwachtingen uitspreken. De terugkomst van onze Here Jezus Christus kan morgen plaatsvinden. Maar, bij wijze van spreken, ook in 2139.

Gaan de moslims de christenen overheersen?
Zullen er over een jaar of twintig nog Gereformeerden op de wereld gevonden worden?
Ach, laten wij ons maar niet te druk maken.
Weet u waarom ik dat noteer? Omdat ik Mattheüs 6 gelezen heb. En met name deze woorden: “Kijk naar de vogels in de lucht: zij zaaien niet en maaien niet, en verzamelen niet in schuren; uw hemelse Vader voedt ze evenwel; gaat u ze niet ver te boven?
Wie toch van u kan met bezorgd te zijn één el aan zijn lengte toevoegen?
En wat bent u bezorgd over de kleding? Kijk naar de lelies in het veld, hoe ze groeien; ze werken niet en spinnen niet;
en Ik zeg u dat zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid niet gekleed ging als één van deze.
Als God nu het gras op het veld, dat er vandaag is en morgen in de oven geworpen wordt, zo bekleedt, zal Hij u niet veel meer kleden, kleingelovigen?
Wees daarom niet bezorgd en zeg niet: Wat zullen wij eten? of: Wat zullen wij drinken? of: Waarmee zullen wij ons kleden?
Want al deze dingen zoeken de heidenen. Uw hemelse Vader weet immers dat u al deze dingen nodig hebt.
Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden.
Wees dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad”[5].

Dat onze bloeddruk op een aanvaardbaar peil blijve!
Dat onze hartslag gelijkmatig moge wezen!
Dat onze rust niet verstoord worde!
Kortom – laten wij onbekommerd de toekomst tegentreden.
Want alle schepselen zijn zo vast in de hand van onze God en Vader “dat zij zich tegen zijn wil niet roeren of bewegen kunnen”[6].

Noten:
[1] Geciteerd van http://www.rd.nl/kerk-religie/in-2035-worden-meer-moslims-geboren-dan-christenen-1.1390949 ; geraadpleegd op donderdag 6 april 2017.
[2] Spreuken 24:19 en 20.
[3] 1 Thessalonicenzen 5:1 en 2.
[4] 2 Petrus 3:10.
[5] Mattheüs 6:26-34.
[6] Heidelbergse Catechismus – Zondag 10, antwoord 28.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.