gereformeerd leven in nederland

23 december 2019

Recht op de eeuwigheid af

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

“Want zoals de nieuwe hemel en de nieuwe aarde die Ik ga maken, voor Mijn aangezicht zullen blijven staan, spreekt de HEERE, zo zullen ook uw nageslacht en uw naam blijven staan. En het zal geschieden dat van nieuwe maan tot nieuwe maan en van ​sabbat​ tot ​sabbat alle vlees zal komen om zich neer te buigen voor Mijn aangezicht, zegt de HEERE. En zij zullen de stad uit gaan en zien de dode lichamen van de mannen die tegen Mij in opstand zijn gekomen; want hun worm zal niet sterven en hun vuur zal niet uitgeblust worden, en zij zullen voor alle vlees een afgrijzen zijn”.

Bovenstaande woorden zijn een citaat uit Jesaja 66[1]. En wij zien een harde tegenstelling. Wij zien het schrille contrast tussen het eeuwige leven van Gods kinderen en de dood van Zijn tegenstanders. Die antithese is het slot van de profetie van Jesaja. Daar loopt het op uit.
Wat zegt ons dat, twee dagen voor Kerst?

Jesaja 66 begint met de manier waarop de Here gediend wil worden.
Je kunt Hem niet een beetje dienen. Hij dwingt ontzag af.
De God van hemel en aarde is wars van elke vorm van menselijke dikdoenerij.
Hij luistert niet naar mensen die wel iets aan religie willen doen, maar vanuit een misplaatst soort nonchalance mensen offeren in plaats van dieren. En honden; terwijl dat in Israël onreine dieren waren!
Eigenlijk komt het erop neer dat men doet wat men zelf wil.
Men laat God praten. Men negeert Hem. Er wordt niet nagedacht over wat Hij zegt.
‘En daarom’, zegt God, ‘krijgen ze hun verdiende loon. Straf – dat is het enige wat hier past!’.
Met de kerkstad, Jeruzalem, gaat het een stuk beter. Dat wordt een stad van vrede. Heel wat rijkdommen uit heel de wereld komen in Jeruzalem terecht. De inwoners worden vertroeteld, ja tot in de puntjes verzorgd.
Alle heidenvolken worden bij elkaar gebracht. En daarna worden er koeriers naar veraf gelegen landen gestuurd. Die ijlbodes zullen rondbazuinen dat God de macht heeft, in hemel en op aarde.
Alle nog levende mensen zullen God de eer brengen die Hem toekomt.
Maar iedereen die God negeert wordt vernietigd. Er blijft niets van hen over.

Iemand vat Jesaja 66 als volgt samen:
“Vers 1-4: Verwerpelijke tempeldienst
Vers 5,6: Spotters zullen beschaamd staan
Vers 7-9: De HERE brengt zijn volk door een korte verdrukking tot nieuw leven
Vers 10,11: Vreugde met en over Jeruzalem en voeding door Jeruzalem
Vers 12-14: Jeruzalem als bron van troost en groei
Vers 15-17: De HERE komt om te oordelen alles wat gruwelijk is
Vers 18,19: De heerlijkheid van de HERE onder de volken
Vers 20: Israëlieten als een offer voor de HERE
Vers 21: Priesters en Levieten voor de HERE
Vers 22: Nageslacht en naam van Israël blijven bestaan tot in eeuwigheid
Vers 23: Al wat leeft buigt zich voor de HERE
Vers 24: Het eeuwig lot van de afvalligen”[2].
In dit hoofdstuk gebeurt, naar het lijkt, alles tegelijk. Het lijkt een caleidoscoop van de wereldgeschiedenis.
U weet wellicht wat een caleidoscoop is. Voor alle niet-weters: “Een caleidoscoop is een spiegelende veelhoekige buis of koker die aan het ene einde een compartiment met gekleurde kralen of andere kleurige voorwerpen bevat. Dit compartiment is aan de binnenzijde afgesloten met doorzichtig materiaal en aan de buitenzijde met doorschijnend materiaal. Het andere uiteinde van de buis bevat een kijkopening. Twee spiegels, meestal onder een hoek van 30 graden ten opzichte van elkaar, lopen onder een flauwe hoek ten opzichte van de as van de koker over de gehele lengte ervan in de lengterichting. Het uiteinde met het compartiment wordt naar het licht toe gekeerd.
De gebruiker kijkt erin van de ene kant en het licht zorgt via de andere kant voor reflecties in de spiegels. Door deze reflecties ontstaat een als mooi ervaren, symmetrisch mandala-achtig patroon, dat dan door het schudden met de buis kan veranderen”[3].
Wij zien dus stukjes wereldgeschiedenis. Die stukjes komen soms anders te liggen. En dan kijken we weer op een andere manier tegen een deel van de geschiedenis aan.

Alles draait om de macht van de God van hemel en aarde[4].
Jesaja zegt: “Wie heeft ooit zoiets gehoord? Wie heeft iets dergelijks gezien? Zou een land geboren kunnen worden op één dag? Zou een volk geboren kunnen worden in één keer? Maar ​Sion​ heeft nauwelijks weeën gekregen, of zij heeft haar zonen al gebaard. Zou Ík ontsluiting geven en niet doen baren? zegt de HEERE. Of zou Ik, Die doe baren, toesluiten? zegt uw God”[5].
Gods Zoon, de Redder van de wereld, komt naar de aarde. Daarom wordt, om het zo uit te drukken, Gods volk in één keer opnieuw geboren. Er komt een totaal nieuw begin. Voor heel Gods volk. Een nieuwe tijd, voor de hele wereld.
In Johannes 3 wordt die nieuwe start, het keerpunt van de geschiedenis, gemarkeerd: “Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft”[6].

Jesaja proclameert:
* weg met de afgoden!
* onze God is de Machthebber van heel de aarde en de complete kosmos
* wie Gods geboden serieus neemt, krijgt een leven vol welvaart en welzijn
en vooral
* de Knecht van de Here komt eraan; dat is Jezus Christus, de Heiland!

Wat zegt ons dit alles, twee dagen voor Kerst?
Onder meer dit.
Wij leven in een maatschappij die ons, met een ijver een betere zaak waardig, aanleert om van dag tot dag te leven. Kortzichtigheid is troef. Denkt u maar aan:
* de problemen in de zorg
* de vragen rond pensioenen
* de stikstofcrisis
* het trage gedoe met betrekking tot de klimaatverandering[7]
enzovoort.
Jazeker, de Verbondsgod leert ons ook om niet te ver vooruit te kijken. Denkt u maar aan Psalm 68:
“Geloofd zij de Heere;
dag aan dag overlaadt Hij ons.
Die God is onze zaligheid”[8].
of aan Mattheüs 6: “Daarom zeg Ik u: Wees niet bezorgd over uw leven, over wat u eten en wat u drinken zult; ook niet over uw lichaam, namelijk waarmee u zich kleden zult. Is het leven niet meer dan het voedsel en het lichaam meer dan de ​kleding?”[9].
Echter –
* de wereld is kortzichtig omdat er na dit aardse leven niets meer rest dan de dood
* de kerk leeft eerbiedig en blijmoedig omdat na dit aardse leven eeuwig leven vol geluk en vrede volgt.
Jesaja 66 roept ons ertoe op het geloof in Gods beloften levend te houden. Dat geloof belijden wij in een dynamische wereld waarin allerlei panelen voortdurend schuiven.
Maar de kerk ziet de grote lijn. Want zij gaat rechttoe-rechtaan op de eeuwigheid af!

Noten:
[1] Jesaja 66:22, 23 en 24.
[2] Geciteerd van https://www.oudesporen.nl/Download/OS1119.pdf , p. 300; geraadpleegd op woensdag 18 december 2019.
[3] Geciteerd van https://nl.wikipedia.org/wiki/Caleidoscoop ; geraadpleegd op woensdag 18 december 2019.
[4] In het onderstaande gebruik ik onder meer https://holyhome.nl/dhs-023.html ; geraadpleegd op woensdag 18 december 2019.
[5] Jesaja 66:8 en 9.
[6] Johannes 3:16.
[7] Zie hierover bijvoorbeeld het overzicht op https://www.nu.nl/klimaat/6018647/wat-heeft-25-jaar-aan-klimaattoppen-opgeleverd.html ; geraadpleegd op woensdag 18 december 2019.
[8] Psalm 68:20.
[9] Mattheüs 6:25.

20 december 2019

De twee kanten van Advent en Kerst

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , , ,

“Zie, de hand van de HEERE is niet te kort dat ze niet zou kunnen verlossen, en Zijn oor is niet toegestopt dat het niet zou kunnen horen. Maar uw ongerechtigheden maken scheiding tussen u en uw God, uw ​zonden​ doen Zijn aangezicht voor u verborgen zijn, zodat Hij u niet hoort”.

Dit zijn woorden uit Jesaja 59[1]. En het zijn woorden met een zekere dreiging. Het zijn woorden die, voor het besef van velen, niet zo bij Advent passen. Kerst is immers bijna synoniem met vrede. Maar wat doet Jesaja in hoofdstuk 59? Hij roept tegen zijn volksgenoten: als u zo doorgaat wordt de kloof tussen God en Zijn volk alleen maar groter; bekeer u!
Dat is, om zo te zeggen, de echo van Jesaja 50: “Is Mijn hand ten enenmale te kort om te verlossen? Of is er in Mij geen kracht om te redden? Zie, door Mijn bestraffing maak Ik de zee droog. Ik maak rivieren tot een woestijn. Hun vissen stinken, omdat er geen water is, en ze sterven van dorst”[2].

Is dat nu de boodschap van de kerk? Is dat niet te zwart? Te dreigend? Nee, toch niet.
Wij moeten onze ogen niet sluiten voor de werkelijkheid van 2019. Die realiteit is dat massa’s mensen zich van het christendom afkeren.

Een voorbeeld.
Iemand die zich tot de Islam bekeerd heeft, zegt: “Ik leer mijn kinderen dat kerst hoort bij het katholieke geloof. Helaas past het kerstverhaal niet bij het verhaal over Jezus in de Islam. Maar toch kies ik er bewust voor dat de kinderen van de versie uit de bijbel af weten en vertel natuurlijk onze eigen islamitische kijk er direct achteraan. Omdat die anders is. Op school krijgen ze dit niet mee. Daar hebben we bewust voor gekozen”.
En:
“Islam en kerst kan gewoon niet, klaar! Zo dacht ik erover. Mijn man is moslim, ik ben moslim en al mijn kinderen worden opgevoed met als doel ze te laten opgroeien tot vrome moslims. Waar ik toen niet bij stil stond, was dat ik mijn familie teleurstelde met mijn afwezigheid. Zo erg dat voor een aantal jaren hun Kerst niet compleet was. Mijn ouders vieren kerst niet in de kerk. Kerst betekent voor hen vooral gezellig samen zijn met familie. Vanuit islamitisch oogpunt kun je dan denken ‘dat kan op alle dagen, waarom persé op die dagen?’ Maar traditie en cultuur doorbreek je niet. Na een paar jaar van het boycotten van kerst besloot ik daarom toch weer te gaan”.
En:
“Voor mij voelt dit goed. Ik heb begrip voor mijn ouders en hun cultuur en traditie en daar krijg ik veel moois voor terug en dat is begrip voor mij en mijn gezin. Het kerstmenu is namelijk geheel halal. Mijn ouders kiezen eigenlijk voor iedere gelegenheid waar ik aanwezig ben voor halal eten, zodat de kleinkinderen gewoon alles kunnen eten zonder vragen of iets halal is of niet. Opvoed-technisch ideaal want de kinderen leren hiermee dat wanneer men de ander respecteert je ook respect terug mag verwachten en krijgen. Het is geven en nemen of was het in dit geval nemen en geven”[3].

In het bovenstaande draait alles om respect. En om het liefdevol omgaan met andersdenkenden.
Laten wij maar eerlijk zijn: die andersdenkenden ontmoeten wij zodra we één voet buiten de kerk zetten. En soms komen we hen zelfs in onze eigen familie tegen.
In deze wereld zullen we ’t met elkaar moeten doen.
Bij dit alles komt nog dat het in onze wereld ‘not done’ is om tijdens officiële diners over het geloof te beginnen. Iemand zegt: “Als iemand er wel over begint, zeg je gewoon dat we het er beter niet over kunnen hebben. Het is nu kerstmis”[4].

Het Kerstfeest is, om zo te zeggen, het feest van Gods liefde.
Daarom is liefde tot elkaar, zeker op een Kerstdag, aan de orde van de dag.

Toch kan dat begrip van hierboven gelovige kerkmensen zomaar bij een valkuil brengen.
Wij zeggen: wij hebben begrip voor de Islam; dat wil zeggen: wij begrijpen dat men de Islam aanhangt. Maar dat wil niet zeggen dat wij dat goed moeten vinden!
Voordat wij het weten wordt het christendom een ‘zacht aangedraaide’ godsdienst. We worden voorzichtig. Het Evangelie brengen we een beetje omsluierd. En we houden ’t bij de kern: God is liefde.
Maar in de kerk mogen we ’t nooit vergeten: Advent en Kerst hebben twee kanten.
Nee, dat betekent niet dat we in de periode van Advent en Kerst ruzie over geloof en ongeloof moeten gaan zitten maken. Maar wij moeten wel beseffen dat zondige mensen – ja, ook die uit 2019 – de kloof tussen God en mensen dagelijks groter maken!

Laten wij het in de kerk maar blijven belijden: “Want onze ​overtredingen​ zijn talrijk voor U en onze ​zonden​ getuigen tegen ons. Want onze ​overtredingen​ zijn bij ons, onze ongerechtigheden, wij kennen ze: het overtreden en het liegen tegen de HEERE en het zich afkeren bij onze God vandaan, het spreken van onderdrukking en afvalligheid, het zwanger zijn en melding maken van leugenachtige woorden vanuit het ​hart”[5].

Dan, ja dan is ook dat slotvers van Jesaja 59 voluit geldig: “Wat Mij betreft, dit is Mijn ​verbond​ met hen, zegt de HEERE: Mijn Geest, Die op U is, en Mijn woorden die Ik U in de mond gelegd heb, zullen uit Uw mond niet wijken, ook niet uit de mond van Uw nakomelingen, evenmin uit de mond van de nakomelingen van Uw nakomelingen, zegt de HEERE, van nu aan tot in eeuwigheid”[6].
De kerk mag er dus zeker van zijn: het Evangelie van verkiezing en verlossing zal blijven klinken!

Noten:
[1] Jesaja 59:1 en 2.
[2] Jesaja 50:2 b.
[3] Geciteerd van https://www.cjg043.nl/2017/11/02/kerstmis-en-bekeerd-gaat-dit-samen-ervaringsverhaal/ ; geraadpleegd op dinsdag 17 december 2019.
[4] Zie https://cip.nl/76984-mijd-praten-over-geloof-tijdens-kerstdiner ; geraadpleegd op dinsdag 17 december 2019.
[5] Jesaja 59:12 en 13.
[6] Jesaja 59:21.

19 december 2019

De nieuwe toekomst van Jesaja 55

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

Er zijn teksten in de Bijbel waarvan men denken kan: is dit nog wel reëel?
Neem nou Jesaja 55: “Want in blijdschap zult u uittrekken en met ​vrede​ voortgeleid worden. De bergen en de heuvels zullen voor uw ogen uitbreken in gejuich en alle bomen van het veld zullen in de handen klappen. Voor een doornstruik zal een cipres opkomen, voor een distel zal een mirt opkomen; en het zal de HEERE zijn tot een naam, tot een eeuwig teken, dat niet zal worden uitgewist”[1].

Een volk dat blijmoedig voorttrekt door de wereld – dat zien we niet zoveel op deze aarde. Op de televisie zien we rijen vluchtelingen. Maar blije mensen? Goed, wellicht zien we nog eens een colonne voetbalminnaars, op weg naar een stadion. En verder?…
Het wordt nog opmerkelijker.
De natuur die gaat juichen als dat volk voorbijkomt – dat is wat!
Complete struiken die vervangen worden – hoe gaat dat?
En: een eeuwig teken? Dat is ongelooflijk!

In Jesaja 55 is het centrale punt: de God van hemel en aarde is de Enige die ervoor kan zorgen dat het met Zijn volk goed gaat.
Wie wil dat het echt goed met hem gaat, moet zich vervoegen bij zijn God! Bij Hem ontvang je voedsel dat werkelijk voedzaam is.
Wat meer is: de Here sluit een eeuwig verbond met Zijn volk.
Net zoals dat vroeger met koning David gebeurde. Over de sluiting van dát verbond lezen we in 1 Kronieken 17: “En het zal gebeuren, wanneer uw dagen voorbij zijn en u heen gaat naar uw vaderen, dat Ik uw nakomeling na u, die een van uw zonen zal zijn, zal doen opstaan, en Ik zal zijn koningschap bevestigen. Die zal voor Mij een ​huis​ bouwen, en Ik zal zijn ​troon​ voor eeuwig bevestigen. Ík zal hem tot een Vader zijn, en híj zal Mij tot een zoon zijn, en Mijn goedertierenheid zal Ik niet van hem wegnemen, zoals Ik die weggenomen heb van hem die er vóór u was, maar Ik zal hem in Mijn ​huis​ en in Mijn koningschap voor eeuwig stand doen houden, en zijn ​troon​ zal voor eeuwig zeker zijn”[2].
Gods volk krijgt een enorme macht. Het krijgt een invloed die nog nooit eerder vertoond is! Op bevel van Gods volk komt een ander volk naar hen toe – riep u ons?
En ja – de garantie is: Gods volk komt veilig aan!

De God van hemel en aarde brengt heel de wereld weer in harmonie.
U kent ongetwijfeld de toestand van Genesis 3: “En tegen ​Adam​ zei Hij: Omdat u geluisterd hebt naar de stem van uw vrouw en van die boom gegeten hebt waarvan Ik u geboden had: U mag daarvan niet eten, is de aardbodem omwille van u vervloekt; met zwoegen zult u daarvan eten, al de dagen van uw leven; dorens en distels zal hij voor u laten opkomen en u zult het gewas van het veld eten. In het zweet van uw gezicht zult u brood eten, totdat u tot de aardbodem terugkeert, omdat u daaruit genomen bent; want stof bent u en u zult tot stof terugkeren”[3].
Welnu, die vloek gaat eens en voor altijd de wereld uit. Het is afgelopen met de tegenstand. Stop maar met somberen!
Psalm 98 zingt erover:
“Laat al de stromen vrolijk zingen,
de handen klappen voor de HEER,
de bergen uitgelaten springen,
en juichen onze God ter eer.
Want, zie, Hij komt de aarde richten;
verwacht Hem, volken, weest bereid.
Hij komt een nieuwe wereld stichten
op recht en op gerechtigheid”[4].

De doornstruik wordt vervangen door een cipres.
Over die cipres kunnen wij het volgende leren: “De cipres is een boom die winterhard is en het hele jaar door groen blijft. Dit is een van de redenen waarom men de cipres vaak op kerkhoven aantreft. (…) De langlevende cipres met zijn duurzame hout stond ook symbool voor een lange levensduur. Hij komt voor op afbeeldingen van het paradijs en daarom kon de cipres als christelijk symbool van de hoop op een leven na de dood, worden geplant op begraafplaatsen. Ook werd de cipres op sarcofagen uitgebeeld, hoewel er vroeger vaak afgodsbeelden gesneden werden uit het hout van deze boom”[5].
De mirt brengt ons bij Zacharia 1. U kent dat hoofdstuk misschien wel, over de Man tussen de mirten.
Enkele jaren geleden noteerde schrijver dezes daarover: “Een mirt (of: mirte) ‘is een dichte, veelvertakte, groenblijvende struik. De plant groeit in het wild op droge, zonnige plekken in het Middellandse Zeegebied, maar wordt ook als sierstruik toegepast’. (…) ‘De mirte wordt circa 5 m hoog. De bladeren zijn eivormig en 2-3 × 1,5 cm groot. Ze zijn aan de basis en aan de uiteinden toegespitst. Ze zijn donkergroen en leerachtig en voorzien van klieren. De twijg geeft een aromatische geur af bij kneuzing’. (…) ‘Ook zou de mirte een gelukbrenger zijn bij het huwelijk en de vruchtbaarheid’”.
Dat laatste moeten wij ons goed realiseren. Impliciet hebben we hier te maken met de hemelse Bruidegom en zijn bruid. Een exegeet schrijft over de mirt: ‘Daarmee wordt de tere verhouding aangeduid, die er bestond tussen God en zijn volk’. De mirten die in het visioen opdoemen maken duidelijk dat de Here God nog altijd aan een huwelijk denkt. De ontrouw van Israël heeft Hem niet op de gedachte gebracht om Zijn volk los te laten”[6].
Uit alles blijkt: Gods kinderen gaan een lange en blijde toekomst tegemoet!

Jesaja 55 is een hoofdstuk dat bij het lezen wellicht een bataljon vraagtekens oproept.
En misschien zijn er ook wel mensen die zonder omwegen schreeuwen: dit geloof ik niet!
Trouwens – hoeveel mensen zijn er, anno Domini 2019, niet die simpelweg opmerken ‘ik geloof er niks van’, en daarna de kerk de rug toekeren?
Laten we wel wezen: wie om zich heen kijkt, kan zomaar denken: het leven gaat lekker door, op deze manier; ik heb God niet nodig…
Goed, de versterking van huizen in het Groninger aardbevingsgebied gaat veel te langzaam.
En inderdaad, de klimaatconferentie in Madrid was geen succes. De NRC vatte de stand van zaken treffend samen: “Geen grotere ambitie, geen akkoord over emissiehandel, geen helderheid over de financiering. Op de klimaattop in Madrid zijn alle belangrijke onderwerpen doorgeschoven naar volgend jaar”[7].
Maar och – de levens van gewone burgers gaan gewoon door: werken, eten, aandacht voor de kinderen, slapen… Dat is het wel zo’n beetje.
Laten wij ons echter niet vergissen. Ook al lijkt het leven bij tijd en wijle een soort sullige sleur, met hier en daar wat sympathieke momentjes… – de beloften van de Heerser van hemel en aarde worden zeker waar!
Misschien vraagt iemand: waar baseert u dat op? Antwoord: op Gods Woord. Want dat is de meest hechte basis die er bestaat. Nee – dat klinkt niet logisch. Maar dat Woord is, om met de apostel Paulus te spreken, “werkzaam in u die gelooft”[8]. Met andere woorden: onze God is ook vandaag actief.
De kerk moet het blijven proclameren: de wereld wordt nieuw; en het klimaat wordt heerlijk.
Geloof het maar. Dan wordt het leven een stuk rustiger!

Noten:
[1] Jesaja 55:12 en 13.
[2] 1 Kronieken 17:11-14.
[3] Genesis 3:17, 18 en 19.
[4] Psalm 98:4; berijmd – Gereformeerd Kerkboek-1986.
[5] Geciteerd van https://www.ensie.nl/redactie-ensie/cipres ; geraadpleegd op maandag 16 december 2019.
[6] Geciteerd uit mijn artikel ‘God blijft trouw’, hier gepubliceerd op woensdag 14 januari 2015. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2015/01/14/god-blijft-trouw/ .
[7] Geciteerd van https://www.nrc.nl/nieuws/2019/12/15/klimaattop-in-madrid-is-mislukt-a3983887 ; geraadpleegd op maandag 16 december 2019.
[8] 1 Thessalonicenzen 2:13.

18 december 2019

Het bevrijdingsfeest nadert

“Maar u zult niet overhaast weggaan, u zult niet als op de vlucht gaan, want de HEERE zal vóór u uit trekken, en de God van Israël zal uw achterhoede zijn”.
Dat is een vers uit Jesaja 52[1].
Ziet u ’t voor u? Bij iedere stap die wij doen, is er een Lijfwacht om ons heen. Bij elke activiteit die wij ondernemen is de Bodyguard paraat!

In Jesaja 52 wordt het feest. Iedereen moet wakker en alert wezen. Laat men de garderobe maar eens goed bekijken, en de mooiste kleren aantrekken. Het stof moet worden afgeschud. Alles wat aan gevangenschap en onderdrukking doet denken mag weg.
En hoe komt dat?
De God van het verbond gaat Zijn kinderen, om zo te zeggen, terugkopen. Dat is geweldig! Wie naar de geschiedenis van Israël kijkt ziet bijzonder droevige dingen: onderdrukking en slavernij in Egypte, oorlog met Assyrië, ballingschap in Babel…
Men zou bijna denken: is God er nog wel? En: doet Hij er nog wel iets aan?
Jazeker – maar dat doet Hij als Hij er aan toe is. Daarom is de boodschap voor Gods volk – ook in 2019 –: mensen, heb geduld! De boodschap is: Ik ben druk bezig, maar Ik kom er zo snel mogelijk aan!

De Verbondsgod komt eraan – is dat niet het mooiste nieuws wat ooit gehoord is?
Inderdaad – dat vindt Jesaja zelf ook.
De wachters op de muren van Jeruzalem veren op. Eindelijk is er wat anders te melden dan nieuws over naderende legers en dreigende beschietingen!
En het is honderd procent zeker: de hele wereld zal zien dat God structurele ingrepen doet en luisterrijke redding biedt.

Jesaja 52 laat het horen: het bevrijdingsfeest komt eraan!
Het is belangrijk om dat te blijven beseffen.

Wie vandaag van zich wil laten horen, moet – naar het schijnt – het verkeer nabij een vliegveld hinderen. Boeren deden dat op vliegveld Eindhoven Airport, op vrijdag 13 december[2]. Greenpeace-activisten demonstreerden op Schiphol Plaza; dat was op zaterdag 14 december[3].
Men kan ook simpelweg langzaam rijden op snelwegen.
Als je maar opvalt… – dan besteedt men aandacht aan je.
Als je ’t maar hard en hoog genoeg speelt… – dan kom je in het nieuws.

Onze Heiland is niet in het nieuws. En toch viert Hij triomfen! Jesaja 52 kondigt het aan.
Gods Woord vertelt ons de feiten.
Die feiten worden geproclameerd. Ook vandaag doet de God van hemel en aarde een huwelijksaanzoek: de kerk is Zijn bruid. De strijd is bijna gestreden – het nieuwe leven komt eraan.
Dat horen we niet in het NOS-journaal. Wij lezen het zelden in de krant. Wie dat nieuws wil horen moet naar de preek luisteren! Dan vernemen we ‘t:
“Ja, hoger dan het hemels blauw
is, HEER, uw goedheid en uw trouw”[4].
Ziet u? Daar is dat Greenpeace-gedoe op Schiphol Plaza niks bij. In de kerk horen wij hoe het meest vredige klimaat ter wereld tot stand komt.

In Jesaja 52 klinkt het: mensen, ga weg uit Babel.
Neem de heilige voorwerpen maar mee.
En wees niet bang: uw Lijfwacht vergezelt u.
Leest u nog maar even mee: “Vertrek, vertrek, ga daar weg, raak het onreine niet aan, ga uit haar midden weg, reinig u, u die de heilige voorwerpen van de HEERE draagt! Maar u zult niet overhaast weggaan, u zult niet als op de vlucht gaan, want de HEERE zal vóór u uit trekken, en de God van Israël zal uw achterhoede zijn”[5].
En wij dan?
Kunnen wij maar beter de kerkdeur achter ons dicht doen, om vervolgens in relatieve rust te wachten op de laatste dag, de Jongste Dag?
Nee, laten wij dat maar niet doen. Het Evangelie klinkt in de wereld. Daar, in de wereld, mogen wij het belijden: “Evenals ik nu al het begin van de eeuwige vreugde in mijn hart voel, zal ik ook na dit leven volkomen heerlijkheid bezitten, die geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en die in geen mensenhart is opgekomen, en wel om God daarin eeuwig te prijzen”[6].

Jezus Christus, onze Heiland, laat het verkondigen: Ik ben uw Bevrijder; en ja – Ik ben de Enige die dat kan.
Heel wat mensen om ons heen hebben de neiging om tegen de kerk te zeggen: rustig, rustig nou! Immers – als wij de Heiland geen voorrang geven wordt het aanzienlijk makkelijker om te communiceren met Joden, moslims en onze medemensen. Want dan is Jezus een profeet. Of een goed voorbeeld.
Maar in Jesaja 52 liggen de zaken anders!
Terecht schrijft iemand: “Als je Jezus niet zo’n vooraanstaande rol geeft, wordt het makkelijk praten met Joden en moslims die geen middelaar kennen. Maar geven wij Jezus een rol? Zijn dat de verhoudingen? De Messias is naar ons toegekomen, niet op afroep, maar uit belofte. En dat geeft precies de sfeer aan van het bijbels getuigenis: daar wordt niet een marktkraam geopend voor elck wat wils, net wat gewenst wordt, maar: dit is uw heil!”[7].

Jazeker, het grote bevrijdingsfeest nadert.
En nee – er is geen enkele aardse wereldleider die dat tegenhouden kan!

Noten:
[1] Jesaja 52:12.
[2] Zie hierover https://www.bd.nl/brabant/zo-verliep-een-nieuwe-dag-van-boerenprotesten-van-den-bosch-naar-eindhoven~a5018519/ ; geraadpleegd op zaterdag 14 december 2019.
[3] Zie hierover https://nos.nl/artikel/2314705-marechaussee-dwingt-klimaatactivisten-schiphol-naar-buiten.html ; geraadpleegd op zaterdag 14 december 2019.
[4] Psalm 108:2 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.
[5] Jesaja 52:11 en 12.
[6] Heidelbergse Catechismus – Zondag 22, antwoord 58.
[7] Dat was drs. Wim J.W. Scheltens, “De Messias komt met advent naar ons toe”. In: Nederlands Dagblad, maandag 18 december 2006, p. 7.

17 december 2019

Verwijt en stimulans

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

De profetie van Jesaja gaat onder meer over hypocrieten. Dus: over mensen die zeggen dat ze in God geloven, maar zich in de praktijk weinig of niets van hem aantrekken.

De Here zegt: ‘Ik heb u van te voren gezegd wat Ik van plan was. Nu is het gebeurd. Waarom geeft u niet gewoon toe dat Ik ingegrepen heb?’
De Here zegt nog meer: ‘Vanaf zullen er andere dingen gebeuren. Dingen waarvan u niet van tevoren hoorde’.

De Here heeft Zijn volk Zelf gezuiverd. Hij deed dat omdat Hij zijn eigen eer hoog wilde houden.
Is dat egocentrisch van God?
Nee.
Zeker niet.
De God van hemel en aarde is de hoogste Machthebber van de kosmos. Hij moet geëerd worden. Hij heeft immers alles in de hand? Hij bestuurt immers de ganse wereld? Desnoods houdt Hij, bij gebrek aan eerbetoon van mensen, Zijn eigen eer hoog!

Waarom is dat vanzelfsprekend?
In Jesaja 48 kunnen wij lezen: “Luister naar Mij, ​Jakob, Israël, Mijn geroepene: Ik ben Dezelfde, Ik ben de Eerste, ook ben Ik de Laatste. Ook heeft Mijn hand de aarde gegrondvest, en Mijn rechterhand heeft de hemel uitgespannen. Roep Ik ze, dan staan ze er tezamen”[1].
Een product zal nooit tegen zijn maker: wat ben jij toch een kluns; je had beter dit of dat kunnen doen.
Maar mensen, die – in tegenstelling tot dat product van hierboven – veel denkvermogen hebben, zeggen ijskoud: die Maker van ons negeren we gewoon; wij kunnen onszelf prima redden.
Dat is te dom voor woorden!
Dat is om verbijsterd en sprakeloos van te worden!

De Here zegt: ‘Ik leid u aan Mijn Vaderhand naar de toekomst toe. Had maar naar mij geluisterd. Dan was uw welvaart en uw welzijn gegarandeerd geweest’.
Dat is een verwijt en een stimulans tegelijk!

Jesaja 48 proclameert dus onder meer:
* Een waarschuwing tegen ongeloof;
* De gedachte dat de God van het verbond zuinig is op Zijn heilige naam;
* De geloofswetenschap dat Jahweh niet slechts hemel en aarde schiep, maar ook alles regeert wat daarin geschiedt;
* Het feit dat God vrede wil[2].

Is die boodschap vandaag nog wel actueel?
Jawel.
In onze tijd zien we veel wispelturigheid in de wereld. Regeringen zijn vaak instabiel. In Engeland gingen ze in de afgelopen week voor de derde keer in vijf jaar naar de stembus. In Israël gaan ze begin volgend jaar waarschijnlijk voor de derde keer binnen een jaar naar het stemlokaal.
Natuurlijk kunnen we eenvoudigweg zeggen: de oorzaak ligt in politiek onvermogen. Of misschien: de geopolitiek – zeg maar even: het beleid in de buitenlanden – faalt met hinderlijke regelmaat.
Maar in de kerk moeten we eerst en vooral opmerken: de oorzaak van de instabiliteit in de wereld is gelegen in het negeren van het Evangelie: de Heiland biedt redding!

Wederom is de vraag: is die boodschap van Jesaja nog wel actueel? Jazeker.
En: is Oudtestamentische geschiedenis alleen iets van en over voorbije tijden? Welnee.
De Heiland zegt Zelf in Mattheüs 11: “Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn ​juk​ op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van ​hart; en u zult rust vinden voor uw ziel; want Mijn ​juk​ is zacht en Mijn last is licht”[3].

Negeer uw Schepper nooit! Die belangrijke Boodschap uit Jesaja 48 moet vandaag vol in de schijnwerpers staan.
Men schrijft het zonder omwegen op: “De evolutietheorie is de meest aannemelijke theorie over het ontstaan van het leven. Daarentegen is het Bijbelse scheppingsverhaal een religieuze mythe”.
En:
“Ieder mens mag van mij denken en geloven wat hij of zij wil. En ik wil niemand het recht ontnemen de zingevende elementen in het Genesis-verhaal links te laten liggen en heel creatief allerlei zingevende elementen uit de evolutietheorie te destilleren. Ik vraag me echter af of wetenschappelijke theorieën wel bedoeld zijn om mensen te inspireren. Kunnen we niet in meerdere dimensies tegelijk naar de werkelijkheid kijken: zowel op een wetenschappelijke als een verbeeldende -religieuze- manier?”[4].
Het scheppingsverhaal is een mythe, zegt men in de wereld.
Bekijk de werkelijkheid van verschillende kanten, zegt men in de wereld.
Maar intussen wordt Gods Woord aan de kant geschoven!

De God van Israël zegt: “De dingen van vroeger heb Ik van oudsher verkondigd, uit Mijn mond zijn ze voortgekomen en Ik heb ze doen horen. Plotseling heb Ik ze gedaan en ze zijn gekomen”[5].
Laten wij, in de kerk, het verwijt in en de stimulans van Jesaja 48 nimmer vergeten!

Noten:
[1] Jesaja 48:12 en 13.
[2] Zie hierover ook: dominee C. Vonk, “De voorzeide leer”, deel 1 Ha: “Jesaja”. – Amsterdam: Buijten & Schipperheijn, tweede druk, 1988. – p. 205, 206 en 207.
[3] Mattheüs 11:28, 29 en 30.
[4] Geciteerd van https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/strijd-tussen-evolutie-en-schepping-is-zinloos~be684fbc/ ; geraadpleegd op donderdag 12 december 2019.
[5] Jesaja 48:3.

16 december 2019

Zoek uw Schepper!

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

In Jesaja 41 worden de volken van de wereld gedagvaard. Het is tijd voor een rechtszaak.
En waarom? De God van hemel en aarde wil dat Hem recht gedaan wordt.
Heeft die rechtszaak ons nog iets te zeggen?

In onze tijd is men driftig op zoek naar de rechten van de mens.
Men spreekt over integriteitsrechten, vrijheidsrechten en participatierechten. En over rechten van arrestanten, beklaagden en gedetineerden. En over rechten van vrouwen, kinderen, minderheden en inheemse volken. En over rechten van vreemdelingen en vluchtelingen. Om maar niet te spreken over het recht om deel te nemen en bij te dragen aan de cultuur, het recht om de eigen taal te spreken, de bescherming van auteursrecht en van de eigen naam en de vrijheid van wetenschappelijk onderzoek[1].
Maar niemand praat over het recht van de Schepper. Niemand rept van de Creator van de wereld.
Welnu – de Machthebber der wereld zegt: “Wie heeft dit bewerkt en gedaan? Hij Die de generaties riep vanaf het begin! Ik, de HEERE, Die de Eerste ben, en bij de laatsten ben Ik Dezelfde”[2].

De God van hemel en aarde is onveranderlijk. Hij is – om met de Nederlandse Geloofsbelijdenis te spreken – “eeuwig, niet te doorgronden, onzienlijk, onveranderlijk, oneindig, almachtig. Hij is volkomen wijs, rechtvaardig en goed, en een zeer overvloedige bron van al het goede”[3].
God kunnen wij vertrouwen.
Wij weten wat wij aan Hem hebben.
Nee, wij doorgronden Hem niet.
Maar wij vertrouwen Hem volkomen. Met onze ogen dicht, desnoods.
Onze God is volstrekt doelmatig. Hij voert Zijn plan uit. Wat er ook gebeurt!

Ach – u weet hoe dat met ménsen gaat. Zij zijn meestal niet zo doelmatig. Natuurlijk, er zijn veel goedwillende individuen. Maar toch.
Denkt u, op dit punt gekomen, maar even aan de Nederlandse Publieke Omroep. Een commentator schreef onlangs: “… intussen heeft het publieke zendapparaat een diep gespleten, versplinterd imago ontwikkeld. Zodat je als aspirant-omroep (Ongehoord Nederland) een haatcampagne kunt voeren tégen de NPO – met als doel: een gerieflijk podiumplekje onder de vleugels van diezelfde NPO, de harteloze stiefmoeder van Hilversum. ‘Saneer de NPO!’, luidt het hetze-motto van politici en herriemakers die royaal zendtijd van diezelfde NPO hebben verteerd. Maar voor veel journalisten en ander omroeppersoneel is de NPO juist symbool van een kille sanering van de radio- en tv-journalistiek”.
En:
“…nu blijkt die NPO ook nog een sullige, slappe toezichthouder te zijn over het gemeenschapsgeld waarvan programma’s worden gemaakt”[4].
Kijk, dan weten we ’t wel.
Dan moet alle argeloosheid worden afgelegd.
Een zekere alertheid is op z’n plaats.
Dat alles steekt schril af tegen de geloofswetenschap dat “alles ons alleen overkomt door de beschikking van onze goedertieren hemelse Vader. Hij waakt over ons met een vaderlijke zorg, terwijl Hij zó over alle schepselen heerst, dat niet één haar van ons hoofd — want die zijn alle geteld — en niet één musje ter aarde zal vallen zonder de wil van onze Vader -Mattheüs 10:29 en 30-”[5].

Die tedere zorg van hierboven komen we ook in Jesaja 41 tegen: “Wees niet bevreesd, wormpje ​Jakob, volkje Israël, Ík help u, spreekt de HEERE, uw Verlosser is de ​Heilige​ van Israël”[6].
Wormpje – dat woord komt ons wellicht bekend voor. We treffen het ook in Psalm 22 aan:
“Maar ik ben een worm en geen man,
een smaad van mensen en veracht door het volk”[7].
David typeert zichzelf zo.
Ja, voor het oog is heel het volk klein. Nietig. En onbetekenend bovendien. Maar Israël heeft een magnifieke Helper. Eén die er wezen mag, en die er ook altijd is. Iemand die uitverkoren mensen de rechten van kinderen geeft.
Er is niets dat ons van Zijn liefde scheiden kan.
Er is niemand die ons bij onze Verlosser weg kan halen!

Kerkmensen vragen zich soms wellicht af wat zij in deze wereld te zoeken hebben. De twee stijlen van kerk en wereld lopen steeds verder uit elkaar. En inmiddels is het ver heen – het lijkt vrijwel ondoenlijk om mensen nog met het Evangelie te bereiken.
Ach, de zoektermen van mensen buiten de kerk zijn wel bekend.
De NOS vertelt het ons gaarne: “Veel voetbal, het Songfestival en vragen over de betekenis van woorden als wollah -‘ik zweer je’- en isogram -woord waarin elke letter één keer voorkomt- domineren het jaaroverzicht van Google. De zoekmachinefabrikant heeft de opvallendste trends in ons zoekgedrag gepubliceerd. Bovenaan staan Ajax, het WK Voetbal voor Vrouwen, de Notre Dame vanwege de grote brand daar, de in de put gevallen Spaanse peuter Julen en Songfestivalwinnaar Duncan Laurence”[8].
Zeg nu zelf: dat sfeertje staat vele, vele lichtjaren van ons af.
Wat zullen wij dan zeggen?
Dit: kerkmensen hebben wel degelijk iets te zoeken op deze aarde. Meer precies: zij moeten Iemand zoeken. Het parool is: zoek uw Schepper, en schuil bij Hem!
Onze God is actief “opdat men” – zegt Jesaja 41 – “ziet en erkent, bedenkt en tevens inziet dat de hand van de HEERE dit gedaan heeft, en de ​Heilige​ van Israël het geschapen heeft”[9].
Iemand schreef: “… de aarde is des Heeren, zo schrijft de Psalmist, Hij schiep de mens, en wel ieder mens. Hij bepaalt wat Hij doet met het leven van ieder mens, dat Zijn eigendom is, en niemand anders! (…) Zondige Westerse mensen van de eenentwintigste eeuw kunnen het zich – een hoogst enkele uitzondering daar gelaten – niet meer voorstellen, maar dit heeft alles te maken met Gods heiligheid. (…) God is de God des levens, en wel zo heilig, dat het absoluut onmogelijk is dat er ook maar iets wat te maken heeft met onreinheid, zonde en dood in Zijn nabijheid kan bestaan”[10].
De Heilige van Israël proclameert het zonder omwegen: zoek uw Schepper!
Hij helpt Zijn kinderen. En Zijn verlossingswerk mag met recht structureel heten. Want Hij reinigt hen van zonde en schuld.
Daarom – ja daarom – is er toekomst voor de kerk!

Noten:
[1] Zie hierover https://mensenrechten.nl/nl/welke-mensenrechten-zijn-er ; geraadpleegd op woensdag 11 december 2019.
[2] Jesaja 41:4.
[3] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 1.
[4] Sjirk Kuijper, “Publiek bezit”. Redactioneel commentaar in: Nederlands Dagblad, woensdag 11 december 2019, p. 3.
[5] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 13.
[6] Jesaja 41:14.
[7] Psalm 22:7.
[8] Geciteerd van https://nos.nl/artikel/2314257-dit-zochten-we-op-google-voetbal-songfestival-en-wat-is-eigenlijk-wollah.html ; geraadpleegd op woensdag 11 december 2019.
[9] Jesaja 41:20.
[10] Geciteerd van https://logos.nl/wp-content/uploads/2019/11/Maarten-t-Hart-versus-God-de-Schepper.pdf ; geraadpleegd op woensdag 11 december 2019.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.