gereformeerd leven in nederland

20 maart 2020

Wees niet angstig!

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

COVID-19 gaat over de aarde: een coronavirus dat vele processen in de wereld platlegt.
En de vraag klinkt: bent u niet bang? Als het antwoord ontkennend is, reageert men nog nét niet meewarig: begrijpt u wel hoe ernstig de situatie is?
Het antwoord van schrijver dezes is: ‘Ja, dat begrijp ik best. Maar gelovige mensen zijn in Gods hand. Stel dat, in het ergste geval, de schrijver van dit artikel of zijn echtgenote zal overlijden. Dat is dan heel verdrietig. De nabestaanden zullen waarschijnlijk gedurende heel hun aardse leven om dat overlijden treuren. Maar een gelovige man of vrouw komt altijd goed terecht – in de hemel namelijk’.
Op dit punt openbaart zich, als het goed is, de tegenstelling tussen kinderen van God en mensen die zonder God leven.
De kerk mag proclameren: wees niet angstig!

Laten we elkaar, gelet op de omstandigheden, op Jesaja 44 wijzen: “Wees niet angstig en wees niet bevreesd. Heb Ik het u van toen af niet doen horen en bekendgemaakt? Want u bent Mijn getuigen: is er ook een God buiten Mij? Er ís geen andere rots, Ik ken er geen”[1].

Waar gaat het in Jesaja 44 over?
Een exegeet geeft het volgende korte overzicht:
“Vers 1-5: De Geest uitgegoten
Vers 6-8: Er is geen andere God
Vers 9-20: De afgoden bespot
Vers 21-23: De HERE vergeet zijn volk niet
Vers 24-28: De HERE belooft herstel”[2].

Over Jesaja 44 werd op deze plaats eerder geschreven: “In dat hoofdstuk horen we het Goddelijk cynisme over afgoden: ‘De ijzersmid smeedt een bijl, werkt in de vuurgloed, vormt het beeld met hamers, bewerkt het met zijn sterke arm; hij lijdt zelfs honger en heeft geen kracht meer, hij drinkt geen water en raakt afgemat. De timmerman spant een meetlint uit, tekent het hout af met een krijtstift, maakt het glad met schaven, tekent het af met een passer en maakt het naar de vorm van een man, naar de schoonheid van een mens, om het in een ​huis​ te laten wonen. Hij hakt voor zichzelf ceders om, neemt een cipres of een eik, en kweekt die voor zichzelf op tussen de bomen van het woud; hij plant een olm en de regen maakt die groot. Ze dienen de mens tot brandhout, hij neemt ervan en warmt zich erbij, hij steekt het ook aan en bakt brood. Ook maakt hij er een god van en buigt zich ervoor, hij maakt er een gesneden beeld van en knielt ervoor neer. De helft ervan verbrandt hij in het vuur. Bij die helft eet hij vlees, braadt een braadstuk en wordt verzadigd. Ook warmt hij zich en zegt: Ha, ik word warm, ik zie vuur! Van de rest ervan maakt hij een god, zijn gesneden beeld. Hij knielt ervoor neer, buigt zich, bidt​ het aan en zegt: Red mij, want u bent mijn god”.
Wij weten niet of Jesaja deze woorden vóór of tijdens de ballingschap van Israël heeft gesproken.
Maar zijn boodschap is duidelijk: met afgoden komen wij in deze wereld geen millimeter verder. Het zijn bedenksels van creatieve mensen, die niettemin iets willen hebben om zich aan vast te houden.
Jesaja draait er niet omheen: wie gered wil worden moet bij God wezen. Die eigen bouwsels zijn alleen nog maar geschikt als voer voor een al of niet romantisch knetterend vuurtje.
Dat die afgoden achtereenvolgens flut en knudde zijn, is volkomen logisch.
Want God heeft de mens geschapen. Dat blijkt zonneklaar in Jesaja 43: ‘Maar nu, zo zegt de HEERE, uw Schepper, ​Jakob, uw Formeerder, ​Israël: Wees niet bevreesd, want Ik heb u verlost, Ik heb u bij uw naam geroepen, u bent van Mij’.
God schiep de mensen niet om er allerlei rituelen vorm mee te kunnen geven.
Nee, Hij verloste hen.
Hij gaf hen christelijke vrijheid.
Hij gaf hen een naam. Dat betekent: Hij spreekt tot Zijn schepselen. Hij heeft oor voor onze noden. Hij gaat een verbondsrelatie met ons aan!”[3].

Daar valt het woord ‘verbondsrelatie’. Nee, de Here vergeet Zijn volk niet. Alleen daarom al is er alle reden om naar God te luisteren, en Hem gehoorzaam te volgen. In dat verbondskader proclameert de Heer van de kerk: “Ik delg uw ​overtredingen​ uit als een nevel, en uw ​zonden​ als een wolk”[4].
Ziet u de zomerdag voor u? Het is nog vroeg in de ochtend. De dauw ligt nog op de velden. Alles ruikt fris. Peinzend staart u over de weilanden. In de verte ziet u een nevel. Er drijft een eenzame wolk over. Maar aan alles voelt u: het wordt een prachtige dag. En u weet het zeker: over een klein uurtje is de nevel verdwenen, en is er een geheel wolkeloze hemel te zien.
Zo gaat dat met de zonden. Ze lijken zomaar verdwenen, net als die nevel in de verte. De zonden zijn zomaar weer weg, net als die witte wolk aan die blauwe hemel. Niet omdat wij zo lekker fris, fruitig en rein aan de nieuwe dag beginnen. Maar omdat de Heer van hemel en aarde reddend ingrijpt!

Is het een wonder dat Gods kinderen Hem innig dankbaar zijn?
Natuurlijk zijn we blij met onze redding!
Wij voelen ons, om met Zacharia 3 te spreken, als een brandhout dat aan het vuur ontrukt is; wij zijn gered uit uiterst benarde omstandigheden[5]!
Het kan daarom niet anders of wij gaan Hem in dankbaarheid dienen. Zoals Paulus aan de Romeinen schrijft: “Wat zullen wij dan zeggen? Zullen wij in de ​zonde​ blijven, opdat de ​genade​ toeneemt? Volstrekt niet! Hoe zullen wij, die met betrekking tot de ​zonde​ gestorven zijn, nog daarin leven? Of weet u niet dat wij allen die in ​Christus​ ​Jezus​ ​gedoopt​ zijn, in Zijn dood ​gedoopt​ zijn? Wij zijn dan met Hem ​begraven​ door de ​doop​ in de dood, opdat evenals ​Christus​ uit de doden is opgewekt tot de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in een nieuw leven zouden wandelen”[6].
Wij wandelen in het nieuwe leven. Met Christus door de wereld, ook al wordt die wereld krachtig afgeremd door een coronavirus. Wij gaan de heerlijkheid tegemoet!

En daarom verkondigt de kerk aan ieder die het horen wil: “Wees niet angstig en wees niet bevreesd”.
Laten wij de wereld maar uitnodigen om mee te zingen met Psalm 62:
“Voorwaar, ik keer mij stil tot God.
Hij is mijn heil, mijn vaste rots.
Een schuilplaats wil Hij voor mij wezen.
Alleen hij Hem is hulp in nood.
Hij is mijn burcht, zijn macht is groot,
ik wankel niet, ik zal niet vrezen”[7].

Noten:
[1] Jesaja 44:8.
[2] Geciteerd van https://www.oudesporen.nl/Download/OS1119.pdf, p. 200; geraadpleegd op dinsdag 17 maart 2020.
[3] Geciteerd uit mijn artikel ‘Rituele regelmaat’, hier gepubliceerd op maandag 8 augustus 2016. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2016/08/08/rituele-regelmaat/ . De Bijbelcitaten zijn achtereenvolgens genomen uit Jesaja 44:12-17 en Jesaja 43:1. In het oorspronkelijke artikel komen de Bijbelcitaten uit de vertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap-1951. In dit artikel zijn de citaten afkomstig uit de Herziene Statenvertaling-2010.
[4] Jesaja 44:22.
[5] Zacharia 3:2: “De HEERE zei echter tegen de ​satan: De HEERE zal u bestraffen, ​satan! De HEERE, Die ​Jeruzalem​ verkiest, zal u bestraffen. Is deze Jozua niet een stuk brandhout dat aan het vuur ontrukt is?”.
[6] Romeinen 6:1-4.
[7] Psalm 62:1 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.

23 december 2019

Recht op de eeuwigheid af

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

“Want zoals de nieuwe hemel en de nieuwe aarde die Ik ga maken, voor Mijn aangezicht zullen blijven staan, spreekt de HEERE, zo zullen ook uw nageslacht en uw naam blijven staan. En het zal geschieden dat van nieuwe maan tot nieuwe maan en van ​sabbat​ tot ​sabbat alle vlees zal komen om zich neer te buigen voor Mijn aangezicht, zegt de HEERE. En zij zullen de stad uit gaan en zien de dode lichamen van de mannen die tegen Mij in opstand zijn gekomen; want hun worm zal niet sterven en hun vuur zal niet uitgeblust worden, en zij zullen voor alle vlees een afgrijzen zijn”.

Bovenstaande woorden zijn een citaat uit Jesaja 66[1]. En wij zien een harde tegenstelling. Wij zien het schrille contrast tussen het eeuwige leven van Gods kinderen en de dood van Zijn tegenstanders. Die antithese is het slot van de profetie van Jesaja. Daar loopt het op uit.
Wat zegt ons dat, twee dagen voor Kerst?

Jesaja 66 begint met de manier waarop de Here gediend wil worden.
Je kunt Hem niet een beetje dienen. Hij dwingt ontzag af.
De God van hemel en aarde is wars van elke vorm van menselijke dikdoenerij.
Hij luistert niet naar mensen die wel iets aan religie willen doen, maar vanuit een misplaatst soort nonchalance mensen offeren in plaats van dieren. En honden; terwijl dat in Israël onreine dieren waren!
Eigenlijk komt het erop neer dat men doet wat men zelf wil.
Men laat God praten. Men negeert Hem. Er wordt niet nagedacht over wat Hij zegt.
‘En daarom’, zegt God, ‘krijgen ze hun verdiende loon. Straf – dat is het enige wat hier past!’.
Met de kerkstad, Jeruzalem, gaat het een stuk beter. Dat wordt een stad van vrede. Heel wat rijkdommen uit heel de wereld komen in Jeruzalem terecht. De inwoners worden vertroeteld, ja tot in de puntjes verzorgd.
Alle heidenvolken worden bij elkaar gebracht. En daarna worden er koeriers naar veraf gelegen landen gestuurd. Die ijlbodes zullen rondbazuinen dat God de macht heeft, in hemel en op aarde.
Alle nog levende mensen zullen God de eer brengen die Hem toekomt.
Maar iedereen die God negeert wordt vernietigd. Er blijft niets van hen over.

Iemand vat Jesaja 66 als volgt samen:
“Vers 1-4: Verwerpelijke tempeldienst
Vers 5,6: Spotters zullen beschaamd staan
Vers 7-9: De HERE brengt zijn volk door een korte verdrukking tot nieuw leven
Vers 10,11: Vreugde met en over Jeruzalem en voeding door Jeruzalem
Vers 12-14: Jeruzalem als bron van troost en groei
Vers 15-17: De HERE komt om te oordelen alles wat gruwelijk is
Vers 18,19: De heerlijkheid van de HERE onder de volken
Vers 20: Israëlieten als een offer voor de HERE
Vers 21: Priesters en Levieten voor de HERE
Vers 22: Nageslacht en naam van Israël blijven bestaan tot in eeuwigheid
Vers 23: Al wat leeft buigt zich voor de HERE
Vers 24: Het eeuwig lot van de afvalligen”[2].
In dit hoofdstuk gebeurt, naar het lijkt, alles tegelijk. Het lijkt een caleidoscoop van de wereldgeschiedenis.
U weet wellicht wat een caleidoscoop is. Voor alle niet-weters: “Een caleidoscoop is een spiegelende veelhoekige buis of koker die aan het ene einde een compartiment met gekleurde kralen of andere kleurige voorwerpen bevat. Dit compartiment is aan de binnenzijde afgesloten met doorzichtig materiaal en aan de buitenzijde met doorschijnend materiaal. Het andere uiteinde van de buis bevat een kijkopening. Twee spiegels, meestal onder een hoek van 30 graden ten opzichte van elkaar, lopen onder een flauwe hoek ten opzichte van de as van de koker over de gehele lengte ervan in de lengterichting. Het uiteinde met het compartiment wordt naar het licht toe gekeerd.
De gebruiker kijkt erin van de ene kant en het licht zorgt via de andere kant voor reflecties in de spiegels. Door deze reflecties ontstaat een als mooi ervaren, symmetrisch mandala-achtig patroon, dat dan door het schudden met de buis kan veranderen”[3].
Wij zien dus stukjes wereldgeschiedenis. Die stukjes komen soms anders te liggen. En dan kijken we weer op een andere manier tegen een deel van de geschiedenis aan.

Alles draait om de macht van de God van hemel en aarde[4].
Jesaja zegt: “Wie heeft ooit zoiets gehoord? Wie heeft iets dergelijks gezien? Zou een land geboren kunnen worden op één dag? Zou een volk geboren kunnen worden in één keer? Maar ​Sion​ heeft nauwelijks weeën gekregen, of zij heeft haar zonen al gebaard. Zou Ík ontsluiting geven en niet doen baren? zegt de HEERE. Of zou Ik, Die doe baren, toesluiten? zegt uw God”[5].
Gods Zoon, de Redder van de wereld, komt naar de aarde. Daarom wordt, om het zo uit te drukken, Gods volk in één keer opnieuw geboren. Er komt een totaal nieuw begin. Voor heel Gods volk. Een nieuwe tijd, voor de hele wereld.
In Johannes 3 wordt die nieuwe start, het keerpunt van de geschiedenis, gemarkeerd: “Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft”[6].

Jesaja proclameert:
* weg met de afgoden!
* onze God is de Machthebber van heel de aarde en de complete kosmos
* wie Gods geboden serieus neemt, krijgt een leven vol welvaart en welzijn
en vooral
* de Knecht van de Here komt eraan; dat is Jezus Christus, de Heiland!

Wat zegt ons dit alles, twee dagen voor Kerst?
Onder meer dit.
Wij leven in een maatschappij die ons, met een ijver een betere zaak waardig, aanleert om van dag tot dag te leven. Kortzichtigheid is troef. Denkt u maar aan:
* de problemen in de zorg
* de vragen rond pensioenen
* de stikstofcrisis
* het trage gedoe met betrekking tot de klimaatverandering[7]
enzovoort.
Jazeker, de Verbondsgod leert ons ook om niet te ver vooruit te kijken. Denkt u maar aan Psalm 68:
“Geloofd zij de Heere;
dag aan dag overlaadt Hij ons.
Die God is onze zaligheid”[8].
of aan Mattheüs 6: “Daarom zeg Ik u: Wees niet bezorgd over uw leven, over wat u eten en wat u drinken zult; ook niet over uw lichaam, namelijk waarmee u zich kleden zult. Is het leven niet meer dan het voedsel en het lichaam meer dan de ​kleding?”[9].
Echter –
* de wereld is kortzichtig omdat er na dit aardse leven niets meer rest dan de dood
* de kerk leeft eerbiedig en blijmoedig omdat na dit aardse leven eeuwig leven vol geluk en vrede volgt.
Jesaja 66 roept ons ertoe op het geloof in Gods beloften levend te houden. Dat geloof belijden wij in een dynamische wereld waarin allerlei panelen voortdurend schuiven.
Maar de kerk ziet de grote lijn. Want zij gaat rechttoe-rechtaan op de eeuwigheid af!

Noten:
[1] Jesaja 66:22, 23 en 24.
[2] Geciteerd van https://www.oudesporen.nl/Download/OS1119.pdf , p. 300; geraadpleegd op woensdag 18 december 2019.
[3] Geciteerd van https://nl.wikipedia.org/wiki/Caleidoscoop ; geraadpleegd op woensdag 18 december 2019.
[4] In het onderstaande gebruik ik onder meer https://holyhome.nl/dhs-023.html ; geraadpleegd op woensdag 18 december 2019.
[5] Jesaja 66:8 en 9.
[6] Johannes 3:16.
[7] Zie hierover bijvoorbeeld het overzicht op https://www.nu.nl/klimaat/6018647/wat-heeft-25-jaar-aan-klimaattoppen-opgeleverd.html ; geraadpleegd op woensdag 18 december 2019.
[8] Psalm 68:20.
[9] Mattheüs 6:25.

20 december 2019

De twee kanten van Advent en Kerst

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , , ,

“Zie, de hand van de HEERE is niet te kort dat ze niet zou kunnen verlossen, en Zijn oor is niet toegestopt dat het niet zou kunnen horen. Maar uw ongerechtigheden maken scheiding tussen u en uw God, uw ​zonden​ doen Zijn aangezicht voor u verborgen zijn, zodat Hij u niet hoort”.

Dit zijn woorden uit Jesaja 59[1]. En het zijn woorden met een zekere dreiging. Het zijn woorden die, voor het besef van velen, niet zo bij Advent passen. Kerst is immers bijna synoniem met vrede. Maar wat doet Jesaja in hoofdstuk 59? Hij roept tegen zijn volksgenoten: als u zo doorgaat wordt de kloof tussen God en Zijn volk alleen maar groter; bekeer u!
Dat is, om zo te zeggen, de echo van Jesaja 50: “Is Mijn hand ten enenmale te kort om te verlossen? Of is er in Mij geen kracht om te redden? Zie, door Mijn bestraffing maak Ik de zee droog. Ik maak rivieren tot een woestijn. Hun vissen stinken, omdat er geen water is, en ze sterven van dorst”[2].

Is dat nu de boodschap van de kerk? Is dat niet te zwart? Te dreigend? Nee, toch niet.
Wij moeten onze ogen niet sluiten voor de werkelijkheid van 2019. Die realiteit is dat massa’s mensen zich van het christendom afkeren.

Een voorbeeld.
Iemand die zich tot de Islam bekeerd heeft, zegt: “Ik leer mijn kinderen dat kerst hoort bij het katholieke geloof. Helaas past het kerstverhaal niet bij het verhaal over Jezus in de Islam. Maar toch kies ik er bewust voor dat de kinderen van de versie uit de bijbel af weten en vertel natuurlijk onze eigen islamitische kijk er direct achteraan. Omdat die anders is. Op school krijgen ze dit niet mee. Daar hebben we bewust voor gekozen”.
En:
“Islam en kerst kan gewoon niet, klaar! Zo dacht ik erover. Mijn man is moslim, ik ben moslim en al mijn kinderen worden opgevoed met als doel ze te laten opgroeien tot vrome moslims. Waar ik toen niet bij stil stond, was dat ik mijn familie teleurstelde met mijn afwezigheid. Zo erg dat voor een aantal jaren hun Kerst niet compleet was. Mijn ouders vieren kerst niet in de kerk. Kerst betekent voor hen vooral gezellig samen zijn met familie. Vanuit islamitisch oogpunt kun je dan denken ‘dat kan op alle dagen, waarom persé op die dagen?’ Maar traditie en cultuur doorbreek je niet. Na een paar jaar van het boycotten van kerst besloot ik daarom toch weer te gaan”.
En:
“Voor mij voelt dit goed. Ik heb begrip voor mijn ouders en hun cultuur en traditie en daar krijg ik veel moois voor terug en dat is begrip voor mij en mijn gezin. Het kerstmenu is namelijk geheel halal. Mijn ouders kiezen eigenlijk voor iedere gelegenheid waar ik aanwezig ben voor halal eten, zodat de kleinkinderen gewoon alles kunnen eten zonder vragen of iets halal is of niet. Opvoed-technisch ideaal want de kinderen leren hiermee dat wanneer men de ander respecteert je ook respect terug mag verwachten en krijgen. Het is geven en nemen of was het in dit geval nemen en geven”[3].

In het bovenstaande draait alles om respect. En om het liefdevol omgaan met andersdenkenden.
Laten wij maar eerlijk zijn: die andersdenkenden ontmoeten wij zodra we één voet buiten de kerk zetten. En soms komen we hen zelfs in onze eigen familie tegen.
In deze wereld zullen we ’t met elkaar moeten doen.
Bij dit alles komt nog dat het in onze wereld ‘not done’ is om tijdens officiële diners over het geloof te beginnen. Iemand zegt: “Als iemand er wel over begint, zeg je gewoon dat we het er beter niet over kunnen hebben. Het is nu kerstmis”[4].

Het Kerstfeest is, om zo te zeggen, het feest van Gods liefde.
Daarom is liefde tot elkaar, zeker op een Kerstdag, aan de orde van de dag.

Toch kan dat begrip van hierboven gelovige kerkmensen zomaar bij een valkuil brengen.
Wij zeggen: wij hebben begrip voor de Islam; dat wil zeggen: wij begrijpen dat men de Islam aanhangt. Maar dat wil niet zeggen dat wij dat goed moeten vinden!
Voordat wij het weten wordt het christendom een ‘zacht aangedraaide’ godsdienst. We worden voorzichtig. Het Evangelie brengen we een beetje omsluierd. En we houden ’t bij de kern: God is liefde.
Maar in de kerk mogen we ’t nooit vergeten: Advent en Kerst hebben twee kanten.
Nee, dat betekent niet dat we in de periode van Advent en Kerst ruzie over geloof en ongeloof moeten gaan zitten maken. Maar wij moeten wel beseffen dat zondige mensen – ja, ook die uit 2019 – de kloof tussen God en mensen dagelijks groter maken!

Laten wij het in de kerk maar blijven belijden: “Want onze ​overtredingen​ zijn talrijk voor U en onze ​zonden​ getuigen tegen ons. Want onze ​overtredingen​ zijn bij ons, onze ongerechtigheden, wij kennen ze: het overtreden en het liegen tegen de HEERE en het zich afkeren bij onze God vandaan, het spreken van onderdrukking en afvalligheid, het zwanger zijn en melding maken van leugenachtige woorden vanuit het ​hart”[5].

Dan, ja dan is ook dat slotvers van Jesaja 59 voluit geldig: “Wat Mij betreft, dit is Mijn ​verbond​ met hen, zegt de HEERE: Mijn Geest, Die op U is, en Mijn woorden die Ik U in de mond gelegd heb, zullen uit Uw mond niet wijken, ook niet uit de mond van Uw nakomelingen, evenmin uit de mond van de nakomelingen van Uw nakomelingen, zegt de HEERE, van nu aan tot in eeuwigheid”[6].
De kerk mag er dus zeker van zijn: het Evangelie van verkiezing en verlossing zal blijven klinken!

Noten:
[1] Jesaja 59:1 en 2.
[2] Jesaja 50:2 b.
[3] Geciteerd van https://www.cjg043.nl/2017/11/02/kerstmis-en-bekeerd-gaat-dit-samen-ervaringsverhaal/ ; geraadpleegd op dinsdag 17 december 2019.
[4] Zie https://cip.nl/76984-mijd-praten-over-geloof-tijdens-kerstdiner ; geraadpleegd op dinsdag 17 december 2019.
[5] Jesaja 59:12 en 13.
[6] Jesaja 59:21.

19 december 2019

De nieuwe toekomst van Jesaja 55

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

Er zijn teksten in de Bijbel waarvan men denken kan: is dit nog wel reëel?
Neem nou Jesaja 55: “Want in blijdschap zult u uittrekken en met ​vrede​ voortgeleid worden. De bergen en de heuvels zullen voor uw ogen uitbreken in gejuich en alle bomen van het veld zullen in de handen klappen. Voor een doornstruik zal een cipres opkomen, voor een distel zal een mirt opkomen; en het zal de HEERE zijn tot een naam, tot een eeuwig teken, dat niet zal worden uitgewist”[1].

Een volk dat blijmoedig voorttrekt door de wereld – dat zien we niet zoveel op deze aarde. Op de televisie zien we rijen vluchtelingen. Maar blije mensen? Goed, wellicht zien we nog eens een colonne voetbalminnaars, op weg naar een stadion. En verder?…
Het wordt nog opmerkelijker.
De natuur die gaat juichen als dat volk voorbijkomt – dat is wat!
Complete struiken die vervangen worden – hoe gaat dat?
En: een eeuwig teken? Dat is ongelooflijk!

In Jesaja 55 is het centrale punt: de God van hemel en aarde is de Enige die ervoor kan zorgen dat het met Zijn volk goed gaat.
Wie wil dat het echt goed met hem gaat, moet zich vervoegen bij zijn God! Bij Hem ontvang je voedsel dat werkelijk voedzaam is.
Wat meer is: de Here sluit een eeuwig verbond met Zijn volk.
Net zoals dat vroeger met koning David gebeurde. Over de sluiting van dát verbond lezen we in 1 Kronieken 17: “En het zal gebeuren, wanneer uw dagen voorbij zijn en u heen gaat naar uw vaderen, dat Ik uw nakomeling na u, die een van uw zonen zal zijn, zal doen opstaan, en Ik zal zijn koningschap bevestigen. Die zal voor Mij een ​huis​ bouwen, en Ik zal zijn ​troon​ voor eeuwig bevestigen. Ík zal hem tot een Vader zijn, en híj zal Mij tot een zoon zijn, en Mijn goedertierenheid zal Ik niet van hem wegnemen, zoals Ik die weggenomen heb van hem die er vóór u was, maar Ik zal hem in Mijn ​huis​ en in Mijn koningschap voor eeuwig stand doen houden, en zijn ​troon​ zal voor eeuwig zeker zijn”[2].
Gods volk krijgt een enorme macht. Het krijgt een invloed die nog nooit eerder vertoond is! Op bevel van Gods volk komt een ander volk naar hen toe – riep u ons?
En ja – de garantie is: Gods volk komt veilig aan!

De God van hemel en aarde brengt heel de wereld weer in harmonie.
U kent ongetwijfeld de toestand van Genesis 3: “En tegen ​Adam​ zei Hij: Omdat u geluisterd hebt naar de stem van uw vrouw en van die boom gegeten hebt waarvan Ik u geboden had: U mag daarvan niet eten, is de aardbodem omwille van u vervloekt; met zwoegen zult u daarvan eten, al de dagen van uw leven; dorens en distels zal hij voor u laten opkomen en u zult het gewas van het veld eten. In het zweet van uw gezicht zult u brood eten, totdat u tot de aardbodem terugkeert, omdat u daaruit genomen bent; want stof bent u en u zult tot stof terugkeren”[3].
Welnu, die vloek gaat eens en voor altijd de wereld uit. Het is afgelopen met de tegenstand. Stop maar met somberen!
Psalm 98 zingt erover:
“Laat al de stromen vrolijk zingen,
de handen klappen voor de HEER,
de bergen uitgelaten springen,
en juichen onze God ter eer.
Want, zie, Hij komt de aarde richten;
verwacht Hem, volken, weest bereid.
Hij komt een nieuwe wereld stichten
op recht en op gerechtigheid”[4].

De doornstruik wordt vervangen door een cipres.
Over die cipres kunnen wij het volgende leren: “De cipres is een boom die winterhard is en het hele jaar door groen blijft. Dit is een van de redenen waarom men de cipres vaak op kerkhoven aantreft. (…) De langlevende cipres met zijn duurzame hout stond ook symbool voor een lange levensduur. Hij komt voor op afbeeldingen van het paradijs en daarom kon de cipres als christelijk symbool van de hoop op een leven na de dood, worden geplant op begraafplaatsen. Ook werd de cipres op sarcofagen uitgebeeld, hoewel er vroeger vaak afgodsbeelden gesneden werden uit het hout van deze boom”[5].
De mirt brengt ons bij Zacharia 1. U kent dat hoofdstuk misschien wel, over de Man tussen de mirten.
Enkele jaren geleden noteerde schrijver dezes daarover: “Een mirt (of: mirte) ‘is een dichte, veelvertakte, groenblijvende struik. De plant groeit in het wild op droge, zonnige plekken in het Middellandse Zeegebied, maar wordt ook als sierstruik toegepast’. (…) ‘De mirte wordt circa 5 m hoog. De bladeren zijn eivormig en 2-3 × 1,5 cm groot. Ze zijn aan de basis en aan de uiteinden toegespitst. Ze zijn donkergroen en leerachtig en voorzien van klieren. De twijg geeft een aromatische geur af bij kneuzing’. (…) ‘Ook zou de mirte een gelukbrenger zijn bij het huwelijk en de vruchtbaarheid’”.
Dat laatste moeten wij ons goed realiseren. Impliciet hebben we hier te maken met de hemelse Bruidegom en zijn bruid. Een exegeet schrijft over de mirt: ‘Daarmee wordt de tere verhouding aangeduid, die er bestond tussen God en zijn volk’. De mirten die in het visioen opdoemen maken duidelijk dat de Here God nog altijd aan een huwelijk denkt. De ontrouw van Israël heeft Hem niet op de gedachte gebracht om Zijn volk los te laten”[6].
Uit alles blijkt: Gods kinderen gaan een lange en blijde toekomst tegemoet!

Jesaja 55 is een hoofdstuk dat bij het lezen wellicht een bataljon vraagtekens oproept.
En misschien zijn er ook wel mensen die zonder omwegen schreeuwen: dit geloof ik niet!
Trouwens – hoeveel mensen zijn er, anno Domini 2019, niet die simpelweg opmerken ‘ik geloof er niks van’, en daarna de kerk de rug toekeren?
Laten we wel wezen: wie om zich heen kijkt, kan zomaar denken: het leven gaat lekker door, op deze manier; ik heb God niet nodig…
Goed, de versterking van huizen in het Groninger aardbevingsgebied gaat veel te langzaam.
En inderdaad, de klimaatconferentie in Madrid was geen succes. De NRC vatte de stand van zaken treffend samen: “Geen grotere ambitie, geen akkoord over emissiehandel, geen helderheid over de financiering. Op de klimaattop in Madrid zijn alle belangrijke onderwerpen doorgeschoven naar volgend jaar”[7].
Maar och – de levens van gewone burgers gaan gewoon door: werken, eten, aandacht voor de kinderen, slapen… Dat is het wel zo’n beetje.
Laten wij ons echter niet vergissen. Ook al lijkt het leven bij tijd en wijle een soort sullige sleur, met hier en daar wat sympathieke momentjes… – de beloften van de Heerser van hemel en aarde worden zeker waar!
Misschien vraagt iemand: waar baseert u dat op? Antwoord: op Gods Woord. Want dat is de meest hechte basis die er bestaat. Nee – dat klinkt niet logisch. Maar dat Woord is, om met de apostel Paulus te spreken, “werkzaam in u die gelooft”[8]. Met andere woorden: onze God is ook vandaag actief.
De kerk moet het blijven proclameren: de wereld wordt nieuw; en het klimaat wordt heerlijk.
Geloof het maar. Dan wordt het leven een stuk rustiger!

Noten:
[1] Jesaja 55:12 en 13.
[2] 1 Kronieken 17:11-14.
[3] Genesis 3:17, 18 en 19.
[4] Psalm 98:4; berijmd – Gereformeerd Kerkboek-1986.
[5] Geciteerd van https://www.ensie.nl/redactie-ensie/cipres ; geraadpleegd op maandag 16 december 2019.
[6] Geciteerd uit mijn artikel ‘God blijft trouw’, hier gepubliceerd op woensdag 14 januari 2015. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2015/01/14/god-blijft-trouw/ .
[7] Geciteerd van https://www.nrc.nl/nieuws/2019/12/15/klimaattop-in-madrid-is-mislukt-a3983887 ; geraadpleegd op maandag 16 december 2019.
[8] 1 Thessalonicenzen 2:13.

18 december 2019

Het bevrijdingsfeest nadert

“Maar u zult niet overhaast weggaan, u zult niet als op de vlucht gaan, want de HEERE zal vóór u uit trekken, en de God van Israël zal uw achterhoede zijn”.
Dat is een vers uit Jesaja 52[1].
Ziet u ’t voor u? Bij iedere stap die wij doen, is er een Lijfwacht om ons heen. Bij elke activiteit die wij ondernemen is de Bodyguard paraat!

In Jesaja 52 wordt het feest. Iedereen moet wakker en alert wezen. Laat men de garderobe maar eens goed bekijken, en de mooiste kleren aantrekken. Het stof moet worden afgeschud. Alles wat aan gevangenschap en onderdrukking doet denken mag weg.
En hoe komt dat?
De God van het verbond gaat Zijn kinderen, om zo te zeggen, terugkopen. Dat is geweldig! Wie naar de geschiedenis van Israël kijkt ziet bijzonder droevige dingen: onderdrukking en slavernij in Egypte, oorlog met Assyrië, ballingschap in Babel…
Men zou bijna denken: is God er nog wel? En: doet Hij er nog wel iets aan?
Jazeker – maar dat doet Hij als Hij er aan toe is. Daarom is de boodschap voor Gods volk – ook in 2019 –: mensen, heb geduld! De boodschap is: Ik ben druk bezig, maar Ik kom er zo snel mogelijk aan!

De Verbondsgod komt eraan – is dat niet het mooiste nieuws wat ooit gehoord is?
Inderdaad – dat vindt Jesaja zelf ook.
De wachters op de muren van Jeruzalem veren op. Eindelijk is er wat anders te melden dan nieuws over naderende legers en dreigende beschietingen!
En het is honderd procent zeker: de hele wereld zal zien dat God structurele ingrepen doet en luisterrijke redding biedt.

Jesaja 52 laat het horen: het bevrijdingsfeest komt eraan!
Het is belangrijk om dat te blijven beseffen.

Wie vandaag van zich wil laten horen, moet – naar het schijnt – het verkeer nabij een vliegveld hinderen. Boeren deden dat op vliegveld Eindhoven Airport, op vrijdag 13 december[2]. Greenpeace-activisten demonstreerden op Schiphol Plaza; dat was op zaterdag 14 december[3].
Men kan ook simpelweg langzaam rijden op snelwegen.
Als je maar opvalt… – dan besteedt men aandacht aan je.
Als je ’t maar hard en hoog genoeg speelt… – dan kom je in het nieuws.

Onze Heiland is niet in het nieuws. En toch viert Hij triomfen! Jesaja 52 kondigt het aan.
Gods Woord vertelt ons de feiten.
Die feiten worden geproclameerd. Ook vandaag doet de God van hemel en aarde een huwelijksaanzoek: de kerk is Zijn bruid. De strijd is bijna gestreden – het nieuwe leven komt eraan.
Dat horen we niet in het NOS-journaal. Wij lezen het zelden in de krant. Wie dat nieuws wil horen moet naar de preek luisteren! Dan vernemen we ‘t:
“Ja, hoger dan het hemels blauw
is, HEER, uw goedheid en uw trouw”[4].
Ziet u? Daar is dat Greenpeace-gedoe op Schiphol Plaza niks bij. In de kerk horen wij hoe het meest vredige klimaat ter wereld tot stand komt.

In Jesaja 52 klinkt het: mensen, ga weg uit Babel.
Neem de heilige voorwerpen maar mee.
En wees niet bang: uw Lijfwacht vergezelt u.
Leest u nog maar even mee: “Vertrek, vertrek, ga daar weg, raak het onreine niet aan, ga uit haar midden weg, reinig u, u die de heilige voorwerpen van de HEERE draagt! Maar u zult niet overhaast weggaan, u zult niet als op de vlucht gaan, want de HEERE zal vóór u uit trekken, en de God van Israël zal uw achterhoede zijn”[5].
En wij dan?
Kunnen wij maar beter de kerkdeur achter ons dicht doen, om vervolgens in relatieve rust te wachten op de laatste dag, de Jongste Dag?
Nee, laten wij dat maar niet doen. Het Evangelie klinkt in de wereld. Daar, in de wereld, mogen wij het belijden: “Evenals ik nu al het begin van de eeuwige vreugde in mijn hart voel, zal ik ook na dit leven volkomen heerlijkheid bezitten, die geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en die in geen mensenhart is opgekomen, en wel om God daarin eeuwig te prijzen”[6].

Jezus Christus, onze Heiland, laat het verkondigen: Ik ben uw Bevrijder; en ja – Ik ben de Enige die dat kan.
Heel wat mensen om ons heen hebben de neiging om tegen de kerk te zeggen: rustig, rustig nou! Immers – als wij de Heiland geen voorrang geven wordt het aanzienlijk makkelijker om te communiceren met Joden, moslims en onze medemensen. Want dan is Jezus een profeet. Of een goed voorbeeld.
Maar in Jesaja 52 liggen de zaken anders!
Terecht schrijft iemand: “Als je Jezus niet zo’n vooraanstaande rol geeft, wordt het makkelijk praten met Joden en moslims die geen middelaar kennen. Maar geven wij Jezus een rol? Zijn dat de verhoudingen? De Messias is naar ons toegekomen, niet op afroep, maar uit belofte. En dat geeft precies de sfeer aan van het bijbels getuigenis: daar wordt niet een marktkraam geopend voor elck wat wils, net wat gewenst wordt, maar: dit is uw heil!”[7].

Jazeker, het grote bevrijdingsfeest nadert.
En nee – er is geen enkele aardse wereldleider die dat tegenhouden kan!

Noten:
[1] Jesaja 52:12.
[2] Zie hierover https://www.bd.nl/brabant/zo-verliep-een-nieuwe-dag-van-boerenprotesten-van-den-bosch-naar-eindhoven~a5018519/ ; geraadpleegd op zaterdag 14 december 2019.
[3] Zie hierover https://nos.nl/artikel/2314705-marechaussee-dwingt-klimaatactivisten-schiphol-naar-buiten.html ; geraadpleegd op zaterdag 14 december 2019.
[4] Psalm 108:2 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.
[5] Jesaja 52:11 en 12.
[6] Heidelbergse Catechismus – Zondag 22, antwoord 58.
[7] Dat was drs. Wim J.W. Scheltens, “De Messias komt met advent naar ons toe”. In: Nederlands Dagblad, maandag 18 december 2006, p. 7.

17 december 2019

Verwijt en stimulans

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

De profetie van Jesaja gaat onder meer over hypocrieten. Dus: over mensen die zeggen dat ze in God geloven, maar zich in de praktijk weinig of niets van hem aantrekken.

De Here zegt: ‘Ik heb u van te voren gezegd wat Ik van plan was. Nu is het gebeurd. Waarom geeft u niet gewoon toe dat Ik ingegrepen heb?’
De Here zegt nog meer: ‘Vanaf zullen er andere dingen gebeuren. Dingen waarvan u niet van tevoren hoorde’.

De Here heeft Zijn volk Zelf gezuiverd. Hij deed dat omdat Hij zijn eigen eer hoog wilde houden.
Is dat egocentrisch van God?
Nee.
Zeker niet.
De God van hemel en aarde is de hoogste Machthebber van de kosmos. Hij moet geëerd worden. Hij heeft immers alles in de hand? Hij bestuurt immers de ganse wereld? Desnoods houdt Hij, bij gebrek aan eerbetoon van mensen, Zijn eigen eer hoog!

Waarom is dat vanzelfsprekend?
In Jesaja 48 kunnen wij lezen: “Luister naar Mij, ​Jakob, Israël, Mijn geroepene: Ik ben Dezelfde, Ik ben de Eerste, ook ben Ik de Laatste. Ook heeft Mijn hand de aarde gegrondvest, en Mijn rechterhand heeft de hemel uitgespannen. Roep Ik ze, dan staan ze er tezamen”[1].
Een product zal nooit tegen zijn maker: wat ben jij toch een kluns; je had beter dit of dat kunnen doen.
Maar mensen, die – in tegenstelling tot dat product van hierboven – veel denkvermogen hebben, zeggen ijskoud: die Maker van ons negeren we gewoon; wij kunnen onszelf prima redden.
Dat is te dom voor woorden!
Dat is om verbijsterd en sprakeloos van te worden!

De Here zegt: ‘Ik leid u aan Mijn Vaderhand naar de toekomst toe. Had maar naar mij geluisterd. Dan was uw welvaart en uw welzijn gegarandeerd geweest’.
Dat is een verwijt en een stimulans tegelijk!

Jesaja 48 proclameert dus onder meer:
* Een waarschuwing tegen ongeloof;
* De gedachte dat de God van het verbond zuinig is op Zijn heilige naam;
* De geloofswetenschap dat Jahweh niet slechts hemel en aarde schiep, maar ook alles regeert wat daarin geschiedt;
* Het feit dat God vrede wil[2].

Is die boodschap vandaag nog wel actueel?
Jawel.
In onze tijd zien we veel wispelturigheid in de wereld. Regeringen zijn vaak instabiel. In Engeland gingen ze in de afgelopen week voor de derde keer in vijf jaar naar de stembus. In Israël gaan ze begin volgend jaar waarschijnlijk voor de derde keer binnen een jaar naar het stemlokaal.
Natuurlijk kunnen we eenvoudigweg zeggen: de oorzaak ligt in politiek onvermogen. Of misschien: de geopolitiek – zeg maar even: het beleid in de buitenlanden – faalt met hinderlijke regelmaat.
Maar in de kerk moeten we eerst en vooral opmerken: de oorzaak van de instabiliteit in de wereld is gelegen in het negeren van het Evangelie: de Heiland biedt redding!

Wederom is de vraag: is die boodschap van Jesaja nog wel actueel? Jazeker.
En: is Oudtestamentische geschiedenis alleen iets van en over voorbije tijden? Welnee.
De Heiland zegt Zelf in Mattheüs 11: “Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven. Neem Mijn ​juk​ op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van ​hart; en u zult rust vinden voor uw ziel; want Mijn ​juk​ is zacht en Mijn last is licht”[3].

Negeer uw Schepper nooit! Die belangrijke Boodschap uit Jesaja 48 moet vandaag vol in de schijnwerpers staan.
Men schrijft het zonder omwegen op: “De evolutietheorie is de meest aannemelijke theorie over het ontstaan van het leven. Daarentegen is het Bijbelse scheppingsverhaal een religieuze mythe”.
En:
“Ieder mens mag van mij denken en geloven wat hij of zij wil. En ik wil niemand het recht ontnemen de zingevende elementen in het Genesis-verhaal links te laten liggen en heel creatief allerlei zingevende elementen uit de evolutietheorie te destilleren. Ik vraag me echter af of wetenschappelijke theorieën wel bedoeld zijn om mensen te inspireren. Kunnen we niet in meerdere dimensies tegelijk naar de werkelijkheid kijken: zowel op een wetenschappelijke als een verbeeldende -religieuze- manier?”[4].
Het scheppingsverhaal is een mythe, zegt men in de wereld.
Bekijk de werkelijkheid van verschillende kanten, zegt men in de wereld.
Maar intussen wordt Gods Woord aan de kant geschoven!

De God van Israël zegt: “De dingen van vroeger heb Ik van oudsher verkondigd, uit Mijn mond zijn ze voortgekomen en Ik heb ze doen horen. Plotseling heb Ik ze gedaan en ze zijn gekomen”[5].
Laten wij, in de kerk, het verwijt in en de stimulans van Jesaja 48 nimmer vergeten!

Noten:
[1] Jesaja 48:12 en 13.
[2] Zie hierover ook: dominee C. Vonk, “De voorzeide leer”, deel 1 Ha: “Jesaja”. – Amsterdam: Buijten & Schipperheijn, tweede druk, 1988. – p. 205, 206 en 207.
[3] Mattheüs 11:28, 29 en 30.
[4] Geciteerd van https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/strijd-tussen-evolutie-en-schepping-is-zinloos~be684fbc/ ; geraadpleegd op donderdag 12 december 2019.
[5] Jesaja 48:3.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.