gereformeerd leven in nederland

21 februari 2019

Jeugdtrends

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Onlangs verscheen bij MissieNederland het rapport ‘Jeugdtrends 2019’.
U moet weten: MissieNederland is een organisatie die zich afficheert als “een breed missionair netwerk van honderden christelijke organisaties en plaatselijke gemeenten, negen kerkgenootschappen en vele betrokken individuen”.
Het is de moeite waard om van bovengenoemd rapport kennis te nemen[1].
Het Reformatorisch Dagblad zette enkele trends op een rijtje[2]. Enkele van die trends zet ik hier neer. En ik noteer er graag wat bij.

Groepsverbanden richten zich op hun eigen unieke ding, dat biedt jongeren veiligheid.
Die trend geeft de kerk de kans om zichzelf te blijven. Eeuwenlang al wordt vanuit de kerk een uniek Evangelie verkondigt. Uniek, inderdaad. Want – geheel gratis en voor niets – wordt een hemelse woonplaats aangeboden aan mensen die door God uitgekozen zijn. In andere godsdiensten – de islam bijvoorbeeld – moet men de hemel verdienen. Maar Gereformeerden weten: wij zijn gered door het bloed van de Heiland, en daar hoefden we niets voor te doen.
Laat de kerk vooral niet gaan experimenteren met moderne muziek om jongeren te trekken. Dat klinkt wel aantrekkelijk, maar het is niet uniek. Moderne muziek is er elders in de wereld genoeg. Daar hoeft de kerk heus niet zo nodig op te lijken. Het unieke Evangelie, verkondigd in de taal van vandaag, is genoeg.

Om jongeren te binden maakt de game-industrie volop gebruik van het mentale proces van spanning, frustratie en de daarop volgende beloning. Jongeren kunnen daardoor slecht omgaan met langdurige moeite. Durf jongeren daarom te laten experimenteren.
MissieNederland schrijft daar onder meer bij: “Praat met jongeren over de moeiten die zij ervaren. Deel ook verhalen van worstelingen en moeite jezelf. Geloven betekent niet een leven zonder tegenslagen. Jongeren mogen best weten dat je ook wel eens een periode wat minder blij mag zijn”[3].
Het is van belang dat de kerk laat zien dat ons leven, op de keper beschouwd, met een zware teleurstelling en een groot verdriet begint. Gods toorn rust op ons, zodat wij, menselijkerwijs gesproken, niet in het rijk van God kunnen komen. Door de doop wordt ons de onreinheid van onze ziel voor ogen gesteld[4].
Het is van belang dat duidelijk wordt dat wij met onze teleurstellingen en droefenis naar God moeten gaan. In de Bijbel leren we iets dergelijks ook.
Denkt u, bijvoorbeeld, maar de achtervolging door Farao nadat de Israëlieten Egypte hebben verlaten; bij de Schelfzee lijkt alles helemaal vast te lopen[5].
Denkt u, bijvoorbeeld, ook maar aan Elia die in 1 Koningen 19 naar het einde van zijn aardse leven snakt, maar door de Here weer bemoedigd wordt[6].
Ouderen en jongeren moeten leren dat niet alles op stel en sprong te veranderen is. In een game kun je de moeilijkheidsgraad veranderen. Als het een beetje wil kun je de taal van een game wijzigen. Maar het leven is niet maakbaar. Niet alles is regelbaar.
Maar ook in omstandigheden die verre van ideaal zijn, is het leven nog alleszins de moeite waard!

De behoefte van jongeren om zich op internet af te schermen, neemt toe. De kerk is bij uitstek de plek waar mensen elkaar gewoon kunnen ontmoeten.
Er is vaak gezegd dat jongeren op zoek zijn naar echtheid. Zo u wilt: naar authenticiteit. En dat is zonder twijfel waar. En het is niet overdreven om te stellen dat dat eigenlijk voor alle wereldburgers geldt.
Welnu, in de kerk kan men echte mensen ontmoeten. Maar sommigen hebben de neiging een masker voor te doen. Er zijn momenten waarop men dat masker zonder veel moeite weg halen. Daar moet men dan wel enige moeite voor doen. Dat gaat bijvoorbeeld zo:
‘Hoe gaat het met u?’
‘Goed… tenminste…. naar omstandigheden…’.
‘De omstandigheden zijn niet al te best, begrijp ik’.
‘Nee, want…’.
Kerkmensen hebben, zoals alle mensen op aarde, de welhaast onbedwingbare neiging zich mooier voor te doen dan zij zijn. Zij hebben nog veel energie – maar niet heus. Zij kunnen zich in huis nog prima redden – maar een beetje hulp zou welkom zijn. Ze hebben nog een scherp gehoor – maar een hoorapparaat zou geen luxe wezen.
Welnu, in de kerk mogen we onze schone schijn wegleggen.
In de kerk gaan we dan niet meteen oordelen over mensen die het lef hebben om op bepaalde punten in hun leven om hulp te vragen.
Ziedaar, naar zo’n kerkgemeenschap is de jeugd op zoek. In zo’n kerk gaan jongeren zich wel thuis voelen.
Natuurlijk – de leefwerelden kunnen soms bijna hemelsbreed verschillen. Maar juist in die caleidoscoop kan men zien hoe rijk de kerk is: kleurrijk en vol van onderscheiden gaven!

Tot zover enige aantekeningen bij de berichtgeving in het Reformatorisch Dagblad.

Schrijver dezes voegt daar nog het volgende aan toe.
Op een site over marketing – zeg maar: verkoopbevordering – staat iets over short stories. Ik citeer: “Om je boodschap over te brengen moet je niet langer alleen maar opvallen, het is ook belangrijk dat je snel tot de kern komt. Waar een commercial kan opbouwen naar een climax, moet online in de eerste drie seconden al duidelijk zijn wat je boodschap is. Zo kun je YouTube pre-rolls binnen vijf seconden weg klikken, maar ook het explosieve gebruik van Instagram Stories zou je kunnen zien als behoefte aan kort.’ Facebook heeft hierop (….) ingespeeld door mini-ads te introduceren: ads die adverteerders uitdagen om in zes seconden hun verhaal te vertellen. ‘YouTube heeft hier zelfs een challenge van gemaakt: de ‘6 second stories’”[7].
Vrees niet –
u zult hier niet zien staan dat preken ingekort moeten worden. Het is volstrekt niet nodig dat een predikant zijn boodschap in minder dan een minuut over brengt.
Maar het bovenstaande maakt wel duidelijk dat kritisch moet worden gekeken naar herhalingen in de preek. En: clichés mogen echt niet meer worden gebruikt.

Het is 2019.
Dominee P.J. Vergunst – algemeen secretaris van de Gereformeerde Bond binnen de Protestantse Kerk in Nederland – schreef: “We leven in een tijd van verandering van de kerk, het valt niet te ontkennen. Het kan leiding geven aan de gemeente maken tot een complexe taak. De kerk moet omgaan met druk van buiten en met allerhande vragen van binnen”[8].
Dat laatste is ontegenzeglijk waar.
Maar het is anno Domini 2019. Dit jaar is ook een jaar van de Here.
Daarom – Gods Woord is ook vandaag nog volop geldig. Ook vandaag zegt Jezus: “U zult de Heere, uw God, ​liefhebben​ met heel uw ​hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dit is het eerste en het grote gebod. En het tweede, hieraan gelijk, is: U zult uw naaste ​liefhebben​ als uzelf”[9].

Noten:
[1] Te vinden via https://www.missienederland.nl/jeugdtrends ; geraadpleegd op donderdag 14 februari 2019.
[2] “Herijk manier waarop kerken jongeren benaderen”. In: Reformatorisch Dagblad, woensdag 13 februari 2019, p. 2.
[3] Geciteerd van https://www.missienederland.nl/handvattenjeugdtrends ; geraadpleegd op donderdag 14 februari 2019.
[4] Zie: “Formulier voor de bediening van de heilige doop aan de kinderen van de gelovigen”. – Gereformeerd Kerkboek-1986, p. 512.
[5] Exodus 13:17-14:31.
[6] 1 Koningen 19:4-8.
[7] Geciteerd van https://www.marketingtribune.nl/food-en-retail/nieuws/2018/12/jongereniconen-2019-op-zoek-naar-een-nieuwe-wij/index.xml ; geraadpleegd op donderdag 14 februari 2019.
[8] Geciteerd van https://dewaarheidsvriend.nl/blog/kerk-in-verandering ; geraadpleegd op donderdag 14 februari 2019.
[9] Mattheüs 22:37, 38 en 39.

13 februari 2019

Niet door kracht of geweld

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Demonstreren is een recht.
Er is vrijheid van vergadering en betoging, heet dat in Nederland.
“1.
Het recht tot vergadering en betoging wordt erkend, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.
2.
De wet kan regels stellen ter bescherming van de gezondheid, in het belang van het verkeer en ter bestrijding of voorkoming van wanordelijkheden”[1].

Kortom – als u het ergens niet mee eens bent, is het toegestaan om de barricaden op te gaan. Als u dat gaat doen is het raadzaam contact te zoeken met de media. Want dan krijgt u aandacht. De zaak waarvoor u staat wordt, naar het lijkt, in een paar minuten uiterst belangrijk gemaakt. Welk een vreugde is uw deel!

Ziet wat in een dergelijke samenleving geschieden kan!
Voor u ’t weet staan er op het Malieveld in Den Haag duizenden scholieren te demonstreren omdat zij vinden dat de regering te weinig daadkrachtig is als het gaat om maatregelen in het kader van de klimaatverandering.
Zoals afgelopen donderdag, 7 februari.
Die jonge demonstranten kregen ook nog een koosnaampje: klimaatspijbelaars. Leuk hoor.

Opiniëren en meningen ventileren is vandaag de dag niet zelden theater. De mensen vermaken zich ermee.
En och, met een beetje goeie wil heb je zo een theaterzaal vol. Niet dan?
Trouwens – talkshows ontvangen maar wát graag vertegenwoordigers van de gefrustreerde burgerij. Dat helpt voor de kijkcijfers, moet u weten.

Wat moeten onze Gereformeerde jongeren hiermee?
En wat moeten Gereformeerde ouderen hiermee?
Lopen we met z’n allen een beetje achter?
Hebben we in Gereformeerd Nederland te maken met een ongewenst soort collectieve dommigheid?

Laten wij elkaar vandaag eenvoudig wijzen op een heel bekende tekst uit Zacharia 4.
U kent ‘m vast.
“Niet door kracht en niet door geweld, maar door Mijn Geest, zegt de HEERE van de legermachten”[2].

Zacharia, de woordvoerder van God, heeft – zo schreef ik al eens – als kernboodschap: de wereld moet nieuwe kracht krijgen door de energie van Gods Heilige Geest[3].

Iemand gaf over Zacharia 4 onder meer de volgende uitleg: “Zerubbabel heeft de tempel gegrondvest, hij zal hem ook voltooien (…). De berg van moeiten waartegen hij opziet, zal tot een vlakte worden. Maar hij moet niet denken dat het moeilijke werk van de tempelbouw afhankelijk is van ‘kracht of geweld’. Dat zijn de instrumenten van de mensen die geen andere mogelijkheden hebben dan de macht van het grote getal, de sterke vuist, de samenbundeling van menselijke capaciteiten. Dat is de armoede van het ongeloof. Dat ongeloof had de tempelbouwers in Jeruzalem ook in zijn greep. Maar de HERE spreekt een verlossend woord ‘door mijn Geest’!”[4].

Wie nauwkeurig leest en luistert, hoort hier overigens al een paar tonen van het Pinksterevangelie uit Handelingen 2. Hoort u maar: “En het zal zijn in de laatste dagen, zegt God, dat Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees; en uw zonen en uw dochters zullen profeteren, uw jongemannen zullen visioenen zien en uw ouderen zullen dromen. En ook op Mijn dienaren en op Mijn dienaressen zal Ik in die dagen van Mijn Geest uitstorten en zij zullen profeteren”[5].
Waar de Heilige Geest actief is, komt er actie – in en buiten de kerk!

Hoe dat zij – in Zacharia 4 gaat het over de energie die in de tempelbouw gaat zitten.
En de achterliggende vraag is: waar halen Gods kinderen hun energie vandaan?
Het antwoord is helder: de Heilige Geest stuurt hen aan.
Het zit ‘m niet vast op menselijke dynamiek. Het zit ‘m niet vast op megafoons of retoriek. Het zit ‘m niet vast op het doordacht gebruik van allerlei degelijk instrumentarium.

Gereformeerde jongeren geven een boodschap af als zij niet op het Malieveld gaan staan. Namelijk deze: wij geloven niet in de macht van het getal. Oftewel: een doel is niet pas de moeite waard als je er met veel mensen voor gáát. De macht van de meerderheid levert lang niet altijd goede resultaten op.

Die klimaatspijbelaars van hierboven komen in actie omdat zij, naar het schijnt, denken dat de wereld ten onder gaat. ‘Red de aarde’, roepen zij. ‘Voor ons. En voor de kinderen die wij weer krijgen’. En vooral: ‘Laten politici daadkracht tonen’.
Maar Gereformeerde jongeren mogen zeggen: de Here heeft de wereld in de hand; met alles wat daarin en erop is. Hij is erbij, vanaf het begin. Dat blijkt ook uit Genesis 1: “In het begin schiep God de hemel en de aarde. De aarde nu was woest en leeg, en duisternis lag over de watervloed; en de ​Geest van God​ zweefde boven het water”[6].

De jongeren op het Malieveld in Den Haag wilden gehoord worden.
Want zij willen leven. Zo lang mogelijk en zo comfortabel mogelijk.
Ach – dat willen wij allemaal wel.
En laten we ’t elkaar maar zonder terughoudendheid voor houden: “En de Geest en de bruid zeggen: Kom! En laat hij die het hoort, zeggen: Kom! En laat hij die dorst heeft, komen; en laat hij die wil, het water des levens nemen, voor niets”.
Dat is Openbaring 22 – jazeker[7]. Gods Geest blijft actief. Tot in lengte van dagen.

Zacharia 4 spreekt de waarheid, en niets dan de waarheid: “Niet door kracht en niet door geweld, maar door Mijn Geest”.
De HEERE van de legermachten zegt het Zelf.
Ook vandaag.

Noten:
[1] Geciteerd van https://www.denederlandsegrondwet.nl/9353000/1/j9vvkl1oucfq6v2/vgrnbkb31dzy ; geraadpleegd op donderdag 7 februari 2019.
[2] Zacharia 4:6.
[3] Zie hierover ook mijn artikel ‘De twee getuigen’, hier gepubliceerd op donderdag 20 juli 2017. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2017/07/20/de-twee-getuigen/ .
[4] Geciteerd van https://www.holyhome.nl/bijbelstudie-442.html ; geraadpleegd op donderdag 7 februari 2019.
[5] Handelingen 2:17 en 18.
[6] Genesis 1:1 en 2.
[7] Openbaring 22:17.

16 april 2018

Bezieling gezocht

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

“Christelijke jeugd mist bezieling”.
Aldus een krantenkop. Die stond op donderdag 5 april jongstleden in het Nederlands Dagblad.

Els van Dijk, directeur van de Evangelische Hogeschool, spreekt daarover als volgt: “We zien dat de boodschap van het evangelie in scherp contrast staat met wat deze wereld verkondigt (…) Veel jongeren komen moeilijk los van verwachtingspatronen van anderen. Zij ervaren het leven als een grote wedstrijd die je elk moment kunt verliezen’”.
De directeur verbaast zich erover dat christelijke jongeren niet meer vanuit bezieling voor hun geloof leven. Zij zegt: ‘We omarmen liever de moderne trends en mogelijkheden en zijn druk. We zijn ik-gericht, maar waar zijn de sporen van het koninkrijk van God?’”[1].

Wat mij betreft is het een treffende typering: het leven is een grote wedstrijd die je elk moment kunt verliezen.

Daarover nadenkend kom ik vandaag bij een vers uit Lucas 9.
Het betreft deze woorden: “Want wat baat het een mens heel de wereld te winnen en zichzelf te verliezen of zelf schade te lijden?”[2].

In Lucas 9 is de boodschap: als je jezelf wilt redden, wordt dat niks. Dan verlies je alles. We worden alleen door Gods genade gered. Redding geschiedt nimmer op basis van eigen prestaties.
Jezus Christus zegt: “Want wie zijn leven wil behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven verliezen zal omwille van Mij, die zal het behouden”[3].

Jezelf aan iemand verliezen… – dat is in onze wereld lang niet altijd goed.
Met name via sociale media worden wij bijna voortdurend beïnvloed. Jan en alleman dringt ons zijn of haar mening op. Soms lijkt het alsof wij alles moeten weten. Wij moeten, zo toetert men in ons oor, snel veranderen.
Wat gebeurt er als wij niet veranderen? Dan vindt men ons al snel kortzichtig. ‘Je gaat niet met je tijd mee’, zeggen omstanders teleurgesteld. ‘We hadden meer flexibiliteit van u verwacht’. In een zacht verwijt klinkt het: ‘daar kun je vandaag toch niet meer mee aankomen?’.
Soms lijkt het net alsof het een schande is om gewoon jezelf te zijn.
Het lijkt wel alsof de God van hemel en aarde er veel beter aan had gedaan om andere schepselen te creëren.

Jezus Christus is de Heiland.
Heiland – daar zit het woord ‘heil’ in. Jezus Christus biedt ons heil aan. Hemels heil.
Hij zegt: “Want wie zich voor Mij en Mijn woorden geschaamd zal hebben, voor hem zal de Zoon des mensen Zich schamen, wanneer Hij zal komen in Zijn heerlijkheid en in die van de Vader en in die van de ​heilige​ ​engelen”[4].

De boodschap is dus: kom er maar voor uit dat je bij de Heiland hoort!
Laat in woord en daad maar blijken dat je gericht op God, en op de plaats waar Hij woont. Want je weet: in diezelfde woonplaats is ook een huis gereserveerd voor mij!

Kom er maar voor uit dat je bij de Heiland hoort!
Die zin ziet eruit als de omschrijving van een specialiteit van vrome mensen.
U en ik kennen hen wel. Het is van dat volk dat altijd glimlacht. Het zijn de lieden die geen tegenspoed lijken te kennen.
Moeten wij ons gaan specialiseren in de vaardigheid van de eeuwige glimlach?

Nee.
Zeker niet.

Een uitlegger noteert bij Lucas 9: “Hij vraagt niet dat we zo eens een enkele keer iets groots voor Hem verrichten, een of andere heldendaad, waar mensen bewondering voor hebben en waarover een boek kan worden geschreven of een film kan worden gemaakt. (…) Het moet elke dag worden waargemaakt. Dat vraagt volharding en niet af en toe een geloofsdaad”[5].

In het kader van de grote wedstrijd van het leven verwacht de jeugd, als ik mij niet vergis, niet zelden grote dingen van zichzelf.
Er moet getuigd worden…
In de kerk moet het altijd vrede wezen…
De kerk moet opener zijn richting de wereld…
In de kerk moet iedereen altijd blij zijn…

Maar nee, dat kan niet.
In de kerk wordt het nooit ideaal. Op het kerkplein staat niet altijd een muziekkorps. Er wordt ook wel eens stil verdriet gedragen. En zelfs als – afgaand op het eerste aanzicht – alles in orde lijkt, kunnen er zich nog allerlei verontrustende zaken voordoen.

Kom er maar voor uit dat u bij de Heiland hoort!
Laat maar blijken dat je op Hem vertrouwt!
In dat kader behoeft niemand moeilijke dingen te doen. Soms kun je in een simpel tussenzinnetje laten horen dat jij van harte gelooft dat er méér is dan dit aardse tranendal.
U kunt zeggen: ik geloof dat er een heerlijk hemels leven aankomt. Dat geloof ik omdat de Heiland voor mijn zonden heeft geleden.
Jij mag zeggen: er komt een moment dat mijn innerlijke strijd eindigt.
Jij kunt zeggen: er komt een tijd dat mijn stil verdriet eindelijk wordt verzacht.
Jij mag opmerken: er komt een periode waarin de beschadiging van mijn ziel, die niemand hier op aarde zien kan, definitief wordt hersteld.

Laten wij, jongeren en ouderen, ons leven daarom maar blijmoedig in handen van de Here Jezus Christus leggen.
Laten die woorden van Jezus, om zo te zeggen, maar in grote letters boven ons leven staan: “wie zijn leven verliezen zal omwille van Mij, die zal het behouden”.

Dan keert de bezieling in ons leven terug.
Bij de jeugd.
Ja, bij ons allemaal.

Noten:
[1] “Christelijke jeugd mist bezieling”. In: Nederlands Dagblad, donderdag 5 april 2018, p. 7.
[2] Lucas 9:25.
[3] Lucas 9:24.
[4] Lucas 9:26.
[5] Geciteerd van http://www.oudesporen.nl/Download/OS1535.pdf , p. 179 en 180; geraadpleegd op donderdag 5 april 2018.

25 januari 2018

Gods genezende macht

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , , , ,

Het aardse bestaan is bij tijd en wijle onuitsprekelijk vermoeiend. Niet in het minst voor de jeugd.
Onlangs verschenen de resultaten van het onderzoek ‘Jeugdtrends 2018’. De research werd gedaan door een samenwerkingsverband van christelijke jeugdwerkorganisaties. Zijnde het Jeugdwerk van de Nederlands Gereformeerde Kerken, Jong Protestant (JOP), Praktijkcentrum, MissieNederland, Welzijnskwartier Katwijk, Christelijke Gereformeerde Jeugdwerk Organisatie (CGJO), Huis van Belle, Landelijk Contact Jeugdwerk (LCJ), LEF Navigators en Youth for Christ.

Trend één: er is jeugd die hecht aan de eigen omgeving, maar er zijn ook jongeren die gaarne kijken naar mogelijkheden die zich elders voordoen.
Trend twee: je moet authentiek zijn; maar dat is dan wel van minuut tot minuut georganiseerd. Ook ontspanning moet een belevenis zijn. Dat alles deel je met je vrienden. Dat maakt de druk meestal alleen maar groter.
Trend drie: gelijkgezindheid is belangrijker dan leeftijd; de generatiekloof doet er niet zoveel meer toe. Er is eigenlijk geen plaats meer voor een een aparte ‘jeugdwerkbubbel’; wij moeten meer samen doen. Groepsvorming zou wat de jeugd betreft eerder mogen plaatsvinden rond interesse, passie en geloof.
Een belangrijke conclusie bij het bovenstaande is deze: “Als gevolg van constante druk lopen steeds meer jongeren vast; bijna de helft van de jeugd ervaart moeheid en gevoelens van stress en bezorgdheid”[1].

Het bovenstaande brengt mij vandaag bij Mattheüs 9: “Toen Hij de menigte zag, was Hij innerlijk met ontferming bewogen over hen, omdat zij vermoeid en verstrooid waren, zoals schapen die geen ​herder​ hebben”[2].
De Here geeft veel onderwijs. Hij preekt, om zo te zeggen, overal en nergens. Op die manier brengt Hij Zijn volk bij elkaar.
Net zoals in Mattheüs 2 al staat: “En u, Bethlehem, land van Juda, bent beslist niet de minste onder de vorsten van Juda, want uit u zal de Leidsman voortkomen Die Mijn volk Israël weiden zal”[3].

Wat gebeurt er in Mattheüs 9 zoal?

Jezus geneest een verlamde[4]. Met die genezing toont Jezus aan:
* de macht van de zonde wordt verbroken
* de zonden worden vergeven
* de gevolgen van de zonden worden opgeheven.

Daarna lezen wij over de roeping van Levi[5]. Dat is een tollenaar. Iemand die belasting int voor de bezetter. Zeg maar gewoon: een collaborateur. Dus een man die met de vijand samenwerkt. En: een deel van de opbrengst steekt Levi in eigen zak. Geen wonder dat hij gehaat is!
Welnu, ook de macht van het geld wordt gebroken.
En ja, ook de macht van het wettische leven wordt kapot gemaakt. De Farizeeën worden gewezen op de betekenis van Hosea’s woord: “Want Ik vind vreugde in goedertierenheid en niet in ​offer, in kennis van God meer dan in ​brandoffers!”[6].

U komt niet in de hemel door zich aan allerlei keurige regeltjes te houden. Voorschriften omtrent het vasten bijvoorbeeld.

Waar het om gaat, is samen te vatten in een woord van zes letters: geloof.
Jaïrus gelooft onvoorwaardelijk in de levendmakende kracht van Jezus Christus. De vrouw die al twaalf jaar bloedvloeiingen heeft aarzelt niet: als zij van die ellende af wil komen, moet zij bij de Heiland wezen[7]!

Wie volhardend gelooft, gaat de macht van God zien. En in Mattheüs 9 geldt: wat de ogen zien, daar loopt de mond van over!
Waarom?
De Goddelijke majesteit manifesteert zich in het handelen van Jezus Christus:
* twee blinde broeders gaan weer zien
* iemand die – vanwege de aanwezigheid van een demon – geen spraakvermogen heeft, kan plotseling toch spreken[8].

Wat is dus het kader van die verzuchting over vermoeiden die geen herder hebben?
Antwoord: Gods genezende macht vraagt geloof.

Anno Domini 2018 is dat niet anders geworden!

We hebben in onze tijd te maken met jeugd die vermoeid is. Met jeugd die onder zware druk staat.
En feitelijk is dat, zo valt te vrezen, met volwassenen weinig anders.
Wat valt er in zo’n wereld te doen?
Er zou al veel gewonnen zijn als de jeugd, en ook wij allen, beseffen dat Gods macht boven alle drukte uit gaat. Dat bedenken wij wellicht niet als we gestrest en vermoeid zijn. Maar juist daarom is het zo nodig om ons er in rustiger periodes bij te bepalen:
* de macht van de Heiland stopt overdreven drukte en dempt de stress.
* de Heer van hemel en aarde maakt een einde aan ziekte en ellende.
* volhardend geloof in Gods onbegrensde macht geeft kracht om tijdig rustmomenten in te bouwen.

Betekent dat dat kerkmensen nooit moe meer zullen wezen?
Geachte lezer, dat weet u vast wel beter.
Echter: als de reddende macht van Jezus Christus het kader van ons leven is, is er – ondanks alles – altijd wel tijd om te herademen.

Noten:
[1] “Jeugdtrends 2018: helft jongeren moe, gestrest en bezorgd”. In: Reformatorisch Dagblad, woensdag 17 januari 2018, p. 2.
[2] Mattheüs 9:36.
[3] Mattheüs 2:6.
[4] Mattheüs 9:1-8.
[5] Mattheüs 9:9-13.
[6] Hosea 6:6.
[7] Mattheüs 9:18-26.
[8] Mattheüs 9:27-34.

3 november 2017

Jongeren en geloofsbeleving

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

Vandaag hebben heel wat mensen de mond vol over geloofsbeleving. En de geloofsbeleving bij jongeren is, wat je noemt, helemaal in de mode.

De mensen praten over de beeldcultuur. Tekeningen en symbolen doen het goed. Soms spreken ook kerkgebouwen of kunstwerken aan.
Muziek is, zo zeggen deskundigen, enorm belangrijk. Met muziek kun je het geloof ervaren.
De Bijbelse geschiedenis moet regelmatig verteld worden. Verhalen blijven namelijk hangen.
Leerstellingen doen het niet best bij de jongeren. Dogma’s moeten, zeggen de experts, op een natuurlijke manier in de verhalen ‘verborgen’ zitten.
Het is van belang om duidelijk te maken welke gedragsregels er uit die dogma’s voortvloeien. Liefde – dat trefwoord staat daarbij bovenaan.
Natuurlijk komen we ook in de wereld liefde tegen. Toch ziet liefde er in de kerk anders uit als in de wereld. Want onze liefde tot andere mensen begint bij God. Daarom, zo concludeert men, raken gelovige jongeren soms in een isolement[1].

Geleerde mensen kunnen daar heel lange verhalen over houden. Wat? Zij schrijven er complete bibliotheken over vol.
Vandaag voeg ik aan dat alles graag een kort woord toe.

In Genesis 8 komt de jeugd prominent in beeld.
Daar lezen we: “En de HEERE rook die aangename geur, en de HEERE zei in Zijn ​hart: Ik zal de aardbodem voortaan niet meer ​vervloeken​ vanwege de mens; de gedachtespinsels van het ​hart​ van de mens zijn immers slecht, van zijn jeugd af; en Ik zal voortaan niet al het levende meer doden, zoals Ik gedaan heb”[2].
Dat zegt de God van het verbond na de zondvloed.
Het is Zijn reactie op het offer dat Noach brengt. Het is een dankoffer. Noach leeft nog, en de schepping bestaat nog!
En de Here zegt dan:
* dit was de eerste en de laatste zondvloed
* Ik weet namelijk heel goed dat de mens door en door zondig geworden is
* Ik zal levende mensen en dieren nooit meer volledig wegvagen.
Jazeker, jongeren zijn zondig. Net als de ouderen. Maar bij die constatering blijft het in Genesis 8 niet. Het is het startpunt voor een nieuwe demonstratie van Gods genade. Jongeren hebben nog een heel leven voor zich. De genadige God bederft het zicht op dat jarenlange bestaan niet. Hij zegt: Mijn toorn zal nooit meer zo heftig zijn dat u er onder door gaat. De impliciete boodschap van Genesis 8 is daarom:
* ontplooi de wereld en werk maar aan nieuwe ontwikkelingen
* vindt gerust nieuwe dingen uit
* Ik ben actief aanwezig!
Geeft dat geen mooi perspectief in het leven? Geloofsbeleving is er dan als vanzelf. Want je weet: God is er bij als Ik aan het werk ben. Ik kan iets opbouwen en ik heb de zekerheid dat God het niet stuk maakt!

Nu ga ik naar 2 Timotheüs 2. Daar schrijft Paulus: “Maar ontvlucht de begeerten van de jeugd. Jaag rechtvaardigheid, geloof, liefde en vrede na, samen met hen die de Heere aanroepen uit een rein hart”[3].
Betekent dit dat je als jongere niks mag? Houdt deze boodschap in dat je voortdurend ingehouden leven moet?
Zeker niet!
Integendeel, zou ik willen uitroepen.
Daar is echter wel een ‘maar’ bij. Jongeren hebben niet zelden de neiging om veel buiten de deur te kijken. Daar is op zichzelf weinig tegen, maar het heeft wel een gevaar in zich. Wie zich vaak in de maatschappij beweegt, en voornamelijk buiten de kerk vrienden maakt, gaat veel kerkelijke zaken relativeren. De volgende stap is dan ook dat de inhoud van Gods Woord gerelativeerd gaat worden.
Even tussendoor – laten we maar eerlijk zijn: er zijn vele ouderen die die maatschappelijke dynamiek der jongeren reuze interessant vinden. Diep in hun hart zouden ze dat voorbeeld wel willen volgen!
Welnu, Paulus roept zijn lezers er in 2 Timotheüs toe op om binnen de kaders van Gods wet te leven. Want anders, zo schrijft hij stilzwijgend, gaat het zomaar van kwaad tot erger. En voordat je ’t weet is de geloofsbeleving weggesijpeld. Dan wordt geloof iets van vroeger. Dan krijgt geloof iets nostalgisch. Dan wordt geloof iets waardevols, dat je bent kwijtgeraakt. Pas daarvoor op!, zegt Paulus.

Praten over geloofsbeleving is tegenwoordig zeer in de mode. Bij ongeveer iedereen, maar vooral bij jongeren.
Laten we ons er vooral niet op verkijken. Want heel vaak verzandt gepraat daarover in conversatie over eigen ervaringen en zo.
Die kant moeten we in de kerk niet op. Laten we maar gewoon blijven Bijbellezen. Als jongeren en ouderen dat zorgvuldig doen, komt God in het leven steeds meer centraal te staan.

Noten:
[1] Zie hierover ook https://mens-en-samenleving.infonu.nl/religie/50999-zeven-aspecten-van-geloofsbeleving-bij-jongeren.html ; geraadpleegd op donderdag 19 oktober 2017.
[2] Genesis 8:21.
[3] 2 Timotheüs 2:22.

2 november 2017

Jong en ambitieus

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Stelt u zich voor: je bent jong en je wilt wat.
Meer precies: je bent tussen de 18 en 25 jaar. Je bent energiek. Je wilt graag iets doen in de maatschappij, en in de kerk.
Mooi hé?

Het bovenstaande ziet er prachtig uit. En vroom ook.
Intussen hoor je echter ook wel eens eens dat juist jongelui van 18 tot 25 zichzelf voorbij lopen. Als het een beetje tegenzit roepen zij, bij wijze van spreken, in de bocht ‘hallo’ tegen zichzelf.

Ik las ergens: “Stichting Burnout signaleert dat studenten tussen 18 en 25 jaar steeds vaker signalen afgeven dat zij ‘stuk gaan’. Zij hebben last van alle kansen die voor hen liggen en van torenhoge ambities”.
Daar werd bij genoteerd: “Het gaat om de weg die Jezus ons wijst en waarin het woord ‘zalig’ centraal staat. Zalig, dat wil zeggen: het eeuwige leven deelachtig. Jezus noemt belangrijke voorwaarden daarvoor in de zaligsprekingen. Bijvoorbeeld innerlijke vrijheid (God maakt vrij!) tegenover bezittingen. Barmhartigheid en streven naar gerechtigheid. Jezus belooft ons geen wereld waarin alles prima in orde is, maar een weg naar zaligheid midden in de realiteit van deze wereld. Het gaat om een innerlijke vrede, die niemand van ons af kan nemen. Die bestaat daar uit, dat het rijk van God in ons is. Daar waar God in ons heerst, zijn we minder vatbaar voor de macht van de mensen en van deze wereld”[1].

Een jaar of vier geleden schreef iemand ook over de wereld van de jongeren.
Dat ging zo: “Toch zijn er wel een paar problemen en zorgpunten. Uitwonende, meestal studerende, jongeren tussen 18 en 25 jaar verkeren immers in een fase van hun leven waarin ze een belangrijke ontwikkeling doormaken en waarin beslissingen vallen die voor het vervolg van hun leven heel belangrijk zijn. Elke pastor kent de elementen die hier aan de orde zijn: voor het eerst op eigen benen, loskomen uit de bindingen van thuis, geen bescherming meer van een christelijke school, wonen in een grote stad, veel meer aanraking met ongelovige jongeren, gestalte geven aan grotere vrijheid, seksualiteit en het vinden van een vriend of vriendin, verleiding om zonder God te gaan leven, geconfronteerd worden met academische aanvallen op God, Bijbel en geloof”.
Waar loopt die lange rij van uitdagingen en problemen op uit? Op eenzaamheid, misschien. En op internetverslaving, wellicht[2].

Wat kun je daar nu tegenover zetten?

In heel veel harten stormt het. In oude harten. En ongetwijfeld ook in veel harten van jongeren. Hoe kunnen we er voor zorgen dat de storm gaat liggen?
Graag wijs ik vandaag op woorden uit Psalm 91:
Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten,
zal overnachten in de schaduw van de Almachtige”[3].
Wij hoeven niet bang te zijn. Ook al gaat de storm te keer. Ook al worden veel mensen in je omgeving ziek.
Soms lijkt alsof mensen die zonder God leven het een stuk makkelijker hebben. Alles gaat hen veel makkelijker af, zo lijkt het. En misschien is dat ook wel zo. Want dergelijke mensen hoeven alleen maar met zichzelf rekening te houden.
Psalm 91 eindigt met de woorden:
“Omdat hij ​liefde​ voor Mij opgevat heeft, zegt God, zal Ik hem bevrijden;
Ik zal hem in een veilige vesting zetten, want hij kent Mijn Naam.
Hij zal Mij aanroepen en Ik zal hem verhoren,
in de benauwdheid zal Ik bij hem zijn,
Ik zal hem eruit helpen en hem verheerlijken.
Ik zal hem met lengte van dagen verzadigen,
Ik zal hem Mijn heil doen zien”[4].
Oudere en jonge mensen mogen weten: in moeilijke tijden is de Here erbij. God helpt je uit de moeilijkheden.
Dat zie je soms niet meteen. Maar je zult het wel merken. Is het niet hier op aarde, dan is het wel in de hemel.

‘Ik hoop dat je 100 wordt’, zeggen de mensen wel eens tegen mij. Mijn standaard-antwoord is dan: ‘ik word veel ouder, maar op aarde zie je dat niet’.
Het is die geloofskennis die de storm kan laten afnemen. Het is die geloofskennis die innerlijke vrede geven kan.

Schrijver dezes is 55 jaar.
Het is de leeftijd waarop Omroep Max – de bekende omroep die zich op ouderen richt – interesse voor je begint te krijgen.
Maar deze weblogschrijver kan getuigen dat het waar is:
“Hij zal Mij aanroepen en Ik zal hem verhoren,
in de benauwdheid zal Ik bij hem zijn”.
In Psalm 91 worden geen sprookjes verteld!

Misschien valt het bovenstaande sommige lezers, met name jongere lezers, wel een beetje tegen.
Want zij staan midden in de drukte van de dag.
Zij weten soms niet wat ze ’t eerst of ’t laatst moeten doen.
Om kort te gaan: is Psalm 91 eigenlijk geen mooi stukje theorie?

Toch niet.
Want kijk nog maar eens naar Psalm 91:
Ik zal hem verhoren”.
En:
Ik zal hem eruit helpen en hem verheerlijken.
Ik zal hem met lengte van dagen verzadigen,
Ik zal hem Mijn heil doen zien”.

Laat het maar aan de Here over.
Dan komt alles goed.
Is het niet nu, dan is het straks wel.
En als die overgave niet meteen lukt?
Blijf dan maar volhardend geloven.
Misschien duurt het lang voordat het met die overgave goed komt. Jaren misschien wel.
Maar er komt een dag dat het lukt.
Echt waar.

Noten:
[1] Els J. van Dijk, “Kwartet”. In: De Wekker, vrijdag 29 april 2016, p. 5. Geciteerd via www.digibron.nl
[2] M. te Velde,“Reflexen”. In: Theologia Reformata, vrijdag 1 maart 2013, p. 71-78. Citaat van p. 75. Geciteerd via www.digibron.nl .
[3] Psalm 91:1.
[4] Psalm 91:14, 15 en 16.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.