gereformeerd leven in nederland

31 december 2019

De wind waait waarheen hij wil

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Op deze Oudejaarsdag kijkt men terug. In jaaroverzichten houdt men ons de wederwaardigheden van het afgelopen jaar voor.
Als het een beetje wil blikt men ook vooruit. Wat zal het jaar 2020 ons brengen?
Hoe heeft de Here gewerkt in 2019? En wat gaat Hij in 2020 doen?
Aan de hand van Johannes 3 kunnen wij daar wel iets over zeggen.

De Here Jezus zegt in dat hoofdstuk tegen Nicodemus: “De wind waait waarheen hij wil en u hoort zijn geluid, maar u weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat; zo is het met iedereen die uit de ​Geest​ geboren is”[1].
Dat betekent: de werking van de Geest is niet te zien, maar Hij is er wel degelijk!
Dat geeft troost.
We leven in een wereld waarin velen de weg kwijt lijken te zijn. Maar we mogen zeker weten dat de Heilige Geest Zijn werk heeft gedaan. De kerk bestaat nog steeds, ook al is daar in het openbare leven niet altijd veel van te zien.
Ja, dat geeft troost.
Want in Johannes 3 staat niet: de wind waait waarheen Hij wil, de Geest doet Zijn werk, maar in 2020 stopt Hij ermee. In Johannes 3 staat er niet bij: Gods Geest geeft er volgend jaar de brui aan. Dus: de Geest werkt nog altijd overal in de wereld!

Jezus zegt dat tegen Nicodemus, een Schriftgeleerde. De Gereformeerd-vrijgemaakte dominee M.J.C. Blok sr. (1914-1976) gaf van hem eens de volgende typering: “Deze Nicodemus is zeker niet de eerste de beste, Jezus noemt hem de leraar in Israël. We zouden hem kunnen noemen een professor in de godgeleerdheid”[2].
Welnu – eigenlijk had de Joodse professor dit alles al kunnen weten.
De Boodschap die de Heiland afgaf is namelijk ook in Prediker 11 te vinden: “Evenmin als u weet wat de richting van de wind is, of hoe het gaat met de beenderen in de buik van een zwangere vrouw, evenmin kent u het werk van God, Die alles maakt”[3].
Is het nu zo dat de Here in Prediker 11 de burgers van de wereld in welhaast wurgende onzekerheid achterlaat? Antwoord: zeker niet. Want de Prediker zegt ook: “Zaai uw zaad in de morgen en trek uw hand in de avond niet terug. U weet immers niet of dit zal slagen of dat, of dat het allebei goed zal zijn”[4]. Het advies is dus: ga nu maar aan het werk. Of, om met Prediker 9 te spreken: “Alles wat uw hand vindt om te doen, doe dat naar uw vermogen”[5].

De boodschap van de Heiland maakt diepe indruk op Nicodemus.
Later, in Johannes 7, zal de Schriftgeleerde het voor de Leraar van de kerk opnemen. In een vergadering zegt hij: “Veroordeelt soms onze wet de mens, als zij hem niet eerst hoort en kennis genomen heeft van wat hij doet?”[6].
En Nicodemus is één van de mensen die in Johannes 19 de gestorven Jezus ten grave draagt: “En daarna vroeg Jozef van Arimathea, die een discipel van ​Jezus​ was -maar in het geheim, uit vrees voor de ​Joden- aan ​Pilatus​ het lichaam van ​Jezus​ te mogen wegnemen; en ​Pilatus​ stond het toe. Hij dan ging en nam het lichaam van ​Jezus​ weg. En Nicodemus -die eerst ’s nachts naar ​Jezus​ toe gekomen was- kwam ook en bracht een mengsel van ​mirre​ en ​aloë​ mee, ongeveer honderd ​pond. Zij namen dan het lichaam van ​Jezus​ en wikkelden het in ​linnen​ doeken, met de specerijen, zoals het de gewoonte van de ​Joden​ is bij het begraven”[7].
Nicodemus begrijpt het: de Heilige Geest verandert mensen.
Nicodemus begrijpt het: de Geest van God verlegt de levenskoers van mensen die Hijzelf zorgvuldig uitkiest.
Nicodemus begrijpt het: de Geest van de God van hemel en aarde is hard aan het werk, ook al zie ik het niet.

Dat moet Nicodemus geloven.
En ook wij, in 2019, moeten het geloven.

Steeds weer is er die neiging tot zelfredzaamheid. Wij zijn tot veel dingen in staat. Wij kunnen geweldige reddingsoperaties opzetten. Maar als het er op aan komt…
Een eigenaar van een bouwbedrijf denkt terug aan de manier waarop de regelgeving in verband met de stikstofcrisis de Nederlandse bouwwereld op z’n kop zette: “De stikstofcrisis heeft iedereen met beide benen op de grond gezet. Het bleek maar weer hoe fragiel de economie is op zo’n moment”[8].
De voortdurende lage rentestand krijgt gaandeweg meer negatieve gevolgen. Klaas Knot, de directeur van de Nederlandse Bank, zegt: “De gemiddelde burger zal minder rendement op zijn spaargeld krijgen. Verzekeraars en banken zullen meer beleggingsrisico’s bij hun klanten neerleggen. Vroeger nam de levensverzekeraar of het pensioenfonds allerlei financiële risico’s van jou als individu over, bijvoorbeeld door de hoogte van de pensioenuitkering of de lijfrente te garanderen. Dit soort verplichtingen zijn door de lage rente onbetaalbaar geworden, dus die risico’s worden nu in feite teruggelegd bij de deelnemers van het pensioenfonds en bij de verzekerden”[9].
Wat zijn wij mensen uiteindelijk maar klein!

In het afgelopen jaar gold: “Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft”[10]. En in 2020 zal het blijven gelden: “Want God heeft Zijn Zoon niet in de wereld gezonden opdat Hij de wereld zou veroordelen, maar opdat de wereld door Hem behouden zou worden. Wie in Hem gelooft, wordt niet veroordeeld, maar wie niet gelooft, is al veroordeeld, omdat hij niet geloofd heeft in de Naam van de eniggeboren ​Zoon van God”[11].

De wind waait waarheen hij wil.
De Heilige Geest is volop aan het werk.
Dat zien wij niet. Maar Zijn energie is onuitsprekelijk krachtig.
Dat was zo in 2019.
Het zal in 2020 net zo zijn. Tot onze Heiland terugkomt!

Noten:
[1] Johannes 3:8.
[2] Dat deed hij in een preek over Johannes 3:5-8.
[3] Prediker 11:5.
[4] Prediker 11:6.
[5] Prediker 9:10 a.
[6] Johannes 7:51.
[7] Johannes 19:38, 39 en 40.
[8] Geciteerd uit: “Stikstof heeft bouw op zijn kop gezet”. In: Reformatorisch Dagblad, dinsdag 24 december 2019, p. 5.
[9] Geciteerd uit: “Nu ontstaat het idee dat geld en schulden gratis zijn”. In: Nederlands Dagblad, dinsdag 24 december 2019, p. 20 en 21.
[10] Johannes 3:16.
[11] Johannes 3:17 en 18.

19 november 2019

Liefde in een ge-regel-d leven

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Heb elkaar lief! Dat is in Johannes 15 het dienstbevel van Jezus voor Zijn leerlingen.
Menselijke genegenheid staat bij Gods kinderen echter niet op zichzelf. Die is niet de bron van die liefde.
God de Vader heeft Zijn Zoon lief. En van daaruit kunnen Jezus’ leerlingen ook elkaar liefhebben.

Liefde voor elkaar – dat klinkt een beetje soft. In onze wereld zijn u en ik al snel de onderliggende partij als wij te lief en te zacht zijn.
Maar nee – dat is in Johannes 15 de bedoeling niet.
Want Jezus zegt: “Als u Mijn geboden in acht neemt, zult u in Mijn ​liefde​ blijven, zoals Ik de geboden van Mijn Vader in acht genomen heb en in Zijn ​liefde​ blijf”[1].
Jawel – de wet van God komt er aan te pas. Liefde is niet zweverig. Liefde is niet: glimlachend boven de wereld hangen, om van een afstandje te kijken wat het gewoel en gekrioel der mensen zoal oplevert. Echte liefde blijkt uit een ge-regel-d leven: een leven naar Gods wet.
Dat maakt de Here blij. En dat stemt ook de discipelen verheugd. Het gaat erom dat die blijdschap volkomen wordt. Plerothei staat er. Dat wil zeggen: helemaal vol worden. Of ook: vervuld zijn ván.

Men kan vragen: is dit niet een ideaalbeeld?
Men kan zeggen: dit is prachtige theorie, maar in de praktijk kun je er niets mee.
Maar Jezus zegt er nog iets bij. Dat is dit: “Niet u hebt Mij ​uitverkoren, maar Ik heb u ​uitverkoren, en Ik heb u ertoe bestemd dat u zou heengaan en vrucht dragen, en dat uw vrucht zou blijven, opdat wat u ook maar van de Vader vraagt in Mijn Naam, Hij u dat geeft”[2].
Uitverkorenen hebben God en elkaar lief. Dat is het levensdoel van door God uitgekozen mensen. Het is hun bestemming. Het is de missie van Gods kinderen.
Jezus zegt: bidt maar – alles wat u voor het geven van die liefde nodig heeft, ontvangt u uit Gods hand. Geheid. Vast en zeker.
Dus: de liefde die u in de christelijke kerk proeft, werd eerst van Hogerhand ontvangen.

Als alles goed gaat is de kerk een bolwerk van liefde op deze aarde.
Toegegeven – het Neêrlandse kerkelijk terrein van 2019 laat maar al te vaak iets anders zien.
Maar Johannes 15 draait er niet omheen: uitverkorenen hebben God en elkaar lief. Dat liefdevolle optreden staat vaak in fel contrast met het gedruis in de wereld.
Het Nederlands Dagblad van maandag 18 november 2019 meldt: “In zuidelijk Afrika dreigen 45 miljoen mensen het komende half jaar slachtoffer te worden van voedselonzekerheid. Ook in Jemen en de Centraal-Afrikaanse Republiek is de nood hoog. De ramp is te voorkomen als de wereld snel in actie komt, meldt het Rode Kruis.
Door het jarenlange gewapende conflict in Jemen lijden volgens de hulporganisatie 3,2 miljoen inwoners aan acute ondervoeding. Ook in de Centraal-Afrikaanse Republiek hebben veel inwoners door een burgeroorlog nauwelijks te eten.
In zuidelijk Afrika is de voedselzekerheid van 45 miljoen inwoners van landen als Zimbabwe, Zambia, Angola en Lesotho in het geding. Droogte en overstromingen vormen hier de oorzaak. Veel oogsten zijn mislukt en reserves raken op”[3].
Een gewapend conflict
Een burgeroorlog
Daar hebt u het. Op deze aarde is op heel veel plekken de liefde ver te zoeken. Het is bijten of gegeten worden. In heel veel situaties pakken de mensen elkaar keihard aan.
Droogte…
Overstromingen…
Waar komen die vandaan? Wat is de diepste oorzaak van die natuurrampen?
Als de mensen God links laten liggen, komt God met Zijn attentieseinen. Hij proclameert dag en nacht de liefde die Hijzelf uitstraalt. Hij roept de mensen op: ‘Mensen, heb Mij lief. Toon van daaruit liefde voor elkaar!’.

Ziet u hoe de dagelijkse actualiteit samenhangt met de uitverkiezing?
Als de God van hemel en aarde niet wordt geëerbiedigd, gaat het met de wereld zomaar de verkeerde kant op. Natuurlijk, soms lijkt het aardig goed te gaan. En dan zeggen de mensen: de mensen hebben nog altijd een goede kern in zich…

Mensen vertellen allerlei verhalen rond het bestaan van de mens.
Een jaar of zes geleden schreef professor Ivan Wolffers bijvoorbeeld: “Zijn we van nature goed of slecht? En hoe kom je er achter? Om dit soort dingen te onderzoeken wordt de speltheorie gebruikt. Je laat mensen eindeloos vaak spelletjes doen en analyseert of de bully’s winnen of de samenwerkers. Vorig jaar leken in die spelonderzoeken de gemeneriken en egoïsten nog te winnen. Weg illusies dat het nog goed komt met de wereld.
Dit jaar keken onderzoekers Adami en Hintze er nog eens naar. Ze konden zich niet voorstellen dat egoïsten altijd winnen, dat samenwerking verdwijnt en de sluwe en slechte individuen overblijven. Gezellig. Ze lieten de computer honderdduizenden spelletjes doen met twee soorten spelers, egoïsten en samenwerkers. De ZD-theorie blijkt nooit te kunnen kloppen voor de evolutie. Die blijkt alleen op te gaan als de egoïst de andere spelers kent. Dan past hij zijn strategie namelijk snel aan. Hij wint van de samenwerkers, maar niet van de andere egoïsten. Daar komt nog iets bij: de niet-egoïsten leren er op den duur door en veranderen hun strategie ten opzichte van de egoïsten. De conclusie moet volgens de onderzoekers daarom luiden dat samenwerking de basis vormt voor de evolutie en niet egoïsme”[4][5].
Is samenwerking de basis van het aardse bestaan?
Is evolutie het fundament van het leven op aarde?
Johannes 15 leert ons heel wat anders: God is de Schepper en Onderhouder van deze aarde. En: God geeft Zijn kinderen ruim voldoende mogelijkheden om in deze wereld iets van Gods liefde te laten zien.

Heb elkaar lief!
Dat is een dringende boodschap in Johannes 15. Die boodschap is, om zo te zeggen, de echo van Johannes 13: “Een nieuw gebod geef Ik u, namelijk dat u elkaar liefhebt; zoals Ik u liefgehad heb, moet u ook elkaar ​liefhebben. Hierdoor zullen allen inzien dat u Mijn discipelen bent: als u ​liefde​ onder elkaar hebt”[6].
Jezus is in Johannes 15 heel duidelijk: “Dit gebied Ik u: dat u elkaar liefhebt”[7].
De kerk mag het aan de wereld laten zien: in onze leefomgeving zindert Gods liefde door het zwerk!

Noten:
[1] Johannes 15:10.
[2] Johannes 15:16.
[3] “Voedselonzekerheid dreigt voor miljoenen mensen”. In: Nederlands Dagblad, maandag 18 november 2019, p. 1.
[4] Geciteerd van https://joop.bnnvara.nl/opinies/zijn-we-van-nature-goed-of-slecht ; geraadpleegd op maandag 18 november 2019.
[5] Zie voor meer informatie over Ivan Wolffers https://www.ivanwolffers.nl/over-ivan/ ; geraadpleegd op maandag 18 november 2019.
[6] Johannes 13:34 en 35.
[7] Johannes 15:17.

11 november 2019

Gods voorzienigheid vergeten

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Vierhonderdzestig miljoen euro – dat is een hoop geld. Dat ongelooflijke bedrag was onlangs in het nieuws.
Een citaat uit een bericht dat de NOS op zondag 3 november publiceerde: “De grootste vakbond van onderwijspersoneel AOb gaat de leden toch oproepen om woensdag te staken. Dat heeft het bestuur bekendgemaakt na een ingelast crisisberaad in Utrecht.
De bond trok de oproep voor een landelijke staking op woensdag in op vrijdagavond, nadat het kabinet eenmalig 460 miljoen extra had toegezegd. Het geld is onder meer bedoeld om het lerarentekort in het basis- en voortgezet onderwijs te bestrijden.
AOb-voorzitter Liesbeth Verheggen, die vrijdag de stakingsoproep introk, legt per direct haar functie neer. Zij is met haar besluit van vrijdagavond buiten haar mandaat gegaan, zei vicevoorzitter Stolk na het beraad. Het hoofdbestuur had dit weekeinde de tijd willen nemen om een reactie op de stap van het kabinet te formuleren.
Zelf schrijft Verheggen op de website van de AOb: ‘Deze termijn was te kort voor het afblazen van een staking waarbij zoveel ongenoegen over het jarenlang opgebouwde lerarentekort en de hoge werkdruk tot uiting moest komen’.
Het crisisberaad verliep emotioneel, zeggen betrokkenen.
Het afblazen van de staking door de AOb leidde dit weekeinde tot onvrede onder de leden. Die lieten op sociale media weten dat een eenmalig bedrag geen oplossing is voor de grote problemen op de scholen. De kleinere onderwijsbond Leraren in Actie verklaarde gisteren tóch te gaan staken op woensdag”[1].

Waarom is er een stakingsoproep?
Nog even een citaat uit het bovenstaande: “Het afblazen van de staking door de AOb leidde dit weekeinde tot onvrede onder de leden. Die lieten op sociale media weten dat een eenmalig bedrag geen oplossing is voor de grote problemen op de scholen”.
Dus: er komt niet elk jaar 460 miljoen euro bij. Die 460 miljoen is een eenmalig bedrag. Derhalve wordt er gestaakt. Afgelopen. Einde. Uit.

Dit verhaal brengt ons bij de voorzienigheid van God.
Voorzienigheid van God – dat betekent, zo leert ons de Nederlandse Geloofsbelijdenis: “Wij geloven dat deze goede God, nadat Hij alle dingen geschapen had, ze niet aan zichzelf heeft overgelaten, of aan het toeval of het lot heeft prijsgegeven, maar ze overeenkomstig zijn heilige wil zo leidt en regeert, dat in deze wereld niets gebeurt zonder zijn beschikking”. (…). Hij waakt over ons met een vaderlijke zorg, terwijl Hij zó over alle schepselen heerst, dat niet één haar van ons hoofd — want die zijn alle geteld — en niet één musje ter aarde zal vallen zonder de wil van onze Vader (…). Hierop stellen wij ons vertrouwen, omdat wij weten dat Hij de duivelen en al onze vijanden in toom houdt en zij ons zonder zijn toelating en wil niet kunnen schaden”[2].

Klaarblijkelijk vertrouwt men minister Slob eigenlijk niet. Die eenmalige bijdrage is niet structureel. En dat wordt die waarschijnlijk ook niet. Maar dat zou, zo vinden velen, wel zo moeten zijn. En dus gaat men maar staken. Gewoon voor de zekerheid…
Hier ligt een probleem onder.
Men vertrouwt namelijk niet op God. Men heeft geenszins het idee dat de God van hemel en aarde verder zal helpen in 2021, 2022 en verder.
Die 460 miljoen van nu is wel aardig, maar – zo lijkt men veelal bij zichzelf te redeneren – al die euro’s heeft God niet gegeven. Die euro’s? Die moet u, zo zegt het volk, zelf regelen. God heeft daar niets mee uit te staan. Wie meer wil, moet meer toeteren. Of staken. Dat helpt. Misschien. Of misschien ook niet. Maar niks doen is geen optie.

De gehele situatie doet denken aan Johannes 5. Daar zegt Jezus tegen de Joden: “Mijn Vader werkt tot nu toe en Ik werk ook”[3].
Jazeker, de Vader is druk aan het werk. En Zijn Zoon, onze Heiland, heeft ook een bijzonder drukke praktijk. Ook anno Domini 2019. In 2020, 2021 en verder zal dat niet anders wezen.
Tenzij onze Heiland terugkomt op de wolken om de levenden en de doden te oordelen.
Jezus zegt: “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: De Zoon kan niets van Zichzelf doen, als Hij dat niet de Vader ziet doen, want al wat Deze doet, dat doet ook de Zoon op dezelfde wijze”[4].
De Heiland zegt: ‘Mensen, vertrouw maar op Mij. Ik geef u alles wat u nodig hebt om Mij te dienen’.

Nationaal coördinator terrorismebestrijding en veiligheid Pieter-Jaap Aalbersberg zei onlangs in een lezing dat er een diep verlangen is naar collectiviteit, eigenheid en individualiteit. Maar er is ook wantrouwen  tussen groepen en individuen. Wantrouwen dat niet alleen gestold lijkt, maar met de dag nog verder groeit en aangejaagd wordt. Dat geschiedt in een samenleving waarin oude vanzelfsprekendheden zijn weggevallen. Wij spreken niet meer dezelfde taal, we kennen steeds minder lotsverbondenheid op basis van een gedeeld verleden. Werkelijkheden en waarheden zweven vaak ergens tussen de werkelijkheid van de samenleving en de virtuele wereld[5].
Wij moeten terug naar Zondag 10 van de Heidelbergse Catechismus.
Wij moeten terug naar de belijdenis over “de almachtige en tegenwoordige kracht van God, waardoor Hij hemel en aarde, met alle schepselen, als met zijn hand in stand houdt en zó regeert, dat loof en gras, regen en droogte, vruchtbare en onvruchtbare jaren, eten en drinken, gezondheid en ziekte, rijkdom en armoede en alle dingen, niet bij toeval, maar uit zijn vaderhand ons ten deel vallen”[6].

En laten we het maar niet vergeten: onze Heiland staakt nooit!

Noten:
[1] Geciteerd van https://nos.nl/artikel/2308856-grootste-onderwijsbond-maakt-draai-woensdag-toch-staken-voorzitter-weg.html ; geraadpleegd op maandag 4 november 2019.
[2] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 13.
[3] Johannes 5:17.
[4] Johannes 5:19.
[5] Zie “Er is [in] Nederland een Gideonsbende nodig”. In: Nederlands Dagblad, vrijdag 1 november 2019, p. 12 en 13.
[6] Heidelbergse Catechismus – Zondag 10, antwoord 27.

11 september 2019

Geen woningnood

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Er is woningtekort in Nederland. En niet zo’n beetje ook.
Het Nederlands Dagblad geeft de volgende, niet al te vrolijke, opsomming:
“Er is nu een tekort van 294.000 woningen. Dat is 3,8 procent van de totale woningvoorraad.
Tot 2025 moeten er 75.000 nieuwe woningen per jaar bijkomen.
De afgelopen jaren lag de nieuwbouw gemiddeld rond de 54.000 per jaar.
In het tweede kwartaal van 2019 werden er 12.800 vergunningen voor nieuwbouw afgegeven, het laagste aantal in drie jaar tijd.
In 2030 wonen er naar verwachting 18 miljoen mensen in Nederland, een toename van 745.000”[1].
De geoefende Bijbellezer weet het: in de hemel is geen woningtekort. In Johannes 14 draait Jezus er niet omheen: “In het huis van Mijn Vader zijn veel woningen; als dat niet zo was, zou Ik het u gezegd hebben. Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken”[2].

‘Ik ga weg’, zegt Jezus tegen Zijn leerlingen. ‘Maar als alles klaar is, kom Ik u halen. En u weet waar ik naar toe ga. U weet ook hoe uzelf daar komen moet’.
Thomas heeft zo zijn bedenkingen. ‘Wij weten helemaal niet hoe u daar komen moet’.
Maar dan wijst Jezus op Zichzelf. ‘Ik ben de Weg, de waarheid en het leven. Via Mij kom je bij Vader komen. Wie mij ziet heeft de Vader gezien. Vader werkt via mij. En als je niet gelooft om wat ik zeg, geloof dan vanwege de dingen die je Mij ziet doen’.
De Heilige Geest van God zal komen.
En Hij zal ervoor zorgen dat de leerlingen ook grootse dingen kunnen doen. Kijkt u maar – Jezus zegt: “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie in Mij gelooft, zal de werken die Ik doe, ook doen, en hij zal grotere doen dan deze, want Ik ga heen naar Mijn Vader. En wat u ook zult vragen in Mijn Naam, dat zal Ik doen, opdat de Vader in de Zoon verheerlijkt zal worden”[3].
‘Werk in Mijn naam’, zegt Jezus, ‘als u dat blijft doen als Ik weg ben, dan komt het goed’.

Dat dit geen loze belofte is, valt te zien in Handelingen 3: “Petrus​ zei echter: Zilver en goud heb ik niet, maar wat ik heb, dat geef ik u: in de Naam van ​Jezus​ ​Christus​ de Nazarener, sta op en ga lopen! En hij greep hem bij de rechterhand en richtte hem op, en onmiddellijk werden zijn voeten en enkels vast. En met een sprong stond hij overeind en liep rond, en hij ging met hen de ​tempel​ in, lopend en springend en God lovend”[4].

Hoe is het anno Domini 2019?

Wellicht zijn wij geneigd om te vragen: waarom gebeuren er vandaag geen wonderen meer? Is ons geloof niet sterk genoeg?
Terecht schrijft iemand: “Wonderen gebeurden in de Bijbelse tijd ook lang niet altijd. Sinds de schepping zijn er maar een paar honderd jaar aan te wijzen waarin er wonderen gebeurden: in de tijd van Mozes en Jozua, ongeveer 1450-1350 voor Christus, in de tijd van Elia en Elisa, ongeveer 900-800 voor Christus, en in de tijd van de Heere Jezus en de apostelen, de eerste eeuw dus. In al die 6000 jaar zijn er dus maar 300 jaar waarin dit soort wonderen gebeurde.
Waarom iemand een wonder zou willen meemaken, is een interessante vraag. Misschien vind je het fascinerend, of heeft het met je omstandigheden te maken. Misschien denk je: als God echt een wonder zou laten zien, zou ik wel in Hem geloven.
Dat is een mooie gedachte. Maar wonderen zijn geen wondermiddelen. God liet Mozes, Elia en Zijn Zoon wonderen doen, zodat we werkelijk zouden geloven dat zij door God gezonden waren. Het wonder was een soort uitroepteken bij hun dienst.
Maar wij zijn hardleers. In de hele wereldgeschiedenis heeft niemand zo veel wonderen meegemaakt als de Israëlieten. Wonderen in Egypte, bij de Schelfzee, bij Sinaï, in de woestijn. Maar toen het erop aankwam, hebben deze ervaringen hen niet geholpen. Door ongeloof zijn ze in de woestijn omgekomen”[5].
De vragen zijn dus:
* geloven wij ook zonder wonder in Jezus Christus?
* geloven wij dat er in de hemel een woning voor ons in aanbouw is, terwijl wij geen wonder zien?

Ach – het klinkt zo heerlijk: “een altijd veilig huis, vast als de hemel zelve”. Dit citaat uit Psalm 89 klinkt als een vooraankondiging van Johannes 14[6]. Maar er zijn wellicht momenten dat wij er iets meer van zouden willen zien.

En er is nog wat anders.
Voor wij ’t weten wordt die tekst uit Johannes 14 – “In het huis van Mijn Vader zijn veel woningen” – het onderwerp van een romantisch tafereel.
U weet wel: een schitterend stadje… mooie huisjes… fraai aangelegde tuinen… schone straten waar geen snipper zwerfvuil te zien is… vredig rondwandelende mensjes, zonder uitzondering met een glimlach om de mond…
Dat is allemaal prachtig.
Maar anno Domini 2019 is de vraag: gelooft u dat die hemelse woonplaatsen er zijn, terwijl hier op aarde nog niets van de hemel te zien is?

Nederland is, in zekere zin, het land van de woningnood. Het is wel bekend dat er tussen 1945 en 1960 – zeg maar: na de Tweede Wereldoorlog – een grote woningnood heerste.
In de jaren ’80 van de vorige eeuw was er een groot tekort aan huurwoningen. Bovendien waren er veel leegstaande panden in binnensteden. Dat laatste verschijnsel leidde tot de opkomst van de kraakbeweging.
Tegenwoordig kennen we ook de kamernood in de studentensteden.
En dus de nieuwe woningnood[7].
Je zou haast gaan geloven dat woningnood volstrekt onoplosbaar is.

In die situatie zegt de Heiland ook vandaag tegen de kerk: in het huis van Mijn Vader zijn veel woningen – geloof dat maar gewoon!

Noten:
[1] Kader “Crisis op de woningmarkt”; in artikel “Miljarden om de ‘wooncrisis’ te beteugelen”. In: Nederlands Dagblad, donderdag 5 september 2019, p. 1.
[2] Johannes 14:2.
[3] Johannes 14:12 en 13.
[4] Handelingen 3:6, 7 en 8.
[5] Geciteerd van https://www.puntuit.nl/nieuws/menens-waarom-gebeuren-er-geen-wonderen-meer ; geraadpleegd op donderdag 5 september 2019.
[6] Het citaat is de laatste regel van Psalm 89:1 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.
[7] Zie over het bovenstaande onder meer https://nl.wikipedia.org/wiki/Woningnood ; geraadpleegd op donderdag 5 september 2019.

29 augustus 2019

Kerkelijke eenheid is logisch

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: ,

Christenen hebben het nogal eens druk met kerkelijke eenheid. Daar moet veel voor gebeuren. Er wordt diep nagedacht. Er vinden gesprekken plaats. Er worden artikelen over geschreven. Men publiceert rapporten en boeken met titels als ‘Kerkelijke eenheid: gave en opdracht’,  ‘Zoeken naar kerkelijke eenheid’ en ‘Kerkelijke verdeeldheid: waarheen?’[1].
Bij dit alles komt nog dat de ene oecumene nog spiritueler lijkt dan de andere.

Dit zo zijnde mogen we niet vergeten dat Jezus Christus in Johannes 17 heeft gezegd: “En Ik heb hun de heerlijkheid gegeven die U Mij gegeven hebt, opdat zij één zijn, zoals Wij Eén zijn; Ik in hen, en U in Mij, opdat zij volmaakt één zijn en opdat de wereld erkent dat U Mij gezonden hebt en hen liefgehad hebt, zoals U Mij hebt liefgehad”[2].

Dat betekent in ieder geval dat Jezus Zelf alles aan die eenheid doet. Ego staat er: Ik.
De één ijvert voor eenheid. Een ander staat er wat huiverig tegenover. Maar de Here leert ons af om over kerkelijke eenheid bezorgd te wezen. Als er eenheid komen moet, zal het Hoofd van de kerk – Jezus Christus – die Hoogstpersoonlijk geven!

Jezus Christus “heeft hun de heerlijkheid gegeven”.
Hun – dat zijn de mensen die Vader aan Zijn Zoon gegeven heeft[3]. Dat is goed te begrijpen.
Maar die heerlijkheid lijkt toch wel wat twijfelachtig. Zo glorieus zijn wij toch niet?

Die heerlijkheid grijpt onder meer op de vraag van Jezus: “verheerlijk Uw Zoon, opdat ook Uw Zoon U verheerlijkt”[4].
Met de verheerlijking van de Zoon wordt Zijn kruisiging aangeduid, en vervolgens ook het feit dat Jezus Christus Zijn plaats in de hemel weer in gaat nemen. Hij komt, nadat hij Zijn verlossingswerk heeft voltooid, weer naast Vader te zitten.
Ook kerkmensen van 2019 zijn naar die hemelse heerlijkheid op weg. Zij zijn samen op pad naar een glorieuze toekomst!
Dan lijkt het toch nergens op dat gelovige mensen die op weg zijn naar hetzelfde doel kerkelijk gescheiden zijn? Het Hoofd van de kerk heeft nota bene al heerlijkheid gegeven aan mensen die op Zijn naam staan!

Die heerlijkheid grijpt ook terug op Jezus’ woorden: “Ik heb U verheerlijkt op de aarde. Ik heb het werk volbracht dat U Mij gegeven hebt om te doen”[5]. In al het werk van Jezus op aarde weerspiegelt zich de luisterrijke kracht van de hemelse Vader. Hij heeft de macht om op aarde grootse veranderingen door te voeren. Dat heeft Jezus ook uitgebreid laten zien. In Gods Woord zijn tenminste vijfendertig wonderen beschreven[6]. In Johannes 21 staat trouwens ook nog: “En er zijn nog veel andere dingen die Jezus gedaan heeft. Als die ieder afzonderlijk beschreven zouden worden, dan zou, denk ik, de wereld zelf de geschreven boeken niet kunnen bevatten. ​Amen”[7].
Zou de hemelse Here in 2019 ook nog wonderen kunnen doen? De vraag stellen is haar beantwoorden – natuurlijk kan Hij dat! Hij kan dus ook kerkelijke eenheid geven als niemand dat verwacht. En in het geven kerkelijke eenheid schakelt hij mensen in.
Als het goed is, zien we in al dat spreken en schrijven over kerkelijke eenheid iets van de heerlijkheid die ons gegeven is.
Die heerlijkheid grijpt ook terug op Jezus’ dringende vraag aan Zijn Vader: “En nu verheerlijk Mij, U Vader, bij Uzelf, met de heerlijkheid die Ik bij U bezat voordat de wereld er was”[8]. Het Hoofd van de kerk wil Zijn oude glorie terug. Waarom? Omdat Hij Zijn kinderen in die glorie wil laten delen.
Paulus schrijft daarover in 2 Corinthiërs 3: “Wij allen nu, die met onbedekt gezicht de heerlijkheid van de Heere als in een spiegel aanschouwen, worden van gedaante veranderd naar hetzelfde beeld, van heerlijkheid tot heerlijkheid, zoals dit door de Geest van de Heere bewerkt wordt”[9].
Op die roemrijke heerlijkheid bereiden al Gods kinderen zich voor. En nee, dat doen ze niet in groepjes. Alleen daarom al is kerkelijke eenheid geboden!

Laten wij maar blijven bidden: Here, breng bij elkaar wat bij elkaar hoort.
En laten wij op Jezus Christus, het Hoofd van de kerk, blijven vertrouwen. Hij kan nog altijd wonderen doen. Jazeker – op Zijn tijd, en met Zijn eigen werkmethode.
Laten kerkmensen zich ook maar realiseren dat zij op weg zijn naar eeuwige glorie. Daar passen geen activiteiten in groepjes, kliekjes of andersoortige gezelschapjes bij.
Onze God heeft, blijkens 1 Johannes 4, heel de wereld op het oog: “Hierin is de ​liefde​ van God aan ons geopenbaard, dat God Zijn eniggeboren Zoon in de wereld gezonden heeft, opdat wij zouden leven door Hem”[10].
Zijn heerlijkheid is niet iets van de vierkante meter!

Kerkelijke eenheid is logisch – dat staat boven dit stuk.
Vanwege de hardheid der menselijke harten had er ook kunnen staan: kerkelijke eenheid zou logisch moeten zijn.
Want dat ligt vaak niet makkelijk.
Laten wij het daarom nog maar eens repeteren: “En Ik heb hun de heerlijkheid gegeven die U Mij gegeven hebt, opdat zij één zijn”. Kerkelijke eenheid heeft de volle aandacht van onze Heiland!

Noten:
[1] De gegevens van deze publicaties zijn: “Kerkelijke eenheid: gave en opdracht”. – Uitgeefmaatschappij Kok ten Have, 1996;  “Zoeken naar kerkelijke eenheid” – uitgave onder verantwoordelijkheid van het deputaatschap voor eenheid van de gereformeerde belijders in Nederland van de Christelijke Gereformeerde Kerken in Nederland –, Drukkerij en Uitgeversmaatschappij Buijten en Schipperheijn, 2003; J.J. Rietveld, “Kerkelijke verdeeldheid: waarheen?” – Uitgeverij Om Sions Wil, 2018.
[2] Johannes 17:22 en 23.
[3] Zie Johannes 17:2: “…zoals U Hem macht gegeven hebt over alle vlees, opdat Hij eeuwig leven geeft aan allen die U Hem gegeven hebt”.
[4] Johannes 17:1.
[5] Johannes 17:4.
[6] Zie https://www.allaboutjesuschrist.org/dutch/wonderen-van-jezus-2.htm ; geraadpleegd op donderdag 22 augustus 2019.
[7] Johannes 21:25.
[8] Johannes 17:5.
[9] 2 Corinthiërs 3:18.
[10] 1 Johannes 4:19.

28 augustus 2019

Vrouwen en spirituele oecumene

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Eind september verschijnt een boek over spirituele oecumene. Er is nu al gedoe over. Dat is goed voor de verkoopcijfers. Want dat gedoe functioneert als ongevraagde reclame.

Waar gaat dat gedoe over?
Het Reformatorisch Dagblad meldt ons: “Een aantal theologen heeft op het te verschijnen boek ‘Spirituele oecumene’ kritiek geuit omdat er te weinig vrouwen aan hebben meegewerkt.
Theologe dr. Margriet Gosker wees er vrijdag op Facebook op dat van de vijftig bijdragen aan de bundel er twee geschreven zijn door een vrouw. Het boek wordt op 28 september gepresenteerd op een symposium in Amersfoort, met allemaal mannelijke sprekers. Dit leidde tot veel kritische reacties op sociale media.
Theoloog Samuel Lee trok vrijdag zijn bijdrage in. Hij hoopt dat de publicatie van ‘Spirituele oecumene’ wordt uitgesteld en dat vrouwelijke theologen alsnog een artikel zullen schrijven. Theoloog Peter-Ben Smit riep de andere auteurs zaterdag op hun bijdragen ook in te trekken”.
En:
“De redactie van ‘Spirituele oecumene’ liet dinsdag weten geen officieel verzoek te hebben gehad om een bijdrage terug te trekken, behalve dat van Lee. Het boek ligt nu bij de drukker. Het symposium gaat ongewijzigd door”[1].

Het is toch wat met die mistroostige vrouwen!
Zijn zij meteen achtergesteld als zij niet in groten getale meewerken aan een boek?
Het wordt steeds gekker.
Er is niets tegen als de gedesillusioneerde dames ook een boek over spirituele oecumene schrijven. Dan hebben we er twee. Als de dames een beetje hun best doen wordt de beeldvorming daar alleen maar beter van.

De oecumene brengt ons bij Johannes 10.
Ik citeer:
“Ik heb nog andere schapen, die niet van deze ​schaapskooi​ zijn; ook die moet Ik binnenbrengen, en zij zullen Mijn stem horen en het zal worden één kudde en één Herder”[2].
Die tekst betekent: de verlossing van de zonden door Jezus Christus is niet alleen voor de Joden. Des Heilands beloften zijn niet alleen bedoeld; die zijn geadresseerd aan gelovigen overal ter wereld.
De beloften over vergeving van zonden en eeuwig leven zijn bedoeld voor alle gelovigen. Voor ouderen en jongeren. Voor mannen en… ja ook voor vrouwen.
Dat staat niet expliciet in bovenstaande tekst. Maar de Heiland spreekt over schapen. Daar zijn rammen, mannelijke schapen. Er zijn ook ooien, vrouwelijke schapen. En er zijn lammetjes, jonge schapen. Jezus maakt geen onderscheid. Alle gelovigen tellen mee. Dat is ware oecumene.

De oecumene brengt ons ook bij Johannes 17.
Ik citeer:
“En Ik ​bid​ niet alleen voor dezen, maar ook voor hen die door hun woord in Mij zullen geloven, opdat zij allen één zullen zijn, zoals U, Vader, in Mij, en Ik in U, dat ook zij in Ons één zullen zijn, opdat de wereld zal geloven dat U Mij gezonden hebt”[3].
Onze Here Jezus Christus bidt voor alle gelovigen.
Voor mannen.
En voor vrouwen.
En voor kinderen.
Wát bidt de Heiland precies? Dat staat er in het citaat niet bij. Jezus spreekt over het doel van Zijn gebed. Dat doel is: een eenheid van christenen die lijkt op de Drie-eenheid: Vader, Zoon en Heilige Geest. Als de gelovigen in de Vader, in de Zoon en in de Heilige Geest zijn, worden zij als vanzelf één. Terecht noteert een commentator erbij: “Zo gezien is gebrek aan eenheid onder christenen een teken van gemis aan gemeenschap met God”[4].
De Heiland bidt om ware oecumene!

Spirituele oecumene – wat is dat eigenlijk?
In het Rooms-katholieke decreet over de oecumene Unitatis redintegratio uit 1964 staat daarover: “Deze innerlijke omkeer en heiligheid van leven, tezamen met persoonlijke en openbare smeekbeden voor de eenheid van de christenen, moet men beschouwen als de ziel van de gehele oecumenische beweging. Men kan dit terecht een geestelijke oecumenische beweging noemen”[5].
Die beweging komt voor bij mannen en vrouwen.

Vrouwen tellen mee, ook al worden zij in Gods Woord niet altijd expliciet genoemd.
Laten wij daar niet teveel drukte over maken.
Straks gaan we nog denken dat vrouwen zielig zijn. En dat zijn zij niet. Echt niet.

Noten:
[1] “Kritiek op boek over spirituele oecumene”. In: Reformatorisch Dagblad, dinsdag 20 augustus 2019, p. 3.
[2] Johannes 10:16.
[3] Johannes 17:20 en 21.
[4] Geciteerd uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Johannes 17:21.
[5] Geciteerd via: kardinaal Walter Kasper, “Een handboek voor de spirituele oecumene”. – serie: Kerkelijke Documentatie. – p. 9. Te vinden op https://www.rkkerk.nl/wp-content/uploads/2016/10/2007_KDspecial1_Handboek-voor-de-spirituele-oecumene-kardinaal-Walter-Kasper.pdf ; geraadpleegd op woensdag 21 augustus 2019.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.