gereformeerd leven in nederland

8 juni 2018

Vreemdelingen tellen mee

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Mensen van buitenlandse afkomst: daar zijn er in ons land heel veel van[1]. Wat zijn er in heden en verleden veel discussies geweest over asielzoekers!
Met name de Partij van de Vrijheid praat, als het maar even kan, over de islamisering van Nederland die gestopt moet worden.

Laten wij intussen niet net doen alsof vreemdelingen en vluchtelingen alleen maar in de eenentwintigste eeuw voorkomen.
Dat is namelijk niet waar.

Dat blijkt in Gods Woord. Bijvoorbeeld in Jozua 8.
Ik citeer: “Heel Israël met zijn ​oudsten, beambten en rechters stond aan deze en aan de andere zijde van de ​ark, vóór de Levitische ​priesters, die de ​ark​ van het ​verbond​ van de HEERE droegen, zowel vreemdelingen als ingezetenen. Eén helft daarvan stond tegenover de berg Gerizim en één helft daarvan stond tegenover de berg Ebal, zoals ​Mozes, de dienaar van de HEERE, vroeger geboden had om het volk Israël te ​zegenen.
Daarna las hij al de woorden van de wet voor, de ​zegen​ en de ​vloek, in overeenstemming met alles wat in het wetboek geschreven staat.
Er was niet één woord van alles wat ​Mozes​ geboden had, dat ​Jozua​ niet voorlas voor heel de ​gemeente​ van Israël, de vrouwen, de kleine ​kinderen​ en de vreemdelingen die in hun midden meetrokken[2].

Vreemdelingen horen dus ook over Gods liefde.
Zij horen welke regels er in Israël gelden. En zij kunnen in de praktijk ontdekken hoe heilzaam Gods wetten zijn.
In Israël telt iedereen mee.
In de kerk van het Oude Testament hebben vreemdelingen een volwaardige plaats.

In de kerk van het Nieuwe Testament is dat niet anders.
En ja, in de kerk van 2018 is die situatie heus niet plotsklaps gewijzigd.

Heel veel mensen in de wereld kijken wat argwanend naar vluchtelingen.
Wat moet je met die mensen?
Komen er niet teveel?
Wat moeten we aanvangen met de taalbarrières en met al die vreemde gewoontes?
En trouwens, behouden wij onze eigen identiteit wel?
Wat mij geldt in de kerk de regel van Efeziërs 4: “Maar u hebt ​Christus​ zo niet leren kennen, als u Hem tenminste gehoord hebt en door Hem bent onderwezen, zoals de waarheid in ​Jezus​ is”[3].
Jezus Christus brengt Zijn Evangelie aan alles en iedereen die het maar horen wil!

Nu ziet het bovenstaande er prachtig uit.

Maar het zou niet juist zijn om het tekstverband van Jozua 8 te negeren.

Want waar gaat het in Jozua 8 om?
Israël moet het beloofde land gaan veroveren. De kwestie is niet dat de volken die nu in het aan Israël beloofde land wonen moeten worden verjaagd.
Nee, er is iets anders aan de orde.
Dat is dit.
God heeft het volk uitgekozen om volk van de Here te zijn. De God van hemel en aarde zorgt er zelf voor dat Hij door Zijn volk geëerd wordt. Hijzelf geeft Zijn volk een plaats om Hem te eren.
Daarom schuift Hij heidense volken aan de kant. Dat doet de Here Zelf. Er is namelijk maar één God in de wereld. En dat is Hij. Al die goden van de heidenen? Die zijn stuk voor stuk nep. Door mensen bedacht.
De hemelse God is de Enige die de macht heeft in de wereld!
Die verovering in Jozua 8 is in feite een strijd die de Here voert. Het betreft een gevecht dat de Here levert.

Jazeker, Hij rekent af met heidenvolken.
En waarom?
Omdat Hij het volk dat Hijzelf uitgekozen heeft genadig is!

Waarom is Hij zo genadig voor Israël?
Omdat dat zo’n braaf en keurig volk is? Nou nee. Wie de Bijbel nauwkeurig leest ziet wel: Israëlieten zijn geen haar beter dan andere wereldburgers. De Here was heel rechtvaardig geweest als Hij hen in hun zonden had laten zitten.
Maar dat deed Hij niet.
In de Dordtse Leerregels staat het zo: “God schenkt in dit leven aan sommigen het geloof, terwijl Hij het aan anderen onthoudt. Dit vloeit voort uit zijn eeuwig besluit. Want de Schrift zegt, dat al zijn werken Hem van eeuwigheid bekend zijn (…), en dat Hij alles werkt naar de raad van zijn wil (…). Overeenkomstig dat besluit vermurwt Hij in zijn genade de harten van de uitverkorenen, hoe hard die ook zijn, en buigt Hij ze om te geloven. Maar volgens datzelfde besluit laat Hij hen die niet zijn uitverkoren, uit kracht van zijn rechtvaardig oordeel over aan eigen slechtheid en hardheid. Juist hier komt voor ons de ondoorgrondelijke, even barmhartige als rechtvaardige beslissing van God aan het licht, waarbij Hij onderscheid gemaakt heeft tussen mensen, die allen evenzeer verloren zondaren zijn. Dit is het besluit van de uitverkiezing en de verwerping, dat in het Woord van God geopenbaard is”[4].
We kunnen dus niet analyseren waarom God zo genadig is voor Israël.
We kunnen niet precies uitzoeken waarom onze God zoveel liefde heeft voor de kerk van toen en nu.
Maar feit is dat het zo is.
Laten we van die oneindige liefde genieten!

Het tekstverband in Jozua 8 vertelt ons dat de Here Zich niet tegen laat houden door allerlei heidens gedoe. Hij zet Zijn plannen door. De satan slaagt er niet in om de uitvoering van die plannen te vertragen. Als het gaat over Gods gang met de wereld moeten wij met twee woorden spreken:
* liefde: Vader zond Zijn Zoon om de wereld te redden
* ernst: het Evangelie heeft ook een oordeel in zich.
Vreemdelingen zijn bij Gereformeerde mensen zeer welkom. Maar dan horen ze, als het goed is, wél dat Gods blijde Boodschap twee kanten heeft.

Tegenwoordig wordt er naar je geluisterd als je een evenwichtig verhaal hebt.
Welnu, de kerk brengt een heel evenwichtig Evangelie. Een boodschap van liefde en van ernst.

En nu begrijpen we wel wat ons te doen staat. Laten we naar God toe gaan, en bij Hem blijven!
Om met Psalm 32 te spreken:
“Laat toch geen dwang voor u ooit nodig wezen,
wie God verlaat, heeft smart op smart te vrezen.
Maar wie op Hem vertrouwt en schuld belijdt,
omringt Hij met zijn goedertierenheid”[5].

Noten:
[1] Dit artikel is gebaseerd op een stuk dat ik eerder schreef. Dat stuk is gedateerd op maandag 8 juni 2009.
[2] Jozua 8:33, 34 en 35.
[3] Efeziërs 4:20 en 21.
[4] Dordtse Leerregels, hoofdstuk I, artikel 6.
[5] Psalm 32:5; berijmd, Gereformeerd Kerkboek-1986.

4 juni 2018

Bemoediging na misbruik

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , , , ,

Het was maar een kort bericht in een recente editie van het Reformatorisch Dagblad:
“Alle 34 Chileense bisschoppen hebben hun ontslag ingediend in verband met een misbruikschandaal. Ze maakten dat vrijdag bekend. De bisschoppen hebben hun positie in de handen van de paus gelegd en hun excuses aangeboden aan de slachtoffers, hun land en de paus”[1].

Vierendertig kerkleiders maar liefst!
Hier is blijkbaar sprake van seksueel misbruik op grote schaal!
Dat is toch ronduit schokkend?

Gewone Gereformeerde mensen hebben wellicht de neiging om te zeggen: nee, seksueel misbruik komt bij ons niet voor.

Dat moeten wij maar niet te hard zeggen.
Verkrachting komt namelijk al in de Bijbel voor.
In 2 Samuël 13 namelijk: “Toen zei ​Amnon​ tegen ​Tamar: Breng het eten in de kamer, zodat ik het uit je hand kan eten. Toen nam ​Tamar​ de koeken die zij gemaakt had, en bracht ze bij haar broer ​Amnon​ in de kamer. Toen zij die bij hem bracht om te eten, greep hij haar en zei tegen haar: Kom, slaap met mij, mijn zuster. Maar zij zei tegen hem: Nee, mijn broer, ​verkracht​ mij niet, want zoiets doet men niet in Israël; doe deze schandelijke daad niet. Want ik, waar zou ik mijn schande brengen? En wat jou betreft, jij zou zijn als een van de dwazen in Israël. Welnu, spreek toch met de ​koning, want hij zal mij aan jou niet onthouden. Hij wilde echter niet naar haar stem luisteren, maar omdat hij sterker was dan zij, ​verkrachtte​ hij haar en sliep met haar. Daarna haatte ​Amnon​ haar met een heel diepe haat. Ja, de haat waarmee hij haar haatte, was groter dan de ​liefde​ waarmee hij haar had liefgehad”[2].

De naam Amnon betekent: ‘betrouwbaar’. Maar van die betrouwbaarheid is in 2 Samuël 13 niets over.
Amnon ‘doet’ het notabene met zijn mooie halfzuster!

Een uitlegger noteert hierbij: “Na enige tijd verneemt David dit alles en hij ontsteekt in woede. Het feit dat verder niet wordt gesproken over een optreden van David tegen Amnon lijkt een soort passiviteit bij de koning te verraden. Absalom spreekt op geen enkele wijze tot Amnon vanwege de gruwelijke dingen die hij met zijn zuster heeft gedaan. Er is echter sprake van een diepe haat bij Absalom jegens zijn halfbroer die op een gegeven moment zal worden omgezet in wraak”[3].
Dat alles verdient ook al geen schoonheidsprijs.

Wat moeten wij met zo’n historie?
Kunnen wij daar in 2018 eigenlijk wel iets mee?

Een deskundige schrijft: “Seksueel misbruik komt voor in alle milieus, en daders kunnen algemeen gerespecteerde mensen zijn. Meestal wordt seksueel geweld door een bekende van het slachtoffer gepleegd en is de dader een man”[4].
En:
“Risicofactoren om slachtoffer van seksueel misbruik te worden zijn bijvoorbeeld een laag zelfbeeld (…), jonge leeftijd, vrouw-zijn, sociaal isolement en eerdere ervaringen met seksueel misbruik”.
Nu is het niet mijn bedoeling om op deze plaats eens uitgebreid uit de doeken te doen hoe het allemaal precies zit met dat seksueel misbruik.
Het gaat mij er slechts om, om vanuit Gods Woord aan alle betrokkenen enige troost te bieden.
Aan slachtoffers.
Maar ook aan daders.

Laten wij bij Mattheüs 5 beginnen: “Weest u dan volmaakt, zoals uw Vader, Die in de hemelen is, volmaakt is”[5].
Die tekst geeft ons onmiddellijk veel vraagtekens. Als dat zo is, komt er dan ooit nog wel iemand in de hemel?

In Romeinen 3 lijkt Paulus de zaak alleen nog maar erger te maken. Leest u maar mee: “Er is niemand ​rechtvaardig, ook niet één, er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt. Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos geworden. Er is niemand die goeddoet, er is er zelfs niet één”[6].
Je zou zeggen: wij kunnen wel ophouden.
Wij kunnen beter inpakken en wegwezen.

Maar Paulus schrijft meer.
“Want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God, en worden om niet gerechtvaardigd door Zijn ​genade, door de verlossing in ​Christus​ ​Jezus. Hem heeft God openlijk aangewezen als middel tot verzoening, door het geloof in Zijn bloed”[7].
Er is redding.
Voor iedereen.
Voor slachtoffers. En ja, ook voor daders.
Jezus Christus vergeeft onze zonden. God is goed voor ons!

Stél dat een slachtoffer van seksueel misbruik dit artikel leest.
Het is voorstelbaar dat zij – of misschien: hij – niet aan vergeving denken kan.
Wat kan seksueel misbruik veel beschadigen!
Aan het zelfbeeld. Aan de beleving van eigen gevoelens.
Wat is er bij slachtoffers veel angst!
Schaamte!
Schuldgevoel!
Misschien denkt zo’n slachtoffer: het verhaal hierboven ziet er wel mooi uit. Maar bij mij werkt dat niet.

Weet u wat Paulus in Romeinen 12 schrijft?
Dit:
“Vergeld niemand kwaad met kwaad. Wees bedacht op wat goed is voor alle mensen. Leef, zo mogelijk, voor zover het van u afhangt, in ​vrede​ met alle mensen. Wreek uzelf niet, geliefden, maar laat ruimte voor de toorn, want er staat geschreven: Mij komt de wraak toe, Ik zal het vergelden, zegt de Heere”[8].

Ziet u wat daar staat? “Wreek uzelf niet, geliefden…”.
In de kerk mogen wij het zeggen: ondanks alles bent u geliefd. Geliefd bij God. En bij heel veel andere mensen.
De schade van seksueel misbruik is op deze aarde nooit geheel en al te herstellen. Maar laten we, als dat kan, er wel een begin mee maken.
Het startpunt moet zijn: liefde. Preciezer: christelijke liefde. Dat wil zeggen: liefde die haar begin- en eindpunt bij God heeft!

Paulus zegt: geef God de ruimte voor Zijn toorn.
De God van hemel en aarde zal uiteindelijk het eindoordeel vellen.

In Romeinen 12 haalt Paulus een woord uit het Oude Testament aan.
Dat woord komt uit het afscheidslied van Mozes.
Dat lied staat in Deuteronomium 32.

Dat lied gaat over Gods trouw en de ontrouw van Israël.
Over Gods goede en grote daden in het verleden.
Over Gods woede, vanwege de zonden die de Israëlieten steeds weer hebben gedaan.
Toch is Israël niet vernietigd. Want dan zouden de buurvolken kunnen zeggen: wij waren veel sterker dan dat volkje Israël.
Israël is Zijn uitverkoren volk!
En iedereen die geprobeerd heeft om Israël kapot te maken, zal op een dag met Gods wraak te maken krijgen!
In Deuteronomium 32 staat het zo:
“Aan Mij komt de wraak en de vergelding toe,
op het tijdstip dat hun voet wankelt.
Voorzeker, de dag van hun ondergang is dichtbij.
en spoedig komen de dingen die hen te wachten staan.
Want de HEERE zal Zijn volk recht verschaffen”[9].

Gods volk is zondig. Wegloperig.
Een dominee uit het kerkverband van de Gereformeerde Gemeenten schreef vorig jaar naar aanleiding van 2 Samuël 13: “Zo het toen toeging in het koninklijke paleis, zo gaat het helaas ook nu in onze eigen kring veel te vaak toe. Lust, macht, niet luisteren, haten en verbannen, terwijl er een bijna onhoorbare stem is uit mond van Tamar die zegt: dit is goddeloos!”[10].
Al te vaak is dát de realiteit in de kerkelijke wereld van onze tijd.
Maar de God van hemel en aarde is trouw. Voor eeuwig trouw.
Dat geldt vandaag nog.

Van zijn trouwe zorg mogen wij allen genieten.
Ja, ook allen die bij seksueel misbruik betrokken zijn!

Daarmee is het laatste woord over dit onderwerp niet gezegd.
Natuurlijk niet.
Maar het is duidelijk: er is troost. Rechtstreeks uit Gods Woord. Ook vandaag.

Laten wij daarbij Psalm 103 maar nooit vergeten:
“Zo hoog en wijd de hemel staat gerezen
boven de aarde, is voor wie Hem vrezen
zijn liefde en zijn goedertierenheid.
Zo ver verwijderd ’t westen is van ’t oosten,
zo ver doet Hij van hen die Hij wil troosten
de zonden weg, ja Hij heeft ons bevrijd”[11].

Noten:
[1] “Ontslag bisschoppen Chili om misbruik”. In: Reformatorisch Dagblad, zaterdag 19 mei 2018, p. 2.
[2] 2 Samuël 13:10-15 a.
[3] Citaat uit de online versie van de Studiebijbel; commentaar bij 2 Samuël 13:20-22.
[4] Geciteerd van https://stichting-promise.nl/pastorale-onderwerpen/omgaan-met-slachtoffers-seksueel-misbruik.htm ; geraadpleegd op zaterdag 19 mei 2018. Ook in het onderstaande maak ik dankbaar van die publicatie gebruik.
[5] Mattheüs 5:48.
[6] Romeinen 3:10 b, 11 en 12.
[7] Romeinen 3:23, 24 en 25 a.
[8] Romeinen 12:17, 18 en 19.
[9] Deuteronomium 32:35 en 36 a.
[10] De predikant in kwestie is ds. J. IJsselstein. Geciteerd via: Reformatorisch Dagblad, vrijdag 14 juli 2017, p. 2; rubriek ‘Zogezegd’.
[11] Psalm 103:4, berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.

14 mei 2018

Onbaatzuchtige liefde gezocht

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

‘Mannen… ze zijn allemaal hetzelfde!’.
Die uitroep heeft u vast wel eens gehoord. Dergelijke verzuchtingen hoort men niet zelden uit de mond van al of niet gehuwde vrouwen.

Mannen zijn te wild.
Te ruw.
Te weinig begrijpend en invoelend.
En zo is er nog veel meer.

Het beeld van het huwelijk is onderhand nogal vertekend.
Efeziërs 5 is bijna uit het beeld verdwenen. Ik bedoel deze woorden: “Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten, en die twee zullen tot één vlees zijn. Dit geheimenis is groot; maar ik spreek met het oog op ​Christus​ en de ​gemeente”[1].

De apostel Paulus schrijft over het huwelijk.
Man en vrouw gaan samen een gezin vormen. Dat is heel concreet. Het gebeurt midden in de wereld.
Maar tegelijk is dat huwelijk een beeld.

Een beeld? Waarvan dan?
Christus is het Hoofd van de kerk. Hij heeft het te zeggen in de kerk.
Dat klinkt bazig.
Dat klinkt alsof de hele kerk in militaire dienst is. Je zou kunnen denken dat harde discipline en geschreeuwde bevelen aan de orde van de dag zijn.
Maar niets is minder waar.
Want God heeft de hele aarde in Zijn hand. Hij zorgt dat regen en droogte elkaar afwisselen. Hij zorgt dat we op deze aarde kunnen leven.
Wat er ook gebeurt, in alle omstandigheden is onze Heiland erbij. Als we ziek zijn. Als we kerngezond zijn. Als we rijk zijn. En ook als we iedere eurocent moeten omdraaien[2].
Hij is er bij.
En Hij zit niet aan de zijlijn te wachten op de dingen die onontkoombaar zullen passeren. Hij is immers de grote Trooster? De apostel Paulus schrijft in zijn tweede brief aan de christenen in Corinthe dan ook: “Geprezen zij de God en Vader van onze Heere ​Jezus​ ​Christus, de Vader van de barmhartigheden en de God van alle vertroosting, Die ons troost in al onze verdrukking, zodat wij hen kunnen troosten die in allerlei verdrukking zijn, met de vertroosting waarmee wij zelf door God getroost worden”[3].

Zo heeft de man gezag over zijn vrouw.
Dat is, zoals hierboven reeds bleek, dienend en troostend gezag.
Als het goed is, verzorgt de man zijn geliefde vrouw. Hij beschermt haar.
Als het goed is, vertrouwt de vrouw zich toe aan haar geliefde man. Want zij weet: als ik hem volg, komt alles goed.

In het formulier dat in de Gereformeerde kerk wordt gebruikt voor de bevestiging van het huwelijk in de gemeente van Christus staan de volgende zinnen: “Zoals de gemeente zich laat leiden door Christus, zo moet de vrouw gehoorzaam toevertrouwen aan de leiding van haar man, ze moet hem volgen en helpen die naar Gods wil zijn. Door zo elkaar te aanvaarden, zullen man en vrouw hoe langer de eenheid van Christus en zijn gemeente vertonen”[4].

Dat klinkt prachtig.
Maar hoe moet dat dan als armoede troef is?
Hoe gaat als de aftakeling steeds harder gaat?
Dan moeten we bedenken dat het verschil tussen aarde en hemel geweldig groot is. De God van hemel en aarde stelt ons in zo’n situatie wellicht op de proef: blijft u geloven in de toekomst die Ik u beloofd heb?
De hemelse God is altijd zorgend en verzorgend aanwezig. Anders kunnen wij namelijk niet leven. De dichter van Psalm 118 zegt daarom:
“Dit is de dag die de HEERE gemaakt heeft,
laten wij op deze dag ons verheugen en verblijd zijn”[5].
Het leven hangt trouwens niet alleen van uiterlijke schoonheid af. De eer van God moet bovenaan ons prioriteitenlijstje prijken. Niet voor niets zegt Spreuken 31:
“Bevalligheid is bedrieglijk en schoonheid vergankelijk
een vrouw die de HEERE vreest, die zal geprezen worden”[6].
In voor- en tegenspoed, in rijkdom en armoede – altijd is er Iemand waar wij naar toe kunnen!

En er is nog wat meer.
Als wij geloven dat God alles – werkelijk: alles – in Zijn hand heeft, beseffen wij ook dat Hij geliefden bij elkaar brengt. Hij stuurt mensen aan, ook als het om de liefde gaat.
Wat dit betreft wijs ik graag op Mattheüs 19: “En Hij (dat is Jezus) antwoordde en zei tegen hen: Hebt u niet gelezen dat Hij Die de mens gemaakt heeft, hen van het begin af mannelijk en vrouwelijk gemaakt heeft, en gezegd heeft: Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten, en die twee zullen tot één vlees zijn, zodat zij niet meer twee zijn, maar één vlees? Dus, wat God samengevoegd heeft, laat de mens dat niet scheiden”[7].

‘Mannen… ze zijn allemaal hetzelfde!’, zeggen velen tegenwoordig.
Die uitroep mogen wij wel met een paar korreltjes zout nemen. Want als dat waar was, was er geen enkele vrouw die in haar leven een man toeliet. En de praktijk is heus anders.

Intussen laat die uitroep wel zien wat het algemene beeld is dat mannen tonen. En dat beeld is met recht betreurenswaardig te noemen!

Laten wij maar hopen en bidden dat er nog veel christelijke mannen blijven die hun roeping kennen, en Efeziërs 5 waar willen maken: “Mannen, heb uw eigen vrouw lief, zoals ook ​Christus​ de ​gemeente​ liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven”[8].
Mannen moeten zich oefenen in onbaatzuchtige liefde. Die training moet regelmatig plaatsvinden; juist in een tijd waarin egocentrisme aan de orde van de dag is!

Noten:
[1] Efeziërs 5:32.
[2] Zie: Heidelbergse Catechismus – Zondag 10, vraag en antwoord 27.
[3] 2 Corinthiërs 1:3 en 4. Over deze woorden schreef ik in mijn artikel ‘Doorgeeftroost’, hier gepubliceerd op vrijdag 6 april 2018. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2018/04/06/doorgeeftroost/ .
[4] Geciteerd uit het Formulier voor de bevestiging van het huwelijk in de gemeente van Christus. – Gereformeerd Kerkboek, 1986. – p. 557.
[5] Psalm 118:24.
[6] Spreuken 31:30.
[7] Mattheüs 19:4, 5 en 6.
[8] Efeziërs 5:25.

4 mei 2018

Iedere dag bevrijdingsdag

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

Morgen, zaterdag 5 mei, zal het bevrijdingsdag zijn.
Zodoende is er een goede reden om na te denken over vrijheid.
Beleven christenen vrijheid anders als mensen die God niet eren?

Over deze dingen denkend wijs ik op Galaten 5: “Want u bent tot vrijheid geroepen, broeders, alleen niet tot die vrijheid die aanleiding geeft aan het vlees; maar dien elkaar door de ​liefde”.
Dat woord ‘vlees’ is een ouderwets woord voor de verkeerde verlangens die je als mens hebt.
De Bijbel in Gewone Taal uit 2014 heeft hier: “Vrienden, God wil dat jullie als vrije mensen leven. Maar gebruik die vrijheid niet om toe te geven aan slechte verlangens. Gebruik die vrijheid om met ​liefde​ voor elkaar te zorgen” [1].

Paulus heeft een brief geschreven aan de gemeenten in Galatië. Galatië – dat is een Romeinse provincie in het gebied waar nu Turkije ligt.

Een internetencyclopedie vertelt ons: “De naam Galatië is afgeleid van de Galliërs en betekent ‘land van de Galliërs’. Het landschap werd bewoond door een gemengde bevolking, waarvan Galliërs de meerderheid vormden. Deze hadden ca. 300 v. Chr. hun eigen land (het huidige Frankrijk) verlaten, en na een succesvolle militaire campagne zich hier gevestigd. Deze emigranten waren onrustig en oorlogszuchtig en een gesel over hun buren. Toen ze beteugeld waren, verhuurden ze zichzelf als soldaten. Ze werden onder de macht van Rome gebracht en uiteindelijk werd Galatië een Romeinse provincie. Ze werden de Galli of Galliërs van het Oosten genoemd”[2].

De brief aan de Galaten is een protest.
Het is een protest tegen mensen die eigenlijk zeggen: terug naar het Oude Testament!
Die mensen – judaïsten heten ze – geloven niet in de waarde van Christus’ lijden en opstanding.
Jezus Christus die voor onze zonden heeft betaald? Nee, dat wil er bij die judaïsten niet in. Daarom zeggen ze: ‘We moeten ons houden aan Oudtestamentische wetten. U moet zich nog steeds laten besnijden!’
Terwijl dat helemaal niet meer hoeft…

In de brief aan de Galaten biedt Paulus tegengas. En niet zo’n klein beetje ook!
Paulus wil het er wel intimmeren: u moet niet teruggaan naar het Oude Testament.
Er is, maakt hij duidelijk, nu een nieuw tijdperk begonnen.
De enige manier om behouden te worden is: geloven in het reddingswerk van Jezus Christus!

De apostel Paulus redeneert als volgt.
* Paulus heeft het Evangelie niet zelf bedacht. Hij heeft de blijde Boodschap van God Zelf ontvangen.
* We zijn bevrijd van de wet. En wel door Jezus Christus. Hij heeft voor de zonden betaald. Nu zijn gelovige kinderen van God vrij van schuld. Je kunt nu met recht spreken van vrije kinderen!
* Die christelijke vrijheid wordt in het gewone leven toegepast. Mensen hebben daar van nature zelf geen zin in. Maar de Heilige Geest van Jezus Christus is druk aan het werk. Daarom wordt het leven van Gods kinderen steeds meer beheerst door liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid en zelfbeheersing.

Vrijheid heeft voor kinderen van God een diepere betekenis.
Dat woord betekent niet alleen dat er geen oorlog is. Het betekent vooral dat onze schuld voor God verdwenen is. Wij zijn vrijgesproken.
Zondige mensen zouden iedere dag met rechtsvervolging te maken hebben. Zij zouden, bij wijze van spreken, iedere dag voor de rechtbank moeten verschijnen.
Maar na Golgotha staan de zaken totaal anders!
Christenen zijn vrij!

5 mei 2018: we vieren drieënzeventig jaar vrijheid.
Maar menselijke vrijheid is, als je het goed bekijkt, eigenlijk heel fragiel. Wereldwijd zien we op allerlei plaatsen agressie. We horen oorlogstaal. Mensen gaan massaal de straat op om te protesteren tegen… – vult u maar in.
Hoezo vrijheid?

En als je persoonlijk wel heel vrijheid hebt is dat zeker geen garantie.
Neem nu dat verhaal over een liefhebbende oma. Zij krijgt een hartaanval. In een oogwenk wordt zij van de aarde weggenomen. De nabestaanden blijven verbijsterd achter.
U en ik weten het eigenlijk heel goed: de dood is en blijft de laatste vijand van het leven.
Hoezo vrijheid?

We vieren de vrijheid, vandaag en morgen.
Maar christenen vieren eerst en vooral christelijke vrijheid.
En eigenlijk vieren zij dat iedere dag.
Dat betekent: zij zijn vrijgesproken van schuld. En als zij na hun sterven in de hemel komen, horen zij hun Advocaat – de Here Jezus Christus – zeggen: ‘Voor hem en voor haar heb ik geleden. Hun zonden zijn weggedaan. Laat hen naar het feest gaan!’.
Die geloofszekerheid geeft nu al perspectief.

Paulus schrijft: “de hele wet wordt in één woord vervuld, namelijk hierin: U zult uw naaste ​liefhebben​ als uzelf”[3].
Wat is de ‘core business’ van christenen? En van Gereformeerde mensen? Antwoord: zij stralen levenslang liefde uit. Zij verwelkomen hun naasten: geniet maar mee van alles wat de Here geeft; ook in 2018!

Ach, wij weten het wel: er is nog veel verdriet.
En wat zijn er nog veel persoonlijke problemen!
Er is dus nog veel te doen.
Gereformeerden werken rustig verder. Relaxed. Op hun gemak. Zij blijven kalm. Want zij zijn voor eeuwig vrij!

Noten:
[1] Galaten 5:13 citeer ik achtereenvolgens uit de Herziene Statenvertaling-2010 en de Bijbel in Gewone Taal-2014.
[2] Zie http://christipedia.nl/Artikelen/G/Galatie ; geraadpleegd op woensdag 25 april 2018.
[3] Galaten 5:14.

19 april 2018

Beschermende kleding nodig

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Wees gewapend tegen de listen van de duivel!

Dat is een boodschap die, om het zo maar te zeggen, in ons leven voortdurend moet resoneren. In het dagelijks leven moet je van die boodschap steeds de echo horen.

De vraag is: geef ik in mijn leven alle eer aan God, of heeft de tegenstander van God mij eigenlijk in zijn greep?
Natuurlijk: u werkt voor uw bedrijf. En/of voor uw leidinggevende. Want u wilt graag dat de bazen van ‘uw’ bedrijf tevreden zijn.
Maar dat, beste lezer, is slechts een oppervlakkige taxatie van het bestaan. Er is meer dan het zoveelste klusje op een duffe donderdag.

Laat ik vandaag wijzen op 1 Johannes 3: “Hieraan zijn de ​kinderen​ van God en de ​kinderen​ van de ​duivel​ te herkennen. Ieder die de ​rechtvaardigheid​ niet doet, is niet uit God, evenmin als hij die zijn broeder niet liefheeft”[1].

De eerste brief van Johannes lijkt te zijn ontstaan “aan het eind van de eerste eeuw, of het begin van de tweede eeuw, in ieder geval later dan het Johannesevangelie. Waarschijnlijk is de tekst ontstaan in Klein-Azië, meer in het bijzonder in Efeze”.

In de brief benadrukt de schrijver vooral dat de menswording van Christus geen fabeltje is.
‘Wandel in het licht’, schrijft de bejaard geworden Johannes.
‘Blijf altijd in de sfeer van Gods liefde’ noteert hij erbij. Want dat is een zeker teken dat de God van hemel en aarde het in uw leven voor het zeggen heeft[2].

Kinderen van God zijn rechtvaardig.
Kinderen van God hebben elkaar lief.
Het is niet moeilijk om te bepalen aan welke kant zij staan.
Jezus maakt in Mattheüs 7 de vergelijking met een boom. Ik citeer: “Aan hun vruchten zult u hen herkennen. Men plukt toch geen druif van doornstruiken of ​vijgen​ van distels? Zo brengt iedere goede boom goede vruchten voort en een slechte boom brengt slechte vruchten voort. Een goede boom kan geen slechte vruchten voortbrengen en een slechte boom kan geen goede vruchten voortbrengen. Iedere boom die geen goede vrucht voortbrengt, wordt omgehakt en in het vuur geworpen. Zo zult u hen dus aan hun vruchten herkennen”[3].

In feite zijn alle mensen op deze wereld te verdelen in twee massa’s mensen.
Denk in dit verband maar aan een stuk bouwland.
Mattheüs 13 brengt ons naar zo’n akker toe. Dat gaat als volgt: “De ​akker​ is de wereld, het goede ​zaad​ zijn de ​kinderen​ van het Koninkrijk en het onkruid zijn de ​kinderen​ van de boze. De vijand die het ​gezaaid​ heeft, is de ​duivel; de oogst is de voleinding van de wereld en de maaiers zijn ​engelen”[4].

Waar leef je uit?
Wat is de oorsprong van uw gedachten?
Welk doel wil je met uw gedachten bereiken?
Waar moet het met u naar toe?
Het is belangrijk om dat helder voor ogen te hebben!
Johannes beschrijft in zijn evangelie hoe Jezus laat zien dat menselijke gedachten zomaar kunnen inspelen op duivelse bedoelingen.
De Joden behoren vanouds bij het volk van God. Maar in Johannes 8 blijkt dat diezelfde Joden niet geloven dat Jezus Christus hun Zaligmaker is. Zij geloven niet dat Jezus uit de hemel komt. De conclusie is hard en duidelijk: die Joden horen dus bij de duivel. “Als God uw Vader was, zou u Mij ​liefhebben; want Ik ben van God uitgegaan en gekomen. Want Ik ben ook niet uit Mijzelf gekomen, maar Hij heeft Mij gezonden. Waarom begrijpt u niet wat Ik zeg? Omdat u Mijn woord niet kunt horen. U bent uit uw vader de ​duivel, en wilt de begeerten van uw vader doen; die was een mensenmoordenaar van het begin af, en staat niet in de waarheid, want er is in hem geen waarheid”[5].
Dus:
zonder dat zij het helemaal beseffen behoren de Joden bij het kamp van de duivel.
Dus:
als we met z’n allen niet steeds voor ogen houden dat Jezus Christus onze Redder is, staan wij in een oogwenk in de divisie van de duivel.
Wij worden ertoe opgeroepen om een duidelijke keuze te maken. Als wij dat niet doen, zet satanische trekkracht ons zonder pardon in de verkeerde sectie.

Er zijn momenten waarop alle maskers bij de duivel af gaan.
Dan moet je heel duidelijk maken waar je staat.
Dat moet Paulus doen in Handelingen 13.
Leest u maar even mee: “En toen zij het eiland doorgegaan waren tot ​Pafos​ toe, troffen zij een zekere ​tovenaar​ aan, een valse ​profeet, een ​Jood​ van wie de naam Barjezus was. Hij hoorde bij de stadhouder Sergius ​Paulus, een verstandig man. Die riep ​Barnabas​ en ​Saulus​ bij zich en verlangde ernaar het Woord van God te horen.
Maar Elymas, de ​tovenaar​ (want zo wordt zijn naam vertaald), ging tegen hen in en probeerde de stadhouder van het geloof af te houden. Maar ​Saulus​ (die ook ​Paulus​ genoemd wordt), vervuld met de ​Heilige​ Geest, keek hem doordringend aan, en zei: O duivelskind, vol van alle bedrog en van alle sluwheid, vijand van alle ​gerechtigheid, zult u er niet mee ophouden de rechte ​wegen​ van de Heere te verdraaien?”[6].
Het moet altijd duidelijk zijn dat je bij de militia Christi – de krijgsmacht van God – behoort!

De duivel is volop actief.
Wie Gods Woord leest en daarna in de wereld rondkijkt, ziet dat al heel gauw. Soms is de intentie van de duivel duidelijk. Op andere momenten opereert de satan, de duivel dus, veel geniepiger. Maar voordat je ’t weet word je aangevallen. In de rug, ook nog.
Doe dus vooral de beschermende kleding van Gods Woord aan!

Noten:
[1] 1 Johannes 3:10.
[2] Zie voor het bovenstaande https://nl.wikipedia.org/wiki/Eerste_brief_van_Johannes en https://christipedia.miraheze.org/wiki/Eerste_brief_van_Johannes ; geraadpleegd op donderdag 12 april 2018.
[3] Mattheüs 7:16-20.
[4] Mattheüs 13:38 en 39.
[5] Johannes 8:42, 43 en 44 a.
[6] Handelingen 13:6-10.

13 april 2018

Uitblinken in de liefde vooral

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

De wereld is oneerlijk.

Natuurlijk is het bovenstaande overdreven. Want er zijn ook nog heel integere mensen. Maar wij kunnen er niet omheen: er is veel list en bedrog.

Niet zo lang geleden was het in het nieuws: “De Nederlandse advocaat Alex van der Zwaan is in de Verenigde Staten veroordeeld tot dertig dagen cel. Ook moet hij een boete betalen van ruim 16.000 euro. Hij is schuldig bevonden aan liegen tegen speciaal aanklager Robert Mueller, die onderzoek doet naar Russische bemoeienis met de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Hij had daarvoor zes maanden cel kunnen krijgen”[1].
Einde citaat.
De advocaat heeft relaties met diverse invloed mensen uit Rusland. Van der Zwaan heeft in de zaak een bijrol. Maar hij is wel de eerste die veroordeeld is.

Liegen, bedriegen, misleiden: de wereld is er vol van.
We zien dat in het klein. Maar ook in het groot.

Wat staat de kerk in die samenleving te doen?

De Here leert ons in Romeinen 12: “Laat de ​liefde​ ongeveinsd zijn. Heb een afkeer van het kwade en houd vast aan het goede”[2].
Het is belangrijk om die door de Heilige Geest geïnspireerde woorden van de apostel Paulus in praktijk te brengen. In onze enerverende maatschappij rennen we onszelf zomaar voorbij. Wij hebben het niet zomaar druk. Nee, wij zijn druk-druk-druk. Kortom: driewerf druk.
De Geest van God zet ons in Romeinen 12 op de rem.
En Hij zegt: concentreer je op de juiste dingen!

“Ga elkaar voor in eerbetoon”, staat even verder[3]. Met andere woorden: houdt elkaars reputatie hoog!
IJver en inzet, levende hoop op Gods beloften, geduld in tegenspoed, diaconaat, gastvrijheid… – er komt in dit hoofdstuk van alles langs.
Onderlinge liefde is een groot goed in de kerk!
Wij hebben al gauw de neiging om enigszins zakelijk te zijn. Een beetje kortaf, soms. Wij regelen de dingen zo doelmatig mogelijk, want wij hebben nog meer te doen.
Jazeker, de onstuimigheid van de eenentwintigste samenleving heeft ook invloed op ons.

Daarbij staat één ding bovenaan – eerlijkheid en integriteit: daarin moeten kerkmensen vooropgaan!

In dit verband citeer ik graag de Amsterdamse predikant J.C. Sikkel (1855-1920) die in een studie over de brief aan de Romeinen eens schreef: “De beoefening der liefde is altoos en in alles de roeping der geloovigen. God is liefde, en de liefde is de vervulling der Wet; wij moeten God liefhebben boven alles en onzen naaste als onszelf. De liefde is de hoogste inhoud van het menschelijk leven en daarom de hoogste eisch voor het menschenleven. Zoo moeten dan de geloovigen onder de menschen uitblinken in de liefde vooral. Hieraan zal de wereld erkennen, dat zij discipelen van den Heere Jezus Christus zijn, zoo zij liefde hebben onder elkander”.
En:
“Deze liefde moet inhouden onderlinge wederkeerige waardeering, hoogschatting en vereering. Met eere, in vereering en eerbetoon, moeten zij de één den ander voorgaan, hierin wedijveren, en elkaar hierin ten voorbeeld zijn”[4].

Uitblinken in de liefde vooral – voordat wij ’t weten zijn wij dat verleerd. Waar mensen bij elkaar zijn, is zomaar wrijving. Misverstand. Controverse en disharmonie.
En laten wij maar eerlijk zijn: in het kerkelijk leven zien we dat overal en nergens.

Laten wij bij dit alles niet vergeten dat de liefde van Romeinen 12 terug te voeren is op de kern van Paulus’ brief aan de Romeinen.
Die kern vinden we terug in hoofdstuk 1: “Want ik schaam mij niet voor het ​Evangelie​ van ​Christus, want het is een kracht van God tot zaligheid voor ieder die gelooft, eerst voor de ​Jood, en ook voor de Griek. Want de ​gerechtigheid​ van God wordt daarin geopenbaard uit geloof tot geloof, zoals geschreven is: Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven”[5].
De blijde Boodschap van Christus’ opstanding geeft perspectief in het leven. De Heiland heeft betaald voor onze zonden.
Daarom is er altijd een nieuw begin. Wij mogen elke dag een nieuwe start maken. In de kerk hebben we daar sinds jaar en dag een prachtige term voor. Wij noemen dat: dagelijkse bekering.
Als het met die betoning van liefde weer eens mislukt is…
Als ons goed bedoelde liefdebetoon weer eens helemaal verkeerd begrepen is…
Als onze liefde voor de zoveelste keer stukloopt op onwil en woede…
dan mogen wij bedenken: morgen is er, zo de Here wil, een nieuwe dag. Met nieuwe kansen om de uit ons geloof voortkomende liefde in de praktijk van het leven te laten zien!

Intussen kunnen wij zeggen: wij zijn Alex van der Zwaan niet. En: wij liegen en bedriegen de boel niet.
Even zo goed weten wij heel goed dat de nieuwe mens in ons moet opstaan.
En dat kan ook.
Niet omdat wij zelf zo stoer zijn, maar omdat Gods Heilige Geest ons vernieuwt. Pas dan kunnen wij iets van blijdschap laten zien. Om het met de Heidelbergse Catechismus te zeggen: “hartelijke vreugde in God door Christus en lust en liefde om naar de wil van God in alle goede werken te leven”[6].

De wereld is oneerlijk.
Jazeker, dat is waar.
Maar juist in die wereld wordt, als het goed is, de antithese, de tegenstelling zichtbaar!

Noten:
[1] Geciteerd van https://nos.nl/artikel/2225635-advocaat-van-der-zwaan-cel-in-voor-liegen-in-trump-ruslandonderzoek.html ; geraadpleegd op woensdag 4 april 2018.
[2] Romeinen 12:9.
[3] Romeinen 12:10.
[4] J.C. Sikkel, “Romeinen – derde stuk”. – p. 57.
[5] Romeinen 1:16 en 17.
[6] Heidelbergse Catechismus – Zondag 33, antwoord 90.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.