gereformeerd leven in nederland

14 januari 2020

Als door vuur heen

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

De bosbranden in Australië leverden al talloze verbijsterende beelden op. Het vuur lijkt niet te stoppen. Vele Australiërs zijn hun huis kwijt. Sommige dorpen zijn compleet platgebrand. Van de aardbodem verdwenen. Zou “de dag waarop de hemelen, door vuur aangestoken, zullen vergaan en de elementen brandend zullen wegsmelten” er ongeveer zo uitzien, en dan in het groot?[1]
De beelden zijn zo nu en dan beangstigend. Hoe zouden wij reageren als het in onze omgeving zou gebeuren?
Het ziet er bij tijd en wijle bijna apocalyptisch uit.
Hoe moet dat toch verder?

Laten we maar meeleven met de Australiërs. En laten we voor hen bidden. Opdat zij de spanning aan kunnen, hoop houden en de spankracht kunnen opbrengen om huizen, ja heel hun bestaan, opnieuw op te bouwen.
Dat zal beslist niet makkelijk wezen. Maar met Goddelijke hulp en bijstand zal het mogelijk blijken te zijn.
Juist als de God van hemel en aarde onze levens kortwiekt, mogen en moeten wij bij Hem schuilen. Immers – Hij is de Enige die overblijft. Hij is Degene die Zijn kinderen van diepe ellende naar grote en eeuwigdurende heerlijkheid brengt!
Onze God heeft ook gekochte kinderen die in Australië wonen. Laten wij de Here vragen om juist ook bij hen het vertrouwen op hun Redder levend te houden!

Het kan geen kwaad om de bovenstaande woorden van troost en bemoediging eens op te schrijven.
Reeds van d’ allervroegste tijden werd Gods Woord opgeschreven en doorgegeven, zodat latere generaties zich ook tot hun Heer zouden wenden.
Denk bijvoorbeeld aan Exodus 34 waar de Here tegen Mozes zegt: “Schrijf deze woorden voor uzelf op, want op grond van deze woorden heb Ik een ​verbond​ met u en met Israël gesloten”[2].
En aan Deuteronomium 11: “En leer ze aan uw ​kinderen​ door erover te spreken als u in uw huis zit en als u over de weg gaat, als u neerligt en als u opstaat; en schrijf ze op de deurposten van uw ​huis​ en op uw ​poorten, opdat uw dagen en de dagen van uw ​kinderen​ in het land waarvan de HEERE uw vaderen gezworen heeft het hun te geven, zo talrijk worden als de dagen dat de hemel boven de aarde staat”[3].

Zo leert de Here ons gelovig naar het verleden te kijken.
Zo leert de Here ons gelovig een blik te werpen op de maatschappij van de eenentwintigste eeuw.
Zo leert de Here ons gelovig de toekomst tegemoet te gaan.

In dat kader is het goed om ook een ogenblik in Openbaring 1 te gaan lezen.

In Openbaring 1 geeft de Here God een aantal keren de dienstorder: schrijf op!
“Wat u ziet, schrijf dat op een ​boekrol​ en stuur het aan de zeven ​gemeenten​ die in Asia zijn: naar ​Efeze, naar ​Smyrna, naar Pergamum, naar Thyatira, naar Sardes, naar ​Filadelphia​ en naar ​Laodicea”[4].
En:
“Schrijf nu op wat u hebt gezien, en wat is, en wat hierna zal geschieden”[5].
De kerk moet dus weten wat er gebeuren gaat. De kerk dient terdege kennis te nemen van de kerkgeschiedenis. De kerk moet kunnen onderscheiden wat wezenlijk is.
Om met een bekend gezang te spreken:
“De kerk van alle tijden
kent slechts één vaste grond:
’t is Christus, die door lijden
zijn volk aan Zich verbond”[6].

Dat mag men in Australië weten.
Ja, overal ter wereld moet dat Evangelie klinken!

Dat wil niet zeggen dat het leven altijd prettig en ongecompliceerd is.
Dat wil niet zeggen dat het leven altijd feestelijk, speels en uitgelaten is.
Daar weten wij allemaal wel iets van.

In Openbaring 3 spreekt God Zelf over vuur.
“Ik raad u aan dat u van Mij goud koopt, gelouterd door het vuur, opdat u rijk wordt, en witte ​kleren”[7]. Er is, met andere woorden, echt geloof nodig. Geloof dat recht uit het hart komt. Geloof dat oprecht is, en levend blijft in moeilijke omstandigheden.

In Openbaring 8 lezen we over een engel die vuur op de aarde gooit: “En de ​engel​ nam het wierookvat en vulde dat met het vuur van het ​altaar​ en wierp het op de aarde, en er kwamen stemmen, donderslagen, bliksemstralen en een aardbeving”[8]. Het oordeel van God komt over de wereld.

Ja, het vuur zien we in de Openbaring van Johannes vaak branden.
Het brandt voor de laatste keer in Openbaring 21: “Maar wat betreft de lafhartigen, ongelovigen, verfoeilijken, moordenaars, ontuchtplegers, tovenaars, afgodendienaars en alle leugenaars: hun deel is in de poel die van vuur en zwavel brandt. Dit is de tweede dood”[9].
Daar loopt het op uit.

Het continent Australië maakt kennis met alles vernietigend vuur. Maar wie de Bijbel leest, weet: dit is nog maar het begin. Er komt nog veel meer aan!

In Openbaring 1 luidt de dienstorder: schrijf op! De waarnemingen van Johannes moeten worden vastgelegd ten behoeve van alle latere generaties. Johannes dient ervoor te zorgen dat de grote lijnen van verleden, heden en toekomst worden beschreven.
De details van de wereldgeschiedenis komen niet aan de orde. Maar het moet aan het volk van alle tijden duidelijk worden wat doel en zin van het aardse leven zijn, en waar het op uit zal lopen.
Een exegeet noteert: “Het schrijfbevel klinkt voordat er ook maar iets gezien is (…) Het opgeschrevene zal als een boek(rol) verzonden moeten worden. Elke gemeente krijgt de apocalyps als één brief, die naar toenmalig gebruik (…) in zevenvoud verzonden zal zijn naar de zeven gemeenten”[10].

Ook Gods volk van de eenentwintigste eeuw moet die brief van God lezen.
Nog altijd staat het in onze Bijbels: schrijf op!
Nog altijd is het adagium voor de kerk: geef het door!
De kerkmensen mogen het weten: wij worden gered. Als door vuur heen, maar toch.
Laten we dus Psalm 3 maar zingen:
“Ik zal vol nieuwe moed,
daar mij zijn hand behoedt,
tienduizenden niet vrezen.
Al word ik opgejaagd,
van elke kant belaagd,
de HEER zal met mij wezen”[11].

Dat geldt in Australië.
Dat geldt in Nederland.
Dat geldt voor de kerk van alle tijden en plaatsen.

Noten:
[1] Zie 2 Petrus 3:12.
[2] Exodus 34:27.
[3] Deuteronomium 11:19, 20 en 21.
[4] Openbaring 1:11 b.
[5] Openbaring 1:19.
[6] Gezang 32:1 – Gereformeerd Kerkboek-1986.
[7] Openbaring 3:18 a.
[8] Openbaring 8:5.
[9] Openbaring 21:8.
[10] Dr. H.R. van de Kamp, “Openbaring – Profetie vanaf Patmos”. – Kampen: Kok, © 2000. – p. 76 en 77.
[11] Dit zijn de laatste regels van Psalm 3:2 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.

22 november 2019

Triomf

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

De uitverkiezing?
Daarover is geen twijfel mogelijk!
Er is geen mens die daar tussen komt!

Wij hoeven er niet omheen te draaien: door God uitgekozen mensen hebben een bijzondere positie in de wereld. Dat blijkt onder meer in het laatste Bijbelboek, de Openbaring van Johannes. Leest u maar mee: “…maar het Lam – want Heere der heren is Hij en ​Koning​ der koningen – zal hen overwinnen, en zij die samen met Hem zijn, geroepenen, uitverkorenen en gelovigen”[1].
Eén ding is duidelijk: Babylon valt, Christus overwint.

Wij lezen in Openbaring 17 over tien hoorns. Dat zijn tien kroonprinsen met hun volksgenoten. Die tien kroonprinsen zijn nog geen koning. Maar binnenkort zullen zij wel koning worden. Zij vertegenwoordigen dan de koningen van de aarde. Al die koningen verzamelen zich – om met Openbaring 16 te spreken – voor de ​oorlog​ van de grote dag van de almachtige God[2].
Echter – vervolgens gebeurt er iets heel bijzonders. Die kroonprinsen worden dus koningen. Maar als zij dat eenmaal zijn, dragen zij hun macht over aan het beest. Zij leveren al hun macht in. Met z’n allen vormen ze één grote coalitie tegen de God van hemel en aarde!
Een exegeet schrijft: “Johannes typeert de vazallen van het beest met een term –mia gnoomè– die in de politieke wereld van zijn dagen vertrouwd was en aangeeft hoe voorheen concurrerende machten tot een gemeenschappelijk standpunt komen na veel wikken wegen als vooronderstelling van gemeenschappelijk handelen (…). Ze delen dezelfde vijandschap tegen Christus en de zijnen en dat geeft de doorslag”[3].
De haat van de wereld is compleet!
Christus wordt met die haat geconfronteerd. Zijn kerk krijgt met diezelfde felle tegenstand te maken. En nu keren de vijandschap en de weerzin zich tegen Gods Gezalfde.
Het is de stijl van Psalm 2:
“De koningen van de aarde stellen zich op
en de vorsten spannen samen
tegen de HEERE en tegen Zijn ​Gezalfde:
Laten wij Hun banden verscheuren
en Hun touwen van ons werpen!”[4].
En van Ezechiël 38: “U zult als een wolk optrekken tegen Mijn volk Israël om het land te bedekken. Het zal gebeuren in later tijd. Dan zal Ik u over Mijn land doen komen, zodat de heidenvolken Mij kennen, wanneer Ik door u, Gog, voor hun ogen ​geheiligd​ word”[5]. Aan het einde van de tijd zullen alle volken van de aarde begrijpen wie Gog is. Alle volken zullen het doorzien: God is veel machtiger dan Gog. Vergeleken bij God stelt Gog niets voor![6]

De Koning zal overwinnen, proclameert Openbaring 17.
In Openbaring 19 wordt dat levendig beschreven.
“En ik zag de hemel geopend, en zie, een wit paard, en Hij Die daarop zat, werd getrouw en waarachtig genoemd. En Hij oordeelt en voert ​oorlog​ in ​gerechtigheid. En Zijn ogen waren als een vuurvlam en op Zijn hoofd waren vele diademen. Hij had een Naam, die opgeschreven was, en die niemand kent dan Hijzelf. En Hij was bekleed met een in bloed gedoopt ​bovenkleed, en Zijn Naam luidt: Het Woord van God. En de legers in de hemel volgden Hem op witte paarden, gekleed in fijn ​linnen, wit en smetteloos. En uit Zijn mond kwam een scherp ​zwaard, opdat Hij daarmee de heidenvolken zou slaan. En Hij zal hen hoeden met een ijzeren staf”[7].
Even verder staat te lezen: “En ik zag het beest en de koningen van de aarde en hun legers bijeenverzameld om ​oorlog​ te voeren tegen Hem Die op het paard zat, en tegen Zijn ​leger. En het beest werd gegrepen, en met hem de valse ​profeet, die in zijn tegenwoordigheid de tekenen gedaan had, waardoor hij hen misleid had die het merkteken van het beest ontvangen hadden en die zijn beeld aanbeden hadden. Deze twee werden levend geworpen in de poel van vuur, die van zwavel brandt. En de overigen werden gedood met het ​zwaard​ van Hem Die op het paard zat, namelijk het ​zwaard dat uit Zijn mond kwam. En alle vogels werden verzadigd met hun vlees”[8].
Van heel die coalitie blijft geen snipper over!
De conclusie moet hard en duidelijk wezen: de restjes van die coalitie worden gedumpt in het dierenrijk, en aldaar vlot weggewerkt!

Wij leven in een tijd waarin allerlei negatieve berichten op onze bureaus worden geplaceerd.
Men zegt: er komt een recessie aan!
“De belangrijkste seinen voor de Nederlandse economie staan niet meer op groen, maar op oranje. Dat is de inschatting van elf Nederlandse economen. De NOS deed een rondgang voor de nieuwe economische podcast POEN. De meeste economen achten een kans op een recessie, waarbij de economie twee kwartalen -of meer- achter elkaar krimpt, steeds groter. Volgens sommigen komt die al in de loop van volgend jaar of aan het begin van 2021”[9].
Men zegt: de vergrijzing in ons land leidt tot vermindering van koopkracht.
“De vergrijzing hakt er de komende jaren flink in, blijkt uit een voorspelling van het Centraal Planbureau. Doordat Nederlanders gemiddeld ouder worden, zijn er minder mensen die het geld verdienen en worden werken en zorg en pensioen duurder.
De economische groei daalt daardoor in de komende jaren bij ongewijzigd beleid naar 1,1 procent, schrijft het Centraal Planbureau in zijn middellangetermijnvoorspelling voor 2022-2025. Nu groeit de economie nog met 1,8 procent, wat ook al wat lager is dan in de afgelopen jaren.
De koopkrachtgroei loopt in de jaren 2022-2025 terug naar nul: mensen kunnen dus gemiddeld niet meer kopen”. (…). “In de volgende kabinetsperiode neemt voor het eerst de bevolking in de leeftijdscategorie 15 tot 74 jaar af en stijgt het aantal ouderen. De collectieve zorgkosten nemen jaarlijks met 2,7 procent toe. Die stijgen naar 100 miljard euro in 2025, een kwart meer dan nu”[10].
Een ras-pessimist zou kunnen denken: hoe moet dit nu verder?

Wij worden overspoeld met nieuws.
Als het niet van de NOS is, dan is het wel van CNN. Of van de diverse kranten. Of van de zogeheten sociale media -die soms knap asociaal zijn!-. En voor wij ’t weten verkijken wij ons op de wereld. Wij vergapen ons aan de televisie. Met diep leedwezen luisteren wij naar vele, vele verhalen van mensen die allerlei moeilijkheden hebben. Wij schudden ons hoofd. En wij denken of zeggen: wij moeten iets aan al die misstanden doen.
Gods Woord leert ons echter ons vooral te concentreren op de strijd tussen het Lam en het beest.
En de kerk mag het blijven belijden: de triomf komt!

Noten:
[1] Openbaring 17:14.
[2] Zie Openbaring 16:14.
[3] Citaat uit: Dr. H.R. van de Kamp, “Openbaring – Profetie vanaf Patmos”. – Kampen: Kok, © 2000. – p. 392.
[4] Psalm 2:2 en 3.
[5] Ezechiël 38:16.
[6] Zie hierover de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Ezechiël 38:16.
[7] Openbaring 17:11-15 a.
[8] Openbaring 17:19, 20 en 21.
[9] Geciteerd van https://nos.nl/artikel/2310081-economen-zien-signalen-van-naderende-recessie-wellicht-eind-volgend-jaar.html ; geraadpleegd op dinsdag 19 november 2019.
[10] Geciteerd van https://nos.nl/artikel/2310961-cpb-koopkracht-groeit-na-2022-niet-meer-door-vergrijzing.html ; geraadpleegd op dinsdag 19 november 2019.

8 november 2019

Openbaring 3 en de (her)schepping

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

“Dit zegt de ​Amen, de getrouwe en waarachtige Getuige, het begin van Gods schepping”.
Dat is in Openbaring 3 de opening van een brief aan de gemeente in Laodicea[1].

Daar gebeurt iets opvallends.
De geschiedenis van de schepping staat in het begin van de Bijbel, in het boek Genesis.
Maar in het laatste Bijbelboek – de Openbaring van Johannes – wordt teruggegrepen op die schepping van Genesis 1 tot en met 3. En er wordt bij gezegd: vóórdat de wereld geschapen werd was Jezus Christus er al. De Heiland der wereld was, om zo te zeggen, volop in beweging. Aan activiteit geen gebrek!

De kerk van Laodicea staat bekend om haar lauwheid. De kerk is, meent zijzelf, geestelijk rijk. Intussen is de Heiland uit beeld. De Here God maakt zichtbaar wat er van de kerk geworden is. En Hij toont Wie Hij is gebleven.
Hij is de Amen – dat betekent: Hij heeft het laatste Woord.
Hij proclameert de rechten die God in de wereld heeft.
Onze Here Jezus Christus verandert nooit. Permanent toont Hij hoe de nieuwe schepping er uit moet zien. Om met Colossenzen 1 te spreken: “Want het heeft de Vader behaagd dat in Hem heel de volheid wonen zou, en dat Hij door Hem alle dingen met Zichzelf verzoenen zou, door ​vrede​ te maken door het bloed van Zijn ​kruis, ja door Hem, zowel de dingen die op de aarde zijn als de dingen die in de hemelen zijn”[2].

Over Laodicea valt heel wat te zeggen. Net als over de andere zes gemeenten die in Openbaring 2 en 3 een brief krijgen. Maar terecht merkt iemand op: “Eigenlijk gaan deze zeven proclamaties niet in de eerste plaats over hoe verkeerd die gemeenten het allemaal doen. Maar ze gaan eigenlijk over Jezus. Over wat Hij wil doen voor zijn gemeente.
Jezus waakt over zijn gemeente. Daarom stelt Hij ons soms onder kritiek, roept ons op om ons te bekeren. Want Hij heeft zijn gemeente lief.
Wie een oor heeft, die hore, wat de Geest tot de gemeenten zegt”[3].

Jezus Christus, onze Heiland, staat centraal. Hij is “het begin van de schepping”. Hij is de Oprichter en de Inrichter van de aarde. Hij is de Schepper van kleine en grote mensen, van kleine en grote dieren, van bloemen, planten… Hij heeft alle mogelijkheden om Hem optimaal te dienen in de schepping gelegd. Het is aan de mens om die te vinden. Dat gaat niet makkelijk. De ontwikkelingen gaan soms buitengewoon traag. Geen wonder – de zonde heeft ons in de slavernij gebracht[4].
De mens moet opnieuw geboren worden om dienst te kunnen verrichten in optima forma. Jezus Christus is het begin van de schepping.
En Hij maakt een nieuwe start. Een geheel nieuw begin. Hij roept ons allen op om ons naar Hem toe te keren!

Dat nieuwe begin bewerkstelligt onze Heiland Zelf.
Paulus schrijft daar in 2 Corinthiërs 5 over: “En Hij is voor allen gestorven, opdat zij die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem Die voor hen gestorven en ​opgewekt​ is. Zo kennen wij vanaf nu niemand naar het vlees; en al hebben wij ​Christus​ naar het vlees gekend, dan kennen wij Hem nu zo niet meer. Daarom, als iemand in ​Christus​ is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden”[5].
En in hoofdstuk 6 van de brief aan de Galaten noteert hij: “In ​Christus​ Jezus heeft niet het ​besneden​ zijn enige kracht, en ook niet het onbesneden zijn, maar wel dat we een nieuwe schepping zijn”[6].

In de evolutie ontwikkelt men voortdurend. Maar Jezus Christus begint helemaal opnieuw.
In de evolutie overleeft de sterkste, zeggen ze. Maar de Heiland van de kerk doet dat precies andersom. Dat wijst Paulus aan in 2 Corinthiërs 12: “Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn ​genade​ is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht. Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van ​Christus​ in mij komt wonen”[7]. Jezus Christus heeft juist het oog op het kwetsbaarste. De breekbare mens – die heeft Zijn aandacht.

In Openbaring 21 kunnen wij lezen: “En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan. En de zee was er niet meer”[8].
En:
“…de eerste dingen zijn voorbijgegaan. En Hij Die op de troon zit, zei: Zie, Ik maak alle dingen nieuw. En Hij zei tegen mij: Schrijf, want deze woorden zijn waarachtig en betrouwbaar. En Hij zei tegen mij: Het is geschied. Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde”[9].
Dus:
* het moment van het begin van de schepping is exact bepaald
* onze goede God kent ook het precieze ogenblik van het einde.
Hoezo evolutie?
Iemand noteert hierbij: “In Openbaring 21 lezen we over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde die God zal maken. Zal God daar honderden miljoenen jaren voor nodig hebben? Zeker niet! Zoals Hij ooit sprak en het was er, op dezelfde dag, zoals de Bijbel zegt, zo zal Hij op een dag ook spreken en zal de nieuwe hemel en de nieuwe aarde er zijn. Dan zal Hij opnieuw kunnen zeggen, evenals in Genesis 1:31: ‘En zie, het is zeer goed’. Wat zal het heerlijk zijn om daar voor altijd te mogen zijn, in de directe nabijheid van de Heere Jezus, om voor altijd Hem te mogen loven en prijzen”[10].
Waarvan akte!

Noten:
[1] Openbaring 3:14.
[2] Colossenzen 1:19 en 20.
[3] Geciteerd van http://home.solcon.nl/voorde/Preken/Openbaring%203_14-22.html ; geraadpleegd op zaterdag 2 november 2019.
[4] De term ‘slavernij van de zonde’ vinden wij in artikel 24 van de Nederlandse Geloofsbelijdenis.
[5] 2 Corinthiërs 5:15, 16 en 17.
[6] Galaten 6:15.
[7] 2 Corinthiërs 12:9.
[8] Openbaring 21:1.
[9] Openbaring 21:4, 5 en 6.
[10] Geciteerd van https://www.dirkvangenderen.nl/2015/10/09/strijd-om-de-schepping/ ; geraadpleegd op zaterdag 2 november 2019.

7 augustus 2019

Wapens hebben niet het laatste woord

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

“Het wapenverdrag dat Europa veiliger maakte is definitief dood”. Aldus kopt de NOS op vrijdag 2 augustus 2019.
En daaronder staat onder meer: “De Koude Oorlog is al lang voorbij, maar de raketten die ruim 30 jaar in de ban waren, kunnen weer ingezet worden. Want het Amerikaans-Russisch akkoord tegen korte- en middellangeafstandsraketten – het INF-verdrag – is vanaf vandaag definitief dood”.
En:
“Het verdrag was aan vernieuwing toe, zegt defensiedeskundige Ko Colijn van het Clingendael Instituut. ‘Sinds 2006 was het niet meer van deze tijd. Het verdrag legde Amerika en Rusland beperkingen op, maar andere landen niet’. En dat was vooral Rusland een doorn in het oog, want het waren juist aangrenzende en dichtbijgelegen landen die een eigen arsenaal van korte- en middellangeafstandsraketten opbouwden – zoals China, Turkije en Iran”.
En:
“Bovendien is het verdrag ook door nieuwe technologie achterhaald geraakt, schrijft Colijn, want ‘zee- en luchtwapens vallen er buiten en zijn inmiddels even bedreigend als op land gestationeerde wapens’. Hij voegt eraan toe dat ‘over een jaar of tien elke plek op aarde op elke manier supersnel en ongehinderd aangevallen kan worden’”.

Het is, zou men kunnen uitroepen, toch treurig dat het mensdom afspraken maken moet over het gebruik van wapens!
Kan men zich niet rustig en vredelievend opstellen? Daar wordt de wereld toch beter en evenwichtiger van?
Enige tijd geleden stond in het Nederlands Dagblad een ouderenportret van een man uit Valthermond die met een peinzende blik sprak: “Als alle mensen waren zoals ik, was er geen oorlog”. Dat was een gedachte die vroeger bij de man opgekomen was. Nu vindt hij het een rare gedachte, zegt hij. Maar de oude man spreekt ook onomwonden uit: “… ik wilde zelf niet dood, en ik schiet zelf ook niet graag iemand anders dood”[1].

Dat laatste klinkt buitengewoon rustgevend. Alsof de wereld op slag kalmeert als iedereen vreedzaam onder een lommerrijke boom gaat zitten.
Het Woord van God helpt ons ruw uit de droom.
Leest u maar mee in Genesis 49: “Simeon​ en ​Levi​ zijn broers, hun wapens zijn werktuigen van geweld. Laat mijn ziel niet in hun geheim overleg komen, en mijn ​eer​ niet aan hun bijeenkomst deelnemen; want in hun woede hebben zij mannen doodgeslagen; en in hun moedwil hebben zij runderen de pezen doorgesneden. Vervloekt zij hun woede, want die is hevig, en hun verbolgenheid, want die is hard”[2].
Deze typeringen zijn van vader Jakob. En men hoort bijna de onuitgesproken vraag: zijn dit mijn kinderen? Zit dit geweld in mijn nageslacht?

Een exegeet noteert bij deze verzen: “Jakob kan zich met hun beraadslagingen en vergaderingen niet verenigen en distantieert zich hier volkomen van. Want, zegt hij, in hun toorn vermoordden zij mensen en moedwillig verminken ze ossen (…). Vanwege hun grimmige woede en hun wrede razernij ontvangen zij van Jakob geen zegen, maar een vloek over hun woede. Het resultaat is: ‘Ik zal hen over Jakob verdelen, hen over Israël verspreiden’ (…). De woorden klinken als een woord van de HERE, wat wijst op Jakobs profetische rol hier. Simeon en Levi zullen vanwege hun greep naar het landbezit van Sichem in het beloofde land geen eigen stamgebied bezitten. Van de Levieten weten we dat zij na de landinname verstrooid woonden over achtenveertig steden van Israël (…). Met Simeon is het anders gegaan. Hij kreeg als de kleinste stam geen afgegrensd stuk land, maar een aantal steden in het stamgebied van Juda, waarin hij van lieverlee is opgegaan (…). Hier is dus sprake van ‘verstrooien’ in de zin van ‘oplossen’”[3].

Iemand anders noteert: “Jakob vervloekt hun ongecontroleerde wilde woede die ze uitwerkten op een arrogante, buitenmaatse en laffe manier op de inwoners van Sichem”.
En:
Het is de wens van Jakob “dat Israël zijn woede niet laat uitmonden in hevige en harde gruweldaden. Hij veroordeelt de ongecontroleerde woede van zijn zonen Simeon en Levi die elkaar versterken in hun houding. Die twee samen zijn gevaarlijk. Blinde drift is iets dat niet kan in het beter land dat hen beloofd is”[4].

De conclusie is onontkoombaar – het benoemen van geweld wordt in de Bijbel niet geschuwd. Gelovige ouders en hun kinderen zijn niet allemaal heilige boontjes. En de God van het verbond laat dat heus niet over Zijn kant gaan!
Zeker, in eerste instantie lijkt het erop dat de Here zich niks van al het aards geweld aan trekt. Simeon en Levi worden niet door een onzichtbare Macht tegengehouden. De Verbondsgod geeft hen verantwoordelijkheid in het leven. Zij lopen niet aan een Goddelijke leiband.
Maar hun handelen heeft uiteindelijk zeker consequenties!

Intussen grijnst ons nog altijd die actuele vraag aan: het wapenverdrag dat Europa veiliger maakte is definitief dood – is er nog hoop, anno Domini 2019?
Antwoord: jazeker!
Want Jakob zegt ook: “De ​scepter​ zal van Juda niet wijken en evenmin de heersersstaf van tussen zijn voeten, totdat Silo komt, en Hem zullen de volken gehoorzamen”[5].

Jakob spreekt profetische woorden. Hij spreekt een zin uit waarvan hij de reikwijdte niet bevroeden kan.
Maar door de Bijbel heen klinkt de echo van Genesis 49.

De Here zegt in 1 Kronieken 22 tegen David: “Zie, een zoon zal u geboren worden; díe zal een man van rust zijn, want Ik zal hem rust geven van al zijn vijanden van rondom. Ja, ​Salomo​ zal zijn naam zijn, want Ik zal in zijn dagen ​vrede​ en stilte over Israël geven. Hij is het die voor Mijn Naam een ​huis​ zal bouwen, en hij is het die Mij tot een zoon zal zijn, en Ik hem tot een Vader. En Ik zal de ​troon​ van zijn koninkrijk tot in eeuwigheid over Israël bevestigen”[6].
Tot in eeuwigheid – ja, dat staat er. Dat wil zeggen: Salomo is in zekere zin maar een tussenpersoon. Er komt een Redder die groter is.
Dat is de Redder waarover Jesaja in hoofdstuk 49 zegt: “Het is te gering dat U voor Mij een Knecht zou zijn om op te richten de stammen van ​Jakob en om hen die van Israël gespaard werden, terug te brengen. Ik heb U ook gegeven tot een Licht voor de heidenvolken, om Mijn heil te zijn tot aan het einde der aarde. Zo zegt de HEERE, de Verlosser van Israël, zijn ​Heilige, tegen de verachte Ziel, tegen Hem van Wie het volk een afschuw heeft, tegen de Knecht van heersers: Koningen zullen het zien en opstaan, vorsten – zij zullen zich voor U neerbuigen, omwille van de HEERE, Die getrouw is, de ​Heilige​ van Israël, Die U ​verkozen​ heeft”[7].

Daarom kan de dichter van Psalm 87 ook zingen:
“Ik noem ​Rahab​ en ​Babel​ onder wie Mij kennen;
zie, de Filistijn en de Tyriër, met de Cusjiet:
die zijn daar geboren.
Van ​Sion​ wordt gezegd:
Man voor man is erin geboren.
De Allerhoogste Zelf doet haar standhouden.
De HEERE telt hen erbij,
wanneer Hij de volken opschrijft,
en zegt: Deze is daar geboren”[8].

Er wordt hard gewerkt aan een geheel vernieuwde hemel en een totaal vernieuwde aarde. Openbaring 21 zegt daarover: “En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan. En de zee was er niet meer”[9].
Alles wijst in Openbaring 21 op Jezus, onze Heiland. Onze aandacht wordt voortdurend geconcentreerd op het Lam en op het nieuwe Jeruzalem: “Ik zag geen ​tempel​ in haar, want de Heere, de almachtige God, is haar ​tempel, en het Lam. En de stad heeft de zon en de maan niet nodig om haar te beschijnen, want de heerlijkheid van God verlicht haar, en het Lam is haar ​lamp”[10].
En:
“Al wat ​onrein​ is, zal er niet inkomen, en ook niemand die zich bezighoudt met gruwelen en leugens, maar alleen zij die geschreven zijn in het ​boek​ des levens van het Lam”[11].

Het laatste wat wij in deze wereld horen is niet het knallen van allerlei wapentuig.
Met het sluiten van verdragen omtrent het gebruik van wapens is niet het laatste woord gezegd.
Want Christus zegt: “Ik ben de Alfa, en de Omega, het Begin en het Einde, de Eerste en de Laatste”![12]

Noten:
[1] In: Zomer, bijlage bij het Nederlands Dagblad, zaterdag 27 juli 2019, p. 20.
[2] Genesis 49:5, 6 en 7 a.
[3] Geciteerd van de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Genesis 49:1-7.
[4] Geciteerd van https://denieuwefilosoofvanoudenburg.wordpress.com/2018/05/14/het-gedrag-van-simeon-en-levi-werd-veroordeeld-door-israel/ ; geraadpleegd op vrijdag 2 augustus 2019.
[5] Genesis 49:10.
[6] 1 Kronieken 22:9 en 10.
[7] Jesaja 49:6 en 7.
[8] Psalm 87:4, 5 en 6.
[9] Openbaring 21:1.
[10] Openbaring 21:22 en 23.
[11] Openbaring 21:27.
[12] Openbaring 22:13.

1 augustus 2019

Overwinnaar van de wereldmachten

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

In bijkans heel de wereld heerst angst voor Iran.
Waarom eigenlijk?
In het kort komt het verhaal over de oorsprong van die angst op het volgende neer.

De start van het conflict ligt in 1953.
Iran is rijk aan olie. Maar die industrie is in die tijd grotendeels in handen van Groot-Brittannië.
Daar willen de Iraniërs verandering in brengen. Echter – de Britten verdienen aan de Iraanse olie en juichen de Iraanse ideeën dus geenszins toe.
De Britten vragen de Verenigde Staten om hen te helpen. De VS hebben daar wel oren naar. Het is de tijd van de Koude Oorlog. Men is bang dat Iran onder invloed van het communisme zal raken.
Er wordt een plan voor een staatsgreep gesmeed door de Britse geheime diensten en de Amerikaanse inlichtingendienst: de CIA. Uiteindelijk slaagt dat plan.
De macht van de sjah (koning) wordt weer hersteld en de ontwikkeling van een democratisch Iran komt tot stilstand.
Het Iraanse volk is boos. Men weet dat dit plan voor een groot deel van de Amerikanen komt; de woede daarover is groot. De sjah wordt gehaat. Hij is immers de man die door de VS aan de macht wordt geholpen en jarenlang steun, geld en wapens krijgt.
Aan het eind van de jaren ’70 van de vorige eeuw wordt de sjah verdreven. Het land wordt, onder leiding van ayatollah Khomeini, omgevormd tot een streng-islamitische staat.
De Iraniërs zijn vervolgens bang dat vanuit de VS opnieuw een staatsgreep zal worden gepleegd. Al met al wordt er jarenlang tussen Iran en de VS geruzied.
In 2015 wordt afgesproken dat Iran nooit kernwapens zal ontwikkelen of aanschaffen.
President Trump zegt dat akkoord in 2018 op. De Amerikaanse president meent dat Iran in het geheim kernwapens ontwikkelt. De leider der Amerikanen wenst te onderhandelen over een nieuw akkoord.
Iran trekt zich, als reactie daarop, gedeeltelijk terug uit het atoomakkoord.
Wat is er, anno 2019, nog van dat akkoord te redden? Daar wordt nu over gedelibereerd met landen als Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittannië, China en Rusland. Ook de Europese Unie spreekt een woordje mee[1].

Men begrijpt: dit is wereldmacht in het groot. Kan men in zo’n samenleving nog wel met de Heilige Schrift aankomen?
Jazeker, dat kan.

Laten wij elkaar op het Bijbelboek Openbaring wijzen.
Ergens werd de boodschap van dat boek treffend samengevat: “Openbaring is een gloedvolle schildering van Jezus Christus als de grote Overwinnaar”.
En:
“God is Heer van de gehele geschiedenis, Hij heeft de toekomst vast in handen. Jezus zal als overwinnaar op aarde terug keren en alle kwaad overwinnen. Ieder die Hem toebehoort zal met Hem in heerlijkheid mogen leven”.
En:
“Ondanks de verschillen van interpretatie is iedereen het eens over het doel van Openbaring. Het is ons gegeven ter bemoediging en om de discipelen van Jezus Christus te wijzen op de zekere eindoverwinning”[2].

Maar – als er een Overwinnaar is moet er ook strijd geleverd worden[3].
Welnu, in de hoofdstukken 4 tot en met 16 komen de oordelen van God over de aarde. De straffen die over de wereld gaan, zijn zeer bedreigend.
De wereldbevolking wordt gealarmeerd!

Wij lezen in hoofdstuk 8 over hagel en vuur, vermengd met bloed. Dat alles wordt op aarde gegooid. De gevolgen zijn verwoestend: een derde deel van de aarde gaat in vlammen op. Bomen en allerlei struiken verbranden ook. Een derde deel van de zee kleurt rood van de slachtoffers.
Een grote ster, die vlamt als een fakkel, ploft op de aarde neer. Die ster valt op rivieren en andere waterbronnen. Kortom – de drinkwatervoorziening is in gevaar!
Johannes ziet, ver boven zich, een arend vliegen. Hoog aan de hemel roept die vogel; iedereen kan die roep horen. Een ieder kan het nu weten: het onheil nadert![4]

In hoofdstuk 9 wordt de onderwereld actief.
Daar komen ontelbaar veel sprinkhanen vandaan. In die onderwereld zitten ook boze geesten gevangen. En de satan. En het beest.
Tot nog toe zat die onderwereld op slot. Niemand kon er in of uit. Maar dat gaat nu veranderen. De onderwereld gaat open. En van stonde aan is het duidelijk: daar heersen duisternis en satanische machten.

Wij lezen ook in hoofdstuk 9: “En tegen hen” – dat is: tegen die sprinkhanen – “werd gezegd dat ze geen schade mochten toebrengen aan het gras van de aarde, of welke groene plant of welke boom dan ook, maar alleen aan de mensen die het ​zegel​ van God niet op hun voorhoofd hadden”[5].

In de Openbaring van Johannes wordt het duidelijk: de wereldmachten staan tegenover de Machthebber die alles in handen heeft!

Veel burgers in Iran zijn teleurgesteld.
Iemand verklaart: “Ze voelen zich verraden door de EU. Je kan niet eerst een land met zoveel bijeenkomsten en vergaderingen zover krijgen dat het tot een akkoord komt, om vervolgens blindelings Amerika te volgen en Iran in de steek te laten”[6].
De leiders van de wereldmachten hebben dus te maken met een wankel evenwicht. Het lijkt wel of zij groot en groots zijn, maar in de praktijk is de koers niet zo vast; het kan zo maar weer een andere kant op gaan.

In Openbaring 9 staan de zaken echter anders.
Daar zijn de oordelen heel duidelijk begrensd.
Er mag alleen schade worden toegebracht aan mensen die niet bij God horen.
De dienstorder is volkomen duidelijk: van Gods kinderen blijft iedereen af!
De mensen op deze wereld die God eren hebben niets te vrezen.

Hoe loopt het af in de wereld?
Komt er een diplomatieke oplossing voor de spanningen tussen Iran en de Verenigde Staten? Men mag het van harte hopen.
Intussen staat Openbaring 9 nog recht overeind: de mensen die het ​zegel​ van God op hun voorhoofd hebben zijn onaantastbaar.
Natuurlijk – lichamelijk kan hen nog van alles overkomen. Maar de “opstanding van het vlees”, zoals wij die in de kerk belijden, houdt nog altijd in “dat niet alleen mijn ziel na dit leven terstond tot haar Hoofd Christus opgenomen zal worden, maar dat ook dit mijn vlees, door de kracht van Christus opgewekt, weer met mijn ziel verenigd en aan het verheerlijkt lichaam van Christus gelijkvormig zal worden”[7].

Kinderen van God worden in deze wereld beschermd en afgeschermd.
Van volgelingen van Jezus Christus blijft iedereen af!
Wij mogen daarom getroost door de wereld gaan: de God van hemel en aarde – ja, onze God – staat boven alle aardse heerschappij en macht!

Noten:
[1] Zie voor het bovenstaande https://eenvandaag.avrotros.nl/item/dit-is-waarom-iran-en-de-vs-zon-hekel-aan-elkaar-hebben/ en https://nos.nl/artikel/2294746-overleg-in-wenen-moet-iran-deal-redden.html ; geraadpleegd op maandag 29 juli 2019.
[2] Geciteerd van http://christipedia.nl/Artikelen/O/Openbaring_van_Johannes ; geraadpleegd op maandag 29 juli 2019.
[3] In het onderstaande gebruik ik onder meer: dr. H.R. van de Kamp, “Openbaring – Profetie vanaf Patmos”. – Kampen: Kok, © 2000. – p. 226-231.
[4] Zie Openbaring 8:1-13.
[5] Openbaring 9:4.
[6] Geciteerd van https://www.nporadio1.nl/buitenland/16365-de-angst-in-iran-om-alles-kwijt-te-raken-is-groot ; geraadpleegd op maandag 29 juli 2019.
[7] Heidelbergse Catechismus – Zondag 22, antwoord 57.

25 juli 2019

Op naam gezet

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

Door de eeuwen heen hebben velen over het fenomeen ‘schrijven’ gefilosofeerd.
De Duitse filosoof Arthur Schopenhauer (1788-1860) noteerde ooit: “Weinigen schrijven zoals een architect bouwt. Verreweg de meesten schrijven zoals men domino speelt”[1].
De eertijds bekende schrijver Godfried Bomans (1913-1971) hield zijn lezers eens voor: ‘Wantrouw elke drijfveer tot schrijven, behalve de vreugde van het formuleren’[2].
Dat alles voorspelt weinig goeds.
Men kan zich afvragen of het wel zin heeft om bij de voortduur Gereformeerde kerkbladen en kerkbodes te vullen. Heeft al dat geschrijf wel nut?

Teneinde die vraag te overwegen gaat in dit artikel Gods Woord open bij Openbaring 3.
Het vergrootglas ligt op deze woorden: “Wie overwint, hem zal Ik tot een zuil in de ​tempel​ van Mijn God maken, en hij zal daaruit niet meer weggaan. En Ik zal de Naam van Mijn God op hem schrijven en de naam van de stad van Mijn God, het nieuwe ​Jeruzalem, dat neerdaalt uit de hemel, bij Mijn God vandaan, en Mijn nieuwe Naam”[3].

Laten wij eerst bedenken dat deze woorden afkomstig zijn uit een brief aan christenen in Filadelfia. Die stad is zélf een aantal keren van naam veranderd.
Een exegeet noteert: “Tot tweemaal toe had men de naam van de stad veranderd -hoewel beide malen van korte duur-: na de aardbeving van 17 na Christus had men als dank voor de keizerlijke hulp de stad de naam Neocaesarea –Nieuw Caesarea, of Nieuwe Keizerstad, genoemd naar keizer Tiberius–; later gaf men Filadelfia de naam Flavia, naar de familienaam van keizer Vespasianus”[4].
Een naamsverandering is in Filadelfia dus niet ongewoon!

Vervolgens – het is wel bekend dat mensen die het klooster ingaan een nieuwe naam krijgen. Ook pausen nemen een nieuwe naam aan. Soms is dat een middel om van een barbaars klinkende naam af te komen. Vrijwel altijd betekent het dat er een nieuwe start wordt gemaakt. Men begint een gans ander leven. Hetgeen overigens lang niet altijd betekent dat men permanent Gods nabijheid voelt[5].

Natuurlijk – als op aarde moet worden nagedacht over een nieuwe naam van een kerkverband kost ons dat, in het algemeen genomen, veel hoofdbrekens.
Neem nu bijvoorbeeld de Nederlands-Gereformeerden en de Gereformeerd-vrijgemaakten. Wij weten het: zijn op zoek naar een nieuwe naam.
Hoe gaan zij heten als zij verenigd zijn?
Herenigde Gereformeerde Kerken? Doe maar niet. Anders wordt men tot in lengte van dagen aan de scheiding herinnerd.
Evangelisch Gereformeerde Kerken? Ook niet. Want dat is in zekere zin dubbel op.
Gebruikt men de aanduiding ‘Kerk’, of worden het ‘kerken’?
U begrijpt: er zijn heel wat op het oog onbeduidende dingen die er plots veel toe doen[6].

Nog altijd ligt de Bijbel open bij Openbaring 3.

De in dat hoofdstuk bedoelde overwinnaars zijn – om met de Gereformeerd-vrijgemaakte predikant J. Groen (1906-1968) te spreken – geen driftige malcontenten, die strijden voor een eigen meninkje en die omdat ze geen gelijk kunnen krijgen maar een eigen zaakje hebben opgezet, een filiaalkerkje naast zovele bestaande filialen. Zij praktiseren niets minder dan het liefdewerk van Christus Jezus in het doen-staan voor Zijn Woord en Naam[7][8].

De overwinnaars worden, om zo te zeggen, een stabiele factor in het rijk van God. Die zuil stáán. En dat blijft ook zo, tot in lengte van dagen.
De overwinnaars krijgen twee andere namen:
* de naam van God
* de naam van de stad van God.
Die namen worden hen op het lijf geschreven.
De overwinnaars komen op naam van God te staan.
Hun gegevens worden opgenomen in de burgerlijke stand van Gods woonplaats. De overwinnaars vinden een vaste woon- en verblijfplaats bij hun Heer!

Wederom klinkt daar die vraag: is dat geschrijf in Gereformeerde kerkbladen en kerkbodes eigenlijk wel nuttig? En trouwens – heeft het lezen van allerlei Gereformeerde lectuur wel zin?
Zeker wel.
Want aldus worden gelovige kerkmensen gestimuleerd om achter hun Heiland aan te gaan. En die gelovigen weten waar zij dan terechtkomen. In Openbaring 21 wordt daar, wellicht ten overvloede nog eens op gewezen. Wij lezen daar: “En ik, Johannes, zag de ​heilige​ stad, het nieuwe ​Jeruzalem, neerdalen van God uit de hemel, gereedgemaakt als een bruid die voor haar man sierlijk gemaakt is”[9]. En: “En hij voerde mij weg in de geest op een grote en hoge berg en liet mij de grote stad zien, het ​heilige​ ​Jeruzalem, dat neerdaalde uit de hemel, bij God vandaan”[10].
Schrijven en lezen – die activiteiten doen ons telkenmale beseffen welke kant het met de wereld op gaat.

Nog één ding.
Het is al meer dan tien jaar geleden dat iemand schreef: “Geloven in paranormale verschijnselen is in. Geesten worden dagelijks opgeroepen, helderziendheid is niet langer voorbehouden aan heksen, en wonderen bestaan. Op tv, in films en boeken. Talloze adolescenten smullen van die pseudo-wetenschappelijke wonderen en zweven ermee weg. In een schijnbaar richtingloze wereld bieden ze houvast en hoop, vals of niet”[11].
De in Openbaring 3 bedoelde overwinnaars hebben dat alles niet nodig.
Want de God van hemel en aarde heeft hun leven eigenhandig gesigneerd!

Noten:
[1] Geciteerd van https://nl.wikiquote.org/wiki/Arthur_Schopenhauer ; geraadpleegd op maandag 22 juli 2019.
[2] Geciteerd van https://citaten-en-wijsheden.nl/6328 ; geraadpleegd op maandag 22 juli 2019.
[3] Openbaring 3:12.
[4] Geciteerd uit de online versie van de Studiebijbel; woordstudie Philadelpheia.
[5] Zie hierover bijvoorbeeld https://www.nieuwsblad.be/cnt/g4ge5qqg ; geraadpleegd op maandag 22 juli 2019. Het artikel waaruit geciteerd wordt is gedateerd op vrijdag 12 oktober 2007.
[6] Zie hierover: Bert van Veluw, “Noem jezelf geen ‘verenigde’ kerk”. In: Nederlands Dagblad, dinsdag 18 juni 2019, p. 12 en 13.
[7] De formuleringen zijn geleend uit een preek van dominee Groen over Openbaring 3:7-13.
[8] Malcontenten zijn ontevreden mensen.
[9] Openbaring 21:2.
[10] Openbaring 21:10.
[11] Geciteerd van https://www.groene.nl/artikel/sms-ende-geesten ; geraadpleegd op maandag 22 juli 2019.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.