gereformeerd leven in nederland

19 april 2019

De opstanding opent de toekomst

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Goede Vrijdag en Pasen – dat zijn dagen die de deur naar de toekomst openen. Want de opstanding van Jezus Christus is een feit!

De discipelen hadden van die opstanding kunnen weten. Dat suggereren de engelen in Lucas 24 nadrukkelijk: “En toen zij zeer bevreesd werden en het gezicht naar de grond bogen, zeiden die tegen hen: Waarom zoekt u de Levende bij de doden? Hij is hier niet, maar Hij is ​opgewekt. Herinner u hoe Hij tot u gesproken heeft, toen Hij nog in Galilea was: De Zoon des mensen moet overgeleverd worden in handen van zondige mensen en gekruisigd worden en op de derde dag opstaan”[1].
De engelen moeten dat nog eens flink benadrukken.

Inderdaad – Jezus heeft het in Lucas 9 duidelijk gezegd: “De Zoon des mensen moet veel lijden en verworpen worden door de oudsten, overpriesters en ​schriftgeleerden, en Hij moet gedood en op de derde dag opgewekt worden”[2].
De discipelen hebben dat natuurlijk wel gehoord.
Maar ach – hoe gaat dat als iemand aankondigt dat hij dingen gaat doen die, menselijk gesproken, onmogelijk zijn? Daarvan denk je: nou, dat zál wel…; en je besteedt er verder geen aandacht meer aan. Zo is dat misschien in Lucas 9 ook wel gegaan.
Zo werkt dat in deze wereld nog.
Massa’s mensen gaan voorbij aan Christus’ aankondiging dat Hij eens zal terugkeren, om de levenden en de doden te oordelen. Gelovigen weten het: dankzij Hem gaan wij de hemel binnen. En de vijanden van God? Zij gaan voor eeuwig ten onder[3].
Pasen is een attentiesein – vergeet het niet: Christus’ opstanding is nog maar het begin; al Gods kinderen zullen uit de dood opstaan!

In Openbaring 14 zegt een stem vanuit de hemel: “Schrijf, zalig de doden, die in de Here sterven, van nu aan. Ja, zegt de Geest, dat zij rusten van hun moeiten, want hun werken volgen hen na”[4].
Van al die mensen die in de Here gestorven zijn, mogen we weten: zij blijven niet voor eeuwig dood; er komt een moment dat zij weer springlevend zullen wezen! Godvrezende echtgenoten, kinderen, andere familieleden, vrienden, bekenden uit de kerk – voor al die mensen geldt dat er een schitterend vervolg is!
Pasen is het feest van het leven. En niet alleen omdat je eieren kunt zoeken in de tuin, of in bos en beemd!

“Herinner u hoe Hij tot u gesproken heeft”, zeggen de engelen in Lucas 24.
Dat betekent voor ons, anno Domini 2019, onder meer: houdt de kennis over het Oude Testament levend. Daarin hebben woordvoerders van God, de profeten, erop gewezen dat de Redder komen zou. Voortdurend zeiden ze: de Messias komt er aan!
Jesaja zei in hoofdstuk 53: “Als Zijn ziel Zich tot een schuldoffer gesteld zal hebben, zal Hij nageslacht zien, Hij zal de dagen verlengen; het welbehagen van de HEERE zal door Zijn hand voorspoedig zijn”[5]. Jesaja zei: de Messias zal ervoor zorgen dat gelovige kinderen van God verder kunnen in het leven. Jesaja zei ook: Gods Zoon zorgt voor verdere uitvoering van het Goddelijk heilsplan.
Mensen vieren Pasen. En als dat feest voorbij is, komt het gewone leven weer aan.
Mensen kijken naar The Passion, op televisie. En als dat spektakel voorbij is, landen zij weer in het gewone leven.
De zondag na Pasen wordt, met name in Rooms-katholieke kringen, wel Beloken Pasen genoemd. Beloken is het voltooid deelwoord van beluiken, het tegengestelde van ontluiken. Beloken Pasen wil zeggen: wij sluiten de Paasweek af[6]. De sleur van alledag doet weer zijn intrede.
Aldus is het bij Gereformeerden niet. Het Paasvuur blijft, als het goed is, bij hen altijd branden. Toegegeven, het is lang niet altijd een uitslaande brand. Maar bij Gereformeerde mensen is de weg naar morgen nooit helemaal dicht. Steeds weer blijkt er weer een mogelijkheid om de toekomst binnen te stappen. Want het is Pasen geweest!
Het Oude en Nieuwe Testament beschrijven de stappen die de God van hemel en aarde zet om Zijn heilsplan op glorieuze wijze te verwezenlijken. Hij houdt nimmer pauze. Het werk aan Zijn heilsplan vindt voortreffelijk voortgang!

Is dat chill?
Is dat reden voor algemene en permanente ontspanning?

Misschien zeggen sommigen: wat zijn dat voor vragen? Passen die wel bij Pasen?
Die vragen staan hier vandaag wel genoteerd.
Waarom?
U moet weten: de van oorsprong Gereformeerd-vrijgemaakte Theologische Universiteit organiseerde onlangs een speeddate. Kamper studenten en een aantal vacante gemeenten stelden zich in een kort gesprek aan elkaar voor. Eén van de studenten zei bij die gelegenheid: ‘preken vind ik ook super-chill’[7].
Dat klinkt prettig. Relaxed. Een beetje losjes bovendien.
Maar laten wij ons niet vergissen: op de eerste Paasdag valt de beslissing.
Want de boodschap van Paulus in 1 Corinthiërs 15 is nog altijd actueel: “Als nu van ​Christus​ gepredikt wordt dat Hij uit de doden is ​opgewekt, hoe kunnen sommigen onder u dan zeggen dat er geen opstanding van de doden is? En als er geen opstanding van de doden is, dan is ​Christus​ ook niet ​opgewekt. En als ​Christus​ niet is ​opgewekt, dan is onze prediking zonder inhoud, en zonder inhoud is ook uw geloof. En dan blijken wij ook valse getuigen van God te zijn. Wij hebben namelijk van God getuigd dat Hij ​Christus​ heeft opgewekt, terwijl Hij Die niet heeft opgewekt als inderdaad de doden niet opgewekt worden. Immers, als de doden niet ​opgewekt​ worden, is ook ​Christus​ niet ​opgewekt.En als ​Christus​ niet is ​opgewekt, is uw geloof zinloos; u bent dan nog in uw ​zonden. Dan zijn ook zij die in ​Christus​ ontslapen zijn, verloren. Als wij alleen voor dit leven op ​Christus​ onze hoop gevestigd hebben, zijn wij de meest beklagenswaardige van alle mensen. Maar nu, ​Christus​ ís ​opgewekt​ uit de doden en is de Eersteling geworden van hen die ontslapen zijn”[8].
De deur naar de toekomst gaat voor gelovige mensen open. Maar voor mensen die de waarde en de waarheid van Christus’ opstanding betwijfelen gaat diezelfde deur dicht. Voor sceptici en heidenen rest slechts het pad naar de eeuwige ondergang.
Dat is allesbehalve chill.
Het betreft namelijk een serieuze keuze. Een keuze die zondige mensen in hun leven voortdurend moeten vernieuwen. En nee, die keuze is geen kwestie van ‘effe doen’.

Het is hierboven, naar aanleiding van woorden uit Lucas 24, reeds genoteerd: Pasen is een attentiesein.
De boodschap is: vergeet het niet – Christus’ opstanding is nog maar het begin; al Gods kinderen zullen uit de dood opstaan!
Mensen die bestemd zijn voor het leven moeten we daarom niet bij de doden zoeken.
Jezus Christus ging ons voor
de hemel door.
En zo zal dat met al Zijn kinderen gaan.
Dat is een schitterend vooruitzicht. Zo worden het pas echt mooie Paasdagen!

Noten:
[1] Lucas 24:5, 6 en 7.
[2] Lucas 9:22.
[3] Zie hierover ook: Heidelbergse Catechismus – Zondag 19, vraag en antwoord 52.
[4] Openbaring 14:13.
[5] Jesaja 53:10 b.
[6] Zie hierover ook https://nl.wikipedia.org/wiki/Beloken_Pasen ; geraadpleegd op donderdag 18 april 2019.
[7] “Preken vind ik ook super-chill”. In: Nederlands Dagblad, donderdag 18 april 2019, p. 7.
[8] 1 Corinthiërs 15:12-20.

17 april 2019

Via de richters naar Pasen

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Over enkele dagen is het Pasen. We vieren het feest van Christus’ triomf over de dood. Hij staat op uit het graf, en laat de dood achter zich!

In Richteren 2 staan ook mensen op.
Leest u maar mee: “En de HEERE deed richters opstaan, die hen verlosten uit de hand van hen die hen plunderden. Zij luisterden echter ook niet naar hun richters, maar gingen als in ​hoererij​ achter ​andere ​goden​ aan en bogen zich voor hen neer. Al snel waren zij afgeweken van de weg die hun vaderen gegaan waren, toen die luisterden naar de geboden van de HEERE. Zíj deden zo niet. En wanneer de HEERE voor hen richters liet opstaan, was de HEERE met de ​richter​ en verloste Hij hen uit de hand van hun vijanden, al de dagen van de ​richter, want het berouwde de HEERE vanwege hun gekerm over hen die hen onderdrukten en die hen in het nauw brachten”[1].

Nee, die richters staan niet uit zichzelf op. De Here geeft hen zogezegd een duw in de rug. Hij werkt Zelf aan reformatie. Want als mensen dat moeten gaan regelen komt er niets van terecht. Dan komt er deformatie. En uiteindelijk zelfs secularisatie.
Er is, schrijft een exegeet, in de tijd sprake van een cyclus van “afgoderij, verdrukking, bekering, verlossing en opnieuw afgoderij”[2].
Dus: mensen gaan uit zichzelf de afgang tegemoet. Hun leven is, als er niks gebeurt, een spiraal naar beneden. Welnu – daar  haalt Jezus Christus hen met Pasen uit. Hij zegt niet: hou op met dat gekerm, ‘t is je eigen schuld. Nee, Hij doet er wat aan. Hij betaalt onze schuld. Zo komt er in het leven een geweldige ommekeer!

In de tijd van de richters komt Gods Heilige Geest in actie. Dat blijkt heel expliciet uit Richteren 3. Kijkt u maar: “Toen riepen de Israëlieten tot de HEERE. En de HEERE deed voor de Israëlieten een verlosser opstaan, die hen verloste: Othniël, de zoon van Kenaz, de broer van Kaleb, die jonger was dan hij. En de Geest van de HEERE was op hem en hij gaf leiding aan Israël en trok ​ten strijde”[3].
We kunnen wel zeggen dat het in de Richterentijd zelfs even een beetje Pinksteren wordt!

Richters kunnen we zonder bezwaar beschouwen als onderherders van de goede Herder.
Dat blijkt bijvoorbeeld in 1 Kronieken 17, waar God zegt: “Heb Ik ooit, overal waar Ik met heel Israël rondtrok, een woord gesproken tot een van de richters van Israël, die Ik bevolen had Mijn volk te weiden: Waarom bouwt u voor Mij geen ​huis​ van cederhout?[4]
Welnu – met Pasen staat de echte Herder op. In Johannes 17 gaat die Herder in gebed naar Zijn Vader toe: “Ik ​bid​ voor hen. Ik ​bid​ niet voor de wereld, maar voor hen die U Mij gegeven hebt, want zij zijn van U”[5].
Omdat wij Zijn eigendom zijn en met een onverbrekelijke band aan Hem zijn verbonden, staan wij ook op!
Dat is het perspectief van Pasen.
Zo gaat de toekomst open. Ook anno Domini 2019!

Daarom mogen wij weten dat onze aftakeling, ons sterven niet het einde is.
Paulus noteert in 1 Thessalonicenzen 4: “Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel. En de doden die in ​Christus​ zijn, zullen eerst opstaan. Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen opgenomen worden in de wolken, naar een ontmoeting met de Heere in de lucht. En zo zullen wij altijd bij de Heere zijn”[6].
In ons sterven gaan wij een nieuwe toekomst tegemoet!

Onlangs was in het Nederlands Dagblad te lezen: “Mensen ervaren moeite met een God die geweld gebruikt. Ook als het gaat over God die zijn Zoon aan het kruis laat sterven, als een doelbewust offer, signaleert literatuurcriticus en journalist Tjerk de Reus in een essay in De Nieuwe Koers. ‘We zijn uiterst gevoelig geworden voor geweldsmisbruik en dat geeft ons een zekere bedremmeldheid op dit punt. Hoe kan er in God de neiging tot geweld zijn? Zelfs tot het toelaten van de dood van zijn Zoon?’”[7][8].
Wie zo tegen Pasen aankijkt, moet zijn mening herzien. God is volop in actie! Hij werkt actief aan een heerlijk heilsplan!

Mensen vinden Pasen soms een feest van tragiek. Dat wat Jezus overkwam, dat is toch rampzalig? Iets van dat drama zien we terug in The Passion.
Voor dat evenement wordt in de media flink reclame gemaakt. Men beijvert zich om ons te melden:  “De negende editie van The Passion wordt op donderdag 18 april 2019 opgevoerd in Dordrecht en wordt live uitgezonden vanaf 20.30 uur op NPO 1 en NPO Radio 2.
The Passion vertelt tijdens een groots en uniek muziekevenement over het lijden, sterven en de opstanding van Jezus. Bekende artiesten steken dit eeuwenoude verhaal in een nieuw jasje aan de hand van hedendaagse Nederlandse popnummers. Net als voorgaande jaren trekt er een processie met duizend mensen en een groot verlicht kruis door de straten op weg naar het hoofdpodium”[9].

Welnu – laten we mét dat al nooit vergeten dat Pasen eigenlijk een feest van triomf is. Triomf over de dood!
Het leven is een voortdurend sterven. Zo staat dat in het Formulier voor de bediening van de heilige doop aan de kinderen van de gelovigen”[10]. Maar mensen van het verbond blijven daar niet bij stil staan.
Laten we zo naar Pasen toe leven!

Noten:
[1] Richteren 2:16, 17 en 18.
[2] Geciteerd uit de onlineversie van de Studiebijbel, commentaar bij Richteren 2:11-19.
[3] Richteren 3:9 en 10 a.
[4] 1 Kronieken 17:6.
[5] Johannes 17:9.
[6] 1 Thessalonicenzen 4:16 en 17.
[7] ‘Bedremmeldheid bij Jezus’ kruisdood’. In: Nederlands Dagblad, maandag 15 april 2019, p. 7; rubriek: Blogs en bladen.
[8] De Nieuwe Koers is een christelijk opinietijdschrift dat in Nederland verschijnt. Zie bijvoorbeeld ook https://www.denieuwekoers.nl/contact ; geraadpleegd op maandag 15 april 2019.
[9] Geciteerd van https://www.thepassion.nl/veelgestelde-vragen/ ; geraadpleegd op maandag 15 april 2019.
[10] “Formulier voor de bediening van de heilige doop aan de kinderen van de gelovigen” – Gereformeerd Kerkboek-1986, p. 514.

16 april 2019

De paasboodschap van Psalm 126

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

Volgelingen van Christus moeten keuzes maken[1]. Hun hele leven lang. Kiezen is niet makkelijk. Al was het alleen al vanwege de kerkelijke situatie in Nederland. De versnippering is groot. Als gewone burger heb je soms de neiging om te vragen: wie heeft er gelijk? En ook: waar moeten wij naar toe?

Als het om deze dingen gaat heeft Psalm 126 ons wel iets te zeggen.
Ik citeer:
“Een ​pelgrimslied.
Toen de HEERE de gevangenen van ​Sion​ terug deed keren,
waren wij als mensen die droomden.
Toen werd onze mond vervuld met lachen
en onze tong met gejuich.
Toen zei men onder de heidenvolken:
De HEERE heeft grote dingen bij hen gedaan!
De HEERE heeft grote dingen bij ons gedaan,
daarom zijn wij verblijd”[2].

Opvallend in deze psalm is de mate waarin Israël afhankelijk blijkt te zijn van de Here.
We zien de passiviteit van Israël:
– De Here deed terugkeren;
– de mond werd vervuld met lachen
– de tong werd gestuurd bij het juichen.

In dit Geestelijk lied is de terugkeer uit ballingschap het vertrekpunt.
Mensen hebben hun eigen verantwoordelijkheid. Maar als het er op aankomt, is het de Verbondsgod die de zaak aan moet sturen. En dan gaan de mensen aan het werk.

Dat kon men zien. De mensen konden er niet blind voor blijven. De mensen moesten wel kijken. Of zij dat nu leuk vonden of niet.
Het viel zelfs de heidenen op. Uitgerekend de mensen die God niet volgen zeiden: moet je nou toch kijken wat daar gebeurt!

Psalm 126 spreekt ook in de tegenwoordige tijd.
Er zijn, als deze psalm geschreven wordt, grote problemen. Er gaat in het leven van alles verkeerd. Er moet een radicale koersverandering plaatsvinden. En de mensen weten het wel: de Here moet die koers verleggen. Dat kunnen wij niet zelf.

Er is een radicale koersverandering nodig:
“HEERE, breng een omkeer in onze gevangenschap,
zoals waterstromen in het zuiden”[3].
Het Zuiderland – dat is de Negev-woestijn. In de zomer is het er droog, dor en heet. Onherbergzaam land van het type: brandend zand en nergens water. Door de winterregens stromen de geulen echter vol. Bloemen en planten leven in een oogwenk op. Welnu, zo’n omkeer wordt in Israël vurig begeerd. Net als in een natuurfilm: alles is droog en dor en geel, en na een beste plensbui zie je alles groen worden. In zo’n film wordt dat natuurlijk wel eens versneld. En de dichter van Psalm 126 wenst klaarblijkelijk zulk versneld ingrijpen van God.

Vele Israëlieten hebben die wens ook in de mond genomen.
Psalm 126 is tenslotte een bedevaartslied: een lied dat men zong terwijl men onderweg was van of naar Jeruzalem.

Dat is voor ons allemaal verleden tijd.
Wat moeten wij er dan mee?

Herinneringen ophalen is lang niet altijd leuk.
Kijk alleen maar naar de kerkgeschiedenis. Daar wordt men niet blijer van: 1886, 1905, 1926, 1944, 1967, 2003, 2009…: ik hoef die jaartallen niet allemaal toe te lichten. Laat het genoeg zijn dat hier genoteerd staat dat al die jaartallen te maken hebben met conflicten om de waarheid.
Laten we wèl wezen – al dat geruzie: daar wil je toch liever niks mee te maken hebben? Dat stop je toch veel liever weg?

Maar waarom zingen we Psalm 126 dan nog?
Is dat niet ouderwets?
Is dat geen misplaatste psychologie waarmee voornamelijk pijnlijke herinneringen naar boven worden gehaald?
Toch niet.

Want Psalm 126 gaat ook over de toekomst:
“Wie met tranen ​zaaien,
zullen met gejuich maaien.
Wie het ​zaad​ draagt en dat ​zaait,
gaat al wenend zijn ​weg;
maar hij zal zeker terugkomen met gejuich,
en zijn ​schoven​ dragen”.

Dat zaaien gebeurt in treurnis. Maar hier is iets unieks aan de hand. De zaaier die hier doende is weet het zeker: wat ik hier aan het doen ben, garandeert een prima oogst. Echt: een geweldige oogst. Daar kan geen boer tegenop!

Waarom o waarom is die huilende zaaier nu eigenlijk zo blij?
Omdat hij zeker weet dat de toekomst in Gods handen ligt.
En dat laatste geldt zeker ook voor ons!

Alleen dáárom al mogen ook wij, als wij Psalm 126 zingen, nog wel iets verder kijken.
We weten het: ook de opstanding heeft alles met zaaien te maken.
Ik citeer een paar verzen uit 1 Corinthiërs 15.
“Maar, zal iemand zeggen, hoe worden de doden opgewekt en met wat voor lichaam komen zij terug? Dwaas, wat u ​zaait, wordt niet levend, als het niet gestorven is. En wat u ​zaait, daarvan ​zaait​ u niet het lichaam dat worden zal, maar een kale graankorrel, al naar het voorvalt, van tarwe of van een van de andere graansoorten.
God echter geeft daaraan een lichaam zoals Hij heeft gewild, en aan elk van de zaden zijn eigen lichaam. Alle vlees is niet hetzelfde vlees, want het vlees van mensen is verschillend, en het vlees van dieren is verschillend, en dat van vissen is verschillend, en dat van vogels is verschillend. En er zijn hemelse lichamen en er zijn aardse lichamen, maar de heerlijkheid van de hemelse is verschillend, en die van de aardse is verschillend. De glans van de zon is verschillend, en de glans van de maan is verschillend, en de glans van de sterren is verschillend, want de ene ster verschilt in glans van de andere ster. Zo zal ook de opstanding van de doden zijn. Het lichaam wordt ​gezaaid​ in vergankelijkheid, het wordt opgewekt in onvergankelijkheid. Het wordt ​gezaaid​ in oneer, het wordt opgewekt in heerlijkheid. Het wordt ​gezaaid​ in zwakheid, het wordt opgewekt in kracht. Een natuurlijk lichaam wordt ​gezaaid, een geestelijk lichaam wordt opgewekt”[4].
De verschillen zijn enorm!
De variatie is ongekend!
Onvoorstelbaar – maar het wordt waar!

Hoe dat gaat, dat weten wij niet.
Maar we weten wel dat het gebeurt. En we weten dat de eerste opstanding inmiddels heeft plaatsgevonden. En er komen nog meer opstandingen. Nog veel meer.
Nog maar eens 1 Corinthiërs 15: “Maar nu, ​Christus​ ís ​opgewekt​ uit de doden en is de Eersteling geworden van hen die ontslapen zijn. Want omdat de dood er is door een mens, is ook de opstanding van de doden er door een Mens. Want zoals allen in ​Adam​ sterven, zo zullen ook in ​Christus​ allen levend gemaakt worden”[5].

Die bedevaartgangers die Psalm 126 zongen, die wisten dat allemaal nog niet. In feite waren al die zangers, zonder dat zij het wisten, profeten.

Nu zingen wij Psalm 126.
En wij weten ook niet exact hoe dat in de toekomst allemaal precies gaat. En hoe het op de Jongste Dag wezen zal, dat weten we ook niet precies.
Het enige wat wij nu doen, dat is begraven. Wij zaaien een lichaam, in afwachting van die laatste Dag. Wij zingen Psalm 126.
En wij zijn profeten. Dat weten we. Mogen we hopen.

Noten:
[1] Dit artikel is een bewerking van een stuk dat ik eerder schreef. Dat stuk is gedateerd op dinsdag 11 april 2006.
[2] Psalm 126:1, 2 en 3.
[3] Psalm 126:4.
[4] 1 Corinthiërs 15:35-44 a.
[5] 1 Corinthiërs 15:20, 21 en 22.

30 maart 2018

Nieuwe stap in het heilsplan

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

Wat dunkt u van de gemeenteraadsverkiezingen?
Zo’n tien dagen geleden werden ze gehouden[1].
De winst ging, zoals u wel weten zult, naar heel veel lokale partijen. Waarom? Misschien vanwege het cynisme over de gevestigde politiek en de landelijke partijen die in Den Haag op het pluche zitten. Want ach – zo overpeinst het gepeupel – wat doen die politici op de keper beschouwd precies? En wat hebben wij er in Boerenstronkeradeel aan?

In die wereld vol sarcasme en cynisme is het Goede Vrijdag en over enkele dagen Pasen.
Zo gaat dat.
Zo hoort dat.
Zo moet dat.
Zo is dat ook door Jezus Christus Zelf gezegd: “De Zoon des mensen moet overgeleverd worden in handen van zondige mensen en gekruisigd worden en op de derde dag opstaan”.
Een paar vrouwen worden er in Lucas 24 door engelen aan herinnerd[2].

Dei staat daar, dat betekent: het moet, het is noodzakelijk; en het moet van Godswege zo gebeuren. Wij hebben hier te maken met Gods heilsplan.
Het heilsplan van God: daar draait het om, vandaag en in de komende dagen.

Dat heilsplan wordt uitgevoerd. Daar kunnen we honderd procent van op aan.
Onze Here God kijkt niet eerst hoeveel stemmen er vóór de uitvoering van Zijn heilsplan zijn; en hoeveel stemmen daar tegen zijn. Als de stemuitslag ongeveer fifty-fifty zou wezen, zou de God van het verbond Zijn plan niet opnieuw tegen het licht houden. Hij zou niet kijken of het plan wel moet worden uitgevoerd, zoals je dat bij een referendum doet.
Het heilsplan van God staat vast. Het gaat door!

In de Nederlandse Geloofsbelijdenis omschrijven wij dat plan zo: “Zo heeft Hij teruggegeven wat Hij niet geroofd had (…), en heeft Hij als rechtvaardige voor onrechtvaardigen geleden (…), zowel naar lichaam als naar ziel, zodat Hij de verschrikkelijke straf voelde die wij door onze zonden verdiend hadden, en zijn zweet als bloeddruppels werd, die op de aarde vielen (…). Hij heeft geroepen: Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? (…), en Hij heeft dit alles geleden ter wille van de vergeving van onze zonden. Daarom zeggen wij terecht met Paulus, dat wij niets anders weten dan Jezus Christus en die gekruisigd”[3].

Dat heilsplan krijgen mensen stukje bij beetje te zien. Mensen leren het begrijpen, stap voor stap.
God is geweldig. Groots. Zo verbazingwekkend dat wij totaal overdonderd en verpletterd zouden wezen als wij alles in één keer zouden zien. Daarom werkt de Here als het ware portioneel, in porties.

Die mededeling in Lucas 24 doet Jezus Zelf al in Lucas 9. Leest u maar mee: “Hij zei: De Zoon des mensen moet veel lijden en verworpen worden door de oudsten, overpriesters en ​schriftgeleerden, en Hij moet gedood en op de derde dag opgewekt worden”[4].
Maar daar, in Lucas 9, reageert er blijkbaar niemand op.

In Lucas 18 blijkt ook het onbegrip van de mensen. Ik citeer weer: “En Hij nam de twaalf bij Zich en zei tegen hen: Zie, wij gaan ​naar Jeruzalem​ en alles wat geschreven is door de profeten zal aan de Zoon des mensen volbracht worden. Want Hij zal aan de heidenen worden overgeleverd en bespot worden en smadelijk behandeld en bespuwd worden. En zij zullen Hem doden, nadat zij Hem gegeseld hebben en op de derde dag zal Hij weer opstaan. Zij begrepen echter niets van deze dingen en dit woord was voor hen verborgen en zij begrepen niet wat er gezegd werd”[5].

In Lucas 24 breekt eensklaps het licht door.
“En zij herinnerden zich Zijn woorden”[6].
Het verstand van de vrouwen wordt verlicht.
Zij krijgen een helder moment, zeggen we dan op aarde.
Maar in de kerk moeten en mogen wij dan blijmoedig opmerken: de God van het verbond zet een nieuwe stap in zijn heilsplan; de planning wordt weer ietsje duidelijker.

Trouwens, Paulus maakt het in Efeziërs 1 toch nog weer wat moeilijker: het is zo “dat Hij ons vóór de grondlegging van de wereld in Hem ​uitverkoren​ heeft, opdat wij ​heilig​ en smetteloos voor Hem zouden zijn in de ​liefde”[7].
Dat is op vrijdag 30 maart 2018 niet te overzien. Wij begrijpen daar niets van.

Goede Vrijdag en Pasen: die gebeurtenissen zullen wij hier op aarde nooit helemaal doorzien. Zelfs niet in de kerk. Het hoe en waarom zal ons, te midden van zonden en tekortkomingen, nooit helemaal duidelijk worden.

Wij mogen en moeten het, ook in de rationele tijd van deze eeuw, gewoon geloven: wij zijn gered en geheiligd door het bloed van Jezus Christus!

Voordat u en ik het weten zakt dat geloof weg. Voor u en ik het beseffen denken we dat we onszelf wel kunnen redden. Dan klampen we ons vast aan mensen en dingen die om ons heen zijn. Want die kunnen we zien. Daarvan weten we wat wij eraan hebben.
Aan lokale partijen bijvoorbeeld.
Of bijvoorbeeld aan die lieve buurvrouw, die soms boodschappen voor ons doet. Want aan haar héb je wat, in het alledaagse leven.
Enzovoort.

Goede Vrijdag en Pasen: onze Heiland overwint de dood!
Jezus Christus zet Zijn heilsplan door. Zijn triomf op het graf is nog maar het begin.

In Lucas 24 zegt de Heiland tegen de Emmaüsgangers: “O onverstandigen en tragen van ​hart! Dat u niet gelooft al wat de profeten gesproken hebben! Moest de ​Christus​ dit niet lijden en zo in Zijn heerlijkheid ingaan?”[8].
Ja, dat was nodig.
Want God laat niet varen het werk van Zijn handen.

Die boodschap mag worden verkondigd.
In Boerenstronkeradeel.
Ja, overal in de wereld.

Noten:
[1] Dat was op woensdag 21 maart 2018. Overigens gaat men in gemeentes die onderdeel zijn van een herindeling – waaronder de gemeente Groningen – pas naar de stembus op 21 november 2018.
[2] Lucas 24:7.
[3] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 21.
[4] Lucas 9:22.
[5] Lucas 18:31-34.
[6] Lucas 24:8.
[7] Efeziërs 1:4.
[8] Lucas 24:25 en 26.

18 april 2017

Terug naar het alledaagse leven

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , ,

Het is Pasen geweest. Het feest van de opstanding is weer voorbij. Het gewone leven vangt weer aan. Back to basics zeggen we dan vandaag; in enigszins bijzonder hedendaags Nederlands, dat wel. Oftewel: terug naar het alledaagse leven.

Vooral eenzame mensen zullen daar wel blij om wezen. En weduwen en weduwnaars.
Er komt weer wat leven in de brouwerij. Er beweegt weer wat op straat.

Het leven gaat weer verder.
Paulus schrijft daar in 1 Thessalonicenzen 4 ook over: “Want als wij geloven dat Jezus gestorven en opgestaan is, zal ook God op dezelfde wijze hen die in Jezus ontslapen zijn, terugbrengen met Hem”[1].
Dat is een troost voor weduwen. En voor weduwnaars. En voor alle anderen die op deze aarde mensen missen. En wie is dat niet? Alleen al de rouwadvertenties in de krant leveren soms de reactie op: hij is ook al weg; en zij ook…

Mensen die in de Here gestorven zijn, zullen weer opstaan. Dat is een niet te vatten wonder. Maar het gebeurt toch.
Misschien is die beweging op straat voor sommigen soms ietwat onwezenlijk. Omdat uw man niet meer op aarde is. Of uw vrouw. Of uw vader, of uw moeder. Of uw broer of zus. Of uw opa, oma, oom of tante. Het is soms zo stil. En het leven lijkt soms bijna stil te staan.
Welnu – Paulus zegt ons: wij worden allen met Christus verenigd!

Men spreekt vandaag de dag vaak over voltooid leven.
Welnu, het leven Gods kinderen is nooit voltooid. Er komt een heerlijk leven aan. Een leven waarin geen plaats meer is voor zonden of tekortkomingen. Een leven waarvan geluk, vrede en feestelijkheid eeuwige kenmerken zijn. Verlangt u daar ook zo naar?

De artsenorganisatie KNMG zegt: “Hulpverlening (…) moet geen tunnel met één uitkomst zijn, namelijk de dood, maar een breed palet aan mogelijkheden waarbij wordt bekeken wat ouderen daadwerkelijk nodig hebben”[2].
Met andere woorden: bestrijdt de zinloosheid in het leven van mensen.

Gereformeerde mensen hebben daar een probaat middel voor.
Wij trainen ons om ons leven te focussen op het nieuwe vaderland: de hemel.
De schrijver van Psalm 94 leert ons:
“De HEERE kent de gedachten van de mens:
vluchtig zijn ze”[3].
Vandaag bedenken de mensen dit, maar morgen of overmorgen is het weer heel wat anders. Mensen zijn van zichzelf uiterst onbestendig.
In 1 Corinthiërs 3 preludeert Paulus op datzelfde Psalmwoord: “De Heere kent de overwegingen van de wijzen, dat zij zinloos zijn”[4]. Zinloos, dat betekent daar: zonder waarheidsgehalte, zonder positief resultaat[5].
En in 1 Timotheüs 1 schrijft hij over allerlei verzinsels van de mensen. De mensen houden zich met de verkeerde dingen bezig!

Als wij contact houden met broeders en zusters mogen wij elkaar wijzen op Jesaja 49; onze God vergeet Zijn kinderen nooit:
“Kan een vrouw haar zuigeling vergeten,
zich niet ontfermen over het kind van haar schoot?
Zelfs al zouden die het vergeten,
Ík zal u niet vergeten.
Zie, Ik heb u in beide handpalmen gegraveerd,
uw muren zijn steeds vóór Mij”[6].
Van daaruit kan Romeinen 12 in ons leven realiteit worden: “Verblijd u met hen die blij zijn, en huil met hen die huilen”[7]. Efeziërs 4 wordt dan werkelijkheid: “…wees ten opzichte van elkaar vriendelijk en barmhartig, en vergeef elkaar, zoals ook God in Christus u vergeven heeft”[8].

Laten wij nog even kijken naar de politieke feiten van onze tijd.
Rond euthanasie gelden allerlei ingewikkelde protocollen. Voor we ’t weten gelden rond dat zogenaamde ‘voltooid leven’ regels die veel soepeler zijn. Dat is, op z’n zachtst gezegd, een beetje moeilijk uit te leggen.

Als het gaat over de regel van ons leven, bepaalt Paulus ons bij iets anders. Uit Philippenzen 3 citeer ik: “…één ding doe ik: vergetend wat achter is, mij uitstrekkend naar wat voor is, jaag ik naar het doel: de prijs van de roeping van God, die van boven is, in Christus Jezus.
Laten wij dan, die geestelijk volwassen zijn, deze gezindheid hebben; en als u iets anders gezind bent, ook dat zal God u openbaren.
Maar tot zover wij gekomen zijn, laten wij naar dezelfde regel wandelen, laten wij eensgezind zijn”[9].
Kijk naar de toekomst, roept Paulus uit. Kijk aan aardse omstandigheden voorbij.
Laten wij die stimulans ook maar gebruiken!

De artsenorganisatie KNMG zegt: het kon wel eens wezen dat de groep gezonde mensen met een doodswens aan de kleine kant is. “Eerst zou meer duidelijkheid moeten komen over de omvang van deze groep, de problemen waar zij mee worstelen en de alternatieven die geboden kunnen worden”.
De vraag is gewettigd waarom de dames en heren politici het, gelet op het bovenstaande, zo druk hebben met dat voltooid leven.
Wie God verlaat, bedenkt dwaze dingen!

Het gewone leven vangt weer aan.
Er moet weer worden gewerkt.
Maar misschien ziet u, geachte lezers, wel tegen de dag op.
Die lange, lange dag.
Die dag waarvan de minuten in schier eindeloze regelmaat weg tikken.
Die dag waarin u alleen uw eigen adem hoort. Als u niet doof bent, tenminste.

Laat ik u dan tot slot opnieuw op 1 Thessalonicenzen 4 mogen wijzen:
“De Heere Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel. En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan.
Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen opgenomen worden in de wolken, naar een ontmoeting met de Heere in de lucht. En zo zullen wij altijd bij de Heere zijn.
Zo dan, troost elkaar met deze woorden”[10].

Noten:
[1] 1 Thessalonicenzen 4:14.
[2] “Artsen KNMG tegen voltooid leven”. In: Nederlands Dagblad, donderdag 30 maart 2017, p. 1. In het onderstaande citeer ik uit hetzelfde artikel.
[3] Psalm 94:11.
[4] 1 Corinthiërs 3:20.
[5] Zie hiervoor de webversie van de Studiebijbel; commentaar bij 1 Corinthiërs 3:20.
[6] Jesaja 49:15 en 16.
[7] Romeinen 12:15.
[8] Efeziërs 4:32.
[9] Philippenzen 3:14, 15 en 16.
[10] 1 Thessalonicenzen 4:16, 17 en 18.

14 april 2017

Hemelse seismologie

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , ,

“De bewakers beefden van angst voor hem en werden als doden”.
Mattheüs 28:4.

Vandaag is het Goede Vrijdag.
Aanstaande zondag en maandag zal het Pasen zijn.

Een engel komt uit de hemel om het grote nieuws van Christus’ opstanding te proclameren. Zijn komst blijft niet onopgemerkt.
De aarde beeft. En niet zo’n klein beetje ook.

Heeft u zich wel eens afgevraagd hoe groot de schade van die aardbeving geweest kan wezen?
Het kan bekend zijn: in Nederland, en wel speciaal in Groningen, weten we zo het een en ander van aardbevingsschade. Schade aan huizen en gebouwen. Wij weten onderhand ook wat zo’n klap met mensen doet. De psychische schade is soms ook aanzienlijk.
Het arriveren van de engel is voor de bewakers van het graf erg aangrijpend.
Ze schrikken zich dood.

Wij zien de grote macht van onze Heiland. Die almacht staat tegenover de nietigheid van mensen. Bij een hemelse verschijning verstarren zij. De heerlijke seismologie van de hemel brengt, om zo te zeggen, de aarde tot stilstand.
Een paar verzen verderop slaan de bewakers op de vlucht. Voor hen is slechts één ding belangrijk meer: weg hier!
Een exegeet noteert: “Merk op dat, terwijl er bij de soldaten sprake is van dodelijke angst, de engel alleen tot de vrouwen zegt: ‘Weest gij niet bevreesd’ (…) en dat zij heengaan met vrees en blijdschap”[1].

Een paar jaar geleden, het was in 2013, schreef ik al: “De grafbewakers zijn omgevallen. Lijkwit. Welk mens kan blijven staan als plotseling een hemelse boodschapper de aarde en haar bewoners wakker komt schudden?
Eigenlijk is het in het geheel niet verbazingwekkend dat de aardse grafbeveiliging faalt als een hemelse Evangelieverkondiger ter plaatse komt.
De kerk moet echter niet bang van dit wonder worden”[2].

Een predikant zei eens in een preek: De bewakers “waren erop gewezen dat ze gevaar zouden kunnen verwachten, van de volgelingen van Jezus. Maar dat er gevaar vanuit de hemel zou komen…….het is nu Gods tijd om Zijn stem te laten klinken. Als een bliksemflits verschijnt deze engel. Een met dat deze stem gaat spreken begint de aarde te beven. Het is de macht van Hem die hemel en aarde gemaakt heeft en daarmee ook de macht heeft om de elementen te gebruiken naar Zijn wil. De engel gaat zitten op de steen die hij eerst had weggerold. De aarde beeft. Net als op Golgotha, toen Jezus Zijn leven gaf en Zijn geest overgaf in de handen van Zijn Vader. De aardbeving geeft de verbinding weer tussen Zijn sterven en Zijn opstanding. De aarde trilt weer, als onderstreping van het feit dat de dood niet het laatste woord meer heeft. Jezus Christus, Hij heeft overwonnen en leeft!”[3].

Wij zijn – om met Romeinen 6 te spreken – “met Hem begraven door de doop in de dood, opdat evenals Christus uit de doden is opgewekt tot de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in een nieuw leven zouden wandelen”[4].

Dat behoren wij te doen in een wereld waarin ene volk tegen het andere volk opstaat, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk. In een wereld waarin, zoals Mattheüs 24 zegt, “hongersnoden zijn en besmettelijke ziekten en aardbevingen in verscheidene plaatsen”[5].

Weet u ’t nog, die actie van Giro 555 voor de hongersnood in Afrika?
Een paar weken geleden werd er actie gevoerd op radio en televisie. Er werd gesproken over “hongersnood in Zuid-Soedan, Noordoost-Nigeria, Somalië en Jemen. In deze landen lijden zo’n 20 miljoen mensen ernstig voedselgebrek”[6].
Twintig miljoen mensen!
Dat zijn er meer dan er in Nederland wonen! Natuurlijk is dat even schrikken.
Maar laat er bij Gereformeerden meer gebeuren. Want die hongersnood moet ook een attentiesignaal wezen. Wij moeten ons massaal naar de Verbondsgod toekeren! Nu hebben we er nog tijd voor! Het kan nu nog!

Aardbevingen zijn waarschuwingstekens voor de kerk: onze Heiland komt er aan!

Denkt u bijvoorbeeld maar aan Elia, in 1 Koningen 19: “Maar Hij zei: Ga naar buiten en ga op de berg staan, voor het aangezicht van de HEERE. En zie, de HEERE ging voorbij, en een grote en sterke wind, die bergen spleet en rotsen in stukken brak, voor het aangezicht van de HEERE uit. Maar de HEERE was niet in de wind. Na deze wind kwam er een aardbeving, maar de HEERE was ook niet in de aardbeving.
Op de aardbeving volgde een vuur, maar de HEERE was ook niet in het vuur. En na het vuur kwam het suizen van een zachte stilte”[7]. Als de hemelse God naar de aarde komt, komt de aarde in beweging.
Let u er overigens op dat na die aardbeving een suizen van een zachte stilte volgt. Onze Here is Zelf één en al liefde.
Hij heeft ons zo liefgehad dat Hij Zijn eniggeboren Zoon voor ons overgaf aan de dood, om zo voor onze zonden te betalen!

Onze Heiland zorgt voor een ommekeer in de wereld.
Net zoals indertijd in indertijd in Philippi, in het gezin van die gevangenbewaarder. Die ommekeer werd ook aangekondigd met een aardbeving. Leest u maar mee in Handelingen 16: “En er vond plotseling een grote aardbeving plaats, zodat de fundamenten van de gevangenis bewogen werden; en onmiddellijk gingen alle deuren open en raakten de boeien van allen los”[8].
Als de Heiland in actie komt, dan gebeurt er wat!

Een aardbeving – wat is dat eigenlijk? Een internetencyclopedie meldt ons: “Een aardbeving is een trilling of schokkende beweging van de aardkorst. Aardbevingen vinden plaats als er in de aardkorst plotseling veel energie vrijkomt”[9].
Welnu, als onze God aan het werk is, geschieden er grote dingen!

Voor een Gereformeerd mens spreekt Psalm 114 boekdelen:
“Beef dan, gij aarde, voor Isrels Heer,
krimp voor zijn aanschijn en buig u terneer,
laat u door God bedwingen”[10]!

Noten:
[1] Zie de webversie van de Studiebijbel. Commentaar bij Mattheüs 28:4.
[2] Zie mijn artikel “Pasen 2013: hoop voor de toekomst”; hier gepubliceerd op 29 maart 2013. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2013/03/29/pasen-2013/ .
[3] Zie http://www.maranathakerk.nu/preken/item/1077-2008-03-23-17-00 ; geraadpleegd op woensdag 29 maart 2017.
[4] Romeinen 6:4.
[5] Mattheüs 24:7.
[6] Zie http://nos.nl/artikel/2165508-landelijke-actiedag-giro555-start-met-17-5-miljoen-in-de-pot.html ; geraadpleegd op woensdag 29 maart 2017.
[7] 1 Koningen 19:11 en 12.
[8] Handelingen 16:26.
[9] Zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Aardbeving ; geraadpleegd op woensdag 29 maart 2017.
[10] Dit zijn de eerste regels van Psalm 114:4 (berijmd; Gereformeerd Kerkboek).

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.