gereformeerd leven in nederland

23 maart 2022

Nieuw licht op de keus

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

In deze wereld staan we voor een keus. Het is de meest beslissende keuze in ons leven: voor of tegen Christus. Dat zien we in Johannes 12. Citaat: “Ik ben een licht, in de wereld gekomen opdat ieder die in Mij gelooft, niet in de duisternis blijft. En als iemand Mijn woorden hoort en niet gelooft, veroordeel Ik hem niet, want Ik ben niet gekomen om de wereld te veroordelen, maar om de wereld zalig te maken. Wie Mij verwerpt en Mijn woorden niet aanneemt, heeft iets wat hem veroordeelt, namelijk het woord dat Ik gesproken heb; dat zal hem veroordelen op de laatste dag”[1].

Vorige week stond Nederland bij de gemeenteraadsverkiezingen ook voor een keus. Het Nederlands Dagblad vatte het landelijke beeld van de uitslag ervan als volgt samen: “Politieke versplintering zet ook lokaal door. Nieuwkomers Volt, Bij1 en Forum maken in veel gemeenten hun entree. Lokale partijen winnen fors. Opkomst lager dan vorige keer. Mogelijk geen christelijke partij meer in Amsterdamse raad”[2].

Waarom zien we die versplintering?
Politieke partijen willen idealen verwezenlijken. Die idealen komen voort uit een levensovertuiging.
Als het om die levensovertuigingen gaat is er een enorme versplintering zichtbaar.
Daar komt bij dat veel politieke partijen nogal wat van hun idealen inleveren. Zij willen compromissen sluiten. Heel vaak zijn hun idealen nauwelijks meer herkenbaar. Dat levert bij kiezers teleurstellingen op. En dus gaan zij vaak niet naar de stembus. En als zij wel een stembureau binnentreden stemmen zij niet op mensen in de gevestigde politiek. Zij stemmen op lokale partijen. Want die staan dicht bij hen. Die kiezers brengen hun stem uit in hope dat de lokale partijen werkelijk aandacht voor hen zullen hebben. Die groei der lokale partijen is al decennia lang een feit. In 1990 stemde zo’n 13% van de kiezers op een lokale partij, in 2002 groeide dat uit tot ongeveer 25%. Daarna steeg hun aandeel geleidelijk tot ruim 30% in 2018.
Of het echt wat zal worden met die plaatselijke groeperingen? Dat blijft een beetje duister; het verschilt plaatselijk…
Eigenlijk wordt het hoog tijd dat iemand eens nieuw licht op de zaak werpt[3].

Wel, dat laatste is precies wat Jezus Christus in Johannes 12 doet. Want Hij is Zelf het licht. Hij is gekomen om de wereld eeuwig geluk en blijvende vrede te geven.
Wordt de politiek er anders van als velen naar dat licht toe komen? Jazeker. Want altijd is er de norm van Gods wet.
Dan wordt de regel dat de zondag de rustdag is.
Dan wordt de regel dat het gezin, ouders en kinderen, de aandacht krijgen die zij verdienen. De jeugdzorg ontvangt in zo’n samenleving goede mogelijkheden om zorg te bieden waar dat nodig is.
Dan wordt de regel dat criminaliteit zwaar bestraft wordt.
Dan wordt streng opgetreden tegen kwaadsprekerij, leugen en smaad.
Dan is er maar een heel kleine markt meer voor roddelbladen.
Dan gunnen we ieder het zijne, en daarmee uit[4].

Als iedereen zich aan die regels zouden werd het leven vast een stuk eenvoudiger. Maar zo simpel ligt het niet. Want alle wereldburgers zijn zondig. Ook Gods volk wijkt van de door de Heer gewezen wegen af. En hoe verder Gods kinderen van Hem wegdwalen, hoe minder bevattelijk zij zijn voor Gods boodschap. Jesaja zei het al: “Luister voortdurend, maar u zult het niet begrijpen. Zie voortdurend, maar u zult het niet opmerken”[5].

De vraag is of kerkmensen in onze tijd heel hun leven aan de Heiland willen toevertrouwen. In Johannes 9 zei Jezus: “Ik ben tot een oordeel in deze wereld gekomen, opdat zij die niet zien, zien zouden, en die zien, blind zouden worden”. In een Studiebijbel staat erbij: “De komst van Jezus in deze wereld heeft een tweevoudig effect: voor geestelijk blinden, dat wil zeggen voor mensen die niet pretenderen dat ze kunnen zien, zal Hij genezing -het heil- brengen, voor de ‘zienden’, dat wil zeggen: zij die menen te zien, zal het op verblinding uitlopen”.
Wie het licht wil zien mag geloven dat het hem gegeven wordt. De Heer van hemel en aarde is een milde Gever. Daarom mag zo’n gelovig mens het zeker weten: vanuit de hemel valt nieuw licht op de gang van zaken in deze wereld![6]

De vorige week gehouden gemeenteraadsverkiezingen leverden een historisch lage opkomst op. Slechts 50% van de kiezers ging er de deur voor uit.
Voor heel veel mensen is de politiek blijkbaar niet relevant meer. Trouwens – de kerk heeft in Nederland al jaren geen vooraanstaande plaats meer in de maatschappij. Massa’s mensen achten de kerk volstrekt niet essentieel.
Te Zijner tijd, dat wil zeggen: op een door de Here bepaald moment, zal blijken hoe belangrijk de kerk is geweest. Christenen van nu weten het wel: daar, in de kerk, verzamelt God alle volgelingen van Jezus Christus.
Maar laten wij nooit vergeten: dankzij het werk van de Heilige Geest van Christus is het opkomstpercentage in de hemel 100%. Er wordt niemand vergeten. Hoe weten wij dat zo zeker? Omdat Openbaring 3 in de Bijbel staat: “Wie overwint, zal bekleed worden met witte kleren en Ik zal zijn naam beslist niet uitwissen uit het boek des levens, maar Ik zal zijn naam belijden voor Mijn Vader en voor Zijn engelen”. En ook Openbaring 21. Daar kunnen wij over het nieuwe Jeruzalem lezen: “Al wat onrein is, zal er niet inkomen, en ook niemand die zich bezighoudt met gruwelen en leugens, maar alleen zij die geschreven zijn in het boek des levens van het Lam”. Die stad wordt prachtig![7]

Nederland staat voor de keus. Ook vandaag.
Ja, heel de wereld wordt ertoe gedrongen om te kiezen. Die keus is mogelijk zolang onze Heiland nog niet teruggekomen is op aarde.
Het betreft niet maar voor het bestuur in de aardse omgeving. Nee, de wereld wordt opgeroepen om zich aan te sluiten bij de hemelse Bestuurder. Niet slechts gedurende een jaar of vier. Maar voor eeuwig!

Noten:
[1] In deze alinea citeer ik Johannes 12:46,47,48.
[2] In deze alinea citeer ik uit: Nederlands Dagblad, donderdag 17 maart 2022, p. 1.
[3] In deze alinea maak ik gebruik van: “Lokale partij wint raadsverkiezing”. In: Reformatorisch Dagblad, donderdag 17 maart 2022, p. 1.
[4] De tien woorden van Gods verbond staan onder meer in Deuteronomium 5:6-21.
[5] Jesaja 6:9.
[6] In deze alinea citeer ik Johannes 9:39. Verder citeer ik een zin uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Johannes 9:39.
[7] In deze alinea citeer ik Openbaring 21:27.

23 februari 2022

Politici en pastoraat

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: ,

Mogen Gereformeerde mensen Gods Woord nog helemaal naspreken? Mogen zij nog Hem nog in alles volgen?
Wij zijn geneigd om te zeggen: ‘Natuurlijk mag dat! En zeker in Nederland’.
Die uitroep is wat te enthousiast. Aan die vrijheid wordt geknabbeld. Op hoog niveau, ook nog.   

Ten bewijze daarvan staan hieronder een tweetal citaten uit een interview in het Nederlands Dagblad:
1.
“Minderjarigen moeten volgens een Kamermeerderheid worden beschermd tegen ‘homogenezing’, én tegen gesprekken om de seksuele gerichtheid te onderdrukken.
D66-Kamerlid Jeanet van der Laan: ‘Als je de keuzevrijheid van het individu beschadigt, houdt vrijheid van godsdienst voor mij op’
Het liefst hadden de initiatiefnemers van het voorstel om ‘homogenezing’ strafbaar te stellen, dit bij zowel minderjarigen als volwassenen verboden. ‘Daar hebben we echt lang over nagedacht’, zegt D66-Kamerlid Jeanet van der Laan. Toch richt het nieuwe wetsvoorstel zich vooral op conversietherapie – zoals ‘homogenezing’ ook wel wordt genoemd – bij minderjarigen”[1].
2.
[Vraag] “Stel: een zeventienjarige homo praat met de dominee. Die zegt: “Ik denk niet dat het Gods bedoeling is dat je een relatie aangaat met iemand van hetzelfde geslacht”. Mag die dominee dat straks niet meer zeggen?
[Antwoord]: ‘Pastorale gesprekken zouden wel onder dit verbod kunnen vallen, ja.’”.  

Kan een homoseksuele geaardheid genezen worden? Het is zeer de vraag of dat mogelijk is. Uit een bekende internetencyclopedie leren we: “Er bestaat geen betrouwbaar bewijs dat iemands seksuele geaardheid kan worden veranderd en medische instituten waarschuwen dat homogenezingspraktijken ineffectief en potentieel schadelijk zijn. Medische, wetenschappelijke en overheidsorganisaties in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk hebben hun zorgen geuit over de geldigheid, effectiviteit en ethiek van conversietherapieën”.
In Duitsland is homogenezing sinds december 2019 verboden.
Het bovenstaande is, wat schrijver dezes betreft, wel helder[2].

Meer zorg baart dat zinnetje: ‘Pastorale gesprekken zouden wel onder dit verbod kunnen vallen’. Die woorden staan niet op zichzelf. We hoeven slechts de namen van dominee Kort en de Finse politica Päivi Räsänen te noemen. Dan realiseren we ons dat de christelijke visie op het praktiseren van een homoseksuele geaardheid onder druk staat. Er komt misschien een moment dat een predikant niet meer mag zeggen: ‘Ik denk niet dat het Gods bedoeling is dat je een relatie aangaat met iemand van hetzelfde geslacht’.
Komt er een moment dat de inhoud van pastorale gesprekken niet meer vrij is? Meer precies: komt er een moment dat de inhoud van pastorale gesprekken niet altijd meer in alles op Gods Woord gebaseerd mag wezen?[3]

Het lijkt niet onmogelijk dat de stellingname van D66-kamerlid mevrouw Van der Laan tamelijk verstrekkende gevolgen heeft.
Waarom?
In de Heidelbergse Catechismus belijden wij: God wil “dat wij ons leven lang onze zondige aard steeds meer leren kennen en daardoor nog meer begeren de vergeving van de zonden en de gerechtigheid in Christus te zoeken”. Alle kerkmensen moeten dus veranderd worden!
De Catechismus gaat nog verder: “Ten tweede dat wij zonder ophouden ons inspannen en God bidden om de genade van de Heilige Geest, om steeds meer naar het beeld van God vernieuwd te worden, totdat wij na dit leven het doel, namelijk de volmaaktheid, bereiken”.
Christenen moeten dus bidden om verandering.  
Laten wij ons eens voorstellen dat wij vijf of tien jaar verder zijn. Mogen wij dan nog wel om verandering van ons leven bidden? Of wordt ons dan, bijna in het voorbijgaan, verweten dat wij de keuzevrijheid van het individu beschadigen?[4]

‘Ach’, zegt iemand misschien, ‘die weblogschrijver ziet het allemaal te zwart. Zover komt het niet. Het loopt allemaal niet zo’n vaart. Er is toch godsdienstvrijheid? Nou dan!’. Laten wij maar hopen dat het allemaal nog wat meevalt. Laten er maar voor ijveren dat de maatschappij ook voor door Christus gekochte kinderen open blijft!
Maar als pastorale gesprekken door politici beïnvloed kunnen worden, dan moeten gelovige volgelingen van Christus met aardig wat scenario’s rekening gaan houden.

Christenen zullen het bidden in ieder geval nooit moeten verleren.
De apostel Paulus schrijft in Philippenzen 4: “En ik weet wat het is vernederd te worden, ik weet ook wat het is overvloed te hebben; in elk opzicht en in alles ben ik ingewijd, zowel in verzadigd te zijn als in honger te lijden, zowel in overvloed te hebben als in gebrek te lijden. Alle dingen kan ik aan door Christus, Die mij kracht geeft”.
En de apostel Jacobus schrijft in hoofdstuk 5 van zijn algemene brief: “Belijd elkaar de overtredingen en bid voor elkaar, opdat u gezond wordt. Een krachtig gebed van een rechtvaardige brengt veel tot stand. Elia was een mens net zoals wij en hij deed een vurig gebed dat het niet zou regenen, en het regende niet op de aarde, drie jaar en zes maanden. En hij bad opnieuw, en de hemel gaf regen en de aarde bracht haar vrucht voort”[5].
De God van hemel en aarde kan aan aan de gebeden van zijn kinderen een enorme kracht geven! Natuurlijk, als wij een gebed uitspreken voelen wij ons soms machteloos. Misschien komt de gedachte op dat onze gebeden bij tijd en wijle weinig meer dan ritueeltjes zijn. Maar laten wij ons niet vergissen: onze gebeden worden krachtig gemaakt. De Heilige Geest pleit voor ons. Dat doet Hij met onuitsprekelijke verzuchtingen. Die Geestkracht is voor mensen niet te volgen.  Maar Geestelijke energie is onzegbaar groot!   

Laten wij er maar niet omheen draaien: wij hebben niets te vrezen. De God van hemel en aarde beschermt Hoogstpersoonlijk Zijn bevolking.
Laten wij de woorden van David in Psalm 18 maar tot de onze maken:
“De HEERE is mijn rots en mijn burcht en mijn Bevrijder,
mijn God, mijn rots, tot Wie ik de toevlucht neem,
mijn schild en de hoorn van mijn heil, mijn veilige vesting”[6].

Noten:
[1] De citaten komen uit: “Ook de dominee moet bij ‘homotherapie’ oppassen”. In: Nederlands Dagblad, dinsdag 15 februari 2022, p. 3.
[2] In deze alinea wordt geciteerd van https://nl.wikipedia.org/wiki/Homogenezing ; geraadpleegd op dinsdag 15 februari 2022.
[3] Zie voor de kwesties rond dominee Kort en mevrouw Räsänen mijn artikel ‘Proclameer het Woord’, hier gepubliceerd op dinsdag 8 februari 2022. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2022/02/08/ .
[4] De woorden uit de Heidelbergse Catechismus zijn te vinden in Zondag 44, antwoord 115.
[5] In deze alinea citeer ik Philippenzen 4:12,13 en Jacobus 5:16-18. Ook gebruik ik Romeinen 8:26.
[6] Psalm 18:3.

Een bewerking van dit artikel zal, als alles volgens plan verloopt, het Voorwoord (‘Allereerst’) zijn in het Gereformeerd familieblad De Bazuin 16-03 (maart 2022).

22 februari 2022

De kalmte van de kerk

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

De kerk proclameert: wij zijn verzekerd van Gods zorg.
Daar wordt in de kerk over gesproken. Daar wordt in de kerk over gezongen.
Dat gebeurt in een wereld waarin de kerk niet zelden een beetje aan de kant wordt geschoven. De kerk betekent in de westerse samenleving niet zoveel meer. In de politiek praat de kerk niet mee.
En toch… toch is de kerk blij over de toekomst.
Jazeker, de kerk heeft weet van Gods woede over de zonde die op allerlei plekken in de wereld te zien en te horen is. En kerkmensen weten: ja, wij zijn zelf ook zondig. Maar de kerk kent de grote troost van het Evangelie. De Redder der wereld komt eraan!

Dat Evangelie verkondigt de profeet Jesaja al. Hij spreekt over de Assyriërs, een overheersende macht in het oude Oosten. Hij spreekt over de verwoesting van Jeruzalem. Maar ook over herstel. En over genade.
De kerk mag het rondbazuinen, tegen de verdrukking in: God is trouw.
De kerk van 2022 mag het nog altijd verkondigen: de zorgzaamheid die wij bij God ondervinden is heerlijk. Hij houdt onze harten zacht. Hij brengt hoop in onze levens. Wij mogen op onze Verbondsgod vertrouwen. Hij geeft het leven toekomst!

In de kerk is daarom veel mildheid te vinden. De kerk blijft, in het algemeen gesproken, kalm. Daar heerst rust. Daar heerst toegeeflijkheid. En welwillendheid.
En waarom? Omdat kerkmensen zich in hun leven helemaal aan God overgeven. De kerk weet: als wij in Zijn buurt blijven, komt het goed!  

Kalmte? Mildheid? Rust? Toegeeflijkheid? Welwillendheid?
Laten wij maar eerlijk zijn: dat gaat tegen het heersende levensgevoel van 2022 in. Dat moderne levensgevoel is zelfs te voelen in regeringskringen. Vanuit de Tweede Kamer horen wij over verbale agressie en zo.
Kortom: de omgangsvormen in het parlement verslechteren.
Het Reformatorisch Dagblad schrijft in een hoofdredactioneel commentaar: “Als het om omgangsvormen in de Kamer gaat, moet de geest terug in de fles, vindt Kamervoorzitter Bergkamp. Daarom sprak zij met bijna alle fractievoorzitters en schreef zij een notitie, waarover de Kamer donderdag met zichzelf in debat gaat.
Wanneer floepte de geest uit de fles? Dat is nog niet zo gemakkelijk aan te geven. Op 20 maart 1998 misschien? ‘Even dimmen!’, beet SP-leider Marijnissen, in een Kamerdebat, voorzitter Weisglas toe. En geen haar op zijn hoofd die eraan dacht die woorden daarna terug te nemen.
Sindsdien verruwden de omgangsvormen in het parlement zienderogen. Tien jaar later noemde PVV-voorman Wilders minister Vogelaar van Wonen, Wijken en Integratie in een Kamerdebat ‘knettergek’. Nog weer ruim een decennium later hebben we te maken met Kamerleden die dreigen met tribunalen, die oproepen tot burgerlijke ongehoorzaamheid of die bij de voorzitter klagen over het feit dat ze zich in de Kamer onveilig voelen. Docenten van middelbare scholen trekken bij Bergkamp aan de bel en bekennen dat ze zich tegenover hun leerlingen generen voor de wijze waarop politici in Den Haag elkaar bejegenen”[1].

De parlementaire verruwing in Nederland bewijst eens te meer hoe diep de zonde is ingevreten in het leven van mensen.
En het moet gezegd: God toornt over die zonde. Maar Hij is ook trouw. Hij laat Zijn kerk niet in de steek. Nooit.
Dus mogen kalmte, mildheid, rust, toegeeflijkheid en welwillendheid kenmerken van de kerk zijn. Ook vandaag.
Daarom mag de kerk zingen over heil. En over troost. En over vertrouwen. Tegen de verdrukking in – jazeker.
Net zoals dat in Jesaja 12 gebeurt. Leest u maar mee.
“Op die dag zult u zeggen: Ik dank U, Heere, dat U toornig op mij geweest bent, maar Uw toorn is afgekeerd en U troost mij. Zie, God is mijn heil, ik zal vertrouwen en geen angst hebben, want mijn kracht en psalm is de Heere Heere, en Hij is mij tot heil geworden. U zult met vreugde water scheppen uit de bronnen van het heil”[2].

Over Jesaja 12 schreef ik eens: “Op die dag, staat er. Dat is de dag waarop de hemelse God Zijn volk redt. En wie voert die reddingsoperatie uit? Een vagebond? Een vrijdenker? Een ongebonden mens? Neen! Het antwoord is: de Messias. Hij is, zo staat ergens omschreven, “de toekomstige heerser uit het geslacht van David, zijn rechtvaardige en vredevolle regering en het verzamelen van de volken door en bij God”.
De lezers van Jesaja’s profetie worden, in alle tijden en op alle plaatsen, dringend opgeroepen om naar de Here Jezus Christus toe te gaan. Want Hij is de Heerser van de toekomst. In zijn regering zijn recht en billijkheid sleutelwoorden.
Hij zet, zo is Jesaja 11 ook al gezegd, een banier neer. Er staat een vlag die overal te zien is. Al Gods kinderen begrijpen het onmiddellijk: bij die banier moeten we wezen!”[3]

De woede van God heeft niet het laatste woord. Zijn woede richt zich niet meer op Zijn volk.
‘Mijn kracht en psalm is de Heere’, proclameert Jesaja.
Opmerkelijk is de overeenkomst met Exodus 15: “De Here is mijn kracht en lied, Hij is mij tot heil geweest. Dit is mijn God, Hem verheerlijk ik; de God van mijn vader, Hem roem ik”[4].
En wat is dat heil dan?
Zacharias zingt erover in Lucas 1: “En jij, kind, zult een profeet van de Allerhoogste genoemd worden, want je zult voor het aangezicht van de Heere uit gaan om Zijn wegen gereed te maken, en om Zijn volk kennis van de zaligheid te geven in de vergeving van hun zonden, door de innige gevoelens van barmhartigheid van onze God, waarmee de Opgang uit de hoogte naar ons omgezien heeft, om te verschijnen aan hen die gezeten zijn in duisternis en schaduw van de dood, en om onze voeten te richten op de weg van de vrede”.

Daarover zingt de kerk. Dat gezang van de kerk moet daarom overal ter wereld weerklinken!
Ds. C. Vonk schrijft in verband met Jesaja 12 onder meer: “Wij zijn er zelf de bewijzen van, hoe Jesaja 12 vervuld is, als we de grote daden Gods bezingen met Israëls psalmen, bijvoorbeeld met Psalm 118. De grote daden van Jahweh in de geschiedenis van Israël worden nu niet meer alleen door Israëlieten geprezen, ter ere van ‘de Heilige Israëls’ (…), maar ook door christenen, internationaal, ter ere van de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, de verhoogde ‘Wortel Davids’”[5].

Jesaja 12 leert ons een nieuwe levensstijl aan. Een stijl die gekenmerkt wordt door kalmte, mildheid, rust, toegeeflijkheid en welwillendheid. En door blijmoedigheid. Misschien kunnen Kamerleden nog iets van de kerk leren.

Noten:
[1] Geciteerd uit: “Geest moet terug in fles, ja, maar hoe?”. In: Reformatorisch Dagblad, maandag 14 februari 2022, p. 3.
[2] Jesaja 12:1-3.
[3] Dit citaat komt uit mijn artikel ‘Het vergezicht van Jesaja 12’, hier gepubliceerd op vrijdag 3 juli 2020. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2020/07/03/ . Het citaat over ‘de toekomstige heerser’ komt uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Jesaja 11:1-16.
[4] In deze alinea citeer ik Exodus 15:2 en Lucas 1:76-79. Verder gebruik ik: C. Vonk, “De voorzeide leer”, deel I Ha. – tweede druk. – Amsterdam: Buijten & Schipperheijn, 1988. – p. 64,65.
[5] C. Vonk, a.w., p. 65.

31 januari 2022

Het kwaad van de abortus

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Wanneer begint het leven van een mens? Antwoord: bij de bevruchting.
Iemand schrijft: “Het begint allemaal bij de bevruchting -conceptie-. Een minuscule zaadcel, die kleiner is dan 0,05 millimeter, fuseert met een naar verhouding reuzegrote eicel, van 0,135 millimeter. Samen wordt dit een zygote. Deze zygote begint zich al snel te delen in meerdere cellen. Al direct na de bevruchting – het embryo is dan nog geen 16 cellen groot! – begint de communicatie tussen embryo en moeder. Binnen twee etmalen verschijnt er in het bloed van de moeder al een speciaal voor de zwangerschap gemaakt eiwit -‘early pregnancy factor’-. Voordat het embryo zich in het baarmoederslijmvlies nestelt -nidatie-, heeft het er op deze manier al voor gezorgd dat het door het moederlichaam wordt herkend. Het embryo wordt dus niet -zoals al het andere dat lichaamsvreemd is- door het immuunsysteem van de moeder afgestoten”.
Dat is het begin van menselijk leven[1].

Het is van belang dat wij dat begin duidelijk in beeld hebben.
Waarom?
Abortus is de laatste weken weer in het nieuws.
Het Nederlands Dagblad meldt op vrijdag 28 januari 2022: “De flexibele bedenktijd bij een abortus moet geen ‘lege huls’ worden. Het moet duidelijk zijn dat sprake is van een zorgvuldig en autonoom besluit van de vrouw, dat zonder dwang is genomen. Een deel van de Tweede Kamer wil hierover meer duidelijkheid van de vier partijen -D66, PvdA, GroenLinks en VVD- die de wettelijke bedenktijd bij abortus – nu vijf dagen – willen vervangen door een flexibele ‘beraadtermijn’, die arts en vrouw in overleg vaststellen. Behalve partijen die tégen het schrappen van de vaste bedenktijd zijn, dringt ook regeringspartij en mede-initiatiefnemer VVD hierop aan, bleek donderdagavond bij het debat in de Tweede Kamer. ‘Hoe gaat de keuze tot een beslistermijn eruitzien?’, vroeg VVD-fractievoorzitter Sophie Hermans, die ook wil weten wat straks de waarborgen voor een zorgvuldig besluit zijn”[2].

Abortus is een heel teer onderwerp. Vrouwen die een abortus overwegen zijn in grote nood.
Laten wij ook niet onderschatten hoeveel zwangerschappen er ontstaan door verkrachtingen.
Je haat jouw verkrachter; maar haat je ook het nieuwe leven? Wat kan die vraag beklemmend wezen!
In zulke situaties wordt een geweldige innerlijke strijd geleverd. Een strijd waarin heel wat vragen om een antwoord schreeuwen. Een strijd waarbij, behalve de zwangere vrouw zelf, niet zelden ook familieleden en vrienden betrokken zijn.  
Maar in die strijd mogen wij nooit vergeten dat de hemelse God Zelf nieuw leven geschapen heeft. Dat ziet er, op het eerste gezicht, merkwaardig uit. Waarom doet de Here dat? Het antwoord is niet in een paar woorden samen te vatten.
Maar laten wij beseffen dat onze wijze God ook dat in Zijn handen heeft!

Thans keren wij terug naar de Nederlandse politiek.
De term ‘flexibele beraadtermijn’ klinkt prachtig. Maar waar beraadt men zich dan op? Zwangere vrouwen en hun adviseurs overleggen over de vraag: moeten dit menselijk leven beëindigen, of niet?
Het gaat dus om menselijk leven. Het draait dus om moord.
Dat is toch niet te geloven?
Dat is toch onverteerbaar?
En dat terwijl de Schepper in Genesis 1 al een heel duidelijke conclusie trekt: “En God zag al wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed”.
Zeer goed – dat wil in ieder geval zeggen: alles wat Hij geschapen heeft beantwoordt aan Zijn doel. Dus ook het leven met lichamelijke en psychische beperkingen[3].

In Genesis 2 lezen we: “Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten; en zij zullen tot één vlees zijn”. Zo heeft de Schepper dat bedacht. Als alles volgens Gods regels gaat komt er zó nieuw menselijk in de wereld.
Die flexibele bedenktermijn komt er zeer waarschijnlijk wel.
Maar terecht waarschuwt mevrouw Caroline van der Plas, kamerlid namens de BoerBurgerBeweging, voor een jubelstemming. Zij zegt: “We hebben het wel over een levend wezen dat wordt weggehaald”[4].

De God van hemel en aarde is vanaf het begin bij ons. Daarom heeft het leven vóór de geboorte net zoveel waarde als het leven dat reeds geboren is.
Denkt u maar aan Psalm 139:
“Want Ú hebt mijn nieren geschapen,
mij in de schoot van mijn moeder geweven.
Ik loof U omdat ik ontzagwekkend wonderlijk gemaakt ben;
wonderlijk zijn Uw werken,
mijn ziel weet dat zeer goed.
Mijn beenderen waren voor U niet verborgen,
toen ik in het verborgene gemaakt ben
en geborduurd werd in de laagste plaatsen van de aarde.
Uw ogen hebben mijn ongevormd begin gezien,
en zij alle werden in Uw boek beschreven,
de dagen dat zij gevormd werden,
toen er nog niet één van hen bestond”.
Wij zien dat ook als Jezus op aarde geboren wordt. In Lucas 1 staat te lezen: “En toen Elizabeth de groet van Maria hoorde, gebeurde het dat het kindje opsprong in haar buik; en Elizabeth werd vervuld met de Heilige Geest, en zij riep met luide stem en zei: Gezegend ben je onder de vrouwen en gezegend is de vrucht van je buik. En waaraan heb ik dit te danken dat de moeder van mijn Heere naar mij toe komt? Want zie, toen het geluid van je groet in mijn oren klonk, sprong het kindje van vreugde op in mijn buik”[5].

Wat is onze opdracht in deze tijd?
Spreuken 24 vertelt het ons.
En de Spreukenleraar geeft meteen ook een oordeel over allen die moorden begaan.
Leest u maar mee.
“Red hen die opgepakt zijn om te sterven,
wee als u zich afzijdig houdt van wie wankelend ter slachting gaat.
Wanneer u zegt: Zie, wij hebben dat niet geweten,
zal Hij Die de harten toetst, dat niet merken?
Hij Die uw ziel gadeslaat, zal Híj het niet weten?
Immers, Hij zal een mens vergelden naar zijn werk”.
Dat is een waarschuwing aan de kerk. En niet in de laatste plaats aan de parlementariërs die nu in de Tweede Kamer zitten![6]

Dit artikel eindigt met een citaat uit een artikel van Arthur Alderliesten. Alderliesten is ethicus, directeur van de stichting Schreeuw om Leven en projectleider ethiek bij het Prof. G.A. Lindeboom Instituut. Het citaat kan nu wel voor zichzelf spreken.
Artikel 1 van het ‘Handvest van de grondrechten van de Europese Unie’ “ gaat over de menselijke waardigheid: ‘De menselijke waardigheid is onschendbaar. Zij moet worden geëerbiedigd en beschermd’. En artikel 2 vervolgt: ‘Eenieder heeft recht op leven’. Er is juridisch van alles over te zeggen in hoeverre dit van toepassing is op het ongeboren leven. Maar bezien vanuit een ethiek die uitgaat van de beschermwaardigheid van het ongeboren leven kunnen menselijke waardigheid en het recht op abortus niet samengaan.
Ik wil geen EU die het recht op het vernietigen van leven bepleit en verankert, maar de menselijke waardigheid van onze kleinste mensjes eerbiedigt en beschermt. En daarom juist het recht om geboren te worden bepleit en verankert”[7].

Noten:
[1] In deze alinea citeer ik van https://logos.nl/wanneer-word-je-mens/ ; geraadpleegd op vrijdag 28 januari 2022.
[2] Geciteerd uit: “Kamer vraagt waarborgen bij abortuskeuze”. In: Nederlands Dagblad, vrijdag 28 januari 2022, p. 1.
[3] In deze alinea citeer ik Genesis 1:31 a.
[4] In deze alinea citeer ik Genesis 2:24.
[5] In deze alinea citeer ik Psalm 139:13-16 en Lucas 1:41-44.
[6] In deze alinea citeer ik Spreuken 24:11, 12.
[7] In deze alinea citeer ik uit: Arthur Alderliesten, “Niet abortus maar leven moet Europees grondrecht zijn”. In: Reformatorisch Dagblad, dinsdag 25 januari 2022, p. 28.

25 januari 2022

De zondeschuld is betaald

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Wat doen mensen elkaar toch een hoop leed aan!
Wij weten daar allemaal wel van.
Een tweetal voorbeelden uit een recente krant:
1.
“De populaire talentenshow The Voice of Holland wordt voorlopig niet op tv uitgezonden na beschuldigingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik tegen meerdere personen rond het programma. Dat liet televisiezender RTL zaterdag weten”.
2.
Voormalig minister Koolmees wordt “een beetje sip over de politieke cultuur, het gebrek aan nuance, de compromisloosheid, de beperkte vrijheid om openlijk te kunnen delibereren zonder dat je kop er meteen wordt afgehakt. Ik voel niet meer de energie om dit nog een keer vier jaar te doen. (…) Ik heb debatten gehad waarvan ik dacht: dit gaat hard op hard, op de persoon, niet gericht op samenwerking of oplossingen, maar op de leukste quote voor sociale media en het stukje in de krant. Ik wil juist wel samenwerking. Het afbrokkelen van de constructieve krachten binnen de politiek is eerlijk gezegd mijn grootste zorg”.
Wat een ergernis!
Wat een leed!
Wat een pijn!
Maar vooral: wat een zonden tegen Gods geboden! Het ganse leven zit er mee vol. En we weten het allemaal wel: ook ons eigen leven is met zonde en lijden bevuild.
En in de kerk weten we nog meer: Jezus Christus heeft voor al onze zonden betaald.
En laten we wel wezen: die geloofswetenschap zouden we aan zoveel méér mensen gunnen![1].

In Zondag 15 van de Heidelbergse Catechismus staat het vermeld: “Christus heeft heel de tijd van zijn leven op aarde, maar vooral aan het einde daarvan, de toorn van God tegen de zonde van het hele menselijke geslacht aan lichaam en ziel gedragen”.
Een Gereformeerde dominee gebruikte eens in een preek over Zondag 15 drie keer het woord ‘onvoorstelbaar’. En op de keper beschouwd is dat het natuurlijk ook. Daar kunnen wij ons inderdaad geen voorstelling van maken[2].

De apostel Paulus schrijft in zijn eerste brief aan Timotheüs: “Hij heeft Zich gegeven als een losprijs voor allen”. Er is, om zo te zeggen, genoeg genade voor alle wereldburgers!
Maar daarmee is beslist niet alles gezegd.
De Heiland heeft Zijn leven gegeven “opdat wij, voor de zonden dood, voor de gerechtigheid zouden leven. Door Zijn striemen bent u genezen. Want u was als dwalende schapen; maar u bent nu bekeerd tot de Herder en Opziener van uw zielen”. Dat schrijft de apostel Petrus in zijn eerste algemene brief.
Paulus zit in zijn brief aan de christenen in Rome op dezelfde lijn. Zijn instructie is duidelijk: “En stel uw leden niet ter beschikking aan de zonde als wapens van ongerechtigheid, maar stel uzelf ter beschikking aan God, als mensen die uit de doden levend geworden zijn. En laat uw leden wapens van gerechtigheid zijn voor God”. Kort samengevat: nu moet u leven voor de Here![3]

Petrus schrijft ook: Christus “heeft eenmaal voor de zonden geleden, Hij, Die rechtvaardig was, voor onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen”.
Wij moeten dus naar God toe worden gebracht. Dat is het werk van Jezus Christus.
Als wij onze eigen gang mogen gaan blijven wij levenslang op zoek naar onze bestemming. Wij zoeken naar het doel van ons leven. Wij gaan ons afvragen waartoe wij op aarde zijn.
Welnu, de God van hemel en aarde kiest mensen uit om Zijn kinderen te zijn. Niet maar een paar. Nee, Hij kiest massa’s mensen uit. In de Dordtse Leerregels staat het zo: “Deze uitverkiezing is een onveranderlijk voornemen van God, waardoor Hij voor de grondlegging van de wereld uit het hele menselijke geslacht – dat door eigen schuld de oorspronkelijke gerechtigheid verloren en zich in zonde en ondergang gestort heeft – een vast en groot aantal mensen in Christus tot het heil heeft uitgekozen. Deze uitverkorenen zijn niet beter dan anderen en zij hebben evenmin enig recht op Gods liefde, omdat zij met alle mensen aan de ellende prijsgegeven zijn. Alleen uit genade zijn zij in Christus uitverkoren overeenkomstig het vrije welbehagen van Gods wil”[4].

Door God uitgekozen mensen mogen blij zijn met die uitverkiezing. In de kerk komen we veel van die uitgekozen mensen tegen. Daarom hangt daar een sfeer die in ieder geval feestelijk is. De atmosfeer is er ook eerbiedig – jazeker. Maar in de kerk weten we: er is troost.
Natuurlijk – dat seksuele gedoe achter de schermen bij RTL is daarmee niet uit de wereld.
Natuurlijk – dat kinderachtige en soms agressieve gedebatteer in het parlement is niet gestopt.
En inderdaad – wij zijn wel klaar met coronavirussen, maar die coronavirussen zijn nog lang niet klaar met ons. En ja, het is knap vervelend als wij in quarantaine moeten omdat wijzelf of onze kinderen besmet zijn met een variant van het coronavirus: zie de kinderen maar eens een dag of tien binnen te houden! Daar wordt een mens in de regel prikkelbaar van, en narrig.
Wellicht maken dergelijke omstandigheden ons zelfs wel een beetje verdrietig. En misschien is het lezen van de dagelijkse krant, of het bijhouden van het nieuws op internet wel een ronduit deprimerende bezigheid.
Laten wij in zulke situaties maar bedenken dat de status van door God uitgekozen mensen niet hopeloos is. Om het met Efeziërs 1 te zeggen: “Gezegend zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegen in de hemelse gewesten in Christus, omdat Hij ons vóór de grondlegging van de wereld in Hem uitverkoren heeft, opdat wij heilig en smetteloos voor Hem zouden zijn in de liefde”[5].

De wereld is vol leed.
De wereld is vol rampen.
De wereld is vol ziekten en handicaps.
Al die dingen zijn door de zonde in de wereld gekomen.
En ja, onze zondeschuld wordt nog iedere dag groter.
Maar onze Heiland volbracht Zijn borgtochtelijk lijden. De schuld is betaald!

Noten:
[1] In deze alinea citeer ik uit: “Beschuldiging misbruik rond tv-programma The Voice” en: “SGP’er ziek van corona, D66’er van Den Haag”. In: Reformatorisch Dagblad, maandag 17 januari 2022. Beide berichten staan op p. 10.
[2] In deze alinea citeer ik woorden uit antwoord 37 van de Heidelbergse Catechismus. De preek waarop in deze alinea wordt gedoeld is van dominee C. Koster, predikant van De Gereformeerde Kerk Lansingerland. De betreffende preek werd op zondag 16 januari 2022 gelezen in de middagdienst van De Gereformeerde Kerk Groningen. Dit artikel is het resultaat van een verdere doordenking van die preek.
[3] In deze alinea citeer ik achtereenvolgens 1 Timotheüs 2:6, 1 Petrus 2:24,25 en Romeinen 6:13.
[4] In deze alinea citeer ik uit Gods Woord 1 Petrus 3:18 a. En uit de Dordtse Leerregels: hoofdstuk I, artikel 7.
[5] In deze alinea citeer ik Efeziërs 1:3 en 4.

11 januari 2022

Jesaja 40 en het coalitieakkoord

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Vier Nederlandse politieke partijen sloten in december 2021 een coalitieakkoord. VVD, D66, CDA en ChristenUnie gaan met z’n vieren de toekomst in.
Het is mooi dat er eindelijk zo’n akkoord is. Politiek gekissebis, puberaal gewauwel en machtswellust wisselden elkaar gedurende ruim 270 dagen af. Het zaken doen ging zeker niet vlot.
Het bleek eens te meer dat Nederland een diep verdeeld land is. Daarbij komt dat Nederlanders gewend zijn om hun zin te krijgen. Daar wordt het allemaal niet makkelijker van.
Maar goed, thans lijkt de tijd rijp om te gaan regeren. 

Op pagina 35 van voornoemd coalitieakkoord komen wij de navolgende passage tegen: “Bij medisch ethische vraagstukken spelen meerdere waarden een rol, zoals autonomie, de beschermwaardigheid van het leven en wetenschappelijke vooruitgang. Zij vergen een zorgvuldig en respectvol debat, waarbij gebruik gemaakt wordt van maatschappelijke dialoog, adviezen van de Gezondheidsraad, ethische reflecties en (wets)evaluaties”.
In bovenstaand citaat staan een paar dingen naast elkaar: autonomie, de beschermwaardigheid van het leven en wetenschappelijke vooruitgang. Autonomie wil zeggen: het recht om zelfstandig beslissingen te nemen. Beschermwaardig betekent: elk mensenleven is het waard om beschermd te worden. Dat betreft ook het leven van ongeboren kinderen. Dat betreft ook het leven van hoogbejaarde mensen. Dat betreft ook het leven van mensen die euthanasie overwegen om hun eigen aardse bestaan op een zelf gekozen moment te beëindigen. Wetenschappelijke vooruitgang duidt op het vermeerderen van kennis en mogelijkheden.
Het betreft een opmerkelijk rijtje.
Zelfbeschikkingsrecht en bescherming van het leven zijn twee zaken die zodanig met elkaar kunnen schuren dat het pijn doet. Veel pijn, wellicht. 
Dat opmerkelijke rijtje lijkt het resultaat van een fel bevochten compromis. Het is immers bekend dat met name ChristenUnie en D66 diametraal tegenover elkaar staan als het om medisch-ethische zaken gaat.
De vraag dringt zich op wat in het regeringsbeleid het zwaarste accent krijgt: de autonomie of de bescherming van het leven. Er wordt gesproken over een maatschappelijke dialoog. Dat klinkt veelbelovend. Maar op enig moment moeten er knopen worden doorgehakt. Gelet op de sfeer in de maatschappij moeten we er op rekenen dat de autonomie het gaat winnen van de beschermwaardigheid. Natuurlijk – er zal een respectvol debat worden gevoerd. Maar men moet niet verwonderd opkijken als van christenen uiteindelijk respect wordt verwacht voor beslissingen met een onchristelijk karakter. Het is van harte te hopen dat de presentie van de ChristenUnie in de regering op dit punt een remmende werking zal hebben.
Er zullen ethische reflecties plaatsvinden. Men gaat dus kritisch kijken naar de eigen manier van doen. Is de handelwijze zorgvuldig genoeg? Wat is nu precies ‘goed’? Wat dienen wij te kwalificeren als ‘slecht’? Een dergelijke bezinning is beslist nuttig – jazeker. Maar de vraag is wel waarop die bezinning gebaseerd zal zijn. En in hoeverre zullen de resultaten van die bezinning terug te voeren zijn op de Bijbel?[1]

Het spreekt boekdelen dat de naam van God niet in het coalitieakkoord genoemd wordt. De Bijbel komt er niet aan te pas. Men kan zeggen dat dat logisch is. In het handwerk van de landsregering heeft de God van hemel en aarde geen prominente plaats. Bij het nemen van beslissingen kan men toch niet telkens een Bijbeltekst noteren? Nee, dat laatste is inderdaad niet nodig. Maar het is wel belangrijk dat onze manieren van doen op Gods Woord gebaseerd is. Dat geldt ook als er geregeerd moet worden. Regeerders van Nederland moeten hun positie kennen. Ook alle andere burgers moeten helder zien waar zij staan.
Waar staan wij?
Jesaja 40 maakt het ons duidelijk: “Wie heeft de wateren met de holte van zijn hand opgemeten, of van de hemel met een span de maat genomen, of het stof van de aarde met een maatbeker gevat, of de bergen gewogen in een waag, of de heuvels op een weegschaal? Wie heeft de Geest van de Heere gepeild en wie heeft Hem als Zijn raadsman onderwezen?”[2]

Het antwoord op die vraag is retorisch. En simpel bovendien. Het antwoord moet namelijk luiden: niemand. Dit is echt een Goddelijke activiteit. Gods Woord roept ons op tot de erkenning dat God heel de wereld in Zijn hand heeft.
God vergelijkt volken met druppels aan emmer. En ook met stofjes aan een weegschaal. De eilanden in deze wereld strooit hij bijna achteloos als stof over de aarde. Zo geweldig machtig is hij! Hij is de Machthebber der wereld. En dus is God geenszins te vergelijken met het beeld van een afgod. De eigenaar van zo’n beeld gaat er netjes mee om. Dat mooie beeldje van dat kostbare hout mag beslist niet omvallen!… Welnu, God zorgt voor deze wereld. Hij is de Schepper. ‘Kijk maar om u heen’, zegt God, ‘dat alles heb Ik gemaakt’.
En dan volgt een strenge vermaning: ‘Ik ben dus de Schepper. En jullie zeggen nota bene dat Ik geen idee heb van de dingen die u overkomen! Jullie zeggen nota bene dat Ik jullie geen bescherming meer biedt. Hoe komen jullie daar nu toch bij?? Als mensen uitgeput zijn geef Ik hen nieuwe krachten. Zelfs jonge mensen worden moe. Zelfs bij jonge mensen is de energie op een gegeven moment op. Maar als u op Mij vertrouwt, krijgt u weer volop energie. Dan zult u volop klussen aan kunnen pakken!’[3] 

De God van hemel en aarde rolt Hoogstpersoonlijk de wereldgeschiedenis uit. Hij weet precies op welk moment een bepaalde gebeurtenis plaatsvindt.
Al onze activiteiten vloeien voort uit het feit dat wij Zijn instrumentarium zijn. Hij voert een plan uit dat eindigt met een verheerlijkte samenleving tussen God en mensen. Daaraan moet onze zogenaamde autonomie dienstbaar wezen. Daarom bewaken Gereformeerde mensen zo ijverig de beschermwaardigheid van het leven. Wetenschappelijke vooruitgang willen wij boeken opdat ons hemelleven nog heerlijker wordt. Met wetenschappelijke vooruitgang hebben Gereformeerden Gods eer voor ogen. Die eer staat op de eerste plaats – altijd en overal.

Gebruik van het motief van Jesaja 40 zou het coalitieakkoord aanzienlijk hebben verrijkt. Dan zou de bestuurscultuur meteen ook worden vernieuwd. Wat een pluspunt!

Noten:
[1] In deze alinea citeer ik uit: “Omzien naar elkaar, vooruitkijken naar de toekomst Coalitieakkoord 2021 – 2025 VVD, D66, CDA en ChristenUnie”, gedateerd op 15 december 2021. Te vinden op https://www.kabinetsformatie2021.nl/documenten/publicaties/2021/12/15/coalitieakkoord-omzien-naar-elkaar-vooruitkijken-naar-de-toekomst , p. 35. Geraadpleegd op dinsdag 4 januari 2022.
[2] Jesaja 40:12 en 13.
[3] In deze alinea gebruik ik Jesaja 40:14-31.

Een bewerking van dit artikel wordt, als alles volgens plan verloopt, opgenomen in het Gereformeerd familieblad De Bazuin; editie 16-02.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.