gereformeerd leven in nederland

27 januari 2020

Impeachment

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

“Wie zal de berg van de HEERE beklimmen?
Wie zal staan in Zijn ​heilige​ plaats?
Wie ​rein​ is van handen en zuiver van ​hart,
wie zijn ziel niet opheft tot wat vals is, en niet bedrieglijk zweert.
Hij zal ​zegen​ ontvangen van de HEERE
en ​gerechtigheid​ van de God van zijn heil.
Dat is het geslacht van hen die naar Hem vragen,
die Uw aangezicht zoeken; dat is ​Jakob”[1].

Het is goed om elkaar in deze tijd op deze woorden te wijzen. Wij vinden ze in Psalm 24.

Men spreekt over impeachment: een procedure om president Trump af te zetten. ‘Een heksenjacht’, zegt Trump er zelf over. Er zijn heuse aanklagers. En verdedigers – advocaten die Trump zelf uitkoos. Het proces wordt voorgezeten door de opperrechter van het Amerikaanse hooggerechtshof. De leden van de Senaat vormen de jury. Na het onderzoek wordt er in de Senaat gestemd. Als er een tweederde meerderheid is wordt de president afgezet.

Hoofdschuddend ziet de wereld dit alles aan. Zijn er goede redenen om de president aan te pakken? Gebeurt het allemaal om Trump dwars te zitten, zodat hij op 3 november 2020 de presidentsverkiezingen verliest? Wat is de waarheid?[2]
Meer in het algemeen: wat heeft gezag ons nog te zeggen? Stel dat de Amerikaanse president misbruik heeft gemaakt van zijn macht, hoe zit dat dan met andere hoogwaardigheidsbekleders?

Laten wij bedenken wat de Bijbel ons leert.

Men moet recht tegenover God en de medemensen staan. Wie zo leeft geniet persoonlijke bescherming van de God van hemel en aarde.
Wilt u daar een voorbeeld van?
Leest u maar even mee in Genesis 20. Daar gaat het over koning Abimelech die Sara – de vrouw van Abraham – tot vrouw wil hebben.
Citaat: “Abraham​ trok vandaar naar het Zuiderland en woonde tussen Kades en Sur, en hij verbleef als ​vreemdeling​ in Gerar. Abraham​ zei van zijn vrouw ​Sara: Zij is mijn zuster. Toen stuurde ​Abimelech, de ​koning​ van Gerar, een bode en haalde ​Sara​ weg. Maar God kwam in een nachtelijke ​droom​ bij ​Abimelech​ en zei tegen hem: Zie, u gaat sterven vanwege de vrouw die u genomen hebt, want zij is met een man getrouwd! Abimelech​ was echter nog niet tot haar genaderd. Daarom zei hij: Heere, wilt U dan echt een onschuldig volk doden? Heeft hij mij zelf niet gezegd: Zij is mijn zuster. En zij, ook zijzelf heeft gezegd: Hij is mijn broer. Met een oprecht ​hart​ en zuivere handen heb ik dit gedaan. God zei tegen hem in de ​droom: Ik weet ook dat u dit met een oprecht ​hart​ gedaan hebt. Ik heb u ook ervan weerhouden tegen Mij te zondigen en daarom heb Ik u niet toegelaten haar aan te raken”[3].
De hemelse God houdt Abimelech tegen als deze onbedoeld overspel wil plegen.
Dat feit mag ook ons vandaag geruststellen.
Wie God en medemensen recht in de ogen kan kijken wordt altijd door de almachtige Heer des hemels en der aarde geholpen.
Denkt u in dit verband maar aan Psalm 11:
“Wat kunnen, als het recht hier wordt vertreden,
de grondslag van het recht niet meer bestaat,
rechtvaardigen beginnen hier beneden?
Wie is voor hen een hulp, een toeverlaat?
De HERE, in zijn hoog paleis zal tonen
dat Hem vanaf zijn troon geen ding ontgaat.
Zijn blik doorgrondt hen die op aarde wonen”[4].

Terug naar Psalm 24.
In dat kerklied wordt zonder veel omwegen duidelijk gemaakt dat mensen die naar Hem vragen Zijn zegen ontvangen.
In die Amerikaanse impeachmentzaak spelen heel veel belangen mee. Eigen belangen, vooral ook. Het verlangen naar macht, een onzalig streven om te winnen druipt er bij tijd en wijle van af.
In het Reformatorisch Dagblad schreef iemand: “Inmiddels zijn er tekenen dat de Democraten enigszins gaan twijfelen of de impeachment winst voor hen zal brengen. In de eerste plaats is veelzeggend dat de aanklacht slechts uit twee punten bestaat, terwijl ze tijdens de verhoren van de achterliggende maanden bij herhaling hebben geroepen dat er tal van dingen mis zijn”. En: “In de tweede plaats beseffen zij dat de aanklacht vooral gebaseerd is op informanten die hun wetenschap hebben ‘van horen zeggen’”[5]. Laten wij het maar ronduit zeggen: het wordt allemaal enorm dik aangezet, maar eigenlijk is het maar een zwak zaakje.
Wie het bovenstaande overziet, bemerkt alras dat de eerste vraag moet wezen: wat vindt de Here ervan? Anders gezegd: wat vraagt Hij van ons?
Laten wij maar beseffen dat de God van hemel en aarde onze diepste intenties doorziet. Zei Jezus in Johannes 1 over Nathanaël al niet: “Zie, werkelijk een Israëliet in wie geen bedrog is”[6]?
Psalm 24 zingt het:
“Dit is ’t geslacht dat naar Hem vraagt,
’t is Jakobs volk dat God behaagt.
Uw aanschijn zoekt het met verlangen”[7].
Overal ter wereld geldt: wie God zoekt, ook in de alledaagse dingen, kan op Zijn zegen wachten.

De dichter van Psalm 24 – dat is David – zegt:
“Dat is het geslacht van hen die naar Hem vragen,
die Uw aangezicht zoeken; dat is ​Jakob”.
In die woorden klinkt door dat God mensen heeft uitgekozen om bij Hem te horen. De profeet Maleachi spreekt erover in hoofdstuk 1: “Ik heb u liefgehad, zegt de HEERE, maar u zegt: Waarin hebt U ons liefgehad? Was ​Ezau​ niet de broer van ​Jakob? spreekt de HEERE. Toch heb Ik ​Jakob​ liefgehad, en ​Ezau​ heb Ik gehaat”[8]. En Paulus schrijft erover aan de christenen in Rome: “Zoals geschreven staat: ​Jakob​ heb Ik liefgehad en ​Ezau​ heb Ik gehaat. Wat zullen wij dan zeggen? Is er onrechtvaardigheid bij God? Volstrekt niet! Want Hij zegt tegen ​Mozes: Ik zal Mij ontfermen over wie Ik Mij ontferm en zal ​barmhartig​ zijn voor wie Ik ​barmhartig​ ben. Zo hangt het dan niet af van hem die wil, ook niet van hem die hardloopt, maar van God Die Zich ontfermt”[9].
God roept Zijn kinderen. Waar zij zich op de wereld ook bevinden, Hij roept hen bij Zich. En Hij geeft hen instructies om in Zijn dienst te staan.

Impeachment – dat betekent onder meer: beschuldiging, aanklacht. In Amerika weten ze er alles van. En president Trump kan nog zo optimistisch wezen, het wordt er voor hem natuurlijk niet makkelijker op.
In een wereld die bol staat van impeachment mogen Gods kinderen getuigen van de verlossing door het bloed van Jezus Christus. Om met het Avondmaalsformulier te spreken: “Ja, Hij heeft zijn lichaam aan het kruis laten spijkeren om de akte van beschuldiging die tegen ons gericht was, weg te doen door haar aan het kruis te nagelen”[10].
Inderdaad – in de kerk is er geen sprake meer van impeachment.
Daarom zullen wij zegen​ ontvangen van de HEERE en ​gerechtigheid​ van de God van ons heil.
Wie God zoekt kan op Zijn zegen wachten!

Noten:
[1] Psalm 24:3-6.
[2] Zie hierover bijvoorbeeld https://nos.nl/artikel/2319579-strak-tijdschema-stil-zijn-en-geen-mobiel-de-impeachment-procedure-in-de-senaat.html en https://nos.nl/artikel/2319684-senaat-stemt-na-13-uur-in-met-regels-afzettingsprocedure-trump.html ; geraadpleegd op woensdag 22 januari 2020.
[3] Genesis 20:1-6.
[4] Psalm 11:2 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.
[5] Wim Kranendonk, “Huis stemt voor kansloze procedure”. In: Reformatorisch Dagblad, donderdag 19 december 2019, p. 6.
[6] Johannes 1:48.
[7] Dit zijn regels uit Psalm 24:3 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.
[8] Maleachi 1:2 en 3 a.
[9] Romeinen 9:13-16.
[10] “Formulier voor de viering van het Heilig Avondmaal”. – Gereformeerd Kerkboek-1986, p. 524.

13 januari 2020

De kamers van Jacobine Geel

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Hoe lezen wij de Bijbel? En waarom doen we dat?
De theologe Jacobine Geel heeft daar wel een antwoord op. Zij heeft het bij haar leeservaringen over kamers. Men hoort daarin Johannes 14: “In het huis van Mijn Vader zijn veel woningen”[1].
Jacobine zegt in het Nederlands Dagblad: “Vooralsnog zie ik vijf kamers, ruimtes, voor me. De eerste is de kamer van het woord – een ruimte waar creativiteit, scheppingskracht en nieuwsgierigheid een plek hebben. In een andere kamer staat het verlangen centraal, de beweging naar voren, de hoop.
En er is een vertrek van angst en vertrouwen. Een zinnetje uit de Bijbel dat als kind al heel belangrijk voor me was is ‘wees niet bevreesd, want ik ben met u’. Als ik iets heel spannend vond, zei ik dat soms hardop, als een mantra. Toen ik belijdenis deed kreeg ik juist deze tekst mee. Heel raak en ontroerend. In weer een andere ruimte – en misschien is dit wel de centrale hal – staat het geweten centraal, de keus voor het leven, de compassie. Iedere keer kom ik er lezend in dat bijzondere boek achter dat het puntje bij paaltje misschien wel hier om draait: dat we ons als mensen bekommeren om elkaar. Tenslotte is er een kamer voor de ongemakkelijke verhalen, waarin God lijkt te zwijgen. En hoe angstwekkend dat is”[2].

Inderdaad, er staan heel verschillende dingen in Gods Woord. Het lezen van de Bijbel kan ook zeer verschillende gevoelens oproepen.
Maar het relaas van die kamers vormt toch wel een heel bijzondere beeldspraak in verband met de manier waarop de Bijbel óver kan komen. In die kamers ebt het thuis-gevoel snel weg. Sterker nog: in die kamers kan men heel gauw een ongemakkelijk gevoel krijgen.

Waarom?

In de Nederlandse Geloofsbelijdenis spreken wij Zijn Woord als volgt na: “Wij belijden dat dit Woord van God niet is voortgekomen uit de wil van een mens, maar dat mensen, door de Heilige Geest gedreven, van Godswege gesproken hebben, zoals de apostel Petrus zegt -2 Petrus 1:21-. Daarna heeft God in zijn bijzondere zorg voor ons en ons behoud zijn knechten, de profeten en apostelen, geboden zijn geopenbaarde Woord op Schrift te stellen, en zelf heeft Hij met zijn vinger de twee tafelen van de wet geschreven. Hierom noemen wij zulke geschriften heilige en goddelijke Schriften”[3].
Die formulering uit de N.G.B. attendeert ons er in ieder geval op dat het in de Bijbel niet in de eerste plaats om onze leeservaringen gaat. Natuurlijk spelen die ervaringen wel een rol. En jazeker, Bijbellezen kan ook met emotie gepaard gaan. Maar de kwestie is: vanuit de Bijbel spreekt God ons aan; Zijn Boodschap gaat over de wereld. Onze eerste vraag behoort vervolgens niet te zijn: hoe ervaren wij het blijde Bericht dat God aan de wereld zendt? De eerste vraag moet luiden: wat zegt God tegen ons? En de tweede vraag is: hoe zorgt Hij voor de kerk? En de derde vraag zou kunnen zijn: hoe kunnen gelovige mensen de God die hen zo genadig is hun dankbaarheid tonen?
Het beantwoorden van die vragen zorgt er al voor dat men niet neutraal over kamers kan spreken.

Laten wij elkaar, deze dingen overpeinzend, wijzen op woorden uit Psalm 102:
“Dit wordt beschreven voor de volgende generatie.
Het volk dat geschapen wordt, zal de HEERE loven.
Want Hij heeft uit Zijn ​heilige​ hoogte neergezien,
de HEERE heeft uit de hemel op de aarde neergekeken,
om het gekerm van de gevangenen te horen,
om los te maken wie ten dode zijn opgeschreven,
zodat men van de Naam van de HEERE zal vertellen te ​Sion
en Zijn lof in ​Jeruzalem,
wanneer de volken tezamen bijeen zullen komen,
en de koninkrijken, om de HEERE te dienen”[4].
Wij lezen dus dat mensen God zullen loven. Dat is geen vraag. Het is een constatering: dat zal gebeuren.
En waarom zijn mensen zo blij met God? Antwoord: vanwege het verlossingswerk dat de Here heeft gedaan.
Daarom gaan mensen God eren. Zij gaan God prijzen. In de kerk gaan mensen zeggen: wat is het toch mooi dat wij bij die reddende God mogen horen; met Zijn almacht geeft Hij ons een nieuwe toekomst!
Uit alle windstreken van deze wereld komen mensen naar de kerk. En het is duidelijk: zij willen zo dicht mogelijk bij hun Redder blijven. Het staat bovendien buiten kijf: zij willen heel hun leven wijden aan echte Gods-dienst!

“Vooralsnog zie ik vijf kamers”, zegt Jacobine Geel.
Schrijver dezes ziet ze niet.
Zo’n indeling in kamers levert, als het een beetje wil, wellicht wel een fraaie plattegrond op. Maar die doet geen recht aan het kerkmenselijk bestaan als levend dankoffer.
En dat mag best zonder omwegen worden opgeschreven.

Noten:
[1] Johannes 14:2 a.
[2] Geciteerd uit ‘De Bijbel is niet zo zwart-wit’. In: Nederlands Dagblad, maandag 6 januari 2020, p. 7.
[3] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 3.
[4] Psalm 102:19-23.

28 november 2019

Een allesomvattend kerklied

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Dit artikel gaat over Psalm 110. Dat is een psalm waarin, op de keper beschouwd, duizelingwekkend mentaal bochtenwerk van gelovige zangers wordt gevraagd
Waarom?
Alle vijandschap blijkt machteloos en nietig geworden. Alle haat en nijd wordt getransformeerd tot een voetenbankje voor de Zaligmaker. Hij gaat de wereld regeren. En wel op een manier die zodanig glorieus is dat die zijn weerga in heel de wereldgeschiedenis niet kent.
Gods volk, de militia Christi, doet mee in de strijd. Maar erg bloederig wordt het allemaal niet; een heilig feestgewaad blijkt uitermate geschikt als uniform.
Psalm 110 wijst ook op het einde van de dagen. Dat is het moment van het Goddelijk eindoordeel. Goddelozen worden vernietigd. De zonde gaat definitief de wereld uit.

In een berijmde versie luidt Psalm 110 als volgt.

Zo heeft de HERE tot mijn Heer gesproken:
Zit aan mijn rechterhand en neem uw recht,
totdat Ik elke vijand heb gebroken
en als een voetbank voor u neergelegd.

De HERE wil u met zijn macht bekleden,
van Sion uit strekt Hij uw koningsstaf:
voer met gezag, door vijanden bestreden,
de heerschappij die God, de HEER, u gaf.

Uw volk is zeer gewillig om te strijden.
Zij treden aan in heilig feestgewaad.
Ook zal uw jeugd zich aan uw glorie wijden
als frisse dauw in vroege dageraad.

De HERE heeft u deze eed gezworen
en het berouwt Hem niet in eeuwigheid:
Zó als Ik Melchizedek had verkoren,
wil Ik dat gij voor eeuwig priester zijt.

De HEER, die op uw wegen u bewaarde,
is in de strijd steeds aan uw rechterhand,
Zijn arm verplettert koningen der aarde,
wanneer zijn dag komt en zijn toorn ontbrandt.

Hij zal het kwaad der heidenvolken wreken,
hij roeit hen uit, vertrapt hen met zijn voet.
Terwijl hij voortgaat, drinkt hij uit de beken
en heft het hoofd, de zege tegemoet![1]

Hoe kan het zo ver komen?
Antwoord: de Heer van de kerk, het Hoofd van de militia Christi, gaat ultiem priesterlijk werk doen: Hij offert Zichzelf. Daarop wijst dichter David in deze psalm:
“De HEERE heeft gezworen
en Hij zal er geen ​berouw​ van hebben:
U bent ​Priester​ voor eeuwig,
naar de ordening van Melchizédek”[2].
Zoveel is wel duidelijk: hier gaat het over een Priester met een hoofdletter P!

Onze Heiland is – zo zegt David in Psalm 110 – Priester naar de ordening van Melchizédek.
Wat betekent dat?
Daarover werd op deze plaats al eens geschreven: “Abram komt (…) juist terug uit een strijdperk.
En dan ontmoet hij Melchizédek. De koning van Salem, die tegelijk priester van God is. Hoe kan dat? Niemand die dat precies zeggen kan. De hemelse God heeft ongekende mogelijkheden om heidenen tot bekering te brengen!
Melchizédek geeft Abram een priesterlijke zegen.
Daarmee wordt Abrams positie gemarkeerd. Hij mag niet trots zijn op zijn overwinning. Hij moet vooral niet prat gaan op eigen kracht en mogelijkheden!
We kunnen Melchizédek zonder bezwaar een type van Christus noemen. Christus komt als het ware naar Abram toe.
Nee, het gaat niet om Abrams eigen inzichten. En, bijvoorbeeld, ook niet om het feit dat hij de stamvader is van de Levieten. Zelfs al die priesters die uit Abram geboren worden kunnen de volmaaktheid op deze aarde niet bewerkstelligen.
Daarvoor is een andere Priester nodig”[3].
De geschiedenis van de ontmoeting tussen Abram en Melchizédek vinden we in Genesis 14[4].
Meteen in het eerste Bijbelboek wordt er al iets van duidelijk: de Here heeft een groots plan. Een plan waarmee hij de zonde krachteloos maakt. Een plan dat honderdduizend barrières in deze wereld doorbreekt. Een plan dat voor een massa mensen betekent dat zij ook voor eeuwig priester zijn.

In dat plan is, zo blijkt hierboven reeds, een andere Priester – met een hoofdletter P – nodig.
Die andere Priester legitimeert Zichzelf in Mattheüs 22. Leest u maar even mee: “Toen de ​Farizeeën​ bijeenwaren, vroeg ​Jezus​ hun: Wat denkt u over de ​Christus? Wiens Zoon is Hij? Zij zeiden tegen Hem: ​Davids​ Zoon. Hij zei tegen hen: Hoe kan ​David​ Hem dan, in de Geest, zijn Heere noemen, als hij zegt: De Heere heeft gezegd tegen Mijn Heere: Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik Uw vijanden neergelegd heb als een voetbank voor Uw voeten? Als ​David​ Hem dan zijn Heere noemt, hoe kan Hij dan zijn Zoon zijn? En niemand kon Hem een woord antwoorden, en ook durfde niemand Hem vanaf die dag meer iets te vragen”[5].
De Farizeeën leggen Psalm 110 uit met het oog op de Messias – de Gezalfde – die komen zal.
Maar zij willen niet erkennen dat die Messias er al is. Zij willen niet erkennen dat Jezus Christus de Messias is!

Die Priester met hoofdletter P offert zich op gedurende de tijd dat Hij op aarde is. De Hebreeënschrijver noteert in hoofdstuk 5: “In de dagen dat Hij op aarde was, heeft Hij met luid geroep en onder tranen ​gebeden​ en smeekbeden geofferd aan Hem Die Hem uit de dood kon verlossen. En Hij is uit de angst verhoord”[6].
De Heiland is de meest bijzondere Priester die de wereld ooit heeft gekend. En het is niet nodig dat er nog zo’n Priester komt; het eenmalige offer van Christus is genoeg. Hij is bovendien voor altijd Priester. Gelovige kinderen kunnen vanwege Christus’ werk altijd bij God komen.
De weg is open. Die weg gaat nooit weer dicht. Nimmermeer!
De troonzaal is toegankelijk.
De Priester zegt: komt u gerust verder, en zeg maar wat u op uw hart hebt.
De Priester maakt in Zijn hemels domicilie de weg vrij voor een heerlijke toekomst van al Zijn kinderen.
Petrus heeft daar in Handelingen 2 het oog op als hij uitspreekt: “Deze ​Jezus​ heeft God doen opstaan, waarvan wij allen getuigen zijn. Hij dan, Die door de rechterhand van God verhoogd is en de belofte van de ​Heilige​ Geest​ ontvangen heeft van de Vader, heeft dit uitgestort wat u nu ziet en hoort. David​ is immers niet opgevaren naar de hemelen, maar hij zegt: De Heere heeft gesproken tot Mijn Heere: Zit aan Mijn rechterhand, totdat Ik Uw vijanden neergelegd zal hebben als een voetbank voor Uw voeten. Laat dan heel het huis van Israël zeker weten dat God Hem tot een Heere en ​Christus​ gemaakt heeft, namelijk deze ​Jezus, Die u gekruisigd hebt”[7].

Terug naar Psalm 110.

Koning-dichter David heeft de diepgang van zijn eigen kerklied niet kunnen zien. Geen wonder eigenlijk dat iemand schreef: “Psalm 110, een psalm van David; was getekend: Gods Geest”[8]. Ja, dat is dezelfde Geest waarover in het tweede vers van de Bijbel al staat: “en de ​Geest van God​ zweefde boven het water”[9]. Die Geest gunt David een blik in de verre toekomst!

Psalm 110 is in de kerk een geliefde psalm.
Mogelijk is dat zo omdat dit kerklied de ganse wereldhistorie omvat. Vanuit het Woord van God slagen kleine kerkmensen erin om de geschiedenis te doorgronden. Niet omdat zij zulke filosofisch ingestelde mensen zijn, maar omdat zij een Hogepriester hebben die in heerlijkheid gezeten is.
In Nederland maken wij ons druk om Marco Kroon – een drager van de militaire Willemsorde die zich misdragen heeft[10]. En over de hoge kosten van het Eurovisie Songfestival dat Nederland in 2020 organiseren moet[11]. En dat is goed. Misdaden behoren gestraft te worden. En geld kun je maar één keer uitgeven.
Maar wie het idee heeft dat er in de wereld meer is dan dolgedraaide militairen en stapels bankbiljetten kan bij Psalm 110 terecht!

Noten:
[1] Dit is de berijming uit het Gereformeerd Kerkboek-1986.
[2] Psalm 110:4.
[3] Geciteerd uit mijn artikel ‘Dankbaar en ootmoedig’, hier gepubliceerd op vrijdag 11 augustus 2017. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2017/08/11/dankbaar-en-ootmoedig/ .
[4] Genesis 14:18-24.
[5] Mattheüs 22:41-46.
[6] Hebreeën 5:9.
[7] Handelingen 2:32-36.
[8] Dat was dominee Adrian Verbree, “Een psalm van David”. In: NDZeven, bijlage bij het Nederlands Dagblad, zaterdag 21 april 2018, p. 7; rubriek: Kruimeldief.
[9] Genesis 1:2 b.
[10] Zie https://nos.nl/artikel/2311994-justitie-eist-100-uur-werkstraf-tegen-marco-kroon.html ; geraadpleegd op maandag 25 november 2019.
[11] Zie https://nos.nl/artikel/2311992-financiering-songfestival-waarschijnlijk-rond-alle-seinen-staan-op-groen.html ; geraadpleegd op maandag 25 november 2019.

6 november 2019

Dankdag 2019: de kerk zingt Gods lof

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

“Want Hij heeft de dorstige ziel verzadigd
en de hongerige ziel met het goede vervuld”
– Psalm 107:9 –

Vandaag is het Dankdag voor gewas en arbeid.
Wij gaan God danken.
En we horen het de mensen al vragen: ‘Zou u dat nou wel doen? Er is zoveel ellende in de wereld. Beste weblogschrijver, u ziet toch ook wel dat er van alles fout gaat in de wereld? Beste scribent, u bent toch niet blind?’.
Jawel, schrijver dezes heeft zijn ogen open. U en ik, wij allen horen het nieuws en lezen de krant, het dagelijkse blad dat meestentijds bol staat van onheil.
Vandaag is het Dankdag. De kerk dankt in een zeer onrustige tijd. De kerk gaat danken in een tijd van demonstraties.

Ja – protestmanifestaties zijn er momenteel te over.
Laat ons de wereld een ogenblik aanschouwen.
Eerst maar Nederland: “Dit jaar zijn er tot nu toe ruim 3000 demonstraties aangemeld bij 14 grote steden in Nederland, 500 meer dan twee jaar geleden”[1].
Er werd bericht over demonstraties in Barcelona. “Ze zijn woedend over de celstraffen die separatistische leiders kregen opgelegd voor opruiing rond het onafhankelijkheidsreferendum in 2017”[2].
Men maakte melding van protesten in Chili.
En van onvrede en verzet in Libanon, vanwege belastingverhogingen. De plannen daarvoor werden overigens later weer ingetrokken[3].

En toch is er reden om God te danken. Dat zal u alras duidelijk worden.

Over Psalm 107 schreef ik al eens: “Wat is Psalm 107 voor een psalm?
In dat lied komt een scala aan onderwerpen langs.
Het gaat daarin over mensen die verlost zijn uit ballingschap. Over mensen die gered zijn uit woestijn en wildernis. Over mensen die uit de gevangenis zijn vrijgelaten. Over mensen die genazen van een ziekte die dodelijk leek te zijn. Over mensen die een heel gevaarlijke storm op zee hebben overleefd. Over zegen en straf die God geeft.
Hoe moet je die psalm uitleggen?
Beschrijft dit lied een periode uit de geschiedenis van Israël? Waarschijnlijk wel, zegt een aantal exegeten.
Nee, zeggen anderen. Hier worden stukken uit de geschiedenis in beelden weergegeven.
De geleerde uitleggers komen er samen niet uit.
Israëls geschiedenis komt inderdaad aan bod. De psalm begint immers met een passage over verlossing uit de ballingschap.
Maar het lijkt mij dat we hier eerst en vooral te maken hebben met een psalm die bewijst dat God redt uit allerlei benauwende situaties. Psalm 107 leert ons dat we in alle omstandigheden naar God kunnen gaan”[4].

Ook als het in de wereld stormt, kunnen we Dankdag houden. De Here maant ons, om zo te zeggen, tot rust. Hij maakt duidelijk: Ik ben er bij! Hij draait er niet omheen: kinderen, Ik ben volop actief!

Een exegeet schrijft over Psalm 107: “Het eerste tafereel is dat van menschen, die buiten de bewoonde wereld ronddwalen, in de woestijn alle gevaren van het bedoeïenleven doormaken en eten hebben noch drinken, zoodat zij den dood door uitputting nabij zijn (vers 4 en volgende). Hoe veler lot was het niet reeds in de duisternis om te komen! Wanneer zij echter uit dien nood tot den Heere roepen, toont deze hun den weg, dien ze zelf niet konden vinden, en laat Hij hen weder de bescherming van een ‘bewoonde stad’ met haar muren en verdedigingsmiddelen genieten. Wie nu zoo des Heeren reddende macht in eigen leven heeft ervaren, die heeft dan ook den duren plicht om dankend te loven en zijn wonderteekenen als evenzoovele mijlpalen op den levensweg te zien, te grooter waar ze aan ‘menschenkinderen’ zijn bewezen, en nooit te vergeten op welk een wondere wijze de dorst werd gelescht en de honger gestild (vers 6-9)”[5].

In deze wereld zijn miljoenen mensen op de vlucht. Vanwege oorlog en ernstige politieke spanningen. Of vanwege hongersnood.
In die wereld houden wij Dankdag.
Natuurlijk hebben we onze vragen: waarom gaat het in de wereldgeschiedenis niet een beetje anders, een beetje makkelijker, een beetje rustiger? Echte antwoorden op die vragen hebben wij niet. Wij kunnen niet meer doen dan dat alles voorleggen aan de God van hemel en aarde, vertrouwend op Zijn Woord en werk.

Ondertussen mogen en moeten wij Hem ook danken voor alles wat Hij in de afgelopen periode aan ons heeft gegeven.
Het is een refrein in Psalm 107:
* God redde ons uit angst en nood
* laat ons de Here loven

Leest u maar even mee:
“Maar toen zij in hun benauwdheid tot de HEERE riepen,
redde Hij hen uit hun angsten”[6].
“Laten zij de HEERE loven om Zijn goedertierenheid
en om Zijn wonderen voor de mensenkinderen”[7].
“Maar toen zij in hun benauwdheid tot de HEERE riepen,
verloste Hij hen uit hun angsten”[8].
“Laten zij de HEERE loven om Zijn goedertierenheid
en om Zijn wonderen voor de mensenkinderen”[9].
“Maar toen zij in hun benauwdheid tot de HEERE riepen,
verloste Hij hen uit hun angsten”[10].
“Laten zij de HEERE loven om Zijn goedertierenheid
en om Zijn wonderen voor de mensenkinderen”[11].
“Maar toen zij in hun benauwdheid tot de HEERE riepen,
leidde Hij hen uit hun angsten”[12].
“Laten zij de HEERE loven om Zijn goedertierenheid
en om Zijn wonderen voor de mensenkinderen”[13].

De dichter van Psalm 107 wil het er wel bij ons in pompen: als u de hemelse God aanroept is er redding! Als u de almachtige God zoekt, is er – hier op aarde – altijd reden om Hem alle lof te brengen!
Daarentegen vinden wij altijd wel een reden om te mopperen en te murmureren. Welnu, zegt de dichter van Psalm 107, hou maar op met al dat sombere gepraat. Concentreer u maar op het feit dat u gered bent. Bedenk maar dat er alle reden is om de Here te loven. Daartoe bent u immers op aarde?

Het is Dankdag vandaag.
In de samenleving is het een drukte van belang. Dezen komen op voor hun rechten. Anderen zijn het met allerlei dingen niet eens.
In de christelijke wereld gaan velen naar de kerk. Nee, de christenen kruipen niet weg voor de moeilijkheden. Zij schuilen bij hun Redder. Zij loven God om Zijn verlossing.
Zo eenvoudig ligt dat.

Noten:
[1] Geciteerd van https://nos.nl/op3/artikel/2307693-steeds-meer-demonstraties-in-nederland-maar-hoeveel-zin-hebben-die-eigenlijk.html ; geraadpleegd op woensdag 30 oktober 2019.
[2] Geciteerd van https://nos.nl/artikel/2306295-protest-catalanen-tegen-celstraffen-separatistenleiders-uit-de-hand-gelopen.html ; geraadpleegd op woensdag 30 oktober 2019.
[3] Zie https://nos.nl/artikel/2307391-al-dagen-onrust-en-geweld-in-chili-mijn-broer-en-zus-protesteren-elke-dag.html en https://nos.nl/artikel/2306839-libanon-schrapt-belastingverhogingen-na-drie-dagen-van-demonstraties.html ; geraadpleegd op woensdag 30 oktober 2019.
[4] Geciteerd uit mijn artikel ‘God maakt de geschiedenis’ , hier gepubliceerd op dinsdag 3 juli 2018. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2018/07/03/god-maakt-de-geschiedenis/ .
[5] Professor dr. A. Noordtzij, “De Psalmen opnieuw uit de grondtekst vertaald en verklaard”. – derde deel, Psalm 61-150. – Kampen: Uitgeverij Kok, 1973. – p. 144.
[6] Psalm 107:6.
[7] Psalm 107:8.
[8] Psalm 107:13.
[9] Psalm 107:15.
[10] Psalm 107:19.
[11] Psalm 107:21.
[12] Psalm 107:28.
[13] Psalm 107:31.

15 oktober 2019

Billijk bestuur

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Burgemeester Pauline Krikke van Den Haag is op zondag 6 oktober jongstleden opgestapt.
De nieuwsmedia berichtten ons: “Burgemeester Pauline Krikke van Den Haag stapt op. Ze was onder vuur komen te liggen na harde conclusies van de Onderzoeksraad voor Veiligheid over het verloop van de afgelopen nieuwjaarsnacht. Tijdens de nieuwjaarsnacht trok een regen van vonken over Scheveningen door uit de hand gelopen vreugdevuren. Vanuit de gemeenteraad werd er al geroepen om haar aftreden”[1].
Achteraf blijkt dat het optreden van mevrouw Krikke ook op andere momenten niet erg gelukkig was. Er zijn berichten over gebrek aan doortastendheid. Ook was zij niet erg empathisch.
Iemand noteert zelfs: “Medewerkers vinden haar manier van leidinggeven solistisch, intimiderend en schofferend”[2].
Eerder traden in Den Haag al twee wethouders terug, omdat zij verdacht worden van corruptie. Oftewel het tegen betaling regelen van vergunningen.
Dat is allemaal niet best.

Besturen is niet altijd makkelijk. Soms is het goed om de kool en de geit te sparen. Meestal wordt echter leiderschap, doortastendheid en duidelijkheid gevraagd. En zeker in deze tijd is besturen bij tijd en wijle balanceren op een koord.

In dit artikel wordt niet uitgebreid op de kwestie-Krikke ingegaan. Daar zijn andere media voor.
Laten we vandaag op deze plaats een ogenblik aandacht besteden aan de Goddelijke en godsdienstige stijl van besturen. Uitgangspunt daarbij zijn woorden uit Psalm 99:
“Loof de macht van de ​Koning, Die het recht liefheeft.
Ú hebt een billijk bestuur gevestigd,
Ú hebt recht en ​gerechtigheid​ gedaan in ​Jakob.
Roem de HEERE, onze God;
buig u neer voor de voetbank van Zijn voeten.
Heilig​ is Hij”[3].

God is machtig. Maar Hij is geen dictator die zomaar wat doet. Hij is een Bestuurder die altijd billijk is. Hij is nimmer onrechtvaardig, oneerlijk, onbenaderbaar.
God is ook heilig. Hij ontstijgt het aardse gewoel der volkeren. Hij staat boven alles dat geschapen is. Gods heiligheid doordringt alles wat Hij aanraakt, mensen incluis.

In een preek zei een predikant eens: “Alles wijst erop dat deze Psalm kort voor de Babylonische wegvoering is gedicht. In herinnering wordt gebracht hoe vroeger Mozes, Daniël en Samuël tot de Heere baden en God hen hoorde.
Het verleden wordt door de dichter naar voren gehaald, om er troost en sterkte in te vinden voor het heden. In het verleden is de HEERE altijd de Redder van Israël geweest. De verwachting van de dichter is dat de Heere dit ook in de toekomst zijn zal. Er wordt verder in deze Psalm nog gesproken over de ark des verbonds en over de cherubs. De tempel stond er dus nog. Alles wijst op de tijd kort voor de ballingschap. Dat waren roerige tijden. Tijden van dreiging en onzekerheid. Het rijk van de tien stammen was reeds door de Assyriërs weggevoerd. Zij waren reeds in ballingschap gegaan. Juda stond nog wel, maar werd bedreigd door de macht van de Babyloniërs. In Juda vreesde men hetzelfde lot te zullen treffen als het rijk van de tien stammen.
En zie, te midden van die dreiging, te midden van al die onzekerheid, heeft de dichter deze psalm gedicht. Een Psalm die begint met: De HEERE regeert. Dat was het houvast van de vromen in die dagen en dat is het houvast ook in onze tijd”[4].

Dat laatste is waar.

Nee, vandaag de dag leven Gereformeerden niet in ballingschap. Zeker niet. Maar hun levensstijl staat vaak diametraal tegenover die van niet-kerkgangers. Gods kinderen houden zich verre van corruptie, van dominantie en van egocentrisme.
Zeker, de verleidingen zijn groot. Maar ook in deze tijd roept de God van het verbond Zijn kinderen op om naar Zijn geboden te leven.
Dat wil vervolgens niet zeggen dat Gereformeerden altijd maar naar compromissen en tussenoplossingen blijven zoeken. Als het nodig is zullen zij krachtig en resoluut optreden.
Nee, Gereformeerden hebben niet overal een oplossing voor. Maar zij steunen op hun Heer. Zij vertrouwen zich Geestdriftig aan Zijn leiding toe.

Buig u neer voor de voetbank van de Koning van het recht!, zegt de dichter van Psalm 99.
En nu komt Psalm 110 in beeld. U weet wel:
“De HEERE heeft tot mijn Heere gesproken:
Zit aan Mijn rechterhand,
totdat Ik Uw vijanden gemaakt zal hebben
tot een voetbank voor Uw voeten”[5].
Wellicht wordt in Psalm 110 David aangesproken. Maar we kunnen er niet omheen: hij is een representant van de Koning in de hemel – van de Here Jezus Christus, onze Heiland.
Die Heiland staat in Psalm 99 op de voorgrond.

In Psalm 99 klinkt een refrein. Het is een keervers dat oproept om over te gaan tot eerbiedige actie. Kijkt u maar mee:
“Laten zij Uw grote en ontzagwekkende Naam loven.
Heilig​ is Hij”[6].
En:
“Roem de HEERE, onze God;
buig u neer voor de voetbank van Zijn voeten.
Heilig​ is Hij”[7].
En:
“Roem de HEERE, onze God;
buig u neer voor Zijn ​heilige​ berg,
want ​heilig​ is de HEERE, onze God”[8].
De Here moet voorrang krijgen in heel ons bestaan. Wanneer wij onszelf een voorkeursbehandeling geven, komen wij soms zomaar in ‘Haagse toestanden’ terecht! Omkooppraktijken en onoprechtheid liggen dan op de loer.

Laten wij ons maar houden aan de les van Zondag 40 van de Heidelbergse Catechismus: “Terwijl God afgunst, haat en toorn verbiedt, gebiedt Hij dat wij onze naaste liefhebben als onszelf, jegens hem geduldig, vredelievend, zachtmoedig, barmhartig en vriendelijk zijn, zijn schade zoveel mogelijk voorkomen en dat wij ook onze vijanden goed doen”[9].

Wie deze godsdienstige stijl van leven praktiseert mag blijmoedig achter de Here aangaan. Die Here is groot in Sion![10]. Wat betekent dat laatste?
Johannes Calvijn schrijft bij Psalm 99 onder meer: “Deze vermaning is eigenlijk tot de Kerk gericht, opdat zij, na de genade Gods ervaren te hebben, zich met des te meer ijver en blijdschap tot het beoefenen der godsvrucht begeve”[11].
Maar er is meer.
Professor dr. A. Noordtzij (1871-1944) schrijft in de Korte Verklaring bij Psalm 99: “Sion is de plaats, waar de God des hemels contact heeft met de aarde, gelijk de koning, die alleen onder de menschen op een zetel troont — de anderen zitten op den grond! — door zijn voetbank contact houdt met de aarde. Allen, niet alleen Israël maar alle volken, moeten daarheen opgaan. Sion moet het wereldcentrum worden van de aanbidding des Heeren”[12].
Ja, de wereld is groter dan Den Haag. Veel groter. En heel die wereld moet God gaan aanbidden. Ziet u hoe ver de Haagse chaos daar nog van verwijderd is? Laten wij het in de kerk maar blijven zeggen: “Roem de HEERE, onze God”![13].

Noten:
[1] Geciteerd van https://www.parool.nl/nederland/burgemeester-pauline-krikke-van-den-haag-stapt-op~b003b80f/ ; geraadpleegd op dinsdag 8 oktober 2019.
[2] Geciteerd van https://www.trouw.nl/binnenland/de-loopbaan-van-pauline-krikke-hangt-van-binnenbrandjes-aan-elkaar~bd212402/ ; geraadpleegd op dinsdag 8 oktober 2019.
[3] Psalm 99:4 en 5.
[4] Geciteerd van https://www.prekenweb.nl/nl/Preek/Download/14937?inline=True&version=20111125101246 ; geraadpleegd op dinsdag 8 oktober 2019. De preek is van dominee C. Harinck, emerituspredikant binnen het kerkverband van de Gereformeerde Gemeenten.
[5] Psalm 110:1.
[6] Psalm 99:3.
[7] Psalm 99:5.
[8] Psalm 99:9.
[9] Heidelbergse Catechismus – Zondag 40, antwoord 107.
[10] Psalm 99:2 a: “De HEERE is groot in ​Sion”.
[11] J. Calvijn, Verklaring van de Bijbel; Psalmen – uit het Latijn vertaald door ds. J. Boer Knottnerus. – Kampen: De Groot Goudriaan, 2004. – p. 1167.
[12] Professor dr. A. Noordtzij, “De Psalmen opnieuw uit de grondtekst vertaald en verklaard”. – derde deel, Psalm 61-150. – Kampen: Uitgeverij Kok, 1973. – p. 112. Noordtzij was van 1912 tot 1936 hoogleraar in de geschiedenis van de Israëlitische godsdienst, de Israëlitische letterkunde en de uitlegging van het Oude Testament aan de Universiteit Utrecht.
[13] Psalm 99:9 a.

11 oktober 2019

Boerenprotest

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Dinsdag 1 oktober 2019 – op het Malieveld wordt geprotesteerd door zo’n tienduizend boze boeren. Hun probleem: er is te weinig erkenning voor het werk van agrariërs. Iemand zegt: “‘Je wilt voor de voedselvoorziening toch niet afhankelijk worden van het buitenland? Wij boeren op zo’n hoog niveau hier’. Voor haar is deze dag geslaagd als er ten minste meer erkenning voor het boerenbedrijf komt. ‘En werkbare regels, volgens beleid dat gericht is op de langere termijn’”[1].

Erkenning voor het werk van onze boeren: dat is een goede zaak.
En wij kunnen zeer waarschijnlijk best begrip opbrengen voor die melkveehouder die zegt: “‘In Nederland worden we neergezet als milieucriminelen en dierenmishandelaars. Laatst stond ik op mijn land met koeien. Het was een zonnige dag. Ik ben vliegtuigstrepen gaan tellen. Het waren er 35. Wie is dan de grote vervuiler?”.

Maar er gaat nog iets boven dat alles uit. Boven dat alles troont Iemand.
De God van hemel en aarde moet erkend worden als de Schepper van alles wat bestaat.
De dichter van Psalm 33 zegt:
“Door het Woord van de HEERE is de hemel gemaakt,
door de Geest van Zijn mond heel hun legermacht”[2].
Dat moeten wij inzien.
Dat moeten wij accepteren.

Want dan gaan agrariërs en beleidsmakers zien voor Wie zij het doen.
Dat boeren gerespecteerd moeten worden is een waarheid als een koe. Maar Paulus schrijft in Romeinen 13 ook: “Ieder mens moet zich onderwerpen aan de gezagsdragers die over hem gesteld zijn, want er is geen gezag dan van God, en de gezagsdragers die er zijn, zijn door God ingesteld”.
Agrariërs en regeerders functioneren allen onder het barmhartige gezag van de goede God. Als wij dat beseffen komen de verhoudingen meteen wat anders te liggen.

Psalm 33 is eerst en vooral een lied voor de kerk. Leest u de inzet van dit lied maar:
“Zing vrolijk in de HEERE, rechtvaardigen!
Een lofzang past de oprechten”[3].
Maak maar vrolijke muziek voor God!, roept de dichter uit.
Er is een goede reden om blij te zijn. Want de Here is trouw. Hij is rechtvaardig. Hij gaat vol liefde met al Zijn schepselen om. De hemelse God doet, dag aan dag, de organisatie en de planning van heel de schepping. Hij heeft de zaak in de hand!

Dat moet de kerk in de wereld proclameren. De kerk moet het in de wereld blijven zeggen: wij leven en werken allemaal onder de Regeerder van deze aarde. De kerk moet laten zien hoe de verhoudingen werkelijk liggen: de burgers krioelen, de volken woelen – maar God in de hemel troont daarboven!

Het is van belang om het bovenstaande goed tot ons door te laten dringen.
Men kan best begrip opbrengen voor het boerenprotest.
De regelgeving voor de agrarische wereld is niet bepaald eenduidig. Milieuregels veranderen met de snelheid van het licht, en worden in rap tempo strenger. Voorbeeld: fosfaatrechten zijn hier en daar een immens zwaar blok aan het been[4].
Als vanuit D66 eensklaps wordt geroepen dat de veestapel gehalveerd moet worden, is dat wel erg kort door de bocht; en bovendien is het een trap tegen allerlei benen die tóch al zeer deden. Hier geldt: de toon maakt de muziek.
Maar het is evenzeer waar dat duizenden boeren met hun trekker de snelwegen op gingen en aldus een verkeerschaos veroorzaakten. Men kan zeggen: het betreft een protest, en dan gaat dat zo. Intussen is dat gewoon verboden. Punt.
Wie allerlei dilemma’s wil ontstijgen, moet zich realiseren dat boeren, burgers en buitenlui in dienst staan van de hemelse Heer!

Hoe moet het nu verder? Het is een vraag die velen bezighoudt: levert dat boerenprotest nog iets concreets op?
De dichter van Psalm 33 gaat in gebed:
“Laat Uw goedertierenheid over ons zijn, HEERE,
zoals wij op U hopen”[5].
De kerk krijgt hier les in bidden. We mogen en moeten in gebed naar onze goede God toegaan. En bij Zijn troon mogen wij om hulp vragen: ‘wij hebben voor al onze problemen geen passende oplossing, maar U bent almachtig; help ons toch!’
Die bede om hulp mogen wij allen opzenden tot God. Dat is een bede om hulp voor boeren. Maar het is – als het goed is – ook een gebed om hulp voor regeerders en andere beslissers.

Noten:
[1] Geciteerd uit: “Boze boeren eisen dat er een einde komt aan de ‘Haagse fratsen’”. In: Nederlands Dagblad, woensdag 2 oktober 2019, p. 4 en 5.
[2] Psalm 33:6.
[3] Psalm 33:1.
[4] Zie hierover https://www.boerderij.nl/Boerenleven/Artikelen/2018/5/Wat-zijn-de-dilemmas-van-boeren-286033E/ ; geraadpleegd op woensdag 2 oktober 2019.
[5] Psalm 33:22.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.