gereformeerd leven in nederland

17 januari 2020

De verbijstering van Liesbeth

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Vrijdag 10 januari 2020 – schrijver dezes leest een column van Liesbeth Goedbloed in het Nederlands Dagblad. Zij schrijft over haar verbijstering met betrekking tot 2019: “…verbijstering – om lafheid en luiheid, domheid en leugenachtigheid, om de onmenselijke onverschilligheid die soms de bovenste bovenbaas lijkt te zijn in het leven – zowel in de grote wereld waar deze krant over schrijft als in mijn eigen, kleine mensenleven. Het was te veel verbijstering voor één mensenkind. In elk geval voor mij. Vandaar die mist.
Soms denk ik dat ik terug moet naar de Catechismus uit mijn jeugd, die schrijft dat de mens onbekwaam is tot enig goed en geneigd tot alle kwaad. Dat laatste is waar, lijkt me, maar het is juist waar, omdat het eerste niet waar is. De mens zou goed kunnen zijn, maar hij is er met de regelmaat van de klok te laf en te gemakzuchtig voor. En dan bedoel ik niet alleen anderen, maar ook mezelf. Daar word ik nog het mistigst van!”[1].

Terug naar de Heidelbergse Catechismus? Dat is een goed plan.
Liesbeth doelt op Zondag 3: “Maar zijn wij zo verdorven, dat wij helemaal onbekwaam zijn tot iets goeds en uit op elk kwaad?
Antwoord:
Ja, behalve wanneer wij door de Geest van God opnieuw geboren worden”[2].

Dat antwoord bewaart onze ziel voor nevels die altoos blijven hangen.
Zeker, de sfeer waarin Liesbeth denkt is herkenbaar. Onmenselijke onverschilligheid is een bekend verschijnsel, zowel in de maatschappij als in ons persoonlijk leven. Maar het Evangelie is juist dat door God uitgekozen kinderen door de Geest van God opnieuw geboren worden. Het is jammer dat Liesbeth dat er niet bij zet. Juist de troost van Zondag 3 laat zij weg.

Terug naar de column van Liesbeth.
Zij schrijft: “Soms denk ik dat ik terug moet naar de Catechismus uit mijn jeugd, die schrijft dat de mens onbekwaam is tot enig goed en geneigd tot alle kwaad. Dat laatste is waar, lijkt me, maar het is juist waar, omdat het eerste niet waar is”.
De bevinding van Liesbeth is klaarblijkelijk: wij zijn geneigd tot alle kwaad; maar we zijn nog wel bekwaam tot enig goed. “De mens zou goed kunnen zijn, maar hij is er met de regelmaat van de klok te laf en te gemakzuchtig voor”.
Is dat waar?

Paulus schrijft in Romeinen 5: “Daarom, zoals door één mens de zonde in de wereld is gekomen, en door de zonde de dood, en zo de dood over alle mensen is gekomen, in wie allen gezondigd hebben”[3].
Een uitlegger noteert daarbij: “Het woordje ‘daarom’ verbindt het voorgaande met Romeinen 5:12-21. Binnen deze heilsgeschiedenis is de opzienbarende gebeurtenis van de verzoening door Jezus Christus eigenlijk alleen vergelijkbaar met zijn tegenpool, de catastrofale zondeval door Adam. In dit vers wil Paulus nog geen vergelijking met Christus trekken (…), maar de universele heerschappij van de dood benadrukken”[4]. Universeel – dat betekent: algeheel, algemeen, wereldwijd. En zegt u nu zelf: dat zien we om ons heen.
Altijd weer is daar de welhaast onbedwingbare neiging om zelf gerechtigheid te zoeken. Daar is de neiging om zelfredzaam te wezen. Altijd weer willen we graag zeggen: ‘Ik zoek mijn eigen geluk. Dat straal ik uit. Zo maak ik ook anderen blij’. Maar dat mislukt steeds weer. Het maakt niet uit of wij – bijvoorbeeld – 57 of 92 jaar zijn: consequente gelukzoekers worden we niet. Nee, ijverige vredemakers gaan wij nooit worden. Niemand straalt vierentwintig uur per etmaal liefde uit; zelfs de meest lieve mensen zijn wel eens narrig.
De mens heeft zichzelf en al zijn nakomelingen, op ingeving van de duivel en door moedwillige ongehoorzaamheid, van Gods gaven beroofd, leren we in de Heidelbergse Catechismus[5].
“De mens zou goed kunnen zijn”, schrijft Liesbeth. Fout! Dat wordt op deze aarde nooit wat.

Wellicht merkt iemand wat triestig op: wat een droevig artikel is dit!
En in zekere zin is dat waar. Dat komt omdat het met alle mensen zo droevig gesteld is. Dat heeft Liesbeth goed gepeild.
Maar dit artikel kent een ommekeer. Het is een omkering die het Woord van God ons voorhoudt. In Romeinen 6 namelijk: “Maar nu, van de ​zonde​ vrijgemaakt en aan God dienstbaar gemaakt, hebt u uw vrucht, die tot ​heiliging​ leidt, met als einde eeuwig leven. Want het loon van de ​zonde​ is de dood, maar de genadegave van God is eeuwig leven, door ​Jezus​ ​Christus, onze Heere”[6].
De Basisbijbel heeft: “Maar nu zijn jullie bevrijd uit de macht van het kwaad. Jullie zijn dienaren van God geworden. Daardoor zullen jullie leven zoals Hij het wil. En tenslotte zullen jullie het eeuwige leven hebben. Het kwaad brengt altijd de dood: het is je loon voor wat je hebt gedaan. Maar de liefdevolle goedheid van God geeft een geschenk: het eeuwige leven, door onze Heer Jezus Christus”[7].

Dat verhaal over onmenselijke onverschilligheid is wel herkenbaar.
Wie in deze wereld rondkijkt gaat van verbazing naar verbijstering, en nog verder.
Schrijver dezes gaat gaarne een paar mijlen met Liesbeth Goedbloed mee.
Echter – de Bijbel is er niet om ons in oneindige depressiviteit op deze aarde achter te laten.
Want wij hebben de belofte van eeuwig leven, vanwege het werk van onze Here Jezus Christus.

Ja, de dagen na het Kerstfeest en de jaarwisseling kunnen donker wezen.
Maar dankzij onze Heiland gaat het licht weer aan!

Noten:
[1] Liesbeth Goedbloed, “Het jaar van de verbazing”. Column in: Nederlands Dagblad, vrijdag 10 januari 2020, p. 24.
[2] Heidelbergse Catechismus – Zondag 3, antwoord 8.
[3] Romeinen 5:12.
[4] Geciteerd uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Romeinen 5:12.
[5] Heidelbergse Catechismus – Zondag 4, antwoord 9.
[6] Romeinen 6:22 en 23.
[7] Te vinden op https://www.basisbijbel.nl/boek/romeinen/6 .

29 november 2019

Geloof … en een snufje cultuur?

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Als het gaat over geloven in Gods beloften, kunnen we een voorbeeld nemen aan Abraham.
Niet omdat Abraham zo goed z’n best doet. Maar wel omdat Abraham gedurende heel zijn aardse leven op God vertrouwt.
Wie betaald werk doet, krijgt regelmatig salaris.
Wat krijgen u en ik als wij op God vertrouwen? Antwoord: wij worden vrijgesproken van schuld.
David zingt er in Psalm 32 over:
“Welzalig hij wiens zonde is vergeven,
die van de straf genadig is ontheven,
wiens overtreding, die hem had bevlekt,
voor ’t heilig oog des HEREN is bedekt”[1].

Paulus schrijft het nadrukkelijk in Romeinen 4: “Want niet door de wet is de belofte aan ​Abraham​ of zijn nageslacht gedaan dat hij een erfgenaam van de wereld zou zijn, maar door de ​gerechtigheid​ van het geloof[2].
God vraagt van Abraham niet in de eerste plaats dat hij netjes leeft. IJverig leven volgens Gods wet brengt de bekende aartsvader niet in de hemel. Het geloof in de reddende kracht van de genadige God – dat wordt hem tot gerechtigheid gerekend. Abrahams vaste vertrouwen in God – dat is voor de God van hemel en aarde reden om Abraham van schuld vrij te spreken.
Het is goed om, als het om geloof en bekering gaat, de Dordtse Leerregels in herinnering te brengen: “God doet dit alles, opdat zij de grote daden zouden verkondigen van Hem die hen uit de duisternis geroepen heeft tot zijn wonderbaar licht, en opdat zij niet in zichzelf, maar in de Here zouden roemen, zoals de geschriften van de apostelen op tal van plaatsen getuigen”[3].

Welnu, schrijft Paulus: “Nu is het niet alleen ter wille van hem geschreven dat het hem toegerekend is, maar ook ter wille van ons, aan wie het zal worden toegerekend, aan ons namelijk die geloven in Hem Die ​Jezus, onze Heere, uit de doden opgewekt heeft, Die om onze overtredingen is overgeleverd, en ​opgewekt​ om onze rechtvaardiging”[4].

Vertrouw maar op God. Vertrouw u maar toe aan Jezus Christus, uw Heiland. Hij heeft voor al uw zonden betaald! Als u dat doet, dan is Abraham uw vader. Dat schrijft Paulus in Romeinen 4.
Daar hoeft helemaal niets van ons meer bij.
Wij kunnen geen zetel in de hemel verdienen. En dat is ook nergens voor nodig. Want onze plaats is reeds door de Heiland gereserveerd.

Dat Evangelie staat recht overeind.
Ook in 2019.
Dat is een open deur. Hierboven staat niets nieuws. ’t Is bekende stof. Bijbelvaste gelovigen zullen zeggen: dit weten wij reeds.

Hierboven staat niets nieuws.
Toch moeten wij ons dit terdege realiseren. Waarom? Omdat we in een wereld leven die flexibiliteit en aanpassingsvermogen vraagt. En dat raakt ook het kerkelijk leven.
Wilt u een paar voorbeelden?
1.
In april van dit jaar stond in het Reformatorisch Dagblad een artikel met de kop ‘Verhoudingen in CGK staan nu op scherp’. Daarin zei de christelijke gereformeerde predikant A. van Heteren: “Er liggen besluiten die vrouwelijke ambtsdragers en homoseksuele praxis op grond van de Bijbel afwijzen. Er moeten wel heel dringende argumenten zijn om die besluiten te herzien. De nieuwe hermeneutiek, waarbij de huidige cultuur een belangrijke rol speelt in de uitleg van de Bijbel, zet de Schrift opzij”[5].
2.
In mei 2019 zei K. Wezeman, voormalig tweede voorzitter van de Gereformeerd-vrijgemaakte synode in 2014, in het Nederlands Dagblad: “De vrouw in het ambt is de kapstok, maar het gaat eigenlijk over hoe je met de Bijbel omgaat. We hebben het idee dat de omgang met de Bijbel binnen de Gereformeerde kerken (vrijgemaakt) wordt bepaald door de cultuur. Terwijl de Bijbel soms haaks staat op wat we in onze cultuur passend of prettig vinden”[6].
Wij leven in een wereld die aanpassingsvermogen vraagt. Dat raakt ook het kerkelijk leven. Wellicht ongewild suggereert men: wij moeten de uitleg van de Bijbel enigszins toesnijden op de cultuur van de eenentwintigste eeuw; alleen zo kunnen wij in onze tijd de Heer van hemel en aarde optimaal dienen.
De redenering is dus: met alleen de Bijbel komt u er niet; er moet een snufje cultuur bij.
De redenering is blijkbaar: met Abraham in het voorgeslacht komt u er niet; u moet ook contact maken met de wereld van vandaag.

Daarom is het belangrijk om het nog eens te repeteren: er hoeft helemaal niets van ons meer bij.

Abraham heeft volledig op God vertrouwd. Menselijk gesproken had hij wel reden om een snufje cultuur bij zijn geloof te doen.
De Christelijke Gereformeerde predikant E. Everts schrijft terecht: “Abraham kreeg veel van God. Hij was rijk in economisch opzicht. En God stelde hem nog meer rijkdom in het vooruitzicht. Denk aan belofte van een talrijk nageslacht en bezit van veel land -onder anderen Genesis 13:14-17-. En toch had het iets van een paradox. Toen er hongersnood uitbrak, zag hij zich genoodzaakt zijn toevlucht te nemen in Egypte. Abraham kreeg geen stukje land voor zichzelf, behalve een stukje grond met een spelonk om zijn vrouw te begraven. Hij had er nog een hoge prijs voor betaald ook.
In Egypte kreeg Abraham geschenken van de farao. Deze hebben een nare bijsmaak, omdat ze verband houden met een leugen van Abram en Sara”[7].
Vertrouwen op God – dat was voor Abraham heus geen makkie.

Geloven is ook in 2019 niet zo simpel.
Daarom heeft het wel degelijk zin om Romeinen 4 goed tot ons te laten doordringen.
En laten wij die bekende definitie van de Hebreeënschrijver vooral niet vergeten: “Het geloof nu is een vaste grond van de dingen die men hoopt, en een bewijs van de zaken die men niet ziet”[8].

Noten:
[1] Dit zijn de eerste regels van Psalm 32:1 – Gereformeerd Kerkboek-1986.
[2] Romeinen 4:13.
[3] Dordtse Leerregels, hoofdstuk III/IV, artikel 10.
[4] Romeinen 4:23, 24 en 25.
[5] “Verhoudingen in CGK staan nu op scherp”. In: Reformatorisch Dagblad, dinsdag 2 april 2019, p. 10 en 11.
[6] Geciteerd uit: “Bezwaarden voelen zich alleen”. In: Nederlands Dagblad, vrijdag 17 mei 2019, p. 7.
[7] E. Everts, “Het goede leven (2) – Abraham”. In: De Wekker, vrijdag 11 oktober 2013, p. 13.
[8] Hebreeën 11:1.

20 november 2019

De uitverkiezing uitgelicht

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

“Zo hangt het dan niet af van hem die wil, ook niet van hem die hardloopt, maar van God Die Zich ontfermt”.
Hierboven staan woorden uit Romeinen 9[1].

O, Paulus zou de Joden zo graag het geloof in de Here Jezus Christus, de Heiland willen geven!
Van oude tijden af koos God Israël uit om Zijn volk te zijn.
Hij is te midden van de Israëlieten gaan wonen.
Jezus is, naar Zijn lichaam, in Israël geboren.

En er is meer aan de hand.
1.
Israël: dat is zogezegd de tweede naam van Jakob. Hij heeft die van God Zelf gekregen. Dat lezen wij in Genesis 35: “Uw naam is ​Jakob, maar uw naam zal voortaan niet meer ​Jakob​ luiden, maar ​Israël​ zal uw naam zijn; en Hij gaf hem de naam ​Israël”[2].
Echter – in zekere zin is niet iedereen die van Israël afstamt een Israëliet. En: niet iedereen die van Abraham afstamt is een Israëliet. Het gaat erom:
* vertrouwt u, net als Jakob/Israël deed, op Gods beloften?
* vertrouwt u, net als Abraham deed, op Gods beloften?
Iedereen die die vragen volmondig met ‘ja’ beantwoordt, die is een Israëliet in Bijbelse zin.
2.
De Here heeft aan Rebekka duidelijk gemaakt dat Hij Jakob uitkoos, en Ezau niet.
Is dat oneerlijk?
Nee.
Het is eenvoudig de keuze van God. Het heeft niks te maken met de keuze van Jakob, of de wil van Ezau. Het heeft niets te maken met religieuze aanleg. En ook niks met de levensstijl van de broers. Het is simpelweg Gods keus. Punt.

En natuurlijk hebben wij dan de neiging om te protesteren. Immers, als God zo machtig is om een aantal mensen te redden, waarom redt Hij dan niet iedereen?
Laten wij echter niet vergeten dat God alle mensen gemaakt heeft. Mensen zijn tot veel in staat, maar medemensen maken, met alles erop en eraan – nee, dat kunnen zij niet.
Mensen zijn niet intelligenter dan God.
Zij staan niet boven Hem.
Integendeel – God staat ver, heel ver, boven alle mensen.
Wij moeten Gods keuze eerbiedigen.
En Gods kinderen – de mensen die op de Goddelijke beloften vertrouwen – mogen weten: Hij heeft ons uitgekozen.
Dat geeft vreugde in het leven.
Daar worden wij blij van.
In de kerk proeft men niet zelden een zekere opgetogenheid. En dat is dus geen wonder!

Intussen zijn er heel wat mensen, ook vooraanstaande personen, die die uitverkiezing maar een moeilijk verhaal vinden.
Zo zei staatssecretaris Blokhuis niet zo lang geleden in het Nederlands Dagblad: “Mijn vader had moeite met hoe in de Dordtse Leerregels wordt gesproken over de uitverkiezing. Dat het God beháágd heeft dat wie niet geloven in de hel komen. Hij wilde daar als predikant zijn handtekening niet onder zetten. Dat werd hem niet in dank afgenomen.
Mijn vader was ervan overtuigd dat God zó genadig is dat alle mensen uiteindelijk bij God mogen horen. Dat onderwerp ligt gevoelig. Het woord alverzoening is een soort vloek in de kerk. Maar ik voel me daar vanuit de Bijbel heel senang bij”[3].
Dat laatste zal wel waar wezen.
Alleen maar: wie is Paul Blokhuis eigenlijk, dat hij God de schuld durft te geven van het feit dat de mens in zonde viel? Want dat is immers wat Blokhuis in de gauwigheid doet. Terwijl de schuld bij de mensen ligt.
Waarschijnlijk kan Blokhuis buitengewoon weinig beginnen met Zondag 3 van de Heidelbergse Catechismus: “Waaruit komt deze verdorven aard van de mens dan voort?
Antwoord:
Uit de val en de ongehoorzaamheid van onze eerste voorouders, Adam en Eva, in het paradijs; want daar werd onze natuur zo verdorven, dat wij allen in zonden ontvangen en geboren worden”[4].
Bovendien: wie poneert dat God ervoor zorgt dat iedereen in de hemel komt, maakt van de genadige God in een paar woorden een goeiige God. En zo presenteert de hemelse Heer zich in de Bijbel niet.
Paul Blokhuis is een invloedrijk politicus, maar hier raakt hij, wat schrijver dezes betreft, roemloos van de weg af.
Met de Nederlandse Geloofsbelijdenis spreken we uit: God is “rechtvaardig, doordat Hij de anderen laat in hun val en verderf, waarin zij zichzelf gestort hebben”[5].

Strikt genomen zouden, als de Verbondsgod niet ingegrepen had, alle mensen in het moeras van zonde en verval blijven steken.
Maar de God van alle genade greep in. Structureel en totaal. Om weer met Paulus in Romeinen 9 te spreken: “Hen heeft Hij ook geroepen, namelijk ons, niet alleen uit de ​Joden, maar ook uit de heidenen. Zoals Hij ook in Hosea zegt: Ik zal Niet-Mijn-volk noemen: Mijn volk, en de Niet-geliefde: Geliefde. En het zal zijn dat op de plaats waar tegen hen gezegd was: U bent Niet-Mijn-volk, daar zullen zij ​kinderen​ van de levende God genoemd worden”[6].
Ja – uitverkorenen hebben een erenaam: kinderen van de levende God!

Noten:
[1] Romeinen 9:16.
[2] Genesis 35:10.
[3] Geciteerd uit: “Voor iedereen een plek”. In: NDZeven, bijlage bij het Nederlands Dagblad, zaterdag 26 oktober 2019, p. 4-6.
[4] Heidelbergse Catechismus – Zondag 3, vraag en antwoord 7.
[5] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 16.
[6] Romeinen 9:24, 25 en 26.

15 november 2019

Welkom in Vaders huis!

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

“En wij weten dat voor hen die God ​liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn”[1].

Hierboven staat een heel bekende tekst. Zeg maar gerust: een tophit in het Gereformeerde leven. Een tekst over liefde. Een tekst die aangeeft dat het leven van een gelovig mens altijd de goede kant op gaat. Een tekst die ons eraan herinnert dat wij door God geroepen zijn.
Een tekst die ons eraan herinnert dat wij met onbreekbare banden aan Jezus Christus verbonden zijn.
Altijd schijnt in ons leven het licht der wereld. U weet wel, dat licht van Johannes 8: “Ik ben het Licht der wereld; wie Mij volgt, zal beslist niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben”[2].
Gereformeerden hebben altijd licht bij zich!

Iemand schreef: “Je moet van jezelf houden voordat je anderen lief kunt hebben. Heel leuk en inspirerend allemaal, maar hoe gaat zo’n self love dan verder in de praktijk? Oké, laten we het even vergelijken met een vriendin. Je kunt haar nog zo lief vinden, maar als je haar verjaardag vergeet, zal ze toch een beetje teleurgesteld zijn. Kortom: liefhebben is een werkwoord, je moet er iets voor doen. En dat ‘doen’, dat kun je eigenlijk zien als self care[3].
In het bovenstaande staat veel waars.
Maar bij die self care begint het in de kerk niet.
Dat wordt duidelijk als wij een ogenblik in Romeinen 9 gaan lezen. Daar schrijft Paulus over Isaäk, Rebekka en de kinderen die zij krijgen. Als volgt: “…toen de ​kinderen nog niet geboren waren, en niets goeds of kwaads gedaan hadden – opdat het voornemen van God, dat overeenkomstig de verkiezing is, stand zou houden, niet uit de werken, maar uit Hem Die roept – werd tot haar gezegd: De meerdere zal de mindere dienen. Zoals geschreven staat: ​Jakob​ heb Ik liefgehad en ​Ezau​ heb Ik gehaat”[4].
God kiest de Zijnen uit, Hij roept die allen[5]. Alles begint niet bij ons voornemen om onszelf in het vervolg wat liever te vinden. De start ligt bij Gods heilsplan. Hij nam Zich voor om Zijn kinderen te roepen. En Hij deed het ook.
Dat is de reden dat wij God liefhebben. ’t Zit ‘m niet vast op een of ander religieus DNA waarmee wij begiftigd zijn. De Here laat ons het licht zien. Zijn licht. Zo komt het dat Gereformeerden in de wereld een charismatische uitstraling hebben.

Alle dingen werken mee ten goede, schrijft Paulus.
Misschien hebben wij thans de neiging om meewarig onze schouders op te halen. Er is immers zoveel ellende in de wereld? Dat is waar. Maar wie beperkt wordt, heeft des te meer gelegenheid om zich te concentreren op één ding. Hij of zij is, om wat voor reden dan ook, tot veel dingen niet meer in staat. Maar er blijft altijd Eén over. De Heiland zegt: vertrouw maar op Mij, en laat de rest maar zitten.
Natuurlijk is dat niet makkelijk. Wij staren lang op onze tegenspoed. Op onze ergernissen. Wij voelen ons wellicht bij tijd en wijle machteloos als wij te maken hebben met overheden en instanties die ons onrecht aandoen. En misschien denken wij zelfs wel: wat moet de heilige God aanvangen met al die aardse rommel?
Er blijft altijd Eén over – Eén die zal oordelen over levenden en doden.
In de Nederlandse Geloofsbelijdenis spreken gelovige mensen onbekommerd uit: “Terecht is daarom de gedachte aan dit oordeel schrikwekkend en angstaanjagend voor de slechte en goddeloze mensen, maar de rechtvaardigen en uitverkorenen verlangen er vurig naar en putten er rijke troost uit. Hun verlossing zal dan immers helemaal voltooid worden en zij zullen dan de vruchten van hun moeitevolle arbeid ontvangen. Hun onschuld zal dan door allen worden erkend en zij zullen zien de verschrikkelijke manier waarop God Zich wreekt op de goddelozen, die hen in deze wereld getiranniseerd, verdrukt en gekweld hebben. Die zullen tot erkenning van hun schuld gebracht worden, door het getuigenis van hun eigen geweten. Zij zullen wel onsterfelijk worden, maar alleen om gepijnigd te worden in het eeuwige vuur, dat voor de duivel en zijn engelen bereid is (…). De gelovigen en uitverkorenen daarentegen zullen gekroond worden met heerlijkheid en eer”[6].
Heerlijkheid en eer – daar gaat het met Gods kinderen naar toe.
Alle verdriet gaat als sneeuw voor de zon verdwijnen – dat is het toekomstperspectief van Gods volk.
Het zal blijken dat Gods volk voor een rechtvaardige zaak staat – dat is de uitkomst van de vele, vele overwegingen van hen die zelfredzaam wilden wezen.

Gods kinderen hebben allemaal een uitnodiging op zak: ‘U bent van harte welkom in het huis van mijn Vader!’. Die hartelijke invitatie klinkt iedere zondag in de kerk. Door de week mogen wij laten horen dat ook anno Domini 2019 in Zijn Woord te lezen is: “En hen die Hij er van tevoren toe bestemd heeft, die heeft Hij ook geroepen, en hen die Hij geroepen heeft, die heeft Hij ook gerechtvaardigd, en hen die Hij gerechtvaardigd heeft, die heeft Hij ook verheerlijkt”[7].
Ja, zo staat het er: Hij heeft de uitverkorenen verheerlijkt.
Niet voor niets staat in Colossenzen 3: “… u bent gestorven en uw leven is met ​Christus​ verborgen in God. Wanneer ​Christus​ geopenbaard zal worden, Die ons leven is, dan zult ook u met Hem geopenbaard worden in heerlijkheid”[8].
Dat pakt niemand ons meer af!

Noten:
[1] Romeinen 8:28.
[2] Johannes 8:12.
[3] Nederlands Dagblad, woensdag 9 oktober 2019, p. 16 (rubriek: Huis van Belle).
[4] Romeinen 9:11, 12 en 13.
[5] Dit is een regel uit Gezang 31:1 – Gereformeerd Kerkboek-1986.
[6] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 37.
[7] Romeinen 8:30.
[8] Colossenzen 3:3 en 4.

5 november 2019

De eenvoud van het ware Woord

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Ten diepste zijn mensen heel eigenwijs. Zondig, vooral. Want zij ontkennen massaal Gods scheppingskracht. Paulus legt daar de vinger bij in Romeinen 1: “Want de dingen van Hem die onzichtbaar zijn, worden sinds de schepping van de wereld uit Zijn werken gekend en doorzien, namelijk én Zijn eeuwige kracht én Zijn Goddelijkheid, zodat zij niet te verontschuldigen zijn”[1].
Wie goed kijkt, kan het maar moeilijk ontkennen: het creëren van de schepping gaat mensen boven de pet. De Enige die de schepping kan maken en breken is God.

Romeinen 1 is een hoofdstuk waarin de scherpe tegenstelling tussen geloof en ongeloof in het licht wordt gezet.
De apostel Paulus schrijft: “Want ik schaam mij niet voor het ​Evangelie​ van ​Christus, want het is een kracht van God tot zaligheid voor ieder die gelooft, eerst voor de ​Jood, en ook voor de Griek. Want de ​gerechtigheid​ van God wordt daarin geopenbaard uit geloof tot geloof, zoals geschreven is: Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven”[2].

De Goddelijke scheppingskracht wordt door massa’s mensen zo snel mogelijk weggemoffeld.

Nu het hier om gaat is het goed een ogenblik aandacht te vragen voor de christelijke apologeet en filosoof William Paley (1743-1805)[3].
Eens vergeleek hij een steen met een horloge. Hij concludeerde “dat het horloge een maker moet hebben gehad, dat er op zeker moment en op een of andere plaats een ontwerper was -of meerdere-, die het gemaakt en ontworpen heeft voor het doel waar het uiteindelijk ook aan beantwoord. De ontwerpers begrepen de constructie en bedachten haar functie”.
Een horloge zit enorm ingewikkeld in elkaar. Dat kan niet door toeval ontstaan zijn. Daar móet wel een Ontwerper mee bezig geweest zijn.
En Richard Dawkins, een vooraanstaand evolutiebioloog, zegt: “We hebben gezien dat alle levende dingen te onwaarschijnlijk en te mooi ‘ontworpen’ zijn om zomaar vanzelf te zijn ontstaan door toeval”[4].

Ergens anders staat geschreven: “Het DNA van de mens bestaat uit miljarden karakter tekens met informatie. Wetenschappers noemen het ‘the book of life’. We weten dat informatie niet uit het niets kan ontstaan. Het zou gek zijn als we zouden zeggen dat een boek zichzelf zou hebben geschreven. Net als een software programma tot stand komt door een programmeur, geloven wij dat er iemand achter de complexe code zit, ons DNA”.
En:
“De natuur zit ontzettend knap en complex in elkaar. Er bestaan dieren die nu niet zouden kunnen leven als ze bepaalde functies of lichaamsdelen niet altijd hadden gehad – zie bijvoorbeeld de bombardeerkever”.
En:
“Hoe komt het dat we onderscheid kunnen maken tussen goede en kwade keuzes? Waarom vinden we het erg als twee auto’s op elkaar inrijden als we volgens evolutietheorie slechts bacteriën/atomen zijn die een chemische reactie laten plaatsvinden? Waarom vinden we moord erg? Je geweten spreekt je aan wanneer dit plaatsvindt en juist dat is iets wat de evolutietheorie nooit heeft kunnen verklaren. Waar komt je geweten vandaan?”[5].

Meer dan duizend wetenschappers verklaarden op een officiële website: “We are skeptical of claims for the ability of random mutation and natural selection to account for the complexity of life. Careful examination of the evidence for Darwinian theory should be encouraged”[6]. Hetgeen, in het Nederlands overgezet zijnde, wil zeggen: wij staan sceptisch tegenover claims voor het vermogen van willekeurige mutatie en natuurlijke selectie om de complexiteit van het leven te verklaren; zorgvuldig onderzoek van het bewijsmateriaal voor de theorieën van Darwin dient te worden aangemoedigd.

Het dient ronduit gezegd te worden: de Creator moet de eer krijgen die Hem toekomt!

Laten we nog een ogenblik bij Romeinen 1 verwijlen. Daar staat: “Want de dingen van Hem die onzichtbaar zijn, worden sinds de schepping van de wereld uit Zijn werken gekend en doorzien”.
Een exegeet tekent daarbij het volgende aan.
“De eeuwige kracht en goddelijkheid van God, worden uit zijn werken met het verstand doorzien. Deze laatste twee woorden zijn de vertaling van twee Griekse werkwoorden:
Verstand: in het Grieks kathorao. Te vertalen als: naar beneden kijken, van boven bekijken, inzien, peilen, doorzien.
Doorzien: in het Grieks noeo. Te vertalen als: in de geest bemerken, bespeuren, begrijpen, inzien.
Een mens kan God, die eeuwig is, niet met het verstand doorgronden. Daarom heeft God Zich geopenbaard in Zijn Woord de Bijbel. Door te aanvaarden dat de Bijbel het getuigenis van de Waarheid is, zal men ontdekken wie God is”[7].

Via combinatie en deductie ontwikkelen intelligente mensen allerlei theorieën over van alles en nog wat. Alleen maar: als het gaat over de schepping wil men met eigen ogen zien dat God alles geschapen heeft; zolang men dat niet ziet gelooft men Gods Woord niet.
D. Holwerda schrijft: “De mens kan zich met behulp van die zichtbare schepselen toch wel een gedachte vormen van Gods macht en verhevenheid. Maar de zondeval is gekomen: de mens zocht openbaring waar ze hem verboden was en draaide Gods ware openbaring de rug toe. Nu krijgt hij dwaasheid voor wijsheid.
Kenmerkend voor de afval van God is steeds weer: de zichtbare uitbeelding van den Schepper. Bij alle heidenen zien we dat. Vandaar dat God tegen die zonde zo speciaal waarschuwt en het Zijn volk inprent: Ik openbaarde mij aan uw hart via uw oor, maar niet aan uw oog”[8][9].

Romeinen 1 dringt er bij ons op aan: mensen, houdt het geloof vast! En misschien zeggen wij dan: dat is te eenvoudig. Misschien zeggen wij dan: wetenschappelijk onderzoek van de evolutietheorie is een uitdaging; en wellicht klopt die theorie toch wel…
Laten wij ons niet vergissen!
Laten wij het maar bij de eenvoud van het ware Woord houden: “Want ik schaam mij niet voor het ​Evangelie​ van ​Christus, want het is een kracht van God tot zaligheid voor ieder die gelooft[10].

Noten:
[1] Romeinen 1:20.
[2] Romeinen 1:16 en 17.
[3] Zie voor meer informatie over William Paley https://nl.wikipedia.org/wiki/William_Paley ; geraadpleegd op maandag 28 oktober 2019.
[4] Geciteerd van https://answersingenesis.org/nl/antwoorden/bestaat-god-echt/ ; geraadpleegd op maandag 28 oktober 2019.
[5] Geciteerd van https://www.huisvangod.nu/preken/schepping-vs-evolutie/ ; geraadpleegd op dinsdag 29 oktober 2019.
[6] Geciteerd van https://dissentfromdarwin.org/; geraadpleegd op dinsdag 29 oktober 2019.
[7] Geciteerd van http://www.delevensschool.org/nl/romeinen-120-verstand-doorzien/ ; geraadpleegd op dinsdag 29 oktober 2019.
[8] D. Holwerda, “O Diepte des Rijkdoms; schetsen Schriftstudie op Romeinen”. – Utrecht: Nederlandsche Bond van (vrijgem.) J.V. op G.G., Bond van Gereformeerde M.V. in Nederland, 1949. – p. 12.
[9]
D. Holwerda (1920-2011) was lange tijd hoogleraar Grieks en Latijn aan de Rijksuniversiteit Groningen.
[10] Romeinen 1:16 a.

9 augustus 2019

Evangelie tegen een donkere achtergrond

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

Zaterdag 3 augustus 2019: het is de dag van de Canal Parade in de Neêrlandse hoofdstad[1]. Bijkans gans Amsterdam lijkt vol enthousiasme. Wat? Het applaus ruist over de lage landen!
Kleine lokale LHBT stichtingen, landelijke LHBT belangen verenigingen, gay-horeca, roze netwerken van multinationals en banken, roze overheidsinstellingen, politieke partijen, ministeries en (media)bedrijven – zij allen tonen hun sympathie.

Een commentator van het Nederlands Dagblad typeert de situatie onder meer als volgt: “Vandaag is de wereld van ons. Met dat gevoel zijn tienduizenden homoseksuele mannen en lesbische vrouwen vandaag in Amsterdam. Vandaag zijn ze niet de uitzondering, die blikken op zich gericht voelen – oordelend, meewarig, soms dreigend. Ze zijn niet het probleem, waarop ze aangesproken worden en waarvoor beleid moet worden bedacht. Vandaag zijn zij normaal. Onder elkaar. Samen. Zichzelf”[2].
Men vindt het heerlijk om zichzelf te zijn!

In El Paso, Texas USA, komen in de afgelopen weekwisseling minstens twintig mensen om als iemand in en bij een supermarkt begint te schieten.
In Dayton, Ohio USA, komen in de afgelopen weekwisseling negen mensen om als iemand bij een bar begint te schieten[3].

Waren die schutters ook zichzelf?
Eén ding is zeker: zij deden het allemaal zelf.
Echter – zij vonden het vast niet prettig om zichzelf te zijn.

Je moet jezelf zijn, zeggen de mensen. Dat nu is, goed beschouwd, een sprookje.
De werkelijkheid staat in Romeinen 3: “Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos geworden. Er is niemand die goeddoet, er is er zelfs niet één. Hun keel is een open ​graf, met hun tong plegen zij bedrog, addergif is onder hun lippen. Hun mond is vol ​vervloeking​ en bitterheid, hun voeten zijn snel om bloed te vergieten. Vernieling en ellende is op hun wegen”[4].

Paulus schrijft het bovenstaande aan christenen in Rome. Maar wat hij noteert, heeft hij niet helemaal zelf bedacht. Hij heeft zijn gedachten van David geleend. Want David zegt in Psalm 14:
“Zij allen zijn afgedwaald, tezamen zijn zij verdorven;
er is niemand die goeddoet,
zelfs niet één.
Hebben zij dan geen kennis, allen die ​onrecht​ bedrijven,
die mijn volk opeten alsof zij brood aten?
Zij roepen de HEERE niet aan”[5].

Natuurlijk – er zijn ook mensen die netjes leven. Er zijn mensen die nog nooit een vlieg hebben gedaan.
Maar de zonde is in mensenlevens ingebakken.
Om met de Nederlandse Geloofsbelijdenis te spreken: “Wij geloven dat door de ongehoorzaamheid van Adam de erfzonde zich over heel het menselijk geslacht heeft verbreid. Zij is een verdorvenheid van de hele natuur en een erfelijk kwaad, waarmee zelfs de kleine kinderen in de moederschoot besmet zijn. Zij is namelijk de wortel waaruit allerlei zonden in de mens voortkomen. Daarom is ze zó gruwelijk en afzichtelijk voor God, dat zij reden genoeg is om het menselijk geslacht te veroordelen. Zelfs door de doop is zij niet geheel vernietigd of uitgeroeid, omdat de zonde altijd uit deze verdorvenheid ontspringt als opwellend water uit een giftige bron”[6].

Zo staat het er voor met de mensen op aarde.
Ja, ook met de mensen van 2019.

Als mensen echt zichzelf zijn, zullen ze volstrekt dominant wezen.
Heeft u een diepgewortelde hekel aan de Canal Parade in Amsterdam, omdat daar dingen gebeuren waarmee God niet geëerd wordt? De mensen willen u ’t liefst doodzwijgen! En als blikken konden doden…

En ja, met echte wapens kun je mensen metterdaad om het leven brengen. Zoals daar in Texas. Zoals daar in Ohio.
Wat ook de precieze motivaties voor die schietpartijen geweest zijn, duidelijk is wel dat in het leven van de schutters de zon niet scheen.

Ook in deze mistroostige omstandigheden kan Gods Woord spreken. De Blijde Boodschap dient te worden verkondigd. Het Evangelie moet worden geproclameerd.

Wat is er nodig in Amsterdam…?
In El Paso..?
In Dayton…?
En bij ons…?
Wij behoren dóór te lezen in Romeinen 3: “Maar nu is zonder de wet ​gerechtigheid​ van God geopenbaard, waarvan door de Wet en de Profeten is getuigd: namelijk ​gerechtigheid​ van God door het geloof in ​Jezus​ ​Christus, tot allen en over allen die geloven, want er is geen onderscheid. Want allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God, en worden om niet gerechtvaardigd door Zijn ​genade, door de verlossing in ​Christus​ ​Jezus”[7].

Daar staan bijzondere woorden: “tot allen en over allen die geloven”.
Tot alle gelovigen – dat wil zeggen: de vrijspraak van schuld door het geloof komt naar Gods kinderen toe. Dat geloof wordt hen gegeven. Zij krijgen het geloof, om zo te zeggen, op een presenteerblaadje aangeboden. Ziet u Gods uitverkiezing aan de horizon schemeren?
Over alle gelovigen – dat wil zeggen: de vrijspraak van schuld door het geloof overkoepelt het leven. Het hele bestaan wordt erdoor getekend. Het leven krijgt een andere kleur en ontvangt een ander perspectief. Gelovigen gaan het leven van een heel andere kant bekijken.

Mensen worden vrijgesproken van schuld. Mensen uit alle tijden. Mensen van allerlei komaf. Mensen uit allerlei plaatsen op de wereld.
De rechtsvervolging is ten einde. De deur van de rechtbank gaat dicht.
Die magnifieke vrijspraak komt niet uit de lucht vallen. In het Oude Testament wordt die al aangekondigd. Toegegeven – de ene keer gebeurt dat wat explicieter dan de andere keer, maar toch.
Het geloof in de schitterende kracht van het verlossingswerk van Jezus Christus, de Heiland – dat is voldoende. In Amsterdam, in El Paso, in Dayton en overal ter wereld.

Dat geloof glinstert en schittert des te mooier tegen de donkere achtergrond van zonde in de catacomben van het hart en duisternis in menselijke zielen.
Er zijn tegenwoordig heel wat genootschappen die zich ‘kerk’ noemen alwaar men zonde en duisternis het liefst een beetje verdonkeremaant.
Echter – steeds weer is daar die weerbarstige werkelijkheid. Laten we elkaar maar recht in de ogen kijken, en zonde en donkerheid vooral niet negeren.
Wie zich realiseert hoe armoedig mensen ten diepste zijn, beseft te meer hoe dankbaar hij mag wezen voor het feit van zijn redding!

Noten:
[1] De internetpagina van de Canal Parade is te vinden op https://pride.amsterdam/events/canal-parade-2019/ ; geraadpleegd op maandag 5 augustus 2019.
[2] “Een warm bad” – commentaar van Wim Houtman in: Nederlands Dagblad, zaterdag 3 augustus 2019, p. 3.
[3] Zie hierover bijvoorbeeld https://www.telegraaf.nl/nieuws/587609633/9-doden-en-26-gewonden-bij-schietpartij-in-ohio en https://www.telegraaf.nl/nieuws/1017741188/zeker-20-doden-bij-bloedbad-el-paso ; geraadpleegd op maandag 5 augustus 2019.
[4] Romeinen 3:12-16.
[5] Psalm 14:3 en 4.
[6] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 15.
[7] Romeinen 3:21-24.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.