gereformeerd leven in nederland

23 mei 2019

Gereformeerd in Europa

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

De wereld is een dorp geworden. We maken ons druk over Amerika, en de verhouding met China.

In Europa beperkt men de uitstoot van CO2 door auto’s en vrachtwagens. Men schaft de extra kosten voor roaming af[1]. De privacy van burgers bij internetverkeer wordt versterkt. De pulsvisserij wordt uitgebannen; overigens zeer tegen de zin van een aantal Nederlandse vissers. Het ontduiken van arbeidsrechten door detacheringsconstructies is ingedamd[2].

Europa is groot, en voor de meeste burgers van dat werelddeel onoverzichtelijk.
Samenwerking is vandaag de dag nodig.
Maar het is duidelijk dat de Europese Unie niet erg effectief opereert. Een Europees leger is niet nodig. Een Europese minister van financiën willen we ook niet. Vraagstukken over leven en dood, over zorg, gezin en onderwijs behoren niet vanuit Europa beantwoord te worden[3].

Vandaag is het in Nederland de dag van nationale verkiezingen voor het Europees Parlement.
Gereformeerde mensen vragen zich af: wat is het algemene beeld in Europa? En: hoe dienen wij in het stemhokje de God van hemel en aarde? Of: kunnen we beter niet gaan stemmen?
Antwoord: in de huidige omstandigheden zullen we wel moeten gaan stemmen. Met een stem voor de CU-SGP verklaren wij ons in ieder geval vóór samenwerking, en tegen een superstaat[4]. Als wij niet zouden gaan stemmen krijgen onchristelijke krachten meer gelegenheid om zich te ontwikkelen.

Hoe dat zij: het is goed voorstelbaar dat we worden gehinderd door het knagende gevoel dat wij, ongewild, met onze stem ontwikkelingen bevorderen die tegen Gods wil in gaan. Wij laten onze stem horen, terwijl we geen greep op de zaken hebben.
Is het zo dat, nu de wereld een dorp geworden is, er in alle stilte wordt gewerkt aan een coalitie van satanische machten?

En daarbij is er nog een belangrijke vraag: hoe lang zou het nog duren voor de Here Jezus terugkomt? Dan zou er veel opgelost worden!

Laten we elkaar in dat verband wijzen op woorden die Paulus schrijft in Philippenzen 1: “Ik vertrouw erop dat Hij Die in u een goed werk begonnen is, dat voltooien zal tot op de dag van ​Jezus​ ​Christus”[5].

Paulus maakt het helder: de hemelse God is aan het werk. Wij maken ons druk over Europa, en we ontkomen maar moeilijk aan het hinderlijke idee dat het allemaal te groot wordt. Ongrijpbaar. Onbestuurbaar.
Intussen is één ding zeker: de Here God werkt door. Zeer planmatig. Zeer onverstoorbaar. Maar in dat grootse werk houdt Hij het doen en laten van Zijn kinderen strak in de hand.
Ook het leven van mensen in kleine Gereformeerde kerken in Nederland.
Ook de kinderen van God die het idee hebben dat zij niet gezien en niet gehoord worden.

De Here is trouw.
Een exegeet schrijft erbij: “Zoals God eens bij de schepping ‘zijn werken’ heeft ‘voltooid’ en dit ‘zeer goed’ noemde (…), zo zal Hij ook de gelovigen als ‘nieuwe schepping’ (..) tot volkomenheid brengen op ‘de dag van Jezus Christus’”.
In Genesis 1 staat het onomwonden: “En God zag al wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed”[6]. En in 2 Corinthiërs 5 draait de apostel er ook niet omheen: “Daarom, als iemand in ​Christus​ is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden. En dit alles is uit God, Die ons met Zichzelf verzoend heeft door ​Jezus​ ​Christus, en ons de bediening van de verzoening gegeven heeft”[7].

Heel wat van Gods kinderen gaan vandaag naar de stembus.
De wereld verandert in snel tempo.
Op allerlei manieren en in diverse opzichten komt de wereld rap dichterbij.
Jesaja zegt in hoofdstuk 40: “Zie, de volken worden beschouwd als een druppel aan een emmer, als een stofje op de weegschaal”.
En toch wordt die ene Gereformeerde stemmer in dat kleine dorpje door zijn Heer in het oog gehouden. Die paar Gereformeerde stedelingen die in een stadswijk naar het stembureau tijgen hebben alle aandacht van God.
Alleen daarom al kunnen we in alle rust met Psalm 4 zingen:
“Ik hoor hoe velen angstig vragen:
Wie zal het goede ons doen zien?
Wil, HERE, ons uw licht doen dagen,
toon ons uw god’lijk welbehagen,
opdat ik met mijn volk u dien”[8][9].

Noten:
[1] Roaming is “het automatisch overschakelen van de mobiele telefoon op het netwerk van een buitenlandse provider, waarmee de eigen operator zogenaamde roamingafspraken heeft gemaakt”. Zie verder https://www.encyclo.nl/begrip/roaming ; geraadpleegd op dinsdag 21 mei 2019.
[2] Zie over het voorgaande https://www.volkskrant.nl/kijkverder/t/2019/de-meest-gestelde-vragen-over-de-europese-verkiezingen/welke-belangrijke-zaken-heeft-het-europees-parlement-afgelopen-jaren-bereikt ; geraadpleegd op dinsdag 21 mei 2019.
[3] Zie hierover: Peter van Dalen, “CU-SGP: Uit de EU stappen is onzinnig plan”. In: Reformatorisch Dagblad, woensdag 15 mei 2019, p. 23.
[4] Zie https://www.eurofractie.nl/nl/verkiezingsprogramma ; geraadpleegd op dinsdag 21 mei 2019.
[5] Philippenzen 1:6.
[6] Genesis 1:31.
[7] 2 Corinthiërs 5:17 en 18.
[8] Dit zijn de eerste regels van Psalm 4:3, berijmd – Gereformeerd Kerkboek-1986.
[9] In 2014 schreef ik ook een artikel naar aanleiding van de Europese verkiezingen. Dat is mijn artikel ‘Europese verkiezingen’; hier gepubliceerd op donderdag 22 mei 2014. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2014/05/22/europese-verkiezingen/ .

22 maart 2019

De zege van het FvD

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Het Forum voor Democratie heeft afgelopen woensdag triomfen gevierd.
“Forum grootste, coalitie verliest meerderheid”, kopte de NOS.
De trots van Nederland moet worden hersteld, sprak Baudet ferm. En: “Wij zijn naar het front geroepen omdat het land ons nodig heeft”.
De FvD-leider schuwt harde taal niet.
De minister-president is “een economische onbenul die alle plannen van de verschrikkelijke EU gewoon doorgang laat vinden”. Jawel.
Nederlandse pulsvissers en boeren worden in de steek gelaten. “Die arrogantie en stupiditeit is vandaag afgeschaft. De kiezers hebben hun ware macht getoond”. Nou nou!
Strak door de bocht zei Baudet: “We zullen niet rusten totdat onze democratie is hersteld en het partijkartel is gebroken”[1]. Toe maar!

Wat gebeurt er in Nederland?
Antwoord: mensen die met een Schriftuurlijk uitgangspunt politiek bedrijven worden door massa’s mensen aan de kant gezet.

Begin januari schreef ik over het Forum voor Democratie het volgende.

Het Forum voor Democratie “komt op voor bescherming van Nederlandse verworvenheden.
Men pleit voor de invoering van een Wet Bescherming Nederlandse Waarden (BNW).
Wat zijn die waarden dan?
‘1. Wanneer religieuze leefregels conflicteren met de Nederlandse wet, gaat de Nederlandse wet altijd voor.
2. Iedereen heeft het recht te geloven wat hij of zij wil; dus ook het recht om van zijn of haar geloof af te vallen.
3. Iedereen heeft het recht godsdienstige ideeën te bekritiseren, te ridiculiseren, te analyseren en in twijfel te trekken.
4. Alle mensen zijn fundamenteel gelijkwaardig, ongeacht geslacht, ras of seksuele gerichtheid.
5. De partnerkeuze is vrij; uithuwelijking en kindhuwelijken zijn onaanvaardbaar’.
Dus –
iedereen heeft het recht godsdienstige ideeën te ridiculiseren. Aldus punt 3 van het bovenstaande.
Alles wat met godsdienst te maken heeft, mag met een verbijsterende onmiddellijkheid belachelijk gemaakt worden. Gelovigen mag je rustig uitlachen. Of het nu islam, Jodendom, hindoeïsme of boeddhisme betreft – het mag allemaal als niet ter zake doende worden weggezet.
Het standpunt van het FvD heeft, op dit punt althans, niet al te veel met liefde voor medemensen te maken. Veel respect voor godsdienstige overtuigingen valt niet te bespeuren. Sterker – een en ander ruikt een beetje naar superioriteit.
Wie de parlementaire vertegenwoordigers van het FvD hoort en ziet kan op sommige momenten wellicht best sympathie voor hen opbrengen. De heer Baudet is een keurige en bij vlagen charmante man. De heer Hiddema komt somtijds enigszins nors over, maar hij kan ook heel nuchtere opmerkingen maken.
Denkend aan het recht van ridiculisering is het FvD echter eensklaps aanzienlijk minder aardig”[2].

Er is meer.

Baudet en de zijnen willen veel meer inbreng van het volk.

Op de website van het FvD staat te lezen: “Ons belangrijkste agendapunt is democratische vernieuwing. Zoals Eberhard van der Laan ooit constateerde: ‘De partijpolitiek is aan het einde van zijn levenscyclus gekomen (…) de burger haakt af’. Daarom zijn bindende referenda noodzakelijk – evenals gekozen burgemeesters. Er is in ons land voldoende talent aanwezig – alleen komt dat niet tot wasdom door de achterhaalde partijcultuur. Nieuwe generaties gaan niet naar rokerige zaaltjes; daarom gaan we e-democracy in Nederland introduceren. De mensen zoveel mogelijk online betrekken bij de zaken die hen raken. Binnenkort lanceren we op onze website het ‘democratie dashboard‘ waar kiezers zélf het heft in handen kunnen nemen om dingen te veranderen via petities, burgerinitiatieven en crowdfunding – en waar ze zich bovendien kunnen kandideren voor openbare functies”[3].

Nu leven we in Nederland in een nogal versplinterde maatschappij. De één wil dit. De ander dat. Een derde wil weer een heel andere kant op.
Wat voor situatie gaan we nu krijgen?
Kan een beslissing die genomen is, met verbijsterende snelheid weer worden teruggedraaid?
Wordt e-democracy een Twitter-regering waarop iedereen door elkaar heen praat, en mensen in een paar seconden kunnen worden afgebrand?

Bij de FvD klinkt het allemaal prachtig.
Maar ik kan mij maar moeilijk onttrekken aan het idee dat Nederland op deze manier uiteindelijk een janboel wordt.

De vragen zijn: hoever gaat de FvD in het sluiten van compromissen? En: wat houdt het woord ‘samenwerking’ in?

Bij dit alles is de vraag gewettigd of er bij het Forum voor Democratie ten principale nog wel ruimte is voor geloof en kerk.
Hangt zo ongeveer alles aan elkaar van gelegenheidsbeslissingen en de sfeer van het moment? Worden Schriftuurlijke waarden en normen serieus genomen, of worden die bij allerlei besprekingen in een oogwenk weggewuifd als zijnde niet ter zake doende?

Moeten Gereformeerden en andere christenen nu onzeker worden?
Ach, laten we de bloeddruk maar niet teveel laten oplopen. Immers, triomf is tijdelijk.
Denkt u alleen maar maar de LPF – de partij waar Pim Fortuijn ooit het gezicht van was; in 2002 had de partij 26 zetels, maar in 2006 verdween de groepering weer van het politieke toneel[4]. Triomf kan eensklaps teloorgang worden.

Gelet op het bovenstaande wijs ik vandaag bovendien op woorden uit Romeinen 8. Het zijn deze: “En wij weten dat voor hen die God ​liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn”[5].
Alle dingen die gelovigen overkomen gebruikt de hemelse God om Zijn kinderen op de goede weg te houden. Het vertrouwen op God wordt gaandeweg groter. Om in de stijl van Romeinen 8 te blijven: “Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood, noch leven, noch ​engelen, noch overheden, noch krachten, noch tegenwoordige, noch toekomstige dingen, noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de ​liefde​ van God in ​Christus​ ​Jezus, onze Heere”[6].

Alle dingen werken mee ten goede.
Zo staat het er.
Wij lezen niet: dat zou misschien zo kunnen wezen.
Wij lezen niet: bij tijd en wijle werken die dingen mee. Zo af en toe. Als alles een beetje meezit.
Nee, de Here God bestuurt de wereld, en dus werkt alles mee[7].
Ja, ook de triomf van het Forum voor Democratie.
De FvD-zege mag, moet en zal eraan meewerken dat ware gelovigen volharden in hun liefde voor God. Niet omdat die gelovigen daarvoor gekozen hebben. Maar omdat zij door de almachtige God geroepen zijn.

“En wij weten…”, schrijft Paulus.
Misschien aanvaarden we die wetenschap niet altijd meteen. Ons gevoel gaat misschien tegen ons verstand in.
Voor Gods kinderen zal Psalm 22 echter altijd blijven gelden:
“Gij hebt U tot uw knecht gewend, o HEER,
toen hij in zijn ellende lag terneer.
U was nabij wanneer hij altijd weer
vertrouwend wachtte.
U wilde nooit uw knecht in nood verachten.
Gij hebt voor hem uw aanschijn niet verborgen,
maar hem geantwoord, toen hij in zijn zorgen
verhief zijn stem”[8].

Noten:
[1] Geciteerd uit: “Baudet: We gaan de trots van dit land herstellen”. In: Nederlands Dagblad, donderdag 21 maart 2019, p. 3.
[2] Geciteerd uit mijn artikel “Liefde in Deuteronomium 10”, hier gepubliceerd op woensdag 9 januari 2019. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2019/01/09/liefde-in-deuteronomium-10/ .
[3] Geciteerd van https://forumvoordemocratie.nl/standpunten ; geraadpleegd op donderdag 21 maart 2019.
[4] Zie https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_Pim_Fortuyn ; geraadpleegd op donderdag 21 maart 2019.
[5] Romeinen 8:28.
[6] Romeinen 8:38 en 39.
[7] Zie hierover ook: Joh. Francke, “Gerechtigheid uit het geloof; Schetsenbundel over de brief aan de christenen te Rome”. – Groningen: De Vuurbaak bv – derde druk, 1984. – p. 92.
[8] Psalm 22:11.

20 maart 2019

Een vraag op de verkiezingsdag

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: ,

Vandaag vinden er in ons land verkiezingen plaats voor Provinciale Staten.
Wij kiezen de mensen die beslissingen nemen over de indeling van de ruimte in Nederland.
Mensen die het beheer van de wegen regelen. Mensen die beleid maken omtrent natuur en milieu.
Mensen die veel te zeggen hebben waar het gaat om het beleid rond bus- en treinverbindingen.
Verder worden er verkiezingen voor de waterschappen gehouden. Eenvoudig gezegd: wij kiezen de mensen die zorgen dat het water schoon blijft en overstromingen worden voorkomen.
Kortom – wij kiezen de mensen die veel invloed hebben op het beheer van Gods schepping.

Het gaat om het beheer van de schepping van God. Daar hoor je in de verkiezingscampagne weinig over. Men ziet veel politici uit de Tweede Kamer op de tv. En dat gebeurt dan weer omdat de leden van de Eerste Kamer door leden van Provinciale Staten gekozen worden.
Stel je voor dat men aan invloed verliest…!
Gereformeerden mogen het echter nooit vergeten: schepping en schepselen zijn Gods eigendom.

Met het oog hierop vraag ik vandaag aandacht voor de geschiedenis van de storm op het meer. Ik citeer uit Lucas 8: “Het gebeurde op een van die dagen dat Hij met Zijn discipelen aan boord van een schip ging. En Hij zei tegen hen: Laten wij overvaren naar de overkant van het meer. En zij voeren weg. Toen zij voeren, viel Hij in slaap. En er viel een stormwind neer op het meer, en hun schip liep vol water en zij waren in nood. Zij gingen naar Hem toe, wekten Hem en zeiden: Meester, Meester, wij vergaan! Toen stond Hij op en bestrafte de wind en de golven. En ze gingen liggen en er kwam stilte. Hij zei tegen hen: Waar is uw geloof? Maar zij waren bevreesd en verwonderden zich, en zij zeiden tegen elkaar: Wie is Deze toch, dat Hij ook de winden en het water bevel geeft en ze Hem gehoorzaam zijn?”[1].

In Lucas 8 lijkt het wel alsof allerlei elementen van de natuur het op Jezus en zijn leerlingen hebben gemunt!
En Jezus?… Hij slaapt! Dwars door alles heen. Onvoorstelbaar is dat, maar zo staat het er. Als Hij wakker wordt bestraft Hij de wind en de zee. ‘Nu is het afgelopen!’.
En dan… dan treedt er een stilte in.

Wat gebeurt hier?
Antwoord: Jezus Christus bewijst dat Hij Goddelijke macht heeft.
In het Oude Testament werd het gezag over de wind vaak aan God toegeschreven.
Denkt u maar aan Psalm 107:
“Maar toen zij in hun benauwdheid tot de HEERE riepen,
leidde Hij hen uit hun angsten.
Hij brengt de storm tot stilte,
zodat hun golven zwijgen.
Dan zijn zij verblijd, omdat de wateren gestild zijn
en Hij hen naar de haven van hun wens leidde”[2].
Of bijvoorbeeld aan Amos 4: “Want, zie, Hij Die de bergen vormt, Die de wind schept en Die aan de mens bekendmaakt wat zijn gedachten zijn, Die de dageraad tot duisternis maakt, en Die op de hoogten van de aarde treedt; HEERE, God van de legermachten, is Zijn Naam”[3].

Er gebeurt nog iets opvallends in Lucas 8.
De storm op het meer – chaos buiten – wordt gevolgd door de geschiedenis van de bezetene in het land van de Gadarenen – chaos in het innerlijk. Blijkbaar hangen die verschillende ‘soorten’ chaos met elkaar samen. Hoe dan ook: de Heiland brengt er weer orde in[4].

Het indelen van de ruimte en – bijvoorbeeld – ook de verhoging van onze dijken staat, naar velen zeggen, in nauw verband met de klimaatverandering. En dat kan best zo wezen. Hoe dat zij: er moet op verantwoordelijke wijze worden gewerkt aan het beheer van het landschap in Nederland.
Er moet beleid worden gemaakt. Er moeten knopen worden doorgehakt. Er moeten goede en wijze beslissingen worden genomen.

Maar bij dat alles mag niemand vergeten: de Heiland brengt orde in de schepping.
Wij mogen nooit vergeten: Hij heeft de schepping in de hand.
Wij mogen nooit vergeten: Hij regeert de wereld zo “dat loof en gras, regen en droogte, vruchtbare en onvruchtbare jaren, eten en drinken, gezondheid en ziekte, rijkdom en armoede en alle dingen, niet bij toeval, maar uit zijn vaderhand ons ten deel vallen”[5].

Vandaag mogen we onze stempassen gebruiken.
En dat is mooi.
Maar we komen er niet met een gezamenlijk voornemen om de schepping netjes te beheren.
Wij komen er niet door om de andere zin het woord ‘biodiversiteit’ te bezigen.
Wij komen er niet met natuurinclusieve landbouw.
Wij komen er niet met de verbetering van de natuur- en waterkwaliteit.
Wij komen er niet met een ecologisch goede inpassing van water.
Wij komen er niet met afgewogen aandacht voor verduurzaming[6].

Het is goed dat dat er is. Daar niet van.
Maar alles begint en eindigt met gebed tot God.
Immers – wij moeten Hem vragen of Hij Zijn Goddelijke macht wil blijven gebruiken.
Dat, ja dat is de belangrijkste vraag op deze verkiezingsdag!

Met eindeloos geduld beschermt en verzorgt Hij de wereld. Ook de samenleving in Nederland.
Vrijwel alle politieke partijen verzwijgen dat. Ook bij de ChristenUnie moet men naar Gods naam zoeken. Dat is een misser. Een misser van formaat. Natuurlijk – in de politiek preekt men niet. Dat zal wel zo wezen. Maar juist in de verkiezingstijd mag en moet de Bijbel van de plank worden gehaald.

Dit artikel besluit ik met een nadrukkelijke wens. Die wens is niet origineel. Sterker, die wens is nog ouder dan de weg naar Rome.
Het is een wens uit het aloude Psalmboek. Het is een wens die actueler is dan ooit. Het is een wens die vandaag – op deze Neêrlandse verkiezingsdag – met nadruk uitgesproken dient te worden.
Het is deze:
“Dat alle volken, Heer, U prijzen,
uw naam bezingen in hun lied.
U wilt uw goedheid ons bewijzen,
nu ons het land zijn vruchten biedt.
God schenkt allerwegen
ons zijn rijke zegen.
Hij, die alles geeft,
Hij zij hoog geprezen,
Hem moet ieder vrezen
die op aarde leeft”[7].

Noten:
[1] Lucas 8:22-25.
[2] Psalm 107:28, 29 en 30.
[3] Amos 4:13.
[4] Zie hierover https://www.michanederland.nl/wp-content/uploads/2013/08/Themapakket-Dag-schepping.pdf ; geraadpleegd op maandag 18 maart 2019.
[5] Heidelbergse Catechismus – Zondag 10, antwoord 27.
[6] Zie voor het bovenstaande ook https://www.groenstepoliticus.nl/politicus/henk-staghouwer/ ; geraadpleegd op maandag 18 maart 2019.
[7] Psalm 67:3 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek.

30 maart 2018

Nieuwe stap in het heilsplan

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , , ,

Wat dunkt u van de gemeenteraadsverkiezingen?
Zo’n tien dagen geleden werden ze gehouden[1].
De winst ging, zoals u wel weten zult, naar heel veel lokale partijen. Waarom? Misschien vanwege het cynisme over de gevestigde politiek en de landelijke partijen die in Den Haag op het pluche zitten. Want ach – zo overpeinst het gepeupel – wat doen die politici op de keper beschouwd precies? En wat hebben wij er in Boerenstronkeradeel aan?

In die wereld vol sarcasme en cynisme is het Goede Vrijdag en over enkele dagen Pasen.
Zo gaat dat.
Zo hoort dat.
Zo moet dat.
Zo is dat ook door Jezus Christus Zelf gezegd: “De Zoon des mensen moet overgeleverd worden in handen van zondige mensen en gekruisigd worden en op de derde dag opstaan”.
Een paar vrouwen worden er in Lucas 24 door engelen aan herinnerd[2].

Dei staat daar, dat betekent: het moet, het is noodzakelijk; en het moet van Godswege zo gebeuren. Wij hebben hier te maken met Gods heilsplan.
Het heilsplan van God: daar draait het om, vandaag en in de komende dagen.

Dat heilsplan wordt uitgevoerd. Daar kunnen we honderd procent van op aan.
Onze Here God kijkt niet eerst hoeveel stemmen er vóór de uitvoering van Zijn heilsplan zijn; en hoeveel stemmen daar tegen zijn. Als de stemuitslag ongeveer fifty-fifty zou wezen, zou de God van het verbond Zijn plan niet opnieuw tegen het licht houden. Hij zou niet kijken of het plan wel moet worden uitgevoerd, zoals je dat bij een referendum doet.
Het heilsplan van God staat vast. Het gaat door!

In de Nederlandse Geloofsbelijdenis omschrijven wij dat plan zo: “Zo heeft Hij teruggegeven wat Hij niet geroofd had (…), en heeft Hij als rechtvaardige voor onrechtvaardigen geleden (…), zowel naar lichaam als naar ziel, zodat Hij de verschrikkelijke straf voelde die wij door onze zonden verdiend hadden, en zijn zweet als bloeddruppels werd, die op de aarde vielen (…). Hij heeft geroepen: Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten? (…), en Hij heeft dit alles geleden ter wille van de vergeving van onze zonden. Daarom zeggen wij terecht met Paulus, dat wij niets anders weten dan Jezus Christus en die gekruisigd”[3].

Dat heilsplan krijgen mensen stukje bij beetje te zien. Mensen leren het begrijpen, stap voor stap.
God is geweldig. Groots. Zo verbazingwekkend dat wij totaal overdonderd en verpletterd zouden wezen als wij alles in één keer zouden zien. Daarom werkt de Here als het ware portioneel, in porties.

Die mededeling in Lucas 24 doet Jezus Zelf al in Lucas 9. Leest u maar mee: “Hij zei: De Zoon des mensen moet veel lijden en verworpen worden door de oudsten, overpriesters en ​schriftgeleerden, en Hij moet gedood en op de derde dag opgewekt worden”[4].
Maar daar, in Lucas 9, reageert er blijkbaar niemand op.

In Lucas 18 blijkt ook het onbegrip van de mensen. Ik citeer weer: “En Hij nam de twaalf bij Zich en zei tegen hen: Zie, wij gaan ​naar Jeruzalem​ en alles wat geschreven is door de profeten zal aan de Zoon des mensen volbracht worden. Want Hij zal aan de heidenen worden overgeleverd en bespot worden en smadelijk behandeld en bespuwd worden. En zij zullen Hem doden, nadat zij Hem gegeseld hebben en op de derde dag zal Hij weer opstaan. Zij begrepen echter niets van deze dingen en dit woord was voor hen verborgen en zij begrepen niet wat er gezegd werd”[5].

In Lucas 24 breekt eensklaps het licht door.
“En zij herinnerden zich Zijn woorden”[6].
Het verstand van de vrouwen wordt verlicht.
Zij krijgen een helder moment, zeggen we dan op aarde.
Maar in de kerk moeten en mogen wij dan blijmoedig opmerken: de God van het verbond zet een nieuwe stap in zijn heilsplan; de planning wordt weer ietsje duidelijker.

Trouwens, Paulus maakt het in Efeziërs 1 toch nog weer wat moeilijker: het is zo “dat Hij ons vóór de grondlegging van de wereld in Hem ​uitverkoren​ heeft, opdat wij ​heilig​ en smetteloos voor Hem zouden zijn in de ​liefde”[7].
Dat is op vrijdag 30 maart 2018 niet te overzien. Wij begrijpen daar niets van.

Goede Vrijdag en Pasen: die gebeurtenissen zullen wij hier op aarde nooit helemaal doorzien. Zelfs niet in de kerk. Het hoe en waarom zal ons, te midden van zonden en tekortkomingen, nooit helemaal duidelijk worden.

Wij mogen en moeten het, ook in de rationele tijd van deze eeuw, gewoon geloven: wij zijn gered en geheiligd door het bloed van Jezus Christus!

Voordat u en ik het weten zakt dat geloof weg. Voor u en ik het beseffen denken we dat we onszelf wel kunnen redden. Dan klampen we ons vast aan mensen en dingen die om ons heen zijn. Want die kunnen we zien. Daarvan weten we wat wij eraan hebben.
Aan lokale partijen bijvoorbeeld.
Of bijvoorbeeld aan die lieve buurvrouw, die soms boodschappen voor ons doet. Want aan haar héb je wat, in het alledaagse leven.
Enzovoort.

Goede Vrijdag en Pasen: onze Heiland overwint de dood!
Jezus Christus zet Zijn heilsplan door. Zijn triomf op het graf is nog maar het begin.

In Lucas 24 zegt de Heiland tegen de Emmaüsgangers: “O onverstandigen en tragen van ​hart! Dat u niet gelooft al wat de profeten gesproken hebben! Moest de ​Christus​ dit niet lijden en zo in Zijn heerlijkheid ingaan?”[8].
Ja, dat was nodig.
Want God laat niet varen het werk van Zijn handen.

Die boodschap mag worden verkondigd.
In Boerenstronkeradeel.
Ja, overal in de wereld.

Noten:
[1] Dat was op woensdag 21 maart 2018. Overigens gaat men in gemeentes die onderdeel zijn van een herindeling – waaronder de gemeente Groningen – pas naar de stembus op 21 november 2018.
[2] Lucas 24:7.
[3] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 21.
[4] Lucas 9:22.
[5] Lucas 18:31-34.
[6] Lucas 24:8.
[7] Efeziërs 1:4.
[8] Lucas 24:25 en 26.

17 maart 2017

Politiek panorama

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , , , ,

En? Bent u blij dat de Partij voor de Vrijheid bij de Tweede Kamerverkiezingen-2017 niet de grootste geworden is?
Het populisme is niet doorgebroken, zeggen de mensen opgelucht. Veel stemmers hebben, met andere woorden, begrepen dat maatschappelijke problemen niet altijd snel en eenvoudig kunnen worden opgelost[1].
Regeringsleiders in Europa herademen en gaan weer over tot de orde van de dag.
Gereformeerde mensen in Nederland mogen, dunkt mij, ook best een beetje blij wezen.

Op het televisiescherm zagen wij de rijen kiezers die op hun beurt stonden te wachten. Dat dat allemaal in Nederland mogelijk is mag een zegen heten. Een zegen van God! Alle burgers van Nederland krijgen de gelegenheid om hun politieke keuze kenbaar te maken. En er is niemand die zegt dat u iets verkeerds doet.
Laten wij maar eerlijk wezen: in heel veel landen is dat anders. Er zijn sommige regeringsleiders die allerlei karikaturen en leugens de wereld in helpen. De huidige Turkse president Erdogan bijvoorbeeld.
Dat de kerk in Nederland nog zoveel ruimte krijgt is een wonder van God. Laten wij dat maar zonder omwegen vaststellen. En laten wij de Here maar bidden dat die bewegingsvrijheid er blijven zal.

De VVD wordt de grootste partij met drieëndertig zetels, zij het dat ze een achttal zetels in moet leveren.
De PVV krijgt er vijf zetels bij, en komt uit op twintig.
De PvdA krijgt een genadeklap. Van de achtendertig zetels blijven er slechts negen over.
De Volkskrant schrijft: “..de duikeling in de volksgunst dateert al van het begin van de kabinetsperiode en kan Asscher niet speciaal worden aangerekend. Na Samsoms linkse campagne tegen ‘rechts rotbeleid’ in 2012, bekeerde de partij zich onder dezelfde Samsom subiet tot de vrije markt en de begrotingsdiscipline. Die U-bocht heeft de kiezer de PvdA nooit vergeven. Wat resteerde voor de progressieve herkenbaarheid waren schaduwgevechten met de VVD over kinderpardon en bed-bad-brood. Dat was leuk voor GroenLinks, en daar zijn de linkse kiezers dan ook uitgekomen”[2].

D66 krijgt, zoals het er nu uitziet, negentien zetels.
Dat is, wat mij betreft, zorgelijk.
We kennen D66 als de partij achter de uitbreiding van de koopzondagen. Indertijd zei D66-er Verhoeven: “De kern van ons voorstel is simpelheid. Die simpelheid haal je weg door weer allerlei belangen zoals zondagsrust, winkelpersoneel en kleine winkeliers erbij te gaan halen”[3]. Houdt het simpel, streep de zondagsrust weg als dat zo uitkomt; dat is het motto.
We kennen D66 als de partij die er naar streeft om 75-plussers de mogelijkheid te bieden uit het leven te stappen. Voordat wij ’t weten komen ouderen onder druk komen te staan om een eind te laten maken aan hun leven. De maatschappij moet ontlast worden, nietwaar?
De voorgaande dingen illustreren reeds voor een deel waarom ik over de winst van D66 enige zorg heb.
Daarbij komt dat D66 een heel beschaafde partij lijkt. Mensen als de heer Pechtold en de dames Dijkstra en Bergkamp zien er in de regel keurig uit. D66-ers zijn aardige mensen, heus waar. Maar juist vanwege de discrepantie tussen die nette uitstraling en de politieke maatregelen acht ik D66 een vermetele partij. Onaangenamer dan de PVV, eigenlijk. Want de PVV is helder. Je weet wat je eraan hebt. Gereformeerde mensen weten dat zij niet bij de PVV moeten wezen. Daarentegen is D66 netjes doch dubieus.
Als D66 mee gaat regeren is het voor christenen zaak om te waken!

VVD en D66 hebben gemeen dat zij allebei een zekere vrijheid voor ogen hebben. Die visie weerspiegelt de levenshouding van heel wat Nederlanders: u moet uw eigen leven vorm geven, en voor uzelf opkomen; marktwerking is een groot goed. Dat daarbij de zwaksten in het gedrang komen lijkt soms niet meer dan een vervelend bij-effect.
Gelet op deze stand van zaken is er voor de kerk in de komende jaren veel werk aan de winkel. Er moet, misschien nog wel zorgvuldiger als voorheen, gelet worden op de armen, op de zieken en op mensen met een beperking. De hulpbehoevenden en kwetsbaren zullen hulp nodig hebben. Het is onder meer aan de kerk om hen die te geven.

Intussen is de politieke versplintering pijnlijk zichtbaar.
De commentator van het Nederlands Dagblad schreef: “Nederland is gefragmenteerder dan ooit. We krijgen een veelkleurig kabinet, en de oppositie in de Kamer is een nog bonter dweilorkest. Dat belooft politiek boeiende jaren, met debatten die niet meer door één provocateur worden verlamd. Het intimiderende ‘Wilders-wordt-de-grootste’ effect is weggeëbd; de rest hoeft niet meer stoer te doen om hem te overtroeven”[4].
Wat mij betreft klinkt dat te technisch. Zeker, het is allemaal waar. Maar het moet kerkmensen er niet zozeer om gaan dat politiek boeiend blijft, maar dat de Here God wordt gediend.
Niet voor niets belijden wij in de Nederlandse Geloofsbelijdenis: “Wij geloven dat onze goede God om de verdorvenheid van het menselijk geslacht geboden heeft, dat er koningen, vorsten en overheden zullen zijn. Hij wil namelijk dat de wereld geregeerd wordt door wetten en staatsregelingen, zodat de ongebondenheid van de mensen bedwongen wordt en alles in goede orde onder hen toegaat”[5]. Daarbij wordt dan verwezen naar dat bekende woord uit Richteren 21: “In die dagen was er geen koning in Israël: eenieder deed wat juist was in zijn ogen”[6].

Terecht schrijft het Reformatorisch Dagblad: “Nederland is vanmorgen wakker geworden in een rechts land”, schrijft Trouw donderdag. Best, maar dat is niet waar het een christen om te doen is”[7].

Alles zou in ons land in goede orde moeten toegaan, zo lezen wij hierboven.
Op dat terrein is er nog veel te doen.
De onderlinge sfeer tussen burgers is niet zelden gespannen. Bitter. Grimmig en kortaf. Barbaars en ietwat boosaardig. Met de tolerantie valt het in dit land momenteel vaak tegen. En wat kan daaraan worden gedaan?
Misschien voelen wij ons in het momentele politieke landschap wat verloren en machteloos. Laten wij dan 2 Petrus 2 lezen. Want dan is er troost. Leest u maar mee: “…als God de rechtvaardige Lot, die leed onder de losbandige levenswandel van normloze mensen, verlost heeft
(want deze rechtvaardige, die in hun midden woonde, heeft dag in dag uit zijn rechtvaardige ziel gekweld bij het zien en horen van hun wetteloze daden) –
dan weet de Heere ook nu de godvruchtigen uit de verzoeking te verlossen, maar de onrechtvaardigen te bewaren tot de dag van het oordeel, om gestraft te worden.
In het bijzonder echter hen die in onreine begeerte het vlees achternalopen en het gezag verachten; die roekeloos zijn, eigenzinnig en er niet voor terugschrikken om al wat eer toekomt, te lasteren”[8].

De God van het verbond, onze God, heeft de macht. Ook op vrijdag 17 maart 2017. En ver daarna. Ja, tot in eeuwigheid!

Noten:
[1] Zie de omschrijving op http://www.encyclo.nl/begrip/populisme ; geraadpleegd op donderdag 16 maart 2017.
[2] Zie http://www.volkskrant.nl/4474847 ; geraadpleegd op donderdag 16 maart 2017.
[3] “Geen normen opleggen rond koopzondag”. In: Reformatorisch Dagblad, dinsdag 23 oktober 2012, p. 1.
[4] “Rutte III”. Commentaar van Sjirk Kuijper in: Nederlands Dagblad, donderdag 16 maart 2017, p. 3.
[5] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 36.
[6] Richteren 21:25.
[7] Geciteerd van http://www.rd.nl/opinie/verkiezingen-hoogtij-in-den-haag-én-op-de-redactie-1.1383911 ; geraadpleegd op donderdag 16 maart 2017.
[8] 2 Petrus 2:7-10.

15 maart 2017

Voorbeelden van vertrouwen

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 08:00
Tags: , , ,

Hoe zou het aflopen vandaag? Met de verkiezingen voor de Tweede Kamer, bedoel ik.
Eén ding is wel zeker: de uitslag is, in zekere zin, de weergave van versplintering.
En van verwendheid. Immers, jan en alleman die zich niet gehoord voelt begint een politieke partij. En daarbij koestert men dan de hoop dat er dankzij hen iets kan veranderen.

Inmiddels maakt zo ongeveer het hele land zich zorgen.
De NOS meldde een week of wat geleden: “Kiezers maken zich de meeste zorgen over normen en waarden. Dat blijkt uit een onderzoek dat bureau Ipsos heeft uitgevoerd in opdracht van de NOS.
Zorgen over normen en waarden leven bij zesentachtig procent van de Nederlanders, vier op de tien hebben er zelfs grote zorgen over. Een grote meerderheid vindt ook dat het hiermee slechter gaat dan vijf jaar geleden. En er is ook niet veel hoop dat het de komende vijf jaar zal verbeteren: slechts een op de tien mensen verwacht dat het dan beter zal gaan met de normen en waarden in ons land”[1].

Met dat begrip ‘normen en waarden’ wordt wat slordig omgesprongen. Waarover spreken we als we over normen en waarden praten?
“Normen komt van het Latijnse woord norma hetgeen winkelhaak, richtsnoer, maatstaf of regel kan betekenen. Normen zijn concrete richtlijnen voor het handelen; ze regelen het dagelijks sociale verkeer”.
“Waarden zijn idealen en motieven die in een samenleving of groep als nastrevenswaardig worden beschouwd. Waarden zijn opvattingen over wat wenselijk is”[2].
Normen gaan dus over regels.
Waarden draaien om wensen.
Dat zijn dus verschillende dingen. Bovendien kunnen we ernstig van mening verschillen over de regels die gehandhaafd moeten worden, en over het antwoord op de vraag hoe we die regels moeten handhaven. Over onze wensen lopen de opinies wellicht nog veel verder uit elkaar.
Normen en waarden: dat begrip zegt mij eerlijk gezegd niet veel.
Normen en waarden? Volgens mij is het gepraat daarover weinig meer dan verkiezingsretoriek.

Persoonlijk heb ik meer met het begrip vertrouwen.
Er is vertrouwen op God nodig!
Van daaruit kunnen we dan vertrouwen op mensen.

In de kerk is het, dunkt mij, reuze belangrijk dat wij elkaar vertrouwen.
Laat mij, als het gaat over het belang ervan, vandaag met een voorbeeld beginnen.
Er was eens een lid van een commissie in de kerk, die de scriba van die kerk aansprak op een passage uit een e-mail die die scriba geschreven had.
‘In de formulering van deze e-mail lijkt het net alsof u van alles hebt gedaan, en de commissie weinig tot niets’, zei het commissielid verwijtend. ‘Maar dat staat er helemaal niet’, zei de scriba. ‘Nee’, erkende het commissielid onmiddellijk, ‘dat staat er niet. Maar anderen kunnen het lezen als…’.
‘Tja’, zei de scriba ontstemd, ‘als we gaan beginnen met wat anderen erin kunnen lezen, waar eindigen wij dan? Leest u nou gewoon wat er stáát!’.
Het commissielid was nog niet tevreden. ‘Gemeenteleden zouden kunnen denken dat de commissie niets doet, en u wel’, wierp hij tegen. ‘Láát die mensen toch!’, zei de scriba wrevelig, ‘op wantrouwen kunnen we niet bouwen! En als de mensen denken dat de commissie niets doet, dan ga ik bij die mensen voor de deur staan…’.
Vrees niet, geachte lezer, het commissielid en die scriba zijn in vrede uit elkaar gegaan.
Het boven beschreven voorval maakt echter duidelijk dat we in de kerk zomaar, soms niet eens bewust, ietwat wantrouwig zijn.
En ik vraag: zou het kunnen wezen dat het, nu het in de wereld regent, in de kerk ook een beetje druppelt in de kerk?
Persoonlijk denk ik dat dat inderdaad het geval is.

De situatie in kerk en maatschappij brengt mij vandaag bij woorden uit Spreuken 16:
“Wie verstandig omgaat met het woord, zal het goede vinden,
en wie op de HEERE vertrouwt: welzalig is hij”[3].

Over Spreuken 16 schreef ik al eens:
“In dat Schriftgedeelte gaat het over de heerschappij van de Here. Hij beoordeelt ons doen en laten. Hij leidt de zaken zó dat Hij Zijn doel met ons bereikt.
De Here geeft aan koningen, regenten en andere machthebbers volmacht om de naties in de wereld te leiden. De koning in Spreuken 16 is ook verantwoordelijk voor een zuivere rechtspraak. Als het goed is, streven regeerders naar rechtvaardigheid, en naar oprechtheid in spreken en handelen. Wie de koning toornig maakt, verkeert feitelijk in de sfeer van de dood.
In dit Bijbelhoofdstuk gaat het ook over de wijsheid. Wie wijsheid vermeerdert zit, om zo te zeggen, in de veilige zone van het leven. Wijze mensen zijn een weldaad voor hun omgeving. Dwazen creëren echter een sfeer van afbraak om zich heen”[4].
En ook:
“In Spreuken 16 draait het om de heerlijke regie van de Here. De mens organiseert en regelt zich in zijn leven bij tijd en wijle wezenloos. Maar ten diepste is het zo dat hij, door Gods vaderhand geleid, door de wereld wandelt.
De heerlijke regie van de Here: daaronder versta ik dat de Here met al zijn schepselen – ook goddeloos gepeupel! – Zijn doel nastreeft. Hij is de Bestuurder van al wat leeft”[5].

In een oude krant kwam ik een verslag tegen van een preek over Spreuken 16:20.
In dat verslag stond: “God spreekt tot ons door middel van zijn Woord, de Bijbel. De Heilige Geest maakt dat Woord een kracht Gods tot zaligheid. (….) Verstandelijk op het Woord letten is je er door laten onderwijzen, waarbij nodig is dat ons hart geopend wordt (…). Dan brengt het zegeningen mee voor het tijdelijke maar ook voor het geestelijke leven. De keerzijde is echter: ‘Wie God verlaat heeft smart op smart te vrezen’. Het vertrouwen op God is zalig voor in zichzelf rampzalige mensen”[6].
Verstandig spreken en schrijven, dat begint bij het feit dat God ons ook vandaag aanspreekt. Dan wordt ons hart geopend. En Hij legt Zijn Woord in ons hart. Als ons hart met dat Woord vol raakt, is er navenant minder plaats voor wantrouwen.
Kerkmensen laten, als het goed is, zien waar het heen moet met de wereld. Wij moeten op God vertrouwen. Dan smelt argwaan weg als sneeuw voor de zon. Dan krijgen mensen meer krediet. Vertrouwen in elkaar en vertrouwen op God: als dat van elkaar wordt losgemaakt, zakt het niveau van samenlevingen met een verbluffende onmiddellijkheid.

Een exegeet noteerde bij Spreuken 16: “Uitgaande van de waarde van de wijsheid spreekt Salomo over het juiste taalgebruik, één van de gevolgen van verstandigheid. Behalve in vers 22 worden in alle zinnen woorden voor ‘taal’ of ‘spraak’ gebruikt. De eerste spreuk geeft aan dat wie goed luistert, het goede zal vinden, en dat wie op de HERE vertrouwt, gelukkig is; zie vers 20. Wie wil leren verstandig te spreken (…) zal eerst moeten leren luisteren: naar de wijze en naar God. Een dergelijke luisterhouding verschaft het geluk en het goede”[7].
Wijs spreken en verstandig schrijven vereist een luisterende houding.

Hoe zou het aflopen vandaag? Met de verkiezingen, bedoel ik dus.
Niemand die het precies weet.
Maar als kinderen van God hun vertrouwen op Hem stellen, zal het zeker goed komen. Gelovigen vertrouwen op God. En zij hebben vertrouwen in elkaar. Laten gelovige kinderen van God maar voorbeelden van vertrouwen voor de wereld wezen!

Noten:
[1] Zie http://nos.nl/artikel/2159741-sombere-kiezer-vooral-bezorgd-over-normen-en-waarden.html ; geraadpleegd op zaterdag 25 februari 2017.
[2] Citaat van https://nl.wikipedia.org/wiki/Normen_en_waarden ; geraadpleegd op zaterdag 25 februari 2017.
[3] Spreuken 16:20.
[4] Dat schreef ik in mijn artikel ‘Koersbepalend’, hier gepubliceerd op maandag 16 april 2012. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2012/04/16/koersbepalend/ .
[5] Dat schreef in mijn artikel ‘Heerlijke regie’; hier gepubliceerd op vrijdag 2 augustus 2013. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2013/08/02/heerlijke-regie/ .
[6] “Ds. W. Westland nam afscheid van Veen”. In: Reformatorisch Dagblad, maandag 19 september 1977, p. 2. Ook te vinden via www.digibron.nl . Dominee Westland is van hervormde huize, en thans emerituspredikant van de Protestantse Kerk in Nederland.
[7] Zie de webversie van de Studiebijbel; commentaar bij Spreuken 16:20-24.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.