gereformeerd leven in nederland

23 maart 2022

Nieuw licht op de keus

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

In deze wereld staan we voor een keus. Het is de meest beslissende keuze in ons leven: voor of tegen Christus. Dat zien we in Johannes 12. Citaat: “Ik ben een licht, in de wereld gekomen opdat ieder die in Mij gelooft, niet in de duisternis blijft. En als iemand Mijn woorden hoort en niet gelooft, veroordeel Ik hem niet, want Ik ben niet gekomen om de wereld te veroordelen, maar om de wereld zalig te maken. Wie Mij verwerpt en Mijn woorden niet aanneemt, heeft iets wat hem veroordeelt, namelijk het woord dat Ik gesproken heb; dat zal hem veroordelen op de laatste dag”[1].

Vorige week stond Nederland bij de gemeenteraadsverkiezingen ook voor een keus. Het Nederlands Dagblad vatte het landelijke beeld van de uitslag ervan als volgt samen: “Politieke versplintering zet ook lokaal door. Nieuwkomers Volt, Bij1 en Forum maken in veel gemeenten hun entree. Lokale partijen winnen fors. Opkomst lager dan vorige keer. Mogelijk geen christelijke partij meer in Amsterdamse raad”[2].

Waarom zien we die versplintering?
Politieke partijen willen idealen verwezenlijken. Die idealen komen voort uit een levensovertuiging.
Als het om die levensovertuigingen gaat is er een enorme versplintering zichtbaar.
Daar komt bij dat veel politieke partijen nogal wat van hun idealen inleveren. Zij willen compromissen sluiten. Heel vaak zijn hun idealen nauwelijks meer herkenbaar. Dat levert bij kiezers teleurstellingen op. En dus gaan zij vaak niet naar de stembus. En als zij wel een stembureau binnentreden stemmen zij niet op mensen in de gevestigde politiek. Zij stemmen op lokale partijen. Want die staan dicht bij hen. Die kiezers brengen hun stem uit in hope dat de lokale partijen werkelijk aandacht voor hen zullen hebben. Die groei der lokale partijen is al decennia lang een feit. In 1990 stemde zo’n 13% van de kiezers op een lokale partij, in 2002 groeide dat uit tot ongeveer 25%. Daarna steeg hun aandeel geleidelijk tot ruim 30% in 2018.
Of het echt wat zal worden met die plaatselijke groeperingen? Dat blijft een beetje duister; het verschilt plaatselijk…
Eigenlijk wordt het hoog tijd dat iemand eens nieuw licht op de zaak werpt[3].

Wel, dat laatste is precies wat Jezus Christus in Johannes 12 doet. Want Hij is Zelf het licht. Hij is gekomen om de wereld eeuwig geluk en blijvende vrede te geven.
Wordt de politiek er anders van als velen naar dat licht toe komen? Jazeker. Want altijd is er de norm van Gods wet.
Dan wordt de regel dat de zondag de rustdag is.
Dan wordt de regel dat het gezin, ouders en kinderen, de aandacht krijgen die zij verdienen. De jeugdzorg ontvangt in zo’n samenleving goede mogelijkheden om zorg te bieden waar dat nodig is.
Dan wordt de regel dat criminaliteit zwaar bestraft wordt.
Dan wordt streng opgetreden tegen kwaadsprekerij, leugen en smaad.
Dan is er maar een heel kleine markt meer voor roddelbladen.
Dan gunnen we ieder het zijne, en daarmee uit[4].

Als iedereen zich aan die regels zouden werd het leven vast een stuk eenvoudiger. Maar zo simpel ligt het niet. Want alle wereldburgers zijn zondig. Ook Gods volk wijkt van de door de Heer gewezen wegen af. En hoe verder Gods kinderen van Hem wegdwalen, hoe minder bevattelijk zij zijn voor Gods boodschap. Jesaja zei het al: “Luister voortdurend, maar u zult het niet begrijpen. Zie voortdurend, maar u zult het niet opmerken”[5].

De vraag is of kerkmensen in onze tijd heel hun leven aan de Heiland willen toevertrouwen. In Johannes 9 zei Jezus: “Ik ben tot een oordeel in deze wereld gekomen, opdat zij die niet zien, zien zouden, en die zien, blind zouden worden”. In een Studiebijbel staat erbij: “De komst van Jezus in deze wereld heeft een tweevoudig effect: voor geestelijk blinden, dat wil zeggen voor mensen die niet pretenderen dat ze kunnen zien, zal Hij genezing -het heil- brengen, voor de ‘zienden’, dat wil zeggen: zij die menen te zien, zal het op verblinding uitlopen”.
Wie het licht wil zien mag geloven dat het hem gegeven wordt. De Heer van hemel en aarde is een milde Gever. Daarom mag zo’n gelovig mens het zeker weten: vanuit de hemel valt nieuw licht op de gang van zaken in deze wereld![6]

De vorige week gehouden gemeenteraadsverkiezingen leverden een historisch lage opkomst op. Slechts 50% van de kiezers ging er de deur voor uit.
Voor heel veel mensen is de politiek blijkbaar niet relevant meer. Trouwens – de kerk heeft in Nederland al jaren geen vooraanstaande plaats meer in de maatschappij. Massa’s mensen achten de kerk volstrekt niet essentieel.
Te Zijner tijd, dat wil zeggen: op een door de Here bepaald moment, zal blijken hoe belangrijk de kerk is geweest. Christenen van nu weten het wel: daar, in de kerk, verzamelt God alle volgelingen van Jezus Christus.
Maar laten wij nooit vergeten: dankzij het werk van de Heilige Geest van Christus is het opkomstpercentage in de hemel 100%. Er wordt niemand vergeten. Hoe weten wij dat zo zeker? Omdat Openbaring 3 in de Bijbel staat: “Wie overwint, zal bekleed worden met witte kleren en Ik zal zijn naam beslist niet uitwissen uit het boek des levens, maar Ik zal zijn naam belijden voor Mijn Vader en voor Zijn engelen”. En ook Openbaring 21. Daar kunnen wij over het nieuwe Jeruzalem lezen: “Al wat onrein is, zal er niet inkomen, en ook niemand die zich bezighoudt met gruwelen en leugens, maar alleen zij die geschreven zijn in het boek des levens van het Lam”. Die stad wordt prachtig![7]

Nederland staat voor de keus. Ook vandaag.
Ja, heel de wereld wordt ertoe gedrongen om te kiezen. Die keus is mogelijk zolang onze Heiland nog niet teruggekomen is op aarde.
Het betreft niet maar voor het bestuur in de aardse omgeving. Nee, de wereld wordt opgeroepen om zich aan te sluiten bij de hemelse Bestuurder. Niet slechts gedurende een jaar of vier. Maar voor eeuwig!

Noten:
[1] In deze alinea citeer ik Johannes 12:46,47,48.
[2] In deze alinea citeer ik uit: Nederlands Dagblad, donderdag 17 maart 2022, p. 1.
[3] In deze alinea maak ik gebruik van: “Lokale partij wint raadsverkiezing”. In: Reformatorisch Dagblad, donderdag 17 maart 2022, p. 1.
[4] De tien woorden van Gods verbond staan onder meer in Deuteronomium 5:6-21.
[5] Jesaja 6:9.
[6] In deze alinea citeer ik Johannes 9:39. Verder citeer ik een zin uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Johannes 9:39.
[7] In deze alinea citeer ik Openbaring 21:27.

25 maart 2021

Het juk van Christus

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Gelovige mensen dragen, aldus belijden we, het juk van Christus.
Juk van Christus – die term vinden wij in de Nederlandse Geloofsbelijdenis: “Wat de valse kerk betreft, deze schrijft aan zichzelf en haar verordeningen meer gezag toe dan aan Gods Woord en wil zich niet aan het juk van Christus onderwerpen”[1].

Wat is een juk? Dat is een draagbalk die men over de schouders legt, met aan elke kant een emmer. Eertijds gebruikte men die om emmers koeienmelk mee te vervoeren. In figuurlijke zin is het een last die men te dragen krijgt.

In de Bijbel horen wij er regelmatig van.
Bijvoorbeeld in Leviticus 26: “Ik ben de HEERE, uw God, Die u uit het land van de Egyptenaren geleid heeft, zodat u niet meer hun slaven bent. Ik heb de stangen van uw juk gebroken en u rechtop laten gaan”[2].
En in Deuteronomium 28: “Omdat u de HEERE, uw God, niet gediend zult hebben met blijdschap en hartelijke vreugde, vanwege de overvloed van alles, zult u uw vijanden, die de HEERE op u af zal sturen, dienen met honger en dorst, met naaktheid en gebrek aan alles. Hij zal u een ijzeren juk op de hals leggen, totdat Hij u wegvaagt”[3].
En in Jesaja 58: “Is dit niet het vasten dat Ik verkies: dat u de boeien van de goddeloosheid losmaakt, dat u de banden van het juk ontbindt, dat u de onderdrukten vrij laat heengaan en dat u elk juk breekt?”[4].
Verder is er ook dat bekende Mattheüs 11: “Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel; want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht”[5].
En in Galaten 5: “Sta dan vast in de vrijheid waarmee Christus ons vrijgemaakt heeft, en laat u niet weer met een juk van slavernij belasten”[6]. En even verder: “Want wij verwachten door de Geest, uit het geloof, de hoop van de gerechtigheid”[7].

In het geloof verkrijgen wij gerechtigheid door Jezus Christus. Wij worden van schuld vrijgesproken.
Dat juk is een lichte last. Wie van God wegdwaalt, legt zichzelf ongewild veel zware lasten op. Mensen die bij God weglopen, zitten – voordat zij ’t zelf weten – vast in zichzelf. ‘Boeien van de goddeloosheid’ noemt de belijdenis dat.
Het gaat er in de kerk om dat wij niets anders willen bedenken dan: Jezus Christus en Die gekruisigd. Anders gezegd: heel ons leven moet in het teken staan van de wetten en regels die God in Zijn Woord geeft.

Dat laatste wordt er in Nederland echter niet gemakkelijker op. Zeker niet na de Tweede Kamerverkiezingen die vorige week gehouden zijn.
Welk beeld tekent zich af? Het Reformatorisch Dagblad vatte het zo samen: “De liberalen winnen de verkiezingen. De VVD van Mark Rutte wordt opnieuw de grootste partij. Maar de nieuwe D66-leider Sigrid Kaag is met een verrassende winst van 8 zetels de grote winnaar. De partij behaalt 27 zetels, het grootste aantal ooit. Verder verliezen linkse partijen en winnen rechtse partijen, aldus de exitpoll van Ipsos in opdracht van de NOS”[8].
Een commentator signaleerde in het Nederlands Dagblad: “Principieel christelijke kritiek op het liberalisme zal dus verzwakt klinken, zowel in het kabinet als in de Kamer”[9].   
De VVD schrijft in haar verkiezingsprogramma: Het draait in deze tijd om “verantwoordelijkheid, verbinding en leiderschap. In Nederland, in Europa en op het wereldtoneel. Hierbij past ook een verantwoordelijke stijl van politiek bedrijven. Elkaar niet aanvallen, maar compromissen sluiten. Niet ingraven in het eigen gelijk, maar oog hebben voor elkaars zorgen en belangen. En vooral kijken naar wat werkt. Daarbij stellen we onszelf drie vragen: waar staan we voor, hoe blijven we rechtvaardig en hoe blijven we beschermd? Vrijheid, verantwoordelijkheid en wederkerigheid vormen hierbij de leidende waarden”[10].
De sfeer in Nederland is in zes woorden te karakteriseren: samen lossen we de problemen op.

Samen lossen we de problemen op – geleidelijk aan typeert dat ook de atmosfeer op het kerkelijk terrein in Nederland.
Hebben we een probleem met homoseksuele broeders en zusters? Laat hen gewoon zichzelf zijn, desnoods met relatie en al.
Hebben we een probleem met het vinden van ambtsdragers? Stel vrouwen aan.
Daar komt nog iets bij.
In deze tijd worden wij bijkans overdonderd door alle informatie die tot ons komt. Een Gereformeerde dominee schreef: “Maar een cultuurfilosoof waarschuwde: Er ontstaat een steeds vagere scheiding tussen dat wat echt nieuwswaarde heeft en wat feitelijk een vorm van amusement is: tussen dat wat écht is en wat in scène gezet. Tussen nieuws en nep-nieuws. Waarde en ónwaarde. Moeten we niet constateren dat in het nieuwe mediatijdperk de crisis van het woord tot een dieptepunt komt?
Want als we een God-loze schijnwereld binnen gaan, en daarin dreigen óp te gaan, komen we precies dáár uit, waar de satan mensen graag hebben wil. De geweldige stroom van beelden en woorden in de virtuele wereld kan mensen, vooral jongeren, onverschillig maken. ‘Onverschillig’ in deze zin: je maakt je niet meer druk om het verschil tussen waarheid, schijn en leugen. Dát is precies wat de tegenstander van God, de satan, graag ziet: mensen, slaven van een schijnwereld, een illusie”[11].
Samen lossen we de problemen op – dat betekent vaak: zoveel mogelijk meebuigen richting het aanvaardbare compromis.

Zeker in deze tijd moet de kerk zich erin trainen om het juk van Christus te dragen. Laten wij het maar onthouden: buigen voor Zijn Woord is wat anders dan buigen voor de wereld.
Wat dit betreft is Handelingen 4 leerzaam: “En na Petrus en Johannes geroepen te hebben, gaven zij hun het bevel helemaal niet meer te spreken of te onderwijzen in de Naam van Jezus. Maar Petrus en Johannes antwoordden en zeiden tegen hen: Oordeel zelf of het juist is in Gods ogen, meer naar u te luisteren dan naar God. Want wij kunnen niet nalaten te spreken over wat wij gezien en gehoord hebben”[12].
Ook de tweede algemene brief van de apostel Paulus moet ons voor ogen staan: “Ieder die overtreedt en niet blijft in de leer van Christus, die heeft God niet; wie in de leer van Christus blijft, die heeft zowel de Vader als de Zoon”[13].
Wie het juk van Christus draagt, kan goed vooruit in het leven. Wie dat juk wegwerpt, maakt zijn leven onnodig zwaar.

Noten:
[1] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 24.
[2] Leviticus 26:13.
[3] Deuteronomium 28:48.
[4] Jesaja 58:6.
[5] Mattheüs 11:29 en 30.
[6] Galaten 5:1.
[7] Galaten 5:5.
[8] Geciteerd van https://www.rd.nl/artikel/919129-vvd-blijft-de-grootste-maar-d66-is-de-grote-winnaar ; geraadpleegd op donderdag 18 maart 2021.
[9] Sjirk Kuijper, “Gure, draaitollende wind”. Commentaar in: Nederlands Dagblad, donderdag 18 maart 2021, p. 3.
[10] “Samen aan de slag – Nieuwe keuzes voor een nieuwe tijd” -samenvatting verkiezingsprogramma 2021-2025 van de VVD-, p. 3.
[11] E. Heres, “Het negende gebod en de crisis van het woord”. Geciteerd van http://eeninwaarheid.info/index.php?rub=1&item=1992 ; geraadpleegd op donderdag 18 maart 2021.
[12] Handelingen 4:18, 19 en 20.
[13] 2 Johannes, vers 9.

17 maart 2021

Een rustige verkiezingsdag

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Op elk gewenst moment mogen wij in het gebed naar God toe gaan. Kinderen van God hoeven dat niet schoorvoetend te doen. Er is bovendien een gebaande weg. Die weg is “een nieuwe en levende weg, die Hij voor ons heeft ingewijd door het voorhangsel, dat is door Zijn vlees”. Zo staat dat in Hebreeën 10[1].

Een uitlegger schrijft daarbij: “Het woord ‘nieuw’ heeft de betekenis van ‘pas geopend’ en houdt in dat het karakter van die weg ook altijd die betekenis houdt. Het is een weg die fris en vers blijft omdat het werk waardoor die weg geopend is, nooit veroudert”.
En verder:
“Deze weg is door de Heer Jezus ingewijd. ‘Inwijden’ is de ingebruikneming van iets nieuws. Christus is als Eerste, als Voorloper, ingegaan in het heiligdom op grond van Zijn bloed. Op grond van Zijn bloed kun jij nu ook ingaan en wel door het voorhangsel heen, dat is Zijn vlees. In het Oude Testament woonde God achter het voorhangsel. Het was onmogelijk dat een Israëliet daar ooit binnen mocht gaan. Slechts Aäron mocht dat en dan ook nog slechts eenmaal per jaar. Maar God heeft Zelf laten zien dat de weg tot Hem vrij is en wel door het voorhangsel van bovenaf -dus van Hem uit- naar beneden te scheuren”[2].
  
Jezus Christus is voor onze zonden gestorven. Hij heeft voor al onze zonden betaald. Daarom is de weg naar Gods troon nu voor eeuwig geplaveid.
In de Nederlandse Geloofsbelijdenis staat het zo geformuleerd: “Wij steunen uitsluitend op de gehoorzaamheid van de gekruisigde Christus en rusten daarin”[3].

Wij rusten daarin.
Het is belangrijk om dat in deze dagen voor ogen te houden. Het is verkiezingstijd. Nederland kiest in deze dagen in Nederland een nieuwe Tweede Kamer.
Hoe gaat de toekomst eruit zien?

Ons land snakt naar een betrouwbare overheid. Een regering die doet wat zij belooft.
Dat bleek eens te meer op dinsdag 9 maart jongstleden.
Het Nederlands Dagblad organiseerde een lijsttrekkersdebat. Daags erna berichtte het ND: “Het is het kabinet onvoldoende gelukt om het vertrouwen van burgers in de overheid te herstellen, vindt CDA-lijsttrekker Wopke Hoekstra. Net als ChristenUnie en SGP vindt hij dat een nieuw kabinet daar werk van moet maken. Hoekstra deed zijn uitspraken dinsdagavond tijdens het debat tussen de lijsttrekkers van CDA, ChristenUnie en SGP, georganiseerd door het Nederlands Dagblad. Volgens de CDA-leider is het in de afgelopen vier jaar ‘onvoldoende gelukt’ invulling te geven aan de opdracht uit het regeerakkoord om burgers weer te laten voelen dat de overheid ook voor hen is. Hij wijst op de woede van Groningers die zuchten onder de schade aan hun woningen door de gaswinning, en op de toeslagenaffaire. ‘Er hebben mensen radeloos aan mijn bureau gestaan’. Voor een nieuw kabinet ligt er ‘een grote opgave’, aldus Hoekstra. Wat hem betreft moeten er overheidsloketten komen met mensen van vlees en bloed, die niet alleen naar de regels kijken, maar rekening houden met de persoonlijke situatie van burgers. Ook wetgeving moet eenvoudiger. Een van de nadelen van het Nederlandse poldermodel, waarbij veel partijen en organisaties hun zegje mogen doen, is dat wetgeving ingewikkeld wordt, aldus de CDA’er. ‘Dat gaat vaak ten koste van de uitvoering en levert later grote ellende op”[4].

Laten wij maar eerlijk zijn: met die onbetrouwbare overheid hebben we allemaal wel eens te maken. In veler harten zetelt het wantrouwen. In veler harten zetelt de frustratie en de woede.
Waar vinden we rust?
Op wie kunnen wij steunen?

Bij het zoeken van een antwoord op die vraag komt weer die belijdenis naar boven: “Wij steunen uitsluitend op de gehoorzaamheid van de gekruisigde Christus”.
En daar mogen wij dan de inzet van Romeinen 13 bij noteren: “Ieder mens moet zich onderwerpen aan de gezagsdragers die over hem gesteld zijn, want er is geen gezag dan van God, en de gezagsdragers die er zijn, zijn door God ingesteld”[5].
De hemelse God weet hoe de overheid nu werkt. En Hij weet hoe de overheid straks werken zal.
En de kerk? Die mag bidden om een godvruchtige overheid. Dat kan blijmoedig en vrijmoedig. In alle rust.

Zoekt u rust? Kom naar de kerk! Want de God van hemel en aarde doet wat Hij belooft. Dat heeft Hij heel duidelijk laten zien in het reddingswerk van onze Here Jezus Christus. De weg naar Gods troonzaal is open. Wij mogen in gebed gaan. Ook vandaag.
En ja, dan wordt het, midden in een woelige wereld, toch een rustige verkiezingsdag.  Dan geldt, midden in een schreeuwerige samenleving, een woord dat ook in Hebreeën 10 staat: als vanzelf gaan wij “de belijdenis van de hoop onwrikbaar vasthouden, want Hij Die het beloofd heeft, is getrouw. En laten wij op elkaar letten door elkaar aan te vuren tot liefde en goede werken”[6].

Noten:
[1] Hebreeën 10:20.
[2] Zie https://www.oudesporen.nl/Download/OS1609.pdf ; geraadpleegd op woensdag 10 maart 2021.
[3] Nederlandse Geloofsbelijdenis, artikel 23.
[4] “Hoekstra: vertrouwen onvoldoende hersteld”. In: Nederlands Dagblad, woensdag 10 maart 2021, p. 1.
[5]  Romeinen 13:1.
[6] Hebreeën 10:23 en 24.

9 februari 2021

CDA, ChristenUnie en SGP

Versplintering en versnippering – dat zijn twee woorden waarmee men onze maatschappij typeren kan. We zien dat terug in het Nederlandse kerkelijk leven. Ook de politiek wordt er door gekenmerkt. Wie voor dergelijke problemen een oplossing zoekt moet teruggaan naar Gods Woord[1].

Daarom is het van belang om, als er op 17 maart aanstaande Tweede Kamerverkiezingen zijn, op een christelijke partij te stemmen.
Het loont de moeite om een blik te werpen in enkele verkiezingsprogramma’s. In het onderstaande zal het een en ander geciteerd worden uit verkiezingsprogramma’s van CDA, ChristenUnie en SGP. Diepgaande analyses staan in dit artikel niet. Het betreft slechts een globale oriëntatie. Of ook: enkele opmerkingen bij politieke programma’s.
Natuurlijk – over voornoemde verkiezingsprogramma’s valt veel meer te zeggen. Maar men moet ergens beginnen. En iets is beter dan niets.

In het verkiezingsprogramma van het Christelijk Democratisch Appel (CDA) komt het woord ‘Bijbel’ één keer voor: “…daar begint het voor ons allemaal mee, de grondbeginselen van de christendemocratie: solidariteit, gespreide verantwoordelijkheid, publieke gerechtigheid en rentmeesterschap. Deze grondbeginselen vinden hun basis in de Bijbel. Wij laten ons hierdoor inspireren in ons handelen voor mens, maatschappij en overheid. Voor een betere toekomst van Nederland ligt er een opgave voor ons allemaal. De opdracht van gespreide verantwoordelijkheid is daarmee actueler dan ooit en biedt een antwoord op de onzekerheid van deze tijd en de groeiende tegenstellingen in onze samenleving”[2].
CDA-ers laten zich inspireren door de Bijbel. Op zichzelf genomen is dat mooi. Maar het is, wat schrijver dezes betreft, een nogal onbeschermd woord. Wat betekent dat? Stimuleren? Aanmoedigen? Nee, men moet elkaar niet op woorden vangen. Maar ‘inspireren’ is een nogal wijds begrip!
Overigens – een opvallende passage uit het CDA-programma is de volgende.
“De vrijheid van onderwijs staat onder druk en wordt steeds verder ingeperkt. Wij staan pal voor de vrije keuze van ouders om de school te kiezen die past bij de opvoeding van hun kinderen -artikel 23 Grondwet-. Wij beschermen de ruimte voor bijzondere scholen -om zelf invulling te geven aan het onderwijs op basis van godsdienst, levensovertuiging of pedagogische visie voluit-, al mag artikel 23 nooit een vrijbrief zijn voor onverdraagzaamheid of inperking van elkaars rechten op scholen -begrenzing volgt uit de rechtsstaat zelf-. Met een goed toezicht op kwaliteitseisen en strenge handhaving zorgen we dat kinderen op elke school goed onderwijs krijgen”[3].
Het is te hopen dat het CDA in de komende jaren op dit punt de rug recht houdt!

De ChristenUnie noteert in haar verkiezingsprogramma onder meer: “Nadenken over de toekomst van ons land, kan niet zonder een andere omgang met Gods schepping. Onze tomeloze productie- en consumptiedrang trekt een catastrofale wissel op de aarde”[4].
Een catastrofale wissel? Dat klinkt alsof de aarde vernietigd zal worden. Echter – christenen weten beter. Laten wij elkaar wijzen op Genesis 9: “Dit is het teken van het verbond dat Ik geef tussen Mij en u, en alle levende wezens die bij u zijn, alle generaties door tot in eeuwigheid: Mijn boog heb Ik in de wolken gegeven; die zal dienen als teken van het verbond tussen Mij en de aarde. Het zal gebeuren, als Ik wolken boven de aarde breng en de boog in de wolken gezien wordt, dat Ik aan Mijn verbond zal denken, dat er is tussen Mij en u en alle levende wezens van alle vlees. Het water zal niet meer tot een vloed worden om alle vlees te gronde te richten. Als deze boog in de wolken is, zal Ik hem zien, en denken aan het eeuwig verbond tussen God en alle levende wezens van alle vlees dat op de aarde is”[5].
Zeker – we moeten rentmeesterlijk met de schepping omgaan. Maar om nu te zeggen dat het desastreus zal aflopen gaat te ver. De aarde zal nimmer Godverlaten en heilloos zijn!
In het verkiezingsprogramma van de ChristenUnie wordt ook geschreven: “De vrijheid van godsdienst, vereniging, onderwijs en meningsuiting zijn belangrijke pijlers van de manier waarop we samenleven en mogen niet worden aangetast. Deze vrijheden gelden voor iedereen, juist ook voor minderheden. De gedachte dat vrijheid alleen geldt als je dingen doet of zegt die passen bij de seculier-liberale opvattingen van de meerderheid vormt een bedreiging voor de Nederlandse traditie van openheid, vrijheid en tolerantie”[6].
Dat klinkt goed. Maar op welke wijze zal het voorgaande in de nabije toekomst in de praktijk uitgewerkt worden?
Over euthanasie wordt geschreven: “De ChristenUnie beschouwt euthanasie niet als normaal medisch handelen. We verzetten ons tegen de sluipende verschuiving in de euthanasiepraktijk van ‘laatste redmiddel ter voorkoming van een vreselijke dood’ naar ‘een mogelijke uitweg uit een vreselijk leven’. Vond euthanasie voorheen vrijwel uitsluitend plaats bij terminale patiënten, nu komt het steeds vaker voor bij mensen met dementie, psychiatrische aandoeningen of een stapeling van ouderdomsklachten. Artsen ervaren steeds meer druk vanuit patiënten en familie, ook door het inschakelen van het Expertisecentrum Euthanasie. We zien dat een kernprincipe van de huidige euthanasiewetgeving onder druk staat, namelijk dat alleen levensbeëindigend mag worden gehandeld bij mensen die er nadrukkelijk zelf om vragen”[7].
Wat schrijver dezes betreft had daar moeten staan dat euthanasie – het op hun eigen verzoek bespoedigen van de dood of ter dood brengen van hevig lijdende, ongeneeslijke zieken – voor de ChristenUnie onaanvaardbaar is!

Het verkiezingsprogramma van de Staatkundig Gereformeerde Partij (SGP) is getooid met de naam ‘In vertrouwen’. Dat heeft een reden. “Het motto ‘In vertrouwen’ is bewust gekozen om in een tijd die gestempeld wordt door wantrouwen, kiezers houvast en uitzicht te geven. Lijsttrekker Kees van der Staaij zei daarover bij de presentatie dat dat vertrouwen een geloofsvertrouwen is. ‘Geloof en vertrouwen horen bij elkaar. Wij geloven dat er een levende God is Die regeert. Dat geeft rust en vertrouwen, ook in deze onzekere tijd”[8].
Dat zijn geen loze woorden.
In het verkiezingsprogramma staat onder meer te lezen: “Zoals gezegd: ons ankerpunt is dat God regeert en Hem niets uit de hand loopt. Daar staan we extra bij stil op zondag. Dé dag om tot bezinning te komen bij een open Bijbel en de verkondiging van Gods Woord, Wet en Evangelie. Laten we die dag koesteren als ‘vluchtheuvel’ in een jachtige tijd en onrustige wereld. De zondag is een weldadig geschenk om iedere week mee te beginnen vanuit de door God gegeven rust. We mogen dan, samen of alleen, even pas op de plaats maken en al ons werk loslaten en met een gerust hart in Zijn handen leggen. In het vertrouwen dat Hij weet wat goed is en regeert!”[9].
Dat statement is volkomen duidelijk. Het is een verademing om te zien dat de SGP begint bij de Here God, en bij de eerste dag van de week, de zondag.
De SGP heeft een heldere visie op het onderwijs: “Artikel 23 van de Grondwet garandeert inmiddels meer dan een eeuw de vrijheid van onderwijs met overheidsbekostiging. Die vrijheid om onderwijs te geven en te krijgen die aansluit bij de eigen, herkenbare overtuiging en leefwereld blijkt een succesformule. Er is voldoende aanbod van openbaar onderwijs en daarnaast is er in Nederland ook de mogelijkheid voor bijzonder onderwijs, dat eveneens van hoogwaardige kwaliteit is. Daar kan een systeem van dirigistisch staatsonderwijs niet tegenop. De vrijheid van onderwijs mag materieel niet verder onder druk gezet worden. Uiteraard vraagt vrijheid wel om verantwoordelijkheid en het stellen van grenzen. Bijzondere scholen dienen bij het toelaten van leerlingen en het benoemen van personeel eisen te kunnen (blijven) stellen die nodig zijn om recht te doen aan de identiteit van de school. De kerndoelen van het onderwijs mogen wel duidelijker, maar niet veel uitgebreider zijn dan nu het geval is. Bovendien dienen ze de pedagogisch-didactische visie en werkwijze van de school ongemoeid te laten”[10].
Aldus wordt onder meer de positie van Gereformeerd onderwijs veilig gesteld.
Over euthanasie laat de SGP geen misverstanden bestaan: “Het leven is het meest kostbare geschenk dat God ons geeft. Daar moeten mensen van afblijven. Het leven van ouderen is intrinsiek waardevol en betekenisvol. Wie zijn wij om het heft in eigen hand te nemen of anderen op verzoek te doden? Dat geldt eens temeer als het gaat om het beëindigen van het leven van wilsonbekwamen, zoals gehandicapten, (jonge) kinderen en mensen met dementie. De Euthanasiewet moet worden ingetrokken. Zolang dat nog niet gebeurd is, moet alles op alles worden gezet om het aantal euthanasiegevallen te laten afnemen”[11].
De SGP is op dit punt nogal wat duidelijker dan de ChristenUnie!

Wat zullen wij verder van deze dingen zeggen?
Laten we maar luisteren naar de oproep van de apostel Paulus in 1 Timotheüs 2: “Ik roep er dan vóór alles toe op dat smekingen, gebeden, voorbeden en dankzeggingen gedaan worden voor alle mensen, voor koningen en allen die hooggeplaatst zijn, opdat wij een rustig en stil leven zullen leiden, in alle godsvrucht en waardigheid. Want dat is goed en welgevallig in de ogen van God, onze Zaligmaker, Die wil dat alle mensen zalig worden en tot kennis van de waarheid komen”[12].

Noten:
[1] Zie hiervoor ook mijn artikel ‘Gods kinderen in de frontlinie’; op deze plaats gepubliceerd op maandag 8 februari 2021. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2021/02/08/gods-kinderen-in-de-frontlinie/ .
[2] ‘Nu doorpakken’ – verkiezingsprogramma 2021-2025 van het CDA, p. 6 en 7. Te vinden via https://www.cda.nl/verkiezingsprogramma ; geraadpleegd op dinsdag 2 februari 2021.
[3] ‘Nu doorpakken’, p. 33.
[4] ‘Kiezen voor wat écht telt’ – verkiezingsprogramma 2021-2025 van de ChristenUnie, p. 9. Te vinden via https://www.christenunie.nl/verkiezingsprogramma ; geraadpleegd op dinsdag 2 februari 2021.
[5] Genesis 9:12-16.
[6] ‘Kiezen voor wat écht telt’, p. 14.
[7] ‘Kiezen voor wat écht telt’, p. 49.
[8] Geciteerd van https://sgp.nl/actueel/publicaties/verkiezingsprogramma-2021-2025 ; geraadpleegd op dinsdag 2 februari 2021.
[9] ‘In vertrouwen’ – verkiezingsprogramma 2021-2025 van de SGP, p. 5. Te vinden via https://sgp.nl/actueel/publicaties/verkiezingsprogramma-2021-2025 ; geraadpleegd op dinsdag 2 februari 2021.
[10] ‘In vertrouwen’, p. 18.
[11] ‘In vertrouwen’, p. 52.
[12] 1 Timotheüs 2:1-4.

8 februari 2021

Gods kinderen in de frontlinie

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

De politieke kaart van Nederland is een veelkleurig geheel. Bij de NOS werd in maart 2019 zelfs geschreven: “Deze kaart zegt echter steeds minder (…). Je kunt vanwege de versplintering als partij met een steeds lager percentage van de stemmen de grootste worden. De verschillen tussen de winnaar en de nummers twee of drie zijn soms minimaal. Kijk naar Drenthe, waar er 1 procent zit tussen de nummer een, de PvdA, en de nummer drie, de VVD.
Kijk je naar de grootste partij per gemeente, dan is het resultaat nog veelvormiger. ‘De grote volkspartijen bestaan niet meer; het partijaanbod is steeds verder opgesplitst’”[1].
Eerlijk is eerlijk – sinds 2019 is het er allemaal niet veel beter op geworden.

Die versplintering is niet iets typisch Nederlands. In Europa zien we een zelfde ontwikkeling.
Het journalistieke platform De Correspondent schreef in oktober 2019: “Over het hele continent worden grote partijen kleiner en kleine partijen groter. De brede volkspartijen hebben het ontzettend moeilijk en zien nieuwe, vaak radicale partijen links en rechts langszij komen. Zeker de laatste paar verkiezingen slaat deze versplintering toe.
Dat kun je zien als een verrijking van ons politieke landschap. De kiezer heeft, zoals de Leidse hoogleraar en PvdA-senator Ruud Koole onlangs zei, meer politieke smaken op het menu staan.
Maar het betekent ook dat politieke machtsvorming in veel landen moeilijker wordt, partijen kwetsbaarder worden en de kans toeneemt dat een radicale partij met een autoritaire leider vanuit het niets alle anderen overvleugelt”[2].

Het is voorstelbaar dat parlementaire verslaggevers en andere politieke analisten het zo langzamerhand ook niet meer weten.

Bij dit alles komt nog dat ook op het kerkplein versplintering te zien is. Die voortgaande fragmentatie is trouwens niet alleen iets van de laatste tijd. De hervormde theoloog dr. H. Berkhof schreef in de jaren ’50 van de vorige eeuw reeds: “Ik weet gelukkig dat er mensen gevonden worden, die droefheid hebben over de gespletenheid in en de voortgaande versplintering van het gereformeerde deel van ons volk. Doch in het algemeen gesproken, heeft een ieder het tamelijk goed naar de zin in zijn eigen heilige kerkehuisje en is er heel weinig levende bekommernis over het woord van de Christus in het hogepriesterlijk gebed: ‘opdat zij allen één zijn’”[3].
Ook vandaag zien die verbrokkeling. Onlangs was de gereformeerd-vrijgemaakte kerk op Urk in het nieuws. Vorige maand werd predikant A.A.J. de Boer losgemaakt van de gemeente. “De dominee en de kerkenraad verschillen van mening over de ontwikkelingen binnen het kerkverband”. Kort gezegd: dominee De Boer wil vrijgemaakt blijven; de kerkenraad overweegt om uit het kerkverband te vertrekken. “Intussen preekt emeritus dominee Henk Drost met enige regelmaat in de Urker gemeente, ondanks zijn overstap naar de Gereformeerde Kerken Nederland, een behoudende afsplitsing van de Gereformeerde Kerken vrijgemaakt. Hakvoort: ‘Als dominees uit de Protestantse Kerk in Nederland mogen preken in vrijgemaakt-gereformeerde kerken, waarom dan niet een dominee die jarenlang vrijgemaakt is geweest, en er precies zo instaat als wij?’”[4].
Nee, die fragmentatie gaat ook kerkelijk Nederland niet voorbij.

Versplintering en eigenzinnigheid – ze zitten in de lucht. Bijkans de hele Westerse wereld is ervan bezwangerd.
Wat moeten kerkmensen in zo’n situatie doen? Antwoord: zij moeten teruggaan naar het Woord. Jezus bidt in Johannes 17: “Heilig hen door Uw waarheid; Uw woord is de waarheid. Zoals U Mij in de wereld gezonden hebt, heb ook Ik hen in de wereld gezonden. En Ik heilig Mijzelf voor hen, opdat ook zij geheiligd zijn in de waarheid. En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor hen die door hun woord in Mij zullen geloven, opdat zij allen één zullen zijn, zoals U, Vader, in Mij, en Ik in U, dat ook zij in Ons één zullen zijn, opdat de wereld zal geloven dat U Mij gezonden hebt”[5].
Jezus Christus vraagt Zijn Vader om de discipelen te heiligen. En hoe worden de discipelen apart gezet? Door dat Woord te verkondigen en ernaar te leven. Velen zullen, dat Evangelie horende en het leven van Jezus’ leerlingen ziende, in Jezus Christus geloven.
De gelovigen van alle tijden en in alle plaatsen behoren één te zijn. Zij moeten één front vormen. En dan gebeurt het wonder dat in Efeziërs 2 beschreven wordt: “Zo bent u dan niet meer vreemdelingen en bijwoners, maar medeburgers van de heiligen en huisgenoten van God, gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, waarvan Jezus Christus Zelf de hoeksteen is, en op Wie het hele gebouw, goed samengevoegd, verrijst tot een heilige tempel in de Heere; op Wie ook u mede gebouwd wordt tot een woning van God, in de Geest”[6].

Die frontlinie loopt door heel het leven heen. Als het goed is zien we die ook terug in het politieke leven. Met name ook in het stemgedrag van kinderen van God. Nog ruim anderhalve maand, dan zullen er – zo de Here wil – weer Tweede Kamerverkiezingen zijn. Op die dag van de verkiezingen, woensdag 17 maart 2021, kunnen we laten blijken dat wij aan de frontlinie staan. Hoe doen we dat in Nederland? Met een stempas. Met een paspoort, een identiteitskaart of een rijbewijs. Met een stembiljet, alsmede een rood potlood.
Nee, we gaan niet gewapend ten strijde. De frontlinie is in het stembureau en in het stemhokje niet zichtbaar. Maar die frontlijn is er wel degelijk!

Kinderen van God zijn in dienst van Hem. Overal en in alle tijden. Ook in de politiek. Juist in een tijd waarin Gods Woord genegeerd en christelijke normen welhaast verpulverd worden, is het voor de christenheid nodig om te beseffen wat de roeping in het stemhokje inhoudt.
Die roeping moet kerkmensen scherp voor ogen staan. Ook in deze tijd.

Noten:
[1] Geciteerd van https://nos.nl/artikel/2277253-de-nieuwe-politieke-kaart-van-nederland-versnippering-in-beeld.html ; geraadpleegd op maandag 1 februari 2021.
[2] Geciteerd van https://decorrespondent.nl/10536/in-heel-europa-maken-grote-politieke-partijen-plaats-voor-kleinere-net-als-in-nederland/5467101857976-5c7e013a ; geraadpleegd op maandag 1 februari 2021.
[3] Geciteerd via “Globaal bekeken”. In: De Waarheidsvriend, donderdag 28 mei 2020, p. 20.
[4] Geciteerd uit: “Dominee weg bij GKv op Urk”. In: Nederlands Dagblad, zaterdag 30 januari 2021, p. 7.
[5] Johannes 17:17-21.
[6] Efeziërs 2:19-22.

23 mei 2019

Gereformeerd in Europa

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

De wereld is een dorp geworden. We maken ons druk over Amerika, en de verhouding met China.

In Europa beperkt men de uitstoot van CO2 door auto’s en vrachtwagens. Men schaft de extra kosten voor roaming af[1]. De privacy van burgers bij internetverkeer wordt versterkt. De pulsvisserij wordt uitgebannen; overigens zeer tegen de zin van een aantal Nederlandse vissers. Het ontduiken van arbeidsrechten door detacheringsconstructies is ingedamd[2].

Europa is groot, en voor de meeste burgers van dat werelddeel onoverzichtelijk.
Samenwerking is vandaag de dag nodig.
Maar het is duidelijk dat de Europese Unie niet erg effectief opereert. Een Europees leger is niet nodig. Een Europese minister van financiën willen we ook niet. Vraagstukken over leven en dood, over zorg, gezin en onderwijs behoren niet vanuit Europa beantwoord te worden[3].

Vandaag is het in Nederland de dag van nationale verkiezingen voor het Europees Parlement.
Gereformeerde mensen vragen zich af: wat is het algemene beeld in Europa? En: hoe dienen wij in het stemhokje de God van hemel en aarde? Of: kunnen we beter niet gaan stemmen?
Antwoord: in de huidige omstandigheden zullen we wel moeten gaan stemmen. Met een stem voor de CU-SGP verklaren wij ons in ieder geval vóór samenwerking, en tegen een superstaat[4]. Als wij niet zouden gaan stemmen krijgen onchristelijke krachten meer gelegenheid om zich te ontwikkelen.

Hoe dat zij: het is goed voorstelbaar dat we worden gehinderd door het knagende gevoel dat wij, ongewild, met onze stem ontwikkelingen bevorderen die tegen Gods wil in gaan. Wij laten onze stem horen, terwijl we geen greep op de zaken hebben.
Is het zo dat, nu de wereld een dorp geworden is, er in alle stilte wordt gewerkt aan een coalitie van satanische machten?

En daarbij is er nog een belangrijke vraag: hoe lang zou het nog duren voor de Here Jezus terugkomt? Dan zou er veel opgelost worden!

Laten we elkaar in dat verband wijzen op woorden die Paulus schrijft in Philippenzen 1: “Ik vertrouw erop dat Hij Die in u een goed werk begonnen is, dat voltooien zal tot op de dag van ​Jezus​ ​Christus”[5].

Paulus maakt het helder: de hemelse God is aan het werk. Wij maken ons druk over Europa, en we ontkomen maar moeilijk aan het hinderlijke idee dat het allemaal te groot wordt. Ongrijpbaar. Onbestuurbaar.
Intussen is één ding zeker: de Here God werkt door. Zeer planmatig. Zeer onverstoorbaar. Maar in dat grootse werk houdt Hij het doen en laten van Zijn kinderen strak in de hand.
Ook het leven van mensen in kleine Gereformeerde kerken in Nederland.
Ook de kinderen van God die het idee hebben dat zij niet gezien en niet gehoord worden.

De Here is trouw.
Een exegeet schrijft erbij: “Zoals God eens bij de schepping ‘zijn werken’ heeft ‘voltooid’ en dit ‘zeer goed’ noemde (…), zo zal Hij ook de gelovigen als ‘nieuwe schepping’ (..) tot volkomenheid brengen op ‘de dag van Jezus Christus’”.
In Genesis 1 staat het onomwonden: “En God zag al wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed”[6]. En in 2 Corinthiërs 5 draait de apostel er ook niet omheen: “Daarom, als iemand in ​Christus​ is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden. En dit alles is uit God, Die ons met Zichzelf verzoend heeft door ​Jezus​ ​Christus, en ons de bediening van de verzoening gegeven heeft”[7].

Heel wat van Gods kinderen gaan vandaag naar de stembus.
De wereld verandert in snel tempo.
Op allerlei manieren en in diverse opzichten komt de wereld rap dichterbij.
Jesaja zegt in hoofdstuk 40: “Zie, de volken worden beschouwd als een druppel aan een emmer, als een stofje op de weegschaal”.
En toch wordt die ene Gereformeerde stemmer in dat kleine dorpje door zijn Heer in het oog gehouden. Die paar Gereformeerde stedelingen die in een stadswijk naar het stembureau tijgen hebben alle aandacht van God.
Alleen daarom al kunnen we in alle rust met Psalm 4 zingen:
“Ik hoor hoe velen angstig vragen:
Wie zal het goede ons doen zien?
Wil, HERE, ons uw licht doen dagen,
toon ons uw god’lijk welbehagen,
opdat ik met mijn volk u dien”[8][9].

Noten:
[1] Roaming is “het automatisch overschakelen van de mobiele telefoon op het netwerk van een buitenlandse provider, waarmee de eigen operator zogenaamde roamingafspraken heeft gemaakt”. Zie verder https://www.encyclo.nl/begrip/roaming ; geraadpleegd op dinsdag 21 mei 2019.
[2] Zie over het voorgaande https://www.volkskrant.nl/kijkverder/t/2019/de-meest-gestelde-vragen-over-de-europese-verkiezingen/welke-belangrijke-zaken-heeft-het-europees-parlement-afgelopen-jaren-bereikt ; geraadpleegd op dinsdag 21 mei 2019.
[3] Zie hierover: Peter van Dalen, “CU-SGP: Uit de EU stappen is onzinnig plan”. In: Reformatorisch Dagblad, woensdag 15 mei 2019, p. 23.
[4] Zie https://www.eurofractie.nl/nl/verkiezingsprogramma ; geraadpleegd op dinsdag 21 mei 2019.
[5] Philippenzen 1:6.
[6] Genesis 1:31.
[7] 2 Corinthiërs 5:17 en 18.
[8] Dit zijn de eerste regels van Psalm 4:3, berijmd – Gereformeerd Kerkboek-1986.
[9] In 2014 schreef ik ook een artikel naar aanleiding van de Europese verkiezingen. Dat is mijn artikel ‘Europese verkiezingen’; hier gepubliceerd op donderdag 22 mei 2014. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2014/05/22/europese-verkiezingen/ .

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.