gereformeerd leven in nederland

12 september 2019

Het einde van de eeuwen

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , ,

Het einde van de eeuwen is over ons gekomen[1].
Dat schrijft Paulus in 1 Corinthiërs 10. Leest u maar mee: “Al deze dingen nu zijn hun overkomen als voorbeelden voor ons, en ze zijn beschreven tot waarschuwing voor ons, over wie het einde van de eeuwen gekomen is”[2].

Paulus heeft in 1 Corinthiërs 10 beschreven welke straffen Israël heeft gekregen voor haar afgoderij en rebellie.
De apostel wil in dat hoofdstuk maar zeggen: pas op dat u niet in diezelfde fout vervalt!
We worden gewaarschuwd. Denk eraan: soms lijkt het erop dat u straffeloos bij de Here weg kunt lopen, maar niets is minder waar!

We worden gewaarschuwd.
Want we zijn in het einde der eeuwen gekomen.
Wat houdt die term in?

Een exegeet noteert: “De zinsnede ‘ons, tot wie de einden der eeuwen gekomen zijn’ (…) wijst in de eerste plaats op het feit dat met de kruisiging en opstanding van de Here Jezus het einde van de huidige tijd is ingetreden en dat de wederkomst van de Here Jezus wordt verwacht (…). Daarmee zal de toekomstige eeuw en de nieuwe wereldorde onder de heerschappij van Christus aanbreken. Het meervoud ‘de einden der eeuwen’ is hier gebruikt, omdat niet alleen de tijd waarin wij leven tot een einde komt, maar omdat ook de gehele geschiedenis (met al haar tijdsperioden en alle daarin levende mensen) tot zijn definitieve bestemming (…) komt. De gehele schepping en de gehele geschiedenis zijn immers gericht op Christus (…). In de tweede plaats geeft de genoemde zinsnede aan, dat de huidige tijd een beslissend en gewichtig karakter draagt”[3].

Het einde van de eeuwen – dat betekent: de schuld van de zonde is weggedaan. Zij worden zogezegd tot niets teruggebracht. Aanklachten tegen Gods kinderen worden ongegrond verklaard. Want de Heiland zegt in de hemel: Ik heb voor hen aan het kruis geleden.
Of, zoals de schrijver van Hebreeën 9 het zegt: “Maar nu is Hij bij de voleinding van de eeuwen eenmaal geopenbaard om de ​zonde​ teniet te doen door het offer van Zichzelf”[4].

We horen het misschien wel eens zeggen: kwam de Here Jezus maar terug…, het duurt allemaal al zo lang.
Paulus schrijft in 1 Corinthiërs 7: “Maar dit zeg ik, broeders, dat de tijd beperkt is. Laten zij die vrouwen hebben voortaan zijn alsof ze die niet hebben”[5]. Sun-estalmenos staat daar – samengebald. En: kairos, dat wil zeggen: de tijd is door God bepaald.
Voor ons besef duurt het veel te lang voordat de Heiland op de wolken terugkeert. Echter – wij moeten beseffen dat de God van hemel en aarde de regie in handen heeft. Wij mogen het met Psalm 138 zingen:
“De HERE is getrouw en sterk,
Hij zal zijn werk voor mij voleinden”[6].
Voor ons besef duurt het allemaal lang. Misschien willen wij wel dat het afgelopen is, liever gisteren dan vandaag. Maar de beslissing daarover ligt niet bij ons.

In 1 Petrus 4 kunnen wij lezen: “En het einde van alle dingen is nabij; wees daarom bezonnen en nuchter in de gebeden”[7].
Dat betekent, zo noteert een exegeet: “Hou je hoofd erbij, wees gezond in gedachten om te onderscheiden wat belangrijk is in de tijd die aan het einde voorafgaat”.
En:
“Zie de dingen in de juiste proporties en in het juiste perspectief, namelijk dat van de grootse toekomst. Weest niet beneveld zoals een dronkaard (…), maar werkzaam en waakzaam om te kunnen bidden”[8].
Zo moeten wij dus in 2019 de krant lezen.
Zo moeten wij dus vandaag naar het NOS-journaal kijken.
Zo moeten wij dus in deze tijd op het internet surfen.

We zouden kunnen zeggen: we moeten in de kerk zoveel.
Maar dat valt mee.
De apostel Paulus legt in Colossenzen 1 uit: “Daarbij danken wij de Vader, Die ons bekwaam heeft gemaakt om deel te hebben aan de ​erfenis​ van de ​heiligen​ in het licht. Hij heeft ons getrokken uit de macht van de duisternis en overgezet in het Koninkrijk van de Zoon van Zijn ​liefde”[9].
We hoeven niet op eigen houtje van alles doen.
Onze God maakt ons bekwaam.
Hij heeft ons in een totaal andere invloedssfeer gebracht.
Wandelen met God? Ja, dat gaat lukken!

Het einde der tijden – dat thema fascineert velen.
Wilt u een voorbeeld? Vooruit dan.
“De Japanse mythologie”, zo stond niet zo lang geleden in een krant, “kent geen mythe over het einde van de wereld, maar wel een verhaal waarin de goden er samen voor zorgen dat een einde der tijden wordt voorkomen”[10].

Welnu – wij mogen getroost Psalm 138 blijven zingen:
“De HERE is getrouw en sterk,
Hij zal zijn werk voor mij voleinden”.

Noten:
[1] Materiaal uit dit artikel is benut voor een inleiding die ik woensdagavond 11 september 2019 heb voorgelezen tijdens een vergadering van de mannenvereniging ‘Augustinus’ van De Gereformeerde Kerk Groningen. Deze inleiding handelde over schets 12 van: Ds. G. van Rongen, “Jaagt de liefde na – schetsen over de eerste brief van de apostel Paulus aan de gemeente te Korinthe”. – Nederlandse Bond van Gereformeerde Jeugdverenigingen, [ca. 1984]. – pagina 74-81. Schets 12 handelt over 1 Corinthiërs 10:1-11:1.
[2] 1 Corinthiërs 10:11.
[3] Onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij 1 Corinthiërs 10:11.
[4] Hebreeën 9:26.
[5] 1 Corinthiërs 7:29.
[6] Dit zijn regels uit Psalm 138:4 – berijmd; Gereformeerd Kerkboek-1986.
[7] 1 Petrus 4:7.
[8] Onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij 1 Petrus 4:7.
[9] Colossenzen 1:12 en 13.
[10] “Na ons de zondvloed”. In: Nederlands Dagblad, woensdag 7 augustus 2019, p. 7.

24 juni 2019

Koopkracht

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

De halve wereld maakt zich druk over koopkracht. Alles wordt duurder. De energie, de zorg, ons voedsel… hoe moet dat toch verder?

De NOS meldt op woensdag 19 juni: “De prijzen stijgen harder dan gedacht en de lonen lopen minder hard op. Het leidt er volgens het Centraal Planbureau toe dat de koopkracht van Nederlanders minder stijgt dan op Prinsjesdag werd verwacht.
In september beloofde het kabinet dat vrijwel alle Nederlanders dit jaar gingen meeprofiteren van de economische groei. Het kabinet ging uit van een koopkrachtstijging van 1,5 procent. Uit de nieuwste raming blijkt dat de koopkracht met 1,2 procent stijgt. ‘Er zijn twee redenen’, zegt Wim Suyker van het Centraal Planbureau. ‘De olieprijs is hoger, wat doorwerkt op de inflatie. De tweede reden is dat de nieuwe cao’s een lagere loonstijging laten zien dan we verwacht hadden’[1].
Kortom – snel stijgende koopkracht, dat wordt voorlopig niks.

Hoe zit het eigenlijk met de koopkracht in Gods Woord?

Mattheüs 25 laat het blijken: “Dan zal het Koninkrijk der hemelen gelijk zijn aan tien meisjes, die hun lampen namen en op weg gingen, de bruidegom tegemoet. Vijf van hen waren wijs en vijf waren dwaas. Zij die dwaas waren, namen wel hun ​lampen​ maar geen olie met zich mee. De wijzen namen met hun ​lampen​ ook olie mee in hun kruikjes. Toen de bruidegom uitbleef, werden zij allen slaperig en vielen in slaap.
En te middernacht klonk er een geroep: Zie, de bruidegom komt, ga naar buiten, hem tegemoet! Toen stonden al die meisjes op en maakten hun lampen in orde. De dwazen zeiden tegen de wijzen: Geef ons van uw olie, want onze ​lampen​ gaan uit. Maar de wijzen antwoordden: In geen geval, anders is er misschien niet genoeg voor ons en u. Ga liever naar de verkopers en koop olie voor uzelf. Toen zij weggingen om olie te kopen, kwam de bruidegom; en zij die gereed waren, gingen met hem naar binnen naar de bruiloft, en de deur werd gesloten. Later kwamen ook de andere meisjes, die zeiden: ​Heer, ​heer, doe ons open! Hij antwoordde en zei: Voorwaar, ik zeg u: ik ken u niet.
Wees dan waakzaam, want u weet de dag en ook het uur niet waarop de Zoon des mensen komen zal”[2].

De wijze meisjes houden in Mattheüs 25 rekening met onverwachte gebeurtenissen. Vanaf het begin doen de dwaze dames dat niet.
Hier geldt: een slimme meid is op alles voorbereid!

Het lang uitblijven van de bruidegom is in het Oosten niet ongewoon.
Een exegeet noteert erbij: “Het uitblijven van de bruidegom werd doorgaans veroorzaakt door het onderhandelen over de omvang van de bruidsschat, waarbij het bedrag bepaald werd, dat bij ontbinding van het huwelijk door scheiding of dood van de man aan de vrouw uitbetaald moest worden. Zowel de wijze als de dwaze meisjes vallen in slaap. Hierin verschillen ze niet van elkaar. De gelijkenis spreekt dan ook niet over waakzaamheid, maar over voorbereiding”[3].

De terugkomst van de Heiland kan vandaag of morgen gebeuren. Of later. Veel later zelfs. Er is niemand die het tijdstip kent waarop de Heiland arriveren zal.
En de kwestie is dat Gods kinderen dan bereid moeten wezen om de aardse boel de boel te laten en met Hem mee te gaan, de hemel in.

De koopkracht van Gods kinderen?
Die is in de Bijbel niet zo belangrijk.
Paulus schrijft in 1 Corinthiërs 6: “…weet u niet, dat uw lichaam een ​tempel​ is van de ​Heilige​ Geest, Die in u is en Die u van God hebt ontvangen, en dat u niet van uzelf bent? U bent immers duur gekocht. Verheerlijk daarom God in uw lichaam en in uw geest, die van God zijn”[4].
En in 1 Corinthiërs 7: “U bent duur gekocht; word dus geen ​slaven​ van mensen”[5].
De koopkracht van Jezus Christus, de Heiland, die is van het hoogste belang. En die koopkracht is ongeëvenaard!

Over de koopkracht van Gods kinderen maakt de Bijbel zich niet zo druk.
Maar wel over de zuiverheid van het belijden.
Leest u maar mee in 2 Petrus 2: “Maar er zijn ook valse profeten onder het volk geweest, zoals er ook onder u valse leraars zullen zijn, die heimelijk verderfelijke afwijkingen in de leer zullen invoeren. Daarmee verloochenen zij zelfs de Heere, Die hen gekocht heeft, en brengen zij een snel verderf over zichzelf”[6].
Mensen uit de kerk brengen dwaalleringen de wereld in. Dat doen zij heel omzichtig. Men ziet er bijna niets van. En dat terwijl de Heiland ook voor hen Zijn koopkracht heeft ingezet!
Die situatie vraagt attentie van de kerk, ook in 2019. Soms lijkt een dwaling maar een kleinigheid, iets waar je maar niet teveel aandacht aan besteden moet. Maar het kan zomaar wezen dat het, bij nadere beschouwing, om iets groots gaat; iets dat de fundamenten van het geloof raakt.
In de kerk hoeft koopkracht dus niet hoog op de hitlijst te staan. Maar waakzaamheid wel. Die waakzaamheid kan soms wat overdreven lijken. Soms kan men denken: ‘waar maakt hij/zij zich toch druk over?’. Echter – terecht leerde mijn vader zijn kinderen indertijd dat het een ramp is als de kerk een kerkhof van begraven meningen wordt. In de kerk kan men beter bij tijd en wijle zijn stem verheffen dan er altijd maar het zwijgen toe te doen.

De koopkracht van de Heiland leidt tot een onvoorstelbaar heerlijke toekomst. Kijkt u maar mee in Openbaring 5: “En toen Het – dat is: het Lam – de ​boekrol​ genomen had, wierpen de vier dieren en de vierentwintig ouderlingen zich vóór het Lam neer. Zij hadden elk een citer en gouden schalen vol reukwerk. Dit zijn de ​gebeden​ van de ​heiligen. En zij zongen een nieuw ​lied​ en zeiden: U bent het waard om de ​boekrol​ te nemen en zijn ​zegels​ te openen, want U bent geslacht en hebt ons voor God gekocht met Uw bloed, uit elke ​stam, taal, volk en natie. En U hebt ons voor onze God gemaakt tot koningen en ​priesters, en wij zullen als koningen regeren over de aarde”[7].
Over koopkracht gesproken – we dromen er waarschijnlijk allemaal wel eens van om een mooie villa, een fraai landhuis of een intiem kasteeltje te kunnen kopen. Welnu, in de kerk is dat, op de keper beschouwd, niet nodig. Het mág wel, maar noodzakelijk is het geenszins. Want de God van hemel en aarde biedt al Zijn kinderen een plaats in de wereldregering aan.
De mensen die Hij gekocht heeft worden geen achtergrondfiguren – integendeel. Uiteindelijk zetelen zij op het regeringspluche!

Jazeker – alles wordt duurder. De energie, de zorg, ons voedsel… maar mensen die door God vernieuwd zijn maken zich daar niet al te druk over.
Natuurlijk is het buitengewoon vervelend als er aan het eind van het geld altijd maar een stuk maand over is.
Maar Gods kinderen beseffen het ook in die omstandigheden: de Heiland heeft ons gekocht; en dus komt alles goed!

Noten:
[1] Zie https://nos.nl/artikel/2289650-koopkracht-consumenten-stijgt-minder-dan-verwacht.html ; geraadpleegd op woensdag 19 juni 2019.
[2] Mattheüs 25:1-13.
[3] Geciteerd uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Mattheüs 25:5.
[4] 1 Corinthiërs 6:19 en 20.
[5] 1 Corinthiërs 7:23.
[6] 2 Petrus 2:1.
[7] Openbaring 5:8, 9 en 10.

23 mei 2019

Gereformeerd in Europa

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

De wereld is een dorp geworden. We maken ons druk over Amerika, en de verhouding met China.

In Europa beperkt men de uitstoot van CO2 door auto’s en vrachtwagens. Men schaft de extra kosten voor roaming af[1]. De privacy van burgers bij internetverkeer wordt versterkt. De pulsvisserij wordt uitgebannen; overigens zeer tegen de zin van een aantal Nederlandse vissers. Het ontduiken van arbeidsrechten door detacheringsconstructies is ingedamd[2].

Europa is groot, en voor de meeste burgers van dat werelddeel onoverzichtelijk.
Samenwerking is vandaag de dag nodig.
Maar het is duidelijk dat de Europese Unie niet erg effectief opereert. Een Europees leger is niet nodig. Een Europese minister van financiën willen we ook niet. Vraagstukken over leven en dood, over zorg, gezin en onderwijs behoren niet vanuit Europa beantwoord te worden[3].

Vandaag is het in Nederland de dag van nationale verkiezingen voor het Europees Parlement.
Gereformeerde mensen vragen zich af: wat is het algemene beeld in Europa? En: hoe dienen wij in het stemhokje de God van hemel en aarde? Of: kunnen we beter niet gaan stemmen?
Antwoord: in de huidige omstandigheden zullen we wel moeten gaan stemmen. Met een stem voor de CU-SGP verklaren wij ons in ieder geval vóór samenwerking, en tegen een superstaat[4]. Als wij niet zouden gaan stemmen krijgen onchristelijke krachten meer gelegenheid om zich te ontwikkelen.

Hoe dat zij: het is goed voorstelbaar dat we worden gehinderd door het knagende gevoel dat wij, ongewild, met onze stem ontwikkelingen bevorderen die tegen Gods wil in gaan. Wij laten onze stem horen, terwijl we geen greep op de zaken hebben.
Is het zo dat, nu de wereld een dorp geworden is, er in alle stilte wordt gewerkt aan een coalitie van satanische machten?

En daarbij is er nog een belangrijke vraag: hoe lang zou het nog duren voor de Here Jezus terugkomt? Dan zou er veel opgelost worden!

Laten we elkaar in dat verband wijzen op woorden die Paulus schrijft in Philippenzen 1: “Ik vertrouw erop dat Hij Die in u een goed werk begonnen is, dat voltooien zal tot op de dag van ​Jezus​ ​Christus”[5].

Paulus maakt het helder: de hemelse God is aan het werk. Wij maken ons druk over Europa, en we ontkomen maar moeilijk aan het hinderlijke idee dat het allemaal te groot wordt. Ongrijpbaar. Onbestuurbaar.
Intussen is één ding zeker: de Here God werkt door. Zeer planmatig. Zeer onverstoorbaar. Maar in dat grootse werk houdt Hij het doen en laten van Zijn kinderen strak in de hand.
Ook het leven van mensen in kleine Gereformeerde kerken in Nederland.
Ook de kinderen van God die het idee hebben dat zij niet gezien en niet gehoord worden.

De Here is trouw.
Een exegeet schrijft erbij: “Zoals God eens bij de schepping ‘zijn werken’ heeft ‘voltooid’ en dit ‘zeer goed’ noemde (…), zo zal Hij ook de gelovigen als ‘nieuwe schepping’ (..) tot volkomenheid brengen op ‘de dag van Jezus Christus’”.
In Genesis 1 staat het onomwonden: “En God zag al wat Hij gemaakt had, en zie, het was zeer goed”[6]. En in 2 Corinthiërs 5 draait de apostel er ook niet omheen: “Daarom, als iemand in ​Christus​ is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden. En dit alles is uit God, Die ons met Zichzelf verzoend heeft door ​Jezus​ ​Christus, en ons de bediening van de verzoening gegeven heeft”[7].

Heel wat van Gods kinderen gaan vandaag naar de stembus.
De wereld verandert in snel tempo.
Op allerlei manieren en in diverse opzichten komt de wereld rap dichterbij.
Jesaja zegt in hoofdstuk 40: “Zie, de volken worden beschouwd als een druppel aan een emmer, als een stofje op de weegschaal”.
En toch wordt die ene Gereformeerde stemmer in dat kleine dorpje door zijn Heer in het oog gehouden. Die paar Gereformeerde stedelingen die in een stadswijk naar het stembureau tijgen hebben alle aandacht van God.
Alleen daarom al kunnen we in alle rust met Psalm 4 zingen:
“Ik hoor hoe velen angstig vragen:
Wie zal het goede ons doen zien?
Wil, HERE, ons uw licht doen dagen,
toon ons uw god’lijk welbehagen,
opdat ik met mijn volk u dien”[8][9].

Noten:
[1] Roaming is “het automatisch overschakelen van de mobiele telefoon op het netwerk van een buitenlandse provider, waarmee de eigen operator zogenaamde roamingafspraken heeft gemaakt”. Zie verder https://www.encyclo.nl/begrip/roaming ; geraadpleegd op dinsdag 21 mei 2019.
[2] Zie over het voorgaande https://www.volkskrant.nl/kijkverder/t/2019/de-meest-gestelde-vragen-over-de-europese-verkiezingen/welke-belangrijke-zaken-heeft-het-europees-parlement-afgelopen-jaren-bereikt ; geraadpleegd op dinsdag 21 mei 2019.
[3] Zie hierover: Peter van Dalen, “CU-SGP: Uit de EU stappen is onzinnig plan”. In: Reformatorisch Dagblad, woensdag 15 mei 2019, p. 23.
[4] Zie https://www.eurofractie.nl/nl/verkiezingsprogramma ; geraadpleegd op dinsdag 21 mei 2019.
[5] Philippenzen 1:6.
[6] Genesis 1:31.
[7] 2 Corinthiërs 5:17 en 18.
[8] Dit zijn de eerste regels van Psalm 4:3, berijmd – Gereformeerd Kerkboek-1986.
[9] In 2014 schreef ik ook een artikel naar aanleiding van de Europese verkiezingen. Dat is mijn artikel ‘Europese verkiezingen’; hier gepubliceerd op donderdag 22 mei 2014. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2014/05/22/europese-verkiezingen/ .

11 januari 2019

Ontrukt aan de dood

Ze staan in dezelfde krant: een klasgenoot van de middelbare school en een bestuurder die schrijver dezes kent uit een bestuursfunctie in voorbije jaren. De eerste is overleden. De tweede blijkt aan uitgezaaide prostaatkanker te lijden; hij heeft nog slechts enkele jaren te leven[1].

De dood is soms dichtbij.
‘We gaan allemaal een keer’, zegt iemand. En dat is waar. Maar laten we vooral niet hopeloos gaan!

In dat kader is het goed om aandacht te vragen voor woorden uit 1 Thessalonicenzen 4: “Maar ik wil niet, broeders, dat u onwetend bent ten aanzien van hen die ontslapen zijn, opdat u niet bedroefd bent zoals ook de anderen, die geen hoop hebben. Want als wij geloven dat ​Jezus​ gestorven en ​opgestaan​ is, zal ook God op dezelfde wijze hen die in ​Jezus​ ontslapen zijn, terugbrengen met Hem”[2].

De eerste brief aan de christenen in het – nu Noord-Griekse – Thessalonica wordt door Paulus geschreven. Hij doet dat mede namens Silvanus en Timotheüs.
Silvanus, ook wel Silas geheten, heeft Paulus geassisteerd bij zijn evangelisatiewerk in Corinthe. Ook Timotheüs is een medewerker van Paulus[3].

In deze brief draait alles om de terugkomst van de Here Jezus Christus, onze Heiland.
Men kan de volgende indeling hanteren:
“De komst van de Heer is een inspirerende bemoediging voor pas bekeerde mensen.
De komst van de Heer is bemoedigend voor de trouwe dienstknechten van Christus.
De komst van de Heer heeft een reinigende uitwerking op de gelovigen.
De komst van de Heer is een troost voor hen die hun geliefden hebben verloren in de dood.
De komst van de Heer moet de gelovigen aanzetten waakzaam te zijn en niet te verslappen”[4].

Paulus timmert het er in Thessalonica als het ware in: als u gelooft dat Jezus Christus opgestaan is, zult u ook zelf uit de dood opstaan. Dat gebeurt namelijk met iedereen die in Jezus ontslapen is.
In Jezus sterven – dat betekent: er is een onverbrekelijke relatie met de Redder van het leven.
Die boodschap is niet in Thessalonica blijven steken. Nee, dat Evangelie is de wereld overgegaan. Dat Evangelie is er ook voor ons, wereldburgers van 2019!

Sommige mensen zijn ontroostbaar als zij een geliefde verliezen. En dat is ook heel goed voor te stellen. Want als je niet in God gelooft is de dood het einde. Een oneindig zwart. Het meest ongelukkige niets dat er bestaat. Hooguit denk je dat opa, oma, vader, moeder, oom of tante een sterretje is[5].

Voor de gelovige is het sterven een promotie. Paulus schrijft aan de christenen in Philippi: “Want het leven is voor mij ​Christus​ en het sterven is voor mij winst”[6].
De Heidelbergse Catechismus laat ons ook bijna jubelen: “Evenals ik nu al het begin van de eeuwige vreugde in mijn hart voel, zal ik ook na dit leven volkomen heerlijkheid bezitten, die geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en die in geen mensenhart is opgekomen, en wel om God daarin eeuwig te prijzen”[7].
We voelen nu soms een beginnetje van de eeuwige vreugde. En we weten: er komt nog veel meer aan!

Gelovige kinderen van God moeten weten wat er na het aardse leven gebeurt, schrijft Paulus in 1 Thessalonicenzen 4.
U mag bij een sterfbed best verdrietig zijn. Maar houdt in dat verdriet vooral de hoop levend! Dat is geen hoop die onzekerheid inhoudt, zo van: het kan gebeuren, maar wellicht wordt het niks.
De bedoeling wordt duidelijker als wij Hebreeën 6 er bij nemen. Daar gaat het over de hoop als “als een ​anker​ voor de ziel, dat vast en onwrikbaar is en reikt tot in het binnenste heiligdom, achter het voorhangsel”[8]. De Hebreeënschrijver noteert vervolgens: “Daar is de Voorloper voor ons binnengegaan, namelijk ​Jezus, Die naar de ordening van Melchizedek ​Hogepriester​ geworden is tot in eeuwigheid”[9].
Jezus is de aanvoerder van een heel leger volgelingen.
Sterker – Jezus Christus heeft al die mensen gekocht, en hen tot Zijn kinderen aangenomen.
Die hoop – dat is hoop op de hemel.
Die hoop – dat is de vaste zekerheid dat de tweede etappe van ons leven stralend en majestueus zal wezen!

Onze Heiland komt terug.
En laten wij het nog maar eens tot ons door laten dringen: “Want als wij geloven dat ​Jezus​ gestorven en ​opgestaan​ is, zal ook God op dezelfde wijze hen die in ​Jezus​ ontslapen zijn, terugbrengen met Hem”.
Ziet u wat daar staat?
Als de Here Jezus Christus terugkomt, komt Hij beslist niet alleen. Een uitlegger schrijft: “Want evenals Hij is opgestaan, zullen ook allen opstaan die in het geloof in Hem gestorven zijn. Samen met hen komt Hij terug.
Je vindt hier drie belangrijke geloofswaarheden:
1. Jezus stierf en is opgestaan
2. Dat moet je geloven, want anders ben je geen christen (….)
3. Hij komt terug en brengt dan allen mee die door Hem ontslapen zijn”[10].

De dood is, om zo te zeggen, overal om ons heen. Ongelukken, oorlogszucht, criminaliteit – niemand kan om de dood heen. En dan hebben wij nog niet over het sterven vanwege ouderdom gesproken.

‘We gaan allemaal een keer’.
Jazeker.
Maar voor Gereformeerde mensen is dat geen rampscenario.
Laten we het maar met Psalm 30 belijden:
“Mijn God, U hebt mij op mijn klacht
genezen en mijn leed verzacht.
U hebt mij aan de dood ontrukt,
‘k Ga onder smart niet meer gebukt.
U hebt het leven mij gegeven
en mij aan dood en graf ontheven”[11][12].

Noten:
[1] De overledene is Hendrik Jan van Dijken. Henk overlijdt op woensdag 26 december 2018. Zijn sterven wordt in het Nederlands Dagblad gemeld op zaterdag 29 december 2018 en nog eens op zaterdag 5 januari 2019. De tweede persoon is Martin Jan de Jong. Een portret van hem staat in ND7, bijlage bij het Nederlands Dagblad, zaterdag 5 januari 2019, p. 4 en 5. Het portret heeft als kop: ‘Voorbij de zonnetjes’.
[2] 1 Thessalonicenzen 4:13 en 14.
[3] Zie http://christipedia.nl/Artikelen/T/Thessalonicenzen_(eerste_brief) , http://christipedia.nl/Artikelen/S/Silvanus en http://christipedia.nl/Artikelen/T/Timotheus ; geraadpleegd op zaterdag 5 januari 2019.
[4] Mutatis mutandis is deze indeling geciteerd van http://christipedia.nl/Artikelen/T/Thessalonicenzen_(eerste_brief) ; geraadpleegd op zaterdag 5 januari 2019.
[5] Zie hierover mijn artikel ‘Sterretjes’, hier gepubliceerd op dinsdag 31 juli 2018. Te vinden op https://bderoos.wordpress.com/2018/07/31/sterretjes/ .
[6] Philippenzen 1:21.
[7] Heidelbergse Catechismus – Zondag 22, antwoord 58.
[8] Hebreeën 6:19.
[9] Hebreeën 6:20.
[10] Geciteerd van https://www.oudesporen.nl/Download/OS1307.pdf , p. 81 en 82; geraadpleegd op zaterdag 5 januari 2019.
[11] Psalm 30:2 – berijmd, Gereformeerd Kerkboek-1986.
[12] De titel van dit artikel is ontleend aan Psalm 30:2 en aan Psalm 49:5 – berijmd, Gereformeerd Kerkboek-1986. Ik citeer Psalm 49:5:
“Maar God zal mij ontrukken aan de dood,
Hij koopt mij los en redt mij uit die nood.
Hij is het die ten leven mij geleidt
en die mij opneemt in zijn heerlijkheid”.

14 december 2018

De Here voltooit Zijn werk

Psalm 138 leert ons danken.
Psalm 138 leert ons de majesteit van God te erkennen.
Psalm 138 leert ons op God te vertrouwen.

David, de dichter van deze psalm, wijst erop dat zelfs koningen dat zullen doen:
“Alle koningen van de aarde zullen U loven, HEERE,
wanneer zij de woorden uit Uw mond gehoord hebben.
Zij zullen zingen van de wegen van de HEERE,
want de heerlijkheid van de HEERE is groot”[1].
Dus –
* de koningen zullen hun bewondering laten blijken. De machthebbers van deze wereld erkennen dat de God van hemel en aarde oppermachtig is.
* de koningen zullen God prijzen. Of zij nu willen of niet. Zij kunnen niet om de Heer van de kosmos heen.

Dat laatste komen wij in de Bijbel wel vaker tegen.

Laten wij elkaar wijzen op Zacharia 14.
Daar gaat het over de dag waarop de Here openlijk de heerschappij opeist. Die heerschappij levert Hij ook niet meer in.
Wat gebeurt er?
Alle heidenvolken trekken Jeruzalem binnen.
Het lijkt wel alsof de Heer van hemel en aarde plotseling toch de onderliggende partij is. De huizen worden geplunderd en de vrouwen verkracht.
Wat die heidenvolken niet beseffen, en eigenlijk ook niet willen weten, is dat zij instrumenten van de Here Zelf zijn.
Het oordeel van God over Zijn volk is zwaar om te dragen
Maar als de Heerser van hemel en aarde in eigen Persoon verschijnt, staan de zaken eensklaps heel anders.
Kijkt u maar: “Op die dag zal het geschieden dat het kostbare licht er niet zal zijn, evenmin de dikke duisternis. Maar er zal één dag zijn, die de HEERE bekend zal zijn, geen dag en geen nacht. Het zal geschieden ten tijde van de avond dat het licht blijft. Op die dag zal het geschieden dat er levend water vanuit Jeruzalem zal stromen, de ene helft ervan naar de zee in het oosten en de andere helft ervan naar de zee in het westen: ’s zomers en ’s winters zal het plaatsvinden. De HEERE zal ​Koning​ worden over heel de aarde. Op die dag zal de HEERE de Enige zijn en Zijn Naam de enige”[2].
En:
“Op die dag zal op de bellen van de paarden staan: heilig voor de Heere. En de ​potten​ in het huis van de HEERE zullen zijn als de sprengbekkens voor het ​altaar. Ja, al de ​potten​ in Jeruzalem en in Juda zullen voor de HEERE van de legermachten ​heilig​ zijn, zodat allen die willen ​offeren, zullen komen en ervan nemen om erin te koken. Op die dag zal er geen ​Kanaäniet​ meer zijn in het huis van de HEERE van de legermachten”[3].
Zacharia 14 vertelt ons dus ook: er komt een moment dat alles en iedereen voor de Machthebber van het ganse universum moet buigen.
David beschrijft in Psalm 138 geen gelukkig incident.
Nee, hij blijft blijmoedig op de door God getekende lijn van de heilshistorie!

David eindigt het door hem gecomponeerde kerklied met woorden die een combinatie zijn van een juichkreet en een gebed:
“De HEERE zal Zijn werk voor mij voltooien;
Uw goedertierenheid, HEERE, is voor eeuwig;
laat de werken van Uw handen niet los”[4].
Een uitlegger noteert daarbij: “Bovenstaande boodschap klinkt bekend voor christenen die zichzelf als Gods werk mogen zien (…), in wie Christus een goed werk is begonnen dat Hij op een dag zal afmaken (…). Zij beseffen Gods aandacht voor wie nederig is (…) en de hoogste Koning erkent. Ook bidden zij met de psalmist voor elke regering op deze aarde”[5].

De Here God heeft ons leven, en de gang daarvan, al heel lang voorbereid. Hij weet precies wat Zijn kinderen voor Hem kunnen en moeten doen. Hij geeft hen de gaven ervoor. Hij reikt hen de materialen aan.
Om het met Paulus in Efeziërs 2 te zeggen: “Want wij zijn Zijn maaksel, geschapen in ​Christus​ ​Jezus​ om goede werken te doen, die God van tevoren bereid heeft, opdat wij daarin zouden wandelen”[6].

Psalm 138 is een psalm die wonderwel in deze tijd past.

De mensen zeggen: och, je moet toch een beetje hoop houden…
Dat zeggen ze – bijvoorbeeld – tegen iemand die graag zwanger wil worden, maar bij wie dat steeds niet lukt.
Dat zeggen ze – bijvoorbeeld – ook tegen iemand die in een herstelperiode zit na een ernstige beenbreuk: je moet toch een beetje hoop houden op verdere beterschap.
Maar wat als de realiteit anders is?
Wat als er nimmer een zwangerschap komt?
Wat als iemand er, vanwege allerlei handicaps, rekening mee moet houden dat de mobiliteit van vroeger op aarde nooit meer helemaal terug zal komen?
Wat als je blijvend psychisch beschadigd bent door allerlei gebeurtenissen in het verleden? Wat als je dat in jouw leven meedraagt en die gebeurtenissen bijna dagelijks in je herinnering terug komen?
Is de situatie dan hopeloos en ellendig?
Nee. Voor gelovige mensen niet. Zeker niet.
Want God maakt Zijn werk af. David is niet de enige die dat zegt. De apostel Paulus schrijft in het eerste hoofdstuk van zijn brief aan de christenen in Philippi: “Ik vertrouw erop dat Hij Die in u een goed werk begonnen is, dat voltooien zal tot op de dag van ​Jezus​ ​Christus”[7].
En weet u nog wat Maria, de moeder van Jezus, zingt in haar lofzang nadat de geboorte van Jezus is aangekondigd? Zij zingt:
“Mijn ziel maakt de Heere groot,
en mijn geest verheugt zich in God, mijn Zaligmaker,
omdat Hij heeft omgezien naar de nederige staat van Zijn dienares. Want zie, van nu aan zullen alle geslachten mij zalig spreken”[8].
Nou ja…, je moet toch een beetje hoop houden. Zo zeggen de mensen dat.
In de kerk ben je niet de enige die hoop heeft. In de kerk kijk je naar de toekomst, naar de tijd die komt. Nee, niet alleen maar naar de volgende jaren, als de aardse dingen misschien nog wat beter worden. Maar naar de dag van Christus – Zijn speciale dag.
Zijn goedertierenheid is voor eeuwig!
Dat weten we zeker.
Daar brengt niemand ons van af.
Dat praat niemand uit ons hoofd.

En daarom mogen wij ook bidden: Here, maak uw werk maar snel af; want als u uw werk voltooid hebt, komt er een prachtige nieuwe tijd aan!
Dat bidden we niet omdat wij onzeker zijn over het doel van ons leven.
Nee, wij willen graag dat Christus terugkomt – zo snel mogelijk!

Psalm 138 is een psalm voor deze tijd.
Maar Psalm 138 is ten diepste ook een psalm voor alle periodes van de wereldgeschiedenis.
Sinds David hebben ontelbaar veel kinderen die psalm gezongen. Door alle tijden heen. Eeuw in, eeuw uit.
‘De Here zal Zijn werk voltooien’, zong David. Zacharia profeteerde erover. Paulus schreef: God is al sinds mensenheugenis aan het werk. Maria zong: van nu af aan zal de hele wereld over mij spreken. En dat klopt – Maria is de moeder van onze Heiland.

In de kerk kijken we naar de tijd die komt.
Samen met David.
Samen met Zacharia.
Samen met Paulus.
Samen met Maria.
Samen met nog heel veel anderen!

Noten:
[1] Psalm 138:4 en 5.
[2] Zacharia 14:6-9.
[3] Zacharia 14:20 en 21.
[4] Psalm 138:8.
[5] Geciteerd uit de onlineversie van de Studiebijbel; commentaar bij Psalm 138.
[6] Efeziërs 2:10.
[7] Philippenzen 1:6.
[8] Lucas 1:48.

10 december 2018

Titus 2 en meervoudige religiositeit

Filed under: Uncategorized — B. de Roos @ 07:00
Tags: , , ,

Hoe herken je christenen in deze wereld?
Zij hebben geen etiket op. Zij hebben geen bijzondere kleding aan; behalve op zondag.
Toch zijn ze, als het goed is, herkenbaar. Volgens Titus 2, althans.

Christenen praten op een manier die bij het Evangelie past.
Oudere mannen moeten beheerst zijn. Bezonnen. Wijs en verstandig, vanuit het geloof. En zuiver in de geloofsleer[1].
Oudere vrouwen moeten jonge vrouwen leren wat goed is. Zij moeten bovendien trouw zijn in het huishouden. Zeg maar gewoon: ze moeten de boel netjes voor elkaar hebben.
Jongere mannen moeten de kunst van ouderen afkijken.
Zuiverheid, waardigheid, oprechtheid, rechtvaardigheid, godsvrucht – het komt in Titus 2 allemaal langs[2].

Het is de bedoeling dat christenen op die manier leven “terwijl wij verwachten de zalige hoop en verschijning van de heerlijkheid van de grote God en onze Zaligmaker, ​Jezus​ ​Christus. Hij heeft Zichzelf voor ons gegeven, opdat Hij ons zou vrijkopen van alle ​wetteloosheid​ en voor Zichzelf een eigen volk zou ​reinigen, ijverig in goede werken”[3].

Het Evangelie van Pasen en het blijde bericht van de wederkomst van de Heiland worden in één adem genoemd. Het Paasevangelie, Christus’ wederkomst en onze levensstijl zijn sterk aan elkaar verbonden!

Het is van enig belang om dat te benadrukken.

Onlangs werden resultaten bekend van het onderzoek ‘Meervoudig religieus: Spirituele openheid en creativiteit onder Nederlanders’.
Het Reformatorisch Dagblad meldde op woensdag 5 december: “Na het combineren van christendom en boeddhisme komt het mengen van christendom en jodendom het vaakst voor. Het christelijk geloof blijft vaak de boventoon voeren, omdat dit in veel gevallen de oorspronkelijke religie van mensen is.
Het gebeurt ook dat elementen van de islam worden overgenomen of dat moslims onderdelen van andere godsdiensten overnemen. Het kan daarbij gaan om rituelen of praktijken, zoals mediteren of vasten, maar ook om directe betrokkenheid bij een gemeenschap of het ervaren van emoties. Ongeveer 7 procent van de bevolking combineert christendom en islam”[4].

Dat klinkt allemaal oecumenisch. Of op z’n minst vredelievend. Aantrekkelijk misschien ook – u kunt overal een beetje meedoen en meepraten. Daar wordt uw leven rijker van, zeggen de mensen.

Uit Gods Woord leren wij echter dat de Here Jezus Christus ons vrijgekocht heeft. Hij heeft meer dan Zijn rijkdom gegeven. Zijn leven namelijk. En Hij komt terug om al Zijn kinderen te verzamelen en hen mee te nemen naar Zijn woonplaats, de hemel.
Verlossing van de zonde – dat is de meest structurele hulp die er geboden wordt. Voor die verlossing kunnen wij niet zelf zorgen. Wij kunnen voor onze verlossing geen eigen bijdrage leveren. We kunnen niks betalen. Lichamelijke of geestelijke inspanningen helpen niet.
Het christelijk geloof is daarin uniek. Het is daarom, goed beschouwd, mijlenver van andere godsdiensten verwijderd.

Er staat nog meer in Titus 2.
Namelijk dit.
De Heiland heeft ons vrijgekocht van alle wetteloosheid.
Thans hebben westerlingen van 2018 wellicht de neiging om te gaan protesteren. Als je niet christelijk bent, of niet christelijk doet, wil dat toch niet meteen zeggen dat je wettelóós bent?
In het citaat staat een vorm van het Griekse woord anomos.
Een uitlegger schrijft over dat Griekse woord: “In het Oude Testament duidt ‘wetteloos’ op het overtreden van Gods Wet; daarmee is het vrijwel synoniem met goddeloos. Een ‘wetteloze’ stoort zich niet aan Gods geboden en leeft naar eigen maatstaven. We vinden dit vooral in Psalmen, als de schrijver treurt over wie Gods Wet overtreden, en Spreuken, die ons vermanen dat nu juist niet te doen. En bij de profeten, vooral Jesaja en Ezechiël, die veel hebben te vertellen over de wetteloosheid van het volk die zal leiden tot de ballingschap. In het Nieuwe Testament komt het begrip slechts beperkt voor, maar ook daar vooral voor overtreders van Gods Wet. Soms slaat het echter op heidenen. Niet zozeer omdat zij Gods Wet overtreden, maar omdat zij die niet ‘bezitten’”[5].
Welnu, wij zijn het eigendom van de Here Jezus Christus, onze Heiland.
Daarom bezitten wij nu ook de wetten die Hij gegeven heeft.
Dus is wetteloosheid ongerijmd. Die kan in de kerk niet meer aan de orde zijn. Dan wordt het doen van goede werken ons handelsmerk!

Dan zijn we zelfs ijverig in goede werken, schrijft Paulus aan Titus.
En misschien denkt een enkeling in 2018 wel: ‘Het is al zo’n hectische tijd. Komt deze drukdoenerigheid er nu ook nog bij?’.
Laten wij niet vergeten dat de Heiland voor ons geleden heeft om voor Zichzelf een eigen volk te ​reinigen. Ziet u dat? Hij doet het Zelf. Hijzelf legt ons leven op een nieuwe koers!

Nee, die reiniging is geen gelukkige combinatie van componenten uit – pak ‘m beet – drie of vier godsdiensten.
Sommige mensen denken geluk af te kunnen dwingen door de juiste mix van godsdienst, meditatie, rust en persoonlijke emotie.
De onderzoekster die de hierboven gememoreerde research deed, zegt: “Sommige mensen ervaren onvrede over hun kerk. Over de nadruk op zonden, dogma’s en dat je moet geloven, terwijl emotionele betrokkenheid voor hen veel belangrijker is”.
En:
“Multireligieuzen vormen geen groep, maar zijn een verzameling van losse individuen. Tegelijkertijd is er een sterk verlangen naar gemeenschapszin”[6].
Flexibel geloven, heet zoiets vandaag de dag.

Gereformeerde mensen mogen het zeggen: als er Iemand bij onze levens betrokken is, dan is het onze Heiland wel. Hij heeft Zich aan Zijn kinderen verbonden. Jawel, met een eeuwig verbond. Een verbond tot voorbij Christus’ wederkomst dus. Een verbond tot in de hemel.
Daar is heus geen mooie menselijke mix voor nodig!

Noten:
[1] Zie de onlineversie van de Studiebijbel; woordstudie hugiainontas (= gezond zijn).
[2] Zie Titus 2:1-12.
[3] Titus 2:13 en 14.
[4] “Kwart Nederlanders combineert verschillende godsdiensten”. In: Reformatorisch Dagblad, woensdag 5 december 2018, p. 15.
[5] Geciteerd van https://broedersinchristus.nl/bijbelse-woorden-anomos-wetteloos ; geraadpleegd op donderdag 6 december 2018.
[6] De onderzoekster in kwestie is Joantine Berghuijs. De resultaten van haar onderzoek staan in: “Meervoudig religieus: spirituele openheid en creativiteit onder Nederlanders”. – Amsterdam: Amsterdam University Press, 2018. – 308 p. Zie ook https://www.godgeleerdheid.vu.nl/nl/nieuws-en-agenda/nieuwsarchief/2018/okt-dec/181112-vu-onderzoeker-joantine-berghuijs-publiceert-nieuwe-boek-meervoudig-religieus.aspx ; geraadpleegd op donderdag 6 december 2018.

Volgende pagina »

Blog op WordPress.com.