gereformeerd leven in nederland

24 december 2012

Kerst 2012: beloofd is beloofd

De geboortedag van Jezus Christus vieren we anno Domini 2012 in een kerkelijke wereld die op hol geslagen lijkt. De ontwikkelingen volgen elkaar snel op. Dat gaat zo rap dat het voor kerkelijke vergaderingen niet meer is bij te houden.

In Amsterdam is kanselruil tussen gereformeerden en protestanten heel vanzelfsprekend geworden[1]. Dominee van der Graaf – een ‘gereformeerde bonder’ – zegt daarover in het Nederlands Dagblad van vrijdag 21 december: “Dat we voorgaan in elkaars diensten is de vanzelfsprekende vrucht van een nauwe samenwerking. We hebben elkaar heel hard nodig, maar dat is het niet alleen. We doen het ook uit overtuiging en met vreugde”.
In Stadskanaal wordt nagedacht over een samenwerking tussen Gereformeerd-vrijgemaakten, Christelijke Gereformeerden en protestanten van hervormde snit.

Kerkrecht doet er niet meer zo toe.
Heel veel kerkgangers, met name jongeren, zoeken een kerk waar een hechte gemeenschap is en een goed verhaal gehouden wordt. Formele afspraken komen achter de ontwikkelingen aan. De Gereformeerd-vrijgemaakte predikant W.J.M. Vreugdenhil zegt: “Landelijke regelingen hebben wel zin, maar volgen plaatselijke ontwikkelingen. Je ziet vaak dat ze wijzigen door druk van onderaf”.
Dominee H.J. Messelink, voorzitter van generaal-synodale deputaten voor kerkelijke eenheid van de Gereformeerd-vrijgemaakte kerken, deelt onomwonden mee dat de ontwikkelingen op plaatselijk vlak, meestal tussen vrijgemaakt- en Nederlands-gereformeerden, het deputaatschap in verlegenheid brengen. Het idee om van bovenaf regels op te leggen komt uit de vorige eeuw en “werkt nu al niet meer. We moeten in gesprek over de vraag of we alles wel van bovenaf willen regelen”.
Er heerst, kortom, een ietwat rommelige sfeer op het kerkplein.

In die omstandigheden klinkt het Kerstevangelie.
“Zij zal een zoon baren en gij zult Hem de naam Jezus geven”. “Zie, de maagd zal zwanger worden en een zoon baren”. En nog eens staat er bij dat die zoon gebaard werd: “En hij had geen gemeenschap met haar, voordat zij een zoon gebaard had”[2].
Als er een nieuwe wereldburger wordt geboren, staat de wereld even stil. Er is pijn en moeite. Dat is al zo vanaf Genesis 3: “Ik zal zeer vermeerderen de moeite uwer zwangerschap; met smart zult gij kinderen baren”[3].
Een klein kind kan nog heel weinig. Het is vrijwel helemaal afhankelijk van zijn ouders. Juist in die geboorte laat de hemelse God het zien: u moet zich volledig aan Mij overgeven. U ziet het: deze Baby moet helemaal door Zijn ouders verzorgd worden. Zo moet Ik op u passen. Zo moet Ik u helpen. Zo moet Ik mij over u ontfermen.

Er wordt uitgesproken: “We hebben elkaar heel hard nodig, maar dat is het niet alleen. We doen het ook uit overtuiging en met vreugde”.
We hebben elkaar nodig. Dat klinkt mooi. En vroom.
Maar waar het om gaat is dit: we hebben de Here Jezus Christus nodig. Hij kwam naar de aarde om onze zonden te vergeven. Op het kerkplein begint alles niet met elkáár. Het startpunt ligt bij de hemelse Heer!

In Mattheüs 1 overheerst één Goddelijk bericht: afspraak is afspraak.

De Here is trouw.
Dat blijkt door de geslachten heen. In Mattheüs 1 stáát ook een geslachtsregister. In dat register staan namen als die van Rachab, de hoer. En die van Ruth, de vrouw uit Moab. De Here kijkt over grenzen heen. Hij zet Zijn plan dóór; ondanks menselijke zondigheid en kleinzieligheid.
De hemelse God laat zien dat er systéém in Zijn doen en laten zit. Ik citeer: “Al de geslachten dan van Abraham tot David zijn veertien geslachten en van David tot de Babylonische ballingschap veertien geslachten en van de Babylonische ballingschap tot de Christus veertien geslachten”[4].
De Here laat duidelijk blijken: wat Ik belóófd heb, dat gaat door!
Mattheüs vermeldt dat er ook expliciet bij: “Dit alles is geschied, opdat vervuld zou worden hetgeen de Here door de profeet gesproken heeft, toen hij zeide: Zie, de maagd zal zwanger worden en een zoon baren, en men zal Hem de naam Immanuël geven, hetgeen betekent: God met ons”[5].

Wie dit alles tot zich door laat dringen, merkt wellicht ook hoe het gebrek aan ménselijke planmatigheid schril afsteekt tegen de Goddelijke planning en daadkracht.
En wij kunnen er niet omheen kijken: de Here voert Zijn voornemens uit. Als dat érgens naar voren komt, dan is het wel op de eerste Kerstdag in de wereldgeschiedenis.
Dan kunnen mensen concluderen: wij hebben elkaar nodig. Of: wij moeten samen optrekken. Of: het is onze overtuiging dat wij dit of dat zus en zo moeten doen. Of: als wij de boel samen aanpakken, wordt onze levensvreugde groter.
Maar met zulke beweringen schiet men, als u het mij vraagt, langs de kern van de zaak héén. De kernvraag is: doen wij wat de Here van ons vraagt?
Het hindert mij dat ik over het antwoord op die laatste vraag zo weinig hoor.

Te Amsterdam, te Stadskanaal, en op heel veel andere plaatsen in den lande lijkt men te zeggen: de omstandigheden maken het nodig dat wij samen gaan werken.
De Here God heeft, in een heerlijk geslaagde soloactie, ingegrepen. Dat deed Hij om de levensomstandigheden van Zijn kinderen structureel te verbeteren. Dat deed Hij om Zijn kinderen een volmaakt leven te geven.
Onze Here, de Schepper van hemel en aarde, werkt zeer planmatig.
En systematisch.
Georganiseerd.
Methodisch.
Dat mag de kerk laten zien.
In alles.
Ook in de organisatie. En in het kerkrecht.

Morgen en overmorgen vieren we het Kerstfeest.
Dat is voor Gods kinderen een mooie gelegenheid om een heldere boodschap aan de wereld te proclameren.

Die boodschap luidt, wat mij betreft, als volgt.
In het verbond en in de kerk geldt: afspraak is afspraak. En beloofd is beloofd.

Noten:
[1] In het onderstaande gebruik ik onder meer: “Verlegen met ‘natuurlijke kanselruil’”. In: Nederlands Dagblad, vrijdag 21 december 2012, p. 2.
[2] Achtereenvolgens citeer ik de verzen 21, 23 en 25 uit Mattheüs 1.
[3] Genesis 3:16.
[4] Mattheüs 1:17.
[5] Mattheüs 1:22 en 23.

Geef een reactie »

Nog geen reacties.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: